Toptelmi HCT
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Sandoz GmbH
- Substancje czynne
- Hydrochlorothiazidum + Telmisartanum: 12,5 mg + 40 mg, 12,5 mg + 80 mg, 25 mg + 80 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Toptelmi HCT 12,5 mg + 40 mg | Tabletki drażowane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl. | na receptę (Rx) |
| Toptelmi HCT 12,5 mg + 80 mg | Tabletki drażowane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl. | na receptę (Rx) |
| Toptelmi HCT 25 mg + 80 mg | Tabletki drażowane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 17 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla: Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 40 mg (tabletki drażowane); Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 80 mg (tabletki drażowane)
- Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd należy do grupy pochodnych sulfonamidów).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Zastój żółci i zaburzenia w odpływie żółci.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu Toptelmi HCT i produktów leczniczych zawierających aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
Dla: Hydrochlorothiazidum 25 mg + Telmisartanum 80 mg (tabletki drażowane)
- Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd należy do grupy pochodnych sulfonamidów).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Zastój żółci i zaburzenia w odpływie żółci.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mlLmin), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu Toptelmi HCT i produktów leczniczych zawierających aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 40 mg (tabletki drażowane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu wodorotlenek; Meglumina; Powidon K25
- Ludipress o składzie: Laktoza jednowodna; Powidon K30; Krospowidon (typ A); Laktoza bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka; Alkohol poliwinylowy; Glikol polietylenowy; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kwas cytrynowy jednowodny; Dodatkowo w tabletkach 40 mg + 12,5 mg; Żelaza tlenek żółty (E172); Żelaza tlenek czerwony (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Ludipress o składzie)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Ludipress o składzie)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały czerwony owalny
Tabletki 40 mg + 12,5 mg Czerwone, owalne, obustronnie wypukłe tabletki drażowane z wyciśniętym symbolem 40 po jednej stronie i 12,5 po drugiej stronie (12,4 mm x 6,2 mm). Tabletki 80 mg + 12,5 mg Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki drażowane z wyciśniętym symbolem 80 po jednej stronie i 12,5 po drugiej stronie (15,4 mm x 8,0 mm). Blistry z folii Aluminium/Aluminium w tekturowym pudełku zawierają 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek drażowanych. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały czerwony owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Toptelmi HCT może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas jego stosowania mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, omdlenie lub układowe zawroty głowy. Jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, należy unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
37 pozycji, według częstości
- często: Zawroty głowy; rzadko; często; bardzo rzadko; częstość nieznana; bardzo rzadko układowy
- niezbyt często: Hipokaliemia; Lęk; niezbyt często; rzadko; bardzo rzadko1,2; rzadko2
- rzadko: Zapalenie oskrzeli; Zapalenie gardła; Zapalenie zatok; Hiperurikemia; Hiponatremia; Hiperkaliemia; Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą); Hipomagnezemia; Hiperkalcemia; Alkaloza hipochloremiczna; Zmniejszony apetyt; Hiperlipidemia; Hiperglikemia; Niewłaściwa kontrola cukrzycy; Depresja; Bezsenność; Zaburzenia snu; rzadko; rzadko2; niezbyt często; rzadko1
- częstość nieznana: niezbyt często; rzadko; często; częstość nieznana
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby
źródło: „Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Toptelmi HCT u pacjentów wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Doświadczenie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.4). Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) (patrz punkt 4.3). Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby produkt leczniczy Toptelmi HTC. należy podawać z zachowaniem ostrożności. Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę. Stosowanie złożonego produktu leczniczego o ustalonej dawce jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.3). Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).” - Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie zaleca się stosowania blokerów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie blokerów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem w okresie karmienia piersią, nie zaleca się jego podawania, a preferowane jest stosowanie produktów leczniczych o lepszym profilu bezpieczeństwa w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości. Duże dawki tiazydowych leków moczopędnych wywołując intensywną diurezę mogą zahamować wytwarzanie mleka. Nie zaleca się stosowania produktu Toptelmi HCT w okresie karmienia piersią. Gdyby jednak był w tym czasie stosowany, jego dawka musi być możliwie mała.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności u ludzi przyjmujących złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce lub badań poszczególnych jego składników. W badaniach nieklinicznych nie obserwowano wpływu telmisartanu i hydrochlorotiazydu na płodność mężczyzn i kobiet.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Toptelmi HCT można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić niedociśnienie ortostatyczne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
Kiedy NIE stosować leku Toptelmi HCT
• jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub na inne sulfonamidy;
• jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (we wczesnym okresie ciąży również lepiej nie
przyjmować leku Toptelmi HCT – patrz punkt dotyczący ciąży);
2 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
• jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
niedrożność dróg żółciowych (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego)
lub inną ciężką chorobę wątroby;
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub bezmocz (mniej niż 100 mL moczu na dobę);
• jeśli lekarz stwierdził u pacjenta małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi, które
nie poddają się leczeniu;
• jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub ma zaburzenia czynności nerek i przyjmuje obniżający
ciśnienie tętnicze lek zawierający aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje lub
występowały którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli na skutek
przyjmowania leków moczopędnych, stosowania diety z ograniczeniem soli, biegunki, wymiotów lub
hemofiltracji;
• choroba nerek lub przeszczepienie nerki;
• zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obie nerki);
• choroba wątroby;
• zaburzenia czynności serca;
• cukrzyca;
• dna moczanowa;
• zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, którym towarzyszą
zaburzenia równowagi różnych składników mineralnych we krwi);
• toczeń rumieniowaty układowy (nazywany również „toczniem” lub „TRU”) – choroba, w której
układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy;
• substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące ograniczenie
widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej
oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia
ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do tygodni od
przyjęcia leku Toptelmi HCT. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego upośledzenia wzroku.
Większe ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta, który miał wcześniej
uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy.
• stwierdzony w przeszłości nowotwór złośliwy skóry lub wystąpienie w trakcie leczenia
nieoczekiwanej zmiany skórnej. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami przez
dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i warg
(nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Toptelmi HCT należy
chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może regularnie kontrolować czynności nerek pacjenta, jego ciśnienie tętnicze i stężenie
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Toptelmi HCT”.
• pacjent przyjmuje digoksynę.
• jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
3 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Jeśli po przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub
biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy
samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Toptelmi HCT.
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub może zajść w ciążę), konieczne jest poinformowanie
o tym lekarza. Toptelmi HCT nie jest zalecany we wczesnej ciąży i przeciwwskazany po 3. miesiącu
ciąży, gdyż jego stosowane w tym czasie może być bardzo szkodliwe dla dziecka (patrz punkt
dotyczący ciąży).
Leczenie hydrochlorotiazydem może powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej w organizmie.
Typowymi objawami zaburzeń gospodarki wodnej lub elektrolitowej są: suchość w jamie ustnej,
osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, ból lub kurcze mięśniowe, nudności, wymioty,
zmęczenie mięśni i nieprawidłowo przyspieszone tętno (ponad 100 uderzeń na minutę). Jeśli
u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy powiadomić o tym lekarza.
Należy również powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu zwiększonej wrażliwości skóry na światło
słoneczne z takimi objawami, jak oparzenia słoneczne (np. zaczerwienienie, świąd, obrzęk,
powstawanie pęcherzy), które pojawiają się szybciej niż zwykle.
W przypadku operacji lub znieczulenia, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu leku Toptelmi
HCT.
Toptelmi HCT może mniej skutecznie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów rasy czarnej.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Toptelmi HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności.
W niektórych wypadkach może być konieczne odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza
wymienionych niżej leków przyjmowanych jednocześnie z lekiem Toptelmi HCT:
• leki zawierające lit (stosowane w leczeniu niektórych postaci depresji);
• leki, które mogą spowodować małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemię), takie jak inne leki
moczopędne, leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), glikokortykosteroidy (np. prednizon),
ACTH (hormon), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu
owrzodzenia jamy ustnej), benzylopenicylina sodowa (antybiotyk) oraz kwas salicylowy i jego
pochodne;
• jodowy środek kontrastowy stosowany do badania obrazowego;
• leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi, takie jak leki moczopędne oszczędzające
potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, inhibitory
konwertazy angiotensyny (ACE), cyklosporyna (lek hamujący czynność układu
odpornościowego) oraz inne leki, takie jak heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy);
• leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki stosowane
w chorobach serca (np. digoksyna) lub leki kontrolujące rytm serca (tj. chinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol), leki stosowane w chorobach psychicznych (takie jak tiorydazyna,
chloropromazyna, lewomepromazyna) oraz inne leki, takie jak niektóre antybiotyki (np.
sparfloksacyna, pentamidyna) lub niektóre leki stosowane w leczeniu alergii (np. terfenadyna);
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy (insulina lub doustne leki, takie jak metformina);
• kolestyramina i kolestypol (leki zmniejszające stężenie tłuszczów we krwi);
• leki zwiększające ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina;
• leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
• suplementy wapnia i (lub) witaminy D
• leki przeciwcholinergiczne (stosowane w leczeniu wielu zaburzeń, takich jak bolesne skurcze
4 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona i jako leki pomocnicze podawane w znieczuleniu ogólnym), takie jak
atropina i biperyden;
• amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
• inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, kortykosteroidy, leki
przeciwbólowe (takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki przeciwnowotworowe,
leki stosowane w leczeniu dny moczanowej lub zapalenia stawów;
• przyjmowanie inhibitora ACE lub aliskirenu (patrz także informacje w punktach „Kiedy nie
stosować leku Toptelmi HCT” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• digoksyna.
Toptelmi HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi innych leków stosowanych w
leczeniu nadciśnienia tętniczego lub leków, które mogą zmniejszać ciśnienie krwi (tj. baklofen,
amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie tętnicze mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany,
narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem mogą być zawroty głowy podczas wstawania. Należy
skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania leku Toptelmi HCT konieczne okaże się
dostosowanie dawki innego przyjmowanego leku.
Działanie leku Toptelmi HCT może być osłabione, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie niesteroidowy
lek przeciwzapalny (np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen).
Stosowanie leku Toptelmi HCT z jedzeniem i alkoholem
Lek Toptelmi HCT można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie należy pić
alkoholu bez uprzedniego omówienia tego z lekarzem. Alkohol może nadmiernie zmniejszyć ciśnienie
krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub uczucia omdlewania.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Konieczne jest poinformowanie lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży (lub może zajść w ciążę).
Zwykle lekarz zaleca przerwanie przyjmowania leku Toptelmi HCT przed zajściem pacjentki w ciążę
lub możliwie szybko po stwierdzeniu ciąży, a w zamian proponuje przyjmowanie innego leku.
Stosowanie leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie ciąży, a nie wolno go przyjmować
po 3. miesiącu ciąży, gdyż lek przyjmowany w tym czasie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze rozpoczęcia karmienia. Stosowanie
leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Dla pacjentek planujących
karmienie piersią lekarz może wybrać inny odpowiedni lek.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący Toptelmi HCT mogą odczuwać zawroty głowy, zemdleć lub
wrażenie, że wszystko wokół wiruje . W wypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Toptelmi HCT zawiera laktozę
Jeżeli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Toptelmi HCT zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i mogą wymagać mogą natychmiastowej
pomocy medycznej.
W razie wystapienia któregokolwiek z wymienionych nizej objawów należy niezwłocznie zwrócić się
do lekarza:
• Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
całego organizmu), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy, w tym
zakończony zgonem), powstawanie pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry
(toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą
występować rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów) lub bardzo rzadko (toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka; może występować rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów), ale są
niezwykle ciężkie i w razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie i natychmiast zwrócić się do
lekarza. Jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą zakończyć się zgonem. Częstsze
występowanie posocznicy obserwowano podczas stosowania samego telmisartanu, ale nie można
wykluczyć jej wystąpienia podczas stosowania leku Toptelmi HCT.
• Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
splątanie). To działanie niepożądane występuje bardzo rzadko (może występować rzadziej niż u 1
na 10 000 pacjentów).
Możliwe działania niepożądane leku Toptelmi HCT
6 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• zmniejszone stężenie potasu we krwi
• lęk
• omdlenie
• odczucie mrowienia
• odczucie drętwienia i kłucia
• uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego)
• przyspieszona czynność serca (tachykardia)
• zaburzenia rytmu serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania
• duszność
• biegunka
• suchość w jamie ustnej
• wzdęcia
• ból pleców
• skurcze mięśni
• bóle mięśni
• zaburzenia wzwodu (niemożność uzyskania wzwodu lub jego utrzymania)
• ból w klatce piersiowej
• zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
• zapalenie dróg oddechowych prowadzących do płuc (zapalenie oskrzeli)
• ból gardła
• zapalenie zatok
• zwiększone stężenie kwasu moczowego
• małe stężenie sodu
• uczucie smutku (depresja)
• trudności w zasypianiu (bezsenność)
• zaburzenia snu
• osłabione widzenie
• niewyraźne widzenie
• trudności w oddychaniu
• ból brzucha
• zaparcie
• niestrawność
• nudności (wymioty)
• zapalenie błony śluzowej żołądka
• zaburzenia czynności wątroby (występują częściej u pacjentów pochodzenia japońskiego)
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• reakcje alergiczne, tj. świąd lub wysypka
• nasilone pocenie się
• pokrzywka
• ból stawów i ból kończyn
• kurcze mięśni
• uaktywnienie lub nasilenie tocznia rumieniowatego uogólnionego (choroby, w której układ
odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy, co powoduje ból stawów, wysypki
skórne i gorączkę)
• choroba grypopodobna
• ból
• zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy
kreatynowej we krwi
7 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
Działania niepożądane jednej z substancji czynnych mogą być również działaniami niepożądanymi
leku Toptelmi HCT, nawet jeśli nie obserwowano ich podczas badań klinicznych tego leku.
Telmisartan
U pacjentów przyjmujących sam telmisartan obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
zakażenie górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie), zakażenia dróg
moczowych, zakażenie pęcherza moczowego, niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość), duże
stężenie potasu, powolna czynność serca (bradykardia), kaszel, zaburzenia czynności nerek, w tym
ostra niewydolność nerek, osłabienie.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych
(eozynofilia), ciężka reakcja alergiczna (np. nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna), małe stężenie
cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą), senność, rozstrój żołądka, wyprysk (zaburzenie dotyczące
skóry), wysypka polekowa, toksyczna wysypka skórna, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie
ścięgien), zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi),
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowa choroba płuc)**
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie
z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
* Możliwe, że było to wynikiem przypadku albo ma związek z nieznanym dotąd mechanizmem.
** Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania telmisartanu, ale nie
ustalono związku przyczynowego.
Hydrochlorotiazyd
U pacjentów przyjmujących sam hydrochlorotiazyd obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
podwyższone stężenie tłuszczów we krwi.
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
nudności, małe stężenie magnezu we krwi, zmniejszony apetyt.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
ostra niewydolność nerek.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania
siniaków/wybroczyn (małe fioletowoczerwone plamy na skórze lub innych tkankach spowodowane
krwawieniem), duże stężenie wapnia we krwi, duże stężenie cukru we krwi, ból głowy, dyskomfort
w jamie brzusznej, zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), nadmiar substancji żółciowych we krwi
(zastój żółci), reakcje nadwrażliwości na światło, niekontrolowane stężenie glukozy we krwi u
pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, obecność cukrów w moczu (glukozuria).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), niezdolność szpiku
kostnego do prawidłowego funkcjonowania, zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia,
agranulocytoza), ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość), wzrost pH ze względu na małe
8 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, alkaloza hipochloremiczna),
ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie),
zapalenie trzustki, zespół toczniopodobny (choroba naśladująca chorobę o nazwie toczeń
rumieniowaty układowy, w którym organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
zapalenie naczyń krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń).
Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):
zapalenie ślinianek, nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry),
zmniejszenie liczby krwinek (niedokrwistość aplastyczna), osłabienie widzenia i ból oka (możliwe
objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta), zaburzenia skóry,
takie jak zapalenie naczyń krwionośnych w skórze, zwiększona wrażliwość na światło słoneczne,
wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, w obrębie oczu lub jamy ustnej,
złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia wielopostaciowego), osłabienie,
zaburzenia czynności nerek.
W odosobnionych przypadkach występowały niskie stężenia sodu, którym towarzyszyły objawy
dotyczące mózgu lub nerwów (nudności, postępująca dezorientacja, brak zainteresowań lub energii).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd należy do grupy pochodnych
sulfonamidów).
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Zastój żółci i zaburzenia w odpływie żółci.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), bezmocz.
• Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
• Jednoczesne stosowanie produktu Toptelmi HCT i produktów leczniczych zawierających aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60
ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
3 NL/H/xxxx/WS/1307
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia blokerami receptora angiotensyny II podczas ciąży. Z wyjątkiem
przypadków wymagających leczenia blokerami receptora angiotensyny II, u pacjentek planujących
ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać
podawanie blokera receptora angiotensyny II i, jeśli to wskazane, rozpocząć alternatywne leczenie
(patrz punkty 4.3 i 4.6).
Zaburzenia czynności wątroby
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie można podawać pacjentom z zastojem żółci,
zaburzeniami w odpływie żółci lub z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), gdyż
telmisartan wydalany jest głównie z żółcią. U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia
wątrobowego klirensu telmisartanu.
Ponadto telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy stosować z zachowaniem
ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępująca chorobą wątroby, gdyż
niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki leczonych produktami leczniczymi, które wpływają na układ renina-angiotensyna-aldosteron,
istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
Zaburzenia czynności nerek i przeszczepienie nerki
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), patrz punkt 4.3. Brak doświadczenia
dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Ze względu na niewielkie doświadczenie dotyczące stosowania
telmisartanu z hydrochlorotiazydem u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności nerek, zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego
w surowicy. Tiazydowe leki moczopędne mogą wywołać azotemię u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.
Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) zmniejszonym stężeniem sodu
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) niedoborem sodu na skutek intensywnego
leczenia moczopędnego, ograniczenia soli w diecie, biegunki lub wymiotów, może wystąpić
objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza po podaniu pierwszej dawki produktu leczniczego.
Niedobory te, w szczególności zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej i (lub) zmniejszenie
stężenia sodu, należy wyrównać przed podaniem produktu Toptelmi HCT.
W przypadku stosowania hydrochlorotiazydu obserwowano pojedyncze przypadki hiponatremii
z towarzyszącymi objawami neurologicznymi (nudności, postępująca dezorientacja, apatia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i osłabionej czynności nerek
(włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Dlatego nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA przez
jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów
i ciśnienia tętniczego.
4 NL/H/xxxx/WS/1307
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których napięcie ściany naczyniowej i czynność nerek zależą głównie od aktywności
układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie produktami leczniczymi wpływającymi
na ten układ wiązało się z ostrym niedociśnieniem tętniczym, hiperazotemią, skąpomoczem lub rzadko
z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).
Pierwotny aldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym aldosteronizmem na ogół nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające
przez zahamowanie układu renina-angiotensyna, dlatego stosowanie telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem nie jest u nich zalecane.
Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa zawężająca
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, szczególna ostrożność jest
wskazana u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej albo
z kardiomiopatią przerostową zawężającą.
Działania metaboliczne i endokrynologiczne
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą leczonych
insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz telmisartanem może wystąpić
hipoglikemia. Dlatego należy rozważyć u tych pacjentów kontrolowanie stężenia glukozy we krwi;
konieczna może być również modyfikacja dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych, jeśli to
wskazane. Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować ujawnienie utajonej cukrzycy.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów, ale
działania takiego nie notowano po zastosowaniu 12,5 mg hydrochlorotiazydu zawartego w produkcie
leczniczym lub działanie to było nieznaczne.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować u niektórych pacjentów hiperurykemię lub jawną dnę
moczanową.
Zaburzenia elektrolitowe
Tak jak u wszystkich pacjentów otrzymujących leki moczopędne, należy w odpowiednich odstępach
czasu oznaczać stężenie elektrolitów we krwi.
Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia wodno-
elektrolitowe (w tym hipokaliemię, hiponatremię i zasadowicę hipochloremiczną). Sygnałami
ostrzegawczymi takich zaburzeń są suchość w jamie ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność,
niepokój, ból lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tachykardia
i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, tj. nudności lub wymioty (patrz punkt 4.8).
- Hipokaliemia
Wprawdzie tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować hipokaliemię, ale jednoczesne stosowanie
telmisartanu zmniejsza to działanie. Ryzyko hipokaliemii jest większe u pacjentów z marskością
wątroby, pacjentów, u których dochodzi do szybkiej diurezy, u pacjentów, którzy otrzymują doustnie
nieodpowiednią ilość elektrolitów i u pacjentów leczonych jednocześnie glikokortykosteroidami lub
hormonem adrenokortykotropowym (ACTH), patrz punkt 4.5.
- Hiperkaliemia
Ze względu na antagonizm receptorów angiotensyny II (AT1) i telmisartanu (składnika produktu
leczniczego), możliwe jest wystąpienie hiperkaliemii. Wprawdzie nie udokumentowano znaczącej
klinicznie hiperkaliemii związanej ze stosowaniem telmisartanu z hydrochlorotiazydem, do czynników
ryzyka rozwoju hiperkaliemii należy niewydolność nerek i (lub) niewydolność serca, a także cukrzyca.
Podczas stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy ostrożnie stosować leki
5 NL/H/xxxx/WS/1307
moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (patrz
punkt 4.5).
- Zasadowica hipochloremiczna
Niedobór chlorków jest na ogół niewielki i zazwyczaj nie wymaga leczenia.
- Hiperkalcemia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie wapnia w moczu oraz powodować
przemijające i niewielkie zwiększenie stężenia wapnia w surowicy przy braku rozpoznanych zaburzeń
metabolizmu wapnia. Znacząca hiperkalcemia może być dowodem istnienia utajonej nadczynności
tarczycy. Leki moczopędne należy odstawić przed przeprowadzeniem badania czynności przytarczyc.
- Hipomagnezemia
Wykazano, że tiazydowe leki moczopędne zwiększają nerkowe wydalanie magnezu, co może
prowadzić do hipomagnezemii (patrz punkt 4.5).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych blokerów receptora angiotensyny II, telmisartan zdecydowanie mniej
skutecznie zmniejsza ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej niż u osób innych ras. Jest to
prawdopodobnie wynikiem częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów
rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Choroba niedokrwienna serca
Tak jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
tętniczego u pacjentów z kardiomiopatią lub chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do zawału
mięśnia sercowego lub udaru mózgu.
Ogólne
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą
oskrzelową w wywiadzie lub bez takiego wywiadu. Jednak są one częstsze u pacjentów, u których
alergia lub astma oskrzelowa występowała w przeszłości.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, opisywano
przypadki zaostrzenia lub ujawnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych opisywano przypadki nadwrażliwości na
światło (patrz punkt 4.8). Jeśli w trakcie leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca
się przerwanie terapii. Jeśli powtórne podanie leku moczopędnego zostanie uznane za konieczne,
zaleca się ochronę obszarów skóry narażonych na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie
UVA.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Hydrochlorotiazyd, będący sulfonamidem może powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Do objawów należy nagłe pogorszenie
ostrości wzroku lub ból oka, występujące zwykle w okresie od kilku godzin do tygodni po rozpoczęciu
stosowania produktu leczniczego. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętego kąta może prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Podstawowym postępowaniem jest możliwie szybkie odstawienie
hydrochlorotiazydu. Jeśli ciśnienie w gałce ocznej pozostaje nieopanowane, może być konieczne
rozważenie pilnej interwencji medycznej lub chirurgicznej. Czynnikiem ryzyka rozwoju ostrej jaskry
zamkniętego kąta może być uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
6 NL/H/xxxx/WS/1307
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ) (patrz punkt 4.8).
W mechanizmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać
z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Toptelmi HCT i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać
pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych blokerami receptora angiotensyny II notowano występowanie obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia blokerami receptora angiotensyny II.
Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie
i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
metabolicznymi przebiegającymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni go stosować.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów konwertazy angiotensyny opisywano odwracalne
zwiększenie stężenia litu w surowicy i związane z tym działanie toksyczne. Podobne działanie rzadko
opisywano również podczas stosowania blokerów receptora angiotensyny II, w tym skojarzenia
telmisartanu z hydrochlorotiazydem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i telmisartanu w
skojarzeniu z hydrochlorotiazydem (patrz punkt 4.4). Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca
się w tym czasie uważne kontrolowanie stężeń litu w surowicy.
Produkty lecznicze, których stosowanie wiąże się z utratą potasu i hipokaliemią (np. kaliuretyczne leki
moczopędne, leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon,
benzylopenicylina sodowa, kwas salicylowy i jego pochodne)
Ze względu na możliwość nasilenia przez wymienione leki wpływu hydrochlorotiazydu na stężenie
potasu w osoczu (patrz punkt 4.4), podczas ich jednoczesnego stosowania z produktem złożonym
zawierającym telmisartan i hydrochlorotiazyd należy kontrolować stężenia potasu w osoczu.
Jodowe środki kontrastowe
W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem diuretyków istnieje zwiększone ryzyko
ostrej czynnościowej niewydolności nerek, zwłaszcza w trakcie stosowania dużych dawek jodowych
środków kontrastowych. Wymagane jest nawodnienie przed podaniem środka jodowego.
7 NL/H/xxxx/WS/1307
Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie potasu lub wywołać hiperkaliemię (np. inhibitory
ACE, leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas,
cyklosporyna lub inne produkty lecznicze, takie jak heparyna sodowa)
Jeśli wymienione leki są stosowane jednocześnie z produktem złożonym zawierającym telmisartan
i hydrochlorotiazyd, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu. Doświadczenie ze stosowania
innych produktów leczniczych hamujących układ renina-angiotensyna wskazuje, że jednoczesne
stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i z tego względu nie jest
zalecane (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem i produktów
leczniczych, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy (tj. glikozydy
naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz produktów leczniczych wywołujących zaburzenia rytmu
serca typu torsade de pointes (do których należą niektóre leki przeciwarytmiczne) należy okresowo
kontrolować stężenie potasu w surowicy oraz zapis EKG, gdyż hipokaliemia jest czynnikiem
sprzyjającym wystąpieniu zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (tj. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
- leki przeciwarytmiczne klasy III (tj. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (tj. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol)
- inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, podawana dożylnie erytromycyna, halofantryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, podawana dożylnie winkamina)
Glikozydy naparstnicy
Wywołana przez tiazydowe leki moczopędne hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja zaburzeniom
rytmu serca indukowanym przez glikozydy naparstnicy (patrz punkt 4.4).
Digoksyna
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i digoksyny maksymalne i minimalne stężenie
digoksyny w osoczu zwiększało się średnio (mediana) odpowiednio o 49% i 20%. W celu zachowania
stężenia digoksyny w zakresie terapeutycznym należy kontrolować jej stężenie na początku
stosowania telmisartanu, podczas dostosowywania jego dawki i po odstawieniu.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Telmisartan może nasilić hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze,
hiperkaliemia i osłabiona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po
zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki przeciwcukrzycowe (doustne lub insulina)
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.4).
Metformina
Podczas stosowania metforminy należy zachować środki ostrożności ze względu na ryzyko kwasicy
mleczanowej w następstwie czynnościowej niewydolności nerek związanej z działaniem
hydrochlorotiazydu.
Kolestyramina i kolestypol (żywice)
Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności anionowych żywic jonowymiennych.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
NLPZ (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2
8 NL/H/xxxx/WS/1307
i niewybiórcze NLPZ) mogą zmniejszać diuretyczne, sodopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie
tiazydowych leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowe działanie blokerów receptora
angiotensymy II.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (tj. pacjenci odwodnieni lub pacjenci
w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podanie blokerów receptora
angiotensyny II i leków hamujących aktywność cyklooksygenazy może spowodować dalsze
pogorszenie czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek (zwykle odwracalną). Dlatego
takie połączenie leków należy stosować z ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć konieczność kontrolowania czynności nerek po
rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.
W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne
zwiększenie wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie
jest znane.
Aminy presyjne (np. noradrenalina)
Ich działanie może być osłabione.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Hydrochlorotiazyd może nasilić działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie
szkieletowe.
Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (tj. probenecyd, sulfinpyrazon
i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być
konieczne dostosowanie dawki produktów leczniczych, które zwiększają wydalanie kwasu
moczowego w moczu. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu.
Jednoczesne podawanie tiazydowego leku moczopędnego może zwiększyć częstość występowania
reakcji nadwrażliwości na allopurynol.
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w wyniku zmniejszenia
jego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub produktów leczniczych
oszczędzających wapń (np. witaminy D), należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
i odpowiednio dostosować jego dawkę.
Beta-adrenolityki i diazoksyd
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć hiperglikemizujące działanie beta-adrenolityków
i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (tj. atropina, biperyden)
Mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych przez zmniejszenie perystaltyki
jelit i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka.
Amantadyna
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.
Leki cytotoksyczne (tj. cyklofosfamid, metotreksat)
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów
leczniczych i nasilić ich działanie mielosupresyjne.
Ze względu na ich właściwości farmakologiczne, baklofen i amifostyna, mogą nasilać hipotensyjne
działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu.
Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić
niedociśnienie ortostatyczne.
9 NL/H/xxxx/WS/1307
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy.
W kontrolowanych, randomizowanych badaniach klinicznych 1471 pacjentów przydzielono losowo
do grupy otrzymującej telmisartan i hydrochlorotiazyd (n=835) lub sam telmisartan (n=636).
Całkowita częstość działań niepożądanych notowanych podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem w dawce 40 mg + 12,5 mg i 80 mg + 12,5 mg i podczas stosowania
telmisartanu w monoterapii była porównywalna. Nie ustalono zależności działań niepożądanych od
dawki ani ich korelacji z płcią, wiekiem lub rasą pacjentów.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej przedstawiono działania niepożądane notowane we wszystkich badaniach klinicznych
i występujące częściej (p ≤0,05) podczas stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem niż podczas
stosowania placebo, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Działania niepożądane, które
występują podczas stosowania każdej z substancji czynnych w monoterapii, a których nie
obserwowano w badaniach klinicznych, mogą wystąpić podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem.
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej dla jednego ze składników mogą być potencjalnymi
działaniami niepożądanymi produktu leczniczego Toptelmi HCT, nawet jeśli nie były obserwowane
w badaniach klinicznych z zastosowaniem tego produktu.
Działania niepożądane uszeregowano według częstości, stosując następujące definicje:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych (MedDRA) zgłaszanych w badaniach
kontrolowanych placebo i z okresu po wprowadzeniu do obrotu
Rzadko: Zapalenie oskrzeli
Rzadko: Zapalenie gardła
Rzadko: Zapalenie zatok
Zapalenie zatok rzadko
10 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: Hipokaliemia
Rzadko: Hiperurikemia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia
Rzadko: Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Hipomagnezemia
Rzadko: Hiperkalcemia
Rzadko: Alkaloza hipochloremiczna
Rzadko: Zmniejszony apetyt
Rzadko: Hiperlipidemia
Rzadko: Hiperglikemia
Rzadko: Niewłaściwa kontrola cukrzycy
Niezbyt często: Lęk
Rzadko: Depresja
Rzadko: Bezsenność
Rzadko: Zaburzenia snu
Często: Zawroty głowy
Zawroty głowy często rzadko
11 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: bardzo rzadko1,2
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
12 NL/H/xxxx/WS/1307
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: rzadko
Często: często
Często: bardzo rzadko
Rzadko: rzadko2
Niezbyt często: rzadko2
Często: rzadko
Często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: częstość nieznana
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Często: częstość nieznana
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko1
Często: bardzo rzadko
układowy
13 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Częstość nieznana: niezbyt często
Częstość nieznana: rzadko
Częstość nieznana: często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Częstość nieznana: częstość nieznana
Częstość nieznana: częstość nieznana
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
1 Na podstawie doświahdeczmeongialo pboin wyp rowadzeniu telmisartanu z hydrochlorotiazydem do obrotu
2 Dalsze szczegóły – patrz niżej „ Opis wybranych działań niepożądanych”
a Działania niepożądane wystąpiły z podobną częstością u pacjentów leczonych placebo i leczonych
telmisartanem. Całkowita częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku
stosowania telmisartanu (41,4%) w badaniach kontrolowanych placebo była zazwyczaj
porównywalna do częstości występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku
stosowania placebo (43,9%). W powyższym zestawieniu przedstawiono działania niepożądane,
które zanotowano we wszystkich badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych
telmisartanem z powodu nadciśnienia tętniczego lub pacjentów w wieku 50 lat i starszych z grupy
dużego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieprawidłowa czynność wątroby/zaburzenia czynności wątroby
Większość przypadków nieprawidłowej czynności wątroby/zaburzeń czynności wątroby zgłoszonych
w okresie po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu wystąpiła u pacjentów w Japonii, u których
istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych.
Posocznica
W badaniu PRoFESS u pacjentów przyjmujących telmisartan obserwowano zwiększoną częstość
posocznicy w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Zdarzenie to może być przypadkowe lub
związane z nieznanym dotąd mechanizmem (patrz punkt 5.1).
Śródmiąższowa choroba płuc
Po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc
pozostające w związku czasowym z jego przyjmowaniem. Nie ustalono jednak związku
14 NL/H/xxxx/WS/1307
przyczynowego.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną
dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
Po zastosowaniu blokerów receptora angiotensyny II notowano przypadki wystąpienia obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 80 mg (tabletki drażowane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu wodorotlenek; Meglumina; Powidon K25
- Ludipress o składzie: Laktoza jednowodna; Powidon K30; Krospowidon (typ A); Laktoza bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka; Alkohol poliwinylowy; Glikol polietylenowy; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kwas cytrynowy jednowodny; Dodatkowo w tabletkach 40 mg + 12,5 mg; Żelaza tlenek żółty (E172); Żelaza tlenek czerwony (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Ludipress o składzie)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Ludipress o składzie)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały czerwony owalny
Tabletki 40 mg + 12,5 mg Czerwone, owalne, obustronnie wypukłe tabletki drażowane z wyciśniętym symbolem 40 po jednej stronie i 12,5 po drugiej stronie (12,4 mm x 6,2 mm). Tabletki 80 mg + 12,5 mg Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki drażowane z wyciśniętym symbolem 80 po jednej stronie i 12,5 po drugiej stronie (15,4 mm x 8,0 mm). Blistry z folii Aluminium/Aluminium w tekturowym pudełku zawierają 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek drażowanych. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały czerwony owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Toptelmi HCT może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas jego stosowania mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, omdlenie lub układowe zawroty głowy. Jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, należy unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
37 pozycji, według częstości
- często: Zawroty głowy; rzadko; często; bardzo rzadko; częstość nieznana; bardzo rzadko układowy
- niezbyt często: Hipokaliemia; Lęk; niezbyt często; rzadko; bardzo rzadko1,2; rzadko2
- rzadko: Zapalenie oskrzeli; Zapalenie gardła; Zapalenie zatok; Hiperurikemia; Hiponatremia; Hiperkaliemia; Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą); Hipomagnezemia; Hiperkalcemia; Alkaloza hipochloremiczna; Zmniejszony apetyt; Hiperlipidemia; Hiperglikemia; Niewłaściwa kontrola cukrzycy; Depresja; Bezsenność; Zaburzenia snu; rzadko; rzadko2; niezbyt często; rzadko1
- częstość nieznana: niezbyt często; rzadko; często; częstość nieznana
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby
źródło: „Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Toptelmi HCT u pacjentów wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Doświadczenie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.4). Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) (patrz punkt 4.3). Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby produkt leczniczy Toptelmi HTC. należy podawać z zachowaniem ostrożności. Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę. Stosowanie złożonego produktu leczniczego o ustalonej dawce jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.3). Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).” - Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie zaleca się stosowania blokerów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie blokerów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem w okresie karmienia piersią, nie zaleca się jego podawania, a preferowane jest stosowanie produktów leczniczych o lepszym profilu bezpieczeństwa w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości. Duże dawki tiazydowych leków moczopędnych wywołując intensywną diurezę mogą zahamować wytwarzanie mleka. Nie zaleca się stosowania produktu Toptelmi HCT w okresie karmienia piersią. Gdyby jednak był w tym czasie stosowany, jego dawka musi być możliwie mała.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności u ludzi przyjmujących złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce lub badań poszczególnych jego składników. W badaniach nieklinicznych nie obserwowano wpływu telmisartanu i hydrochlorotiazydu na płodność mężczyzn i kobiet.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Toptelmi HCT można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić niedociśnienie ortostatyczne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
Kiedy NIE stosować leku Toptelmi HCT
• jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub na inne sulfonamidy;
• jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (we wczesnym okresie ciąży również lepiej nie
przyjmować leku Toptelmi HCT – patrz punkt dotyczący ciąży);
2 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
• jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
niedrożność dróg żółciowych (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego)
lub inną ciężką chorobę wątroby;
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub bezmocz (mniej niż 100 mL moczu na dobę);
• jeśli lekarz stwierdził u pacjenta małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi, które
nie poddają się leczeniu;
• jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub ma zaburzenia czynności nerek i przyjmuje obniżający
ciśnienie tętnicze lek zawierający aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje lub
występowały którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli na skutek
przyjmowania leków moczopędnych, stosowania diety z ograniczeniem soli, biegunki, wymiotów lub
hemofiltracji;
• choroba nerek lub przeszczepienie nerki;
• zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obie nerki);
• choroba wątroby;
• zaburzenia czynności serca;
• cukrzyca;
• dna moczanowa;
• zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, którym towarzyszą
zaburzenia równowagi różnych składników mineralnych we krwi);
• toczeń rumieniowaty układowy (nazywany również „toczniem” lub „TRU”) – choroba, w której
układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy;
• substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące ograniczenie
widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej
oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia
ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do tygodni od
przyjęcia leku Toptelmi HCT. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego upośledzenia wzroku.
Większe ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta, który miał wcześniej
uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy.
• stwierdzony w przeszłości nowotwór złośliwy skóry lub wystąpienie w trakcie leczenia
nieoczekiwanej zmiany skórnej. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami przez
dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i warg
(nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Toptelmi HCT należy
chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może regularnie kontrolować czynności nerek pacjenta, jego ciśnienie tętnicze i stężenie
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Toptelmi HCT”.
• pacjent przyjmuje digoksynę.
• jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
3 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Jeśli po przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub
biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy
samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Toptelmi HCT.
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub może zajść w ciążę), konieczne jest poinformowanie
o tym lekarza. Toptelmi HCT nie jest zalecany we wczesnej ciąży i przeciwwskazany po 3. miesiącu
ciąży, gdyż jego stosowane w tym czasie może być bardzo szkodliwe dla dziecka (patrz punkt
dotyczący ciąży).
Leczenie hydrochlorotiazydem może powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej w organizmie.
Typowymi objawami zaburzeń gospodarki wodnej lub elektrolitowej są: suchość w jamie ustnej,
osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, ból lub kurcze mięśniowe, nudności, wymioty,
zmęczenie mięśni i nieprawidłowo przyspieszone tętno (ponad 100 uderzeń na minutę). Jeśli
u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy powiadomić o tym lekarza.
Należy również powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu zwiększonej wrażliwości skóry na światło
słoneczne z takimi objawami, jak oparzenia słoneczne (np. zaczerwienienie, świąd, obrzęk,
powstawanie pęcherzy), które pojawiają się szybciej niż zwykle.
W przypadku operacji lub znieczulenia, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu leku Toptelmi
HCT.
Toptelmi HCT może mniej skutecznie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów rasy czarnej.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Toptelmi HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności.
W niektórych wypadkach może być konieczne odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza
wymienionych niżej leków przyjmowanych jednocześnie z lekiem Toptelmi HCT:
• leki zawierające lit (stosowane w leczeniu niektórych postaci depresji);
• leki, które mogą spowodować małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemię), takie jak inne leki
moczopędne, leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), glikokortykosteroidy (np. prednizon),
ACTH (hormon), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu
owrzodzenia jamy ustnej), benzylopenicylina sodowa (antybiotyk) oraz kwas salicylowy i jego
pochodne;
• jodowy środek kontrastowy stosowany do badania obrazowego;
• leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi, takie jak leki moczopędne oszczędzające
potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, inhibitory
konwertazy angiotensyny (ACE), cyklosporyna (lek hamujący czynność układu
odpornościowego) oraz inne leki, takie jak heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy);
• leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki stosowane
w chorobach serca (np. digoksyna) lub leki kontrolujące rytm serca (tj. chinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol), leki stosowane w chorobach psychicznych (takie jak tiorydazyna,
chloropromazyna, lewomepromazyna) oraz inne leki, takie jak niektóre antybiotyki (np.
sparfloksacyna, pentamidyna) lub niektóre leki stosowane w leczeniu alergii (np. terfenadyna);
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy (insulina lub doustne leki, takie jak metformina);
• kolestyramina i kolestypol (leki zmniejszające stężenie tłuszczów we krwi);
• leki zwiększające ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina;
• leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
• suplementy wapnia i (lub) witaminy D
• leki przeciwcholinergiczne (stosowane w leczeniu wielu zaburzeń, takich jak bolesne skurcze
4 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona i jako leki pomocnicze podawane w znieczuleniu ogólnym), takie jak
atropina i biperyden;
• amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
• inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, kortykosteroidy, leki
przeciwbólowe (takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki przeciwnowotworowe,
leki stosowane w leczeniu dny moczanowej lub zapalenia stawów;
• przyjmowanie inhibitora ACE lub aliskirenu (patrz także informacje w punktach „Kiedy nie
stosować leku Toptelmi HCT” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• digoksyna.
Toptelmi HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi innych leków stosowanych w
leczeniu nadciśnienia tętniczego lub leków, które mogą zmniejszać ciśnienie krwi (tj. baklofen,
amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie tętnicze mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany,
narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem mogą być zawroty głowy podczas wstawania. Należy
skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania leku Toptelmi HCT konieczne okaże się
dostosowanie dawki innego przyjmowanego leku.
Działanie leku Toptelmi HCT może być osłabione, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie niesteroidowy
lek przeciwzapalny (np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen).
Stosowanie leku Toptelmi HCT z jedzeniem i alkoholem
Lek Toptelmi HCT można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie należy pić
alkoholu bez uprzedniego omówienia tego z lekarzem. Alkohol może nadmiernie zmniejszyć ciśnienie
krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub uczucia omdlewania.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Konieczne jest poinformowanie lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży (lub może zajść w ciążę).
Zwykle lekarz zaleca przerwanie przyjmowania leku Toptelmi HCT przed zajściem pacjentki w ciążę
lub możliwie szybko po stwierdzeniu ciąży, a w zamian proponuje przyjmowanie innego leku.
Stosowanie leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie ciąży, a nie wolno go przyjmować
po 3. miesiącu ciąży, gdyż lek przyjmowany w tym czasie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze rozpoczęcia karmienia. Stosowanie
leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Dla pacjentek planujących
karmienie piersią lekarz może wybrać inny odpowiedni lek.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący Toptelmi HCT mogą odczuwać zawroty głowy, zemdleć lub
wrażenie, że wszystko wokół wiruje . W wypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Toptelmi HCT zawiera laktozę
Jeżeli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Toptelmi HCT zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i mogą wymagać mogą natychmiastowej
pomocy medycznej.
W razie wystapienia któregokolwiek z wymienionych nizej objawów należy niezwłocznie zwrócić się
do lekarza:
• Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
całego organizmu), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy, w tym
zakończony zgonem), powstawanie pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry
(toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą
występować rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów) lub bardzo rzadko (toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka; może występować rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów), ale są
niezwykle ciężkie i w razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie i natychmiast zwrócić się do
lekarza. Jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą zakończyć się zgonem. Częstsze
występowanie posocznicy obserwowano podczas stosowania samego telmisartanu, ale nie można
wykluczyć jej wystąpienia podczas stosowania leku Toptelmi HCT.
• Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
splątanie). To działanie niepożądane występuje bardzo rzadko (może występować rzadziej niż u 1
na 10 000 pacjentów).
Możliwe działania niepożądane leku Toptelmi HCT
6 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• zmniejszone stężenie potasu we krwi
• lęk
• omdlenie
• odczucie mrowienia
• odczucie drętwienia i kłucia
• uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego)
• przyspieszona czynność serca (tachykardia)
• zaburzenia rytmu serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania
• duszność
• biegunka
• suchość w jamie ustnej
• wzdęcia
• ból pleców
• skurcze mięśni
• bóle mięśni
• zaburzenia wzwodu (niemożność uzyskania wzwodu lub jego utrzymania)
• ból w klatce piersiowej
• zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
• zapalenie dróg oddechowych prowadzących do płuc (zapalenie oskrzeli)
• ból gardła
• zapalenie zatok
• zwiększone stężenie kwasu moczowego
• małe stężenie sodu
• uczucie smutku (depresja)
• trudności w zasypianiu (bezsenność)
• zaburzenia snu
• osłabione widzenie
• niewyraźne widzenie
• trudności w oddychaniu
• ból brzucha
• zaparcie
• niestrawność
• nudności (wymioty)
• zapalenie błony śluzowej żołądka
• zaburzenia czynności wątroby (występują częściej u pacjentów pochodzenia japońskiego)
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• reakcje alergiczne, tj. świąd lub wysypka
• nasilone pocenie się
• pokrzywka
• ból stawów i ból kończyn
• kurcze mięśni
• uaktywnienie lub nasilenie tocznia rumieniowatego uogólnionego (choroby, w której układ
odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy, co powoduje ból stawów, wysypki
skórne i gorączkę)
• choroba grypopodobna
• ból
• zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy
kreatynowej we krwi
7 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
Działania niepożądane jednej z substancji czynnych mogą być również działaniami niepożądanymi
leku Toptelmi HCT, nawet jeśli nie obserwowano ich podczas badań klinicznych tego leku.
Telmisartan
U pacjentów przyjmujących sam telmisartan obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
zakażenie górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie), zakażenia dróg
moczowych, zakażenie pęcherza moczowego, niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość), duże
stężenie potasu, powolna czynność serca (bradykardia), kaszel, zaburzenia czynności nerek, w tym
ostra niewydolność nerek, osłabienie.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych
(eozynofilia), ciężka reakcja alergiczna (np. nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna), małe stężenie
cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą), senność, rozstrój żołądka, wyprysk (zaburzenie dotyczące
skóry), wysypka polekowa, toksyczna wysypka skórna, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie
ścięgien), zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi),
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowa choroba płuc)**
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie
z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
* Możliwe, że było to wynikiem przypadku albo ma związek z nieznanym dotąd mechanizmem.
** Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania telmisartanu, ale nie
ustalono związku przyczynowego.
Hydrochlorotiazyd
U pacjentów przyjmujących sam hydrochlorotiazyd obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
podwyższone stężenie tłuszczów we krwi.
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
nudności, małe stężenie magnezu we krwi, zmniejszony apetyt.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
ostra niewydolność nerek.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania
siniaków/wybroczyn (małe fioletowoczerwone plamy na skórze lub innych tkankach spowodowane
krwawieniem), duże stężenie wapnia we krwi, duże stężenie cukru we krwi, ból głowy, dyskomfort
w jamie brzusznej, zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), nadmiar substancji żółciowych we krwi
(zastój żółci), reakcje nadwrażliwości na światło, niekontrolowane stężenie glukozy we krwi u
pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, obecność cukrów w moczu (glukozuria).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), niezdolność szpiku
kostnego do prawidłowego funkcjonowania, zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia,
agranulocytoza), ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość), wzrost pH ze względu na małe
8 NL/H/xxxx/WS/1307+NL/H/xxxx/IA/1356/G
stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, alkaloza hipochloremiczna),
ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie),
zapalenie trzustki, zespół toczniopodobny (choroba naśladująca chorobę o nazwie toczeń
rumieniowaty układowy, w którym organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
zapalenie naczyń krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń).
Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):
zapalenie ślinianek, nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry),
zmniejszenie liczby krwinek (niedokrwistość aplastyczna), osłabienie widzenia i ból oka (możliwe
objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta), zaburzenia skóry,
takie jak zapalenie naczyń krwionośnych w skórze, zwiększona wrażliwość na światło słoneczne,
wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, w obrębie oczu lub jamy ustnej,
złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia wielopostaciowego), osłabienie,
zaburzenia czynności nerek.
W odosobnionych przypadkach występowały niskie stężenia sodu, którym towarzyszyły objawy
dotyczące mózgu lub nerwów (nudności, postępująca dezorientacja, brak zainteresowań lub energii).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd należy do grupy pochodnych
sulfonamidów).
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Zastój żółci i zaburzenia w odpływie żółci.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), bezmocz.
• Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
• Jednoczesne stosowanie produktu Toptelmi HCT i produktów leczniczych zawierających aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60
ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
3 NL/H/xxxx/WS/1307
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia blokerami receptora angiotensyny II podczas ciąży. Z wyjątkiem
przypadków wymagających leczenia blokerami receptora angiotensyny II, u pacjentek planujących
ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać
podawanie blokera receptora angiotensyny II i, jeśli to wskazane, rozpocząć alternatywne leczenie
(patrz punkty 4.3 i 4.6).
Zaburzenia czynności wątroby
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie można podawać pacjentom z zastojem żółci,
zaburzeniami w odpływie żółci lub z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), gdyż
telmisartan wydalany jest głównie z żółcią. U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia
wątrobowego klirensu telmisartanu.
Ponadto telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy stosować z zachowaniem
ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępująca chorobą wątroby, gdyż
niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki leczonych produktami leczniczymi, które wpływają na układ renina-angiotensyna-aldosteron,
istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
Zaburzenia czynności nerek i przeszczepienie nerki
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), patrz punkt 4.3. Brak doświadczenia
dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Ze względu na niewielkie doświadczenie dotyczące stosowania
telmisartanu z hydrochlorotiazydem u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności nerek, zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego
w surowicy. Tiazydowe leki moczopędne mogą wywołać azotemię u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.
Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) zmniejszonym stężeniem sodu
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) niedoborem sodu na skutek intensywnego
leczenia moczopędnego, ograniczenia soli w diecie, biegunki lub wymiotów, może wystąpić
objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza po podaniu pierwszej dawki produktu leczniczego.
Niedobory te, w szczególności zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej i (lub) zmniejszenie
stężenia sodu, należy wyrównać przed podaniem produktu Toptelmi HCT.
W przypadku stosowania hydrochlorotiazydu obserwowano pojedyncze przypadki hiponatremii
z towarzyszącymi objawami neurologicznymi (nudności, postępująca dezorientacja, apatia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i osłabionej czynności nerek
(włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Dlatego nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA przez
jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów
i ciśnienia tętniczego.
4 NL/H/xxxx/WS/1307
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których napięcie ściany naczyniowej i czynność nerek zależą głównie od aktywności
układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie produktami leczniczymi wpływającymi
na ten układ wiązało się z ostrym niedociśnieniem tętniczym, hiperazotemią, skąpomoczem lub rzadko
z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).
Pierwotny aldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym aldosteronizmem na ogół nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające
przez zahamowanie układu renina-angiotensyna, dlatego stosowanie telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem nie jest u nich zalecane.
Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa zawężająca
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, szczególna ostrożność jest
wskazana u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej albo
z kardiomiopatią przerostową zawężającą.
Działania metaboliczne i endokrynologiczne
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą leczonych
insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz telmisartanem może wystąpić
hipoglikemia. Dlatego należy rozważyć u tych pacjentów kontrolowanie stężenia glukozy we krwi;
konieczna może być również modyfikacja dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych, jeśli to
wskazane. Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować ujawnienie utajonej cukrzycy.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów, ale
działania takiego nie notowano po zastosowaniu 12,5 mg hydrochlorotiazydu zawartego w produkcie
leczniczym lub działanie to było nieznaczne.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować u niektórych pacjentów hiperurykemię lub jawną dnę
moczanową.
Zaburzenia elektrolitowe
Tak jak u wszystkich pacjentów otrzymujących leki moczopędne, należy w odpowiednich odstępach
czasu oznaczać stężenie elektrolitów we krwi.
Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia wodno-
elektrolitowe (w tym hipokaliemię, hiponatremię i zasadowicę hipochloremiczną). Sygnałami
ostrzegawczymi takich zaburzeń są suchość w jamie ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność,
niepokój, ból lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tachykardia
i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, tj. nudności lub wymioty (patrz punkt 4.8).
- Hipokaliemia
Wprawdzie tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować hipokaliemię, ale jednoczesne stosowanie
telmisartanu zmniejsza to działanie. Ryzyko hipokaliemii jest większe u pacjentów z marskością
wątroby, pacjentów, u których dochodzi do szybkiej diurezy, u pacjentów, którzy otrzymują doustnie
nieodpowiednią ilość elektrolitów i u pacjentów leczonych jednocześnie glikokortykosteroidami lub
hormonem adrenokortykotropowym (ACTH), patrz punkt 4.5.
- Hiperkaliemia
Ze względu na antagonizm receptorów angiotensyny II (AT1) i telmisartanu (składnika produktu
leczniczego), możliwe jest wystąpienie hiperkaliemii. Wprawdzie nie udokumentowano znaczącej
klinicznie hiperkaliemii związanej ze stosowaniem telmisartanu z hydrochlorotiazydem, do czynników
ryzyka rozwoju hiperkaliemii należy niewydolność nerek i (lub) niewydolność serca, a także cukrzyca.
Podczas stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy ostrożnie stosować leki
5 NL/H/xxxx/WS/1307
moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (patrz
punkt 4.5).
- Zasadowica hipochloremiczna
Niedobór chlorków jest na ogół niewielki i zazwyczaj nie wymaga leczenia.
- Hiperkalcemia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie wapnia w moczu oraz powodować
przemijające i niewielkie zwiększenie stężenia wapnia w surowicy przy braku rozpoznanych zaburzeń
metabolizmu wapnia. Znacząca hiperkalcemia może być dowodem istnienia utajonej nadczynności
tarczycy. Leki moczopędne należy odstawić przed przeprowadzeniem badania czynności przytarczyc.
- Hipomagnezemia
Wykazano, że tiazydowe leki moczopędne zwiększają nerkowe wydalanie magnezu, co może
prowadzić do hipomagnezemii (patrz punkt 4.5).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych blokerów receptora angiotensyny II, telmisartan zdecydowanie mniej
skutecznie zmniejsza ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej niż u osób innych ras. Jest to
prawdopodobnie wynikiem częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów
rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Choroba niedokrwienna serca
Tak jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
tętniczego u pacjentów z kardiomiopatią lub chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do zawału
mięśnia sercowego lub udaru mózgu.
Ogólne
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą
oskrzelową w wywiadzie lub bez takiego wywiadu. Jednak są one częstsze u pacjentów, u których
alergia lub astma oskrzelowa występowała w przeszłości.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, opisywano
przypadki zaostrzenia lub ujawnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych opisywano przypadki nadwrażliwości na
światło (patrz punkt 4.8). Jeśli w trakcie leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca
się przerwanie terapii. Jeśli powtórne podanie leku moczopędnego zostanie uznane za konieczne,
zaleca się ochronę obszarów skóry narażonych na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie
UVA.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Hydrochlorotiazyd, będący sulfonamidem może powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Do objawów należy nagłe pogorszenie
ostrości wzroku lub ból oka, występujące zwykle w okresie od kilku godzin do tygodni po rozpoczęciu
stosowania produktu leczniczego. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętego kąta może prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Podstawowym postępowaniem jest możliwie szybkie odstawienie
hydrochlorotiazydu. Jeśli ciśnienie w gałce ocznej pozostaje nieopanowane, może być konieczne
rozważenie pilnej interwencji medycznej lub chirurgicznej. Czynnikiem ryzyka rozwoju ostrej jaskry
zamkniętego kąta może być uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
6 NL/H/xxxx/WS/1307
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ) (patrz punkt 4.8).
W mechanizmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać
z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Toptelmi HCT i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać
pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych blokerami receptora angiotensyny II notowano występowanie obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia blokerami receptora angiotensyny II.
Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie
i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
metabolicznymi przebiegającymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni go stosować.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów konwertazy angiotensyny opisywano odwracalne
zwiększenie stężenia litu w surowicy i związane z tym działanie toksyczne. Podobne działanie rzadko
opisywano również podczas stosowania blokerów receptora angiotensyny II, w tym skojarzenia
telmisartanu z hydrochlorotiazydem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i telmisartanu w
skojarzeniu z hydrochlorotiazydem (patrz punkt 4.4). Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca
się w tym czasie uważne kontrolowanie stężeń litu w surowicy.
Produkty lecznicze, których stosowanie wiąże się z utratą potasu i hipokaliemią (np. kaliuretyczne leki
moczopędne, leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon,
benzylopenicylina sodowa, kwas salicylowy i jego pochodne)
Ze względu na możliwość nasilenia przez wymienione leki wpływu hydrochlorotiazydu na stężenie
potasu w osoczu (patrz punkt 4.4), podczas ich jednoczesnego stosowania z produktem złożonym
zawierającym telmisartan i hydrochlorotiazyd należy kontrolować stężenia potasu w osoczu.
Jodowe środki kontrastowe
W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem diuretyków istnieje zwiększone ryzyko
ostrej czynnościowej niewydolności nerek, zwłaszcza w trakcie stosowania dużych dawek jodowych
środków kontrastowych. Wymagane jest nawodnienie przed podaniem środka jodowego.
7 NL/H/xxxx/WS/1307
Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie potasu lub wywołać hiperkaliemię (np. inhibitory
ACE, leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas,
cyklosporyna lub inne produkty lecznicze, takie jak heparyna sodowa)
Jeśli wymienione leki są stosowane jednocześnie z produktem złożonym zawierającym telmisartan
i hydrochlorotiazyd, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu. Doświadczenie ze stosowania
innych produktów leczniczych hamujących układ renina-angiotensyna wskazuje, że jednoczesne
stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i z tego względu nie jest
zalecane (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem i produktów
leczniczych, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy (tj. glikozydy
naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz produktów leczniczych wywołujących zaburzenia rytmu
serca typu torsade de pointes (do których należą niektóre leki przeciwarytmiczne) należy okresowo
kontrolować stężenie potasu w surowicy oraz zapis EKG, gdyż hipokaliemia jest czynnikiem
sprzyjającym wystąpieniu zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (tj. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
- leki przeciwarytmiczne klasy III (tj. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (tj. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol)
- inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, podawana dożylnie erytromycyna, halofantryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, podawana dożylnie winkamina)
Glikozydy naparstnicy
Wywołana przez tiazydowe leki moczopędne hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja zaburzeniom
rytmu serca indukowanym przez glikozydy naparstnicy (patrz punkt 4.4).
Digoksyna
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i digoksyny maksymalne i minimalne stężenie
digoksyny w osoczu zwiększało się średnio (mediana) odpowiednio o 49% i 20%. W celu zachowania
stężenia digoksyny w zakresie terapeutycznym należy kontrolować jej stężenie na początku
stosowania telmisartanu, podczas dostosowywania jego dawki i po odstawieniu.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Telmisartan może nasilić hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze,
hiperkaliemia i osłabiona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po
zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki przeciwcukrzycowe (doustne lub insulina)
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.4).
Metformina
Podczas stosowania metforminy należy zachować środki ostrożności ze względu na ryzyko kwasicy
mleczanowej w następstwie czynnościowej niewydolności nerek związanej z działaniem
hydrochlorotiazydu.
Kolestyramina i kolestypol (żywice)
Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności anionowych żywic jonowymiennych.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
NLPZ (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2
8 NL/H/xxxx/WS/1307
i niewybiórcze NLPZ) mogą zmniejszać diuretyczne, sodopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie
tiazydowych leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowe działanie blokerów receptora
angiotensymy II.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (tj. pacjenci odwodnieni lub pacjenci
w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podanie blokerów receptora
angiotensyny II i leków hamujących aktywność cyklooksygenazy może spowodować dalsze
pogorszenie czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek (zwykle odwracalną). Dlatego
takie połączenie leków należy stosować z ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć konieczność kontrolowania czynności nerek po
rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.
W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne
zwiększenie wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie
jest znane.
Aminy presyjne (np. noradrenalina)
Ich działanie może być osłabione.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Hydrochlorotiazyd może nasilić działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie
szkieletowe.
Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (tj. probenecyd, sulfinpyrazon
i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być
konieczne dostosowanie dawki produktów leczniczych, które zwiększają wydalanie kwasu
moczowego w moczu. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu.
Jednoczesne podawanie tiazydowego leku moczopędnego może zwiększyć częstość występowania
reakcji nadwrażliwości na allopurynol.
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w wyniku zmniejszenia
jego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub produktów leczniczych
oszczędzających wapń (np. witaminy D), należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
i odpowiednio dostosować jego dawkę.
Beta-adrenolityki i diazoksyd
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć hiperglikemizujące działanie beta-adrenolityków
i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (tj. atropina, biperyden)
Mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych przez zmniejszenie perystaltyki
jelit i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka.
Amantadyna
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.
Leki cytotoksyczne (tj. cyklofosfamid, metotreksat)
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów
leczniczych i nasilić ich działanie mielosupresyjne.
Ze względu na ich właściwości farmakologiczne, baklofen i amifostyna, mogą nasilać hipotensyjne
działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu.
Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić
niedociśnienie ortostatyczne.
9 NL/H/xxxx/WS/1307
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy.
W kontrolowanych, randomizowanych badaniach klinicznych 1471 pacjentów przydzielono losowo
do grupy otrzymującej telmisartan i hydrochlorotiazyd (n=835) lub sam telmisartan (n=636).
Całkowita częstość działań niepożądanych notowanych podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem w dawce 40 mg + 12,5 mg i 80 mg + 12,5 mg i podczas stosowania
telmisartanu w monoterapii była porównywalna. Nie ustalono zależności działań niepożądanych od
dawki ani ich korelacji z płcią, wiekiem lub rasą pacjentów.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej przedstawiono działania niepożądane notowane we wszystkich badaniach klinicznych
i występujące częściej (p ≤0,05) podczas stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem niż podczas
stosowania placebo, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Działania niepożądane, które
występują podczas stosowania każdej z substancji czynnych w monoterapii, a których nie
obserwowano w badaniach klinicznych, mogą wystąpić podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem.
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej dla jednego ze składników mogą być potencjalnymi
działaniami niepożądanymi produktu leczniczego Toptelmi HCT, nawet jeśli nie były obserwowane
w badaniach klinicznych z zastosowaniem tego produktu.
Działania niepożądane uszeregowano według częstości, stosując następujące definicje:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych (MedDRA) zgłaszanych w badaniach
kontrolowanych placebo i z okresu po wprowadzeniu do obrotu
Rzadko: Zapalenie oskrzeli
Rzadko: Zapalenie gardła
Rzadko: Zapalenie zatok
Zapalenie zatok rzadko
10 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: Hipokaliemia
Rzadko: Hiperurikemia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia
Rzadko: Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Hipomagnezemia
Rzadko: Hiperkalcemia
Rzadko: Alkaloza hipochloremiczna
Rzadko: Zmniejszony apetyt
Rzadko: Hiperlipidemia
Rzadko: Hiperglikemia
Rzadko: Niewłaściwa kontrola cukrzycy
Niezbyt często: Lęk
Rzadko: Depresja
Rzadko: Bezsenność
Rzadko: Zaburzenia snu
Często: Zawroty głowy
Zawroty głowy często rzadko
11 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: bardzo rzadko1,2
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
12 NL/H/xxxx/WS/1307
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: rzadko
Często: często
Często: bardzo rzadko
Rzadko: rzadko2
Niezbyt często: rzadko2
Często: rzadko
Często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: częstość nieznana
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Często: częstość nieznana
Rzadko: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Rzadko: rzadko1
Często: bardzo rzadko
układowy
13 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Częstość nieznana: niezbyt często
Częstość nieznana: rzadko
Częstość nieznana: często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Częstość nieznana: częstość nieznana
Częstość nieznana: częstość nieznana
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
1 Na podstawie doświahdeczmeongialo pboin wyp rowadzeniu telmisartanu z hydrochlorotiazydem do obrotu
2 Dalsze szczegóły – patrz niżej „ Opis wybranych działań niepożądanych”
a Działania niepożądane wystąpiły z podobną częstością u pacjentów leczonych placebo i leczonych
telmisartanem. Całkowita częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku
stosowania telmisartanu (41,4%) w badaniach kontrolowanych placebo była zazwyczaj
porównywalna do częstości występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku
stosowania placebo (43,9%). W powyższym zestawieniu przedstawiono działania niepożądane,
które zanotowano we wszystkich badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych
telmisartanem z powodu nadciśnienia tętniczego lub pacjentów w wieku 50 lat i starszych z grupy
dużego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieprawidłowa czynność wątroby/zaburzenia czynności wątroby
Większość przypadków nieprawidłowej czynności wątroby/zaburzeń czynności wątroby zgłoszonych
w okresie po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu wystąpiła u pacjentów w Japonii, u których
istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych.
Posocznica
W badaniu PRoFESS u pacjentów przyjmujących telmisartan obserwowano zwiększoną częstość
posocznicy w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Zdarzenie to może być przypadkowe lub
związane z nieznanym dotąd mechanizmem (patrz punkt 5.1).
Śródmiąższowa choroba płuc
Po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc
pozostające w związku czasowym z jego przyjmowaniem. Nie ustalono jednak związku
14 NL/H/xxxx/WS/1307
przyczynowego.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną
dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
Po zastosowaniu blokerów receptora angiotensyny II notowano przypadki wystąpienia obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Telmisartanum 80 mg (tabletki drażowane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu wodorotlenek; Meglumina; Powidon K25
- Ludipress o składzie: Laktoza jednowodna; Powidon K30; Krospowidon (typ A); Laktoza bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka; Alkohol poliwinylowy; Glikol polietylenowy; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kwas cytrynowy jednowodny; Żelaza tlenek żółty (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Ludipress o składzie)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Ludipress o składzie)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty owalny
Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki drażowane z wyciśniętym symbolem 80 po jednej stronie i 25 po drugiej stronie (15,4 mm x 8,0 mm). Blistry z folii Aluminium/Aluminium w tekturowym pudełku zawierają 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek drażowane. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Toptelmi HCT może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas jego stosowania mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, omdlenie lub układowe zawroty głowy. Jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, należy unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
59 pozycji, według częstości
- często: Zawroty głowy; rzadko; często; bardzo rzadko; częstość nieznana wielopostaciowy
- niezbyt często: Hipokaliemia; Lęk; Omdlenia; Parestezje; Bezsenność; Ból głowy; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Częstoskurcz; Arytmie; Bradykardia; Niedociśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Martwicze zapalenie naczyń; Duszność; niezbyt często; rzadko; rzadko2; rzadko1
- rzadko: Zapalenie oskrzeli; Zapalenie gardła; Zapalenie zatok; Zakażenie górnych dróg oddechowych; Zakażenie dróg moczowych; Zapalenie pęcherza moczowego; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy); Niedokrwistość; Eozynofilia; Małopłytkowość; Skaza krwotoczna małopłytkowa; Niedokrwistość aplastyczna; Niedokrwistość hemolityczna; Niewydolność szpiku kostnego; Leukopenia; Agranulocytoza; Reakcja anafilaktyczna; Nadwrażliwość; Hiperurikemia; Hiponatremia; Hiperkaliemia; Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą); Hipomagnezemia; Hiperkalcemia; Depresja; Bezsenność; Zaburzenia snu; Zaburzenia widzenia; Niewyraźne widzenie; Ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania; Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; Zespół zaburzeń oddechowych; Zapalenie płuc; Obrzęk płuc; Kaszel; Śródmiąższowa choroba płuc choroba płuc rzadko
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Produkt leczniczy Toptelmi HCT jest także dostępny w mocy”
źródło: „Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Produkt leczniczy Toptelmi HCT jest także dostępny w mocy”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Toptelmi HCT u pacjentów wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Doświadczenie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.4). Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) (patrz punkt 4.3). Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby produkt leczniczy Toptelmi HTC. należy podawać z zachowaniem ostrożności. Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę. Stosowanie złożonego produktu leczniczego o ustalonej dawce jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.3). Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).” - Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie zaleca się stosowania blokerów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie blokerów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem w okresie karmienia piersią, nie zaleca się jego podawania, a preferowane jest stosowanie produktów leczniczych o lepszym profilu bezpieczeństwa w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości. Duże dawki tiazydowych leków moczopędnych wywołując intensywną diurezę mogą zahamować wytwarzanie mleka. Nie zaleca się stosowania produktu Toptelmi HCT w okresie karmienia piersią. Gdyby jednak był w tym czasie stosowany, jego dawka musi być możliwie mała.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności u ludzi przyjmujących złożony produkt leczniczy o ustalonej dawce lub badań poszczególnych jego składników. W badaniach nieklinicznych nie obserwowano wpływu telmisartanu i hydrochlorotiazydu na płodność mężczyzn i kobiet.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Toptelmi HCT można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić niedociśnienie ortostatyczne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
Kiedy NIE stosować leku Toptelmi HCT
• jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub na inne sulfonamidy;
• jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (we wczesnym okresie ciąży również lepiej nie
przyjmować leku Toptelmi HCT – patrz punkt dotyczący ciąży);
2 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
• jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
niedrożność dróg żółciowych (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego)
lub inną ciężką chorobę wątroby;
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub bezmocz (mniej niż 100 mL moczu na dobę);
• jeśli lekarz stwierdził u pacjenta małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi, które
nie poddają się leczeniu;
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje obniżający ciśnienie
tętnicze lek zawierający aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT
należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje lub
występowały którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli na skutek
przyjmowania leków moczopędnych, stosowania diety z ograniczeniem soli, biegunki, wymiotów lub
hemofiltracji;
• choroba nerek lub przeszczepienie nerki;
• zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obie nerki);
• choroba wątroby;
• zaburzenia czynności serca;
• cukrzyca;
• dna moczanowa;
• zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, którym towarzyszą
zaburzenia równowagi różnych składników mineralnych we krwi);
• toczeń rumieniowaty układowy (nazywany również „toczniem” lub „TRU”) – choroba, w której
układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy;
• substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące ograniczenie
widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej
oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia
ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do tygodni od
przyjęcia leku Toptelmi HCT. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego upośledzenia wzroku.
Większe ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta, który miał wcześniej
uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy.
• stwierdzony w przeszłości nowotwór złośliwy skóry lub wystąpienie w trakcie leczenia
nieoczekiwanej zmiany skórnej. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami przez
dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i warg
(nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Toptelmi HCT należy
chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
Przed zastosowaniem leku Toptelmi HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może regularnie kontrolować czynność nerek pacjenta, jego ciśnienie tętnicze i stężenie
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Toptelmi HCT”.
• pacjent przyjmuje digoksynę.
• jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
3 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Jeśli po przyjęciu leku Toptelmi HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub
biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy
samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Toptelmi HCT.
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub może zajść w ciążę), konieczne jest poinformowanie
o tym lekarza. Toptelmi HCT nie jest zalecany we wczesnej ciąży i przeciwwskazany po 3. miesiącu
ciąży, gdyż jego stosowane w tym czasie może być bardzo szkodliwe dla dziecka (patrz punkt
dotyczący ciąży).
Leczenie hydrochlorotiazydem może powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej w organizmie.
Typowymi objawami zaburzeń gospodarki wodnej lub elektrolitowej są: suchość w jamie ustnej,
osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, ból lub kurcze mięśniowe, nudności, wymioty,
zmęczenie mięśni i nieprawidłowo przyspieszone tętno (ponad 100 uderzeń na minutę). Jeśli
u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy powiadomić o tym lekarza.
Należy również powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu zwiększonej wrażliwości skóry na światło
słoneczne z takimi objawami, jak oparzenia słoneczne (np. zaczerwienienie, świąd, obrzęk,
powstawanie pęcherzy), które pojawiają się szybciej niż zwykle.
W przypadku operacji lub znieczulenia, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu leku Toptelmi
HCT.
Toptelmi HCT może mniej skutecznie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów rasy czarnej.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Toptelmi HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Toptelmi HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności.
W niektórych wypadkach może być konieczne odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza
wymienionych niżej leków przyjmowanych jednocześnie z lekiem Toptelmi HCT:
• leki zawierające lit (stosowane w leczeniu niektórych postaci depresji);
• leki, które mogą spowodować małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemię), takie jak inne leki
moczopędne, leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), glikokortykosteroidy (np. prednizon),
ACTH (hormon), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu
owrzodzenia jamy ustnej), benzylopenicylina sodowa (antybiotyk) oraz kwas salicylowy i jego
pochodne;
• jodowy środek kontrastowy stosowany do badania obrazowego;
• leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi, takie jak leki moczopędne oszczędzające
potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, inhibitory
konwertazy angiotensyny (ACE), cyklosporyna (lek hamujący czynność układu
odpornościowego) oraz inne leki, takie jak heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy);
• leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki stosowane w
chorobach serca (np. digoksyna) lub leki kontrolujące rytm serca (tj. chinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol), leki stosowane w chorobach psychicznych (takie jak tiorydazyna,
chloropromazyna, lewomepromazyna) oraz inne leki, takie jak niektóre antybiotyki (np.
sparfloksacyna, pentamidyna) lub niektóre leki stosowane w leczeniu alergii (np. terfenadyna);
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy (insulina lub doustne leki, takie jak metformina);
• kolestyramina i kolestypol (leki zmniejszające stężenie tłuszczów we krwi);
• leki zwiększające ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina;
• leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
• suplementy wapnia i (lub) witaminy D
• leki przeciwcholinergiczne (stosowane w leczeniu wielu zaburzeń, takich jak bolesne skurcze
4 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona i jako leki pomocnicze podawane w znieczuleniu ogólnym), takie jak
atropina i biperyden;
• amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
• inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, kortykosteroidy, leki
przeciwbólowe (takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki przeciwnowotworowe,
leki stosowane w leczeniu dny moczanowej lub zapalenia;
• inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje w punktach „Kiedy nie stosować leku
Toptelmi HCT” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• digoksyna.
Toptelmi HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi innych leków stosowanych w
leczeniu nadciśnienia tętniczego lub leków, które mogą zmniejszać ciśnienie krwi (tj. baklofen,
amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie tętnicze mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany,
narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem mogą być zawroty głowy podczas wstawania. Należy
skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania leku Toptelmi HCT konieczne jest
dostosowanie dawki innego przyjmowanego leku.
Działanie leku Toptelmi HCT może być osłabione, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie niesteroidowy
lek przeciwzapalny (np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen).
Stosowanie leku Toptelmi HCT z jedzeniem i alkoholem
Lek Toptelmi HCT można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie należy pić
alkoholu bez uprzedniego omówienia tego z lekarzem. Alkohol może nadmiernie zmniejszyć ciśnienie
krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub uczucia omdlewania.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Konieczne jest poinformowanie lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży (lub może zajść w ciążę).
Zwykle lekarz zaleca przerwanie przyjmowania leku Toptelmi HCT przed zajściem pacjentki w ciążę
lub możliwie szybko po stwierdzeniu ciąży, a w zamian proponuje przyjmowanie innego leku.
Stosowanie leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie ciąży, a nie wolno go przyjmować
po 3. miesiącu ciąży, gdyż lek przyjmowany w tym czasie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze rozpoczęcia karmienia. Stosowanie
leku Toptelmi HCT nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Dla pacjentek planujących
karmienie piersią, lekarz może wybrać inny odpowiedni lek.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący Toptelmi HCT mogą odczuwać zawroty głowy , zemdleć lub
wrażenie, że wszystko wokół wiruje. W wypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Toptelmi HCT zawiera laktozę
Jeżeli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Toptelmi HCT zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i mogą wymagać mogą natychmiastowej
pomocy medycznej.
W razie wystapienia któregokolwiek z wymienionych nizej objawów należy niezwłocznie zwrócić się
do lekarza:
• Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
całego organizmu), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy, w tym
zakończony zgonem), powstawanie pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry
(toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą
występować rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów) lub bardzo rzadko (toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka; może występować rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów), ale są
niezwykle ciężkie i w razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie i natychmiast zwrócić się do
lekarza. Jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą zakończyć się zgonem.Częstsze
występowanie posocznicy obserwowano podczas stosowania samego telmisartanu, ale nie można
wykluczyć jej wystąpienia podczas stosowania leku Toptelmi HCT.
• Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie). To działanie niepożądane występuje bardzo rzadko (może występować rzadziej niż u 1
na 10 000 pacjentów).
6 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
Możliwe działania niepożądane leku Toptelmi HCT
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• zmniejszone stężenie potasu we krwi
• lęk
• omdlenie
• odczucie mrowienia
• odczucie drętwienia i kłucia
• uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego)
• przyspieszona czynność serca (tachykardia)
• zaburzenia rytmu serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania
• duszność
• biegunka
• suchość w jamie ustnej
• wzdęcia
• ból pleców
• skurcze mięśni
• bóle mięśni
• zaburzenia wzwodu (niemożność uzyskania wzwodu lub jego utrzymania)
• ból w klatce piersiowej
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
• zapalenie dróg oddechowych prowadzących do płuc (zapalenie oskrzeli)
• ból gardła
• zapalenie zatok
• zwiększone stężenie kwasu moczowego
• małe stężenie sodu
• uczucie smutku (depresja)
• trudności w zasypianiu (bezsenność)
• zaburzenia snu
• osłabione widzenie
• niewyraźne widzenie
• trudności w oddychaniu
• ból brzucha
• zaparcie
• niestrawność
• nudności (wymioty)
• zapalenie błony śluzowej żołądka
• zaburzenia czynności wątroby (występują częściej u pacjentów pochodzenia japońskiego)
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• reakcje alergiczne, tj. świąd lub wysypka
• nasilone pocenie się
• pokrzywka
• ból stawów i ból kończyn
• kurcze mięśni
• uaktywnienie lub nasilenie tocznia rumieniowatego uogólnionego (choroby, w której układ
odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki i narządy, co powoduje ból stawów, wysypki
skórne i gorączkę)
• choroba grypopodobna
• ból
• małe stężenie sodu we krwi
7 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
• zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy
kreatynowej we krwi
Działania niepożądane jednej z substancji czynnych mogą być również działaniami niepożądanymi
leku Toptelmi HCT, nawet jeśli nie obserwowano ich podczas badań klinicznych tego leku.
Telmisartan
U pacjentów przyjmujących sam telmisartan obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
zakażenie górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie), zakażenia dróg
moczowych, zakażenie pęcherza moczowego, niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość), duże
stężenie potasu, powolna czynność serca (bradykardia), kaszel, zaburzenia czynności nerek, w tym
ostra niewydolność nerek, osłabienie.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych
(eozynofilia), ciężka reakcja alergiczna (np. nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna), małe stężenie
cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą), senność, rozstrój żołądka, wyprysk (zaburzenie dotyczące
skóry), wysypka polekowa, toksyczna wysypka skórna, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie
ścięgien), zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowa choroba płuc)**
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie
z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
* Możliwe, że było to wynikiem przypadku albo ma związek z nieznanym dotąd mechanizmem.
** Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania telmisartanu, ale nie
ustalono związku przyczynowego.
Hydrochlorotiazyd
U pacjentów przyjmujących sam hydrochlorotiazyd obserwowano dodatkowo następujące działania
niepożądane:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
podwyższone stężenie tłuszczów we krwi.
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
nudności, małe stężenie magnezu we krwi, zmniejszony apetyt.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
ostra niewydolność nerek.
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania
siniaków/wybroczyn (małe fioletowoczerwone plamy na skórze lub innych tkankach spowodowane
krwawieniem), duże stężenie wapnia we krwi, duże stężenie cukru we krwi, ból głowy, dyskomfort
w jamie brzusznej, zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), nadmiar substancji żółciowych we krwi
(zastój żółci), reakcje nadwrażliwości na światło, niekontrolowane stężenie glukozy we krwi u
pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, obecność cukrów w moczu (glukozuria).
8 NL/H/xxxx/WS/1307+ NL/H/xxxx/IA/1356/G
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), niezdolność szpiku
kostnego do prawidłowego funkcjonowania, zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia,
agranulocytoza), ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość), wzrost pH ze względu na małe
stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, alkaloza hipochloremiczna),
ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie),
zapalenie trzustki, zespół toczniopodobny (choroba naśladująca chorobę o nazwie toczeń
rumieniowaty układowy, w którym organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
zapalenie naczyń krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń).
Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):
zapalenie ślinianek, nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry),
zmniejszenie liczby krwinek (niedokrwistość aplastyczna), osłabienie widzenia i ból oka (możliwe
objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta), zaburzenia skóry,
takie jak zapalenie naczyń krwionośnych w skórze, zwiększona wrażliwość na światło słoneczne,
wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, w obrębie oczu lub jamy ustnej,
złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia wielopostaciowego), osłabienie,
zaburzenia czynności nerek.
W odosobnionych przypadkach występowały niskie stężenia sodu, którym towarzyszyły objawy
dotyczące mózgu lub nerwów (nudności, postępująca dezorientacja, brak zainteresowań lub energii).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (hydrochlorotiazyd należy do grupy pochodnych
sulfonamidów).
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Zastój żółci i zaburzenia w odpływie żółci.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mlLmin), bezmocz.
• Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
• Jednoczesne stosowanie produktu Toptelmi HCT i produktów leczniczych zawierających aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60
ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia blokerami receptora angiotensyny II podczas ciąży. Z wyjątkiem
przypadków wymagających leczenia blokerami receptora angiotensyny II, u pacjentek planujących
ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać
podawanie blokera receptora angiotensyny II i, jeśli to wskazane, rozpocząć alternatywne leczenie
(patrz punkty 4.3 i 4.6).
3 NL/H/xxxx/WS/1307
Zaburzenia czynności wątroby
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie można podawać pacjentom z zastojem żółci,
zaburzeniami w odpływie żółci lub z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), gdyż
telmisartan wydalany jest głównie z żółcią. U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia
wątrobowego klirensu telmisartanu.
Ponadto telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy stosować z zachowaniem
ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępującą chorobą wątroby, gdyż
niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki leczonych produktami leczniczymi, które wpływają na układ renina-angiotensyna-aldosteron,
istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
Zaburzenia czynności nerek i przeszczepienie nerki
Telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), patrz punkt 4.3. Brak doświadczenia
dotyczącego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Ze względu na niewielkie doświadczenie dotyczące stosowania
telmisartanu z hydrochlorotiazydem u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności nerek, zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego
w surowicy. Tiazydowe leki moczopędne mogą wywołać azotemię u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.
Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) zmniejszonym stężeniem sodu
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) niedoborem sodu na skutek intensywnego
leczenia moczopędnego, ograniczenia soli w diecie, biegunki lub wymiotów, może wystąpić
objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza po podaniu pierwszej dawki produktu leczniczego.
Niedobory te, w szczególności zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej i (lub) zmniejszenie
stężenia sodu, należy wyrównać przed podaniem produktu Toptelmi HCT.
W przypadku stosowania hydrochlorotiazydu obserwowano pojedyncze przypadki hiponatremii
z towarzyszącymi objawami neurologicznymi (nudności, postępująca dezorientacja, apatia).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i osłabionej czynności nerek
(włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Dlatego nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA przez
jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów
i ciśnienia tętniczego.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których napięcie ściany naczyniowej i czynność nerek zależą głównie od aktywności
układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie produktami leczniczymi wpływającymi
na ten układ wiązało się z ostrym niedociśnieniem tętniczym, hiperazotemią, skąpomoczem lub rzadko
z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).
4 NL/H/xxxx/WS/1307
Pierwotny aldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym aldosteronizmem na ogół nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające
przez zahamowanie układu renina-angiotensyna, dlatego stosowanie telmisartanu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem nie jest u nich zalecane.
Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa zawężająca
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, szczególna ostrożność jest
wskazana u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej albo
z kardiomiopatią przerostową zawężającą.
Działania metaboliczne i endokrynologiczne
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą leczonych
insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz telmisartanem może wystąpić
hipoglikemia. Dlatego należy rozważyć u tych pacjentów kontrolowanie stężenia glukozy we krwi;
konieczna może być również modyfikacja dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych, jeśli to
wskazane. Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować ujawnienie utajonej cukrzycy.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów, ale
działania takiego nie notowano po zastosowaniu 12,5 mg hydrochlorotiazydu zawartego w produkcie
leczniczym lub działanie to było nieznaczne.
Tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować u niektórych pacjentów hiperurykemię lub jawną dnę
moczanową.
Zaburzenia elektrolitowe
Tak jak u wszystkich pacjentów otrzymujących leki moczopędne, należy w odpowiednich odstępach
czasu oznaczać stężenie elektrolitów we krwi.
Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia wodno-
elektrolitowe (w tym hipokaliemię, hiponatremię i zasadowicę hipochloremiczną). Sygnałami
ostrzegawczymi takich zaburzeń są suchość w jamie ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność,
niepokój, ból lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tachykardia
i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, tj. nudności lub wymioty (patrz punkt 4.8).
- Hipokaliemia
Wprawdzie tiazydowe leki moczopędne mogą spowodować hipokaliemię, ale jednoczesne stosowanie
telmisartanu zmniejsza to działanie. Ryzyko hipokaliemii jest większe u pacjentów z marskością
wątroby, pacjentów, u których dochodzi do szybkiej diurezy, u pacjentów, którzy otrzymują doustnie
nieodpowiednią ilość elektrolitów i u pacjentów leczonych jednocześnie glikokortykosteroidami lub
hormonem adrenokortykotropowym (ACTH), patrz punkt 4.5.
- Hiperkaliemia
Ze względu na antagonizm receptorów angiotensyny II (AT1) i telmisartanu (składnika produktu
leczniczego ), możliwe jest wystąpienie hiperkaliemii. Wprawdzie nie udokumentowano znaczącej
klinicznie hiperkaliemii związanej ze stosowaniem telmisartanu z hydrochlorotiazydem, do czynników
ryzyka rozwoju hiperkaliemii należy niewydolność nerek i (lub) niewydolność serca, a także cukrzyca.
Podczas stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem należy ostrożnie stosować leki
moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (patrz
punkt 4.5).
- Zasadowica hipochloremiczna
Niedobór chlorków jest na ogół niewielki i zazwyczaj nie wymaga leczenia.
- Hiperkalcemia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie wapnia w moczu oraz powodować
przemijające i niewielkie zwiększenie stężenia wapnia w surowicy przy braku rozpoznanych zaburzeń
metabolizmu wapnia. Znacząca hiperkalcemia może być dowodem istnienia utajonej nadczynności
5 NL/H/xxxx/WS/1307
tarczycy. Leki moczopędne należy odstawić przed przeprowadzeniem badania czynności przytarczyc.
- Hipomagnezemia
Wykazano, że tiazydowe leki moczopędne zwiększają nerkowe wydalanie magnezu, co może
prowadzić do hipomagnezemii (patrz punkt 4.5).
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ) (patrz punkt 4.8).
W mechanizmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać
z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych blokerów receptora angiotensyny II, telmisartan zdecydowanie mniej
skutecznie zmniejsza ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej niż u osób innych ras. Jest to
prawdopodobnie wynikiem częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów
rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Choroba niedokrwienna serca
Tak jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
tętniczego u pacjentów z kardiomiopatią lub chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do zawału
mięśnia sercowego lub udaru mózgu.
Ogólne
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą
oskrzelową w wywiadzie lub bez takiego wywiadu. Jednak są one częstsze u pacjentów, u których
alergia lub astma oskrzelowa występowała w przeszłości.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, opisywano
przypadki zaostrzenia lub ujawnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych opisywano przypadki nadwrażliwości na
światło (patrz punkt 4.8). Jeśli w trakcie leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca
się przerwanie terapii. Jeśli powtórne podanie leku moczopędnego zostanie uznane za konieczne,
zaleca się ochronę obszarów skóry narażonych na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie
UVA.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Hydrochlorotiazyd, będący sulfonamidem może powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Do objawów należy nagłe pogorszenie
ostrości wzroku lub ból oka, występujące zwykle w okresie od kilku godzin do tygodni po rozpoczęciu
stosowania produktu leczniczego. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Podstawowym postępowaniem jest możliwie szybkie odstawienie
hydrochlorotiazydu. Jeśli ciśnienie w gałce ocznej pozostaje nieopanowane, może być konieczne
rozważenie pilnej interwencji medycznej lub chirurgicznej. Czynnikiem ryzyka rozwoju ostrej jaskry
zamkniętego kąta może być uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
6 NL/H/xxxx/WS/1307
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ) (patrz punkt 4.8).
W mechanizmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać
z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Toptelmi HCT i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać
pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych blokerami receptora angiotensyny II notowano występowanie obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia blokerami receptora angiotensyny II.
Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie
i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
metabolicznymi przebiegającymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni go stosować.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów konwertazy angiotensyny opisywano odwracalne
zwiększenie stężenia litu w surowicy i związane z tym działanie toksyczne. Podobne działanie rzadko
opisywano również podczas stosowania blokerów receptora angiotensyny II, w tym skojarzenia
telmisartanu z hydrochlorotiazydem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i telmisartanu w
skojarzeniu z hydrochlorotiazydem (patrz punkt 4.4). Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca
się w tym czasie uważne kontrolowanie stężeń litu w surowicy.
Produkty lecznicze, których stosowanie wiąże się z utratą potasu i hipokaliemią (np. kaliuretyczne leki
moczopędne, leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon,
benzylopenicylina sodowa, kwas salicylowy i jego pochodne)
Ze względu na możliwość nasilenia przez wymienione leki wpływu hydrochlorotiazydu na stężenie
potasu w osoczu (patrz punkt 4.4), podczas ich jednoczesnego stosowania z produktem złożonym
7 NL/H/xxxx/WS/1307
zawierającym telmisartan i hydrochlorotiazyd należy kontrolować stężenia potasu w osoczu.
Jodowe środki kontrastowe
W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem diuretyków istnieje zwiększone ryzyko
ostrej czynnościowej niewydolności nerek, zwłaszcza w trakcie stosowania dużych dawek jodowych
środków kontrastowych. Wymagane jest nawodnienie przed podaniem środka jodowego.
Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie potasu lub wywołać hiperkaliemię (np. inhibitory
ACE, leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas,
cyklosporyna lub inne produkty lecznicze, takie jak heparyna sodowa)
Jeśli wymienione leki są stosowane jednocześnie z produktem złożonym zawierającym telmisartan
i hydrochlorotiazyd, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu. Doświadczenie ze stosowania
innych produktów leczniczych hamujących układ renina-angiotensyna wskazuje, że jednoczesne
stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i z tego względu nie jest
zalecane (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem i produktów
leczniczych, na których działanie mają wpływ zmiany stężenia potasu w surowicy (tj. glikozydy
naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz produktów leczniczych wywołujących zaburzenia rytmu
serca typu torsade de pointes (do których należą niektóre leki przeciwarytmiczne) należy okresowo
kontrolować stężenie potasu w surowicy oraz zapis EKG, gdyż hipokaliemia jest czynnikiem
sprzyjającym wystąpieniu zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (tj. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
- leki przeciwarytmiczne klasy III (tj. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (tj. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol)
- inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, podawana dożylnie erytromycyna, halofantryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, podawana dożylnie winkamina)
Glikozydy naparstnicy
Wywołana przez tiazydowe leki moczopędne hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja zaburzeniom
rytmu serca indukowanym przez glikozydy naparstnicy (patrz punkt 4.4).
Digoksyna
Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i digoksyny maksymalne i minimalne stężenie
digoksyny w osoczu zwiększało się średnio (mediana) odpowiednio o 49% i 20%. W celu zachowania
stężenia digoksyny w zakresie terapeutycznym należy kontrolować jej stężenie na początku
stosowania telmisartanu, podczas dostosowywania jego dawki i po odstawieniu.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Telmisartan może nasilić hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze,
hiperkaliemia i osłabiona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po
zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki przeciwcukrzycowe (doustne lub insulina)
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.4).
Metformina
Podczas stosowania metforminy należy zachować środki ostrożności ze względu na ryzyko kwasicy
mleczanowej w następstwie czynnościowej niewydolności nerek związanej z działaniem
8 NL/H/xxxx/WS/1307
hydrochlorotiazydu.
Kolestyramina i kolestypol (żywice)
Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności anionowych żywic jonowymiennych.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
NLPZ (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2
i niewybiórcze NLPZ) mogą zmniejszać diuretyczne, sodopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie
tiazydowych leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowe działanie blokerów receptora
angiotensymy II.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (tj. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w
podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podanie blokerów receptora
angiotensyny II i leków hamujących aktywność cyklooksygenazy może spowodować dalsze
pogorszenie czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek (zwykle odwracalną). Dlatego
takie połączenie leków należy stosować z ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć konieczność kontrolowania czynności nerek po
rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.
W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne
zwiększenie wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie
jest znane.
Aminy presyjne (np. noradrenalina)
Ich działanie może być osłabione.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Hydrochlorotiazyd może nasilić działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie
szkieletowe.
Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (tj. probenecyd, sulfinpyrazon
i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być
konieczne dostosowanie dawki produktów leczniczych, które zwiększają wydalanie kwasu
moczowego w moczu. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu.
Jednoczesne podawanie tiazydowego leku moczopędnego może zwiększyć częstość występowania
reakcji nadwrażliwości na allopurynol.
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w wyniku zmniejszenia
jego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub produktów leczniczych
oszczędzających wapń (np. witaminy D), należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
i odpowiednio dostosować jego dawkę.
Beta-adrenolityki i diazoksyd
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć hiperglikemizujące działanie beta-adrenolityków
i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (tj. atropina, biperyden)
Mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych przez zmniejszenie perystaltyki
jelit i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka.
Amantadyna
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.
Leki cytotoksyczne (tj. cyklofosfamid, metotreksat)
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów
9 NL/H/xxxx/WS/1307
leczniczych i nasilić ich działanie mielosupresyjne.
Ze względu na ich właściwości farmakologiczne, baklofen i amifostyna, mogą nasilać hipotensyjne
działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu.
Ponadto alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne mogą nasilić
niedociśnienie ortostatyczne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy.
Całkowita częstość i profil działań niepożądanych notowanych podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem w dawce 80 mg + 25 mg i w dawce 80 mg + 12,5 mg była porównywalna. Nie
ustalono zależności działań niepożądanych od dawki ani ich korelacji z płcią, wiekiem lub rasą
pacjentów.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej przedstawiono działania niepożądane notowane we wszystkich badaniach klinicznych
i występujące częściej (p ≤0,05) podczas stosowania telmisartanu z hydrochlorotiazydem niż podczas
stosowania placebo, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Działania niepożądane, które
występują podczas stosowania każdej z substancji czynnych w monoterapii, a których nie
obserwowano w badaniach klinicznych, mogą wystąpić podczas stosowania telmisartanu
z hydrochlorotiazydem.
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej dla jednego ze składników mogą być potencjalnymi
działaniami niepożądanymi produktu leczniczego Toptelmi HCT, nawet jeśli nie były obserwowane
w badaniach klinicznych z zastosowaniem tego produktu.
Działania niepożądane uszeregowano według częstości, stosując następujące definicje:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
10 NL/H/xxxx/WS/1307
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych (MedDRA) zgłaszanych w badaniach
kontrolowanych placebo i z okresu po wprowadzeniu do obrotu
Rzadko: Zapalenie oskrzeli
Rzadko: Zapalenie gardła
Rzadko: Zapalenie zatok
Rzadko: Zakażenie górnych dróg oddechowych
Rzadko: Zakażenie dróg moczowych
Rzadko: Zapalenie pęcherza moczowego
Rzadko: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy)
Rzadko: Niedokrwistość
Rzadko: Eozynofilia
Rzadko: Małopłytkowość
Rzadko: Skaza krwotoczna małopłytkowa
Rzadko: Niedokrwistość aplastyczna
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna
Rzadko: Niewydolność szpiku kostnego
Rzadko: Leukopenia
Rzadko: Agranulocytoza
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna
Rzadko: Nadwrażliwość
Niezbyt często: Hipokaliemia
Rzadko: Hiperurikemia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia
Rzadko: Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Hipomagnezemia
Rzadko: Hiperkalcemia
Hiperkalcemia rzadko
11 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: Lęk
Rzadko: Depresja
Rzadko: Bezsenność
Rzadko: Zaburzenia snu
Często: Zawroty głowy
Niezbyt często: Omdlenia
Niezbyt często: Parestezje
Niezbyt często: Bezsenność
Niezbyt często: Ból głowy
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Rzadko: Niewyraźne widzenie
Rzadko: Ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Rzadko: Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Niezbyt często: Częstoskurcz
Niezbyt często: Arytmie
Niezbyt często: Bradykardia
Niezbyt często: Niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne
Niezbyt często: Martwicze zapalenie naczyń
Niezbyt często: Duszność
Rzadko: Zespół zaburzeń oddechowych
Rzadko: Zapalenie płuc
Rzadko: Obrzęk płuc
Rzadko: Kaszel
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc
choroba płuc rzadko
12 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: rzadko
Często: często
Często: bardzo rzadko
Niezbyt często: rzadko2
Niezbyt często: rzadko2
Często: rzadko
Często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: rzadko
Często: bardzo rzadko
Często: częstość nieznana
wielopostaciowy
13 NL/H/xxxx/WS/1307
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko1
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: rzadko
1 Na podstawie doświadhcezmenoigal opboi nwyp rowadzeniu telmisartanu z hydrochlorotiazydem do obrotu
2 Dalsze szczegóły – patrz niżej „Opis wybranych działań niepożądanych”
a Działania niepożądane wystąpiły z podobną częstością u pacjentów leczonych placebo i leczonych
telmisartanem. Całkowita częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku
stosowania telmisartanu (41,4%) w badaniach kontrolowanych placebo była zazwyczaj porównywalna
do częstości występowania działań niepożądanych zgłaszanych w przypadku stosowania placebo
(43,9%). W powyższym zestawieniu przedstawiono działania niepożądane, które zanotowano we
wszystkich badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych telmisartanem z powodu
nadciśnienia tętniczego lub pacjentów w wieku 50 lat i starszych z grupy dużego ryzyka zdarzeń
sercowo-naczyniowych
14 NL/H/xxxx/WS/1307
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieprawidłowa czynność wątroby/zaburzenia czynności wątroby
Większość przypadków nieprawidłowej czynności wątroby/zaburzeń czynności wątroby zgłoszonych
w okresie po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu wystąpiła u pacjentów w Japonii, u których
istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych.
Posocznica
W badaniu PRoFESS u pacjentów przyjmujących telmisartan obserwowano zwiększoną częstość
posocznicy w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Zdarzenie to może być przypadkowe lub
związane z nieznanym dotąd mechanizmem (patrz punkt 5.1).
Śródmiąższowa choroba płuc
Po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc
pozostające w związku czasowym z jego przyjmowaniem. Nie ustalono jednak związku
przyczynowego.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną
dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
Po zastosowaniu blokerów receptora angiotensyny II notowano przypadki wystąpienia obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 40 mg | Tabletki drażowane | 21423 | 100302904 | ChPL: 2025-12-11, Ulotka: 2025-12-11 |
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Telmisartanum 80 mg | Tabletki drażowane | 21424 | 100302910 | ChPL: 2025-12-11, Ulotka: 2025-12-11 |
| Hydrochlorothiazidum 25 mg + Telmisartanum 80 mg | Tabletki drażowane | 21425 | 100302927 | ChPL: 2025-12-11, Ulotka: 2025-12-11 |