Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 6 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 12 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Aspergilozawskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są wskazane do stosowania w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Inwazyjnej aspergilozy.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są wskazane w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Inwazyjna aspergiloza oporna na amfoterycynę B lub …” · ChPL, pkt 4.1
Białaczkiwskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są również wskazane w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Pacjentów z ostrą białaczką szpikową …” · ChPL, pkt 4.1
Choroba przeszczep przeciw gospodarzowiwskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są również wskazane w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Pacjentów po przeszczepieniu …” · ChPL, pkt 4.1
Grzybicawskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są wskazane do stosowania w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1):” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są wskazane w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1):” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są również wskazane w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1):” · ChPL, pkt 4.1
Kandydozawskazanie z ChPL źródło: „W leczeniu kandydozy jamy ustnej i gardła należy zapoznać się z Charakterystykami Produktów Leczniczych pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej.” · ChPL, pkt 4.1
Kokcydioidomikozawskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są wskazane w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Kokcydioidomikoza oporna na amfoterycynę B, …” · ChPL, pkt 4.1
Neutropeniawskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są również wskazane w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Pacjentów z ostrą białaczką szpikową …” · ChPL, pkt 4.1
Zespoły mielodysplastycznewskazanie z ChPL źródło: „Tabletki dojelitowe produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas są również wskazane w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1): Pacjentów z ostrą białaczką szpikową …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4 - terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halofantryny lub chinidyny - może powodować zwiększenie stężenia tych produktów leczniczych w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadko przypadków częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA - symwastatyny, lowastatyny i atorwastatyny (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie podczas fazy rozpoczęcia leczenia i dostosowywania dawki wenetoklaksu u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (ang. chronic lymphocytic leukaemia, CLL) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
żółtypodłużnynadruk: Pnadruk: 100 Tabletki dojelitowe. Żółte, matowe, podłużne tabletki powlekane, z wytłoczonymi oznaczeniami „P” po jednej stronie i „100” po drugiej stronie. źródło: Ulotka, pkt 6
żółtypodłużny17,6 x 6,9 mmnadruk: Pnadruk: 100 Żółte, matowe, podłużne tabletki powlekane o wymiarach około 17,6 x 6,9 mm z wytłoczonymi oznaczeniami „P” po jednej stronie i „100” po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Należy zachować ostrożność, ponieważ w związku ze stosowaniem pozakonazolu zgłaszano przypadki występowania pewnych działań niepożądanych (np. zawrotów głowy, senności itp.), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i (lub) obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
146 pozycji wyodrębnione przez model AI
często: neutropenia; zaburzenia elektrolitowe; jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; hipokaliemia; hipomagnezemia; parestezje; zawroty głowy; senność; ból głowy; zaburzenia odczuwania smaku; nadciśnienie tętnicze; ból brzucha; niestrawność; suchość w jamie ustnej; oddawanie gazów; zaparcia; dyskomfort w okolicy odbytu i w odbytnicy; wzrost wartości laboratoryjnych parametrów czynności wątroby (zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT, zwiększone stężenie bilirubiny, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększona aktywność GGTP); wysypka; świąd; podwyższona temperatura ciała (gorączka); astenia; uczucie zmęczenia; ból
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież) źródło: „Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych przedstawiono w Tabeli 1.” · ChPL, pkt 4.2
nie stosować poniżej 2 lat źródło: „Leku Posaconazole Aurovitas nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.” · Ulotka, pkt 2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności pozakonazolu u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Dane kliniczne nie są dostępne.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy)„Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg lub 300 mg koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) dwa razy na dobę w pierwszym dniu, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg lub 300 mg koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) raz na dobę.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) dwa razy na dobę w pierwszym dniu leczenia, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) raz na dobę.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) dwa razy dobę pierwszego dnia, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) raz na dobę.”
Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie przypuszcza się, żeby zaburzenie czynności nerek wpływało na farmakokinetykę pozakonazolu i dlatego nie zaleca się modyfikacji dawki (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Ograniczone dane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w tym z grupy C wg klasyfikacji Child-Pugh przewlekłych chorób wątroby), dotyczące farmakokinetyki pozakonazolu, wskazują na zwiększenie stężenia produktu leczniczego w osoczu w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, ale nie świadczą o konieczności modyfikacji dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Należy zachować ostrożność z powodu możliwości zwiększenia stężenia produktu leczniczego w osoczu.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania pozakonazolu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia. Pozakonazolu nie wolno podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki zdecydowanie przewyższają ryzyko dla płodu.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Pozakonazol przenika do mleka szczurów w okresie laktacji (patrz punkt 5.3). Nie badano wydzielania pozakonazolu w mleku ludzkim. Po rozpoczęciu leczenia pozakonazolem karmienie piersią musi zostać przerwane.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Pozakonazol nie wpływał na płodność szczurów płci męskiej w dawkach do 180 mg/kg (3,4-krotność 300 mg tabletki w oparciu o stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym u pacjentów) lub szczurów płci żeńskiej w dawce do 45 mg/kg (2,6-krotność 300 mg tabletki w oparciu o stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym u pacjentów). Brak jest doświadczenia klinicznego związanego z oceną wpływu pozakonazolu na płodność u ludzi.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Tabletki nie mogą być stosowane zamiennie z zawiesiną doustną ze względu na różnice w częstości dawkowania tych dwóch postaci produktu leczniczego, stosowaniu z jedzeniem oraz osiąganym stężeniu produktu leczniczego w osoczu.”
jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas w postaci tabletek na ogół zapewnia wyższe stężenie produktu leczniczego w osoczu niż pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej zarówno na czczo, jak i po posiłku.”
jedzenie i napoje: „Każdą dawkę w postaci tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.”
jedzenie i napoje: „Każdą dawkę można przyjmować niezależnie od posiłków.”
jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Posaconazole Aurovitas może być przyjmowany z posiłkami lub niezależnie od posiłków (patrz punkt 5.2).”
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 1. Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg i u dorosłych w zależności od wskazania(dzieci, młodzież, dorośli)
Wskazanie
Dawka i czas trwania leczenia (Patrz punkt 5.2)
Leczenie inwazyjnej aspergilozy (tylko dla dorosłych)
Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg lub 300 mg koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) dwa razy na dobę w pierwszym dniu, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg lub 300 mg koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) raz na dobę. Każdą dawkę w postaci tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Zalecany całkowity czas trwania leczenia wynosi 6- 12 tygodni. Zmiana między dożylnym a doustnym podawaniem jest właściwa, gdy jest to wskazane klinicznie.
Oporne inwazyjne zakażenia grzybicze (IZG)/pacjenci z IZG i z nietolerancją na terapię pierwszego rzutu
Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) dwa razy na dobę w pierwszym dniu leczenia, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) raz na dobę. Każdą dawkę można przyjmować niezależnie od posiłków. Czas trwania leczenia należy dostosować do stopnia nasilenia choroby podstawowej, szybkości ustępowania immunosupresji i odpowiedzi klinicznej.
Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom grzybiczym
Dawka nasycająca wynosząca 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) dwa razy dobę pierwszego dnia, a następnie 300 mg (trzy tabletki po 100 mg) raz na dobę. Każdą dawkę można przyjmować niezależnie od posiłków. Czas trwania leczenia należy dostosować do ustępowania neutropenii lub immunosupresji. U pacjentów z ostrą białaczką szpikową lub zespołem mielodysplastycznym profilaktyczne podawanie produktu leczniczego Posaconazole Aurovitas należy rozpocząć na kilka dni przed przewidywanym wystąpieniem neutropenii i kontynuować przez 7 dni od momentu, gdy liczba neutrofili przekroczy 500 komórek w mm3.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas
Kiedy nie przyjmować leku Posaconazole Aurovitas
• jeśli pacjent ma uczulenie na pozakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• jeśli pacjent przyjmuje terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantrynę, chinidynę,
jakiekolwiek leki zawierające „alkaloidy sporyszu”, takie jak ergotamina lub
dihydroergotamina, albo „statyny” takie jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna.
• jeśli pacjent rozpoczął leczenie wenetoklaksem lub dawkowanie wenetoklaksu jest powoli
zwiększane w ramach terapii przewlekłej białaczki limfocytowej (ang. chronic lymphocytic
leukaemia, CLL).
Nie należy przyjmować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji
dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości przed przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Więcej informacji na ten temat, w tym informacje dotyczące innych leków mogących wchodzić w
interakcje z lekiem Posaconazole Aurovitas, podano poniżej w punkcie „Lek Posaconazole Aurovitas
a inne leki”.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas należy omówić to z lekarzem,
farmaceutą lub pielęgniarką:
• jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy, taki jak ketokonazol,
flukonazol, itrakonazol lub worykonazol.
• jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości schorzenia wątroby. W
trakcie przyjmowania tego leku może być konieczne wykonywanie badań krwi.
• jeśli u pacjenta występuje ciężka biegunka lub silne wymioty, ponieważ mogą osłabić
skuteczność działania tego leku.
• jeśli u pacjenta w zapisie EKG stwierdza się zaburzenia rytmu serca, które wskazują na
wydłużenie odstępu QTc.
• jeśli u pacjenta rozpoznano osłabienie mięśnia sercowego lub niewydolność serca.
• jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne spowolnienie akcji serca.
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca.
• jeśli u pacjenta występują nieprawidłowe zmiany poziomu potasu, magnezu lub wapnia we
krwi.
• jeśli pacjent przyjmuje winkrystynę, winblastynę i inne „alkaloidy barwinka” (leki stosowane w
leczeniu nowotworu).
• jeśli pacjent przyjmuje wenetoklaks (lek stosowany w leczeniu nowotworu).
Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na słońce. Ważne jest, aby zakrywać odsłonięte na
słońce obszary skóry odzieżą ochronną i stosować krem przeciwsłoneczny o wysokim
współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (ang. Sun Protection Factor, SPF), ponieważ może
wystąpić zwiększona wrażliwość skóry na promienie słoneczne UV (ang. Ultraviolet).
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (oraz w razie wątpliwości), przed
przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Jeśli podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas wystąpi ciężka biegunka lub silne wymioty,
należy natychmiast zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki ze względu na możliwość
nieprawidłowego działania leku. Więcej informacji na ten temat podano w punkcie 4.
Dzieci
Leku Posaconazole Aurovitas nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.
Lek Posaconazole Aurovitas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
• terfenadynę (stosowaną w leczeniu alergii)
• astemizol (stosowany w leczeniu alergii)
• cyzapryd (stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych)
• pimozyd (stosowany w leczeniu objawów zespołu Tourett’a i chorób psychicznych)
• halofantrynę (stosowaną w leczeniu malarii)
• chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Lek Posaconazole Aurovitas może spowodować zwiększenie stężenia tych leków we krwi i w
konsekwencji poważne zmiany rytmu serca:
• jakiekolwiek leki zawierające alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina lub dihydroergotamina,
stosowane w leczeniu migrenowych bólów głowy. Lek Posaconazole Aurovitas może
spowodować zwiększenie poziomu tych leków we krwi, co może prowadzić do znacznego
ograniczenia dopływu krwi do palców dłoni lub stóp i w konsekwencji ich uszkodzenia.
• „statyn”, takich jak symwastatyna, atorwastatyna lub lowastatyna, stosowanych w celu
obniżenia wysokiego poziomu cholesterolu.
• wenetoklaks stosowany na początku leczenia pewnego rodzaju nowotworu zwanego przewlekłą
białaczką limfocytową (CLL).
Nie należy przyjmować leku Posaconazole Aurovitas, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji
dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości przed przyjęciem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Inne leki
Należy zapoznać się z powyższą listą leków, których nie wolno przyjmować w czasie leczenia lekiem
Posaconazole Aurovitas. Poza lekami wymienionymi powyżej są inne leki, których stosowanie wiąże
się z ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Ryzyko to może być większe, gdy przyjmuje się je z
lekiem Posaconazole Aurovitas. Należy się upewnić, że lekarz prowadzący został poinformowany o
wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta (wydawanych na receptę lub dostępnych bez recepty).
Niektóre leki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku Posaconazole
Aurovitas poprzez zwiększenie stężenia leku Posaconazole Aurovitas we krwi.
Następujące leki mogą obniżać skuteczność leku Posaconazole Aurovitas poprzez obniżenie ilości
leku Posaconazole Aurovitaswe krwi:
• ryfabutyna i ryfampicyna (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń). Osoby przyjmujące
ryfabutynę powinny wykonać badania krwi i zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane
ryfabutyny.
• fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub prymidon (stosowane w leczeniu lub profilaktyce
napadów drgawkowych).
• efawirenz i fosamprenawir stosowane w leczeniu zakażenia HIV.
• flukloksacylina (antybiotyk stosowany w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym).
Lek Posaconazole Aurovitas może prawdopodobnie zwiększać ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych niektórych leków poprzez zwiększenie stężenia tych leków we krwi. Do tych leków
należy zaliczyć:
• winkrystynę, winblastynę i inne „alkaloidy barwinka” (stosowane w leczeniu nowotworu)
• wenetoklaks (stosowany w leczeniu nowotworu)
• cyklosporynę (stosowaną podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
• takrolimus i syrolimus (stosowane podczas operacji przeszczepienia narządu lub po niej)
• ryfabutynę (stosowaną w leczeniu pewnych zakażeń)
• leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV zwane inhibitorami proteazy (w tym lopinawir i
atazanawir przyjmowane jednocześnie z rytonawirem)
• midazolam, triazolam, alprazolam lub inne benzodiazepiny (stosowane jako leki uspokajające
lub rozluźniające mięśnie)
• diltiazem, werapamil, nifedypinę, nisoldypinę lub inne blokery kanału wapniowego (stosowane
w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
• digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca)
• glipizyd lub inne pochodne „sulfonylomocznika” (stosowane w celu obniżenia wysokiego
poziomu cukru we krwi)
• kwas all-trans-retynowy (ang. all-trans retinoic acid, ATRA), zwany także tretynoiną
(stosowany w leczeniu pewnych nowotworów krwi).
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (oraz w razie wątpliwości), przed
przyjęciem leku Posaconazole Aurovitas należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza że może być w ciąży, wówczas przed rozpoczęciem
przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas powinna powiadomić lekarza.
Nie wolno przyjmować leku Posaconazole Aurovitas w ciąży, chyba że tak zaleci lekarz.
Kobiety, w wieku rozrodczym, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas przyjmowania
tego leku. W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas należy
niezwłocznie powiadomić lekarza.
Nie należy karmić piersią w trakcie przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas, ponieważ niewielkie
ilości leku mogą przenikać do mleka ludzkiego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Posaconazole Aurovitas mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub
niewyraźne widzenie, które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów,
posługiwania się narzędziami lub obsługiwania maszyn. W takim przypadku nie wolno prowadzić
pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych maszyn i należy niezwłocznie
powiadomić lekarza.
Lek Posaconazole Aurovitas zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Należy natychmiast poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi
którekolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań niepożądanych, ponieważ może być
potrzebna natychmiastowa pomoc medyczna:
• nudności lub wymioty (mdłości lub wymioty), biegunka
• objawy niewydolności wątroby – do tych objawów zalicza się zażółcenie skóry lub twardówek
(białkówek) oczu, nietypowo ciemną barwę moczu lub jasne zabarwienie stolca, nudności
występujące bez przyczyny, dolegliwości żołądkowe, utratę apetytu, nietypowe zmęczenie lub
osłabienie, wzrost aktywności enzymów wątrobowych wykazany w badaniach krwi
• reakcja alergiczna
Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi którekolwiek z
wymienionych poniżej działań niepożądanych:
Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
• zmiana stężenia elektrolitów we krwi wykazana w badaniach krwi – do jej objawów zalicza się
uczucie dezorientacji lub osłabienie
• nieprawidłowe czucie skórne, w tym uczucie drętwienia, mrowienia, świądu, gęsiej skórki,
kłucia lub pieczenia
• ból głowy
• niski poziom potasu – wykazany w badaniach krwi
• niski poziom magnezu – wykazany w badaniach krwi
• wysokie ciśnienie tętnicze
• utrata apetytu, ból żołądka lub rozstrój żołądka, gazy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia
odczuwania smaku
• zgaga (uczucie pieczenia w klatce piersiowej i gardle)
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby neutrofili, czyli rodzaju białych krwinek
(neutropenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
• gorączka
• uczucie osłabienia, zawroty głowy, zmęczenie lub senność
• wysypka
• świąd
• zaparcia
• dyskomfort w odbytnicy
Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
• niedokrwistość – do jej objawów zalicza się bóle głowy, uczucie zmęczenia lub zawroty głowy,
duszność lub zblednięcie skóry oraz niski poziom hemoglobiny wykazany w badaniach krwi
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), które może
prowadzić do występowania krwawień
• wykazane w badaniach krwi zmniejszenie liczby leukocytów, czyli rodzaju białych krwinek
(leukopenia), które może zwiększyć podatność na zakażenia
• zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych, czyli rodzaju białych krwinek (eozynofilia),
które może mieć związek ze stanem zapalnym
• zapalenie naczyń krwionośnych
• zaburzenia rytmu serca
• drgawki
• uszkodzenie nerwów (neuropatia)
• nieprawidłowy rytm serca wykazany w zapisie EKG, kołatanie serca, spowolnione lub
przyspieszone bicie serca, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi
• obniżone ciśnienie krwi
• zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha
• niedotlenienie śledziony (zawał śledziony) – może to powodować silny ból brzucha
• poważne zaburzenia czynności nerek – do ich objawów zalicza się zmniejszenie lub
zwiększenie ilości moczu, albo zmianę barwy moczu
• wysoki poziom kreatyniny w moczu wykazany w badaniach krwi
• kaszel, czkawka
• krwawienia z nosa
• silny i ostry ból w klatce piersiowej pojawiający się podczas wdechu (ból opłucnowy)
• powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia)
• osłabienie czucia, zwłaszcza skórnego
• drżenie
• podwyższenie lub obniżenie poziomu cukru we krwi
• niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło
• wypadanie włosów (łysienie)
• owrzodzenie jamy ustnej
• dreszcze, ogólne złe samopoczucie
• ból, ból pleców lub szyi, ból rąk lub nóg
• zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki)
• zaburzenia miesiączkowania (nieprawidłowe krwawienia z pochwy)
• trudność w zasypianiu (bezsenność)
• częściowa lub całkowita utrata zdolności mówienia
• obrzęk jamy ustnej
• nietypowe sny lub problemy ze snem
• zaburzenia koordynacji lub równowagi
• zapalenie błon śluzowych
• zatkany nos
• trudności z oddychaniem
• dyskomfort w klatce piersiowej
• wzdęcia
• łagodne do nasilonych nudności, wymioty, kurcze brzucha i biegunka, zwykle spowodowane
wirusem, ból brzucha
• odbijanie się
• uczucie niepokoju ruchowego
Rzadkie: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób
• zapalenie płuc – do jego objawów można zaliczyć duszność i odpluwanie wydzieliny o
zmienionej barwie
• wysokie ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne), które może
prowadzić do ciężkiego uszkodzenia płuc i serca
• zaburzenia krwi, takie jak nietypowe krzepnięcie krwi lub wydłużenie czasu krwawienia
• ciężkie reakcje alergiczne, w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie się skóry
• zaburzenia psychiczne, takie jak słyszenie głosów i widzenie nieistniejących rzeczy
• omdlenia
• problemy z myśleniem lub mówieniem, gwałtowne, niekontrolowane ruchy kończyn, zwłaszcza
rąk
• udar mózgu – do jego objawów można zaliczyć ból, osłabienie, drętwienie lub mrowienie
kończyn
• pojawienie się ubytku lub mroczka (ciemnej plamy) w polu widzenia
• niewydolność serca lub zawał serca, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca i śmierci,
zaburzenia rytmu serca powodujące nagły zgon
• obecność skrzeplin krwi w naczyniach kończyn dolnych (zakrzepica żył głębokich) – do jej
objawów można zaliczyć silny ból lub obrzęki nóg
• obecność skrzeplin krwi w naczyniach płuc (zatorowość płucna) – do jej objawów można
zaliczyć duszność lub ból w czasie oddychania
• krwawienie z żołądka lub jelit – do jego objawów można zaliczyć krwawe wymioty lub
obecność krwi w stolcu
• niedrożność jelit, a zwłaszcza jelita krętego. Niedrożność uniemożliwia przesuwanie się
zawartości jelit do dolnego odcinka przewodu pokarmowego (jelita grubego). Do jej objawów
można zaliczyć uczucie wzdęcia, wymioty, ciężkie zaparcie, utratę apetytu i skurcze jelit
• zespół hemolityczno-mocznicowy, w którym dochodzi do rozpadu czerwonych krwinek
(hemolizy). Może mu towarzyszyć niewydolność nerek
• pancytopenia, czyli zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (krwinek białych, czerwonych i
płytek krwi) wykazane w badaniach krwi
• duże fioletowe wylewy pod skórą (zakrzepowa plamica małopłytkowa)
• obrzęk twarzy lub języka
• depresja
• podwójne widzenie
• ból piersi
• zaburzenia czynności nadnerczy, które mogą powodować osłabienie, zmęczenie, utratę apetytu,
zmiany zabarwienia skóry
• zaburzenia czynności przysadki, które mogą powodować obniżenie poziomu niektórych
hormonów we krwi wpływających na czynność męskich lub żeńskich narządów płciowych
• problemy ze słuchem
• pseudoaldosteronizm, który skutkuje wysokim ciśnieniem tętniczym krwi z niskim stężeniem
potasu (wykazanym w badaniu krwi)
Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• niektórzy pacjenci zgłaszali również uczucie dezorientacji po przyjęciu pozakonazolu
• zaczerwienienie skóry
Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych wyżej objawów niepożądanych, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: www.smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4 - terfenadyny,
astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halofantryny lub chinidyny - może powodować zwiększenie
stężenia tych produktów leczniczych w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadko
przypadków częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA -
symwastatyny, lowastatyny i atorwastatyny (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie podczas fazy rozpoczęcia leczenia i dostosowywania dawki wenetoklaksu u
pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (ang. chronic lymphocytic leukaemia, CLL) (patrz
punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość
Brak informacji na temat nadwrażliwości krzyżowej między pozakonazolem i innymi związkami
przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując pozakonazol pacjentom z
nadwrażliwością na inne związki z grupy azoli.
Toksyczność dla wątroby
W czasie stosowania pozakonazolu zgłaszano reakcje ze strony wątroby (np. niewielkie lub
umiarkowane zwiększenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, stężenia bilirubiny
całkowitej, i (lub) zapalenie wątroby manifestujące się klinicznie). Podwyższone wyniki prób
wątrobowych na ogół wracały do normy po zaprzestaniu leczenia, a w niektórych przypadkach
dochodziło do ich normalizacji bez przerywania leczenia. Cięższe reakcje ze strony wątroby, w tym
przypadki zgonów, występowały rzadko.
Pozakonazol należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na
niewielkie doświadczenie kliniczne oraz możliwość występowania wyższych stężeń pozakonazolu
w osoczu u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Monitorowanie czynności wątroby
Badania czynności wątroby należy wykonać na początku leczenia i powtarzać w trakcie leczenia
pozakonazolem. Pacjenci, u których w czasie stosowania pozakonazolu stwierdzono odbiegające od
normy wartości prób wątrobowych, muszą być rutynowo badani, czy nie wystąpiło u nich ciężkie
uszkodzenie wątroby. Postępowanie powinno obejmować laboratoryjne oznaczania parametrów
czynności wątroby (zwłaszcza prób wątrobowych i bilirubiny). Należy rozważyć zaprzestanie leczenia
pozakonazolem w przypadku, gdy kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na rozwój
choroby wątroby.
Wydłużenie odstępu QTc
Stosowanie niektórych związków z grupy azoli jest związane z wydłużeniem odstępu QTc.
Pozakonazolu nie wolno stosować z innymi produktami leczniczymi, będącymi substratami CYP3A4,
o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc (patrz punkty 4.3 i 4.5). Pozakonazol należy
stosować ostrożnie u pacjentów z warunkami sprzyjającymi występowaniu zaburzeń rytmu serca, do
których należy:
• Wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QTc
• Kardiomiopatia, zwłaszcza przy współistniejącej niewydolności mięśnia sercowego
• Bradykardia zatokowa
• Współistniejące objawowe zaburzenia rytmu serca
• Jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych, mogących wydłużać odstęp QTc (innych
niż wymienione w punkcie 4.3).
Przed rozpoczęciem stosowania pozakonazolu i w czasie leczenia należy monitorować zaburzenia
elektrolitowe, zwłaszcza dotyczące stężeń potasu, magnezu lub wapnia. W razie konieczności, należy
je wyrównywać.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Pozakonazol jest inhibitorem CYP3A4. Z tego powodu w czasie leczenia innymi produktami
leczniczymi metabolizowanymi przez CYP3A4 należy go stosować tylko w szczególnych
przypadkach (patrz punkt 4.5).
Midazolam i inne benzodiazepiny
Ze względu na ryzyko przedłużającej się sedacji i możliwej depresji oddechowej jednoczesne
podawanie pozakonazolu z którymikolwiek benzodiazepinami metabolizowanymi przez CYP3A4 (np.
midazolamem, triazolamem, alprazolamem) powinno być rozważane tylko wówczas, gdy jest to
absolutnie konieczne. Należy rozważyć dostosowanie dawki benzodiazepiny metabolizowanej przez
CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Toksyczne oddziaływanie winkrystyny
Jednoczesne podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu z
winkrystyną jest związane z działaniem neurotoksycznymi innymi ciężkimi działaniami
niepożądanymi, w tym napadami drgawkowymi, neuropatią obwodową, zespołem nieprawidłowego
wydzielania hormonu antydiuretycznego oraz z występowaniem niedrożności porażennej jelit.
Podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu pacjentom
otrzymującym alkaloidy barwinka, w tym winkrystynę, należy ograniczyć do tych pacjentów, dla
których nie jest dostępne inne leczenie przeciwgrzybicze (patrz punkt 4.5).
Toksyczne oddziaływanie wenetoklaksu
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A, w tym pozakonazolu z substratem CYP3A4
wenetoklaksem może zwiększać działanie toksyczne wenetoklaksu, w tym ryzyko wystąpienia zespołu
rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS) i neutropenii (patrz punkty 4.3 i 4.5). Szczegółowe
zalecenia podano w ChPL wenetoklaksu.
Antybiotyki z grupy pochodnych ryfamycyny (ryfampicyna, ryfabutyna), flukloksacylina, niektóre
produkty lecznicze przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon) i
efawirenz
Stosowane jednocześnie z pozakonazolem, mogą znacznie zmniejszać jego stężenie. Z tego względu
należy unikać jednoczesnego podawania, chyba że wynikające z tego potencjalne korzyści dla
pacjenta przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.5).
Stężenie w osoczu
Stężenia pozakonazolu w osoczu są zazwyczaj wyższe po przyjęciu pozakonazolu w tabletkach niż po
przyjęciu pozakonazolu w zawiesinie doustnej. U niektórych pacjentów stężenia osoczowe po
zastosowaniu pozakonazolu w postaci tabletek mogą zwiększać się w czasie (patrz punkt 5.2).
Zaburzenia żołądka i jelit
Dane dotyczące farmakokinetyki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami żołądka i jelit (takimi jak
ciężka biegunka) są ograniczone. Pacjenci z ciężką biegunką lub wymiotami powinni być ściśle
monitorowani w celu wykrycia zakażeń grzybiczych z przełamania.
Reakcja nadwrażliwości na światło
Pozakonazol może powodować zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło. Należy
zalecić pacjentom, aby unikali ekspozycji na słońce podczas leczenia bez odpowiedniej ochrony,
takiej jak odzież ochronna i krem przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony
przeciwsłonecznej (ang. Sun Protection Factor, SPF).
Substancje pomocnicze
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą tabletkę, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na pozakonazol
Pozakonazol jest metabolizowany poprzez UDP glukuronizację (reakcja enzymatyczna II fazy) i w
warunkach in vitro jest usuwany przez p-glikoproteinę (P-gp). Z tego względu związki będące
inhibitorami (np. werapamil, cyklosporyna, chinidyna, klarytromycyna, erytromycyna i tym podobne)
lub induktorami (np. ryfampicyna, ryfabutyna, niektóre produkty lecznicze przeciwdrgawkowe i tym
podobne) wyżej wymienionych szlaków eliminacji, mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać
stężenie pozakonazolu w osoczu.
Ryfabutyna
Po podaniu ryfabutyny (300 mg raz na dobę) Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) i AUC (pole pod
krzywą zmian stężenia produktu leczniczego w osoczu w czasie) pozakonazolu zmniejszały się
odpowiednio do 57% i 51%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i ryfabutyny oraz
innych induktorów (np. ryfampicyny), chyba że potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają
ryzyko. Patrz również poniżej odnośnie wpływu pozakonazolu na stężenie ryfabutyny w osoczu.
Flukloksacylina
Flukloksacylina (induktor CYP450) może zmniejszać stężenia pozakonazolu w osoczu. Należy
unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i flukloksacyliny, chyba że korzyści dla pacjenta
przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).
Efawirenz
Po podaniu efawirenzu (400 mg raz na dobę) Cmax i AUC pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio
o 45% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i efawirenzu, chyba, że
potencjalne korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko.
Fosamprenawir
Stosowanie fosamprenawiru w skojarzeniu z pozakonazolem może prowadzić do zmniejszenia
stężenia pozakonazolu w osoczu. Jeśli wymagane jest jednoczesne stosowanie obu produktów
leczniczych, zaleca się ścisłą obserwację pacjenta w kierunku występowania przełomowych zakażeń
grzybiczych. Podawanie wielokrotnej dawki fosamprenawiru (700 mg dwa razy na dobę przez 10 dni)
powodowało zmniejszenie wartości Cmax i AUC pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg
raz na dobę w 1. dobie, 200 mg dwa razy na dobę w 2. dobie, a następnie 400 mg dwa razy na dobę
przez 8 dni) o odpowiednio 21% i 23%. Wpływ pozakonazolu na poziom fosamprenawiru, podczas
stosowania fosamprenawiru z rytonawirem, nie jest znany.
Fenytoina
Po podaniu fenytoiny (200 mg raz na dobę) Cmax i AUC pozakonazolu zmniejszały się odpowiednio o
41% i 50%. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i fenytoiny oraz podobnych
induktorów (np. karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidonu), chyba że potencjalne korzyści dla
pacjenta przewyższają ryzyko.
Antagoniści receptora H2 i inhibitory pompy protonowej
Nie obserwowano znaczących klinicznie następstw w przypadku stosowania pozakonazolu w
tabletach jednocześnie z produktami leczniczymi zobojętniającymi, antagonistami receptora H2 i
inhibitorami pompy protonowej. Nie jest konieczna modyfikacja dawki pozakonazolu w tabletkach w
przypadku, gdy jest on stosowany jednocześnie z produktami leczniczymi zobojętniającymi,
antagonistami receptora H2 i inhibitorami pompy protonowej.
Wpływ pozakonazolu na inne produkty lecznicze
Pozakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu z substratami
CYP3A4 może znacznie zwiększać ekspozycję na substraty CYP3A4. Przykładem może być działanie
na takrolimus, syrolimus, atazanawir oraz midazolam, opisane poniżej. Zaleca się zachowanie
ostrożności w czasie jednoczesnego stosowania pozakonazolu i substratów CYP3A4 podawanych
dożylnie. Może być konieczne zmniejszenie dawki substratu CYP3A4. Jeśli pozakonazol podaje się
jednocześnie z podawanymi doustnie substratami CYP3A4, których zwiększenie stężenia w osoczu
może wiązać się z wystąpieniem poważnych działań niepożądanych, należy dokładnie monitorować
stężenie substratu CYP3A4 w osoczu i (lub) działania niepożądane. W razie konieczności należy
dostosować dawkę. Kilka badań dotyczących interakcji było prowadzonych na zdrowych ochotnikach,
u których występuje większa ekspozycja na pozakonazol w porównaniu do pacjentów otrzymujących
taką samą dawkę. Wpływ pozakonazolu na substraty CYP3A4 u pacjentów może być nieco niższy niż
obserwowany u zdrowych ochotników. Można oczekiwać, że będzie on zmienny u różnych pacjentów
z uwagi na fakt zmiennej ekspozycji. Wpływ jednoczesnego podawania pozakonazolu na stężenie
substratów CYP3A4 w osoczu może również wykazywać zmienność u pojedynczego pacjenta.
Terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna (substraty CYP3A4)
Jednoczesne podawanie pozakonazolu i terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, halofantryny
oraz chinidyny jest przeciwwskazane. Równoczesne stosowanie może powodować zwiększenie
stężenia tych produktów leczniczych w osoczu, prowadząc do wydłużenia odstępu QTc i rzadkich
przypadków torsade des pointes (patrz punkt 4.3).
Alkaloidy sporyszu
Pozakonazol może zwiększać stężenie alkaloidów sporyszu w osoczu (ergotaminy i
dihydroergotaminy), powodując zatrucie. Jednoczesne podawanie pozakonazolu i alkaloidów sporyszu
jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA, metabolizowane przez CYP3A4 (np. symwastatyna, lowastatyna i
atorwastatyna)
Pozakonazol może istotnie zwiększać stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu,
metabolizowanych przez CYP3A4. Należy przerwać leczenie inhibitorami reduktazy HMG-CoA w
czasie stosowania pozakonazolu, ponieważ zwiększenie stężenia statyn jest wiązane z wystąpieniem
rabdomiolizy (patrz punkt 4.3).
Alkaloidy barwinka
Alkaloidy barwinka (np. winkrystyna i winblastyna) są w większości substratami CYP3A4.
Jednoczesne podawanie azolowych pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu
z winkrystyną było związane z występowaniem ciężkich działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Pozakonazol może zwiększać stężenie alkaloidów barwinka w osoczu, co może powodować działanie
neurotoksyczne i inne ciężkie działania niepożądane. Z tego względu podawanie azolowych
pochodnych przeciwgrzybiczych, w tym pozakonazolu pacjentom otrzymującym alkaloidy barwinka,
w tym winkrystynę, należy ograniczyć do tych pacjentów, dla których nie jest dostępne inne leczenie
przeciwgrzybicze.
Ryfabutyna
Pozakonazol zwiększał Cmax i AUC ryfabutyny odpowiednio o 31% i 72%. Należy unikać
jednoczesnego stosowania pozakonazolu i ryfabutyny, chyba że wynikające z tego potencjalne
korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko (patrz również powyżej odnośnie wpływu ryfabutyny na
stężenie pozakonazolu w osoczu). W przypadku leczenia skojarzonego zaleca się ścisłe kontrolowanie
morfologii krwi i działań niepożądanych związanych ze zwiększeniem stężenia ryfabutyny (np.
zapalenia błony naczyniowej oka).
Syrolimus
U zdrowych osób, wielokrotne podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa
razy na dobę przez 16 dni) zwiększało Cmax i AUC syrolimusu (pojedyncza dawka 2 mg) odpowiednio
średnio 6,7-krotnie i 8,9-krotnie (zakres od 3,1 do 17,5- krotnie). Działanie pozakonazolu na syrolimus
u pacjentów nie jest znane, jednakże oczekuje się, że będzie zmienne z uwagi na fakt zróżnicowanej
ekspozycji pacjentów na działanie pozakonazolu. Jednoczesne stosowanie pozakonazolu i syrolimusu
nie jest zalecane i należy go unikać, jeśli tylko jest to możliwe. Jeśli jednoczesne stosowanie jest
nieuniknione, zalecane jest, żeby dawka syrolimusu została znacznie zmniejszona w momencie
rozpoczynania terapii pozakonazolem. Należy również bardzo często monitorować minimalne stężenia
syrolimusu w pełnej krwi. Stężenie syrolimusu należy oznaczać w momencie rozpoczęcia leczenia
pozakonazolem, w czasie trwania leczenia oraz po jego zakończeniu. Jeśli jest to konieczne, należy
odpowiednio dostosowywać dawkę syrolimusu. Należy zaznaczyć, że podczas jednoczesnego
stosowania pozakonazolu i syrolimusu, zależność między minimalnym stężeniem syrolimusu i AUC
ulega zmianie. W wyniku tego stężenie syrolimusu może osiągnąć poziom poniżej stężeń
terapeutycznych. Dlatego należy starać się osiągać wyższe (w zakresie normy) stężenia produktu
leczniczego oraz zwracać szczególną uwagę na objawy kliniczne, parametry laboratoryjne i biopsje
tkankowe.
Cyklosporyna
W grupie pacjentów po przeszczepie serca, otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, podawanie
200 mg pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej raz na dobę zwiększało stężenia cyklosporyny,
powodując konieczność zmniejszenia jej dawki. Istnieją doniesienia, pochodzące z badań klinicznych
dotyczących skuteczności produktu leczniczego, o przypadkach poważnych działań niepożądanych,
związanych ze zwiększeniem stężenia cyklosporyny, w tym działania nefrotoksycznego i o jednym
śmiertelnym przypadku leukoencefalopatii. Rozpoczynając leczenie pozakonazolem u pacjentów
otrzymujących cyklosporynę, należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny (np. do około trzech czwartych
stosowanej dawki). Następnie, w czasie skojarzonego stosowania i po zakończeniu leczenia
pozakonazolem, jeśli jest to konieczne, należy dostosowywać dawkę cyklosporyny.
Takrolimus
Pozakonazol zwiększa Cmax i AUC takrolimusu (0,05 mg/kg mc. w dawce pojedynczej) odpowiednio o
121% i 358%. W badaniach klinicznych dotyczących skuteczności pozakonazolu stwierdzono
występowanie istotnej klinicznie interakcji prowadzącej do hospitalizacji i (lub) przerwania leczenia
pozakonazolem. W przypadku rozpoczęcia stosowania pozakonazolu u pacjentów leczonych
takrolimusem, należy zmniejszyć dawkę takrolimusu (np. do około jednej trzeciej podawanej dawki).
Następnie należy dokładnie monitorować stężenie takrolimusu we krwi w czasie leczenia
pozakonazolem i po jego zakończeniu. Jeśli jest to konieczne, należy odpowiednio dostosowywać
dawkę takrolimusu.
Inhibitory proteazy HIV
Ponieważ inhibitory proteazy HIV są substratami dla CYP3A4, można się spodziewać, że
pozakonazol będzie zwiększał stężenie tych produktów leczniczych antyretrowirusowych w osoczu.
Jednoczesne podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z
atazanawirem (300 mg jeden raz na dobę) przez 7 dni u zdrowych osobników zwiększało Cmax i AUC
atazanawiru średnio odpowiednio 2,6-krotnie oraz 3,7-krotnie (w zakresie od 1,2 do 26-krotnie). Po
jednoczesnym podawaniu pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (400 mg dwa razy na dobę) z
atazanawirem i rytonawirem (300/100 mg na dobę) przez siedem dni u zdrowych osobników Cmax i
AUC atazanawiru zwiększało się średnio odpowiednio 1,5-krotnie i 2,5-krotnie (zakres od 0,9 do 4,1-
krotnie). Włączeniu pozakonazolu do leczenia atazanawirem lub atazanawirem i rytonawirem
towarzyszyło zwiększenie stężeń bilirubiny w osoczu. Przy jednoczesnym podawaniu z
pozakonazolem zalecane jest częste monitorowanie działań niepożądanych oraz objawów
toksyczności związanych z działaniem produktów leczniczych antyretrowirusowych będących
substratami dla CYP3A4.
Midazolam i inne benzodiazepiny metabolizowane przez CYP3A4
W badaniu na zdrowych ochotnikach, podawanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (200 mg
jeden raz na dobę przez 10 dni) zwiększało AUC midazolamu podawanego dożylnie (0,05 mg/kg) o
83%. W innym badaniu na zdrowych ochotnikach, wielokrotne dawki pozakonazolu w postaci
zawiesiny doustnej (200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni) zwiększały Cmax i AUC midazolamu
podawanego dożylnie (pojedyncza dawka 0,4 mg) odpowiednio średnio 1,3-krotnie i 4,6-krotnie
(zakres od 1,7 do 6,4-krotnie). Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej podawany w dawce 400 mg
dwa razy na dobę przez 7 dni zwiększał Cmax i AUC midazolamu podawanego dożylnie odpowiednio
1,6-i 6,2-krotnie (zakres od 1,6 do 7,6-krotnie). Obie dawki pozakonazolu zwiększały Cmax i AUC
midazolamu podawanego doustnie (pojedyncza dawka doustna 2 mg) odpowiednio 2,2- i 4,5-krotnie.
Dodatkowo, jednocześnie podawany pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej (200 mg lub 400 mg)
wydłużał średni okres półtrwania midazolamu od około 3-4 godzin do 8-10 godzin.
Jeśli pozakonazol jest stosowany jednocześnie z benozdiazepinami, które metabolizowane są przez
CYP3A4 (np. midazolam, triazolam, alprazolam), należy rozważyć dostosowanie dawki z uwagi na
ryzyko wydłużonego działania sedacyjnego (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze blokujące kanały wapniowe, metabolizowane przez CYP3A4 (np. diltiazem,
werapamil, nifedypina, nizoldypina)
W czasie jednoczesnego stosowania z pozakonazolem zaleca się częste monitorowanie działań
niepożądanych i toksyczności, związanych z produktami leczniczymi blokującymi kanały wapniowe.
Może być konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego z grupy blokerów kanałów
wapniowych.
Digoksyna
Stosowanie innych związków z grupy azoli wiąże się ze zwiększeniem stężenia digoksyny w osoczu.
Z tego powodu pozakonazol może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu i należy kontrolować
stężenie digoksyny rozpoczynając lub kończąc leczenie pozakonazolem.
Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników, otrzymujących jednocześnie pozakonazol i glipizyd, obserwowano
zmniejszenie glikemii. U pacjentów z cukrzycą zaleca się monitorowanie glikemii.
Kwas all-trans-retynowy (ang. all-trans retinoic acid, ATRA) lub tretynoina
Kwas ATRA jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe CYP450, a w szczególności CYP3A4.
Jego jednoczesne podawanie z pozakonazolem, który jest silnie działającym inhibitorem CYP3A4,
może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tretynoinę, powodując zwiększone ryzyko objawów
toksyczności (zwłaszcza hiperkalcemii). Należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy, a w razie
potrzeby należy rozważyć stosowną modyfikację dawki tretynoiny podczas leczenia pozakonazolem
oraz w ciągu następnych dni po leczeniu.
Wenetoklaks
W porównaniu z wenetoklaksem w dawce 400 mg podawanym w monoterapii, jednoczesne
podawanie 300 mg pozakonazolu, silnego inhibitora CYP3A, z wenetoklaksem w dawce 50 mg i 100
mg przez 7 dni u 12 pacjentów, powodowało zwiększenie stężenia Cmax wenetoklaksu odpowiednio do
1,6-krotnie i 1,9-krotnie, i AUC do 1,9-krotnie i 2,4-krotnie (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Patrz ChPL wenetoklaksu.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzą głównie z badań nad zawiesiną doustną.
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej oceniono u > 2 400
pacjentów i zdrowych ochotników włączonych do badań klinicznych, oraz na podstawie obserwacji po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych ciężkich działań
niepożądanych związanych z leczeniem należały nudności, wymioty, biegunka, gorączka i
zwiększenie stężenia bilirubiny.
Pozakonazol w postaci tabletek
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci tabletek oceniono u 104 zdrowych ochotników i
230 pacjentów włączonych do badania klinicznego dotyczącego profilaktyki przeciwgrzybiczej.
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzjii
pozakonazolu w postaci tabletek oceniono u 288 pacjentów włączonych do badania klinicznego
dotyczącego leczenia inwazyjnej aspergilozy, z których 161 pacjentów otrzymywało koncentrat do
sporządzania roztworu do infuzji, a 127 pacjentów otrzymywało produkt leczniczy w postaci tabletek
Pozakonazol w postaci tabletek oceniano wyłącznie u pacjentów z AML i MDS oraz u pacjentów po
HSCT z lub narażonych na chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (ang. graft-versus-host
disease, GVHD. Maksymalny czas stosowania tabletek był krótszy niż czas przyjmowania zawiesiny
doustnej. Stężenie osoczowe po podaniu produktu leczniczego w tabletkach było wyższe niż stężenie
obserwowane w przypadku przyjmowania zawiesiny doustnej.
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci tabletek oceniano u 230 pacjentów włączonych
do kluczowego badania klinicznego. Pacjenci wzięli udział w nieporównawczym badaniu
farmakokinetyki i bezpieczeństwa stosowania pozakonazolu w postaci tabletek podawanego w ramach
profilaktyki przeciwgrzybiczej. U pacjentów stwierdzono upośledzenie odporności w przebiegu
choroby podstawowej, w tym nowotworów hematologicznych, neutropenii po chemioterapii, GVHD
oraz po HSCT. Leczenie pozakonazolem prowadzono średnio przez 28 dni. Dwudziestu pacjentów
przyjmowało produkt leczniczy w dawce wynoszącej 200 mg na dobę, a 210 pacjentów w dawce
wynoszącej 300 mg na dobę (po podaniu produktu leczniczego w każdej kohorcie dwa razy na dobę w
pierwszym dniu leczenia).
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci tabletek i koncentratu do sporządzania roztworu
do infuzji oceniono również w kontrolowanym badaniu dotyczącym leczenia inwazyjnej aspergilozy.
Maksymalny czas trwania leczenia inwazyjnej aspergilozy był podobny do badanego w przypadku
stosowania zawiesiny doustnej w leczeniu ratunkowymi był dłuższy niż w przypadku
profilaktycznego stosowania tabletek lub koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W klasyfikacji układów i narządów działania niepożądane są wymienione w grupach o określonej
częstości występowania według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do
< 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko
(< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych i (lub) po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu przedstawiono według układów oraz częstości występowania*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: neutropenia
Niezbyt często:
trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość,
eozynofilia, limfadenopatia, zawał śledziony
Rzadko: zespół hemolityczno-mocznicowy, zakrzepowa plamica
małopłytkowa, pancytopenia, koagulopatia, krwotok
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: reakcja alergiczna
Rzadko: reakcja nadwrażliwości
Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: niedoczynność nadnerczy, zmniejszenie stężenia
gonadotropin we krwi pseudoaldosteronizm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często:
zaburzenia elektrolitowe, jadłowstręt, zmniejszenie
łaknienia, hipokaliemia, hipomagnezemia
Niezbyt często: hiperglikemia, hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: nieprawidłowe sny, stan splątania, zaburzenie snu
Rzadko: zaburzenie psychotyczne, depresja
Zaburzenia układu nerwowego
Często:
parestezje, zawroty głowy, senność, ból głowy,
zaburzenia odczuwania smaku
Niezbyt często:
drgawki, neuropatia, niedoczulica, drżenia, afazja,
bezsenność
Rzadko: udar naczyniowy mózgu, encefalopatia, neuropatia
obwodowa, omdlenie
Zaburzenia oka
Niezbyt często:
nieostre widzenie, światłowstręt, zmniejszenie ostrości
wzroku
Rzadko: podwójne widzenie, mroczki
Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: uszkodzenie słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często:
zespół wydłużonego QT§, nieprawidłowości w badaniu
elektrokardiograficznym§, kołatanie serca, bradykardia,
dodatkowe skurcze nadkomorowe, tachykardia
Rzadko: torsade de pointes, nagły zgon, częstoskurcz komorowy,
zatrzymanie krążenia i oddechu, niewydolność serca,
zawał mięśnia serowego
Zaburzenia naczyniowe
Często: nadciśnienie tętnicze
Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń krwionośnych
Rzadko: zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często:
kaszel, krwotok z nosa, czkawka, niedrożność nosa, ból
opłucnowy, przyspieszenie i spłycenie oddechu
Rzadko: nadciśnienie płucne, śródmiąższowe zapalenie płuc,
zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: nudności
Często:
wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność, suchość
w jamie ustnej, oddawanie gazów, zaparcia, dyskomfort
w okolicy odbytu i w odbytnicy
Niezbyt często:
zapalenie trzustki, rozdęcie brzucha, zapalenie jelit,
dyskomfort w nadbrzuszu, odbijanie, choroba refluksowa
żołądkowo-przełykowa, obrzęk jamy ustnej
Rzadko: krwotok z przewodu pokarmowego, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często:
wzrost wartości laboratoryjnych parametrów czynności
wątroby (zwiększona aktywność AlAT, zwiększona
aktywność AspAT, zwiększone stężenie bilirubiny,
zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększona
aktywność GGTP)
Niezbyt często:
uszkodzenie hepatocytów, zapalenie wątroby, żółtaczka,
powiększenie wątroby, cholestaza, hepatotoksyczność,
zaburzenie czynności wątroby
Rzadko: niewydolność wątroby, cholestatyczne zapalenie
wątroby, powiększenie wątroby i śledziony, tkliwość
okolicy wątroby, grubofaliste trzepoczące drżenie rąk
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, świąd
Niezbyt często:
owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, łysienie,
zapalenie skóry, rumień, wybroczyny
Rzadko: zespół Stevensa-Johnsona, wysypka pęcherzykowa
Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło§
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Niezbyt często: ból pleców, ból szyi, ból mięśniowo-kostny, ból kończyn
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często:
ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek,
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Rzadko: nerkowa kwasica cewkowa, śródmiąższowe zapalenie
nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Niezbyt często: zaburzenia miesiączki
Rzadko: ból piersi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Często:
podwyższona temperatura ciała (gorączka), astenia,
uczucie zmęczenia
Niezbyt często:
obrzęk, ból, dreszcze, złe samopoczucie, dyskomfort w
klatce piersiowej, nietolerancja na produkt leczniczy,
uczucie roztrzęsienia, zapalenie błony śluzowej
Rzadko: obrzęk języka, obrzęk twarzy
Badania diagnostyczne
Niezbyt często: zmiany stężeń innych produktów leczniczych,
zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi,
nieprawidłowości w RTG klatki piersiowej
* W oparciu o działania niepożądane stwierdzane po stosowaniu zawiesiny doustnej, tabletek
dojelitowych, koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji i proszku dojelitowego i
rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny doustnej.
§ Patrz punkt 4.4.
Opis wybranych działań niepożądanych
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Po wprowadzeniu do obrotu pozakonazolu w zawiesinie doustnej zgłoszono przypadek ciężkiego
uszkodzenia wątroby zakończonego zgonem (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.