Denofix
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- Substancje czynne
- Febuxostatum: 80 mg, 120 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Denofix 80 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 42 tabl., 56 tabl., 80 tabl., 84 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
| Denofix 120 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 42 tabl., 56 tabl., 80 tabl., 84 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 13 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Febuxostatum 80 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Febuxostatum 120 mg (tabletki powlekane) · 6 leków
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Dna moczanowa wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Denofix jest wskazany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii w chorobach, w których wystąpiło już odkładanie się złogów moczanowych (w tym guzki dnawe i (lub) zapalenie stawów dnawe czynne lub w wywiadzie).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Denofix jest wskazany w zapobieganiu i leczeniu przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. Tumor Lysis Syndrome – TLS).” · ChPL, pkt 4.1 -
Reumatyzm wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Denofix jest wskazany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii w chorobach, w których wystąpiło już odkładanie się złogów moczanowych (w tym guzki dnawe i (lub) zapalenie stawów dnawe czynne lub w wywiadzie).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz również punkt 4.8).
Febuxostatum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Hydroksypropyloceluloza; Kroskarmeloza sodowa; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Alkohol poliwinylowy; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) (Typ A); Żelaza tlenek żółty (E 172); Sodu wodorowęglan źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty kapsułkowy nadruk: 80
Denofix, 80 mg, tabletki powlekane: bladożółte lub żółte tabletki powlekane w kształcie kapsułki z wytłoczonym symbolem „80” na jednej stronie i gładkie na drugiej, o wymiarach 16,5 mm x 7,0 mm ± 5%. Lek Denofix 80 mg, tabletki powlekane jest pakowany w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC lub Aluminium/PVC/PE/PVDC. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty kapsułkowy nadruk: 80
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Zgłaszano związane ze stosowaniem febuksostatu reakcje niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i niewyraźne widzenie. Pacjenci powinni zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub podejmowania niebezpiecznych czynności do chwili, gdy będą w dostatecznym stopniu pewni, że produkt Denofix nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność wykonywania tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
162 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zaostrzenie dny moczanowej; Bóle stawów; bóle mięśni
- niezbyt często: Zwiększone stężenie TSH; niedoczynność tarczycy; Niewyraźne widzenie; Cukrzyca; hiperlipidemia; zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; Zmniejszone libido; bezsenność; Parestezje; niedowład połowiczy; senność; letarg; zaburzenia smaku; niedoczulica; osłabienie węchu; Szumy uszne; Migotanie przedsionków; kołatanie serca; nieprawidłowy zapis EKG; arytmia; Nadciśnienie tętnicze; zaczerwienienie; uderzenia gorąca; Zapalenie oskrzeli; infekcja górnych dróg oddechowych; infekcja dolnych dróg oddechowych; kaszel; wodnista wydzielina z nosa; Ból brzucha; ból w górnej części brzucha; wzdęcia; refluks żołądkowo-przełykowy; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; niestrawność; zaparcie; częste wypróżnianie; wzdęcia z oddawaniem gazów; dyskomfort żołądkowojelitowy; owrzodzenie jamy ustnej; obrzęk warg; zapalenie trzustki; Kamica żółciowa; Zapalenie skóry; pokrzywka; zmiana zabarwienia skóry; uszkodzenie skóry; wybroczyny; wysypka plamkowa; wysypka grudkowo-plamkowa; wysypka grudkowa; nadmierne pocenie się; łysienie; wyprysk; rumień; poty nocne; łuszczyca; swędząca wysypka; Zapalenie stawów; bóle mięśniowo-stawowe; osłabienie; Niewydolność nerek; kamica nerkowa; krwiomocz; częstomocz; białkomocz; parcie na mocz; zakażenie dróg moczowych; Zaburzenia erekcji; Ból w klatce piersiowej; dyskomfort w klatce piersiowej; ból; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia amylazy we krwi; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie stężenia kreatyny we krwi; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi; zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi; zmniejszenie stężenia hematokrytu; zwiększenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie INR
- rzadko: reakcji nadwrażliwości na febuksostat; nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych; Pancytopenia; trombocytopenia; agranulocytoza; Reakcja anafilaktyczna; nadwrażliwość na produkt; Niedrożność tętnicy siatkówki; Zmniejszenie masy ciała; nasilony apetyt; jadłowstręt; Nerwowość; nastrój depresyjny; zaburzenia snu; Utrata smaku; uczucie pieczenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych; Zapaść krążeniowa; Zapalenie płuc; Perforacja układu pokarmowego; zapalenie jamy ustnej; Zapalenie wątroby; żółtaczka; uszkodzenie wątroby; zapalenie pęcherzyka żółciowego; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa- Johnsona; obrzęk naczynioruchowy; reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi; uogólniona wysypka (ciężka); wysypka złuszczająca; wysypka pęcherzykowa; wysypka krostkowa; wysypka rumieniowata; wysypka odropodobna; Rabdomioliza; zespół stożka rotatorów; zespół bólu wielomięśniowego; Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; Pragnienie; uczucie gorąca; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi; przedłużony czas kaolinowo-kefalinowy; zmniejszenie liczby czerwonych krwinek; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi
- częstość niepodana w tekście: objawy dny moczanowej; zaburzenia czynności wątroby; biegunka; nudności; ból głowy; zawroty głowy; duszność; wysypka; świąd; ból stawów; ból mięśni; ból kończyn; obrzęk; zmęczenie; niedokrwistość; mięśni; kurcze mięśni; nadmierne napięcie mięśni; zapalenie kaletki; obrzęk stawów; ból pleców; sztywność mięśniowostawowa; sztywność stawów; zmiany w obrębie pojedynczych organów lub wielonarządowe (wątroba i nerki, w tym cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek)
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak jest dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w wieku podeszłym: „Pacjenci w wieku podeszłym Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały w pełni ocenione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, patrz punkt 5.2). Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu nie zostały zbadane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). Zalecana dawka u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby to 80 mg. Dostępne są ograniczone dane od pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Z danych otrzymanych z bardzo ograniczonej liczby przypadków stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie febuksostatu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu lub noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Febuksostatu nie należy stosować w okresie ciąży.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy febuksostat przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie tej substancji czynnej do mleka i zaburzenia rozwoju karmionych młodych. Nie można wykluczyć ryzyka u niemowlęcia karmionego piersią. Febuksostatu nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.” - Płodność: „Płodność W przeprowadzonych na zwierzętach badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję (dawka do 48 mg/kg mc. na dobę) nie wykazano zależnego od dawki niekorzystnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ febuksostatu na płodność u ludzi nie jest znany.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana doustna dawka produktu Denofix to 80 mg raz na dobę, niezależnie od posiłku.”
- jedzenie i napoje: „Denofix należy przyjmować doustnie z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Denofix
Kiedy nie stosować leku Denofix:
- jeśli pacjent ma uczulenie na febuksostat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Denofix należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent ma lub miał niewydolność serca, problemy z sercem lub udar;
• jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby nerek i (lub) ciężkie reakcje
alergiczne na allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
• jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby wątroby lub nieprawidłowe
wyniki testów czynnościowych wątroby;
• jeśli pacjent leczony jest z powodu dużego stężenia kwasu moczowego w wyniku choroby
nowotworowej lub zespołu Lescha-Nyhana (rzadka choroba dziedziczna, w której występuje za
dużo kwasu moczowego we krwi);
• jeśli pacjent ma problemy z tarczycą.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej na lek Denofix należy natychmiast przerwać przyjmowanie
tego leku (patrz też punkt 4). Możliwe objawy reakcji alergicznej to:
- wysypka, w tym ciężkie postaci wysypki (np. pęcherzyki, guzki, swędząca, złuszczająca
wysypka), świąd;
- obrzęk kończyn lub twarzy;
- trudności w oddychaniu;
- gorączka i powiększenie węzłów chłonnych;
- ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne z zatrzymaniem akcji serca i krążenia.
Lekarz może podjąć decyzję o trwałym zaprzestaniu leczenia lekiem Denofix.
Zgłaszano rzadkie przypadki potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespół
Stevensa-Johnsona) podczas stosowania febuksostatu, objawiające się początkowo w postaci
czerwonawych, koncentrycznych plam lub okrągłych plam, często z pęcherzykami, na tułowiu.
Objawy mogą też obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, genitaliów i zapalenie spojówek
(zaczerwienienie i obrzęk wokół oczu). Wysypka może rozszerzyć się i powodować złuszczanie
i oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona podczas leczenia lekiem Denofix, leczenia
febuksostatem nie wolno rozpoczynać ponownie. W przypadku wystąpienia wysypki lub
wymienionych objawów skórnych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować
o przyjmowaniu febuksostatu.
Jeśli u pacjenta występuje napad dny moczanowej (nagłe pojawienie się silnego bólu, tkliwości,
zaczerwienienia, uczucia ciepła i obrzęku stawu) przed pierwszym rozpoczęciem leczenia lekiem
Denofix należy odczekać, aż napad dny osłabnie.
U niektórych osób napady dny moczanowej mogą się zaostrzać w przypadku rozpoczynania leczenia
pewnymi lekami kontrolującymi stężenie kwasu moczowego. Zaostrzenia nie występują u każdego,
ale zaostrzenie może wystąpić, nawet jeśli pacjent stosuje lek Denofix, a szczególnie w trakcie
pierwszych tygodni lub miesięcy leczenia. Ważne jest kontynuowanie zażywania leku Denofix nawet,
jeśli u pacjenta wystąpi zaostrzenie, ponieważ Denofix nadal zmniejsza stężenie kwasu moczowego.
Wraz z upływem czasu napady dny moczanowej będą występować rzadziej i będą mniej bolesne, jeśli
lek Denofix będzie stosowany codziennie.
Lekarz często przepisuje inne leki, jeśli są niezbędne, aby pomóc zapobiec lub leczyć objawy
zaostrzenia dny (takie jak ból i obrzęk stawu).
U pacjentów, którzy mają bardzo wysokie stężenie kwasu moczowego (np. przechodzących
chemioterapię), leczenie lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego może prowadzić do
nagromadzenia ksantyny w drogach moczowych z możliwością powstania kamieni, mimo że nie
obserwowano tego u pacjentów leczonych lekiem Denofix z powodu zespołu rozpadu guza.
Lekarz może poprosić o wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia, czy czynność wątroby jest
prawidłowa.
Dzieci i młodzież
Nie stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono skuteczności
i bezpieczeństwa stosowania.
Denofix a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty w przypadku stosowania leków
zawierających dowolne z niżej wymienionych substancji, ponieważ mogą one oddziaływać z lekiem
Denofix, a lekarz może wówczas rozważyć podjęcie niezbędnych środków:
• merkaptopuryna (stosowana w leczeniu raka),
• azatiopryna (stosowana w celu zmniejszenia odpowiedzi układu odpornościowego),
• teofilina (stosowana w leczeniu astmy).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, czy Denofix może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Leku Denofix nie należy
stosować w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy Denofix może przenikać do pokarmu kobiecego.
Nie należy stosować leku Denofix, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy mieć świadomość, że w trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność, niewyraźne
widzenie i drętwienie lub mrowienie. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Denofix zawiera laktozę i sód
Tabletki Denofix zawierają laktozę (rodzaj cukru). Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące rzadkie (występujące u 1 na 1000
pacjentów) działania niepożądane, ponieważ mogą one prowadzić do wystąpienia poważnych reakcji
alergicznych:
• reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na lek (patrz też punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”);
• potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne charakteryzujące się tworzeniem się
pęcherzyków i łuszczeniem się skóry i wewnętrznych powierzchni jam ciała np. jamy ustnej
i narządów płciowych, bolesne owrzodzenie jamy ustnej i (lub) okolic narządów płciowych ze
współistniejącą gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka) lub powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby białych
krwinek (reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi – ang. DRESS) (patrz
punkt 2);
• uogólnione wysypki skórne.
Częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
• nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
• biegunka;
• ból głowy;
• wysypka (w tym różne rodzaje wysypki, patrz poniżej punkty „niezbyt często” i „rzadko”);
• nudności;
• zaostrzenie objawów dny;
• zlokalizowane obrzęki spowodowane gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk);
• zawroty głowy;
• duszność;
• świąd;
• ból kończyn, ból mięśni lub stawów;
• zmęczenie.
Inne działania niepożądane niewymienione powyżej są wymienione poniżej.
Niezbyt częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
• zmniejszenie apetytu, zmiana stężenia cukru we krwi (cukrzyca), której objawem może być
nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, zwiększenie masy ciała;
• zanik popędu płciowego;
• zaburzenia snu, senność;
• uczucie drętwienia, mrowienie, osłabienie lub zmiana czucia dotyku (niedoczulica, niedowład
lub parestezje), zaburzenia odczuwania smaku, osłabienie węchu (hiposomia);
• nieprawidłowości w zapisie EKG pracy serca, nieregularne albo szybkie bicie serca, uczucie
kołatania serca (palpitacja);
• uderzenia gorąca lub zaczerwienienie (np. zaczerwienienie twarzy lub szyi), podwyższone
ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie (krwotok, zaobserwowane tylko u pacjentów przyjmujących
chemioterapię z powodu chorób krwi);
• kaszel, dyskomfort lub ból w klatce piersiowej, zapalenie przewodów nosowych i (lub) gardła
(zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie oskrzeli, zakażenie dolnych dróg
oddechowych;
• suchość w jamie ustnej, ból brzucha lub uczucie dyskomfortu w brzuchu albo oddawanie
gazów, ból w górnej części brzucha, zgaga lub niestrawność, zaparcie, częstsze oddawanie
stolców, wymioty, uczucie dyskomfortu w żołądku;
• swędząca wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, przebarwienie skóry, małe, czerwone lub
fioletowe plamy na skórze, małe, płaskie czerwone plamy na skórze, płaskie, czerwone obszary
na skórze pokryte niewielkimi guzkami, wysypka, miejscowe zaczerwienienie i plamy na
skórze, nadmierne pocenie się, poty nocne, łysienie, zaczerwienienie skóry (rumień), łuszczyca,
wyprysk, inne rodzaje zaburzeń skórnych;
• skurcz mięśni, osłabienie mięśni, zapalenie kaletki lub zapalenie stawów (zapalenie stawów,
któremu zwykle towarzyszy ból, obrzęki (lub) sztywność), ból pleców, kurcze mięśni,
sztywność mięśni i (lub) stawów;
• krew w moczu, nieprawidłowe częste oddawanie moczu, nieprawidłowe wyniki analiz moczu
(zwiększone stężenie białka w moczu), zmniejszenie zdolności nerek do prawidłowego
funkcjonowania, zakażenie dróg moczowych;
• ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej;
• kamienie w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych (kamica żółciowa);
• wzrost stężenia TSH;
• zmiany składu chemicznego krwi lub liczby krwinek lub płytek (nieprawidłowe wyniki analizy
krwi);
• kamienie nerkowe;
• zaburzenia erekcji;
• niedoczynność tarczycy;
• niewyraźne widzenie, zmiana widzenia;
• dzwonienie w uszach;
• katar;
• owrzodzenie jamy ustnej;
• zapalenie trzustki: częste objawy to ból brzucha, nudności i wymioty;
• nagłe parcie na mocz;
• ból;
• złe samopoczucie;
• zwiększenie INR;
• uraz;
• obrzęk warg.
Rzadkie działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
• uszkodzenie mięśni, stan, który w odosobnionych przypadkach może być ciężki. Mogą
wystąpić zaburzenia ze strony mięśni, ze współistniejącym złym samopoczuciem lub wysoką
gorączką, spowodowanymi uszkodzeniem mięśni. Należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem w przypadku wystąpienia bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia;
• ciężki obrzęk głębokich warstw skóry, szczególnie w obrębie warg, oczu, narządów płciowych,
dłoni, stóp lub języka z możliwymi nagłymi trudnościami w oddychaniu;
• wysoka gorączka z wysypką odropodobną, powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby białych
krwinek (leukocytoza z lub bez eozynofilii);
• wysypki różnego rodzaju (np. z białymi plamami, z pęcherzami, z ropnymi pęcherzami,
z łuszczeniem się skóry, wysypka odropodobna), rozlany rumień, martwica, pęcherze na skórze
i błonach śluzowych powodujące rozwarstwianie się i możliwość wystąpienia posocznicy
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka);
• nerwowość;
• odczuwanie pragnienia;
• zmniejszenie masy ciała, zwiększenie apetytu, niekontrolowana utrata apetytu (anoreksja);
• nieprawidłowa, mała liczba krwinek (białych lub czerwonych krwinek lub płytek);
• zmiany w moczu lub zmniejszenie ilości wydalanego moczu związane z zapaleniem nerek
(cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek);
• zapalenie wątroby;
• zażółcenie skóry (żółtaczka);
• zakażenie pęcherza moczowego;
• uszkodzenie wątroby;
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wskaźnik uszkodzenia mięśni);
• nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych;
• mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość);
• depresja;
• zaburzenia snu;
• utrata smaku;
• uczucie pieczenia;
• zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
• zapaść krążeniowa;
• zakażenie płuc (zapalenie płuc);
• owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej;
• perforacja przewodu pokarmowego;
• zespół stożka rotatorów;
• zespół bólu wielomięśniowego;
• uczucie gorąca;
• nagła utrata widzenia spowodowana niedrożnością tętnicy w oku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 (patrz również punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Podczas opracowywania produktu oraz w jednym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (CARES)
u pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał
mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa) leczonych febuksostatem obserwowano
większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do pacjentów leczonych
allopurynolem.
Jednakże w kolejnym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (FAST), odsetek występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu jak i prowadzących do zgonu był
podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.
Leczenie w tej grupie pacjentów należy prowadzić z zachowaniem ostrożności i regularnie ich
monitorować.
Bardziej szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu
znajdują się w punkcie 4.8 i punkcie 5.1.
Alergia lub nadwrażliwość na produkt
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych lub nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu. W większości
przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia febuksostatem.
U niektórych pacjentów (nie u wszystkich) wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i (lub)
nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią
i objawami ogólnoustrojowymi (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic
Symptoms) były w niektórych przypadkach związane z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi,
zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjentów należy poinformować o oznakach oraz objawach i ściśle monitorować w kierunku
wystąpienia objawów reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.8). Leczenie
febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona ponieważ wczesne odstawienie produktu daje
lepsze rokowanie. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, w tym zespół
Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna lub wstrząs, ponowne leczenie febuksostatem u tego
pacjenta jest niedopuszczalne.
Ostre napady dny (zaostrzenia dny moczanowej)
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny
moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek
zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów
w tkankach (patrz punkty 4.8 i 5.1). Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się
profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co
najmniej 6 miesięcy (patrz punkt 4.2).
W razie wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać.
Zaostrzenie dny moczanowej można jednocześnie leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta.
Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.
Odkładanie się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy
i leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu
może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów
w drogach moczowych. Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego febuksostatu, nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego w tych populacjach.
Merkaptopuryna lub azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych jednocześnie merkaptopuryną
i azatiopryną ze względu na powodowane przez febuksostat hamowanie oksydazy ksantynowej (XO)
co może powodować zwiększenie stężenia merkaptopuryny lub azatiopryny w osoczu i prowadzić do
ciężkiej toksyczności.
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki
merkaptopuryny lub azatiopryny do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej, w celu
uniknięcia możliwych reakcji hematologicznych (patrz punkty 4.5 i 5.3).
Pacjentów należy ściśle monitorować a dawki merkaptopuryny lub azatiopryny należy następnie
dostosować na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia objawów toksyczności.
Pacjenci po przeszczepach narządów
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u biorców przeszczepów ze względu na brak doświadczenia
w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki
400 mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej (patrz punkt 4.5).
Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych jednocześnie teofiliną bez
ryzyka wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu.
Brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Zaburzenia wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach
czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu
czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie
okresowo w oparciu o ocenę kliniczną (patrz punkt 5.1).
Zaburzenia tarczycy
W długofalowych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH
(> 5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność
podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).
Laktoza
Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Merkaptopuryna lub azatiopryna
W oparciu o mechanizm działania hamującego XO przez febuksostat, nie zaleca się jednoczesnego
stosowania tych leków. Hamowanie oksydazy ksantynowej (XO) przez febuksostat może powodować
zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, co prowadzi do mielotoksyczności (patrz punkt 4.4).
W przypadku łącznego stosowania z febuksostatem, dawkę merkaptopuryny lub azatiopryny należy
zmniejszyć do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej (patrz punkty 4.4 i 5.3).
Adekwatność proponowanego dostosowania dawki, w oparciu o modele i symulowaną analizę danych
z badań przedklinicznych na szczurach, została potwierdzona wynikami badania klinicznego interakcji
między lekami u zdrowych ochotników otrzymujących 100 mg azatiopryny w monoterapii
i zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).
Nie przeprowadzono badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi środkami
chemioterapeutycznymi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania
febuksostatu w trakcie innego leczenia cytotoksycznego.
Rozyglitazon lub substraty CYP2C8
Wykazano, iż febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. W badaniu, w którym wzięli
udział zdrowi ochotnicy jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg
rozyglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rozyglitazonu i jego metabolitu
N-desmetyl rozyglitazonu, co wskazuje, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo.
W związku z tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego
podawania febuksostatu i rozyglitazonu lub innych substratów CYP2C8.
Teofilina
Przeprowadzono badanie interakcji dla febuksostatu u zdrowych ochotników, aby ocenić czy
hamowanie XO może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, tak jak zgłaszano dla innych
inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, iż jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg na
dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę lub bezpieczeństwo
stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania specjalnej ostrożności w przypadku
jednoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg oraz teofiliny. Brak danych dla febuksostatu
w dawce 120 mg.
Naproksen i inne inhibitory glukuronidacji
Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferaz (UGT). Produkty lecznicze, które
hamują glukuronidację, takie jak leki z grupy NLPZ i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać na
eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań jednoczesne stosowanie febuksostatu
i naproksenu 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat
(Cmax 28%, AUC 41% i t1/2 26%). W badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub innych leków
z grupy NLPZ lub inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem
częstości zdarzeń niepożądanych.
Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki
febuksostatu lub naproksenu.
Leki indukujące glukuronidację
Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu
i zmniejszenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu
moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym
glukuronidację. Z drugiej strony, przerwanie leczenia lekiem indukującym może doprowadzić do
zwiększonych stężeń febuksostatu w osoczu.
Kolchicyna lub indometacyna lub hydrochlorotiazyd lub warfaryna
Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności
modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej jednocześnie stosowanej substancji czynnej.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu w przypadku jednoczesnego podawania
z hydrochlorotiazydem.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny w przypadku jednoczesnego podawania
z febuksostatem. Podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną
nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność
czynnika krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.
Dezypramina lub substraty CYP2D6
Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu zdrowych
uczestników dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla
dezypraminy, substratu CYP2D6, wskazując na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na
enzym CYP2D6 in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie
febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych leków.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego
wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (o około 1 godzinę)
i wywołuje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany
wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków
zobojętniających sok żołądkowy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ogólny profil bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w badaniach klinicznych (4072 pacjentów leczonych co
najmniej jedną dawką – od 10 mg do 300 mg), w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia (badanie FAST: 3001 pacjentów leczonych co najmniej
jedną dawką febuksostatu – od 18 mg do 120 mg) oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu to
objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, zawroty
głowy, duszność, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni, ból kończyn, obrzęki zmęczenie. Te
działania niepożądane miały przeważnie łagodne lub umiarkowane nasilenie. Po wprowadzeniu
produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości na febuksostat, niektóre
z nich związane były z objawami ogólnoustrojowymi oraz rzadkie przypadki nagłego zgonu
z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Poniżej wymienione są częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) i rzadkie
(≥1/10000 do <1/1000) działania niepożądane, występujące u pacjentów leczonych febuksostatem.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem w badaniach klinicznych fazy 3,
długotrwałych badaniach rozszerzonych oraz po wprowadzeniu do obrotu
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza*,
niedokrwistość#
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko
Reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość na produkt*
Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często
Zwiększone stężenie TSH, niedoczynność tarczycy#
Zaburzenia oka Niezbyt często
Niewyraźne widzenie
Rzadko
Niedrożność tętnicy siatkówki#
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często***
Zaostrzenie dny moczanowej
Niezbyt często
Cukrzyca, hiperlipidemia, zmniejszenie apetytu, zwiększenie
masy ciała
Rzadko
Zmniejszenie masy ciała, nasilony apetyt, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często
Zmniejszone libido, bezsenność
Rzadko
Nerwowość, nastrój depresyjny#, zaburzenia snu#
Zaburzenia układu nerwowego Często
Ból głowy, zawroty głowy#
Niezbyt często
Parestezje, niedowład połowiczy, senność, letarg#, zaburzenia
smaku, niedoczulica, osłabienie węchu
Rzadko
Utrata smaku#, uczucie pieczenia#
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często
Szumy uszne
Rzadko
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego#
Zaburzenia serca Niezbyt często
Migotanie przedsionków, kołatanie serca, nieprawidłowy
zapis EKG, arytmia#
Rzadko
Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych#
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie, uderzenia gorąca
Rzadko
Zapaść krążeniowa#
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Często
Duszność
Niezbyt często
Zapalenie oskrzeli, infekcja górnych dróg oddechowych,
infekcja dolnych dróg oddechowych#, kaszel, wodnista
wydzielina z nosa#
Rzadko
Zapalenie płuc#
Zaburzenia żołądka i jelit Często
Biegunka**, nudności
Niezbyt często
Ból brzucha, ból w górnej części brzucha#, wzdęcia, refluks
żołądkowo-przełykowy, wymioty, suchość błony śluzowej
jamy ustnej, niestrawność, zaparcie, częste wypróżnianie,
wzdęcia z oddawaniem gazów, dyskomfort żołądkowo-
jelitowy, owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk warg#, zapalenie
trzustki
Rzadko
Perforacja układu pokarmowego#, zapalenie jamy ustnej#
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często
Zaburzenia czynności wątroby**
Niezbyt często
Kamica żółciowa
Rzadko
Zapalenie wątroby, żółtaczka*, uszkodzenie wątroby*,
zapalenie pęcherzyka żółciowego#
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często
Wysypka (w tym różne rodzaje wysypki występujące
z mniejszą częstością, patrz poniżej), świąd
Niezbyt często
Zapalenie skóry, pokrzywka, zmiana zabarwienia skóry,
uszkodzenie skóry, wybroczyny, wysypka plamkowa,
wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka grudkowa,
nadmierne pocenie się, łysienie, wyprysk, rumień#, poty
nocne#, łuszczyca#, swędząca wysypka#
Rzadko
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół
Stevensa- Johnsona*, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje na
lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi*,
uogólniona wysypka (ciężka)*, wysypka złuszczająca,
wysypka grudkowa, wysypka pęcherzykowa, wysypka
krostkowa, wysypka rumieniowata, wysypka odropodobna
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Często
Bóle stawów, bóle mięśni, ból kończyn#
Niezbyt często
Zapalenie stawów, bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie
mięśni, kurcze mięśni, nadmierne napięcie mięśni, zapalenie
kaletki, obrzęk stawów#, ból pleców#, sztywność mięśniowo-
stawowa#, sztywność stawów
Rzadko
Rabdomioliza*, zespół stożka rotatorów#, zespół bólu
wielomięśniowego#
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często
Niewydolność nerek, kamica nerkowa, krwiomocz,
częstomocz, białkomocz, parcie na mocz, zakażenie dróg
moczowych#
Rzadko
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek*
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Niezbyt często
Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często
Obrzęk, zmęczenie
Niezbyt często
Ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej,
ból#, złe samopoczucie#
Rzadko
Pragnienie, uczucie gorąca#
Badania diagnostyczne Niezbyt często
Zwiększenie stężenia amylazy we krwi, zmniejszenie liczby
płytek krwi, zmniejszenie liczby białych krwinek,
zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia kreatyny we krwi,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia
mocznika we krwi, zwiększenie stężenia trójglicerydów we
krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi,
zmniejszenie stężenia hematokrytu, zwiększenie stężenia
dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia
potasu we krwi, zwiększenie INR#
Rzadko
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi, przedłużony czas
kaolinowo-kefalinowy, zmniejszenie liczby czerwonych
krwinek, zwiększenie aktywności aminotransferazy
alaninowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej
we krwi*
Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Niezbyt często
Urazy#
* Działania niepożądane związane z leczeniem, zgłoszone po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu.
** Związana z leczeniem, o podłożu niezakaźnym biegunka i nieprawidłowe wyniki testów
czynnościowych wątroby zaobserwowane w połączonych badaniach fazy 3 są częstsze u pacjentów
jednocześnie leczonych kolchicyną.
*** Patrz punkt 5.1 w celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi częstości przypadków
zaostrzenia dny moczanowej w poszczególnych randomizowanych, kontrolowanych badaniach fazy 3.
# Reakcje niepożądane związane z leczeniem w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia.
Opis niektórych działań niepożądanych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
i reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu, po przyjęciu febuksostatu. Zespół Stevensa-Johnsona
i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka charakteryzują się nasilającą się wysypką skórną
z pęcherzami lub uszkodzeniem błon śluzowych i podrażnieniem oczu. Reakcji nadwrażliwości na
febuksostat mogą towarzyszyć następujące objawy: reakcje skórne w postaci naciekowych zmian
grudkowo-plamkowych, uogólnionych lub złuszczających wysypek, uszkodzenie skóry, obrzęk
twarzy, gorączka, nieprawidłowości w składzie krwi takie jak trombocytopenia i eozynofilia oraz
zmiany w obrębie pojedynczych organów lub wielonarządowe (wątroba i nerki, w tym
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) (patrz punkt 4.4).
Objawy dny moczanowej obserwowano często wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas pierwszych
miesięcy leczenia. Następnie, częstość zaostrzenia dny moczanowej malała z upływem czasu. Zaleca
się stosowanie leczenia profilaktycznego przeciw dnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Febuxostatum 120 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Hydroksypropyloceluloza; Kroskarmeloza sodowa; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Alkohol poliwinylowy; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) (Typ A); Żelaza tlenek żółty (E 172); Sodu wodorowęglan źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty kapsułkowy nadruk: 120
Denofix, 120 mg, tabletki powlekane: bladożółte lub żółte tabletki powlekane w kształcie kapsułki z wytłoczonym symbolem „120” na jednej stronie i gładkie na drugiej, o wymiarach 18,5 mm x 9,0 mm ± 5%. Lek Denofix 120 mg, tabletki powlekane jest pakowany w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC lub Aluminium/PVC/PE/PVDC. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty kapsułkowy nadruk: 120
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Zgłaszano związane ze stosowaniem febuksostatu reakcje niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i niewyraźne widzenie. Pacjenci powinni zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub podejmowania niebezpiecznych czynności do chwili, gdy będą w dostatecznym stopniu pewni, że produkt Denofix nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność wykonywania tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
3 pozycji, według częstości
- niezbyt często: blok lewej odnogi pęczka Hisa; częstoskurcz zatokowy; krwawienie
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak jest dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w wieku podeszłym: „Pacjenci w wieku podeszłym Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały w pełni ocenione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, patrz punkt 5.2). Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu nie zostały zbadane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). Dna moczanowa: Zalecana dawka u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby to 80 mg. Dostępne są ograniczone dane od pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Z danych otrzymanych z bardzo ograniczonej liczby przypadków stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie febuksostatu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu lub noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Febuksostatu nie należy stosować w okresie ciąży.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy febuksostat przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie tej substancji czynnej do mleka i zaburzenia rozwoju karmionych młodych. Nie można wykluczyć ryzyka u niemowlęcia karmionego piersią. Febuksostatu nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.” - Płodność: „Płodność W przeprowadzonych na zwierzętach badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję (dawka do 48 mg/kg mc. na dobę) nie wykazano zależnego od dawki niekorzystnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ febuksostatu na płodność u ludzi nie jest znany.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dna moczanowa: Zalecana doustna dawka produktu Denofix to 80 mg raz na dobę, niezależnie od posiłku.”
- jedzenie i napoje: „Zespół rozpadu guza: Zalecana doustna dawka produktu Denofix to 120 mg raz na dobę, niezależnie od posiłku.”
- jedzenie i napoje: „Denofix należy przyjmować doustnie z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Denofix
Kiedy nie stosować leku Denofix:
- jeśli pacjent ma uczulenie na febuksostat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Denofix należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent ma lub miał niewydolność serca, problemy z sercem lub udar;
• jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby nerek i (lub) ciężkie reakcje
alergiczne na allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
• jeśli u pacjenta występują aktualnie lub występowały choroby wątroby lub nieprawidłowe
wyniki testów czynnościowych wątroby;
• jeśli pacjent leczony jest z powodu dużego stężenia kwasu moczowego w wyniku choroby
nowotworowej lub zespołu Lescha-Nyhana (rzadka choroba dziedziczna, w której występuje za
dużo kwasu moczowego we krwi);
• jeśli pacjent ma problemy z tarczycą.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej na lek Denofix należy natychmiast przerwać przyjmowanie
tego leku (patrz też punkt 4). Możliwe objawy reakcji alergicznej to:
- wysypka, w tym ciężkie postaci wysypki (np. pęcherzyki, guzki, swędząca, złuszczająca
wysypka), świąd;
- obrzęk kończyn lub twarzy;
- trudności w oddychaniu;
- gorączka i powiększenie węzłów chłonnych;
- ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne z zatrzymaniem akcji serca i krążenia.
Lekarz może podjąć decyzję o trwałym zaprzestaniu leczenia lekiem Denofix.
Zgłaszano rzadkie przypadki potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespół
Stevensa-Johnsona) podczas stosowania febuksostatu, objawiające się początkowo w postaci
czerwonawych, koncentrycznych plam lub okrągłych plam, często z pęcherzykami, na tułowiu.
Objawy mogą też obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, genitaliów i zapalenie spojówek
(zaczerwienienie i obrzęk wokół oczu). Wysypka może rozszerzyć się i powodować złuszczanie
i oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona podczas leczenia lekiem Denofix, leczenia
febuksostatem nie wolno rozpoczynać ponownie. W przypadku wystąpienia wysypki lub
wymienionych objawów skórnych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować
o przyjmowaniu febuksostatu.
Jeśli u pacjenta występuje napad dny moczanowej (nagłe pojawienie się silnego bólu, tkliwości,
zaczerwienienia, uczucia ciepła i obrzęku stawu) przed pierwszym rozpoczęciem leczenia lekiem
Denofix należy odczekać, aż napad dny osłabnie.
U niektórych osób napady dny moczanowej mogą się zaostrzać w przypadku rozpoczynania leczenia
pewnymi lekami kontrolującymi stężenia kwasu moczowego. Zaostrzenia nie występują u każdego,
ale zaostrzenie może wystąpić, nawet jeśli pacjent stosuje lek Denofix, a szczególnie w trakcie
pierwszych tygodni lub miesięcy leczenia. Ważne jest kontynuowanie zażywania leku Denofix nawet,
jeśli u pacjenta wystąpi zaostrzenie, ponieważ Denofix nadal zmniejsza stężenie kwasu moczowego.
Wraz z upływem czasu napady dny moczanowej będą występować rzadziej i będą mniej bolesne, jeśli
lek Denofix będzie stosowany codziennie.
Lekarz często przepisuje inne leki, jeśli są niezbędne, aby pomóc zapobiec lub leczyć objawy
zaostrzenia dny (takie jak ból i obrzęk stawu).
U pacjentów, którzy mają bardzo wysokie stężenie kwasu moczowego (np. przechodzących
chemioterapię), leczenie lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego może prowadzić do
nagromadzenia ksantyny w drogach moczowych z możliwością powstania kamieni, mimo że nie
obserwowano tego u pacjentów leczonych lekiem Denofix z powodu zespołu rozpadu guza.
Lekarz może poprosić o wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia, czy czynność wątroby jest
prawidłowa.
Dzieci i młodzież
Nie stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono skuteczności
i bezpieczeństwa stosowania.
Denofix a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty w przypadku stosowania leków
zawierających dowolne z niżej wymienionych substancji, ponieważ mogą one oddziaływać z lekiem
Denofix, a lekarz może wówczas rozważyć podjęcie niezbędnych środków:
• merkaptopuryna (stosowana w leczeniu raka),
• azatiopryna (stosowana w celu zmniejszenia odpowiedzi układu odpornościowego),
• teofilina (stosowana w leczeniu astmy).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, czy Denofix może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Leku Denofix nie należy
stosować w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy Denofix może przenikać do pokarmu kobiecego.
Nie należy stosować leku Denofix, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy mieć świadomość, że w trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność, niewyraźne
widzenie i drętwienie lub mrowienie. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Denofix zawiera laktozę i sód
Tabletki Denofix zawierają laktozę (rodzaj cukru). Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące rzadkie (występujące u 1 na 1000
pacjentów) działania niepożądane, ponieważ mogą one prowadzić do wystąpienia poważnych reakcji
alergicznych:
• reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na lek (patrz też punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”);
• potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne charakteryzujące się tworzeniem się
pęcherzyków i łuszczeniem się skóry i wewnętrznych powierzchni jam ciała np. jamy ustnej
i narządów płciowych, bolesne owrzodzenie jamy ustnej i (lub) okolic narządów płciowych ze
współistniejącą gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka) lub powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby białych
krwinek (reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi – ang. DRESS) (patrz
punkt 2);
• uogólnione wysypki skórne.
Częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
• nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
• biegunka;
• ból głowy;
• wysypka (w tym różne rodzaje wysypki, patrz poniżej punkty „niezbyt często” i „rzadko”);
• nudności;
• zaostrzenie objawów dny;
• zlokalizowane obrzęki spowodowane gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk);
• zawroty głowy;
• duszność;
• świąd;
• ból kończyn, ból mięśni lub stawów;
• zmęczenie.
Inne działania niepożądane niewymienione powyżej są wymienione poniżej.
Niezbyt częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
• zmniejszenie apetytu, zmiana stężenia cukru we krwi (cukrzyca), której objawem może być
nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, zwiększenie masy ciała;
• zanik popędu płciowego;
• zaburzenia snu, senność;
• uczucie drętwienia, mrowienie, osłabienie lub zmiana czucia dotyku (niedoczulica, niedowład
lub parestezje), zaburzenia odczuwania smaku, osłabienie węchu (hiposomia);
• nieprawidłowości w zapisie EKG pracy serca, nieregularne albo szybkie bicie serca, uczucie
kołatania serca (palpitacja);
• uderzenia gorąca lub zaczerwienienie (np. zaczerwienienie twarzy lub szyi), podwyższone
ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie (krwotok, zaobserwowane tylko u pacjentów przyjmujących
chemioterapię z powodu chorób krwi);
• kaszel, dyskomfort lub ból w klatce piersiowej, zapalenie przewodów nosowych i (lub) gardła
(zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie oskrzeli, zakażenie dolnych dróg
oddechowych;
• suchość w jamie ustnej, ból brzucha lub uczucie dyskomfortu w brzuchu albo oddawanie
gazów, ból w górnej części brzucha, zgaga lub niestrawność, zaparcie, częstsze oddawanie
stolców, wymioty, uczucie dyskomfortu w żołądku;
• swędząca wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, przebarwienie skóry, małe, czerwone lub
fioletowe plamy na skórze, małe, płaskie czerwone plamy na skórze, płaskie, czerwone obszary
na skórze pokryte niewielkimi guzkami, wysypka, miejscowe zaczerwienienie i plamy na
skórze, nadmierne pocenie się, poty nocne, łysienie, zaczerwienienie skóry (rumień), łuszczyca,
wyprysk, inne rodzaje zaburzeń skórnych;
• skurcz mięśni, osłabienie mięśni, zapalenie kaletki lub zapalenie stawów (zapalenie stawów,
któremu zwykle towarzyszy ból, obrzęki (lub) sztywność), ból pleców, kurcze mięśni,
sztywność mięśni i (lub) stawów;
• krew w moczu, nieprawidłowe częste oddawanie moczu, nieprawidłowe wyniki analiz moczu
(zwiększone stężenie białka w moczu), zmniejszenie zdolności nerek do prawidłowego
funkcjonowania, zakażenie dróg moczowych;
• ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej;
• kamienie w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych (kamica żółciowa);
• wzrost stężenia TSH;
• zmiany składu chemicznego krwi lub liczby krwinek lub płytek (nieprawidłowe wyniki analizy
krwi);
• kamienie nerkowe;
• zaburzenia erekcji;
• niedoczynność tarczycy;
• niewyraźne widzenie, zmiana widzenia;
• dzwonienie w uszach;
• katar;
• owrzodzenie jamy ustnej;
• zapalenie trzustki: częste objawy to ból brzucha, nudności i wymioty;
• nagłe parcie na mocz;
• ból;
• złe samopoczucie;
• zwiększenie INR;
• uraz;
• obrzęk warg.
Rzadkie działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
• uszkodzenie mięśni - stan, który w odosobnionych przypadkach może być ciężki. Mogą
wystąpić zaburzenia ze strony mięśni, ze współistniejącym złym samopoczuciem lub wysoką
gorączką, spowodowanymi uszkodzeniem mięśni. Należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem w przypadku wystąpienia bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia;
• ciężki obrzęk głębokich warstw skóry, szczególnie w obrębie warg, oczu, narządów płciowych,
dłoni, stóp lub języka z możliwymi nagłymi trudnościami w oddychaniu;
• wysoka gorączka z wysypką odropodobną, powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem liczby białych
krwinek (leukocytoza z lub bez eozynofilii);
• wysypki różnego rodzaju (np. z białymi plamami, z pęcherzami, z ropnymi pęcherzami,
z łuszczeniem się skóry, wysypka odropodobna), rozlany rumień, martwica, pęcherze na skórze
i błonach śluzowych powodujące rozwarstwianie się i możliwość wystąpienia posocznicy
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka);
• nerwowość;
• odczuwanie pragnienia;
• zmniejszenie masy ciała, zwiększenie apetytu, niekontrolowana utrata apetytu (anoreksja);
• nieprawidłowa, mała liczba krwinek (białych lub czerwonych krwinek lub płytek);
• zmiany w moczu lub zmniejszenie ilości wydalanego moczu związane z zapaleniem nerek
(cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek);
• zapalenie wątroby;
• zażółcenie skóry (żółtaczka);
• zakażenie pęcherza moczowego;
• uszkodzenie wątroby;
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wskaźnik uszkodzenia mięśni);
• nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych;
• mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość);
• depresja;
• zaburzenia snu;
• utrata smaku;
• uczucie pieczenia;
• zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
• zapaść krążeniowa;
• zakażenie płuc (zapalenie płuc);
• owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej;
• perforacja przewodu pokarmowego;
• zespół stożka rotatorów;
• zespół bólu wielomięśniowego;
• uczucie gorąca;
• nagła utrata widzenia spowodowana niedrożnością tętnicy w oku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 (patrz również punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Leczenie przewlekłej hiperurykemii
Podczas opracowywania produktu oraz w jednym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (CARES)
u pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał
mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa) leczonych febuksostatem obserwowano
większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do pacjentów leczonych
allopurynolem.
Jednakże w kolejnym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (FAST), odsetek występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu jak i prowadzących do zgonu był
podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.
Leczenie w tej grupie pacjentów należy prowadzić z zachowaniem ostrożności i regularnie ich
monitorować.
Bardziej szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu
znajdują się w punkcie 4.8 i punkcie 5.1.
Zapobieganiu i leczenie przewlekłej hiperurykemii u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zespołu
rozpadu guza (TLS)
U pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do
wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza, leczonych produktem Denofix należy ściśle
monitorować czynność serca jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.
Alergia lub nadwrażliwość na produkt
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych lub nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu. W większości
przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia febuksostatem.
U niektórych pacjentów (nie u wszystkich) wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i (lub)
nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią
i objawami ogólnoustrojowymi (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic
Symptoms) były w niektórych przypadkach związane z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi,
zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjentów należy poinformować o oznakach oraz objawach i ściśle monitorować w kierunku
wystąpienia objawów reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.8). Leczenie
febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona ponieważ wczesne odstawienie produktu daje
lepsze rokowanie. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, w tym zespół
Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna lub wstrząs, ponowne leczenie febuksostatem u tego
pacjenta jest niedopuszczalne.
Ostre napady dny (zaostrzenia dny moczanowej)
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny
moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek
zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów
w tkankach (patrz punkty 4.8 i 5.1). Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się
profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co
najmniej 6 miesięcy (patrz punkt 4.2).
W razie wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać.
Zaostrzenie dny moczanowej można jednocześnie leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta.
Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.
Odkładanie się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy
i leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu
może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów
w drogach moczowych.
Tego zjawiska nie zaobserwowano w głównym badaniu klinicznym febuksostatu stosowanego
w zespole rozpadu guza (TLS).
Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego febuksostatu, nie zaleca się stosowania produktu
leczniczego w tych populacjach.
Merkaptopuryna lub azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych jednocześnie merkaptopuryną
i azatiopryną ze względu na powodowane przez febuksostat hamowanie oksydazy ksantynowej (XO)
co może powodować zwiększenie stężenia merkaptopuryny lub azatiopryny w osoczu i prowadzić do
ciężkiej toksyczności.
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki
merkaptopuryny lub azatiopryny do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej, w celu
uniknięcia możliwych reakcji hematologicznych (patrz punkty 4.5 i 5.3).
Pacjentów należy ściśle monitorować a dawki merkaptopuryny lub azatiopryny należy następnie
dostosować na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia objawów toksyczności.
Pacjenci po przeszczepach narządów
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u biorców przeszczepów ze względu na brak doświadczenia
w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki
400 mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej (patrz punkt 4.5).
Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych jednocześnie teofiliną bez
ryzyka wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu.
Brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Zaburzenia wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach
czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu
czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie
okresowo w oparciu o ocenę kliniczną (patrz punkt 5.1).
Zaburzenia tarczycy
W długofalowych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH
(> 5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność
podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).
Laktoza
Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Merkaptopuryna lub azatiopryna
W oparciu o mechanizm działania hamującego XO przez febuksostat, nie zaleca się jednoczesnego
stosowania tych leków. Hamowanie oksydazy ksantynowej (XO) przez febuksostat może powodować
zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, co prowadzi do mielotoksyczności (patrz punkt 4.4).
W przypadku łącznego stosowania z febuksostatem, dawkę merkaptopuryny lub azatiopryny należy
zmniejszyć do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej (patrz punkty 4.4 i 5.3).
Adekwatność proponowanego dostosowania dawki, w oparciu o modele i symulowaną analizę danych
z badań przedklinicznych na szczurach, została potwierdzona wynikami badania klinicznego interakcji
między lekami u zdrowych ochotników otrzymujących 100 mg azatiopryny w monoterapii
i zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).
Nie przeprowadzono badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi środkami
chemioterapeutycznymi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania
febuksostatu w trakcie innego leczenia cytotoksycznego.
W badaniu głównym w zespole rozpadu guza podawano febuksostat w dawce 120 mg na dobę
pacjentom poddawanym różnym rodzajom chemioterapii, w tym terapii przeciwciałami
monokolonalnymi. Jednakże, w badaniu tym nie badano interakcji występujących pomiędzy lekami
ani interakcji lek-choroba. Dlatego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji podczas leczenia
cytotoksycznego.
Rozyglitazon lub substraty CYP2C8
Wykazano, iż febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. W badaniu, w którym wzięli
udział zdrowi ochotnicy jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg
rozyglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rozyglitazonu i jego metabolitu
N-desmetyl rozyglitazonu, co wskazuje, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo.
W związku z tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego
podawania febuksostatu i rozyglitazonu lub innych substratów CYP2C8.
Teofilina
Przeprowadzono badanie interakcji dla febuksostatu u zdrowych ochotników, aby ocenić czy
hamowanie XO może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, tak jak zgłaszano dla innych
inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, iż jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg na
dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę lub bezpieczeństwo
stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania specjalnej ostrożności w przypadku
jednoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg oraz teofiliny. Brak danych dla febuksostatu
w dawce 120 mg.
Naproksen i inne inhibitory glukuronidacji
Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferaz (UGT). Produkty lecznicze, które
hamują glukuronidację, takie jak leki z grupy NLPZ i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać na
eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań jednoczesne stosowanie febuksostatu
i naproksenu 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat
(Cmax 28%, AUC 41% i t1/2 26%). W badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub innych leków
z grupy NLPZ lub inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem
częstości zdarzeń niepożądanych.
Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki
febuksostatu lub naproksenu.
Leki indukujące glukuronidację
Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu
i zmniejszenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu
moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym
glukuronidację. Z drugiej strony, przerwanie leczenia lekiem indukującym może doprowadzić do
zwiększonych stężeń febuksostatu w osoczu.
Kolchicyna lub indometacyna lub hydrochlorotiazyd lub warfaryna
Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności
modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej jednocześnie stosowanej substancji czynnej.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu w przypadku jednoczesnego podawania
z hydrochlorotiazydem.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny w przypadku jednoczesnego podawania
z febuksostatem. Podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną
nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność
czynnika krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.
Dezypramina lub substraty CYP2D6
Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu zdrowych
uczestników dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla
dezypraminy, substratu CYP2D6, wskazując na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na
enzym CYP2D6 in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie
febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych leków.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego
wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (o około 1 godzinę)
i wywołuje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany
wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków
zobojętniających sok żołądkowy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ogólny profil bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w badaniach klinicznych (4072 pacjentów leczonych co
najmniej jedną dawką – od 10 mg do 300 mg), w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia (badanie FAST: 3001 pacjentów leczonych co najmniej
jedną dawką febuksostatu – od 18 mg do 120 mg) oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu
u pacjentów z dną moczanową to objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka,
nudności, ból głowy, zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni, ból kończyn,
obrzęki zmęczenie. Te działania niepożądane miały przeważnie łagodne lub umiarkowane nasilenie.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości na
febuksostat, niektóre z nich związane były z objawami ogólnoustrojowymi oraz rzadkie przypadki
nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Poniżej wymienione są częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) i rzadkie
(≥1/10000 do <1/1000) działania niepożądane, występujące u pacjentów leczonych febuksostatem.
Częstość występowania została podana w oparciu o badania i doświadczenie po wprowadzeniu
produktu do obrotu, u pacjentów z dną moczanową.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem w badaniach klinicznych fazy 3,
długotrwałych badaniach rozszerzonych oraz po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów z dną
moczanową
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza*,
niedokrwistość#
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko
Reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość na produkt*
Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często
Zwiększone stężenie TSH, niedoczynność tarczycy#
Zaburzenia oka Niezbyt często
Niewyraźne widzenie
Rzadko
Niedrożność tętnicy siatkówki#
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często***
Zaostrzenie dny moczanowej
Niezbyt często
Cukrzyca, hiperlipidemia, zmniejszenie apetytu, zwiększenie
masy ciała
Rzadko
Zmniejszenie masy ciała, nasilony apetyt, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często
Zmniejszone libido, bezsenność
Rzadko
Nerwowość, nastrój depresyjny#, zaburzenia snu#
Zaburzenia układu nerwowego Często
Ból głowy, zawroty głowy#
Niezbyt często
Parestezje, niedowład połowiczy, senność, letarg#, zaburzenia
smaku, niedoczulica, osłabienie węchu
Rzadko
Utrata smaku#, uczucie pieczenia#
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często
Szumy uszne
Rzadko
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego#
Zaburzenia serca Niezbyt często
Migotanie przedsionków, kołatanie serca, nieprawidłowy
zapis EKG, blok lewej odnogi pęczka Hisa (patrz
punkt „Zespół rozpadu guza”), częstoskurcz zatokowy (patrz
punkt „Zespół rozpadu guza”), arytmia#
Rzadko
Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych #
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie, uderzenia gorąca,
krwawienie (patrz punkt „Zespół rozpadu guza”)
Rzadko
Zapaść krążeniowa#
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Często
Duszność
Niezbyt często
Zapalenie oskrzeli, infekcja górnych dróg oddechowych,
infekcja dolnych dróg oddechowych#, kaszel, wodnista
wydzielina z nosa#
Rzadko
Zapalenie płuc#
Zaburzenia żołądka i jelit Często
Biegunka**, nudności
Niezbyt często
Ból brzucha, ból w górnej części brzucha#, wzdęcia, refluks
żołądkowo-przełykowy, wymioty, suchość błony śluzowej
jamy ustnej, niestrawność, zaparcie, częste wypróżnianie,
wzdęcia z oddawaniem gazów, dyskomfort żołądkowo-
jelitowy, owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk warg#, zapalenie
trzustki
Rzadko
Perforacja układu pokarmowego#, zapalenie jamy ustnej#
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często
Zaburzenia czynności wątroby**
Niezbyt często
Kamica żółciowa
Rzadko
Zapalenie wątroby, żółtaczka*, uszkodzenie wątroby*,
zapalenie pęcherzyka żółciowego#
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często
Wysypka (w tym różne rodzaje wysypki występujące
z mniejszą częstością, patrz poniżej), świąd
Niezbyt często
Zapalenie skóry, pokrzywka, zmiana zabarwienia skóry,
uszkodzenie skóry, wybroczyny, wysypka plamkowa,
wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka grudkowa,
nadmierne pocenie się, łysienie, wyprysk, rumień#, poty
nocne#, łuszczyca#, swędząca wysypka#
Rzadko
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół
Stevensa- Johnsona*, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje na
lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi*,
uogólniona wysypka (ciężka)*, wysypka złuszczająca,
wysypka grudkowa, wysypka pęcherzykowa, wysypka
krostkowa, wysypka rumieniowata, wysypka odropodobna
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Często
Bóle stawów, bóle mięśni, ból kończyn#
Niezbyt często
Zapalenie stawów, bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie
mięśni, kurcze mięśni, nadmierne napięcie mięśni, zapalenie
kaletki, obrzęk stawów#, ból pleców#, sztywność mięśniowo-
stawowa#, sztywność stawów
Rzadko
Rabdomioliza*, zespół stożka rotatorów#, zespół bólu
wielomięśniowego#
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często
Niewydolność nerek, kamica nerkowa, krwiomocz,
częstomocz, białkomocz, parcie na mocz, zakażenie dróg
moczowych#
Rzadko
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek*
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Niezbyt często
Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często
Obrzęk, zmęczenie
Niezbyt często
Ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej,
ból#, złe samopoczucie#
Rzadko
Pragnienie, uczucie gorąca#
Badania diagnostyczne Niezbyt często
Zwiększenie stężenia amylazy we krwi, zmniejszenie liczby
płytek krwi, zmniejszenie liczby białych krwinek,
zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia kreatyny we krwi,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia
mocznika we krwi, zwiększenie stężenia trójglicerydów we
krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi,
zmniejszenie stężenia hematokrytu, zwiększenie stężenia
dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia
potasu we krwi, zwiększenie INR#
Rzadko
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi, przedłużony czas
kaolinowo-kefalinowy, zmniejszenie liczby czerwonych
krwinek, zwiększenie aktywności aminotransferazy
alaninowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej
we krwi*
Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Niezbyt często
Urazy#
* Działania niepożądane związane z leczeniem, zgłoszone po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu.
** Związana z leczeniem, o podłożu niezakaźnym biegunka i nieprawidłowe wyniki testów
czynnościowych wątroby zaobserwowane w połączonych badaniach fazy 3 są częstsze u pacjentów
jednocześnie leczonych kolchicyną.
*** Patrz punkt 5.1 w celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi częstości przypadków
zaostrzenia dny moczanowej w poszczególnych randomizowanych, kontrolowanych badaniach fazy 3.
# Reakcje niepożądane związane z leczeniem w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia.
Opis niektórych działań niepożądanych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
i reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu, po przyjęciu febuksostatu. Zespół Stevensa-Johnsona
i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka charakteryzują się nasilającą się wysypką skórną
z pęcherzami lub uszkodzeniem błon śluzowych i podrażnieniem oczu. Reakcji nadwrażliwości na
febuksostat mogą towarzyszyć następujące objawy: reakcje skórne w postaci naciekowych zmian
grudkowo-plamkowych, uogólnionych lub złuszczających wysypek, uszkodzenie skóry, obrzęk
twarzy, gorączka, nieprawidłowości w składzie krwi takie jak trombocytopenia i eozynofilia oraz
zmiany w obrębie pojedynczych organów lub wielonarządowe (wątroba i nerki, w tym
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) (patrz punkt 4.4).
Objawy dny moczanowej obserwowano często wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas pierwszych
miesięcy leczenia. Następnie, częstość zaostrzenia dny moczanowej malała z upływem czasu. Zaleca
się stosowanie leczenia profilaktycznego przeciw dnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Zespół rozpadu guza
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W podstawowym randomizowanym badaniu klinicznym fazy 3, z podwójnie ślepą próbą,
FLORENCE (FLO-01), w którym porównywano febuksostat i allopurynol (346 pacjentów
poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem
wystąpienia zespołu rozpadu guza), tylko u 22 (6,4%) pacjentów wystąpiły działania niepożądane, to
jest u 11 (6,4%) pacjentów w każdej leczonej grupie. Większość działań niepożądanych była albo
łagodna albo umiarkowana.
Badanie FLORENCE nie wykazało żadnych zagrożeń w kwestii bezpieczeństwa ponad doświadczenia
uzyskane uprzednio z febuksostatem w leczeniu dny moczanowej, z wyjątkiem trzech poniższych
działań niepożądanych (podanych powyżej w tabeli 1).
Zaburzenia serca
Niezbyt często: blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy.
Zaburzenia naczyniowe:
Niezbyt często: krwawienie.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Febuxostatum 80 mg | Tabletki powlekane | 25081 | 100392936 | ChPL: 2023-04-11, Ulotka: 2024-07-31 |
| Febuxostatum 120 mg | Tabletki powlekane | 25082 | 100392942 | ChPL: 2023-04-11, Ulotka: 2024-07-31 |