Sarpin

Kiedy nie stosować leku Sarpin: − jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów kanału wapniowego. Może wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu; − jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony, powinien poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Sarpin; − jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub zaburzenia żółciowe, takie jak: marskość żółciowa wątroby lub zastój żółci; − jeśli pacjentka jest po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Sarpin we wczesnym okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”); − jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie); − jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała); − jeśli pacjent ma niewydolność serca spowodowaną przebytym zawałem mięśnia sercowego. − jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, które zawierają aliskiren. Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Sarpin i należy porozmawiać o tym z lekarzem. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Sarpin należy zwrócić się do lekarza: − jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka); − jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek; − jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub jeśli został poinformowany, że występuje u niego zwężenie tętnic nerkowych; − jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nadnerczy zwane „pierwotnym hiperaldosteronizmem”; − jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego. Należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej. Lekarz może również sprawdzić czynność nerek; − jeśli pacjent został poinformowany przez lekarza, że występuje u niego zwężenie zastawek serca (zwane „stenozą aortalną lub mitralną”) lub znacznie zwiększona grubość mięśnia sercowego (zwana „kardiomiopatią przerostową ze zwężaniem drogi odpływu”); − jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków (w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę). Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Sarpin i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Pacjent nie powinien już nigdy stosować leku Sarpin. − jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi: - inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą; - aliskiren. Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Sarpin”. Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed zastosowaniem leku Sarpin. Jeśli po przyjęciu leku Sarpin u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Sarpin. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku Sarpin u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat). Lek Sarpin a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne zaprzestanie przyjmowania jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków wymienionych poniżej: − inhibitory ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Sarpin” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”); − leki moczopędne (leki „odwadniające”, które zwiększają ilość wytwarzanego moczu); − lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji); − leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu; − niektóre leki przeciwbólowe, zwane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (inhibitorami COX-2). Lekarz może również sprawdzić czynność nerek pacjenta; − leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon); − ziele dziurawca zwyczajnego; − nitrogliceryna i inne azotany lub inne substancje „rozszerzające naczynia krwionośne” − leki stosowane w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir); − leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol); − leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak: ryfampicyna, erytromycyna, telitromycyna); − klarytromycyna (stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych); − werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca); − symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia za dużego stężenia cholesterolu we krwi); − dantrolen (wlew stosowany w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała); − takrolimus (stosowany w celu kontrolowania odpowiedzi immunologicznej układu odpornościowego, co umożliwi organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu); − leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu (cyklosporyna); Lek Sarpin z jedzeniem i piciem Pacjenci stosujący lek Sarpin nie powinni jeść grejpfruta ani pić soku grejpfrutowego. Zarówno grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej - amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Sarpin polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko. Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leku Sarpin przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Sarpin. Nie zaleca się stosowania leku Sarpin we wczesnym okresie ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może to poważnie zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, jeśli lek jest stosowany tym okresie ciąży. Karmienie piersią Amlodypina: Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią lub gdy planuje karmić piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sarpin. Amlodypina/Walsartan: Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Sarpin przez pacjentki, które karmią piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie w trakcie karmienia piersią, zwłaszcza w okresie karmienia noworodków i wcześniaków. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek ten może powodować zawroty głowy. Może to zaburzać zdolność koncentracji. Dlatego też, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających koncentracji uwagi w przypadku wątpliwości odnośnie działania leku na konkretnego pacjenta. Lek Sarpin zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej: U kilku pacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów). Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast poinformować o tym lekarza: Reakcja alergiczna z objawami takimi, jak: wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub warg, lub języka, trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (uczucie osłabienia, oszołomienia). Inne możliwe działania niepożądane leku Sarpin: Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): Grypa; zatkany nos, ból gardła i dyskomfort podczas połykania; ból głowy; obrzęki ramion, dłoni, nóg, kostek lub stóp; zmęczenie; astenia (osłabienie); zaczerwienienie oraz uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi. Niezbyt często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): Zawroty głowy; nudności i ból brzucha; suchość w jamie ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie dłoni i stóp; zawroty głowy, szybkie bicie serca w tym kołatania; zawroty głowy podczas wstawania; kaszel; biegunka; zaparcia; wysypka skórna, zaczerwienienie skóry; obrzęki stawów, ból pleców; bóle stawów. Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach (szumy uszne); omdlenia; oddawanie większej ilości moczu niż zazwyczaj lub uczucie silniejszego parcia na mocz; niemożność doprowadzenia do wzwodu lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości; niskie ciśnienie krwi z objawami takimi, jak: zawroty głowy, uczucie oszołomienia; nadmierne pocenie; wysypka na całym ciele; świąd; skurcze mięśni. Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiadomić lekarza. Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu tylko samej amlodypiny lub tylko samego walsartanu i których nie obserwowano po zastosowaniu leku Sarpin lub które obserwowano z większą częstością niż po zastosowaniu leku Sarpin: Amlodypina W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych bardzo rzadkich, ciężkich działań niepożądanych występujących po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem: − Nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w oddychaniu. − Obrzęk powiek, twarzy oraz warg. − Obrzęk języka oraz gardła, powodujący znaczne trudności w oddychaniu. − Ciężkie reakcje skórne obejmujące: intensywną wysypkę, pokrzywkę, zaczerwienienie skóry całego ciała, silny świąd, pęcherze, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne reakcje alergiczne. − Zawał serca, zaburzenia rytmu serca. − Zapalenie trzustki, które może wywołać ostry ból brzucha oraz pleców z towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem. Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem. Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): Zawroty głowy, senność; kołatanie serca (odczuwanie bicia serca); uderzenia gorąca; obrzęk kostek (obrzęk); ból brzucha, nudności. Niezbyt często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): Zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia, pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie krwi; kichanie/katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa; niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona pocenie, świąd skóry, przebarwienia skóry; zaburzenia oddawania moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu; problemy z erekcją, dyskomfort lub powiększenie gryczołów piersiowych u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, bóle mięśni, bolesne skurcze mięśni; zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): Dezorientacja. Bardzo rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów): Zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych zasinień oraz łatwiejszego krwawienia (uszkodzenie czerwonych krwinek); zbyt duże stężenie glukozy we krwi (hiperglikemia); obrzęk dziąseł, wzdęcia brzucha (zapalenie błony śluzowej żołądka); nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co może mieć wpływ na niektóre wyniki badań; zwiększenie napięcia mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną, wrażliwość na światło; zaburzenia obejmujące sztywność, drżenie i (lub) trudności w poruszaniu się. Częstość nieznana: drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia. Walsartan Bardzo rzadko (mogą dotyczyć 1 na 10,000 osób): Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniem; samoistne krwawienie lub powstawanie siniaków; wysokie stężenie potasu we krwi; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i ciężkie zaburzenie czynności nerek; obrzęk, głównie twarzy i gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowawo-czerwone krosty; gorączka; świąd; reakcje alergiczne, pęcherze skórne (objaw choroby zwanej pęcherzowym zapaleniem skóry). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

• Nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza. • Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Sarpin z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1). • Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). • Ciężkie niedociśnienie. • Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). • Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu z lewej komory, stenoza aortalna dużego stopnia). • Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym. Ciąża Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRAs) u pacjentek w ciąży. O ile kontynuacja leczenia za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6). Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni W badaniach kontrolowanych placebo, u 0,4% pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem, leczonych za pomocą amlodypiny z walsartanem obserwowano znaczne niedociśnienie. U pacjentów z uaktywnionym układem renina-angiotensyna (tj. pacjentów odwodnionych i (lub) z niedoborem soli, otrzymujących duże dawki leków moczopędnych), przyjmujących leki blokujące receptory dla angiotensyny, może wystąpić niedociśnienie objawowe. Zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed podaniem produktu zawierającego amlodypinę z walsartanem lub ścisłą obserwację pacjenta na początku leczenia. Jeśli wystąpi niedociśnienie związane z leczeniem produktem zawierającym amlodypinę z walsartanem, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w razie potrzeby, podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej. Leczenie można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia krwi. Hiperkaliemia Przy jednoczesnym stosowaniu preparatów uzupełniających potas, leków moczopędnych oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększyć stężenie potasu (np. heparyny, itp.), należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu. Zwężenie tętnicy nerkowej Amlodypinę z walsartanem należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ u takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy. Przeszczepienie nerki Do chwili obecnej brak doświadczenia związanego z bezpieczeństwem stosowania amlodypiny z walsartanem u pacjentów po niedawnym przeszczepieniu nerki. Zaburzenia czynności wątroby Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony a wartości AUC są większe; jak dotąd nie opracowano zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. Należy zachować szczególną ostrożność, podając produkt zawierający amlodypinę z walsartanem pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub niedrożnością dróg żółciowych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu. Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawkowania produktu zawierającego amlodypinę z walsartanem u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m2). W umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek, zaleca się monitorowanie stężeń potasu i kreatyniny. Pierwotny hiperaldosteronizm Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II, walsartanem, ponieważ ich układ renina-angiotensyna jest zaburzony przez chorobę podstawową. Obrzęk naczynioruchowy U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). U pacjentów, u których wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu zawierającego amlodypinę z walsartanem i nie należy go podawać ponownie. Obrzęk naczynioruchowy jelit U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, [w tym walsartanem] notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów. Niewydolność serca i (lub) stan po zawale mięśnia sercowego W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, można oczekiwać u pacjentów podatnych zmian czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i antagonistami receptorów angiotensyny, było związane z występowaniem skąpomoczu i (lub) postępującej azotemii oraz (rzadko) z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Podobne wyniki zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale mięśnia sercowego powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek. W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2) z amlodypiną, podawaną pacjentom z niewydolnością serca stopnia III i IV według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association Classification) o etiologii innej niż niedokrwienna, stosowanie amlodypiny było związane ze zwiększoną liczbą doniesień o obrzęku płuc, pomimo braku istotnych różnic w częstości występowania nasilenia niewydolności serca w porównaniu z grupą placebo. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, leki z grupy antagonistów kanałów wapniowych, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz śmierci. Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest szczególna ostrożność u pacjentów ze stenozą mitralną lub znaczącą stenozą aortalną, która nie jest dużego stopnia. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny (ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinna być ona prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz leków z grupy ARB. Skojarzenie amlodypiny z walsartanem nie było badane w żadnej innej grupie pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem. Sarpin zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Często występujące interakcje dla produktu leczniczego złożonego Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktów zawierających amlodypinę z walsartanem i innych produktów leczniczych. Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania Inne przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze Powszechnie stosowane przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane, polegające na obniżeniu ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać działanie hipotensyjne produktu leczniczego złożonego. Interakcje związane z amlodypiną Równoczesne stosowanie nie jest zalecane Grejpfrut lub sok grejpfrutowy Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Inhibitory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, przeciwgrzybicze azole, makrolidy takie jak: erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki. Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. U pacjentów przyjmujących klarytromycynę jednocześnie z amlodypiną zwiększa się ryzyko niedociśnienia. Podczas jednoczesnego stosowania klaryrtomycyny i amlodypiny zaleca się uważną obserwację pacjentów. Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe [np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon], ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki. Symwastatyna Jednoczesne, wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę. Dantrolen (wlew) U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnie dantrolenu obserwowano prowadzące do zgonu migotanie komór i zapaść krążeniową i z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej. Takrolimus Podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną występuje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznych działań takrolimusu podczas podawania amlodypiny pacjentom leczonym takrolimusem, należy kontrolować stężenie takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosować jego dawkę. Należy wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania Inne W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny. Interakcje związane z walsartanem Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Lit Odnotowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanu. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania leków zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. W przypadku przyjmowania także leków moczopędnych, stosowanie produktów zawierających amlodypinę z walsartanem może prawdopodobnie zwiększyć ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu Jeżeli w skojarzeniu z walsartanem przepisywany jest produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g na dobę) i nieselektywne NLPZ Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Co więcej, równoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i niesteroidowych leków przeciwzapalnych może prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie pacjenta. Inhibitory białek wychwytujących (ryfampicyna, cyklosporyna) lub białek wypierających (rytonawir) Wyniki badania in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego nośnika wychwytu OATP1B1 i wątrobowego nośnika wypływu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów nośnika wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub nośnika wypływu (rytonawir) może zwiększać wpływ walsartanu na organizm. Podwójna blokada układu RAA lekami z grupy ARB, inhibitorami ACE lub aliskirenem Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1). Inne W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania amlodypiny z walsartanem oceniano w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5175 pacjentów, z których 2613 otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną. Następujące działania niepożądane uznano za najczęściej występujące lub najbardziej istotne czy też najcięższe: zapalenie nosogardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk ciastowaty, obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie, uderzenia gorąca. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane uporządkowano według częstości, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Często: Zakażenie nosogardzieli Często: Grypa Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu Często: Leukopenia Często: Neutropenia Często: Małopłytkowość, występująca niekiedy z plamicą Rzadko: Nadwrażliwość Rzadko: Hiperglikemia Niezbyt często: Hiponatremia Niezbyt często: Depresja Rzadko: Niepokój Rzadko: Bezsenność/zaburzenia snu 8 Niezbyt często: Zaburzona koordynacja Niezbyt często: Zawroty głowy Niezbyt często: Zawroty głowy podczas wstawania Niezbyt często: Zaburzenia smaku Niezbyt często: Zespół pozapiramidowy Często: Ból głowy Często: Wzmożone napięcie Niezbyt często: Parestezje Niezbyt często: Neuropatia obwodowa, neuropatia Niezbyt często: Senność Niezbyt często: Omdlenie Niezbyt często: Drżenie Niezbyt często: Niedoczulica Rzadko: Zaburzenie widzenia Niezbyt często: Pogorszenie widzenia Rzadko: Szumy uszne Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Niezbyt często: Kołatanie serca Rzadko: Omdlenie Niezbyt często: Tachykardia Niezbyt często: Arytmie (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanie przedsionków) Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego Niezbyt często: Nagłe zaczerwienienie twarzy Rzadko: Niedociśnienie Niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne Niezbyt często: Zapalenie naczyń Niezbyt często: Kaszel Niezbyt często: Duszność Niezbyt często: Ból gardła i krtani 9 Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Często: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Często: Często Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: -- Niezbyt często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko* Niezbyt często: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Często: -- Niezbyt często: Częstość nieznana Niezbyt często: Niezbyt często Często: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Bardzo rzadko Niezbyt często: -- Niezbyt często: Rzadko Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: Rzadko Często: Niezbyt czesto Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Niezbyt często: Rzadko Często: Niezbyt często Niezbyt często: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Często: Niezbyt często Niezbyt często: -- 10 Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt czesto Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Bardzo rzadko Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Bardzo rzadko Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Bardzo rzadko Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Bardzo rzadko Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Nieznana Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Rzadko Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Niezbyt często: Często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Rzadko Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Częstość nieznana: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Rzadko Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Rzadko Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: -- Częstość nieznana: Częstość nieznana Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Rzadko Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Często Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: -- Niezbyt często: Niezbyt często Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Często Niezbyt często: Często Częstość nieznana: Niezbyt często Niezbyt często: Często Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- Niezbyt często: Często Niezbyt często: -- Częstość nieznana: -- 11 Często: Często Często: -- Często: -- Często: Niezbyt często Często: Często Często: -- Często: -- Często: -- Często: -- Często: Niezbyt często Często: -- Często: Niezbyt często * W większości przypadków odpowiadające cholestazie. Dodatkowe informacje na temat złożonego produktu leczniczego Obrzęki obwodowe, znane działanie niepożądane amlodypiny, obserwowano na ogół rzadziej u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy złożony zawierający amlodypinę i walsartan niż u pacjentów otrzymujących samą amlodypinę. W kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, częstość występowania obrzęków obwodowych była następująca: Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych po równomiernym rozłożeniu na wszystkie dawki wynosiła 5,1% dla leku złożonego zawierającego amlodypinę i walsartan. Dodatkowe informacje o poszczególnych składnikach Działania niepożądane, opisane wcześniej dla każdego ze składników osobno (amlodypiny lub walsartanu), mogą być również potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu zawierającego amlodypinę z walsartanem, nawet jeśli nie występowały one w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu produktu do obrotu. Amlodypina Często Senność, zawroty głowy, kołatanie serca, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek. Niezbyt często Bezsenność, zmiany nastroju (w tym niepokój), depresja, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, niedoczulica, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szumy uszne, niedociśnienie, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa, wymioty, niestrawność, łysienie, plamica, zmiana koloru skóry, wzmożone pocenie, świąd, wykwit skórny, bóle mięśni, skurcze mięśni, ból, zaburzenia mikcji, zwiększona częstość oddawania moczu, impotencja, ginekomastia, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Rzadko Dezorientacja. Bardzo rzadko Leukocytopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, wzmożone napięcie mięśniowe, neuropatia obwodowa, zawał serca, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i 12 migotanie przedsionków), zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, przerost dziąseł, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych*, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na światło. Częstość nieznana Toksyczna martwica naskórka. * w większości przypadków odpowiadające cholestazie Wyjątkowo zgłaszano przypadki zespołu pozapiramidowego. Walsartan Częstość nieznana Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu, neutropenia, małopłytkowość, zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi, zwiększenie parametrów czynności wątroby, w tym zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy krwi, niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, obrzęk naczynioruchowy, ból mięśni, zapalenie naczyń, nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-22 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.