Wamlox
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Krka, d.d., Novo mesto
- Substancje czynne
- Amlodipinum + Valsartanum: 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg, 5 mg + 320 mg, 10 mg + 160 mg, 10 mg + 320 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 5 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Wamlox 5 mg + 80 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Wamlox 5 mg + 160 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Wamlox 5 mg + 320 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Wamlox 10 mg + 160 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Wamlox 10 mg + 320 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 22 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane) · 8 leków
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Wamlox jest wskazany jako leczenie substytucyjne u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego podawania amlodypiny i walsartanu, w takich samych dawkach jak w …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla: Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane); Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane); Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego.
Dla: Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane); Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane)
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca.
Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna; Mannitol; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K25; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan; Otoczka
- Opadry II White: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek, żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry II White)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- okrągły owalny
Wamlox, 5 mg + 80 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki powlekane o ściętych brzegach, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (średnica tabletki: 8 mm, grubość 3,0 mm - 4,3 mm). Wamlox, 5 mg + 160 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Wamlox, 10 mg + 160 mg, tabletki powlekane Blade, ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Pudełka tekturowe zawierające 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 i 100 tabletek powlekanych w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- okrągły owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci stosujący produkt Wamlox powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zdolność reagowania może ulec osłabieniu, jeśli pacjent przyjmujący amlodypinę odczuwa zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
49 pozycji, według częstości
- często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła; Grypa; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; Leukopenia; Neutropenia; Małopłytkowość; występująca niekiedy z plamicą; Hipokaliemia; Ból głowy; Wzmożone napięcie
- niezbyt często: Anoreksja; Hiperkalcemia; Hiperglikemia; Hiperlipidemia; Hiperurykemia; Hiponatremia; Depresja; Zaburzenia koordynacji ruchów; Zawroty głowy; Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała; Zaburzenia smaku; Zespół pozapiramidowy; Parestezja; Neuropatia obwodowa; neuropatia; Senność; Omdlenie; Drżenie; Niedoczulica; Pogorszenie widzenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Kołatanie serca; Tachykardia; Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków) migotanie przedsionków); Bardzo rzadko; Niezbyt często; Często; Bardzo rzadko*; Rzadko
- rzadko: Nadwrażliwość; Uczucie lęku; Bezsenność/ zaburzenia snu; Zmiany nastroju; Dezorientacja; Zaburzenia widzenia; Szum uszny; Omdlenie; Niezbyt często; Rzadko
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Wamlox u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Wamlox to 1 tabletka na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie potasu i kreatyniny.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu Wamlox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Wamlox u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami drożności dróg żółciowych (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej)
„Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki. Jeśli pacjentom w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (patrz punkt 4.1) planuje się podanie amlodypiny lub produktu leczniczego Wamlox, należy zastosować najmniejszą zalecaną dawkę amlodypiny w monoterapii lub jako składnika leku złożonego.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Dlatego nie zaleca się stosowania amlodypiny / walsartanu i preferowane jest alternatywne leczenie produktami o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Wamlox. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt Wamlox może być przyjmowany podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfrut lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Wamlox
Kiedy nie stosować leku Wamlox
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia - może
wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6) - jeśli pacjent przypuszcza, że może być uczulony, powinien
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Wamlox;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby wątroby lub dróg żółciowych, takie jak marskość
żółciowa wątroby lub zastój żółci;
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Wamlox we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma wysokie stężenie cukru we krwi i ma cukrzycę typu 2 (zwaną też cukrzycą
insulinoniezależną) lub ma zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno stosować leku Wamlox i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Wamlox należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy nazywaną pierwotnym hiperaldosteronizmem;
- jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego -
należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej, lekarz może
również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawek serca (zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
lub pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu);
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
(w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Wamlox, skontaktować się z lekarzem oraz nigdy więcej
nie stosować leku Wamlox;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Wamlox”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Wamlox.
Jeśli po przyjęciu leku Wamlox u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Wamlox.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Wamlox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne
odstawienie jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym inhibitory ACE lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie stosować leku Wamlox” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
- leki moczopędne (nazywane również diuretykami, zwiększające ilość wydalanego moczu);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji);
- leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
- niektóre leki przeciwbólowe, nazywane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w
tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) - lekarz może zalecić
sprawdzenie czynności nerek pacjenta;
- leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
- ziele dziurawca zwyczajnego;
- nitrogliceryna i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia krwionośne;
- leki stosowane w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), takie jak ryfampicyna,
erytromycyna, klarytromycyna, talitromycyna;
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- dantrolen (we wlewie, stosowany w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (cyklosporyna,
takrolimus).
Lek Wamlox z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Wamlox nie powinni jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej
- amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Wamlox,
polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Wamlox przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Wamlox. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox we wczesnym okresie
ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ
może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Należy powiedzieć lekarzowi o
karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox podczas
karmienia piersią. Lekarz może zalecić inne leczenie, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza w
przypadku noworodka lub wcześniaka.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, co może zaburzać zdolność koncentracji. Dlatego też, nie
należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających
koncentracji uwagi, dopóki pacjent nie wie, jak działa na niego lek.
Lek Wamlox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej:
U kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 1000 osób).
Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast
poinformować o tym lekarza:
Reakcja alergiczna z objawami takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (uczucie osłabienia, „pustki” w głowie).
Inne możliwe działania niepożądane leku Wamlox:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): Grypa; niedrożność nosa, ból gardła i dyskomfort
podczas połykania; ból głowy; obrzęk ramion, rąk, nóg, kostek lub stóp; zmęczenie; astenia
(osłabienie); zaczerwienienie i uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zawroty głowy; nudności i ból brzucha;
suchość błony śluzowej jamy ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, szybka czynność serca, w tym kołatanie serca; zawroty głowy po wstaniu;
kaszel; biegunka; zaparcie; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry; obrzęk stawów, ból pleców; ból
stawów.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szum
uszny); omdlenie; oddawanie większej ilości moczu niż zwykle lub uczucie silniejszego parcia na
mocz; niemożność doprowadzenia do wzwodu lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie
ciśnienie krwi z objawami, takimi jak zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie; nadmierne pocenie
się; wysypka na całym ciele; swędzenie; kurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów będzie nasilony, należy powiadomić lekarza.
Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samej amlodypiny lub walsartanu, których
nie obserwowano po zastosowaniu leku Wamlox lub które obserwowano z większą częstością niż
po zastosowaniu leku Wamlox:
Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich działań
niepożądanych po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
oddychaniu;
- obrzęk powiek, twarzy lub warg;
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu;
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne;
- zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca;
- zapalenie trzustki, które może wywołać silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie bicia serca); nagłe zaczerwienienie; obrzęk okolicy kostek (opuchlizna); ból brzucha,
nudności.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie krwi; kichanie/ katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa (nieżyt nosa); niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona potliwość,
swędzenie skóry, zmiana koloru skóry; zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania
moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; zaburzenia erekcji, dyskomfort lub
powiększenie piersi u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, ból mięśni, kurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): dezorientacja.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):zmniejszenie liczby krwinek białych,
zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz
łatwiejszego krwawienia; zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł,
wzdęcia brzucha (nieżyt żołądka); zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry
(żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stwierdzane w wynikach niektórych
badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
nadwrażliwość na światło.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): drżenie, usztywnienie
postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny
chód.
Walsartan
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk
w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby
krwinek czerwonych, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem;
samoistne krwawienie lub powstawanie sińców; duże stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek; obrzęk, głównie twarzy i
gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowo-czerwone plamy; gorączka; świąd; reakcje alergiczne,
powstawanie pęcherzy na skórze (objaw choroby nazywanej pęcherzowym zapaleniem skóry).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi
odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia
sercowego.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie konieczności rozpocząć inne leczenie (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W badaniach kontrolowanych placebo, znaczne niedociśnienie obserwowano u 0,4% pacjentów z
niepowikłanym nadciśnieniem, leczonych amlodypiną w skojarzeniu z walsartanem. Niedociśnienie
objawowe może wystąpić u pacjentów z pobudzeniem układu renina-angiotensyna (np. pacjentów
odwodnionych i (lub) z niedoborem soli, otrzymujących duże dawki leków moczopędnych),
przyjmujących antagonistów receptora angiotensyny II. Zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed
podaniem produktu Wamlox lub bardzo dokładną obserwację pacjenta na początku leczenia.
Jeśli wystąpi niedociśnienie związane z leczeniem produktem Wamlox, pacjenta należy ułożyć w
pozycji leżącej na plecach i, w razie potrzeby, podać we wlewie dożylnym fizjologiczny roztwór soli.
Leczenie można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia krwi.
Hiperkaliemia
Podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów
leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i
często kontrolować stężenie potasu.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkt Wamlox należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub
obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż u
takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy.
Stan po przeszczepieniu nerki
Do chwili obecnej brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania produktu Wamlox u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zaburzenia czynności wątroby
Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe. Nie
ustalono dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. Należy zachować szczególną
ostrożność podając Wamlox pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
wątroby lub niedrożnością dróg żółciowych.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy,
maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania produktu Wamlox u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m2). W przypadku
umiarkowanych zaburzeń czynności nerek, zaleca się monitorowanie stężeń potasu i kreatyniny.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II,
walsartanem, ponieważ działanie ich układu renina-angiotensyna jest zaburzone przez chorobę
podstawową.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk
krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub)
języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po
zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których
wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego
Wamlox i nie należy go podawać ponownie.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartan, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia
objawów.
Niewydolność serca/ stan po zawale mięśnia sercowego
W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, u osób podatnych mogą wystąpić
zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek
może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i
antagonistami receptorów angiotensyny było związane z wystąpieniem skąpomoczu i (lub)
postępującej azotemii oraz (rzadko) ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne skutki
zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale
mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2), w którym amlodypinę podawano
pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV według NYHA, o etiologii innej niż niedokrwienna,
stosowanie amlodypiny było związane z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku
istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą
placebo.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy
stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych oraz zgonów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub znaczącym zwężeniem
zastawki aorty (ale nie dużego stopnia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności
nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania
układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane. U
pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz AIIRA.
Wamlox nie był badany w żadnej innej populacji pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje dotyczące produktu złożonego
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Wamlox i innych produktów leczniczych.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Powszechnie stosowane leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne
produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane polegające na obniżeniu ciśnienia
krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Wamlox.
Interakcje związane z amlodypiną
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy
Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych
pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie
obniżające ciśnienie tętnicze.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil
lub diltiazem) może powodować zwiększenie, a nawet znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny.
Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe [np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
prymidon], ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego)
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w
osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a
szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego
zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
Symwastatyna
Jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg
powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w
monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do
20 mg na dobę.
Dantrolen (wlew)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do
śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko
hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii
złośliwej.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z
amlodypiną, jednak farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby
uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.
Klarytromycyna
Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. Istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia u pacjentów
otrzymujących klarytromycynę i amlodypinę. Jeśli amlodypina jest podawana jednocześnie z
klarytromycyną, zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości
farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.
Interakcje związane z walsartanem
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanem obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca
się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne,
ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania produktu
leczniczego Wamlox.
Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem,
zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/ dobę) i niewybiórcze NLPZ
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ, może nastąpić osłabienie
działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny
II i NLPZ może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia
potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak
również odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu
(rytonawir)
Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest
substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i wątrobowego transportera wyrzutu
MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub
transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.
Podwójna blokada układu RAA za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu jest związana z
większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem
leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Inne
W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi
substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną,
hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan oceniano w
pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5 175 pacjentów, z których 2 613
otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane występowały
najczęściej, były najbardziej istotne lub najcięższe: zapalenie nosa i gardła, grypa, nadwrażliwość, ból
głowy, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem
ucisku, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie
i uderzenia gorąca.
Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, zgodnie z następującą
konwencją
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do <1/10)
- niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
- bardzo rzadko (<1/10 000)
- częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
MedDRA
8
Często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła
Często: Grypa
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
Często: Leukopenia
Często: Neutropenia
Często: Małopłytkowość, występująca niekiedy z plamicą
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Anoreksja
Niezbyt często: Hiperkalcemia
Niezbyt często: Hiperglikemia
Niezbyt często: Hiperlipidemia
Niezbyt często: Hiperurykemia
Często: Hipokaliemia
Niezbyt często: Hiponatremia
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Uczucie lęku
Rzadko: Bezsenność/ zaburzenia snu
Rzadko: Zmiany nastroju
Rzadko: Dezorientacja
Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji ruchów
Niezbyt często: Zawroty głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała
Niezbyt często: Zaburzenia smaku
Niezbyt często: Zespół pozapiramidowy
Często: Ból głowy
Często: Wzmożone napięcie
Niezbyt często: Parestezja
Niezbyt często: Neuropatia obwodowa, neuropatia
Niezbyt często: Senność
Niezbyt często: Omdlenie
Niezbyt często: Drżenie
Niezbyt często: Niedoczulica
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Niezbyt często: Pogorszenie widzenia
Rzadko: Szum uszny
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Niezbyt często: Kołatanie serca
Rzadko: Omdlenie
Niezbyt często: Tachykardia
Niezbyt często: Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków)
migotanie przedsionków)
9
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko*
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Zespół Stevensa-Johnsona - Bardzo rzadko -
10
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Zmniejszenie masy ciała - Niezbyt często -
* W większości przypadków odpowiadające cholestazie
Dodatkowe informacje dotyczące produktu złożonego
Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u
pacjentów otrzymujących lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów
otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych w zależności od dawki była
następująca:
Amlodypina 0 3,0 5,5 2,4 1,6 0,90
11
10 10,3 NA NA 9,0 9,5
Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 5,1% dla leku złożonego
zawierającego amlodypinę i walsartan, po uśrednieniu dla wszystkich dawek.
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane, opisane wcześniej dla każdego ze składników osobno (amlodypiny lub
walsartanu), mogą być również potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu Wamlox, nawet,
jeśli nie występowały one w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu produktu do obrotu.
nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna; Mannitol; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K25; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan; Otoczka
- Opadry II White: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek, żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry II White)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- okrągły owalny
Wamlox, 5 mg + 80 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki powlekane o ściętych brzegach, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (średnica tabletki: 8 mm, grubość 3,0 mm - 4,3 mm). Wamlox, 5 mg + 160 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Wamlox, 10 mg + 160 mg, tabletki powlekane Blade, ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Pudełka tekturowe zawierające 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 i 100 tabletek powlekanych w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- okrągły owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci stosujący produkt Wamlox powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zdolność reagowania może ulec osłabieniu, jeśli pacjent przyjmujący amlodypinę odczuwa zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
49 pozycji, według częstości
- często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła; Grypa; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; Leukopenia; Neutropenia; Małopłytkowość; występująca niekiedy z plamicą; Hipokaliemia; Ból głowy; Wzmożone napięcie
- niezbyt często: Anoreksja; Hiperkalcemia; Hiperglikemia; Hiperlipidemia; Hiperurykemia; Hiponatremia; Depresja; Zaburzenia koordynacji ruchów; Zawroty głowy; Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała; Zaburzenia smaku; Zespół pozapiramidowy; Parestezja; Neuropatia obwodowa; neuropatia; Senność; Omdlenie; Drżenie; Niedoczulica; Pogorszenie widzenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Kołatanie serca; Tachykardia; Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków) migotanie przedsionków); Bardzo rzadko; Niezbyt często; Często; Bardzo rzadko*; Rzadko
- rzadko: Nadwrażliwość; Uczucie lęku; Bezsenność/ zaburzenia snu; Zmiany nastroju; Dezorientacja; Zaburzenia widzenia; Szum uszny; Omdlenie; Niezbyt często; Rzadko
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Wamlox u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Wamlox to 1 tabletka na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie potasu i kreatyniny.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu Wamlox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Wamlox u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami drożności dróg żółciowych (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej)
„Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki. Jeśli pacjentom w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (patrz punkt 4.1) planuje się podanie amlodypiny lub produktu leczniczego Wamlox, należy zastosować najmniejszą zalecaną dawkę amlodypiny w monoterapii lub jako składnika leku złożonego.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Dlatego nie zaleca się stosowania amlodypiny / walsartanu i preferowane jest alternatywne leczenie produktami o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Wamlox. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt Wamlox może być przyjmowany podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfrut lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Wamlox
Kiedy nie stosować leku Wamlox
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia - może
wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6) - jeśli pacjent przypuszcza, że może być uczulony, powinien
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Wamlox;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby wątroby lub dróg żółciowych, takie jak marskość
żółciowa wątroby lub zastój żółci;
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Wamlox we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma wysokie stężenie cukru we krwi i ma cukrzycę typu 2 (zwaną też cukrzycą
insulinoniezależną) lub ma zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno stosować leku Wamlox i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Wamlox należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy nazywaną pierwotnym hiperaldosteronizmem;
- jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego -
należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej, lekarz może
również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawek serca (zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
lub pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu);
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
(w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Wamlox, skontaktować się z lekarzem oraz nigdy więcej
nie stosować leku Wamlox;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Wamlox”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Wamlox.
Jeśli po przyjęciu leku Wamlox u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Wamlox.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Wamlox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne
odstawienie jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym inhibitory ACE lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie stosować leku Wamlox” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
- leki moczopędne (nazywane również diuretykami, zwiększające ilość wydalanego moczu);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji);
- leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
- niektóre leki przeciwbólowe, nazywane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w
tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) - lekarz może zalecić
sprawdzenie czynności nerek pacjenta;
- leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
- ziele dziurawca zwyczajnego;
- nitrogliceryna i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia krwionośne;
- leki stosowane w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), takie jak ryfampicyna,
erytromycyna, klarytromycyna, talitromycyna;
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- dantrolen (we wlewie, stosowany w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (cyklosporyna,
takrolimus).
Lek Wamlox z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Wamlox nie powinni jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej
- amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Wamlox,
polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Wamlox przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Wamlox. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox we wczesnym okresie
ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ
może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Należy powiedzieć lekarzowi o
karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox podczas
karmienia piersią. Lekarz może zalecić inne leczenie, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza w
przypadku noworodka lub wcześniaka.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, co może zaburzać zdolność koncentracji. Dlatego też, nie
należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających
koncentracji uwagi, dopóki pacjent nie wie, jak działa na niego lek.
Lek Wamlox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej:
U kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 1000 osób).
Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast
poinformować o tym lekarza:
Reakcja alergiczna z objawami takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (uczucie osłabienia, „pustki” w głowie).
Inne możliwe działania niepożądane leku Wamlox:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): Grypa; niedrożność nosa, ból gardła i dyskomfort
podczas połykania; ból głowy; obrzęk ramion, rąk, nóg, kostek lub stóp; zmęczenie; astenia
(osłabienie); zaczerwienienie i uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zawroty głowy; nudności i ból brzucha;
suchość błony śluzowej jamy ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, szybka czynność serca, w tym kołatanie serca; zawroty głowy po wstaniu;
kaszel; biegunka; zaparcie; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry; obrzęk stawów, ból pleców; ból
stawów.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szum
uszny); omdlenie; oddawanie większej ilości moczu niż zwykle lub uczucie silniejszego parcia na
mocz; niemożność doprowadzenia do wzwodu lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie
ciśnienie krwi z objawami, takimi jak zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie; nadmierne pocenie
się; wysypka na całym ciele; swędzenie; kurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów będzie nasilony, należy powiadomić lekarza.
Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samej amlodypiny lub walsartanu, których
nie obserwowano po zastosowaniu leku Wamlox lub które obserwowano z większą częstością niż
po zastosowaniu leku Wamlox:
Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich działań
niepożądanych po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
oddychaniu;
- obrzęk powiek, twarzy lub warg;
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu;
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne;
- zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca;
- zapalenie trzustki, które może wywołać silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie bicia serca); nagłe zaczerwienienie; obrzęk okolicy kostek (opuchlizna); ból brzucha,
nudności.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie krwi; kichanie/ katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa (nieżyt nosa); niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona potliwość,
swędzenie skóry, zmiana koloru skóry; zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania
moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; zaburzenia erekcji, dyskomfort lub
powiększenie piersi u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, ból mięśni, kurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): dezorientacja.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):zmniejszenie liczby krwinek białych,
zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz
łatwiejszego krwawienia; zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł,
wzdęcia brzucha (nieżyt żołądka); zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry
(żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stwierdzane w wynikach niektórych
badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
nadwrażliwość na światło.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): drżenie, usztywnienie
postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny
chód.
Walsartan
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk
w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby
krwinek czerwonych, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem;
samoistne krwawienie lub powstawanie sińców; duże stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek; obrzęk, głównie twarzy i
gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowo-czerwone plamy; gorączka; świąd; reakcje alergiczne,
powstawanie pęcherzy na skórze (objaw choroby nazywanej pęcherzowym zapaleniem skóry).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi
odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia
sercowego.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie konieczności rozpocząć inne leczenie (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W badaniach kontrolowanych placebo, znaczne niedociśnienie obserwowano u 0,4% pacjentów z
niepowikłanym nadciśnieniem, leczonych amlodypiną w skojarzeniu z walsartanem. Niedociśnienie
objawowe może wystąpić u pacjentów z pobudzeniem układu renina-angiotensyna (np. pacjentów
odwodnionych i (lub) z niedoborem soli, otrzymujących duże dawki leków moczopędnych),
przyjmujących antagonistów receptora angiotensyny II. Zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed
podaniem produktu Wamlox lub bardzo dokładną obserwację pacjenta na początku leczenia.
Jeśli wystąpi niedociśnienie związane z leczeniem produktem Wamlox, pacjenta należy ułożyć w
pozycji leżącej na plecach i, w razie potrzeby, podać we wlewie dożylnym fizjologiczny roztwór soli.
Leczenie można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia krwi.
Hiperkaliemia
Podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów
leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i
często kontrolować stężenie potasu.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkt Wamlox należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub
obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż u
takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy.
Stan po przeszczepieniu nerki
Do chwili obecnej brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania produktu Wamlox u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zaburzenia czynności wątroby
Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe. Nie
ustalono dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. Należy zachować szczególną
ostrożność podając Wamlox pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
wątroby lub niedrożnością dróg żółciowych.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy,
maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania produktu Wamlox u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m2). W przypadku
umiarkowanych zaburzeń czynności nerek, zaleca się monitorowanie stężeń potasu i kreatyniny.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II,
walsartanem, ponieważ działanie ich układu renina-angiotensyna jest zaburzone przez chorobę
podstawową.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk
krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub)
języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po
zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których
wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego
Wamlox i nie należy go podawać ponownie.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartan, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia
objawów.
Niewydolność serca/ stan po zawale mięśnia sercowego
W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, u osób podatnych mogą wystąpić
zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek
może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i
antagonistami receptorów angiotensyny było związane z wystąpieniem skąpomoczu i (lub)
postępującej azotemii oraz (rzadko) ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne skutki
zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale
mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2), w którym amlodypinę podawano
pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV według NYHA, o etiologii innej niż niedokrwienna,
stosowanie amlodypiny było związane z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku
istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą
placebo.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy
stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych oraz zgonów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub znaczącym zwężeniem
zastawki aorty (ale nie dużego stopnia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności
nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania
układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane. U
pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz AIIRA.
Wamlox nie był badany w żadnej innej populacji pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje dotyczące produktu złożonego
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Wamlox i innych produktów leczniczych.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Powszechnie stosowane leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne
produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane polegające na obniżeniu ciśnienia
krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Wamlox.
Interakcje związane z amlodypiną
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy
Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych
pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie
obniżające ciśnienie tętnicze.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil
lub diltiazem) może powodować zwiększenie, a nawet znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny.
Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe [np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
prymidon], ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego)
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w
osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a
szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego
zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
Symwastatyna
Jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg
powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w
monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do
20 mg na dobę.
Dantrolen (wlew)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do
śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko
hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii
złośliwej.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z
amlodypiną, jednak farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby
uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.
Klarytromycyna
Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. Istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia u pacjentów
otrzymujących klarytromycynę i amlodypinę. Jeśli amlodypina jest podawana jednocześnie z
klarytromycyną, zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości
farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.
Interakcje związane z walsartanem
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanem obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca
się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne,
ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania produktu
leczniczego Wamlox.
Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem,
zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/ dobę) i niewybiórcze NLPZ
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ, może nastąpić osłabienie
działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny
II i NLPZ może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia
potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak
również odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu
(rytonawir)
Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest
substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i wątrobowego transportera wyrzutu
MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub
transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.
Podwójna blokada układu RAA za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu jest związana z
większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem
leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Inne
W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi
substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną,
hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan oceniano w
pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5 175 pacjentów, z których 2 613
otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane występowały
najczęściej, były najbardziej istotne lub najcięższe: zapalenie nosa i gardła, grypa, nadwrażliwość, ból
głowy, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem
ucisku, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie
i uderzenia gorąca.
Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, zgodnie z następującą
konwencją
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do <1/10)
- niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
- bardzo rzadko (<1/10 000)
- częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
MedDRA
8
Często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła
Często: Grypa
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
Często: Leukopenia
Często: Neutropenia
Często: Małopłytkowość, występująca niekiedy z plamicą
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Anoreksja
Niezbyt często: Hiperkalcemia
Niezbyt często: Hiperglikemia
Niezbyt często: Hiperlipidemia
Niezbyt często: Hiperurykemia
Często: Hipokaliemia
Niezbyt często: Hiponatremia
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Uczucie lęku
Rzadko: Bezsenność/ zaburzenia snu
Rzadko: Zmiany nastroju
Rzadko: Dezorientacja
Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji ruchów
Niezbyt często: Zawroty głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała
Niezbyt często: Zaburzenia smaku
Niezbyt często: Zespół pozapiramidowy
Często: Ból głowy
Często: Wzmożone napięcie
Niezbyt często: Parestezja
Niezbyt często: Neuropatia obwodowa, neuropatia
Niezbyt często: Senność
Niezbyt często: Omdlenie
Niezbyt często: Drżenie
Niezbyt często: Niedoczulica
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Niezbyt często: Pogorszenie widzenia
Rzadko: Szum uszny
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Niezbyt często: Kołatanie serca
Rzadko: Omdlenie
Niezbyt często: Tachykardia
Niezbyt często: Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków)
migotanie przedsionków)
9
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko*
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Zespół Stevensa-Johnsona - Bardzo rzadko -
10
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Zmniejszenie masy ciała - Niezbyt często -
* W większości przypadków odpowiadające cholestazie
Dodatkowe informacje dotyczące produktu złożonego
Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u
pacjentów otrzymujących lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów
otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych w zależności od dawki była
następująca:
Amlodypina 0 3,0 5,5 2,4 1,6 0,90
11
10 10,3 NA NA 9,0 9,5
Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 5,1% dla leku złożonego
zawierającego amlodypinę i walsartan, po uśrednieniu dla wszystkich dawek.
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane, opisane wcześniej dla każdego ze składników osobno (amlodypiny lub
walsartanu), mogą być również potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu Wamlox, nawet,
jeśli nie występowały one w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu produktu do obrotu.
nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna (typ 200); Mannitol; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K25; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan
- Opadry White II: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelaza tlenek czerwony (E 172) – tylko w tabletkach 5 mg + 320 mg
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry White II)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- brązowy kapsułkowy
Wamlox, 5 mg + 320 mg, tabletki powlekane (tabletki) Brązowe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki (wymiary tabletki: 16 mm x 8,5 mm, grubość: 5,5 mm - 7,5 mm). Wamlox, 10 mg + 320 mg, tabletki powlekane (tabletki) Brązowożółte, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (wymiary tabletki: 16 mm x 8,5 mm, grubość: 5,8 mm – 7,8 mm). źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- brązowy kapsułkowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci stosujący amlodypinę w skojarzeniu z walsartanem powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy, bólu głowy, zmęczenia lub nudności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Zdolność reagowania może ulec osłabieniu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
34 pozycji, według częstości
- często: Zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła; Objawy grypopodobne; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; Leukopenia; Neutropenia; Małopłytkowość; niekiedy z plamicą; Hipokaliemia; Niezbyt często; Nieznana; Często; Bardzo rzadko
- niezbyt często: Anoreksja; Hiperkalcemia; Hiperglikemia; Hiperlipidemia; Hiperurykemia; Hiponatremia; Depresja; Zaburzenia koordynacji ruchów nerwowego ruchów; Niezbyt często; Często; Rzadko
- rzadko: Nadwrażliwość; Uczucie lęku; Bezsenność/ zaburzenia snu; Zmiany nastroju; Dezorientacja
- bardzo rzadko: Bardzo rzadko; Niezbyt często; Nieznana; Często
- częstość nieznana: Nieznana; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Wamlox u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Wamlox to 1 tabletka na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min. Amlodypina nie podlega dializie (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu Wamlox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Ponieważ produkt leczniczy Wamlox zawiera większą dawkę walsartanu, nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): „Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zwykły schemat dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Brak dostępnych informacji dotyczących stosowania walsartanu w okresie karmienia piersią, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Wamlox w tym okresie. Zaleca się stosowanie innych produktów leczniczych, o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Wamlox można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfrut lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Wamlox
Kiedy nie stosować leku Wamlox
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia - może
wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6) - jeśli pacjent przypuszcza, że może być uczulony, powinien
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Wamlox;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby wątroby lub dróg żółciowych, takie jak marskość
żółciowa wątroby lub zastój żółci;
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Wamlox we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma duże stężenie cukru we krwi i ma cukrzycę typu 2 (zwaną też cukrzycą
insulinoniezależną) lub ma zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno stosować leku Wamlox i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Wamlox należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy nazywaną pierwotnym hiperaldosteronizmem;
- jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego -
należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej, lekarz może
również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawek serca (zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
lub pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu);
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
(w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Wamlox, skontaktować się z lekarzem oraz nigdy więcej
nie stosować leku Wamlox;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Jeśli po przyjęciu leku Wamlox u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Wamlox.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Wamlox”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Wamlox.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Wamlox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne
odstawienie jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, tzw. inhibitory ACE lub aliskiren
- leki moczopędne (nazywane również diuretykami, zwiększające ilość wydalanego moczu);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji);
- leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
- niektóre leki przeciwbólowe, nazywane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w
tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) - lekarz może zalecić
sprawdzenie czynności nerek pacjenta;
- leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
- ziele dziurawca zwyczajnego;
- glicerolu triazotan i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia krwionośne;
- leki stosowane w zakażeniu HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna);
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- symwastatyna (lek stosowany w celu zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- dantrolen (podawany w infuzji w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (cyklosporyna,
takrolimus);
- syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
immunologicznego).
Lek Wamlox z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Wamlox nie powinni jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej
- amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Wamlox,
polegającego na obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Wamlox przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Wamlox. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox we wczesnym okresie
ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ
może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Wamlox podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić inne leczenie, jeśli pacjentka
chce karmić piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka. Wykazano, że
małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, co może zaburzać zdolność koncentracji uwagi. Dlatego
też, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności
wymagających koncentracji uwagi, do momentu poznania indywidualnej reakcji na lek.
Wamlox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej - u kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż
1 na 1000 osób).
Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast poinformować o
tym lekarza:
- reakcja alergiczna z objawami takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie tętnicze (uczucie omdlewania, „pustki” w głowie).
Inne możliwe działania niepożądane leku Wamlox:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): objawy grypopodobne; niedrożność nosa, ból gardła
i dyskomfort podczas połykania; ból głowy; obrzęk ramion, rąk, nóg, okolicy kostek lub stóp;
zmęczenie; astenia (osłabienie); zaczerwienienie i uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
nudności i ból brzucha; suchość błony śluzowej jamy ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie rąk
lub stóp; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szybka czynność serca, w tym kołatanie serca;
zawroty głowy po wstaniu; kaszel; biegunka; zaparcie; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry;
obrzęk stawów, ból pleców; ból stawów.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szum
uszny); omdlenie; oddawanie większej ilości moczu niż zwykle lub uczucie silniejszego parcia na
mocz; niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie ciśnienie tętnicze
z objawami takimi jak zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie; nadmierne pocenie się; wysypka na
całym ciele; swędzenie; kurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów będzie nasilony, należy powiadomić lekarza.
Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samej amlodypiny lub walsartanu, których nie
obserwowano po zastosowaniu leku Wamlox lub które obserwowano z większą częstością niż po
zastosowaniu leku Wamlox:
Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich działań niepożądanych
po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
oddychaniu;
- obrzęk powiek, twarzy lub warg;
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu;
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne;
- zawał serca, zaburzenia rytmu serca;
- zapalenie trzustki, które może wywołać silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie czynności serca); nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy i szyi; obrzęk okolicy
kostek (opuchlizna); ból brzucha, nudności.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie tętnicze; kichanie/ katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa (nieżyt nosa); niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona potliwość,
swędzenie skóry, zmiana koloru skóry; zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania
moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; zaburzenia erekcji, dyskomfort lub
powiększenie piersi u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, ból mięśni, kurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): dezorientacja.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): zmniejszenie liczby krwinek białych,
zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz
łatwiejszego krwawienia; zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł,
wzdęcie brzucha (nieżyt żołądka); zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry
(żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stwierdzane w wynikach niektórych
badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
nadwrażliwość na światło.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): drżenie, usztywnienie
postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny
chód.
Walsartan
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk
w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby
krwinek czerwonych, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem;
samoistne krwawienie lub powstawanie sińców; duże stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek; obrzęk, głównie twarzy i
gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowo-czerwone plamy; gorączka; świąd; reakcje alergiczne;
powstawanie pęcherzy na skórze (objaw choroby nazywanej pęcherzowym zapaleniem skóry).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskirenu
pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi
odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty
4.3 i 4.6).
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W rzadkich przypadkach u pacjentów z niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, w tym pacjentów
otrzymujących leki moczopędne w dużych dawkach, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze
po rozpoczęciu leczenia walsartanem. Należy skorygować niedobór sodu i (lub) odwodnienie przed
rozpoczęciem leczenia walsartanem, np. poprzez zmniejszenie dawki leku moczopędnego.
Hiperkaliemia
Podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów
leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i
często kontrolować stężenie potasu.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Amlodypinę/walsartan należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z
jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, gdyż u takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w
surowicy. Z tego względu zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów leczonych
amlodypiną/walsartanem.
Stan po przeszczepieniu nerki
Do chwili obecnej brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania amlodypiny/walsartanu u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zaburzenia czynności wątroby
Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe. Nie
ustalono dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy,
maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu. Ponieważ produkt leczniczy Wamlox zawiera
większą dawkę walsartanu, nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy (patrz punkty 4.2 i 5.2). Produkt
leczniczy Wamlox jest przeciwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby, marskością żółciową lub cholestazą (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
Dotychczas brak doświadczeń dotyczących bezpieczeństwa stosowania walsartanu u pacjentów z
klirensem kreatyniny <10 ml/min oraz poddawanych dializoterapii, dlatego należy zachować
ostrożność podczas stosowania walsartanu u tych pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania
dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek amlodypinę można stosować w zwykłych dawkach.
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są związane ze stopniem zaburzenia czynności nerek.
Amlodypina nie podlega dializie (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II,
walsartanem, ponieważ działanie ich układu renina-angiotensyna jest zaburzone przez chorobę
podstawową.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk
krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub)
języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po
zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których
wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego
Wamlox i nie należy go podawać ponownie.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartan, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie amlodypiny i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego
ustąpienia objawów.
Niewydolność serca/ stan po zawale mięśnia sercowego
W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, u osób podatnych mogą wystąpić
zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek
może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i
antagonistami receptorów angiotensyny II było związane z wystąpieniem skąpomoczu i (lub)
postępującej azotemii oraz (rzadko) ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne skutki
zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale
mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2), w którym amlodypinę podawano
pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV według NYHA, o etiologii innej niż niedokrwienna,
stosowanie amlodypiny było związane z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku
istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą
placebo.
Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z
zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych oraz zgonów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub znaczącym zwężeniem
zastawki aorty (ale nie dużego stopnia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności
nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania
układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z
nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz AIIRA.
Wamlox nie był badany w żadnej innej populacji pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem
tętniczym.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje dotyczące produktu złożonego
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji amlodypiny/walsartanu i innych produktów
leczniczych.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Powszechnie stosowane leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne
produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane polegające na obniżeniu ciśnienia
krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu złożonego.
Interakcje związane z amlodypiną
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy
Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych
pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie
obniżające ciśnienie tętnicze.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil
lub diltiazem) może powodować zwiększenie, a nawet znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny.
Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być większe u pacjentów w podeszłym
wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
Induktory CYP3A4
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w
osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4, a szczególnie
z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy
kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
Symwastatyna
Jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg
powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w
monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do
20 mg na dobę.
Dantrolen (w infuzji)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do
śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko
hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii
złośliwej.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z
amlodypiną, jednak farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby
uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.
Inhibitory (mTor) ssaczy cel rapamycyny
Inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A.
Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów
mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na te inhibitory.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina stosowana w monoterapii nie wpływała
na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.
Interakcje związane z walsartanem
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanem obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca
się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne,
ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania
amlodypiny/walsartanu.
Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem,
zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/ dobę) i niewybiórcze NLPZ
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie
działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny
II i NLPZ może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia
potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak
również odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu
(rytonawir)
Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest
substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1/ OATP1B3 i wątrobowego transportera
wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.
Należy zachować odpowiednią ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego
stosowania takich leków.
Podwójna blokada układu RAA za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu jest związana z
większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem
leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Inne
Podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi
substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną,
hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan oceniano w
pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5 175 pacjentów, z których 2 613
otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane występowały
najczęściej, były najbardziej istotne lub najcięższe: zapalenie części nosowej gardła, objawy
grypopodobne, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk z
tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe
zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy i szyi, osłabienie i uderzenia gorąca.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, zgodnie z następującą
klasyfikacją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Często: Zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła
Często: Objawy grypopodobne
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
Często: Leukopenia
Często: Neutropenia
Często: Małopłytkowość, niekiedy z plamicą
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Anoreksja
Niezbyt często: Hiperkalcemia
Niezbyt często: Hiperglikemia
Niezbyt często: Hiperlipidemia
Niezbyt często: Hiperurykemia
Często: Hipokaliemia
Niezbyt często: Hiponatremia
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Uczucie lęku
Rzadko: Bezsenność/ zaburzenia snu
Rzadko: Zmiany nastroju
Rzadko: Dezorientacja
Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji ruchów
nerwowego ruchów
8
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Nieznana
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Wymioty - Niezbyt często -
9
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Nieznana
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Zmęczenie Często Często Niezbyt często
10
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Zmniejszenie masy ciała - Niezbyt często -
* W większości przypadków odpowiadające cholestazie
Dodatkowe informacje dotyczące produktu złożonego
Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u
pacjentów otrzymujących lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów
otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych w zależności od dawki była
następująca:
ang. skrót NA –1 n0i e dotyczy 10,3 NA NA 9,0 9,5
Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 5,1% dla leku złożonego
zawierającego amlodypinę i walsartan, po uśrednieniu dla wszystkich dawek.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna; Mannitol; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K25; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan; Otoczka
- Opadry II White: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek, żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry II White)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- okrągły owalny
Wamlox, 5 mg + 80 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki powlekane o ściętych brzegach, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (średnica tabletki: 8 mm, grubość 3,0 mm - 4,3 mm). Wamlox, 5 mg + 160 mg, tabletki powlekane Ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Wamlox, 10 mg + 160 mg, tabletki powlekane Blade, ciemnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (wymiary tabletki: 13 mm x 8 mm, grubość: 3,8 mm – 5,4 mm). Pudełka tekturowe zawierające 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 i 100 tabletek powlekanych w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- okrągły owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci stosujący produkt Wamlox powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zdolność reagowania może ulec osłabieniu, jeśli pacjent przyjmujący amlodypinę odczuwa zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
49 pozycji, według częstości
- często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła; Grypa; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; Leukopenia; Neutropenia; Małopłytkowość; występująca niekiedy z plamicą; Hipokaliemia; Ból głowy; Wzmożone napięcie
- niezbyt często: Anoreksja; Hiperkalcemia; Hiperglikemia; Hiperlipidemia; Hiperurykemia; Hiponatremia; Depresja; Zaburzenia koordynacji ruchów; Zawroty głowy; Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała; Zaburzenia smaku; Zespół pozapiramidowy; Parestezja; Neuropatia obwodowa; neuropatia; Senność; Omdlenie; Drżenie; Niedoczulica; Pogorszenie widzenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Kołatanie serca; Tachykardia; Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków) migotanie przedsionków); Bardzo rzadko; Niezbyt często; Często; Bardzo rzadko*; Rzadko
- rzadko: Nadwrażliwość; Uczucie lęku; Bezsenność/ zaburzenia snu; Zmiany nastroju; Dezorientacja; Zaburzenia widzenia; Szum uszny; Omdlenie; Niezbyt często; Rzadko
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Wamlox u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Wamlox to 1 tabletka na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie potasu i kreatyniny.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu Wamlox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Wamlox u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami drożności dróg żółciowych (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej)
„Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki. Jeśli pacjentom w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (patrz punkt 4.1) planuje się podanie amlodypiny lub produktu leczniczego Wamlox, należy zastosować najmniejszą zalecaną dawkę amlodypiny w monoterapii lub jako składnika leku złożonego.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Dlatego nie zaleca się stosowania amlodypiny / walsartanu i preferowane jest alternatywne leczenie produktami o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Wamlox. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt Wamlox może być przyjmowany podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfrut lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Wamlox
Kiedy nie stosować leku Wamlox
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia - może
wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6) - jeśli pacjent przypuszcza, że może być uczulony, powinien
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Wamlox;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby wątroby lub dróg żółciowych, takie jak marskość
żółciowa wątroby lub zastój żółci;
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Wamlox we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma wysokie stężenie cukru we krwi i ma cukrzycę typu 2 (zwaną też cukrzycą
insulinoniezależną) lub ma zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno stosować leku Wamlox i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Wamlox należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy nazywaną pierwotnym hiperaldosteronizmem;
- jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego -
należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej, lekarz może
również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawek serca (zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
lub pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu);
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
(w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Wamlox, skontaktować się z lekarzem oraz nigdy więcej
nie stosować leku Wamlox;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Wamlox”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Wamlox.
Jeśli po przyjęciu leku Wamlox u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Wamlox.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Wamlox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne
odstawienie jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym inhibitory ACE lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie stosować leku Wamlox” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
- leki moczopędne (nazywane również diuretykami, zwiększające ilość wydalanego moczu);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji);
- leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
- niektóre leki przeciwbólowe, nazywane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w
tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) - lekarz może zalecić
sprawdzenie czynności nerek pacjenta;
- leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
- ziele dziurawca zwyczajnego;
- nitrogliceryna i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia krwionośne;
- leki stosowane w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), takie jak ryfampicyna,
erytromycyna, klarytromycyna, talitromycyna;
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- dantrolen (we wlewie, stosowany w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (cyklosporyna,
takrolimus).
Lek Wamlox z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Wamlox nie powinni jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej
- amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Wamlox,
polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Wamlox przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Wamlox. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox we wczesnym okresie
ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ
może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Należy powiedzieć lekarzowi o
karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox podczas
karmienia piersią. Lekarz może zalecić inne leczenie, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza w
przypadku noworodka lub wcześniaka.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, co może zaburzać zdolność koncentracji. Dlatego też, nie
należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających
koncentracji uwagi, dopóki pacjent nie wie, jak działa na niego lek.
Lek Wamlox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej:
U kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 1000 osób).
Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast
poinformować o tym lekarza:
Reakcja alergiczna z objawami takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (uczucie osłabienia, „pustki” w głowie).
Inne możliwe działania niepożądane leku Wamlox:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): Grypa; niedrożność nosa, ból gardła i dyskomfort
podczas połykania; ból głowy; obrzęk ramion, rąk, nóg, kostek lub stóp; zmęczenie; astenia
(osłabienie); zaczerwienienie i uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zawroty głowy; nudności i ból brzucha;
suchość błony śluzowej jamy ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, szybka czynność serca, w tym kołatanie serca; zawroty głowy po wstaniu;
kaszel; biegunka; zaparcie; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry; obrzęk stawów, ból pleców; ból
stawów.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szum
uszny); omdlenie; oddawanie większej ilości moczu niż zwykle lub uczucie silniejszego parcia na
mocz; niemożność doprowadzenia do wzwodu lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie
ciśnienie krwi z objawami, takimi jak zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie; nadmierne pocenie
się; wysypka na całym ciele; swędzenie; kurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów będzie nasilony, należy powiadomić lekarza.
Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samej amlodypiny lub walsartanu, których
nie obserwowano po zastosowaniu leku Wamlox lub które obserwowano z większą częstością niż
po zastosowaniu leku Wamlox:
Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich działań
niepożądanych po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
oddychaniu;
- obrzęk powiek, twarzy lub warg;
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu;
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne;
- zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca;
- zapalenie trzustki, które może wywołać silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie bicia serca); nagłe zaczerwienienie; obrzęk okolicy kostek (opuchlizna); ból brzucha,
nudności.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie krwi; kichanie/ katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa (nieżyt nosa); niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona potliwość,
swędzenie skóry, zmiana koloru skóry; zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania
moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; zaburzenia erekcji, dyskomfort lub
powiększenie piersi u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, ból mięśni, kurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): dezorientacja.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):zmniejszenie liczby krwinek białych,
zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz
łatwiejszego krwawienia; zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł,
wzdęcia brzucha (nieżyt żołądka); zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry
(żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stwierdzane w wynikach niektórych
badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
nadwrażliwość na światło.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): drżenie, usztywnienie
postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny
chód.
Walsartan
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk
w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby
krwinek czerwonych, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem;
samoistne krwawienie lub powstawanie sińców; duże stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek; obrzęk, głównie twarzy i
gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowo-czerwone plamy; gorączka; świąd; reakcje alergiczne,
powstawanie pęcherzy na skórze (objaw choroby nazywanej pęcherzowym zapaleniem skóry).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi
odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia
sercowego.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie konieczności rozpocząć inne leczenie (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W badaniach kontrolowanych placebo, znaczne niedociśnienie obserwowano u 0,4% pacjentów z
niepowikłanym nadciśnieniem, leczonych amlodypiną w skojarzeniu z walsartanem. Niedociśnienie
objawowe może wystąpić u pacjentów z pobudzeniem układu renina-angiotensyna (np. pacjentów
odwodnionych i (lub) z niedoborem soli, otrzymujących duże dawki leków moczopędnych),
przyjmujących antagonistów receptora angiotensyny II. Zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed
podaniem produktu Wamlox lub bardzo dokładną obserwację pacjenta na początku leczenia.
Jeśli wystąpi niedociśnienie związane z leczeniem produktem Wamlox, pacjenta należy ułożyć w
pozycji leżącej na plecach i, w razie potrzeby, podać we wlewie dożylnym fizjologiczny roztwór soli.
Leczenie można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia krwi.
Hiperkaliemia
Podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów
leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i
często kontrolować stężenie potasu.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkt Wamlox należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub
obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż u
takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy.
Stan po przeszczepieniu nerki
Do chwili obecnej brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania produktu Wamlox u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zaburzenia czynności wątroby
Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe. Nie
ustalono dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. Należy zachować szczególną
ostrożność podając Wamlox pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
wątroby lub niedrożnością dróg żółciowych.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy,
maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania produktu Wamlox u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m2). W przypadku
umiarkowanych zaburzeń czynności nerek, zaleca się monitorowanie stężeń potasu i kreatyniny.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II,
walsartanem, ponieważ działanie ich układu renina-angiotensyna jest zaburzone przez chorobę
podstawową.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk
krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub)
języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po
zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których
wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego
Wamlox i nie należy go podawać ponownie.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartan, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia
objawów.
Niewydolność serca/ stan po zawale mięśnia sercowego
W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, u osób podatnych mogą wystąpić
zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek
może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i
antagonistami receptorów angiotensyny było związane z wystąpieniem skąpomoczu i (lub)
postępującej azotemii oraz (rzadko) ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne skutki
zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale
mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2), w którym amlodypinę podawano
pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV według NYHA, o etiologii innej niż niedokrwienna,
stosowanie amlodypiny było związane z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku
istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą
placebo.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy
stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych oraz zgonów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub znaczącym zwężeniem
zastawki aorty (ale nie dużego stopnia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności
nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania
układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane. U
pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz AIIRA.
Wamlox nie był badany w żadnej innej populacji pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje dotyczące produktu złożonego
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Wamlox i innych produktów leczniczych.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Powszechnie stosowane leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne
produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane polegające na obniżeniu ciśnienia
krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Wamlox.
Interakcje związane z amlodypiną
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy
Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych
pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie
obniżające ciśnienie tętnicze.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil
lub diltiazem) może powodować zwiększenie, a nawet znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny.
Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe [np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
prymidon], ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego)
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w
osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a
szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego
zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
Symwastatyna
Jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg
powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w
monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do
20 mg na dobę.
Dantrolen (wlew)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do
śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko
hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii
złośliwej.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z
amlodypiną, jednak farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby
uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.
Klarytromycyna
Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. Istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia u pacjentów
otrzymujących klarytromycynę i amlodypinę. Jeśli amlodypina jest podawana jednocześnie z
klarytromycyną, zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości
farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.
Interakcje związane z walsartanem
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanem obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca
się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne,
ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania produktu
leczniczego Wamlox.
Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem,
zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/ dobę) i niewybiórcze NLPZ
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ, może nastąpić osłabienie
działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny
II i NLPZ może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia
potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak
również odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu
(rytonawir)
Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest
substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i wątrobowego transportera wyrzutu
MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub
transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.
Podwójna blokada układu RAA za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu jest związana z
większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem
leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Inne
W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi
substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną,
hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan oceniano w
pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5 175 pacjentów, z których 2 613
otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane występowały
najczęściej, były najbardziej istotne lub najcięższe: zapalenie nosa i gardła, grypa, nadwrażliwość, ból
głowy, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem
ucisku, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie
i uderzenia gorąca.
Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, zgodnie z następującą
konwencją
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do <1/10)
- niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
- bardzo rzadko (<1/10 000)
- częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
MedDRA
8
Często: Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła
Często: Grypa
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
Często: Leukopenia
Często: Neutropenia
Często: Małopłytkowość, występująca niekiedy z plamicą
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Anoreksja
Niezbyt często: Hiperkalcemia
Niezbyt często: Hiperglikemia
Niezbyt często: Hiperlipidemia
Niezbyt często: Hiperurykemia
Często: Hipokaliemia
Niezbyt często: Hiponatremia
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Uczucie lęku
Rzadko: Bezsenność/ zaburzenia snu
Rzadko: Zmiany nastroju
Rzadko: Dezorientacja
Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji ruchów
Niezbyt często: Zawroty głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała
Niezbyt często: Zaburzenia smaku
Niezbyt często: Zespół pozapiramidowy
Często: Ból głowy
Często: Wzmożone napięcie
Niezbyt często: Parestezja
Niezbyt często: Neuropatia obwodowa, neuropatia
Niezbyt często: Senność
Niezbyt często: Omdlenie
Niezbyt często: Drżenie
Niezbyt często: Niedoczulica
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Niezbyt często: Pogorszenie widzenia
Rzadko: Szum uszny
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Niezbyt często: Kołatanie serca
Rzadko: Omdlenie
Niezbyt często: Tachykardia
Niezbyt często: Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków)
migotanie przedsionków)
9
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko*
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Rzadko: -
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Zespół Stevensa-Johnsona - Bardzo rzadko -
10
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Zmniejszenie masy ciała - Niezbyt często -
* W większości przypadków odpowiadające cholestazie
Dodatkowe informacje dotyczące produktu złożonego
Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u
pacjentów otrzymujących lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów
otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych w zależności od dawki była
następująca:
Amlodypina 0 3,0 5,5 2,4 1,6 0,90
11
10 10,3 NA NA 9,0 9,5
Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 5,1% dla leku złożonego
zawierającego amlodypinę i walsartan, po uśrednieniu dla wszystkich dawek.
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane, opisane wcześniej dla każdego ze składników osobno (amlodypiny lub
walsartanu), mogą być również potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu Wamlox, nawet,
jeśli nie występowały one w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu produktu do obrotu.
nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna (typ 200); Mannitol; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K25; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan
- Opadry White II: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelaza tlenek czerwony (E 172) – tylko w tabletkach 5 mg + 320 mg
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry White II)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- brązowy kapsułkowy
Wamlox, 5 mg + 320 mg, tabletki powlekane (tabletki) Brązowe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki (wymiary tabletki: 16 mm x 8,5 mm, grubość: 5,5 mm - 7,5 mm). Wamlox, 10 mg + 320 mg, tabletki powlekane (tabletki) Brązowożółte, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, z możliwymi ciemniejszymi plamkami (wymiary tabletki: 16 mm x 8,5 mm, grubość: 5,8 mm – 7,8 mm). źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- brązowy kapsułkowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci stosujący amlodypinę w skojarzeniu z walsartanem powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy, bólu głowy, zmęczenia lub nudności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Zdolność reagowania może ulec osłabieniu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
34 pozycji, według częstości
- często: Zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła; Objawy grypopodobne; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; Leukopenia; Neutropenia; Małopłytkowość; niekiedy z plamicą; Hipokaliemia; Niezbyt często; Nieznana; Często; Bardzo rzadko
- niezbyt często: Anoreksja; Hiperkalcemia; Hiperglikemia; Hiperlipidemia; Hiperurykemia; Hiponatremia; Depresja; Zaburzenia koordynacji ruchów nerwowego ruchów; Niezbyt często; Często; Rzadko
- rzadko: Nadwrażliwość; Uczucie lęku; Bezsenność/ zaburzenia snu; Zmiany nastroju; Dezorientacja
- bardzo rzadko: Bardzo rzadko; Niezbyt często; Nieznana; Często
- częstość nieznana: Nieznana; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Wamlox u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Wamlox to 1 tabletka na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min. Amlodypina nie podlega dializie (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu Wamlox jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Ponieważ produkt leczniczy Wamlox zawiera większą dawkę walsartanu, nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): „Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zwykły schemat dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Brak dostępnych informacji dotyczących stosowania walsartanu w okresie karmienia piersią, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Wamlox w tym okresie. Zaleca się stosowanie innych produktów leczniczych, o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na mg/m2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Wamlox można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfrut lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Wamlox
Kiedy nie stosować leku Wamlox
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia - może
wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6) - jeśli pacjent przypuszcza, że może być uczulony, powinien
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Wamlox;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby wątroby lub dróg żółciowych, takie jak marskość
żółciowa wątroby lub zastój żółci;
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Wamlox we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma duże stężenie cukru we krwi i ma cukrzycę typu 2 (zwaną też cukrzycą
insulinoniezależną) lub ma zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno stosować leku Wamlox i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Wamlox należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy nazywaną pierwotnym hiperaldosteronizmem;
- jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego -
należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej, lekarz może
również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawek serca (zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
lub pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu);
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
(w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Wamlox, skontaktować się z lekarzem oraz nigdy więcej
nie stosować leku Wamlox;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Jeśli po przyjęciu leku Wamlox u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Wamlox.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Wamlox”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Wamlox.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Wamlox u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Wamlox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne
odstawienie jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, tzw. inhibitory ACE lub aliskiren
- leki moczopędne (nazywane również diuretykami, zwiększające ilość wydalanego moczu);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji);
- leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
- niektóre leki przeciwbólowe, nazywane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w
tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) - lekarz może zalecić
sprawdzenie czynności nerek pacjenta;
- leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
- ziele dziurawca zwyczajnego;
- glicerolu triazotan i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia krwionośne;
- leki stosowane w zakażeniu HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna);
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- symwastatyna (lek stosowany w celu zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- dantrolen (podawany w infuzji w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (cyklosporyna,
takrolimus);
- syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
immunologicznego).
Lek Wamlox z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Wamlox nie powinni jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej
- amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Wamlox,
polegającego na obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Wamlox przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Wamlox. Nie zaleca się stosowania leku Wamlox we wczesnym okresie
ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ
może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Wamlox podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić inne leczenie, jeśli pacjentka
chce karmić piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka. Wykazano, że
małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, co może zaburzać zdolność koncentracji uwagi. Dlatego
też, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności
wymagających koncentracji uwagi, do momentu poznania indywidualnej reakcji na lek.
Wamlox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej - u kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż
1 na 1000 osób).
Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast poinformować o
tym lekarza:
- reakcja alergiczna z objawami takimi jak wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie tętnicze (uczucie omdlewania, „pustki” w głowie).
Inne możliwe działania niepożądane leku Wamlox:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): objawy grypopodobne; niedrożność nosa, ból gardła
i dyskomfort podczas połykania; ból głowy; obrzęk ramion, rąk, nóg, okolicy kostek lub stóp;
zmęczenie; astenia (osłabienie); zaczerwienienie i uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
nudności i ból brzucha; suchość błony śluzowej jamy ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie rąk
lub stóp; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szybka czynność serca, w tym kołatanie serca;
zawroty głowy po wstaniu; kaszel; biegunka; zaparcie; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry;
obrzęk stawów, ból pleców; ból stawów.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szum
uszny); omdlenie; oddawanie większej ilości moczu niż zwykle lub uczucie silniejszego parcia na
mocz; niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie ciśnienie tętnicze
z objawami takimi jak zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie; nadmierne pocenie się; wysypka na
całym ciele; swędzenie; kurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów będzie nasilony, należy powiadomić lekarza.
Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samej amlodypiny lub walsartanu, których nie
obserwowano po zastosowaniu leku Wamlox lub które obserwowano z większą częstością niż po
zastosowaniu leku Wamlox:
Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich działań niepożądanych
po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
oddychaniu;
- obrzęk powiek, twarzy lub warg;
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu;
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne;
- zawał serca, zaburzenia rytmu serca;
- zapalenie trzustki, które może wywołać silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie czynności serca); nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy i szyi; obrzęk okolicy
kostek (opuchlizna); ból brzucha, nudności.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie tętnicze; kichanie/ katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa (nieżyt nosa); niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona potliwość,
swędzenie skóry, zmiana koloru skóry; zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania
moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; zaburzenia erekcji, dyskomfort lub
powiększenie piersi u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, ból mięśni, kurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): dezorientacja.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): zmniejszenie liczby krwinek białych,
zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz
łatwiejszego krwawienia; zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł,
wzdęcie brzucha (nieżyt żołądka); zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry
(żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stwierdzane w wynikach niektórych
badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
nadwrażliwość na światło.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): drżenie, usztywnienie
postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny
chód.
Walsartan
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk
w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszenie liczby
krwinek czerwonych, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem;
samoistne krwawienie lub powstawanie sińców; duże stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek; obrzęk, głównie twarzy i
gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowo-czerwone plamy; gorączka; świąd; reakcje alergiczne;
powstawanie pęcherzy na skórze (objaw choroby nazywanej pęcherzowym zapaleniem skóry).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Wamlox z produktami zawierającymi aliskirenu
pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie.
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi
odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia).
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty
4.3 i 4.6).
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W rzadkich przypadkach u pacjentów z niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, w tym pacjentów
otrzymujących leki moczopędne w dużych dawkach, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze
po rozpoczęciu leczenia walsartanem. Należy skorygować niedobór sodu i (lub) odwodnienie przed
rozpoczęciem leczenia walsartanem, np. poprzez zmniejszenie dawki leku moczopędnego.
Hiperkaliemia
Podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów
leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i
często kontrolować stężenie potasu.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Amlodypinę/walsartan należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z
jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub ze zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, gdyż u takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w
surowicy. Z tego względu zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów leczonych
amlodypiną/walsartanem.
Stan po przeszczepieniu nerki
Do chwili obecnej brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania amlodypiny/walsartanu u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zaburzenia czynności wątroby
Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe. Nie
ustalono dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy,
maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu. Ponieważ produkt leczniczy Wamlox zawiera
większą dawkę walsartanu, nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy (patrz punkty 4.2 i 5.2). Produkt
leczniczy Wamlox jest przeciwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby, marskością żółciową lub cholestazą (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
Dotychczas brak doświadczeń dotyczących bezpieczeństwa stosowania walsartanu u pacjentów z
klirensem kreatyniny <10 ml/min oraz poddawanych dializoterapii, dlatego należy zachować
ostrożność podczas stosowania walsartanu u tych pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania
dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek amlodypinę można stosować w zwykłych dawkach.
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są związane ze stopniem zaburzenia czynności nerek.
Amlodypina nie podlega dializie (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II,
walsartanem, ponieważ działanie ich układu renina-angiotensyna jest zaburzone przez chorobę
podstawową.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk
krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub)
języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po
zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których
wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego
Wamlox i nie należy go podawać ponownie.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartan, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie amlodypiny i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego
ustąpienia objawów.
Niewydolność serca/ stan po zawale mięśnia sercowego
W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, u osób podatnych mogą wystąpić
zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek
może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i
antagonistami receptorów angiotensyny II było związane z wystąpieniem skąpomoczu i (lub)
postępującej azotemii oraz (rzadko) ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne skutki
zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale
mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2), w którym amlodypinę podawano
pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV według NYHA, o etiologii innej niż niedokrwienna,
stosowanie amlodypiny było związane z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku
istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą
placebo.
Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z
zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych oraz zgonów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub znaczącym zwężeniem
zastawki aorty (ale nie dużego stopnia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności
nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania
układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z
nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz AIIRA.
Wamlox nie był badany w żadnej innej populacji pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem
tętniczym.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje dotyczące produktu złożonego
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji amlodypiny/walsartanu i innych produktów
leczniczych.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Powszechnie stosowane leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne
produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane polegające na obniżeniu ciśnienia
krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu złożonego.
Interakcje związane z amlodypiną
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy
Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych
pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie
obniżające ciśnienie tętnicze.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil
lub diltiazem) może powodować zwiększenie, a nawet znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny.
Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być większe u pacjentów w podeszłym
wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
Induktory CYP3A4
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w
osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4, a szczególnie
z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy
kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
Symwastatyna
Jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg
powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w
monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do
20 mg na dobę.
Dantrolen (w infuzji)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do
śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko
hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii
złośliwej.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z
amlodypiną, jednak farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby
uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.
Inhibitory (mTor) ssaczy cel rapamycyny
Inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A.
Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów
mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na te inhibitory.
Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania
Inne
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina stosowana w monoterapii nie wpływała
na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.
Interakcje związane z walsartanem
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanem obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca
się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne,
ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania
amlodypiny/walsartanu.
Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej
zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem,
zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/ dobę) i niewybiórcze NLPZ
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie
działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny
II i NLPZ może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia
potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak
również odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu
(rytonawir)
Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest
substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1/ OATP1B3 i wątrobowego transportera
wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.
Należy zachować odpowiednią ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego
stosowania takich leków.
Podwójna blokada układu RAA za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu jest związana z
większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem
leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Inne
Podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi
substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną,
hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan oceniano w
pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5 175 pacjentów, z których 2 613
otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane występowały
najczęściej, były najbardziej istotne lub najcięższe: zapalenie części nosowej gardła, objawy
grypopodobne, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk z
tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe
zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy i szyi, osłabienie i uderzenia gorąca.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, zgodnie z następującą
klasyfikacją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Często: Zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła
Często: Objawy grypopodobne
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
Często: Leukopenia
Często: Neutropenia
Często: Małopłytkowość, niekiedy z plamicą
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Anoreksja
Niezbyt często: Hiperkalcemia
Niezbyt często: Hiperglikemia
Niezbyt często: Hiperlipidemia
Niezbyt często: Hiperurykemia
Często: Hipokaliemia
Niezbyt często: Hiponatremia
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Uczucie lęku
Rzadko: Bezsenność/ zaburzenia snu
Rzadko: Zmiany nastroju
Rzadko: Dezorientacja
Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji ruchów
nerwowego ruchów
8
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Nieznana
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Wymioty - Niezbyt często -
9
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Nieznana
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Bardzo rzadko
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Zmęczenie Często Często Niezbyt często
10
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: -
Częstość nieznana: Nieznana
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Bardzo rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: -
Zmniejszenie masy ciała - Niezbyt często -
* W większości przypadków odpowiadające cholestazie
Dodatkowe informacje dotyczące produktu złożonego
Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u
pacjentów otrzymujących lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów
otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych w zależności od dawki była
następująca:
ang. skrót NA –1 n0i e dotyczy 10,3 NA NA 9,0 9,5
Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 5,1% dla leku złożonego
zawierającego amlodypinę i walsartan, po uśrednieniu dla wszystkich dawek.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 80 mg | Tabletki powlekane | 23075 | 100337280 | ChPL: 2025-03-19, Ulotka: 2025-03-19 |
| Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 160 mg | Tabletki powlekane | 23076 | 100337297 | ChPL: 2025-03-19, Ulotka: 2025-03-19 |
| Amlodipinum 5 mg + Valsartanum 320 mg | Tabletki powlekane | 25438 | 100395640 | ChPL: 2025-03-19, Ulotka: 2025-03-19 |
| Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 160 mg | Tabletki powlekane | 23077 | 100337305 | ChPL: 2025-03-19, Ulotka: 2025-03-19 |
| Amlodipinum 10 mg + Valsartanum 320 mg | Tabletki powlekane | 25439 | 100395656 | ChPL: 2025-03-19, Ulotka: 2025-03-19 |