Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 20 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Idiopatyczne włóknienie płucwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Nintedanib Teva jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (ang. idiopathic pulmonary fibrosis, IPF).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
żółtypodłużnynadruk: NT 100 Lek Nintedanib Teva 100 mg, to nieprzejrzyste, podłużne kapsułki w kolorze brzoskwiniowym, o długości około 16 mm, zawierające żółtą, lepką zawiesinę, z nadrukowanym czerwonym tuszem oznakowaniem „NT 100”. źródło: Ulotka, pkt 6
żółtybrązowypodłużnynadruk: NT 100nadruk: NT 150 Nintedanib Teva, 100 mg, kapsułki miękkie Nieprzejrzysta, podłużna kapsułka w kolorze brzoskwiniowym o długości około 16 mm, zawierająca żółtą lepką zawiesinę, z nadrukowanym czerwonym tuszem oznakowaniem „NT 100”. Nintedanib Teva, 150 mg, kapsułki miękkie Nieprzejrzysta, podłużna kapsułka w kolorze brązowym o długości około 17 mm, zawierająca żółtą lepką zawiesinę, z nadrukowanym czarnym tuszem oznakowaniem „NT 150”. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nintedanib Teva wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 6 lat „Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
nie zaleca się poniżej 13,5 kg „Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”
300 mg na dobę · dorośli źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
100 mg na dobę · dorośli źródło: „Nie stosować dawki większej niż zalecana dawka dwie kapsułki Nintedanib Teva 100 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib Teva jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowej płytce wzrostowej (patrz punkty 4.4 i 4.8).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. U dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child- Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz Tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć wstrzymanie lub całkowite przerwanie leczenia.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva, oraz w jego trakcie, należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia zajścia w ciążę podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva swojemu lekarzowi lub farmaceucie.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva należy przerwać karmienie piersią.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. Maximum Recommended Human Dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu)
Zakres masy ciała w kilogramach (kg)
Dawka leku Nintedanib Teva w miligramach (mg)
13,5 - 22,9 kg
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
23,0 - 33,4 kg
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
33,5 - 57,4 kg
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
57,5 kg i powyżej
150 mg (jedna kapsułka 150 mg lub sześć kapsułek 25 mg) dwa razy na dobę
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby (tabela z dokumentu): Tabela 1: Zalecenie dotyczące dawki i zmniejszonej dawki produktu leczniczego Nintedanib Teva w miligramach (mg) według masy ciała w kilogramach (kg) u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat(dzieci, młodzież)
Zakres masy ciała
Dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva
Zmniejszona dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva*
13,5**- 22,9 kg
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
25 m g (jedna kapsułka 25 mg) dwa razy na dobę
23,0 - 33,4 kg
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
33,5 - 57,4 kg
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
57,5 kg i powyżej
150 mg (jedna kapsułka 150 mg lub sześć kapsułek 25 mg) dwa razy na dobę
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
*Zmniejszona dawka jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) i w postępowaniu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych u dzieci i młodzieży. Więcej informacji na temat postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, patrz powyżej.
**Masa ciała poniżej 13,5 kg: Leczenie należy przerwać w przypadku zmniejszenia masy ciała pacjenta poniżej 13,5 kg.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib Teva
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib Teva
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest w ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib Teva należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie białka w
moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna, fenprokumon
lub heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia biegunki,
nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie się ran.
W związku z tym leczenie tym lekiem jest zwykle wstrzymywane na pewien czas, jeśli pacjent
zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz zdecyduje, kiedy należy wznowić leczenie
tym lekiem.
- u pacjenta występuje nadciśnienie,
- u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach krwionośnych płuc
(nadciśnienie płucne),
- pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany naczynia
krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład w celu
sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań i zdecyduje czy
pacjent może przyjmować lek Nintedanib Teva.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku:
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4 „Możliwe
działania niepożądane”);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek oczu
(żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej części okolicy
żołądka (brzucha), częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków lub uczucie
zmęczenia. Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy brzuch
lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita (perforacji
przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występowały
w przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit lub jeśli pacjent przyjmuje
jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w
leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane w leczeniu stanów zapalnych i alergii),
ponieważ czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew w stolcu
lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z jego
niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny, bowiem mogą
to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej stronie ciała,
ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność, nudności, wymioty,
ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może to być
objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią zakrzepową (ang. thrombotic
microangiopathy, TMA);
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki lub inne
zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym
krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Mogą to być objawy choroby mózgu zwanej
zespołem tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome,
PRES).
Dzieci i młodzież
Nintedanibu nie powinny przyjmować dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Lekarz może przeprowadzać regularne badania stomatologiczne, co najmniej co 6 miesięcy, do czasu
zakończenia rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości) podczas
przyjmowania tego leku.
Nintedanib Teva a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o produktach
ziołowych i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib Teva może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące leki mogą
zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań niepożądanych (patrz
punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol)
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna)
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna)
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we krwi, i tym
samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib Teva:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna)
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina)
- lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, ponieważ może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku i
spowodować wady wrodzone.
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku u pacjentki trzeba przeprowadzić test ciążowy, aby
upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z lekarzem prowadzącym.
Leki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji,
aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku Nintedanib Teva,
przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib Teva i przez co najmniej 3 miesiące po
zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać na wchłanianie
doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych, takich jak tabletki antykoncepcyjne, i
mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym, w przypadku wystąpienia takich
zaburzeń, należy omówić z lekarzem stosowanie alternatywnej, bardziej odpowiedniej
metody antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia tym
lekiem, pacjentka powinna natychmiast poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może występować zagrożenie zmianami
patologicznymi u dziecka karmionego piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych podczas
leczenia lekiem Nintedanib Teva.
Biegunka (Bardzo częste, mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych soli (elektrolitów, takich jak
sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki, należy wypić dużo
płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej rozpocząć odpowiednie leczenie
przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas leczenia nintedanibem (substancją czynną tego leku) zaobserwowano następujące inne
działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- wymioty
- utrata apetytu
- spadek masy ciała
- krwawienia
- wysypka
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie trzustki
- zapalenie jelita grubego
- poważne problemy z wątrobą
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny
- świąd
- zawał serca
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- wymioty
- utrata apetytu
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- spadek masy ciała
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- krwawienie
- poważne problemy z wątrobą
- wysypka
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie trzustki
- zapalenie jelita grubego
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny
- świąd
- zawał serca
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- wymioty
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- krwawienie
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- utrata apetytu
- spadek masy ciała
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie jelita grubego
- poważne problemy z wątrobą
- niewydolność nerek
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- wysypka
- świąd
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca
- zapalenie trzustki
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- nadmierna utrata włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych będzie można zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym ze strony żołądka i
jelit (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva można wznowić w
zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). W razie uporczywej
ciężkiej biegunki utrzymującej się pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie to
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie produktem
leczniczym Nintedanib Teva.
Czynność wątroby
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby.
W związku z tym nie zaleca się leczenia produktem Nintedanib Teva takich pacjentów (patrz punkt
4.2). Z powodu zwiększonej ekspozycji ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być większe
u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh). Dorosłych
pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując
zmniejszoną dawkę produktu leczniczego Nintedanib Teva (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby
występuje w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy
leczenia pacjentów należy monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy
każdej wizycie pacjenta) lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT,
fosfataza alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie
stężenia bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. W razie
oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3x GGN zaleca się
zmniejszenie dawki produktu leczniczego Nintedanib Teva lub zaprzestanie leczenia oraz uważne
monitorowanie pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva można ponownie rozpocząć w pełnej dawce lub ponownie
rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą następnie można zwiększyć do pełnej dawki (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). Jeśli podwyższenie wyników badania wątroby jest związane z podmiotowymi
lub przedmiotowymi objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby, np. żółtaczką, należy na stałe
zakończyć leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva. Należy ocenić inne przyczyny
zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib zwiększa
się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia aktywności
enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u których
występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie receptora naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial
growth factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień
lub otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż
poważne oraz poważnych krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno
pacjentów stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące
powodować krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy
leczyć produktem leczniczym Nintedanib Teva tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają
ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego lub
udarem.
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe zgłaszano
niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
W badaniach INPULSIS zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w
grupie otrzymującej nintedanib (1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy
działania niepożądane odzwierciedlające chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną
częstością w grupie otrzymującej nintedanib i grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD
zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością: 0,9% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo. W badaniu SENSCIS zawał mięśnia
sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca
nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib.
Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób
sercowo-naczyniowych, w tym z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie
leczenia u pacjentów, u których wystąpią podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego
niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania leku
Nintedanib Teva należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi czynnikami
ryzyka, jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania
nintedanibu pacjenci mogą być bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do
obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki niedokrwiennego
zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować szczególną
ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej, z
owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących jednocześnie
kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po zabiegu
chirurgicznym jamy brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji przewodu
pokarmowego lub niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać leczenia
produktem leczniczym Nintedanib Teva.
W wyjątkowych sytuacjach stosowanie produktu leczniczego Nintedanib Teva można rozpocząć
ponownie po całkowitym ustąpieniu niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie
stanu pacjenta i innych czynników ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu
w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne
dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych.
Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych
przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie
leczenia.
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem mikroangiopatii
zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo małą liczbą
przypadków zgłaszanych dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib
wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na TMA, leczenie nintedanibem
należy przerwać i przeprowadzić szczegółową ocenę w kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy
syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES).
Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą obrazowania
rezonansu magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem
tętniczym, zaburzeniami widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi
nieprawidłowościami widzenia i neurologicznymi, i może prowadzić do zgonu. Zespół
PRES zgłaszano podczas stosowania innych inhibitorów VEGF.
W przypadku podejrzewania PRES należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma
doświadczenia z ponownym rozpoczynaniem leczenia nintedanibem u pacjentów, u
których wcześniej wystąpił PRES, i taka decyzja zależy od oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie produktu leczniczego Nintedanib Teva może powodować podwyższenie ciśnienia krwi.
Należy mierzyć ciśnienie krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z
nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 l/min/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Pacjentów z ciężkim nadciśnieniem płucnym nie należy leczyć produktem leczniczym Nintedanib
Teva.
Pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym zaleca się starannie monitorować.
Powikłanie gojenia ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran.
Nie przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran. Dlatego
też leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva należy rozpocząć lub wznowić, po przerwaniu
leczenia na czas operacji, na podstawie klinicznej oceny prawidłowego gojenia się rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(patrz punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość
QT, należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść do
wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta
nie obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem
śródmiąższową chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również u
dzieci i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1.
Szczególne sytuacje u dzieci i młodzieży opisano poniżej:
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W pediatrycznym badaniu klinicznym nie obserwowano istotnego zmniejszenia tempa
wzrostu podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej nie ma dostępnych długoterminowych danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości
długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań
obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy
zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3).
W pediatrycznym badaniu klinicznym ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone.
Jako środek zapobiegawczy należy regularnie przeprowadzać badania stomatologiczne jamy ustnej,
co najmniej co 6 miesięcy, aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji między lekami, równoczesne
podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało ekspozycję na
nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmaks. W badaniu interakcji z silnym
induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona do 50,3% w oparciu o
AUC i do 60,3% w oparciu o Cmaks podczas jednoczesnego podawania z ryfampicyną, w porównaniu z
podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp (np. ketokonazol, erytromycyna lub
cyklosporyna) podawane jednocześnie z produktem leczniczym Nintedanib Teva mogą zwiększyć
ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować u pacjentów
tolerancję nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać
przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego do
jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych leków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
9
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania według następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥
1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 2: Zestawienie działań niepożądanych wg częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
10
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym żołądka i jelit. U większości pacjentów zdarzenie to miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej
wystąpienie po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów
zdarzenia te leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub tymczasowym
przerwaniem leczenia (patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki
w badaniach klinicznych.
Tabela 3: Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4)
zgłaszano u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów
otrzymujących placebo. W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
zgłaszano u 22,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów
11
otrzymujących placebo. W badaniu SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów
otrzymujących placebo. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych było odwracalne i nie
wiązało się z klinicznymi objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania
i schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia (10,3% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniach
INPULSIS; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 12,7% w grupie otrzymującej
placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 8,3% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu
innym niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2
grupach leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 1,5% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu
SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
ramionami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
z 1,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,0% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych
nie odnotowano przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu
odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z
zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek. Wyniki badań histologicznych w pojedynczych
przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub
bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów.
W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia
(patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, prowadzonym
metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym
następowało leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez okres, który był różny (patrz
punkt 5.1). Zgodnie z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi
przewlekłymi przebiegającymi z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej
zgłaszanymi działaniami niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były
biegunka (38,5%), wymioty (26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
Na podstawie wyników badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
12
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkt 4.2, 4.4 i
5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w
grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 %
w grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
żółtybrązowypodłużnynadruk: NT 150 Lek Nintedanib Teva 150 mg, to nieprzejrzyste, podłużne kapsułki w kolorze brązowym o długości około 17 mm, zawierające żółtą lepką zawiesinę, z nadrukowanym czarnym tuszem oznakowaniem „NT 150”. źródło: Ulotka, pkt 6
żółtybrązowypodłużnynadruk: NT 100nadruk: NT 150 Nintedanib Teva, 100 mg, kapsułki miękkie Nieprzejrzysta, podłużna kapsułka w kolorze brzoskwiniowym o długości około 16 mm, zawierająca żółtą lepką zawiesinę, z nadrukowanym czerwonym tuszem oznakowaniem „NT 100”. Nintedanib Teva, 150 mg, kapsułki miękkie Nieprzejrzysta, podłużna kapsułka w kolorze brązowym o długości około 17 mm, zawierająca żółtą lepką zawiesinę, z nadrukowanym czarnym tuszem oznakowaniem „NT 150”. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nintedanib Teva wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 6 lat „Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
nie zaleca się poniżej 13,5 kg „Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”
300 mg na dobę · dorośli źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
150 mg na dobę · dorośli źródło: „Nie stosować dawki większej niż zalecana dawka dwie kapsułki Nintedanib Teva 150 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
100 mg na dobę · dorośli źródło: „Nie przekraczać zalecanej dawki dwóch kapsułek Nintedanib Teva 100 mg na dobę, jeśli dawka dobowa pacjenta została zmniejszona do 200 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib Teva jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowej płytce wzrostowej (patrz punkty 4.4 i 4.8).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. U dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child- Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz Tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć wstrzymanie lub całkowite przerwanie leczenia.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva, oraz w jego trakcie, należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia zajścia w ciążę podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva swojemu lekarzowi lub farmaceucie.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva należy przerwać karmienie piersią.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. Maximum Recommended Human Dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu)
13,5 - 22,9 kg
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
23,0 - 33,4 kg
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
33,5 - 57,4 kg
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
57,5 kg i powyżej
150 mg (jedna kapsułka 150 mg lub sześć kapsułek 25 mg) dwa razy na dobę
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby (tabela z dokumentu): Tabela 1: Zalecenie dotyczące dawki i zmniejszonej dawki produktu leczniczego Nintedanib Teva w miligramach (mg) według masy ciała w kilogramach (kg) u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat(dzieci, młodzież)
Zakres masy ciała
Dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva
Zmniejszona dawka produktu leczniczego Nintedanib Teva*
13,5**- 22,9 kg
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
25 m g (jedna kapsułka 25 mg) dwa razy na dobę
23,0 - 33,4 kg
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
50 mg (dwie kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
33,5 - 57,4 kg
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
75 mg (trzy kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
57,5 kg i powyżej
150 mg (jedna kapsułka 150 mg lub sześć kapsułek 25 mg) dwa razy na dobę
100 mg (jedna kapsułka 100 mg lub cztery kapsułki 25 mg) dwa razy na dobę
*Zmniejszona dawka jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) i w postępowaniu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych u dzieci i młodzieży. Więcej informacji na temat postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, patrz powyżej.
**Masa ciała poniżej 13,5 kg: Leczenie należy przerwać w przypadku zmniejszenia masy ciała pacjenta poniżej 13,5 kg.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib Teva
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib Teva
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest w ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib Teva należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie białka w
moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna, fenprokumon lub
heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia biegunki,
nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie się ran. W
związku z tym leczenie tym lekiem jest zwykle wstrzymywane na pewien czas, jeśli pacjent
zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz zdecyduje, kiedy należy wznowić leczenie
tym lekiem.
- u pacjenta występuje nadciśnienie,
- u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach krwionośnych płuc
(nadciśnienie płucne),
- pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany naczynia
krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład w celu
sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań i zdecyduje czy
pacjent może przyjmować lek Nintedanib Teva.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku:
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4 „Możliwe
działania niepożądane”);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek oczu
(żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej części okolicy
żołądka (brzucha), częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków lub uczucie
zmęczenia. Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy brzuch
lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita (perforacji
przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występowały w
przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit lub jeśli pacjent przyjmuje
jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w
leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane w leczeniu stanów zapalnych i alergii), ponieważ
czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew w stolcu
lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z jego
niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny, bowiem mogą
to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej stronie ciała,
ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność, nudności, wymioty,
ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może to być
objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią zakrzepową (ang. thrombotic
microangiopathy, TMA);
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki lub inne
zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym
krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Mogą to być objawy choroby mózgu zwanej
zespołem tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome,
PRES).
Dzieci i młodzież
Nintedanibu nie powinny przyjmować dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Lekarz może przeprowadzać regularne badania stomatologiczne, co najmniej co 6 miesięcy, do czasu
zakończenia rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości) podczas
przyjmowania tego leku.
Nintedanib Teva a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o produktach
ziołowych i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib Teva może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące leki mogą
zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań niepożądanych (patrz
punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol)
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna)
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna)
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we krwi, i tym
samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib Teva:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna)
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina)
- lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, bowiem może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku i
spowodować wady wrodzone.
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku u pacjentki trzeba przeprowadzić test ciążowy, aby
upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z lekarzem prowadzącym.
Leki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji,
aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku Nintedanib Teva,
przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib Teva i przez co najmniej 3 miesiące po
zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać na wchłanianie
doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych, takich jak tabletki antykoncepcyjne, i
mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym, w przypadku wystąpienia takich
zaburzeń należy omówić z lekarzem stosowanie alternatywnej, bardziej odpowiedniej
metody antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia tym
lekiem, pacjentka powinna natychmiast poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może występować zagrożenie zmianami
patologicznymi u dziecka karmionego piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych podczas
leczenia lekiem Nintedanib Teva.
Biegunka (Bardzo częste, mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych soli (elektrolitów, takich jak
sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki, należy wypić dużo
płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej rozpocząć odpowiednie leczenie
przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas leczenia nintedanibem (substancją czynną tego leku) zaobserwowano następujące inne
działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- wymioty
- utrata apetytu
- spadek masy ciała
- krwawienia
- wysypka
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie trzustki
- zapalenie jelita grubego
- poważne problemy z wątrobą
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny
- świąd
- zawał serca
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- wymioty
- utrata apetytu
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- spadek masy ciała
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- krwawienie
- poważne problemy z wątrobą
- wysypka
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie trzustki
- zapalenie jelita grubego
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny
- świąd
- zawał serca
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (mdłości)
- wymioty
- ból w dolnej części tułowia (brzucha)
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- krwawienie
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- utrata apetytu
- spadek masy ciała
- ból głowy
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zapalenie jelita grubego
- poważne problemy z wątrobą
- niewydolność nerek
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- wysypka
- świąd
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca
- zapalenie trzustki
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy)
- nadmierna utrata włosów (łysienie)
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz)
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii)
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych będzie można zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym ze strony żołądka i
jelit (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva można wznowić w
zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). W razie uporczywej
ciężkiej biegunki utrzymującej się pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie to
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie produktem
leczniczym Nintedanib Teva.
Czynność wątroby
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby.
W związku z tym nie zaleca się leczenia produktem Nintedanib Teva takich pacjentów (patrz punkt
4.2). Z powodu zwiększonej ekspozycji ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być większe
u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh). Dorosłych
pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując
zmniejszoną dawkę produktu leczniczego Nintedanib Teva (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby
występuje w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia produktem leczniczym Nintedanib Teva. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy
leczenia pacjentów należy monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy
każdej wizycie pacjenta) lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT,
fosfataza alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie
stężenia bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. W razie
oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3x GGN zaleca się
zmniejszenie dawki produktu leczniczego Nintedanib Teva lub zaprzestanie leczenia oraz uważne
monitorowanie pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva można ponownie rozpocząć w pełnej dawce lub ponownie
rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą następnie można zwiększyć do pełnej dawki (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). Jeśli podwyższenie wyników badania wątroby jest związane z podmiotowymi
lub przedmiotowymi objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby, np. żółtaczką, należy na stałe
zakończyć leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva. Należy ocenić inne przyczyny
zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib zwiększa
się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia aktywności
enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u których
występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie receptora naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial
growth factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień
lub otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż
poważne oraz poważnych krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno
pacjentów stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące
powodować krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy
leczyć produktem leczniczym Nintedanib Teva tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają
ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego lub
udarem.
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe zgłaszano
niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
W badaniach INPULSIS zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w
grupie otrzymującej nintedanib (1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy
działania niepożądane odzwierciedlające chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną
częstością w grupie otrzymującej nintedanib i grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD
zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością: 0,9% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo. W badaniu SENSCIS zawał mięśnia
sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca
nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib.
Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób
sercowo-naczyniowych, w tym z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie
leczenia u pacjentów, u których wystąpią podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego
niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania leku
Nintedanib Teva należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi czynnikami
ryzyka, jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania
nintedanibu pacjenci mogą być bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do
obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki niedokrwiennego
zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować szczególną
ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej, z
owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących jednocześnie
kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym leczenie
produktem leczniczym Nintedanib Teva można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po zabiegu
chirurgicznym jamy brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji przewodu
pokarmowego lub niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać leczenia
produktem leczniczym Nintedanib Teva.
W wyjątkowych sytuacjach stosowanie produktu leczniczego Nintedanib Teva można rozpocząć
ponownie po całkowitym ustąpieniu niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie
stanu pacjenta i innych czynników ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu
w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne
dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych.
Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych
przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie
leczenia.
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem mikroangiopatii
zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo małą liczbą
przypadków zgłaszanych dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib
wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na TMA, leczenie nintedanibem
należy przerwać i przeprowadzić szczegółową ocenę w kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy
syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES).
Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą obrazowania
rezonansu magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem
tętniczym, zaburzeniami widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi
nieprawidłowościami widzenia i neurologicznymi, i może prowadzić do zgonu. Zespół
PRES zgłaszano podczas stosowania innych inhibitorów VEGF.
W przypadku podejrzewania PRES należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma
doświadczenia z ponownym rozpoczynaniem leczenia nintedanibem u pacjentów, u
których wcześniej wystąpił PRES, i taka decyzja zależy od oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie produktu leczniczego Nintedanib Teva może powodować podwyższenie ciśnienia krwi.
Należy mierzyć ciśnienie krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z
nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 l/min/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Pacjentów z ciężkim nadciśnieniem płucnym nie należy leczyć produktem leczniczym Nintedanib
Teva.
Pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym zaleca się starannie monitorować.
Powikłanie gojenia ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran.
Nie przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran. Dlatego
też leczenie produktem leczniczym Nintedanib Teva należy rozpocząć lub wznowić, po przerwaniu
leczenia na czas operacji, na podstawie klinicznej oceny prawidłowego gojenia się rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(patrz punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość
QT, należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść do
wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta
nie obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem
śródmiąższową chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również u
dzieci i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1.
Szczególne sytuacje u dzieci i młodzieży opisano poniżej:
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W pediatrycznym badaniu klinicznym nie obserwowano istotnego zmniejszenia tempa
wzrostu podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej nie ma dostępnych długoterminowych danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości
długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań
obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy
zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3).
W pediatrycznym badaniu klinicznym ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone.
Jako środek zapobiegawczy należy regularnie przeprowadzać badania stomatologiczne jamy ustnej,
co najmniej co 6 miesięcy, aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji między lekami, równoczesne
podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało ekspozycję na
nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmaks. W badaniu interakcji z silnym
induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona do 50,3% w oparciu o
AUC i do 60,3% w oparciu o Cmaks podczas jednoczesnego podawania z ryfampicyną, w porównaniu z
podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp (np. ketokonazol, erytromycyna lub
cyklosporyna) podawane jednocześnie z produktem leczniczym Nintedanib Teva mogą zwiększyć
ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować u pacjentów
tolerancję nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać
przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego do
jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych leków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
9
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania według następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥
1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 2: Zestawienie działań niepożądanych wg częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
10
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym żołądka i jelit. U większości pacjentów zdarzenie to miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej
wystąpienie po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów
zdarzenia te leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub tymczasowym
przerwaniem leczenia (patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki
w badaniach klinicznych.
Tabela 3: Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4)
zgłaszano u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów
otrzymujących placebo. W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
zgłaszano u 22,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów
11
otrzymujących placebo. W badaniu SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów
otrzymujących placebo. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych było odwracalne i nie
wiązało się z klinicznymi objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania
i schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia (10,3% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniach
INPULSIS; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 12,7% w grupie otrzymującej
placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 8,3% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu
innym niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2
grupach leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 1,5% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu
SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
ramionami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
z 1,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,0% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych
nie odnotowano przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu
odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z
zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek. Wyniki badań histologicznych w pojedynczych
przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub
bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów.
W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia
(patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, prowadzonym
metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym
następowało leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez okres, który był różny (patrz
punkt 5.1). Zgodnie z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi
przewlekłymi przebiegającymi z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej
zgłaszanymi działaniami niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były
biegunka (38,5%), wymioty (26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
Na podstawie wyników badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
12
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkt 4.2, 4.4 i
5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w
grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 %
w grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.