Posaconazole Stada

Kiedy nie stosować leku Posaconazole Stada: • jeśli pacjent ma uczulenie na pozakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); • jeżeli pacjent przyjmuje: terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantrynę, chinidynę, wszelkie leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina lub lek z grupy statyn, jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna; • jeśli pacjent rozpoczął leczenie wenetoklaksem lub dawkowanie wenetoklaksu jest powoli zwiększane w ramach terapii przewlekłej białaczki limfocytowej (ang. CLL, chronic lymphocytic leukaemia). Nie należy przyjmować leku Posaconazole Stada, jeżeli pacjenta dotyczy którakolwiek z powyższych sytuacji. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed przy- jęciem leku Posaconazole Stada. Dodatkowe informacje dotyczące innych leków, mogących wchodzić w interakcje z lekiem Posacona- zole Stada znajdują się w punkcie „Lek Posaconazole Stada a inne leki”. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Posaconazole Stada należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w następujących przypadkach: • kiedykolwiek w przeszłości stwierdzono reakcję uczuleniową na inne leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, flukonazol, itrakonazol lub worykonazol. • w przeszłości lub obecnie występują problemy z wątrobą. W trakcie przyjmowania tego leku ko- nieczne może być wykonanie badań krwi. • u pacjenta występuje ciężka biegunka lub wymioty, ponieważ te dolegliwości mogą ograniczać skuteczność tego leku. • nieprawidłowości w zapisie rytmu serca (EKG), które wskazują na występowanie zespołu wydłu- żonego odstępu QTc • osłabienie mięśnia serca lub niewydolność serca • bardzo wolna czynność serca • zaburzenia rytmu serca • jakiekolwiek zaburzenia związane ze stężeniem potasu, magnezu lub wapnia we krwi. • przyjmowanie winkrystyny, winblastyny i innych alkaloidów barwinka (stosowanych w leczeniu chorób nowotworowych) • jeśli pacjent przyjmuje wenetoklaks (lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych). Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń odnosi się do pacjenta (lub istnieje takie podejrzenie), przed rozpoczęciem przyjmowania leku Posaconazole Stada należy powiedzieć o tym lekarzowi, far- maceucie lub pielęgniarce. W przypadku wystąpienia ciężkiej biegunki lub wymiotów podczas przyjmowania leku Posaconazole Stada należy to natychmiast zgłosić lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce, ponieważ może to spo- wodować, że lek nie będzie działał prawidłowo. Więcej informacji znajduje się w punkcie 4. Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na słońce. Ważne jest, aby zakrywać odsłonięte na 3 słońce obszary skóry odzieżą ochronną i stosować krem przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (ang. SPF, Sun Protection Factor), ponieważ może wystąpić zwiększona wrażliwość skóry na promienie słoneczne UV (ang. Ultraviolet). Dzieci Leku Posaconazole Stada nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku do 17 lat). Lek Posaconazole Stada a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Nie należy przyjmować leku Posaconazole Stada, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z nastę- pujących leków: • terfenadynę (stosowaną w leczeniu uczuleń) • astemizol (stosowany w leczeniu uczuleń) • cyzapryd (stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych) • pimozyd (stosowany w leczeniu objawów zespołu Tourette'a i chorób psychicznych) • halofantrynę (stosowaną w leczeniu malarii) • chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca). Lek Posaconazole Stada może powodować wzrost stężenia tych leków we krwi, co może prowadzić do poważnych zmian rytmu serca: • wszelkich leków zawierających alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina stosowane w leczeniu migreny. Lek Posaconazole Stada może powodować wzrost stężenia tych leków we krwi, co może prowadzić do poważnego obniżenia przepływu krwi w palcach u rąk i u nóg i ich uszkodzenia • leków z grupy statyn, takich jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna, stosowanych w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu • wenetoklaks stosowany na początku leczenia pewnego rodzaju nowotworu zwanego przewlekłą białaczką limfocytową (ang. CLL, chronic lymphocytic leukaemia). Nie należy przyjmować leku Posaconazole Stada, jeżeli pacjenta dotyczy którakolwiek z powyższych sytuacji. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed przy- jęciem tego leku. Inne leki: Powyższy wykaz zawiera leki, których nie wolno przyjmować w okresie przyjmowania leku Posaco- nazole Stada. Oprócz wyżej wymienionych leków również inne leki niosą ze sobą ryzyko zaburzeń rytmu serca, które może być większe w przypadku przyjmowania tych leków razem z lekiem Posaco- nazole Stada. Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (zarówno przepisywanych na receptę, jak i dostępnych bez recepty). Niektóre leki mogą zwiększać ryzyko występowania działań niepożądanych leku Posaconazole Stada poprzez zwiększenie stężenia pozakonazolu we krwi. Następujące leki mogą obniżać skuteczność leku Posaconazole Stada, zmniejszając stężenie pozako- nazolu we krwi: • ryfabutyna i ryfampicyna (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń). Pacjent już przyjmujący ry- fabutynę będzie wymagał badania krwi oraz będzie musiał się obserwować pod kątem możli- wych działań niepożądanych ryfabutyny. • fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub prymidon (stosowane w leczeniu lub profilaktyce na- padów drgawkowych). • efawirenz i fosamprenawir stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV. 4 • leki stosowane do hamowania wydzielania kwasu żołądkowego, takie jak cymetydyna, ranity- dyna lub omeprazol i podobne leki zaliczane do inhibitorów pompy protonowej. • flukloksacylina (antybiotyk stosowany w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym). Lek Posaconazole Stada może prawdopodobnie zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niektórych leków poprzez zwiększenie stężenia tych leków we krwi. Należą do nich: • winkrystyna, winblastyna i inne alkaloidy barwinka (stosowane w leczeniu chorób nowotworo- wych) • wenetoklaks (stosowany w leczeniu chorób nowotworowych) • cyklosporyna (stosowana podczas przeszczepów lub po przeszczepach) • takrolimus i syrolimus (stosowane po przeszczepach) • ryfabutyna (stosowana w leczeniu niektórych zakażeń) • leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV zwane inhibitorami proteazy (w tym lopina- wir i atazanawir, które są stosowane z rytonawirem) • midazolam, triazolam, alprazolam i inne podobne leki, zwane benzodiazepinami (stosowane jako środki uspokajające lub środki zwiotczające mięśnie) • diltiazem, werapamil, nifedypina, nisoldypina i inne leki z grupy antagonistów kanałów wapnio- wych (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego) • digoksyna (stosowana w niewydolności serca) • pochodne sulfonylomocznika, takie jak glipizyd (stosowane w leczeniu cukrzycy) • kwas all-trans-retynowy (ang. ATRA, all-trans retinoic acid), zwany także tretynoiną (stosowany w leczeniu pewnych nowotworów krwi). Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń odnosi się do pacjenta (lub istnieje takie podejrzenie), przed rozpoczęciem przyjmowania leku Posaconazole Stada należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Stosowanie leku Posaconazole Stada z jedzeniem i piciem Jeżeli jest to możliwe, aby poprawić wchłanianie pozakonazolu należy go przyjmować podczas spo- żywania albo zaraz po spożyciu posiłku lub preparatu odżywczego (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Posaconazole Stada”). Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu alkoholu na pozakonazol. Ciąża i karmienie piersią Kobiety w ciąży oraz kobiety przypuszczające, że mogą być w ciąży, muszą to zgłosić lekarzowi przed zastosowaniem leku Posaconazole Stada. Nie wolno stosować leku Posaconazole Stada podczas ciąży, chyba że lekarz prowadzący zaleci ina- czej. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie przyjmowania leku Posaconazole Stada. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia lekiem Posaconazole Stada należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Podczas leczenia lekiem Posaconazole Stada nie wolno karmić piersią, ponieważ niewielkie ilości leku mogą przechodzić do mleka matki. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania leku Posaconazole Stada mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub zaburze- nia ostrości wzroku, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz posługiwania się na- rzędziami i zdolność obsługi urządzeń. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsłu- giwać narzędzi lub maszyn, lecz należy skontaktować się z lekarzem. Posaconazole Stada zawiera glukozę, sód i benzoesan sodu. Glukoza Lek Posaconazole Stada zawiera maksymalnie 2,1 g glukozy w 5 ml zawiesiny. 5 Jeśli lekarz poinformował pacjenta, że występuje u niego nietolerancja niektórych cukrów, przed przyjęciem tego produktu leczniczego należy skontaktować się z lekarzem. Może być szkodliwy dla zębów. Sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 ml zawiesiny, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu". Benzoesan sodu Ten lek zawiera 10 mg benzoesanu sodu (E211) na 5 ml zawiesiny.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poważne działania niepożądane W przypadku zauważenia któregokolwiek z wymienionych niżej poważnych działań niepożąda- nych należy natychmiast powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, gdyż może być ko- nieczne natychmiastowe udzielenie pomocy medycznej: • nudności lub wymioty (uczucie mdłości lub zwracanie treści żołądka), biegunka • objawy problemów z wątrobą – należą do nich: zażółcenie skóry lub białek oczu, nietypowo ciemny mocz lub blade stolce, nudności bez przyczyny, dolegliwości żołądkowe, utrata apetytu lub nietypowe uczucie zmęczenia lub osłabienia, wzrost aktywności enzymów wątrobowych wy- kazany w badaniach krwi • reakcja alergiczna Inne działania niepożądane W przypadku zauważenia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych należy powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Częste: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 10) • zmiany stężeń elektrolitów we krwi wykazane badaniami krwi (objawiające się między innymi uczuciem splątania lub osłabienia) • nieprawidłowe odczucia skórne, takie jak drętwienie, mrowienie, swędzenie, cierpnięcie, kłucie lub pieczenie • ból głowy • małe stężenia potasu – wykazane badaniami krwi • małe stężenia magnezu – wykazane badaniami krwi • wysokie ciśnienie tętnicze • utrata apetytu, ból żołądka lub rozstrój żołądka, wiatry, suchość w jamie ustnej, zmiany smaku • zgaga (pieczenie w klatce piersiowej podchodzące do gardła) • mała liczba neutrofilów – pewnego typu krwinek białych (neutropenia), widoczna w badaniach krwi, co może podwyższać ryzyko występowania zakażeń • gorączka • uczucie osłabienia, zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub senność • wysypka • świąd • zaparcia; • uczucie dyskomfortu w odbytnicy Niezbyt częste: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 100) • niedokrwistość – objawy obejmują bóle głowy, uczucie zmęczenia lub zawroty głowy, duszność lub bladość i małe stężenie hemoglobiny widoczne w badaniach krwi • mała liczba płytek krwi (trombocytopenia), widoczna w badaniach krwi, co może prowadzić do krwawień • mała liczba leukocytów, rodzaju krwinek białych (leukopenia) widoczna w badaniach krwi – może to podwyższać ryzyko wystąpienia zakażeń • zwiększenie liczby eozynofilów, rodzaju krwinek białych (eozynofilia) – może się to zdarzyć w stanach zapalnych • zapalenie naczyń krwionośnych 7 • zaburzenia rytmu serca • napady drgawkowe (padaczkowe) • uszkodzenie nerwów (neuropatia) • zaburzenia rytmu serca – widoczne w zapisie pracy serca (EKG), kołatania serca, wolne lub szybkie bicie serca, wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze • niskie ciśnienie tętnicze • zapalenie trzustki – może to powodować silny ból w górnej części jamy brzusznej (ból żołądka) • przerwanie dopływu tlenu do śledziony (zawał śledziony) – może to powodować silny ból w gór- nej części jamy brzusznej (ból żołądka) • poważne problemy z nerkami – objawy obejmują oddawanie zwiększonej lub zmniejszonej ilości moczu, o innym kolorze niż zwykle • wysokie stężenie kreatyniny we krwi – widoczne w badaniach krwi • kaszel, czkawka • krwawienie z nosa • silny ostry ból w klatce piersiowej podczas wdechów (ból opłucnowy) • obrzęk węzłów chłonnych (limfadenopatia) • osłabienie czucia, dotyczące zwłaszcza skóry • drżenie • podwyższone lub obniżone stężenie cukru we krwi • nieostre widzenie, nadwrażliwość na światło • wypadanie włosów (łysienie) • owrzodzenia w jamie ustnej • dreszcze, ogólne złe samopoczucie • bóle, bóle grzbietu lub szyi, bóle ramion lub nóg • zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki) • zaburzenia miesiączkowania (nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych) • bezsenność • całkowita lub częściowa utrata zdolności mówienia • obrzęk ust • nietypowe sny lub problemy ze snem • problemy z koordynacją lub równowagą • zapalenie błon śluzowych • zatkany nos • trudności w oddychaniu • dyskomfort w klatce piersiowej • uczucie wzdęcia • nudności o nasileniu łagodnym do ciężkiego, wymioty, kurcze mięśni, biegunka, zwykle pocho- dzenia wirusowego, ból żołądka • odbijanie • uczucie roztrzęsienia Rzadkie: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 1 000) • zapalenie płuc – objawy obejmują duszność i odkrztuszanie odbarwionej plwociny • wysokie ciśnienie krwi w naczyniach płucnych (nadciśnienie płucne), które może prowadzić do poważnych uszkodzeń płuc i serca • problemy dotyczące krwi, takie jak nieprawidłowe wartości parametrów krzepnięcia krwi, prze- dłużone krwawienia • ciężkie reakcje alergiczne, w tym uogólniona wysypka pęcherzykowa i złuszczenie skóry • problemy psychiczne, takie jak słyszenie głosów lub widzenie nieistniejących rzeczy, • omdlenie • zaburzenia myślenia lub mowy, nieprawidłowe drżenie, polegające na niekontrolowanych ru- chach przede wszystkim rąk, których nie można opanować 8 • udar – objawy obejmują ból, osłabienie, drętwienie lub mrowienie w kończynach • ubytki lub mroczki w polu widzenia • niewydolność serca lub zawał mięśnia sercowego, który może prowadzić do zatrzymania pracy serca i zgonu, oraz zaburzeń rytmu z nagłym zgonem • zakrzepy krwi w nogach (zakrzepica żył głębokich) – objawy obejmują silny ból lub obrzęk nóg • zakrzepy krwi w płucach (zatorowość płucna) – objawy obejmują duszność lub ból podczas od- dychania • krwawienie do żołądka lub jelit – objawy obejmują wymioty krwią lub wydalanie krwi ze stol- cem • blokada jelit (niedrożność jelit); dotyczy to zwłaszcza jelita krętego. Blokada uniemożliwia przejście treści jelitowej do niższych odcinków przewodu pokarmowego; objawy obejmują uczu- cie wzdęcia, wymioty, ciężkie zaparcie, utratę apetytu i skurcze. • zespół hemolityczno-mocznicowy – stan charakteryzujący się rozpadem czerwonych krwinek (hemoliza), który może przebiegać z niewydolnością lub bez niewydolności nerek • pancytopenia – mała liczba wszystkich rodzajów krwinek (krwinek czerwonych i białych oraz płytek krwi) widoczna w wynikach badań krwi • duże fioletowe przebarwienia na skórze (zakrzepowa plamica małopłytkowa) • obrzęk twarzy i języka • depresja • podwójne widzenie • ból piersi • nieprawidłowa czynność nadnerczy – może to powodować osłabienie, męczenie, utratę apetytu, przebarwienie skóry • nieprawidłowa czynność przysadki mózgowej – może to powodować niskie stężenia we krwi niektórych hormonów wpływających na działanie męskich i żeńskich narządów płciowych • problemy ze słuchem • pseudoaldosteronizm, który może przyczynić się do wysokiego ciśnienia tętniczego krwi z ni- skim stężeniem potasu (widocznym w badaniu krwi) Częstość nieznana: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • niektórzy pacjenci zgłaszali także uczucie splątania po przyjęciu pozakonazolu • zaczerwienienie skóry W przypadku zauważenia któregokolwiek z wymienionych wyżej działań niepożądanych należy po- wiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymie- nione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczni- czych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bez- pieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymie- nioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie leków metabolizowanych przez CYP3A4 – terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halofantryny lub chinidyny – może powodować zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadko przypadków zaburzeń rytmu typu torsade des pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5). Jednoczesne podawanie leków z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA – symwastatyny, lowastatyny i atorwastatyny (patrz punkt 4.5). Jednoczesne podawanie podczas fazy rozpoczęcia leczenia i dostosowywania dawki weneto- klaksu u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (ang. CLL, chronic lymphocytic leu- kaemia) (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Nadwrażliwość Brak informacji na temat nadwrażliwości krzyżowej między pozakonazolem i innymi związ- kami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując produkt leczniczy Posaconazole Stada osobom z nadwrażliwością na inne związki z grupy azoli. Hepatotoksyczność Donoszono o reakcjach ze strony wątroby w czasie leczenia pozakonazolem (np. niewielkie lub umiarkowane zwiększenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, stężenia bili- rubiny całkowitej, i (lub) zapalenie wątroby z objawami klinicznymi). Podwyższone wyniki prób wątrobowych na ogół wracały do normy po zaprzestaniu leczenia, a w niektórych przy- padkach dochodziło do ich normalizacji bez przerywania leczenia. Cięższe reakcje ze strony wątroby, w tym przypadki zgonów, występowały rzadko. Należy zachować ostrożność podczas stosowania pozakonazolu u pacjentów z niewydolno- ścią wątroby ze względu na niewielkie doświadczenie kliniczne oraz możliwość występowa- nia wyższych stężeń pozakonazolu w osoczu u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Monitorowanie czynności wątroby Należy oceniać wyniki oznaczeń parametrów czynności wątroby na początku i w trakcie tera- pii pozakonazolem. Pacjentów, u których stwierdzone zostaną nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby podczas terapii produktem Posaconazole Stada należy rutynowo kontrolo- wać pod kątem rozwoju cięższego uszkodzenia wątroby. Postępowanie powinno obejmować laboratoryjne oznaczanie parametrów czynności wątroby (zwłaszcza prób wątrobowych i bi- lirubiny). Należy rozważyć zaprzestanie leczenia produktem Posaconazole Stada w przypadku, gdy kli- niczne objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na rozwój choroby wątroby. Wydłużenie odstępu QTc 5 Stosowanie niektórych związków z grupy azoli jest związane z wydłużeniem odstępu QTc. Produktu Posaconazole Stada nie wolno stosować z innymi produktami leczniczymi, będą- cymi substratami CYP3A4, o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc (patrz punkty 4.3 i 4.5). Produkt Posaconazole Stada należy stosować ostrożnie u pacjentów ze sta- nami/schorzeniami sprzyjającymi występowaniu zaburzeń rytmu serca, do których należy: • Wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QTc • Kardiomiopatia, zwłaszcza przy współistniejącej niewydolności mięśnia sercowego • Bradykardia zatokowa • Współistniejące objawowe zaburzenia rytmu serca • Jednoczesne przyjmowanie leków mogących wydłużać odstęp QTc (innych niż wymie- nione w punkcie 4.3). Przed rozpoczęciem stosowania pozakonazolu i w czasie leczenia należy monitorować zabu- rzenia elektrolitowe, zwłaszcza dotyczące stężeń potasu, magnezu lub wapnia. W razie ko- nieczności, należy je wyrównywać. Interakcje z innymi lekami Pozakonazol jest inhibitorem CYP3A4. Z tego powodu należy go stosować tylko w szczegól- nych przypadkach w czasie leczenia innymi lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Midazolam i inne benzodiazepiny metabolizowane przez CYP3A4 Ze względu na ryzyko przedłużonej sedacji i możliwej depresji oddechowej jednoczesne po- dawanie pozakonazolu z jakimikolwiek benzodiazepinami metabolizowanymi przez CYP3A4 (np. midazolamem, triazolamem, alprazolamem) należy rozważać tylko w przypad- kach, gdy jest to wyraźnie konieczne. Należy rozważyć modyfikację dawek benzodiazepin metabolizowanych przez CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Działanie toksyczne winkrystyny Jednoczesne podawanie leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli, w tym pozakonazolu, z winkrystyną wiązało się z neurotoksycznością i innymi poważnymi reakcjami niepożąda- nymi, w tym napadami drgawkowymi, neuropatią obwodową, zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego i porażenną niedrożnością przewodu pokarmo- wego. U pacjentów przyjmujących alkaloidy barwinka, w tym winkrystynę, leki przeciw- grzybicze z grupy azoli, w tym pozakonazol, należy zarezerwować dla przypadków, w któ- rych nie ma alternatywnych możliwości leczenia przeciwgrzybiczego (patrz punkt 4.5). Działanie toksyczne wenetoklaksu Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A, w tym pozakonazolu z substratem CYP3A4 wenetoklaksem może zwiększać działanie toksyczne wenetoklaksu, w tym ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. TLS, tumour lysis syndrome) i neutropenii (patrz punkty 4.3 i 4.5). Szczegółowe zalecenia podano w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) wenetoklaksu. Antybiotyki z grupy pochodnych ryfamycyny (ryfampicyna, ryfabutyna), flukloksacylina, niektóre leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon), efawi- renz i cymetydyna. 6 Stosowane jednocześnie z pozakonazolem mogą znacznie zmniejszać jego stężenie. Z tego względu należy unikać jednoczesnego podawania tych leków z produktem Posaconazole Stada, chyba że wynikające z tego potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.5). Reakcja nadwrażliwości na światło Pozakonazol może powodować zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło. Na- leży zalecić pacjentom, aby unikali ekspozycji na słońce podczas leczenia bez odpowiedniej ochrony, takiej jak odzież ochronna i krem przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (ang. SPF, Sun Protection Factor). Zaburzenia żołądka i jelit Dane dotyczące farmakokinetyki leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit (takimi jak ciężka biegunka) są ograniczone. Pacjentów z ciężką biegunką lub wymiotami na- leży bardzo dokładnie kontrolować w celu wykrycia przełomu zakażeń grzybiczych. Produkt leczniczy Posaconazole Stada zawiera glukozę Ten produkt leczniczy zawiera około 2,11 g glukozy w 5 ml zawiesiny. Pacjenci z rzadkim zaburzeniem wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku. Może być szkodliwy dla zębów. Produkt leczniczy Posaconazole Stada zawiera sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 ml zawiesiny, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu". Produkt leczniczy Posaconazole Stada zawiera benzoesan sodu Ten produkt leczniczy zawiera 10 mg benzoesanu sodu (E211) w 5 ml zawiesiny.

Wpływ innych leków na pozakonazol Pozakonazol jest metabolizowany w mechanizmie glukuronidacji kwasem UDP- glukuronowym (reakcja enzymatyczna II fazy), a w warunkach in vitro jest usuwany przez p- glikoproteinę (P-gp). Z tego względu związki będące inhibitorami (np. werapamil, cyklospo- ryna, chinidyna, klarytromycyna, erytromycyna i tym podobne) lub induktorami (np. ryfam- picyna, ryfabutyna, niektóre leki przeciwdrgawkowe i tym podobne) wyżej wymienionych szlaków eliminacji mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie pozakonazolu w osoczu. Ryfabutyna Po podaniu ryfabutyny (300 mg raz na dobę) Cmax(maksymalne stężenie w osoczu) i AUC (pole pod krzywą zmian stężenia leku w osoczu w czasie) pozakonazolu zmniejszały się od- powiednio do 57% i 51%. 7 Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i innych induktorów (np. ryfampi- cyny), chyba że potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko. Patrz również poni- żej odnośnie do wpływu pozakonazolu na stężenie ryfabutyny w osoczu. Efawirenz Po podaniu efawirenzu (400 mg raz na dobę) wartości Cmax i AUC pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio o 45% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i efa- wirenzu, chyba że potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko. Fosamprenawir Stosowanie fosamprenawiru w skojarzeniu z pozakonazolem może prowadzić do zmniejsze- nia stężenia pozakonazolu w osoczu. Jeśli wymagane jest jednoczesne stosowanie obu leków, zaleca się ścisłą obserwację pacjenta w kierunku występowania przełomowych zakażeń grzy- biczych. Podawanie wielokrotnych dawek fosamprenawiru (700 mg 2 razy na dobę przez 10 dni) powodowało obniżenie wartości Cmax i AUC pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg raz na dobę w 1. dobie, 200 mg dwa razy na dobę w 2. dobie, a następnie 400 mg dwa razy na dobę przez 8 dni) o odpowiednio 21% i 23%. Wpływ pozakonazolu na poziom fosamprenawiru podczas stosowania fosamprenawiru z rytonawirem nie jest znany. Fenytoina Po podaniu fenytoiny (200 mg raz na dobę) wartości Cmax i AUC pozakonazolu obniżały się odpowiednio o 41% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i fenyto- iny oraz podobnych induktorów (np. karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidonu), chyba że potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko. Antagoniści receptora H2 i inhibitory pompy protonowej Stężenie pozakonazolu w osoczu (Cmax oraz AUC) było niższe o 39% w czasie jednocze- snego stosowania z cymetydyną (400 mg dwa razy na dobę) w wyniku obniżonego wchłania- nia leku, prawdopodobnie w następstwie zmniejszenia wydzielania kwasu solnego w żo- łądku. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać stosowania pozakonazolu z antagonistami recep- tora H2. Podobnie podawanie 400 mg pozakonazolu z ezomeprazolem (40 mg na dobę) prowadziło do obniżenia wartości Cmax i AUC o odpowiednio 46% i 32% w porównaniu z parametrami określonymi podczas podawania samego pozakonazolu 400 mg. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać stosowania pozakonazolu z inhibitorami pompy proto- nowej. Flukloksacylina Flukloksacylina (induktor CYP450) może zmniejszać stężenia pozakonazolu w osoczu. Na- leży unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i flukloksacyliny, chyba że korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4). Pokarm 8 Wchłanianie pozakonazolu rośnie znacząco podczas przyjmowania z posiłkami (patrz punkty 4.2 i 5.2). Wpływ pozakonazolu na inne leki Pozakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu z substratami CYP3A4 może znacznie zwiększać ekspozycję na substraty CYP3A4. Przykła- dem może być działanie na takrolimus, syrolimus, atazanawir oraz midazolam, opisane poni- żej. Zaleca się zachowanie ostrożności w czasie jednoczesnego stosowania pozakonazolu i substratów CYP3A4 podawanych dożylnie. Może być konieczne obniżenie dawki substratu CYP3A4. Jeśli pozakonazol podaje się jednocześnie z podawanymi doustnie substratami CYP3A4, których wzrost stężenia w osoczu może wiązać się z wystąpieniem niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych, należy dokładnie kontrolować stężenie substratu CYP3A4 w osoczu i (lub) działania niepożądane. W razie konieczności należy zmodyfiko- wać dawkę. Przeprowadzono kilka badań dotyczących interakcji na zdrowych ochotnikach, u których występuje większa ekspozycja na pozakonazol w porównaniu do pacjentów otrzymu- jących taką samą dawkę. Wpływ pozakonazolu na substraty CYP3A4 u pacjentów może być nieco słabszy niż obserwowany u zdrowych ochotników. Można oczekiwać, że będzie on zmienny u różnych pacjentów z powodu zmiennej ekspozycji. Wpływ jednoczesnego poda- wania pozakonazolu na stężenia substratów CYP3A4 w osoczu może również wykazywać zmienność u pojedynczego pacjenta, chyba że pozakonazol jest stosowany w ściśle znormali- zowany sposób z pokarmem, z uwagi na duży wpływ pokarmu na ekspozycję na pozakonazol (patrz punkt 5.2). Terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna (substraty CYP3A4) Jednoczesne podawanie pozakonazolu i terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halo- fantryny lub chinidyny jest przeciwwskazane. Równoczesne stosowanie tych leków może po- wodować zwiększenie ich stężenia w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzad- kich przypadków zaburzeń rytmu „torsade des pointes” (patrz punkt 4.3). Alkaloidy sporyszu Pozakonazol może zwiększać stężenie alkaloidów sporyszu w osoczu (ergotaminy i dihydro- ergotaminy), powodując zatrucie. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu i alkaloidów spory- szu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Inhibitory reduktazy HMG-CoA, metabolizowane przez CYP3A4 (np. symwastatyna, lowasta- tyna i atorwastatyna) Pozakonazol może istotnie zwiększać stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu, metabolizowanych przez CYP3A4. Należy przerwać leczenie inhibitorami reduktazy HMG- CoA w czasie stosowania pozakonazolu, ponieważ zwiększenie stężenia statyn jest kojarzone z wystąpieniem rabdomiolizy (patrz punkt 4.3). Alkaloidy barwinka Większość alkaloidów barwinka (np. winkrystyna i winblastyna) to substraty CYP3A4. Jed- noczesne podawanie leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli, w tym pozakonazolu, z 9 winkrystyną wiązało się z cięzkimi reakcjami niepożądanymi na lek (patrz punkt 4.4). Poza- konazol może zwiększać stężenie alkaloidów barwinka w osoczu, co może prowadzić do neurotoksyczności i inne ciężkie reakcje niepożądane. Dlatego u pacjentów przyjmujących alkaloidy barwinka, w tym winkrystynę, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, w tym pozako- nazol, należy ograniczyć do przypadków, w których nie ma alternatywnych możliwości le- czenia przeciwgrzybiczego. Ryfabutyna Pozakonazol podwyższa wartości Cmax i AUC ryfabutyny odpowiednio o 31% i 72%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i ryfabutyny, chyba że wynikające z tego po- tencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz również powyżej odnośnie do wpływu ryfabutyny na stężenie pozakonazolu w osoczu). W przypadku leczenia skojarzo- nego zaleca się ścisłe kontrolowanie morfologii krwi i działań niepożądanych związanych ze wzrostem stężenia ryfabutyny (np. zapalenia błony naczyniowej oka). Syrolimus U zdrowych osób dawki wielokrotne pozakonazolu podawanego w postaci zawiesiny doust- nej (400 mg dwa razy na dobę przez 16 dni) powodowało wzrost wartości Cmax i AUC syroli- musu (pojedyncza dawka 2 mg) odpowiednio średnio 6,7-krotnie i 8,9-krotnie (zakres od 3,1 do 17,5- krotnie). Wpływ pozakonazolu na działanie syrolimusu u pacjentów nie jest znane, jednakże przewiduje się, że będzie ono zmienne z uwagi na fakt zróżnicowanej ekspozycji pacjentów na pozakonazol. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu i syrolimusu nie jest zale- cane i należy go unikać, jeśli tylko jest to możliwe. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest nieuniknione, zaleca się znaczne obniżenie dawki syrolimusu w momencie rozpoczyna- nia terapii pozakonazolem. Należy również bardzo często kontrolować minimalne stężenia syrolimusu w krwi. Stężenie syrolimusu należy oznaczać w momencie rozpoczęcia leczenia pozakonazolem, w czasie trwania leczenia oraz po jego zakończeniu. Jeśli jest to konieczne, należy odpowied- nio zmodyfikować dawkę syrolimusu. Należy zwrócić uwagę, że podczas jednoczesnego sto- sowania pozakonazolu i syrolimusu zależność między minimalnym stężeniem syrolimusu i wartością AUC tego leku ulega zmianie. W rezultacie minimalne stężenie syrolimusu miesz- czące się w typowym zakresie terapeutycznym może wówczas być w rzeczywistości stęże- niem subterapeutycznym. Dlatego należy starać się osiągać wyższe (w zakresie normy) stęże- nia minimalne leku oraz zwracać szczególną uwagę na objawy kliniczne, parametry laborato- ryjne i wyniki biopsji tkanek. Cyklosporyna W grupie pacjentów po przeszczepie serca otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, po- dawanie 200 mg pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej raz na dobę zwiększało stężenia cyklosporyny, powodując konieczność obniżenia jej dawki. Istnieją doniesienia, pochodzące z badań klinicznych dotyczących skuteczności leku, o przypadkach poważnych działań nie- pożądanych, związanych ze wzrostem stężenia cyklosporyny, w tym o działaniu nefrotok- sycznym i o jednym śmiertelnym przypadku leukoencefalopatii. Rozpoczynając leczenie po- zakonazolem u pacjentów otrzymujących cyklosporynę, należy obniżyć dawkę cyklosporyny (np. do około trzech czwartych dotychczasowej dawki). Następnie, w czasie skojarzonego 10 stosowania i po zakończeniu leczenia pozakonazolem, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenia cyklosporyny i, jeśli jest to konieczne, należy modyfikować dawkę cyklosporyny. Takrolimus Pozakonazol podwyższa wartości Cmax i AUC takrolimusu (0,05 mg/kg mc. w dawce poje- dynczej) odpowiednio o 121% i 358%. W badaniach klinicznych dotyczących skuteczności pozakonazolu stwierdzono występowanie istotnej klinicznie interakcji prowadzącej do hospi- talizacji i (lub) przerwania leczenia pozakonazolem. Rozpoczynając stosowanie pozakona- zolu u pacjentów leczonych takrolimusem, należy obniżyć dawkę takrolimusu (np. do około jednej trzeciej podawanej dawki). Następnie należy dokładnie kontrolować stężenie takroli- musu we krwi w czasie leczenia pozakonazolem i po jego zakończeniu. Jeśli jest to ko- nieczne, należy odpowiednio modyfikować dawkę takrolimusu. Inhibitory proteazy HIV Ponieważ inhibitory proteazy HIV są substratami dla CYP3A4, można się spodziewać, że pozakonazol będzie zwiększał stężenie tych leków antyretrowirusowych w osoczu. Jedno- czesne podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem (300 mg jeden raz na dobę) przez 7 dni u osób zdrowych powodowało wzrost wartości Cmax i AUC atazanawiru, średnio odpowiednio 2,6-krotny oraz 3,7-krotny (w zakresie od 1,2- do 26-krotności). Po jednoczesnym podawaniu pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem i rytonawirem (300/100 mg na dobę) przez siedem dni u osób zdrowych wartości Cmax i AUC atazanawiru rosły średnio odpowiednio 1,5-krotnie i 2,5-krotnie (zakres od 0,9 do 4,1-krotnie). Włączeniu pozakona- zolu do terapii atazanawirem lub atazanawirem i rytonawirem towarzyszył wzrost stężeń bili- rubiny w osoczu. W przypadku jednoczesnego podawania z pozakonazolem zalecana jest częsta kontrola działań niepożądanych oraz objawów toksycznych związanych z działaniem leków antyretrowirusowych będących substratami dla CYP3A4. Midazolam i inne benzodiazepiny metabolizowane przez CYP3A4 W badaniu na zdrowych ochotnikach podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg jeden raz na dobę przez 10 dni) powodowało wzrost wartości AUC midazolamu po- dawanego dożylnie (0,05 mg/kg) o 83%. W innym badaniu na zdrowych ochotnikach wielo- krotne dawki pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni) podwyższały wartości Cmax i AUC midazolamu podawanego dożylnie (pojedyncza dawka 0,4 mg) odpowiednio średnio 1,3-krotnie i 4,6-krotnie (zakres od 1,7 do 6,4-krotnie). Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej podawany w dawce 400 mg dwa razy na dobę przez 7 dni powodował wzrost wartości Cmax i AUC midazolamu podawanego dożylnie od- powiednio 1,6- i 6,2-krotny (zakres od 1,6- do 7,6-krotności). Obie dawki pozakonazolu pod- wyższały wartości Cmax i AUC midazolamu podawanego doustnie (pojedyncza dawka do- ustna 2 mg) odpowiednio 2,2- i 4,5-krotnie. Dodatkowo, podawany jednocześnie pozakona- zol w postaci zawiesiny doustnej (200 mg lub 400 mg) wydłużał średni okres półtrwania mi- dazolamu z około 3-4 godzin do 8-10 godzin. Jeśli pozakonazol jest stosowany jednocześnie z benzodiazepinami, które metabolizowane są przez CYP3A4 (np. midazolamem, triazolamem, alprazolamem), należy rozważyć modyfika- cję dawki z uwagi na ryzyko wydłużonego działania sedacyjnego (patrz punkt 4.4). 11 Leki blokujące kanały wapniowe, metabolizowane przez CYP3A4 (np. diltiazem, werapamil, nifedypina, nizoldypina) W czasie jednoczesnego stosowania z pozakonazolem zaleca się częstą kontrolę działań nie- pożądanych i toksycznych, związanych z tymi lekami. Może być konieczna modyfikacja dawki leku z grupy antagonistów kanału wapniowego. Digoksyna Stosowanie innych związków z grupy azoli wiąże się ze wzrostem stężenia digoksyny w osoczu. Dlatego pozakonazol może podwyższać stężenie digoksyny w osoczu, zatem na- leży kontrolować stężenie digoksyny rozpoczynając lub kończąc leczenie pozakonazolem. Pochodne sulfonylomocznika U niektórych zdrowych ochotników otrzymujących jednocześnie pozakonazol i glipizyd ob- serwowano obniżenie stężeń glukozy. U pacjentów z cukrzycą zaleca się kontrolowanie stę- żenia glukozy. Kwas all-trans-retynowy (ang. ATRA, all-trans retinoic acid) lub tretynoina ATRA jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe CYP450, a w szczególności CYP3A4. Jego jednoczesne podawanie z pozakonazolem, który jest silnie działającym inhibitorem CYP3A4, może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tretynoinę, powodując zwiększone ryzyko objawów toksyczności (zwłaszcza hiperkalcemii). Należy kontrolować stężenie wap- nia w surowicy, a w razie potrzeby należy rozważyć stosowną modyfikację dawki tretynoiny podczas leczenia pozakonazolem oraz w ciągu następnych dni po leczeniu. Wenetoklaks W porównaniu z wenetoklaksem w dawce 400 mg podawanym w monoterapii, jednoczesne podawanie 300 mg pozakonazolu, silnego inhibitora CYP3A, z wenetoklaksem w dawce 50 mg i 100 mg przez 7 dni u 12 pacjentów, powodowało zwiększenie stężenia Cmax weneto- klaksu odpowiednio 1,6-krotnie i 1,9-krotnie, a AUC 1,9-krotnie i 2,4-krotnie (patrz punkty 4.3 i 4.4). Patrz ChPL wenetoklaksu. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w zawiesinie doustnej oceniono u >2400 pacjen- tów i zdrowych ochotników włączonych do badań klinicznych oraz na podstawie obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych poważnych działań niepożąda- nych związanych z leczeniem należały: nudności, wymioty, biegunka, gorączka i wzrost stę- żenia bilirubiny. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W klasyfikacji układów i narządów działania niepożądane są wymienione w grupach o określonej częstości występowania według następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podsta- wie dostępnych danych). Tabela 2 Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych i (lub) po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu przedstawione według klasyfikacji ukła- dów i częstości występowania* Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częste: neutropenia 13 Niezbyt częste: trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, eozynofilia, limfadenopatia, zawał śledziony Rzadkie: zespół hemolityczno-mocznicowy, zakrzepowa plamica małopłytkowa, pancytopenia, koagulopatia, krwotoki Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt częste: reakcja alergiczna Rzadkie: reakcja nadwrażliwości Zaburzenia endokrynologiczne Rzadkie: niedoczynność nadnerczy, obniżenie stężenia gonadotropin we krwi, pseudoaldosteronizm Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częste: zaburzenia elektrolitowe, jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia, hipokaliemia, hipomagnezemia Niezbyt częste: hiperglikemia, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Niezbyt częste: nieprawidłowe sny, stan splątania, zaburzenia snu Rzadkie: zaburzenia psychotyczne, depresja Zaburzenia układu nerwowego Częste: parestezje, zawroty głowy, senność, ból głowy, zaburzenia odczuwania smaku Niezbyt częste: drgawki, neuropatia, niedoczulica, drżenia, afazja, bezsenność Rzadkie: udar naczyniowy mózgu, encefalopatia, neuropatia obwo- dowa, omdlenie Zaburzenia oka Niezbyt częste: niewyraźne widzenie, światłowstręt, zmniejszenie ostrości wzroku Rzadkie: podwójne widzenie, mroczki Zaburzenia ucha i błędnika Rzadkie: uszkodzenie słuchu Zaburzenia serca Niezbyt częste: zespół wydłużonego odstępu QT§, nieprawidłowości w badaniu elektrokardiograficznym§, kołatanie serca, bra- dykardia, dodatkowe skurcze nadkomorowe, tachykardia Rzadkie: torsade de pointes, nagły zgon, częstoskurcz komorowy, za- trzymanie krążenia i oddechu, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego Zaburzenia naczyniowe Częste: nadciśnienie tętnicze Niezbyt częste: niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń krwionośnych Rzadkie: zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt częste: kaszel, krwotok z nosa, czkawka, niedrożność nosa, ból opłucnowy, przyspieszenie i spłycenie oddechu Rzadkie: nadciśnienie płucne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie płuc 14 Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo częste: nudności Częste: wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność, suchość w ja- mie ustnej, wzdęcia, zaparcie, dyskomfort w okolicy odbytu i w odbytnicy Niezbyt częste: zapalenie trzustki, rozdęcie brzucha, zapalenie jelit, dyskom- fort w nadbrzuszu, odbijanie, choroba refluksowa żołądkowo- przełykowa, obrzęk jamy ustnej Rzadkie: krwotok z przewodu pokarmowego, niedrożność jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częste: wzrost wartości laboratoryjnych parametrów czynności wą- troby (zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT, zwiększone stężenie bilirubiny, zwiększona aktyw- ność fosfatazy zasadowej, zwiększona aktywność GGTP) Niezbyt częste: uszkodzenie hepatocytów, zapalenie wątroby, żółtaczka, po- większenie wątroby, cholestaza, objawy hepatotoksyczności, zaburzenie czynności wątroby Rzadkie: niewydolność wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby, po- większenie wątroby i śledziony, tkliwość okolicy wątroby, grubofaliste trzepoczące drżenie rąk Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częste: wysypka, świąd Niezbyt częste: owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, łysienie, zapalenie skóry, rumień, wybroczyny Rzadkie: zespół Stevensa-Johnsona, wysypka pęcherzykowa Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło§ Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt częste: ból pleców, ból szyi, bóle mięśniowo-kostne, ból kończyn Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt częste: ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Rzadkie: nerkowa kwasica cewkowa, śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt częste: zaburzenia miesiączki Rzadkie: ból piersi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częste: podwyższona temperatura ciała (gorączka), astenia, uczucie zmęczenia Niezbyt częste: obrzęki, ból, dreszcze, złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, nietolerancja na lek, uczucie roztrzęsienia, zapalenie błon śluzowych Rzadkie: obrzęk języka, obrzęk twarzy Badania diagnostyczne Niezbyt częste: zmiany stężeń innych leków, zmniejszenie stężenia fosfora- nów we krwi, nieprawidłowości w RTG klatki piersiowej 15 * Na podstawie działań niepożądanych obserwowanych po zastosowaniu zawiesiny doustnej, tabletek dojelito- wych, koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji oraz dojelitowego proszku i rozpuszczalnika do sporzą- dzania zawiesiny doustnej. § Patrz punkt 4.4. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Po wprowadzeniu pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby zakończone zgonem (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ry- zyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departa- mentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.