Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Pojemnik: chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Pojemnik: przechowywać szczelnie zamknięte
- Pojemnik: poniżej 25 °C
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.3, ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- Blister: 2 lat (opakowanie nieotwarte)
- Pojemnik: 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 100 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Mannitol; Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Hydroksypropyloceluloza; Kwas askorbowy; Żelaza tlenek żółty (E 172); Talk; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Hypromeloza; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk; Glikol propylenowy; Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelaza tlenek czerwony (E 172) – tylko dla mocy 100 mg
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Rdzeń tabletki); w składzie (Otoczka tabletki)
- glikol propylenowy: w składzie (Otoczka tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- pomarańczowy okrągły średnica około 8 mm z linią podziału nadruk: 3 nadruk: 4
50 mg, tabletki powlekane: jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie oraz oznakowaniem „3” po drugiej stronie tabletki. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Wymiary tabletki: średnica około 8 mm. 100 mg, tabletki powlekane: pomarańczowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie oraz oznakowaniem „4” po drugiej stronie tabletki. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Wymiary tabletki: średnica około 11 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Badania dotyczące farmakologii klinicznej wykazały, że sertralina nie ma wpływu na sprawność psychomotoryczną. Jednak z uwagi na to, że leki psychotropowe mogą zaburzać psychiczną bądź fizyczną sprawność niezbędną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, np. prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, należy ostrzec pacjenta przed taką możliwością.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
223 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Bezsenność; Zawroty głowy; bóle głowy; senność; Niemożność osiągnięcia wytrysku; Zmęczenie
- często: Zakażenia górnych dróg oddechowych; zapalenie gardła; nieżyt nosa; Zmniejszenie łaknienia; zwiększenie łaknienia; Lęk; depresja; pobudzenie; zmniejszenie libido; nerwowość; depersonalizacja; koszmary senne; bruksizm; Drżenie; zaburzenia ruchowe (w tym objawy pozapiramidowe, takie jak hiperkineza, hipertonia, dystonia, zgrzytanie zębami lub zaburzenia chodu); parestezje; wzmożone napięcie mięśni; zaburzenia uwagi; zaburzenia smaku; hiperkineza; Zaburzenia widzenia; Szumy uszne; Kołatanie serca; Uderzenia gorąca; Ziewanie; Niestrawność; zaparcia; ból brzucha; wymioty; wzdęcia; Nadmierna potliwość; wysypka; Bóle pleców; ból stawów; ból mięśni; Nieregularne miesiączkowanie; zaburzenia wzwodu; Złe samopoczucie; ból w klatce piersiowej; astenia; zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Urazy
- niezbyt często: Zapalenie żołądka i jelit; zapalenie ucha środkowego; Nowotwór; Nadwrażliwość*; alergia sezonowa*; Niedoczynność tarczycy; Myśli i (lub) zachowania samobójcze; zaburzenia psychotyczne; zaburzenia; myślenia; apatia; omamy; agresja; nastrój euforyczny; paranoja; Niepamięć; niedoczulica; mimowolne skurcze mięśni; omdlenie; migrena; drgawki; ułożeniowe zawroty głowy; zaburzenia koordynacji; zaburzenia mowy; Rozszerzenie źrenic; Ból ucha; zaburzenia serca; Nieprawidłowe krwawienia; nagłe zaczerwienienie skóry; krwiomocz; Duszność; krwawienie z nosa; skurcz oskrzeli; Smoliste stolce; choroby zębów; zapalenie przełyku; zapalenie języka; hemoroidy; nadmierne wydzielanie śliny; dysfagia; odbijanie; zaburzenia języka; Obrzęk okołooczodołowy; pokrzywka; łysienie; świąd; plamica; zapalenie skóry; sucha skóra; obrzęk twarzy; zimne poty; Choroba zwyrodnieniowa stawów; tiki mięśniowe; bolesne skurcze mięśni; osłabienie mięśni; Częstomocz; oddawania moczu; zatrzymanie moczu; nietrzymanie moczu; wielomocz; oddawanie moczu w nocy; mocz; Zaburzenia czynności seksualnych; krwotok miesiączkowy; krwotok z dróg rodnych; zaburzenia czynności seksualnych u kobiet; Obrzęki obwodowe; dreszcze; nadmierne pragnienie; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; zmniejszenie masy ciała
- rzadko: Zapalenie uchyłków jelita§; Powiększenie węzłów chłonnych; małopłytkowość*§; leukopenia*§; Reakcje anafilaktoidalne*; Hiperprolaktynemia; nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Hipercholesterolemia; cukrzyca; hipoglikemia; hiperglikemia; hiponatremia; Zaburzenia konwersyjne; dziwaczne sny; uzależnienie od leków; lunatyzm; zaburzenia lunatyzm; przedwczesny wytrysk; Śpiączka; akatyzja; dyskineza; przeczulica; skurcz naczyń mózgowych; niepokój psychoruchowy; zaburzenia czucia; choreoatetoza; splątanie; obfite pocenie się; biegunka; gorączka; nadciśnienie tętnicze; sztywność mięśni; tachykardia; Ubytki pola widzenia; Zawał mięśnia sercowego; częstoskurcz komorowy; bradykardia; wydłużenie odstępu QTc; Niedokrwienie obwodowe; Hiperwentylacja; śródmiąższowa choroba płuc; eozynofilowe zapalenie płuc; skurcz krtani; dysfonia; świst krtaniowy; hipowentylacja; czkawka; suchość w jamie ustnej; Owrzodzenie ust; zapalenie trzustki; obecność świeżej krwi w kale; owrzodzenie języka; zapalenie jamy ustnej; Zaburzenia czynności wątroby; ciężkie zdarzenia wątrobowe; zapalenie wątroby; żółtaczka; niewydolność wątroby; zespół Stevensa-Johnsona; nekroliza naskórka; reakcje skórne; nadwrażliwość na światło; obrzęk naczynioruchowy; nieprawidłowa struktura włosów; nieprawidłowy zapach skóry; pęcherzowe zapalenie skóry; wysypka grudkowa; Rabdomioliza; zaburzenia kości; Opóźnienie w oddawaniu nerek i dróg zaburzenia w oddawaniu; skąpomocz; Mlekotok; zanikowe zapalenie sromu i pochwy; wydzielina z narządów płciowych; zapalenie żołędzi i napletka; ginekomastia; bolesny wzwód prącia (priapizm); Przepuklina; zmniejszenie tolerancji lekowej; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi; nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych; nieprawidłowości w wynikach badań nasienia; zaburzenia czynności płytek krwi; Zabieg rozszerzania naczyń; zaburzenia snu; intensywne sny; drżenie mięśni
- częstość nieznana: Makulopatia; mroczki; jaskra; podwójne widzenie; światłowstręt; krwawienie do komory przedniej oka; anizokoria; nieprawidłowe widzenie; zaburzenia wydzielania łez; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Szczękościsk; zaburzenie przypominające acydurię glutarową typu II; Krwotok poporodowy
- częstość niepodana w tekście: nudności; zaburzenia seksualne (niezdolność do ejakulacji)
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Sertraliny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi w wieku 6-17 lat.” · ChPL, pkt 4.4
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 200 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Depresja, ZO-K, zespół lęku napadowego, zespół lęku społecznego i PTSD”
źródło: „Zmian dawkowania należy dokonywać w odstępach co najmniej jednego tygodnia, każdorazowo o 50 mg, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 200 mg na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 200 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Lęk napadowy i ZO-K”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa to 200 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- 200 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:”
źródło: „Maksymalna dawka to 200 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 200 mg na dobę · młodzież · pod nagłówkiem „Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:”
źródło: „Maksymalna dawka to 200 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
„Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi Wiek 13-17 lat: dawka początkowa 50 mg raz na dobę. Wiek 6-12 lat: dawka początkowa 25 mg raz na dobę. Po upływie jednego tygodnia dawkę można zwiększyć do 50 mg raz na dobę. Gdy brak spodziewanej reakcji na leczenie, dawkowanie można dalej zwiększać o 50 mg/dobę, w zależności od potrzeb, w ciągu kilku tygodni. Maksymalna dawka dobowa to 200 mg. Przy zwiększaniu dawki powyżej 50 mg należy wziąć pod uwagę fakt, iż dzieci mają zwykle mniejszą masę ciała niż dorośli. Nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz na tydzień.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli: Depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku produkt leczniczy należy stosować ostrożnie, ponieważ może u nich występować zwiększone ryzyko hiponatremii (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby sertralinę należy stosować ostrożnie. Należy stosować mniejsze dawki produktu leczniczego lub zmniejszyć częstość jego podawania (patrz punkt 4.4). Ponieważ brak danych klinicznych, sertraliny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie są dostępne odpowiednio kontrolowane badania dotyczące stosowania sertraliny u kobiet w ciąży. Jednak analiza znacznej ilości zgromadzonych danych nie wskazuje, aby sertralina wywoływała wady wrodzone. Badania na zwierzętach wykazały wpływ leku na płodność, prawdopodobnie ze względu na toksyczne działanie farmakodynamiczne leku na matkę i (lub) bezpośredni wpływ farmakodynamiczny na płód (patrz punkt 5.3). Zgłaszano przypadki, w których stosowanie sertraliny w okresie ciąży powodowało objawy (odpowiadające objawom odstawienia) u niektórych noworodków, których matki były leczone sertraliną. Zjawisko to obserwowano również w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z danych literaturowych dotyczących stężeń sertraliny w mleku matki wynika, że do mleka przenikają niewielkie ilości sertraliny i jej metabolitu N-desmetylosertraliny. U niemowląt stwierdzano zazwyczaj bardzo małe do niewykrywalnych stężenia leku w surowicy. Jedynym wyjątkiem było niemowlę, u którego stężenie sertraliny odpowiadało około 50% wartości stężenia oznaczonego u matki (jednak bez zauważalnego wpływu na stan zdrowia dziecka). Nie było jak dotąd doniesień o występowaniu działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące sertralinę, jednak nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich działań.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu sertraliny na płodność (patrz punkt 5.3). Zgłaszano przypadki wskazujące, że stosowanie niektórych SSRI u ludzi ma przemijający wpływ na jakość nasienia. Dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność u ludzi.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Spożywanie trzech szklanek soku grejpfrutowego na dobę prowadziło do zwiększenia stężenia sertraliny w osoczu o około 100% w badaniu ośmiu zdrowych Japończyków, prowadzonym w układzie naprzemiennym.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia sertraliną (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„W oparciu o badania interakcji z sokiem grejpfrutowym nie można wykluczyć, iż jednoczesne przyjmowanie sertraliny z silnymi inhibitorami CYP3A4, np. inhibitorami proteazy, ketokonazolem, itrakonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, klarytromycyną, telitromycyną i nefazodonem mogłoby powodować jeszcze większe narażenie na sertralinę.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Leki działające hamująco na OUN, alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Podawanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę osobom zdrowym nie nasilało działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze i sprawność psychomotoryczną u osób zdrowych.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Nie zaleca się jednak picia alkoholu podczas stosowania sertraliny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sertralina Krka
Kiedy nie stosować leku Sertralina Krka
- Jeśli pacjent ma uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent stosuje lub stosował inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO,
np. selegilinę, moklobemid) lub leki podobne do inhibitorów MAO (np. linezolid).
Po zakończeniu leczenia sertraliną trzeba odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem
leczenia inhibitorem MAO. Po zakończeniu leczenia inhibitorem MAO trzeba odczekać
co najmniej 2 tygodnie, zanim będzie można rozpocząć leczenie sertraliną.
- Jeśli pacjent stosuje pimozyd (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych, takich jak
psychozy).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sertralina Krka należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Nie każdy lek nadaje się dla każdego. Należy powiedzieć lekarzowi przed zażyciem leku
Sertralina Krka, jeśli u pacjenta występuje obecnie lub występował w przeszłości któryś z poniższych
stanów:
- Padaczka (atak) lub występujące w przeszłości napady drgawkowe. W razie wystąpienia ataku
(padaczkowego) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Występująca w przeszłości choroba maniakalno-depresyjna (zaburzenia afektywne
dwubiegunowe) lub schizofrenia. Jeśli wystąpi epizod maniakalny, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Występujące obecnie lub w przeszłości myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa
(patrz poniżej - ,,Myśli samobójcze, pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych”).
- Zespół serotoninowy. W rzadkich przypadkach zespół ten może wystąpić u pacjentów, którzy
przyjmowali pewne leki w tym samym czasie, co sertralinę (objawy, patrz punkt 4 ,,Możliwe
działania niepożądane”). Lekarz powinien powiedzieć pacjentowi, czy występował u niego
zespół serotoninowy w przeszłości.
- Obniżone stężenie sodu we krwi, ponieważ może ono wystąpić w wyniku stosowania leku
Sertralina Krka. Należy również powiadomić lekarza o przyjmowaniu pewnych leków
stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ponieważ one również mogą zmieniać stężenie
sodu we krwi.
- Osoby w podeszłym wieku; mogą być one bardziej narażone na zmniejszenie stężenia sodu we
krwi (patrz powyżej).
- Choroba wątroby; lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku Sertralina Krka.
- Cukrzyca; lek Sertralina Krka może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego
może być konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.
- Zaburzenia krwotoczne lub stosowanie w przeszłości leków rozrzedzających krew [np. kwasu
acetylosalicylowego („aspiryny”) lub warfaryny] lub mogących zwiększyć ryzyko krwawień,
lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża”).
- Dzieci lub młodzież w wieku poniżej 18 lat. W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do
17 lat lek Sertralina Krka można stosować wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-
kompulsyjnych. Osoby leczone z powodu tej choroby powinny być poddawane ścisłej
obserwacji przez lekarza (patrz poniżej - ,,Dzieci i młodzież”).
- Stosowana terapia elektrowstrząsowa (EW).
- Problemy z oczami, takie jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).
- Zaburzenia czynności serca widoczne w zapisie EKG, określane jako wydłużony odstęp QT.
- Choroba serca, obniżone stężenie potasu lub magnezu, stwierdzony u kogokolwiek z krewnych
wydłużony odstęp QT, wolna akcja serca i jednoczesne przyjmowanie leków powodujących
wydłużenie odstępu QT.
Niepokój psychoruchowy (akatyzja)
Stosowanie sertraliny wiązano z pojawianiem się stanu charakteryzującego się niepokojem ruchowym
i przymusem wykonywania ruchów - często z niemożnością usiedzenia lub ustania w miejscu
(akatyzja). Stan ten występuje na ogół w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Należy skontaktować się
z lekarzem w przypadku zwiększania dawki leku, gdyż może być to szkodliwe u pacjentów, u których
występują takie objawy.
Objawy odstawienia
Po przerwaniu leczenia często występują działania niepożądane (objawy odstawienia), zwłaszcza jeśli
leczenie zostało przerwane nagle (patrz punkt 3 ,,Przerwanie stosowania leku Sertralina Krka”
oraz punkt 4 ,,Możliwe działania niepożądane”). Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia zależy od
długości leczenia, dawkowania i szybkości zmniejszania dawki. Objawy te wykazują zasadniczo słabe
lub umiarkowane nasilenie, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Występują zazwyczaj
w ciągu pierwszych tygodni po przerwaniu leczenia. Na ogół ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni,
jednak u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (przez 2-3 miesiące lub dłużej).
W przypadku decyzji o zakończeniu leczenia sertraliną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
w ciągu kilku tygodni lub miesięcy oraz skonsultowanie z lekarzem najlepszego sposobu zakończenia
leczenia.
Myśli samobójcze, pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
Osoby, u których występuje depresja lub zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli
o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po
upływie 2 tygodni, czasem później.
Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli jest większe, jeśli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia;
- pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami
psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc
do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się
lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.
Zaburzenia czynności seksualnych
Leki, takie jak Sertralina Krka (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Zasadniczo sertraliny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem
pacjentów z chorobą obsesyjno-kompulsyjną. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat stwierdza się
zwiększone ryzyko wystąpienia takich działań niepożądanych, jak próby samobójcze, myśli
o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa (myśli samobójcze) i wrogość (głównie
zachowania agresywne, buntownicze i złość), podczas stosowania u nich leków z omawianej grupy.
Jednak lekarz może zdecydować się na przepisanie leku Sertralina Krka pacjentowi w wieku poniżej
18 lat, jeśli będzie to leżało w interesie pacjenta. Jeśli lekarz przepisze lek Sertralina Krka pacjentowi
w wieku poniżej 18 lat i opiekun dziecka będzie to chciał z nim przedyskutować, należy się
skontaktować z lekarzem. Co więcej, jeśli podczas stosowania leku Sertralina Krka pojawi się lub
nasili którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiadomić lekarza.
W długoterminowym badaniu obserwacyjnym trwającym przez okres 3 lat z udziałem powyżej
900 dzieci w wieku od 6 do 16 lat przeprowadzono ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania
leku Sertralina Krka pod względem jego wpływu na wzrost, dojrzewanie, uczenie się (funkcje
poznawcze) oraz zachowanie. Ogólnie, wyniki badań wykazały, że dzieci leczone sertraliną rozwijały
się prawidłowo, z wyjątkiem niewielkiego przyrostu masy ciała u dzieci leczonych wyższą dawką.
Sertralina Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Sertralina Krka lub lek Sertralina Krka może
zmniejszać skuteczność innych leków stosowanych w tym samym czasie.
Stosowanie leku Sertralina Krka jednocześnie z następującymi lekami może powodować ciężkie
działania niepożądane:
- Leki będące inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), takie jak moklobemid (stosowany w
leczeniu depresji) i selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona) oraz antybiotyk
linezolid i błękit metylenowy (substancja stosowana w leczeniu dużego stężenia
methemoglobiny we krwi). Nie wolno stosować leku Sertralina Krka równocześnie z tymi
lekami.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak psychozy (pimozyd). Nie wolno
stosować leku Sertralina Krka równocześnie z pimozydem.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków:
- Leki zawierające pochodne amfetaminy [stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości
psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. attention deficit hyperactivity disorder, ADHD),
nadmiernej senności i otyłości].
- Leki ziołowe zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Działanie dziurawca może
utrzymywać się przez okres 1 do 2 tygodni.
- Leki zawierające aminokwas tryptofan.
- Leki stosowane w leczeniu silnego bólu (np. tramadol).
- Buprenorfina, lek stosowany w leczeniu bólu lub uzależnienia od opioidów.
- Leki stosowane podczas znieczulenia lub do leczenia przewlekłego bólu (fentanyl, miwakurium
i suksametonium).
- Leki stosowane w leczeniu migren (np. sumatryptan).
- Leki rozrzedzające krew (warfaryna).
- Leki stosowane w leczeniu bólu i (lub) zapalenia stawów [niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ), np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy („aspiryna”)].
- Leki uspokajające (diazepam).
- Leki moczopędne (tzw. diuretyki).
- Leki stosowane w terapii padaczki (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina).
- Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (tolbutamid).
- Leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu solnego w żołądku, wrzodów i
zgagi (cymetydyna, omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol).
- Leki stosowane w leczeniu manii i depresji (lit).
- Inne leki stosowane w depresji (np. amitryptylina, nortryptylina, nefazodon, fluoksetyna,
fluwoksamina).
- Leki stosowane w leczeniu schizofrenii i innych chorób psychicznych (np. perfenazyna,
lewomepromazyna i olanzapina).
- Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, bólu w klatce piersiowej lub regulacji
częstości i rytmu serca (takie jak werapamil, diltiazem, flekainid, propafenon).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna,
telitromycyna, erytromycyna).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol,
pozakonazol, worykonazol, flukonazol).
- Leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS i zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy, takie jak
rytonawir, telaprewir).
- Leki zapobiegające nudnościom i wymiotom po operacji lub chemioterapii (aprepiant).
- Leki zwiększające ryzyko zmian w elektrycznej aktywności serca (np. leki
przeciwpsychotyczne i antybiotyki).
- Metamizolu, leku stosowanego w leczeniu bólu i gorączki.
Stosowanie leku Sertralina Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Sertralina Krka można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku Sertralina Krka.
Nie należy stosować leku Sertralina Krka razem z sokiem grejpfrutowym, gdyż może to prowadzić do
zwiększenia stężenia sertraliny w organizmie.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Bezpieczeństwo stosowania sertraliny w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Sertralinę można stosować
u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy według oceny lekarza korzyści ze stosowania leku dla matki są
większe niż potencjalne zagrożenie dla rozwijającego się dziecka.
Należy poinformować lekarza i (lub) położną o stosowaniu leku Sertralina Krka. Leki, takie jak lek
Sertralina Krka, przyjmowane podczas ciąży, szczególnie podczas 3 ostatnich miesięcy ciąży, mogą
zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka ciężkich powikłań, zwanych zespołem przetrwałego
nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), co objawia się przyspieszonym oddechem i sinicą.
Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszej dobie po porodzie. Jeśli takie objawy wystąpią
u noworodka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i (lub) położną.
U noworodka mogą również wystąpić inne objawy, które pojawiają się zwykle w pierwszej dobie
po porodzie. Objawy te obejmują:
- problemy z oddychaniem,
- sine zabarwienie skóry, zbyt niska lub zbyt wysoka temperatura ciała,
- sine usta,
- wymioty lub trudności z przyjmowaniem pokarmu,
- nadmierne zmęczenie, bezsenność lub bardzo częsty płacz,
- sztywność lub wiotkość mięśni,
- drżenie, drżączka lub drgawki,
- wzmożenie odruchów,
- drażliwość,
- niskie stężenie cukru we krwi.
Jeśli u noworodka pojawi się którykolwiek z tych objawów lub gdy pacjentka jest zaniepokojona
stanem zdrowia dziecka, należy skontaktować się z położną lub lekarzem.
Przyjmowanie leku Sertralina Krka pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku
z pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Sertralina Krka, powinna poinformować
o tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
Karmienie piersią
Istnieją dowody na to, że sertralina wydzielana jest do mleka u ludzi. Lek Sertralina Krka może być
stosowany u kobiet karmiących piersią, jeśli lekarz uzna, że korzyści dla matki przewyższają ryzyko
dla dziecka.
Płodność
Badania na zwierzętach wykazały, że niektóre leki, takie jak sertralina, mogą obniżać jakość nasienia.
Teoretycznie działanie to może ograniczać płodność, chociaż dotychczas nie zaobserwowano wpływu
na płodność u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Leki psychotropowe, takie jak sertralina, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Należy odczekać z wykonywaniem wyżej wymienionych czynności do chwili,
gdy będzie wiadomo, w jaki sposób lek Sertralina Krka wpływa na zdolność pacjenta do ich
wykonywania.
Sertralina Krka zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od dawki i często
zanikają lub słabną w miarę kontynuowania leczenia.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli po przyjęciu tego leku u pacjenta wystąpią
jakiekolwiek z wymienionych poniżej objawów, ponieważ mogą one być poważne:
- Ciężka wysypka skórna powodująca powstawanie pęcherzy (rumień wielopostaciowy) (może
obejmować jamę ustną i język). Mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy
toksyczno-rozpływnej naskórka. W takim przypadku lekarz podejmie decyzję o zaprzestaniu
leczenia.
- Reakcja alergiczna lub alergia, może objawiać się swędzącą wysypką skórną, problemami
z oddychaniem, świszczącym oddechem, obrzękiem powiek, twarzy lub warg.
- Pobudzenie, splątanie, biegunka, wysoka temperatura i ciśnienie tętnicze krwi, nadmierna
potliwość i szybka akcja serca. Są to objawy zespołu serotoninowego. Rzadko zespół
serotoninowy może wystąpić podczas stosowania pewnych leków równocześnie z sertraliną.
Lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu leczenia.
- Zażółcenie skóry i białkówek oczu, co może świadczyć o uszkodzeniu wątroby.
- Objawy depresji z myślami o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa (myślami
samobójczymi).
- Niepokój ruchowy - pacjent nie jest w stanie siedzieć czy stać spokojnie po rozpoczęciu
stosowania leku Sertralina Krka. Jeśli pacjent zaczyna odczuwać niepokój ruchowy, należy
powiadomić lekarza.
- Atak (padaczkowy).
- Epizody maniakalne (patrz punkt 2 ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów i po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano
poniższe działania niepożądane.
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej,
zaburzenia wytrysku, zmęczenie.
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- zapalenie oskrzeli, ból gardła, katar,
- zmniejszone łaknienie, zwiększone łaknienie,
- lęk, depresja, pobudzenie, zmniejszenie zainteresowania seksem, nerwowość, dziwne
samopoczucie, koszmary senne, zgrzytanie zębami,
- drżenia mięśniowe, zaburzenia ruchów mięśniowych (takie jak zwiększona aktywność ruchowa,
zwiększone napięcie mięśniowe, trudności z chodzeniem oraz sztywność mięśni, skurcze
i niezależne od woli ruchy mięśni)*, drętwienia i mrowienia, zwiększone napięcie mięśni, brak
koncentracji, zaburzenia smaku,
- zaburzenia widzenia,
- dzwonienie w uszach,
- kołatanie serca,
- uderzenia gorąca,
- ziewanie,
- zaburzenia żołądkowe, zaparcia, ból brzucha, wymioty, oddawanie gazów,
- zwiększona potliwość, wysypka,
- bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśniowe,
- nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia wzwodu,
- złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka,
- zwiększenie masy ciała,
- urazy.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- zapalenie żołądka i jelit, zakażenie ucha,
- nowotwór,
- nadwrażliwość, alergia sezonowa,
- zmniejszone stężenie hormonów tarczycy,
- myśli samobójcze, zachowania samobójcze*, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia myślenia,
zobojętnienie, omamy, agresja, uczucie euforii, paranoja,
- niepamięć, osłabienie czucia, niezależne od woli skurcze mięśni, utrata przytomności,
zwiększona aktywność ruchowa, migrena, drgawki, zawroty głowy podczas wstawania,
zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy,
- powiększenie źrenic,
- ból ucha,
- przyspieszenie rytmu serca, problemy z sercem,
- zaburzenia krwotoczne (w tym krwawienie z żołądka)*, wysokie ciśnienie krwi, nagłe
zaczerwienienie skóry, krew w moczu,
- duszność, krwawienie z nosa, trudności w oddychaniu, świszczący oddech,
- smolisty stolec, zaburzenia stomatologiczne, zapalenie przełyku, problemy z językiem,
hemoroidy, zwiększone wydzielanie śliny, trudności z połykaniem, odbijanie, choroby języka,
- obrzęk oczu, pokrzywka, wypadanie włosów, świąd, purpurowe plamki na skórze, zaburzenia
skórne z powstawaniem pęcherzy, suchość skóry, obrzęk twarzy, zimne poty,
- choroba zwyrodnieniowa stawów, tiki mięśniowe, bolesne skurcze mięśni*, osłabienie siły
mięśniowej,
- zwiększenie częstości oddawania moczu, problemy z oddawaniem moczu, niemożność oddania
moczu, nietrzymanie moczu, zwiększenie ilości wydalanego moczu, oddawanie moczu w nocy,
- zaburzenia seksualne, nadmierne krwawienia z dróg rodnych, krwotok z dróg rodnych,
zaburzenia seksualne u kobiet,
- obrzęk nóg, dreszcze, trudności w chodzeniu, wzmożone pragnienie,
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zmniejszenie masy ciała,
- W trakcie leczenia sertraliną lub krótko po jego zakończeniu zgłaszano przypadki myśli i
zachowań samobójczych (patrz punkt 2).
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- zapalenie uchyłków jelita, obrzęk węzłów chłonnych, zmniejszenie liczby płytek krwi*,
zmniejszenie liczby krwinek białych*,
- ciężkie reakcje alergiczne,
- zaburzenia endokrynologiczne*,
- wysokie stężenie cholesterolu, problemy związane z utrzymaniem prawidłowego stężenia cukru
we krwi (cukrzyca), niskie stężenie cukru we krwi, zwiększone stężenie cukru we krwi*, niskie
stężenie soli we krwi*,
- fizyczne objawy spowodowane stresem lub emocjami, koszmary senne*, uzależnienie lekowe,
lunatykowanie, przedwczesny wytrysk,
- śpiączka, nieprawidłowe ruchy, trudności z poruszaniem się, zwiększenie wrażliwości
czuciowej, nagły silny ból głowy (który może być objawem ciężkiego stanu zwanego zespołem
przejściowego skurczu naczyń mózgowych)*, zaburzenia czucia,
- plamki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, nadwrażliwość na światło, krew w oku,
nierówna wielkość źrenic*, nieprawidłowe widzenie*, zaburzenia wydzielania łez,
- zawał serca, uczucie ,,pustki” w głowie, omdlenia lub dyskomfort w klatce piersiowej, które
mogą być objawami zmian w elektrycznej aktywności serca (widocznych na
elektrokardiogramie) lub nieprawidłowego rytmu serca*, spowolnienie rytmu serca,
- pogorszenie krążenia krwi w obrębie kończyn górnych i dolnych,
- przyspieszenie oddychania, postępujące włóknienie tkanki płucnej (śródmiąższowa choroba
płuc)*, zamknięcie gardła (skurcz krtani), trudności z mówieniem, spowolnienie oddychania,
czkawka,
- postać choroby płuc, w której eozynofile (rodzaj białych krwinek) pojawiają się w płucach
w zwiększonej liczbie (eozynofilowe zapalenie płuc),
- owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie trzustki*, obecność krwi w stolcu, owrzodzenie języka,
bolesność w jamie ustnej,
- zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności wątroby*, zażółcenie skóry i oczu
(żółtaczka)*,
- reakcja skórna na słońce*, obrzęk skóry*, nieprawidłowa struktura włosów, nieprawidłowy
zapach skóry, wysypka skóry owłosionej,
- rozpad tkanki mięśniowej*, zaburzenia kości,
- problem z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszone oddawanie moczu,
- wyciek z brodawek sutkowych, suchość pochwy, wydzielina z narządów płciowych,
zaczerwienienie i bolesność penisa i napletka, powiększenie piersi*, długotrwały wzwód prącia,
- przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej,
- zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych*,
nieprawidłowe wyniki badania nasienia, problemy z krzepnięciem krwi*,
- zwiotczenie naczyń krwionośnych.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- częściowa utrata widzenia,
- zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę),
- szczękościsk*,
- moczenie nocne*,
- ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie „Ciąża” w punkcie 2,
- osłabienie mięśni i silny ból mięśni, mogące być objawem zaburzenia przypominającego
acydurię glutarową typu II.
*Działanie niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, działania niepożądane były zwykle podobne do działań
u osób dorosłych (patrz powyżej). Do najczęstszych działań niepożądanych u dzieci i młodzieży
należały: bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.
Objawy występujące po przerwaniu stosowania
Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: zawroty
głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności, wymioty i drżenia
mięśniowe (patrz punkt 3 ,,Przerwanie stosowania leku Sertralina Krka”).
Stwierdzono zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z tej grupy.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (MAO) z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, którego objawy obejmują:
pobudzenie, drżenie oraz hipertermię. Nie należy rozpoczynać stosowania sertraliny w ciągu co
najmniej 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO. Sertralinę należy
odstawić na co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne przyjmowanie pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zespół serotoninowy (ang. Serotonin Syndrome, SS) lub złośliwy zespół neuroleptyczny (ang.
Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS)
U pacjentów leczonych produktami z grupy SSRI, włącznie z sertraliną, odnotowano rozwój
potencjalnie zagrażających życiu objawów zespołu serotoninowego lub złośliwego zespołu
neuroleptycznego. Ryzyko było większe, gdy jednocześnie stosowano inne leki serotoninergiczne (w
tym inne serotoninergiczne leki przeciwdepresyjne, pochodne amfetaminy, tryptany) z lekami, które
wpływają na metabolizm serotoniny (w tym inhibitory MAO, np. błękit metylenowy), lekami
przeciwpsychotycznymi i innymi antagonistami dopaminy oraz z opioidami (w tym z buprenorfiną).
Pacjenta należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów zespołu serotoninowego lub złośliwego
zespołu neuroleptycznego (patrz punkt 4.3).
Zmiana leczenia z selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), leków
przeciwdepresyjnych lub przeciwobsesyjnych na sertralinę
Istnieją jedynie ograniczone doświadczenia z badań kontrolowanych dotyczące optymalnego
momentu zmiany terapii lekami z grupy SSRI, lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwobsesyjnymi na
sertralinę. Podczas takiej zmiany należy zachować ostrożność i rozsądną ocenę medyczną, szczególnie
w przypadku zmiany z leków długo działających, takich jak fluoksetyna.
Inne leki serotoninergiczne, np. tryptofan, fenfluramina i agoniści 5-HT
Jednoczesne podawanie sertraliny z innymi lekami nasilającymi działanie neuroprzekaźnictwa
serotoninergicznego (np. pochodnymi amfetaminy, tryptofanem, fenfluraminą czy lekami z grupy
agonistów 5-HT) bądź lekami ziołowymi zawierającymi dziurawiec (Hypericum perforatum), wymaga
ostrożności. W miarę możliwości należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków z sertraliną ze
względu na możliwość interakcji farmakodynamicznych.
Wydłużenie odstępu QTc/częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes (TdP)
Po wprowadzeniu sertraliny do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QTc oraz
częstoskurczu komorowego typu TdP.Większość zgłoszeń dotyczyła pacjentów z innymi czynnikami
ryzyka wydłużenia odstępu QTc/częstoskurczu typu TdP. Wpływ na wydłużenie odstępu QTc został
potwierdzony w szczegółowym badaniu dotyczacym QTc z udziałem zdrowych ochotników.
Wykazano statystycznie znamienny pozytywny związek między ekspozycją a reakcją na ten lek.
Dlatego sertralinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka
sprzyjającymi wydłużeniu odstępu QTc, takimi jak: choroby serca, hipokaliemia lub hipomagnezemia,
dodatni wywiad rodzinny w kierunku wydłużenia odstępu QTc, rzadkoskurcz i jednoczesne
stosowanie leków powodujących wydłużenie odstępu QTc (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Wystąpienie hipomani lub manii
Objawy manii lub hipomanii obserwowano u niewielkiego odsetka pacjentów leczonych
dopuszczonymi do obrotu lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwobsesyjnymi, w tym sertraliną. Z
tego względu należy zachować ostrożność stosując sertralinę w leczeniu pacjentów z manią/hipomanią
w wywiadzie. Konieczna jest ścisła obserwacja lekarska. Sertralinę należy odstawić, jeżeli pacjent
wchodzi w fazę maniakalną.
Schizofrenia
U pacjentów ze schizofrenią może wystąpić nasilenie objawów psychotycznych.
Napady padaczkowe
U pacjentów leczonych sertraliną mogą wystąpić napady padaczkowe: należy unikać stosowania
sertraliny u pacjentów z niestabilną padaczką; pacjenci z padaczką kontrolowaną wymagają ścisłego
monitorowania. Sertralinę należy odstawić u każdego pacjenta, u którego wystąpią napady
padaczkowe.
Samobójstwo, myśli samobójcze lub pogorszenie objawów klinicznych
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia
oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy. Ponieważ
poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy
poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że
ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest sertralina, mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto, zaburzenia te mogą
współistnieć z dużą depresją. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń
psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z dużą depresją.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle
obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów)
należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby,
wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich
wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
Dzieci i młodzież
Sertraliny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wyjątkiem
pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi w wieku 6-17 lat. W czasie badań klinicznych
zachowania samobójcze (myśli i próby samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresja, zachowania
buntownicze i przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami
przeciwdepresyjnymi niż w grupie, w której podawano placebo. Jeśli na skutek istniejącej potrzeby
klinicznej podjęta jednak zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany,
czy nie wystąpią u niego objawy samobójcze, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. W
długoterminowym badaniu obserwacyjnym trwającym do 3 lat przeprowadzono ocenę bezpieczeństwa
długotrwałego stosowania u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat dotyczącą rozwoju funkcji
poznawczych, dojrzewania emocjonalnego, fizycznego i płciowego (patrz punkt 5.1). W okresie po
wprowadzeniu do obrotu odnotowano kilka przypadków opóźnionego wzrostu i dojrzewania.
Znaczenie kliniczne i związek przyczynowo-skutkowy nie zostały jak dotąd w pełni wyjaśnione
(informacje dotyczące przedklinicznych danych na temat bezpieczeństwa znajdują się w punkcie 5.3).
Lekarz musi kontrolować stan zdrowia dzieci i młodzieży leczonych długotrwale, w celu wykrycia
nieprawidłowości wzrostu i rozwoju.
Nieprawidłowe krwawienie lub krwotok
Istnieją doniesienia na temat nieprawidłowych krwawień podczas stosowania SSRI, w tym krwawień
skórnych (wybroczyny i plamica), oraz innych incydentów krwotocznych, tj. krwawienie z przewodu
pokarmowego lub krwawienie ginekologiczne, także takich, które prowadziły do zgonu. Leki z grupy
SSRI/SNRI mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwotoku poporodowego (patrz punkty 4.6 i 4.8).
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów przyjmujących SSRI, szczególnie w przypadku
jednoczesnego stosowania leków, o których wiadomo, że wykazują niekorzystny wpływ na czynność
płytek (np. antykoagulanty, nietypowe leki przeciwpsychotyczne i fenotiazyny, większość
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ)), jak również u pacjentów z zaburzeniami związanymi z krwawieniem w
wywiadzie (patrz punkt 4.5).
Hiponatremia
Podczas leczenia lekami z grup SSRI lub SNRI, w tym sertraliną, może wystąpić hiponatremia. W
wielu przypadkach wydaje się, że hiponatremia jest konsekwencją zespołu niewłaściwego wydzielania
hormonu antydiuretycznego (SIADH). Opisywano przypadki zmniejszenia stężenia sodu w surowicy
poniżej 110 mmol/l. Na większe ryzyko hiponatremii podczas przyjmowania leków z grup SSRI lub
SNRI mogą być narażeni pacjenci w podeszłym wieku. Również pacjenci przyjmujący leki
diuretyczne lub inne, które zmniejszają objętość płynów mogą być narażeni na większe ryzyko (patrz
punkt: Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku). U pacjentów z objawową hiponatremią należy
rozważyć odstawienie sertraliny i zastosowanie odpowiedniego postępowania medycznego. Do
objawów przedmiotowych i podmiotowych hiponatremii należą: ból głowy, trudności z koncentracją,
zaburzenia pamięci, splątanie, osłabienie i zaburzenia równowagi, które mogą powodować upadki.
Objawy przedmiotowe i podmiotowe związane z przypadkami o cięższymi (lub) bardziej nagłym
przebiegu obejmują omamy, omdlenia, drgawki, śpiączkę, zatrzymanie oddechu oraz zgon.
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia sertraliną
Objawy odstawienia występują często, zwłaszcza w przypadku gwałtownego odstawienia leku (patrz
punkt 4.8). W badaniach klinicznych prowadzonych u pacjentów leczonych sertraliną częstość
zgłaszanych reakcji odstawienia wynosiła 23% u osób odstawiających sertralinę w porównaniu z 12%
u osób nadal nią leczonych.
Ryzyko objawów odstawienia może być uzależnione od wielu czynników, w tym czasu leczenia,
wielkości dawki oraz szybkości zmniejszania dawkowania. Najczęściej zgłaszane objawy to: zawroty
głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne sny),
pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie mięśni oraz bóle głowy. Nasilenie
wymienionych objawów jest zwykle łagodne do umiarkowanego, jednak u niektórych pacjentów ich
przebieg może być ciężki. Zwykle występują one w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu
leczenia, odnotowano również bardzo rzadko przypadki tego typu u pacjentów, którzy przypadkowo
pominęli dawkę leku. Na ogół objawy ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, ale u niektórych
pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (do 2-3 miesięcy, a nawet dłużej). W związku z tym, przed
całkowitym odstawieniem leku zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu kilku tygodni lub
miesięcy, w zależności od potrzeb pacjenta (patrz punkt 4.2).
Akatyzja (niepokój psychoruchowy)
Stosowanie sertraliny wiąże się z występowaniem akatyzji, stanu polegającego na subiektywnym
odczuwaniu nieprzyjemnego lub przykrego niepokoju wraz z towarzyszącą niemożnością stania lub
siedzenia w jednym miejscu. Akatyzja najczęściej występuje w ciągu pierwszych kilku tygodni
leczenia. U pacjentów, u których wystąpią te objawy, zwiększanie dawki leku może być szkodliwe.
Zaburzenia czynności wątroby
Sertralina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Badania farmakokinetyczne po
podaniu wielokrotnym u pacjentów z łagodną i wyrównaną postacią marskości wątroby wykazały
wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz około trzykrotne zwiększenie wartości AUC i
stężenia maksymalnego (Cmax) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby. Nie
zaobserwowano istotnych różnic w wiązaniu się leku z białkami osocza między tymi grupami.
Podczas stosowania sertraliny u pacjentów z chorobami wątroby należy zachować ostrożność. U
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć stosowanie mniejszych dawek
sertraliny bądź wydłużenie odstępu między kolejnymi dawkami. Sertraliny nie należy stosować u
pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na znaczny metabolizm w wątrobie tylko nieznaczna część niezmienionej sertraliny
wydalana jest przez nerki. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych (klirens kreatyniny 30 do 60
ml/min) lub umiarkowanymi do ciężkich (klirens kreatyniny 10 do 29 ml/min) zaburzeniami
czynności nerek parametry farmakokinetyczne (AUC0–24 i Cmax) po podaniu wielokrotnym nie różniły
się istotnie od oznaczanych u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Sertralina nie wymaga
korygowania dawek w zależności od stopnia niewydolności nerek.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
W badaniach klinicznych uczestniczyło ponad 700 pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat). Schemat i
częstość działań niepożądanych u osób w wieku podeszłym były podobne, jak u pacjentów w
młodszym wieku.
Leki z grup SSRI lub SNRI, w tym sertralina, mogą jednak być związane z przypadkami klinicznie
istotnej hiponatremii u osób w podeszłym wieku, które mogą być bardziej narażone na to zdarzenie
niepożądane (patrz podpunkt Hiponatremia w punkcie 4.4).
Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą leczenie lekami z grupy SSRI może wpływać na kontrolę glikemii. Konieczne
może być dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Leczenie elektrowstrząsami
Nie przeprowadzono badań klinicznych określających ryzyko lub korzyści związane z jednoczesnym
stosowaniem leczenia elektrowstrząsami i sertraliny.
Sok grejpfrutowy
Nie zaleca się podawania sertraliny z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).
Nieprawidłowości dotyczące badań przesiewowych
U pacjentów przyjmujących sertralinę opisywano przypadki fałszywie dodatnich wyników
immunologicznych testów przesiewowych na obecność benzodiazepin w moczu. Jest to spowodowane
brakiem swoistości testów przesiewowych. Fałszywie dodatnich wyników można się spodziewać
jeszcze kilka dni po zakończeniu terapii sertraliną. Testy potwierdzające, takie jak chromatografia
gazowa lub spektrometria mas pozwolą odróżnić sertralinę od benzodiazepin.
Jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Produkty lecznicze z grupy SSRI, w tym sertralina, mogą wpływać na wielkość źrenicy, czego
efektem jest jej rozszerzenie. Rozszerzenie źrenicy może powodować zwężenie kąta oka, w wyniku
czego następuje zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz rozwój jaskry z zamkniętym kątem
przesączania, szczególnie u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania sertraliny u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem
przesączania lub z jaskrą w wywiadzie.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeciwwskazane
Inhibitory monoaminooksydazy (MAO)
Nieodwracalne inhibitory MAO (np. selegilina)
Sertraliny nie należy stosować w skojarzeniu z lekami z grupy nieodwracalnych inhibitorów MAO,
np. selegiliną. Nie należy rozpoczynać stosowania sertraliny przez co najmniej 14 dni od zakończenia
leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO. Sertralinę należy odstawić na co najmniej 7 dni przed
rozpoczęciem leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3).
Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego nie powinno się stosować sertraliny w skojarzeniu z
odwracalnymi selektywnym inhibitorem MAO, np. moklobemidem. Po zakończeniu leczenia
odwracalnym inhibitorem MAO, a przed rozpoczęciem stosowania sertraliny, można zastosować
okres odstawiania krótszy niż 14 dni. Zaleca się odstawienie sertraliny na co najmniej 7 dni przed
rozpoczęciem leczenia odwracalnym inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3).
Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Antybiotyk linezolid jest słabym, odwracalnymi nieselektywnym inhibitorem MAO, którego nie
należy stosować u pacjentów leczonych sertraliną (patrz punkt 4.3).
Donoszono o ciężkich działaniach niepożądanych u pacjentów, u których zakończono leczenie
inhibitorem MAO (np. błękitem metylenowym) tuż przed rozpoczęciem podawania sertraliny lub u
których sertralinę odstawiono tuż przed wdrożeniem leczenia inhibitorem MAO. Reakcje te
obejmowały drżenie mięśniowe, mioklonie, obfite poty, nudności, wymioty, nagłe zaczerwienienie
skóry, zawroty głowy i hipertermię z cechami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny,
drgawki oraz zgon.
Pimozyd
W badaniu z pojedynczą małą dawką pimozydu (2 mg) stosowanego jednocześnie z sertraliną
stwierdzono zwiększone stężenie pimozydu o ok. 35%. Zwiększenie stężenia nie wiązało się jednak ze
zmianami w zapisie EKG. Mechanizm tej interakcji nie jest znany, jednak z uwagi na wąski indeks
terapeutyczny pimozydu, równoczesne stosowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie z sertraliną nie jest zalecane
Leki działające hamująco na OUN, alkohol
Podawanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę osobom zdrowym nie nasilało działania alkoholu,
karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze i sprawność psychomotoryczną u
osób zdrowych. Nie zaleca się jednak picia alkoholu podczas stosowania sertraliny.
Inne leki serotoninergiczne
Patrz punkt 4.4.
Zaleca się również zachowanie ostrożności podczas stosowania fentanylu (stosowany w znieczuleniu
ogólnym lub w przewlekłym bólu), innych leków serotoninergicznych (w tym innych
serotoninergicznych leków przeciwdepresyjnych, pochodnych amfetaminy, tryptanów) oraz innych
opioidów (w tym buprenorfiny).
Specjalne środki ostrożności
Leki wydłużające odstęp QT
Ryzyko wydłużenia odstępu QTc i (lub) wystąpienia arytmii komorowej (np. torsade de pointes) może
się zwiększać w razie jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających odstęp QTc (np.
niektórych leków przeciwpsychotycznych i antybiotyków) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Lit
W badaniach kontrolowanych placebo przeprowadzonych u zdrowych ochotników wykazano, że
równoczesne stosowanie sertraliny i litu nie powodowało istotnych zmian farmakokinetyki litu, lecz
nasilało drżenia (w porównaniu do grupy otrzymującej placebo), co sugeruje możliwość interakcji
farmakodynamicznych. Podczas jednoczesnego podawania sertraliny i litu zaleca się odpowiednie
monitorowanie pacjentów.
Fenytoina
Badanie kontrolowane placebo przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazało, że długotrwałe
stosowanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę nie wywołuje klinicznie istotnego hamowania
metabolizmu fenytoiny. Ponieważ jednak pojawiają się doniesienia o przypadkach dużej ekspozycji na
fenytoinę w organizmie pacjentów stosujących sertralinę, na początku leczenia sertraliną zaleca się
monitorowanie osoczowego stężenia fenytoiny w celu właściwego dostosowania dawkowania.
Jednoczesne stosowanie fenytoiny może ponadto powodować zmniejszenie stężenia sertraliny w
osoczu. Nie można wykluczyć, że inne induktory CYP3A4, np. fenobarbital, karbamazepina, ziele
dziurawca, ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie sertraliny w osoczu.
Tryptany
Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowywano rzadko przypadki osłabienia, nadmiernej odpowiedzi
ruchowej, braku koordynacji, dezorientacji, lęku i pobudzenia podczas jednoczesnego stosowania
sertraliny i sumatryptanu. Objawy zespołu serotoninowego mogą również występować po
zastosowaniu innych leków z tej samej grupy (tryptanów). Jeżeli jednoczesne stosowanie sertraliny i
tryptanów jest uzasadnione z klinicznego punktu widzenia, zaleca się odpowiednie monitorowanie
stanu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Warfaryna
Jednoczesne przyjmowanie sertraliny (w dawce 200 mg na dobę) i warfaryny powodowało niewielkie,
lecz statystycznie istotne wydłużenie czasu protrombinowego, co może w rzadkich przypadkach
prowadzić do zmian wartości INR.
W związku z tym należy uważnie kontrolować czas protrombinowy na początku terapii sertraliną oraz
po jej zakończeniu.
Interakcje z innymi lekami, digoksyną, atenololem, cymetydyną
Jednoczesne podawanie cymetydyny powodowało istotne obniżenie klirensu sertraliny. Znaczenie
kliniczne tych zmian nie jest znane. Sertralina nie wykazywała wpływu na działanie atenololu
blokującego receptory beta-adrenergiczne. Nie zaobserwowano interakcji między sertraliną (w dawce
200 mg na dobę) a digoksyną.
Leki wpływające na czynność płytek
Ryzyko krwawień może zwiększać się podczas podawania leków mających wpływ na czynność płytek
(np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy i tyklopidyna) bądź innych leków, które mogą zwiększać ryzyko
krwawień, równocześnie z lekami z grupy SSRI (w tym sertraliną) (patrz punkt 4.4).
Substancje blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
Leki z grupy SSRI mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy w osoczu, co przedłuża blokowanie
przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywierane przez miwakurium lub inne tak działające
substancje.
Leki metabolizowane przez cytochrom P450
Sertralina może działać jak łagodny do umiarkowanego inhibitor cytochromu CYP 2D6. Długotrwałe
podawanie sertraliny w dawce 50 mg na dobę spowodowało umiarkowane zwiększenie (średnio o 23-
37%) stężenia dezypraminy (markera aktywności izoenzymu CYP 2D6) w osoczu w stanie
stacjonarnym. Mogą ponadto wystąpić istotne klinicznie interakcje z innymi substratami cytochromu
CYP 2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym, np. lekami antyarytmicznymi klasy 1C (takimi jak
propafenon i flekainid), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i typowymi lekami
przeciwpsychotycznymi, zwłaszcza w przypadku większych dawek sertraliny.
Sertralina nie hamuje w stopniu klinicznie istotnym aktywności CYP 3A4, CYP 2C9, CYP 2C19 ani
CYP 1A2. Zostało to potwierdzone w badaniach interakcji in vivo z substratami CYP 3A4
(endogennym kortyzolem, karbamazepiną, terfenadyną, alprazolamem), substratem CYP 2C19
(diazepamem) oraz substratami CYP 2C9 (tolbutamidem, glibenklamidem i fenytoiną). Badania in
vitro wskazują, że sertralina nie wywiera żadnego wpływu bądź tylko nieznacznie hamuje aktywność
CYP 1A2.
Spożywanie trzech szklanek soku grejpfrutowego na dobę prowadziło do zwiększenia stężenia
sertraliny w osoczu o około 100% w badaniu ośmiu zdrowych Japończyków, prowadzonym w
układzie naprzemiennym. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia sertraliną
(patrz punkt 4.4).
W oparciu o badania interakcji z sokiem grejpfrutowym nie można wykluczyć, iż jednoczesne
przyjmowanie sertraliny z silnymi inhibitorami CYP3A4, np. inhibitorami proteazy, ketokonazolem,
itrakonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, klarytromycyną, telitromycyną i nefazodonem
mogłoby powodować jeszcze większe narażenie na sertralinę. Dotyczy to również umiarkowanych
inhibitorów CYP3A4, np. aprepiant, erytromycyna, flukonazol, werapamil i diltiazem. Należy unikać
stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 w czasie leczenia sertraliną.
Stężenie sertraliny w osoczu jest zwiększone o około 50% u osób, u których metabolizm z udziałem
CYP2C19 przebiega wolno w porównaniu z osobami z szybkim metabolizmem (patrz punkt 5.2). Nie
można wykluczyć występowania interakcji z silnymi inhibitorami CYP2C19, np. omeprazolem,
lanzoprazolem, pantoprazolem, rabeprazolem, fluoksetną, fluwoksaminą.
Jednoczesne stosowanie sertraliny z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących,
w tym CYP2B6 i CYP3A4, może powodować zmniejszenie stężenia sertraliny w osoczu i potencjalne
zmniejszenie skuteczności klinicznej. Dlatego zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego
podawania metamizolu i sertraliny; należy odpowiednio monitorować odpowiedź kliniczną i (lub)
stężenia leku.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności. W leczeniu zespołu lęku społecznego
u 14% mężczyzn odnotowano zaburzenia seksualne (niezdolność do ejakulacji) w porównaniu z 0% w
grupie otrzymującej placebo. Działania niepożądane zależą od dawki i często przemijają w
późniejszym okresie leczenia.
Profil działań niepożądanych zazwyczaj stwierdzany w badaniach z podwójnie ślepą próbą i kontrolą
placebo u pacjentów z ZO-K, zespołem lęku napadowego, PTSD oraz zespołem lęku społecznego był
zbliżony do profilu obserwowanego w badaniach klinicznych u pacjentów z depresją.
Tabela 1 przedstawia działania niepożądane obserwowane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu
(ich częstość nie jest znana) oraz w badaniach klinicznych z kontrolą placebo (z udziałem łącznie 2542
pacjentów leczonych sertraliną i 2145 osób otrzymujących placebo) dotyczących depresji, ZO-K,
10
zespołu lęku napadowego, PTSD i zespołu lęku społecznego.
Niektóre niepożądane reakcje na lek wymienione w Tabeli 1 mogą zmniejszać swoje nasilenie i
częstość w miarę trwania leczenia i zazwyczaj nie wymagają odstawienia leku.
Często: Zakażenia górnych dróg oddechowych , zapalenie gardła, nieżyt nosa
Niezbyt często: Zapalenie żołądka i jelit, zapalenie ucha środkowego
Rzadko: Zapalenie uchyłków jelita§
Niezbyt często: Nowotwór
Rzadko: Powiększenie węzłów chłonnych, małopłytkowość*§ , leukopenia*§
Niezbyt często: Nadwrażliwość*, alergia sezonowa*
Rzadko: Reakcje anafilaktoidalne*
Niezbyt często: Niedoczynność tarczycy*
Rzadko: Hiperprolaktynemia*§, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego*§
Często: Zmniejszenie łaknienia, zwiększenie łaknienia*
Rzadko: Hipercholesterolemia, cukrzyca*, hipoglikemia*, hiperglikemia*§, hiponatremia*§
Bardzo często: Bezsenność
Często: Lęk*, depresja*, pobudzenie*, zmniejszenie libido*, nerwowość,
Niezbyt często: Myśli i (lub) zachowania samobójcze, zaburzenia psychotyczne*, zaburzenia
Rzadko: Zaburzenia konwersyjne*§, dziwaczne sny*§, uzależnienie od leków, lunatyzm,
nerwowość, zaburzenia lunatyzm,
11
Często: depersonalizacja, koszmary senne, bruksizm*
Niezbyt często: myślenia, apatia, omamy*, agresja*, nastrój euforyczny*, paranoja
Rzadko: przedwczesny wytrysk
Bardzo często: Zawroty głowy, bóle głowy*, senność
Często: Drżenie, zaburzenia ruchowe (w tym objawy pozapiramidowe, takie jak hiperkineza, hipertonia, dystonia, zgrzytanie zębami lub zaburzenia chodu), parestezje*, wzmożone napięcie mięśni*, zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku
Niezbyt często: Niepamięć, niedoczulica*, mimowolne skurcze mięśni*, omdlenie*, hiperkineza*, migrena*, drgawki*, ułożeniowe zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy
Rzadko: Śpiączka*, akatyzja (patrz punkt 4.4), dyskineza, przeczulica, skurcz naczyń mózgowych (w tym zespół przejściowego skurczu naczyń mózgowych oraz zespół Calla- Fleminga)*§, niepokój psychoruchowy*§ (patrz punkt 4.4), zaburzenia czucia, choreoatetoza§. Zgłaszano również objawy przedmiotowe i podmiotowe związane z zespołem serotoninowym* lub złośliwym zespołem neuroleptycznym, takie jak pobudzenie, splątanie, obfite pocenie się, biegunka, gorączka, nadciśnienie tętnicze, sztywność mięśni i tachykardia§. W niektórych przypadkach miało to związek z jednoczesnym stosowaniem leków serotoninergicznych.
Często: Zaburzenia widzenia*
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenic*
Rzadko: Ubytki pola widzenia
Częstość nieznana: Makulopatia
oka widzenia źrenic widzenia
12
Rzadko: (mroczki), jaskra, podwójne widzenie, światłowstręt, krwawienie do komory przedniej oka*§, anizokoria (nierówność źrenic)*§, nieprawidłowe widzenie§, zaburzenia wydzielania łez
Często: Szumy uszne*
Niezbyt często: Ból ucha
Często: Kołatanie serca*
Niezbyt często: Tachykardia*, zaburzenia serca
Rzadko: Zawał mięśnia sercowego*§, częstoskurcz komorowy (typu torsade de pointes)*§ (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1), bradykardia, wydłużenie odstępu QTc* (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1)
Często: Uderzenia gorąca*
Niezbyt często: Nieprawidłowe krwawienia (takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego) *, nadciśnienie tętnicze*, nagłe zaczerwienienie skóry, krwiomocz*
Rzadko: Niedokrwienie obwodowe
Często: Ziewanie*
Niezbyt często: Duszność, krwawienie z nosa*, skurcz oskrzeli*
Rzadko: Hiperwentylacja, śródmiąższowa choroba płuc*§, eozynofilowe zapalenie płuc*§, skurcz krtani, dysfonia, świst krtaniowy*§, hipowentylacja, czkawka
Bardzo często: Nudności, biegunka, suchość w jamie
Często: Niestrawność , zaparcia*, ból brzucha*, wymioty*,
Niezbyt często: Smoliste stolce, choroby zębów, zapalenie
Rzadko: Owrzodzenie ust, zapalenie trzustki*§, obecność świeżej
Częstość nieznana: Mikroskopowe zapalenie jelita grubego
w jamie wymioty , zapalenie obecność świeżej
13
Bardzo często: ustnej
Często: wzdęcia
Niezbyt często: przełyku, zapalenie języka, hemoroidy, nadmierne wydzielanie śliny, dysfagia, odbijanie, zaburzenia języka
Rzadko: krwi w kale, owrzodzenie języka, zapalenie jamy ustnej
Rzadko: Zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zdarzenia wątrobowe (w tym zapalenie wątroby, żółtaczka oraz niewydolność wątroby)
Często: Nadmierna potliwość, wysypka*
Niezbyt często: Obrzęk okołooczodołowy*, pokrzywka*, łysienie*, świąd, plamica*, zapalenie skóry, sucha skóra, obrzęk twarzy, zimne poty
Rzadko: Rzadko zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych ze strony skóry (CDNS): np. zespół Stevensa- Johnsona* oraz nekroliza naskórka*§, reakcje skórne*§, nadwrażliwość na światło§, obrzęk naczynioruchowy, nieprawidłowa struktura włosów, nieprawidłowy zapach skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka grudkowa
Często: Bóle pleców, ból stawów*, ból mięśni
Niezbyt często: Choroba zwyrodnieniowa stawów, tiki mięśniowe, bolesne skurcze mięśni*, osłabienie mięśni
Rzadko: Rabdomioliza*§, zaburzenia kości
Częstość nieznana: Szczękościsk*, zaburzenie przypominające acydurię glutarową typu II* (MADD, ang. multiple acylcoenzyme A dehydrogenase deficiency)
Niezbyt często: Częstomocz, zaburzenia
Rzadko: Opóźnienie w oddawaniu
nerek i dróg zaburzenia w oddawaniu
14
Niezbyt często: oddawania moczu, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu*, wielomocz, oddawanie moczu w nocy
Rzadko: moczu*, skąpomocz
Bardzo często: Niemożność osiągnięcia wytrysku
Często: Nieregularne miesiączkowanie*, zaburzenia wzwodu
Niezbyt często: Zaburzenia czynności seksualnych, krwotok miesiączkowy, krwotok z dróg rodnych, zaburzenia czynności seksualnych u kobiet
Rzadko: Mlekotok*, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, wydzielina z narządów płciowych, zapalenie żołędzi i napletka*§, ginekomastia*, bolesny wzwód prącia (priapizm)*
Częstość nieznana: Krwotok poporodowy**
Bardzo często: Zmęczenie*
Często: Złe samopoczucie*, ból w klatce piersiowej*, astenia*, gorączka*
Niezbyt często: Obrzęki obwodowe*, dreszcze, zaburzenia chodu*, nadmierne pragnienie
Rzadko: Przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej
Często: Zwiększenie masy ciała*
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej*, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej*, zmniejszenie masy ciała*
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi*, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, nieprawidłowości w wynikach badań nasienia, zaburzenia czynności płytek krwi*§
Często: Urazy
Rzadko: Zabieg rozszerzania naczyń
Zdarzenie to zgłaszano dla grupy leków SSRI i SNRI (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia sertraliną
Odstawienie sertraliny (zwłaszcza nagłe) często wywołuje objawy odstawienia. Najczęściej zgłaszane
objawy to: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i
intensywne sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie mięśni oraz bóle głowy.
Zazwyczaj wymienione objawy mają nasilenie łagodne do umiarkowanego i ustępują samoistnie,
jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. W
15
związku z tym, jeżeli leczenie sertraliną nie jest już konieczne, zaleca się stopniowe odstawianie leku
poprzez zmniejszanie dawek (patrz punkty 4.2 oraz 4.4).
Pacjenci w podeszłym wieku
Leki z grup SSRI lub SNRI, w tym sertralina, mogą jednak być związane z przypadkami klinicznie
istotnej hiponatremii u osób w podeszłym wieku, które mogą być bardziej narażone na to zdarzenie
niepożądane (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
U ponad 600 pacjentów pediatrycznych leczonych sertraliną ogólny profil reakcji niepożądanych był
zazwyczaj zbliżony do obserwowanego w badaniach z udziałem osób dorosłych. W badaniach
kontrolowanych (n=281 pacjentów leczonych sertraliną) odnotowano następujące działania
niepożądane:
Bardzo często (≥1/10): Bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunka (11%) i nudności (15%).
Często (≥1/100 do <1/10): Bóle w klatce piersiowej, mania, gorączka, wymioty, jadłowstręt, labilność
emocjonalna, agresja, pobudzenie, nerwowość, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, hiperkinezja,
migrena, senność, drżenia, zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, koszmary
senne, zmęczenie, nietrzymanie moczu, wysypka, trądzik, krwawienie z nosa, wzdęcia.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100): Wydłużenie odcinka QT w EKG (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1),
próby samobójcze, drgawki, zaburzenia pozapiramidalne, parestezje, depresja, omamy, plamica,
hiperwentylacja, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby, podwyższony poziom
aminotransferazy alaninowej, zapalenie pęcherza, opryszczka, zapalenie ucha zewnętrznego, bóle
uszu, bóle oczu, rozszerzenie źrenicy, złe samopoczucie, krwiomocz, wysypka krostkowa, nieżyt nosa,
urazy, zmniejszenie masy ciała, kurcze mięśni, nieprawidłowe sny, apatia, białkomocz, częstomocz,
wielomocz, bóle piersi, zaburzenia miesiączkowania, łysienie, zapalenie skóry, zaburzenia skórne,
nieprawidłowy zapach skóry, pokrzywka, bruksizm, uderzenia gorąca.
Częstość nieznana: nietrzymanie moczu.
Działania niepożądane związane z grupą leków
Badania epidemiologiczne, przeprowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych,
wykazały zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI i
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (ang. TCAs). Mechanizm prowadzący do
zwiększenia tego ryzyka nie jest znany.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.