Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Febuxostatum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Hydroksypropyloceluloza; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu tlenek lekki; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka: Opadry II Yellow; Alkohol poliwinylowy, częściowo hydrolizowany; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Talk; Żelaza tlenek żółty (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty bezbarwny kapsułkowy nadruk: 80
Bladożółte lub żółte tabletki powlekane w kształcie kapsułki z jednostronnie wytłoczonym symbolem „80”, 17,2 ± 0,2 mm długości, 6,2 ± 0,2 mm szerokości, 5,6 ± 0,2 mm grubości. Lek Prohidna jest zapakowany w tekturowe pudełko zawierające odpowiednią ilość przezroczystych blistrów z folii PVC/PCTFE/Aluminium z ulotką. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty kapsułkowy nadruk: 80
Bladożółte lub żółte tabletki powlekane w kształcie kapsułki z jednostronnie wytłoczonym symbolem „80”, 17,2 ± 0,2 mm długości, 6,2 ± 0,2 mm szerokości, 5,6 ± 0,2 mm grubości. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Zgłaszano związane ze stosowaniem febuksostatu reakcje niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i niewyraźne widzenie. Pacjenci powinni zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub udziału w niebezpiecznych czynnościach do chwili, gdy będą w dostatecznym stopniu pewni, że febuksostat nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność do wykonywania tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
161 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zaostrzenie dny moczanowej; Ból głowy; zawroty głowy; Duszność; Biegunka; nudności; Zaburzenia czynności wątroby; Wysypka; świąd; Ból stawów; ból mięśni; ból kończyn; Obrzęk; zmęczenie
- niezbyt często: Zwiększone stężenie TSH; niedoczynność tarczycy; Cukrzyca; hiperlipidemia; zmniejszenie łaknienia; zwiększenie masy ciała; Zmniejszone libido; bezsenność; Parestezje; niedowład połowiczy; senność; letarg; zaburzenia smaku; niedoczulica; osłabienie węchu; Niewyraźne widzenie; Szumy uszne; Migotanie przedsionków; kołatanie serca; nieprawidłowy zapis EKG; arytmia; Nadciśnienie tętnicze; zaczerwienienie; uderzenia gorąca; Zapalenie oskrzeli; zakażenie górnych dróg oddechowych; infekcja dolnych dróg oddechowych; kaszel; wodnista wydzielina z nosa; Ból brzucha; ból w górnej części brzucha; wzdęcia; refluks żołądkowoprzełykowy; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; niestrawność; zaparcie; częste wypróżnianie; wzdęcia z oddawaniem gazów; dyskomfort żołądkowo-jelitowy; owrzodzenie jamy ustnej; obrzęk warg; zapalenie trzustki; Kamica żółciowa; Zapalenie skóry; pokrzywka; zmiana zabarwienia skóry; uszkodzenie skóry; wybroczyny; wysypka plamkowa; wysypka grudkowo-plamkowa; wysypka grudkowa; nadmierne pocenie się; łysienie; wyprysk; rumień; poty nocne; łuszczyca; swędząca wysypka; Bóle stawów; zapalenie stawów; bóle mięśni; bóle mięśniowo-stawowe; osłabienie mięśni; kurcze mięśni; nadmierne napięcie mięśni; zapalenie kaletki; obrzęk stawów; ból pleców; sztywność mięśniowo-stawowa; sztywność stawów; Niewydolność nerek; kamica nerkowa; krwiomocz; częstomocz; białkomocz; parcie na mocz; zakażenie dróg moczowych; Zaburzenia erekcji; Ból w klatce piersiowej; dyskomfort w klatce piersiowej; ból; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia amylazy we krwi; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; Urazy
- rzadko: Pancytopenia; trombocytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość; Reakcja anafilaktyczna; nadwrażliwość na produkt; Zmniejszenie masy ciała; nasilony zwiększenie łaknienia; jadłowstręt; Nerwowość; nastrój depresyjny; zaburzenia snu; Utrata smaku; uczucie pieczenia; Niedrożność tętnicy siatkówki; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych; Zapaść krążeniowa; Zapalenie płuc; Perforacja układu pokarmowego; zapalenie jamy ustnej; Zapalenie wątroby; żółtaczka; uszkodzenie wątroby; zapalenie pęcherzyka żółciowego; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-; Rabdomioliza; zespół stożka rotatorów; zespół bólu wielomięśniowego; Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; Pragnienie; uczucie gorąca; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi; przedłużony czas kaolinowokefalinowy; zmniejszenie liczby czerwonych krwinek; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; ciężkich reakcji nadwrażliwości; zespołu Stevensa-Johnsona; reakcji anafilaktycznych/wstrząsu
- częstość niepodana w tekście: Johnsona; obrzęk naczynioruchowy; reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi; uogólniona wysypka (ciężka); wysypka złuszczająca; wysypka pęcherzykowa; wysypka krostkowa; wysypka rumieniowata; wysypka odropodobna; stężenia trójglicerydów we krwi; zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi; zmniejszenie stężenia hematokrytu; zwiększenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie INR
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Prohidna u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Prohidna u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak jest dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w wieku podeszłym: „Osoby w wieku podeszłym Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały w pełni ocenione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, patrz punkt 5.2). Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu nie zostały zbadane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). Dna moczanowa: Zalecana dawka u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby to 80 mg. Dostępne są ograniczone informacje od pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Z danych otrzymanych z bardzo ograniczonej liczby przypadków stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie febuksostatu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu/noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Febuksostatu nie należy stosować w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy febuksostat przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie tej substancji czynnej do pokarmu kobiecego i zaburzenia rozwoju karmionych młodych. Nie można wykluczyć ryzyka u niemowlęcia karmionego piersią. Febuksostatu nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność W przeprowadzonych na zwierzętach badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję do 48 mg/kg/dobę nie wykazano zależnego od dawki niekorzystnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ febuksostatu na płodność u ludzi nie jest znany.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Prohidna należy przyjmować doustnie i można go przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Prohidna
Kiedy nie stosować leku Prohidna:
- jeśli pacjent ma uczulenie na febuksostat, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Prohidna należy zwrócić się do lekarza:
- jeśli pacjent ma lub miał niewydolność serca, choroby serca lub udar;
- jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby nerek i (lub) ciężkie reakcje
alergiczne na allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
- jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby wątroby lub nieprawidłowe wyniki
testów czynnościowych wątroby;
- jeśli pacjent leczony jest z powodu dużego stężenia kwasu moczowego w wyniku choroby
nowotworowej lub zespołu Lescha-Nyhana (rzadka choroba dziedziczna, w której występuje za
dużo kwasu moczowego we krwi);
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej na lek Prohidna należy natychmiast przerwać przyjmowanie
tego leku (patrz też punkt 4). Możliwe objawy reakcji alergicznej to:
- wysypka (w tym ciężkie postaci wysypki z powstawaniem pęcherzy, guzków, świądem,
złuszczaniem), świąd
- obrzęk kończyn lub twarzy
- trudności w oddychaniu
- gorączka i powiększenie węzłów chłonnych
- ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne z zatrzymaniem akcji serca i krążenia.
Lekarz może podjąć decyzję o trwałym zaprzestaniu leczenia lekiem Prohidna.
Zgłaszano rzadkie przypadki potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespół Stevensa-
Johnsona) podczas stosowania febuksostatu, objawiających się początkowo w postaci czerwonawych,
koncentrycznych plam lub okrągłych plam często z pęcherzykami na tułowiu. Objawy mogą też
obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, genitaliów i zapalenie spojówek (zaczerwienienie i
obrzęk wokół oczu). Wysypka może rozszerzyć się i powodować złuszczanie i oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa – Johnsona podczas leczenia febuksostatem, nie wolno już
nigdy ponownie przyjmować leku Prohidna. W przypadku wystąpienia wysypki lub wymienionych
objawów skórnych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować o przyjmowaniu
febuksostatu.
Jeśli u pacjenta występuje napad dny moczanowej (nagłe pojawienie się silnego bólu, tkliwości,
zaczerwienienia, uczucia ciepła i obrzęku stawu): przed pierwszym rozpoczęciem leczenia lekiem
Prohidna należy odczekać, aż napad dny ustąpi.
U niektórych osób napady dny moczanowej mogą się zaostrzać w przypadku rozpoczynania leczenia
pewnymi lekami kontrolującymi stężenia kwasu moczowego. Zaostrzenia nie występują u każdego, ale
zaostrzenie może wystąpić, nawet jeśli pacjent stosuje lek Prohidna, a szczególnie w trakcie pierwszych
tygodni lub miesięcy leczenia. Ważne jest kontynuowanie zażywania leku Prohidna nawet, jeśli u
pacjenta wystąpi zaostrzenie, ponieważ lek Prohidna nadal zmniejsza stężenie kwasu moczowego. Wraz
z upływem czasu napady dny moczanowej będą występować rzadziej i będą mniej bolesne, jeśli lek
Prohidna będzie stosowany codziennie.
Lekarz często przepisuje inne leki, jeśli są niezbędne, aby pomóc zapobiec lub leczyć objawy
zaostrzenia (takie jak ból i obrzęk stawu).
U pacjentów, którzy mają bardzo duże stężenie kwasu moczowego (np. otrzymujących chemioterapię
z powodu raka), leczenie lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego może prowadzić do
nagromadzenia ksantyny w drogach moczowych z możliwością powstania kamieni, mimo że nie
obserwowano tego u pacjentów leczonych lekiem Prohidna z powodu zespołu rozpadu guza.
Lekarz może zlecić wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia, czy czynność wątroby jest
prawidłowa.
Dzieci i młodzież
Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono skuteczności i
bezpieczeństwa stosowania.
Lek Prohidna a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty o przyjmowaniu leków zawierających
dowolne z niżej wymienionych substancji, ponieważ mogą one oddziaływać z lekiem Prohidna, a
lekarz może wówczas rozważyć podjęcie niezbędnych działań:
- Merkaptopuryna (lek stosowany w leczeniu raka),
- Azatiopryna (lek stosowany w celu osłabienia reakcji układu odpornościowego),
- Teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lek Prohidna może działać szkodliwie na płód. Leku Prohidna nie należy stosować w
okresie ciąży.
Nie wiadomo, czy lek Prohidna może przenikać do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku
Prohidna, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy jednak mieć świadomość, że w trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność,
niewyraźne widzenie i odczucie drętwienia lub mrowienia. W razie wystąpienia takich objawów nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Prohidna zawiera laktozę
Tabletki Prohidna zawierają laktozę (rodzaj cukru). Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję
niektórych cukrów, przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.
Lek Prohidna zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące rzadkie (występujące u 1 na 1000
pacjentów) reakcje niepożądane, ponieważ mogą one prowadzić do wystąpienia poważnych reakcji:
- reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na lek (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
- potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne charakteryzujące się tworzeniem się
pęcherzyków i łuszczeniem się skóry i wewnętrznych powierzchni jam ciała np. jamy ustnej i
narządów płciowych, bolesne owrzodzenie jamy ustnej i (lub) okolic narządów płciowych ze
współistniejącą gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona/toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka) lub powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (aż do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby białych
krwinek (reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi – ang. - DRESS) (patrz
punkt 2).
- uogólnione wysypki skórne.
Inne działania niepożądane
Często: mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów:
- nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,
- biegunka,
- ból głowy,
- wysypka (w tym różne rodzaje wysypki, patrz poniżej punkty „niezbyt często” i „rzadko”),
- nudności,
- zaostrzenie objawów dny,
- miejscowy obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk),
- zawroty głowy,
- duszność,
- świąd,
- ból kończyn, ból mięśni lub stawów,
- zmęczenie.
Inne działania niepożądane niewymienione powyżej są wymienione poniżej.
Niezbyt często: mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów:
- zmniejszenie apetytu, zmiana stężenia cukru we krwi (cukrzyca), której objawem może być
nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, zwiększenie masy ciała
- zanik popędu płciowego,
- zaburzenia snu, senność,
- uczucie drętwienia, mrowienie, osłabienie lub zmiana czucia dotyku (niedoczulica, niedowład lub
parestezje), zaburzenia smaku, osłabienie odczuwania zapachów (osłabienie węchu),
- nieprawidłowości w zapisie EKG pracy serca, nieregularne albo szybkie bicie serca, odczucie
bicia serca (kołatanie serca),
- uderzenia gorąca lub zaczerwienienie skóry (np. zaczerwienienie twarzy lub szyi), podwyższone
ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie (krwotok, zaobserwowany tylko u pacjentów przyjmujących
chemioterapię z powodu chorób krwi),
- kaszel, duszność, odczucie dyskomfortu lub ból w klatce piersiowej, zapalenie błony śluzowej
nosa i (lub) gardła (zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych
dróg oddechowych,
- suchość w jamie ustnej, ból brzucha lub uczucie dyskomfortu w brzuchu albo oddawanie gazów,
ból w górnej części brzucha, zgaga lub niestrawność, zaparcie, częstsze oddawanie stolca,
wymioty, uczucie dyskomfortu w żołądku,
- swędząca wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, przebarwienie skóry, małe, czerwone lub
fioletowe plamy na skórze, małe, płaskie czerwone plamy na skórze, płaskie, czerwone obszary na
skórze pokryte niewielkimi guzkami, wysypka, miejscowe zaczerwienienie i plamy na skórze,
nadmierne pocenie się, poty nocne, łysienie, zaczerwienienie skóry (rumień), łuszczyca, wyprysk,
inne rodzaje zaburzeń skórnych,
- skurcz mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni lub stawów, zapalenie kaletki lub zapalenie stawów
(zapalenie stawów, któremu zwykle towarzyszy ból, obrzęki (lub) sztywność), ból pleców, kurcze
mięśni, sztywność mięśni i (lub) stawów,
- krew w moczu, nieprawidłowe częste oddawanie moczu, nieprawidłowe wyniki analiz moczu
(zwiększone stężenie białka w moczu), zmniejszenie zdolności nerek do prawidłowego
funkcjonowania, zakażenie dróg moczowych,
- ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej,
- kamienie w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych (kamica żółciowa),
- wzrost stężenia TSH we krwi,
- zmiany składu chemicznego krwi lub liczby krwinek lub płytek krwi (nieprawidłowe wyniki
analizy krwi),
- kamienie nerkowe,
- zaburzenia wzwodu,
- niedoczynność tarczycy,
- niewyraźne widzenie, zmiana widzenia,
- dzwonienie w uszach,
- katar,
- owrzodzenie jamy ustnej,
- zapalenie trzustki: czeste obajwy to ból brzucha, nudności i wymioty,
- nagłe parcie na mocz,
- ból,
- złe samopoczucie,
- zwiększenie INR,
- uraz,
- obrzęk warg.
Rzadko: mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów:
- uszkodzenie mięśni, stan, który w odosobnionych przypadkach może być ciężki. Mogą wystąpić
zaburzenia ze strony mięśni, ze współistniejącym złym samopoczuciem lub wysoką temperaturą
ciała, spowodowanymi uszkodzeniem mięśni. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w
przypadku wystąpienia bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia.
- ciężki obrzęk głębokich warstw skóry, szczególnie w obrębie warg, oczu, narządów płciowych,
dłoni, stóp lub języka z możliwymi nagłymi trudnościami w oddychaniu,
- wysoka gorączka w połączeniu z wysypką odropodobną, powiększeniem węzłów chłonnych,
powiększeniem wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby
białych krwinek (leukocytoza z lub bez eozynofilii),
- wysypki różnego rodzaju (np. z białymi plamami, z pęcherzami, z ropnymi pęcherzami, z
łuszczeniem się skóry, wysypka odropodobna), rozlany rumień, martwica, pęcherze na skórze i
błonach śluzowych powodujące rozwarstwianie się i możliwość wystąpienia posocznicy (zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka),
- nerwowość,
- odczuwanie pragnienia,
- zmniejszenie masy ciała, zwiększenie apetytu, niekontrolowana utrata apetytu (anoreksja),
- nieprawidłowa, mała liczba krwinek (białych lub czerwonych krwinek lub płytek),
- zmiany w moczu lub zmniejszenie ilości wydalanego moczu związane z zapaleniem nerek
(cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek),
- zapalenie wątroby,
- zażółcenie skóry (żółtaczka),
- zakażenie pęcherza moczowego,
- uszkodzenie wątroby,
- zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi (wskaźnik uszkodzenia mięśni),
- nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych,
- mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość),
- depresja,
- zaburzenia snu,
- utrata węchu,
- uczucie pieczenia,
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego,
- zapaść krążeniowa,
- zakażenie płuc (zapalenie płuc),
- owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej,
- perforacja przewodu pokarmowego,
- zespół stożka rotatorów,
- zespół bólu wielomięśniowego,
- uczucie gorąca,
- nagła utrata widzenia spowodowana niedrożnością tętnicy w oku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
Patrz również punkt 4.8.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Podczas opracowywania produktu oraz w jednym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (CARES) u
pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał
mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa) leczonych febuksostatem
obserwowano większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do
pacjentów leczonych allopurynolem.
Jednakże w kolejnym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (FAST), odsetek występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu jak i prowadzących do zgonu był
podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.
Leczenie w tej grupie pacjentów należy prowadzić z zachowaniem ostrożności i regularnie ich
monitorować.
Bardziej szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu
znajdują się w punkcie 4.8 i punkcie 5.1.
Alergia/nadwrażliwość na produkt
Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych/nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego
martwiczego oddzielania się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu. W
większości przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia febuksostatem.
U niektórych pacjentów (nie u wszystkich) wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i (lub)
nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią i
objawami ogólnoustrojowymi (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic
Symptoms) były w niektórych przypadkach związane z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi,
zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach i ściśle monitorować w
kierunku wystąpienia objawów reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.8).
Leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych lub /nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, ponieważ wczesne odstawienie
daje lepsze rokowanie. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, w tym zespół
Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna lub w tym wstrząs, ponowne leczenie febuksostatem
u tego pacjenta jest niedopuszczalne.
Ostre napady dny (zaostrzenia dny moczanowej)
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego ataku dny
moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek
zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów w
tkankach (patrz punkt 4.8 i 5.1). Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się
profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co
najmniej 6 miesięcy (patrz punkt 4.2).
W razie wystąpienia zaostrzenia dny moczanowej w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie
należy odstawiać. Zaostrzenie dny moczanowej można równolegle leczyć w sposób odpowiedni dla
danego pacjenta.
Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.
Odkładanie się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i
leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu
może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w
drogach moczowych. Ze względu na brak doświadczeń dotyczących febuksostatu, nie zaleca się
stosowania produktu w tych populacjach.
Merkaptopuryna/azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych równolegle merkaptopuryną/
azatiopryną ze względu na powodowane przez febuksostat hamowanie oksydazy ksantynowej (XO) co
może powodować zwiększenie stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu i prowadzić do
ciężkiej toksyczności.
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki
merkaptopuryny/azatiopryny do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej, w celu uniknięcia
możliwych reakcji hematologicznych (patrz punkt 4.5 i 5.3).
Pacjentów należy ściśle monitorować a dawki merkaptopuryny/ azatiopryny należy następnie
dostosować na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia objawów toksyczności.
Pacjenci po przeszczepach narządów
Ponieważ brak doświadczenia stosowania produktu u pacjentów po przeszczepach narządów, nie
zaleca się stosowania febuksostatu u takich pacjentów (patrz punkt 5.1).
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400
mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej (patrz punkt 4.5). Febuksostat
w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych równolegle teofiliną bez ryzyka
wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu.
Brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Zaburzenia wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach
czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu
czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie
okresowo w oparciu o ocenę kliniczną (patrz punkt 5.1).
Zaburzenia tarczycy
W długofalowych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano podwyższone stężenia TSH
(>5,5 µIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność
podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).
Laktoza
Tabletki Prohidna zawierają laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to oznacza, że zasadniczo
uznaje się go za ”wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Merkaptopuryna/azatiopryna
W oparciu o mechanizm działania hamującego XO przez febuksostat, nie zaleca się równoległego
stosowania tych leków. Hamowanie oksydazy ksantynowej (XO) przez febuksostat może powodować
zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, co prowadzi do mielotoksyczności.
W przypadku łącznego stosowania z febuksostatem, dawkę merkaptopuryny/azatiopryny należy
zmniejszyć do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej (patrz punkty 4.4 i 5.3).
Adekwatność proponowanego dostosowania dawki, w oparciu o modele i symulowaną analizę danych
z badań przedklinicznych na szczurach, została potwierdzona wynikami badania klinicznego interakcji
między lekami u zdrowych ochotników otrzymujących 100 mg azatiopryny w monoterapii i
zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).
Nie przeprowadzono badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi lekami
chemoterapeutycznymi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące bezpieczeństwa
stosowania febuksostatu w trakcie innego leczenia cytotoksycznego.
Rosiglitazon/substraty CYP2C8
Wykazano, iż febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. W badaniu, w którym wzięli
udział zdrowi ochotnicy jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg
rosiglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu
N-desmetyl rosiglitazonu, co wskazuje, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W
związku z tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego podawania
febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.
Teofilina
Przeprowadzono badanie interakcji dla febuksostatu u zdrowych ochotników, aby ocenić czy
hamowanie XO może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, tak jak zgłaszano dla innych
inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, iż jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg na
dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę lub bezpieczeństwo
stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania specjalnej ostrożności w przypadku
równoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg oraz teofiliny.
Brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Naproksen i inne inhibitory glukuronidacji
Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferaza (UGT). Produkty lecznicze,
które hamują glukuronidację, takie jak leki z grupy NLPZ i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać
na eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań równoległe stosowanie febuksostatu I
naproksenu 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat (Cmax
28%, AUC 41% i t1/2 26%). W badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub innych leków z
grupy NLPZ/inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem
częstości zdarzeń niepożądanych.
Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki
febuksostatu lub naproksenu.
Leki indukujące glukuronidację
Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu i
obniżenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu
moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym
glukuronidację. Z drugiej strony, przerwanie leczenia lekiem indukującym może spowodować
zwiększenie stężenia febuksostatu w osoczu.
Kolchicyna/indometacyna/hydrochlorotiazyd/warfaryna
Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności
modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej równolegle stosowanej substancji aktywnej.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu przy jednoczesnym podawaniu z
hydrochlorotiazydem.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny przy jednoczesnym podawaniu z febuksostatem.
Podawanie febuksostatu (80 lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną nie wpływało na
farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność czynnika
krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.
Dezypramina/substraty CYP2D6
Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu zdrowych
uczestników dawka 120 mg leku Prohidna leku na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości
AUC dla dezypraminy, substratu CYP2D6, wskazując na potencjalne słabe działanie hamujące
febuksostatu na enzym CYP2D6 in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne
podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych
leków.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek
magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (około 1 godzinę) i wywołuje
zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany wartości AUC. Z
tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków zobojętniających sok
żołądkowy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ogólny profil bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane w badaniach klinicznych (4072 pacjentów leczonych co
najmniej jedną dawką febuksostatu – 10 mg do 300 mg), w badaniach dotyczących bezpieczeństwa
stosowania febuksostatu po wydaniu pozwolenia (badanie FAST: 3001 pacjentów leczonych co
najmniej jedna dawka febuksostatu – od 80 mg do 120 mg) oraz po wprowadzeniu febuksostatu do
obrotu u pacjentów z dną moczanową to objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby,
biegunka, nudności, ból głowy, zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni,
ból kończyn, obrzęki zmęczenie. Te działania niepożądane miały przeważnie łagodne lub
umiarkowane nasilenie. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki reakcji
nadwrażliwości na febuksostat, niektóre z nich związane były z objawami ogólnoustrojowymi oraz
rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Poniżej wymienione są częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) i rzadkie
(≥1/10000 do <1/1000) reakcje niepożądane, występujące w grupach pacjentów leczonych
febuksostatem.
Częstość występowania została podana w oparciu o badania i doświadczenie po wprowadzeniu
produktu do obrotu, u pacjentów z dną moczanową.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Reakcje niepożądane związane ze stosowaniem leku w badaniach klinicznych fazy 3,
długotrwałych badaniach rozszerzonych, badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania po
wydaniu pozwolenia oraz po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów z dną moczanową.
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza*, niedokrwistość#
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko
Reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość na produkt*
Zaburzenia
endokrynologiczne
Niezbyt często
Zwiększone stężenie TSH, niedoczynność tarczycy#
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często***
Zaostrzenie dny moczanowej
Niezbyt często
Cukrzyca, hiperlipidemia, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie masy ciała
Rzadko
Zmniejszenie masy ciała, nasilony zwiększenie łaknienia, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często
Zmniejszone libido, bezsenność
Rzadko
Nerwowość, nastrój depresyjny#, zaburzenia snu#
Zaburzenia układu
nerwowego
Często
Ból głowy, zawroty głowy
Niezbyt często
Parestezje, niedowład połowiczy, senność, letarg#, zaburzenia smaku,
niedoczulica, osłabienie węchu
Rzadko
Utrata smaku#, uczucie pieczenia#
Zaburzenia oka Niezbyt często
Niewyraźne widzenie
Rzadko
Niedrożność tętnicy siatkówki#
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często
Szumy uszne
Rzadko
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego#
Zaburzenia serca Niezbyt często
Migotanie przedsionków, kołatanie serca, nieprawidłowy zapis EKG,
arytmia#
Rzadko
Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych*
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie, uderzenia gorąca
Rzadko
Zapaść krążeniowa#
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często
Duszność#
Niezbyt często
Zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych, infekcja dolnych
dróg oddechowych#, kaszel, wodnista wydzielina z nosa#
Rzadko
Zapalenie płuc#
Zaburzenia żołądka i jelit Często
Biegunka**, nudności
Niezbyt często
Ból brzucha, ból w górnej części brzucha#, wzdęcia, refluks żołądkowo-
przełykowy, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność,
zaparcie, częste wypróżnianie, wzdęcia z oddawaniem gazów, dyskomfort
żołądkowo-jelitowy, owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk warg#, zapalenie
trzustki
Rzadko
Perforacja układu pokarmowego#, zapalenie jamy ustnej#
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często
Zaburzenia czynności wątroby**
Niezbyt często
Kamica żółciowa
Rzadko
Zapalenie wątroby*, żółtaczka*, uszkodzenie wątroby*, zapalenie pęcherzyka
żółciowego#
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często
Wysypka (w tym różne rodzaje wysypki występujące z mniejszą częstością,
patrz poniżej), świąd
Niezbyt często
Zapalenie skóry, pokrzywka, zmiana zabarwienia skóry, uszkodzenie skóry,
wybroczyny, wysypka plamkowa, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka
grudkowa, nadmierne pocenie się, łysienie, wyprysk, rumień#, poty nocne#,
łuszczyca#, swędząca wysypka#
Rzadko
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół Stevensa-
Johnsona*, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje na lek z eozynofilią i
objawami ogólnoustrojowymi*, uogólniona wysypka (ciężka)*, wysypka
złuszczająca, wysypka grudkowa, wysypka pęcherzykowa, wysypka
krostkowa, wysypka rumieniowata, wysypka odropodobna
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Często
Ból stawów, ból mięśni, ból kończyn#
Niezbyt często
Bóle stawów, zapalenie stawów, bóle mięśni, bóle mięśniowo-stawowe,
osłabienie mięśni, kurcze mięśni, nadmierne napięcie mięśni, zapalenie kaletki,
obrzęk stawów#, ból pleców, sztywność mięśniowo-stawowa#, sztywność
stawów#
Rzadko
Rabdomioliza*, zespół stożka rotatorów#, zespół bólu wielomięśniowego#
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często
Niewydolność nerek, kamica nerkowa, krwiomocz, częstomocz,
białkomocz, parcie na mocz, zakażenie dróg moczowych#
Rzadko
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek*
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Niezbyt często
Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często
Obrzęk, zmęczenie
Niezbyt często
Ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, ból#, złe
samopoczucie#
Rzadko
Pragnienie, uczucie gorąca#
Badania diagnostyczne Niezbyt często
Zwiększenie stężenia amylazy we krwi, zmniejszenie liczby płytek krwi,
zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby limfocytów,
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia
hemoglobiny, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia trójglicerydów we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we
krwi, zmniejszenie stężenia hematokrytu, zwiększenie stężenia
dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi,
zwiększenie INR#
Rzadko
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi, przedłużony czas kaolinowo-
kefalinowy, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zwiększenie
aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi*
Urazy, zatrucia i powikłania
po zabiegach
Niezbyt często
Urazy#
* Działania niepożądane związane z leczeniem, zgłoszone po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu.
** Związana z leczeniem, o podłożu niezakaźnym biegunka i nieprawidłowe wyniki testów
czynnościowych wątroby zaobserwowane w połączonych badaniach fazy 3 są częstsze u
pacjentów jednocześnie leczonych kolchicyną.
*** Patrz punkt 5.1 w celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi częstości przypadków
zaostrzenia dny moczanowej w poszczególnych randomizowanych, kontrolowanych
badaniach fazy III3.
# Reakcje niepożądane związane z leczeniem w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
febuksostatu po wydaniu pozwolenia.
Opis niektórych działań niepożądanych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i
reakcji anafilaktycznych/wstrząsu, po przyjęciu febuksostatu. Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka charakteryzują się nasilającą się wysypką skórną z pęcherzami lub
uszkodzeniem błon śluzowych i podrażnieniem oczu. Reakcji nadwrażliwości na febuksostat mogą
towarzyszyć następujące objawy: reakcje skórne w postaci naciekowych zmian grudkowo-
plamkowych, uogólnionych lub złuszczających wysypek, uszkodzenie skóry, obrzęk twarzy, gorączka,
nieprawidłowości w składzie krwi takie jak trombocytopenia i eozynofilia oraz zmiany w obrębie
pojedynczych organów lub wielonarządowymi (wątroba i nerki, w tym cewkowo-śródmiąższowe
zapalenie nerek) (patrz punkt 4.4).
Objawy dny moczanowej obserwowano często wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas pierwszych
miesięcy leczenia. Następnie, częstość zaostrzenia dny moczanowej w sposób zależny od czasu malała
z upływem czasu. Zaleca się stosowanie leczenia profilaktycznego przeciw dnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania
wymienionego w Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.