Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Nintedanibum 100 mg (kapsułki miękkie)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; triglicerydy średniołańcuchowe; tłuszcz utwardzony; poliglicerolu 3-dioleinian (E 475); Otoczka kapsułki; żelatyna (E 441); glicerol (85%) (E 422); tytanu dwutlenek (E 171); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek żółty (E172); woda oczyszczona
- Tusz 100 mg: szelak (E 904); karmin (E 120); glikol propylenowy (E 1520); symetykon
- Tusz 150 mg: szelak (E 904); żelaza tlenek czarny (E 172); glikol propylenowy (E 1520)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Tusz 100 mg); w składzie (Tusz 150 mg)
- glikol propylenowy: w składzie (Tusz 100 mg); w składzie (Tusz 150 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty podłużny nadruk: NT 100
Nintedanib Sandoz, 100 mg, kapsułki miękkie (kapsułki) to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brzoskwiniowym, o długości od 13,5 mm do 17,5 mm, z czerwonym nadrukiem „NT 100”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty brązowy podłużny nadruk: NT 100 nadruk: NT 150
Nintedanib Sandoz, 100 mg, kapsułki miękkie Produkt leczniczy Nintedanib Sandoz, 100 mg, kapsułki miękkie, to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brzoskwiniowym, o długości od 13,5 mm do 17,5 mm, z czerwonym nadrukiem „NT 100”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. Nintedanib Sandoz, 150 mg, kapsułki miękkie Produkt leczniczy Nintedanib Sandoz, 150 mg, kapsułki miękkie to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brązowym, o długości od 15 mm do 19 mm, z czarnym nadrukiem „NT 150”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nintedanib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
40 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone łaknienie; Biegunka; Nudności; Bóle brzucha; Wymioty; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
- często: Zmniejszenie masy ciała; Zmniejszone łaknienie; Ból głowy; Krwawienie (patrz punkt 4.4); Nadciśnienie; Wymioty; Polekowe uszkodzenie wątroby; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT); Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT); Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT); Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka
- niezbyt często: Małopłytkowość; Odwodnienie; Zawał mięśnia sercowego; Nadciśnienie; Zapalenie trzustki; Zapalenie okrężnicy; Polekowe uszkodzenie wątroby; Hiperbilirubinemia; Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka; Świąd; Łysienie; Częstość nieznana
- częstość nieznana: Odwodnienie; Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; Zawał mięśnia sercowego; Tętniak i rozwarstwienie tętnicy; Zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; Łysienie; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 lat
„Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
- nie zaleca się poniżej 13,5 kg
„Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej grupie (patrz punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 300 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- 100 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej niż zalecana: dwie miękkie kapsułki Nintedanib Sandoz o mocy100 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib Sandoz jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób płuc przebiegających z włóknieniem śródmiąższowym (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe, przebiegające z włóknieniem, śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat
„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc, związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej grupie (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, codziennie mniej więcej o tych samych porach, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek
„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/minutę).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby
„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka nintedanibu u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. W razie wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć wstrzymanie lub całkowite przerwanie leczenia.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia nintedanibem oraz w jego okresie należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia ewentualnego zajścia w ciążę podczas leczenia nintedanibem swojemu lekarzowi lub farmaceucie.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Sandoz należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. maximum recommended human dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib Sandoz
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib Sandoz
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest w ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib Sandoz należy omówić to z lekarzem
lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie
białka w moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi, (takie jak warfaryna,
fenprokumon, heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia
biegunki, nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie
się ran. W związku z tym leczenie lekiem Nintedanib Sandoz jest zwykle wstrzymywane
na pewien czas, jeśli pacjent zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz
zdecyduje, kiedy należy wznowić leczenie tym lekiem.
- jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie,
- jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach
krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne),
- jeśli pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany
naczynia krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład
w celu sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań
i zdecyduje, czy pacjent może przyjmować lek Nintedanib Sandoz.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek
oczu (żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej
części okolicy brzucha, częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków
lub uczucie zmęczenia. Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy
brzuch lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita
(perforacji przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli
3 NL/H/xxxx/WS/1746
u pacjenta występowały w przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit
lub jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki
przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane
w leczeniu stanów zapalnych i alergii), ponieważ czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew
w stolcu lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z
jego niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny, bowiem
mogą to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia
krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej
stronie ciała, ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność,
nudności, wymioty, ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może
to być objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią
zakrzepową (ang. thrombotic microangiopathy, TMA).
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne takie jak osłabienie ręki lub nogi z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego. Mogą to być objawy choroby mózgu zwanej zespołem tylnej odwracalnej
encefalopatii (ang. Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome, PRES)
Dzieci i młodzież
Leku Nintedanib Sandoz nie powinny przyjmować dzieci w wieku do 6 lat.
Lekarz może przeprowadzać regularne badania stomatologiczne, co najmniej co 6 miesięcy, do czasu
zakończenia rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości) podczas
przyjmowania tego leku..
Lek Nintedanib Sandoz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o produktach
ziołowych i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib Sandoz może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące leki
mogą zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań niepożądanych
(patrz punkt 4):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol),
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna),
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna).
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we krwi,
i tym samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib Sandoz:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna),
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina),
- produkt ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, bowiem może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku
i spowodować wady wrodzone.
4 NL/H/xxxx/WS/1746
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nintedanib Sandoz u pacjentki trzeba przeprowadzić test
ciążowy, aby upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z lekarzem
prowadzącym.
Środki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę
antykoncepcji, aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku
Nintedanib Sandoz, przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib Sandoz i przez
przynajmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać
na wchłanianie doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak
tabletki antykoncepcyjne, i mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym w
przypadku wystąpienia takich zaburzeń należy omówić z lekarzem stosowanie
alternatywnej, bardziej odpowiedniej metody antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia
lekiem Nintedanib Sandoz, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza lub
farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może to zaszkodzić
dziecku karmionemu piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych podczas
leczenia lekiem Nintedanib Sandoz.
Biegunka (Bardzo częste, może wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych substancji (elektrolitów, takich
jak sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki, należy wypić
6 NL/H/xxxx/WS/1746
dużo płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej rozpocząć odpowiednie
leczenie przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas leczenia nintedanibem (substancją czynną tego leku) obserwowano następujące inne
działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- wymioty,
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- krwawienia,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- utrata apetytu,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- zmniejszona masa ciała,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- krwawienie,
- poważne problemy z wątrobą,
7 NL/H/xxxx/WS/1746
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- krwawienie,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- niewydolność nerek,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysypka,
- świąd.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca,
- zapalenie trzustki,
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub pęknięcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- utrata włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz),
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
8 NL/H/xxxx/WS/1746
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na nintedanib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym
ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie nintedanibem można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce
(patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). W razie uporczywej ciężkiej biegunki utrzymującej się
pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie nintedanibem.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie
to miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły
do zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły
do zakończenia stosowania nintedanibu nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie
nintedanibem.
Czynność wątroby
5 NL/H/xxxx/WS/1746
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby.
W związku z tym nie zaleca się leczenia nintedanibem takich pacjentów (patrz punkt 4.2). Z powodu
zwiększonej ekspozycji, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów z łagodnym
zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) może być większe. Dorosłych pacjentów
z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując
zmniejszone dawki nintedanibu (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby występuje
w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia nintedanibem. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy leczenia pacjentów należy
monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy każdej wizycie pacjenta)
lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza
alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie stężenia
bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania produktu leczniczego.
W razie oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3 x GGN
zaleca się zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia nintedanibem oraz uważne monitorowanie
pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie nintedanibem
można ponownie rozpocząć w pełnej dawce lub ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą
następnie można zwiększyć do pełnej dawki (patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). Jeśli
podwyższone wyniki badań wątroby są związane z podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami
klinicznymi uszkodzenia wątroby, np. żółtaczką, należy na stałe zakończyć leczenie nintedanibem.
Należy ocenić inne przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib zwiększa
się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia aktywności
enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u których
występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial growth
factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień
lub otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż ciężkie
oraz ciężkich krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno pacjentów
stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące powodować
krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy leczyć
nintedanibem tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego
lub udarem. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
zgłaszano niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
6 NL/H/xxxx/WS/1746
z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach INPULSIS
zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej nintedanib
(1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy działania niepożądane odzwierciedlające
chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną częstością w grupie otrzymującej nintedanib i
grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką
częstością: 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo.
W badaniu SENSCIS zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie
otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib. Należy
zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym
z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią
podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania
nintedanibu należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka,
jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować
szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy
brzusznej, z owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących
jednocześnie kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym
leczenie nintedanibem można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po zabiegu chirurgicznym jamy
brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji przewodu pokarmowego lub
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać leczenia produktem leczniczym
nintedanibem. W wyjątkowych sytuacjach stosowanie nintedanibu można rozpocząć ponownie po
całkowitym ustąpieniu niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie stanu pacjenta i
innych czynników ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu
w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy
białkomocz. U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy
rozważyć przerwanie leczenia.
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem mikroangiopatii zakrzepowej (ang.
thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo niewielką liczbą przypadków zgłaszanych
dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych
wskazują na TMA, leczenie nintedanibem należy przerwać i przeprowadzić szczegółową ocenę w
kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES). Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą
7 NL/H/xxxx/WS/1746
obrazowania rezonansu magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem
tętniczym, zaburzeniami widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi
nieprawidłowościami widzenia oraz neurologicznymi i może prowadzić do zgonu. Zespół PRES
zgłaszano podczas stosowania innych inhibitorów VEGF. W przypadku podejrzewania PRES
należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma doświadczenia z ponownym rozpoczynaniem
leczenia nintedanibem u pacjentów, u których wystąpił wcześniej PRES i taka decyzja zależy od
oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie nintedanibu może powodować podwyższenie ciśnienia krwi. Należy mierzyć ciśnienie
krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 L/minutę/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Nintedanibu nie należy stosować u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem płucnym. Zaleca się uważne
monitorowanie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym.
Powikłania związane z gojeniem się ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran.
Nie przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran.
Leczenie nintedanibem należy zatem rozpoczynać lub - w przypadku przerwania leczenia w okresie
okołooperacyjnym - wznawiać wyłącznie na podstawie oceny klinicznej odpowiedniego gojenia się
rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość QT,
należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść
do wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta
nie obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem
śródmiąższową chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również
u dzieci i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1.
Szczególne sytuacje dotyczące dzieci i młodzieży opisano poniżej:
8 NL/H/xxxx/WS/1746
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W badaniu klinicznym prowadzonym z udziałem dzieci i młodzieży nie obserwowano
istotnego zmniejszenia tempa wzrostu podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej, nie ma
dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
z populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości
długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań
obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy
zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3). W badaniu
klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone.
Jako środek zapobiegawczy należy regularnie, co najmniej co 6 miesięcy, przeprowadzać badania
stomatologiczne jamy ustnej aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji międzylekowych,
równoczesne podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało
ekspozycję na nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmax. W badaniu
interakcji z silnym induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona
do 50,3% w oparciu o AUC i do 60,3% w oparciu o Cmax podczas jednoczesnego podawania
z ryfampicyną, w porównaniu z podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp
(np. ketokonazol, erytromycyna lub cyklosporyna) podawane jednocześnie z nintedanibem mogą
zwiększyć ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować
u pacjentów tolerancję nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może
wymagać przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz
punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego
do jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania według następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
9 NL/H/xxxx/WS/1746
określona na podstawie dostępnych danych).
1 0 NL/H/xxxx/WS/1746
Tabela 2 Zestawienie działań niepożądanych według częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
Często: Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT)
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia
Częstość nieznana: Hiperbilirubinemia
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Wysypka
Niezbyt często: Wysypka
Niezbyt często: Świąd
Niezbyt często: Łysienie
Częstość nieznana: Łysienie
1 1 NL/H/xxxx/WS/1746
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym ze strony przewodu pokamrowego. U większości pacjentów zdarzenie miała nasilenie
łagodne do umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej
wystąpienie po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów
zdarzenia te leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub przerwaniem leczenia
(patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki w badaniach
klinicznych.
Tabela 3 Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4) zgłaszano
u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów otrzymujących placebo.
W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 22,6% pacjentów
leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu
SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych
nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów otrzymujących placebo. Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych było odwracalne i nie wiązało się z klinicznymi objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania
i schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia (10,3% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 11,1% w grupie
otrzymującej nintedanib z 12,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 8,3% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu innym
niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2 grupach
leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie otrzymującej
1 2 NL/H/xxxx/WS/1746
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,5% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
grupami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,8% w grupie
otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,0%
w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych nie odnotowano
przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano
bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez
zaburzeń czynności nerek. Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były
charakterystyczne dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów
nerkowych. Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych
przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub
podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, podwójnie
zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym następowało
leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez różny czas (patrz punkt 5.1). Zgodnie z profilem
bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi przewlekłymi przebiegającymi
z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej zgłaszanymi działaniami
niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były biegunka (38,5%), wymioty
(26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
Na podstawie wyników badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkty 4.2, 4.4 i
5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w
grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 %
w grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
1 3 NL/H/xxxx/WS/1746
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Nintedanibum 150 mg (kapsułki miękkie)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; triglicerydy średniołańcuchowe; tłuszcz utwardzony; poliglicerolu 3-dioleinian (E 475); Otoczka kapsułki; żelatyna (E 441); glicerol (85%) (E 422); tytanu dwutlenek (E 171); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek żółty (E172); woda oczyszczona
- Tusz 100 mg: szelak (E 904); karmin (E 120); glikol propylenowy (E 1520); symetykon
- Tusz 150 mg: szelak (E 904); żelaza tlenek czarny (E 172); glikol propylenowy (E 1520)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Tusz 100 mg); w składzie (Tusz 150 mg)
- glikol propylenowy: w składzie (Tusz 100 mg); w składzie (Tusz 150 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty brązowy podłużny nadruk: NT 150
Nintedanib Sandoz, 150 mg, kapsułki miękkie (kapsułki) to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brązowym, o długości od 15 mm do 19 mm, z czarnym nadrukiem „NT 150”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty brązowy podłużny nadruk: NT 100 nadruk: NT 150
Nintedanib Sandoz, 100 mg, kapsułki miękkie Produkt leczniczy Nintedanib Sandoz, 100 mg, kapsułki miękkie, to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brzoskwiniowym, o długości od 13,5 mm do 17,5 mm, z czerwonym nadrukiem „NT 100”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. Nintedanib Sandoz, 150 mg, kapsułki miękkie Produkt leczniczy Nintedanib Sandoz, 150 mg, kapsułki miękkie to podłużne, nieprzejrzyste miękkie kapsułki żelatynowe, w kolorze brązowym, o długości od 15 mm do 19 mm, z czarnym nadrukiem „NT 150”, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nintedanib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
40 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone łaknienie; Biegunka; Nudności; Bóle brzucha; Wymioty; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
- często: Zmniejszenie masy ciała; Zmniejszone łaknienie; Ból głowy; Krwawienie (patrz punkt 4.4); Nadciśnienie; Wymioty; Polekowe uszkodzenie wątroby; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT); Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT); Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT); Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka
- niezbyt często: Małopłytkowość; Odwodnienie; Zawał mięśnia sercowego; Nadciśnienie; Zapalenie trzustki; Zapalenie okrężnicy; Polekowe uszkodzenie wątroby; Hiperbilirubinemia; Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka; Świąd; Łysienie; Częstość nieznana
- częstość nieznana: Odwodnienie; Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; Zawał mięśnia sercowego; Tętniak i rozwarstwienie tętnicy; Zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; Łysienie; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 lat
„Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
- nie zaleca się poniżej 13,5 kg
„Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej grupie (patrz punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 300 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- 150 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej niż zalecana: dwie miękkie kapsułi leku Nintedanib Sandoz o mocy150 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib Sandoz jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób płuc przebiegających z włóknieniem śródmiąższowym (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe, przebiegające z włóknieniem, śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat
„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc, związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej grupie (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, codziennie mniej więcej o tych samych porach, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek
„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/minutę).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby
„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka nintedanibu u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. W razie wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć wstrzymanie lub całkowite przerwanie leczenia.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia nintedanibem oraz w jego okresie należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia ewentualnego zajścia w ciążę podczas leczenia nintedanibem swojemu lekarzowi lub farmaceucie.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia produktem leczniczym Nintedanib Sandoz należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. maximum recommended human dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib Sandoz
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib Sandoz
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest w ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib Sandoz należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie
białka w moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi, (takie jak warfaryna,
fenprokumon, heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia
biegunki, nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie
się ran. W związku z tym leczenie lekiem Nintedanib Sandoz jest zwykle wstrzymywane
na pewien czas, jeśli pacjent zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz
zdecyduje, kiedy należy wznowić leczenie tym lekiem.
- jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie,
- jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach
krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne),
- jeśli pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany
naczynia krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład
w celu sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań
i zdecyduje, czy pacjent może przyjmować lek Nintedanib Sandoz.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek
oczu (żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej
części okolicy brzucha, częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków
lub uczucie zmęczenia. Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy
brzuch lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita
3 NL/H/xxxx/WS/1746
(perforacji przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli
u pacjenta występowały w przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit
lub jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki
przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane
w leczeniu stanów zapalnych i alergii), ponieważ czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew
w stolcu lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z
jego niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny, bowiem
mogą to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia
krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej
stronie ciała, ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność,
nudności, wymioty, ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może
to być objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią
zakrzepową (ang. thrombotic microangiopathy, TMA).
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne takie jak osłabienie ręki lub nogi z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego. Mogą to być objawy choroby mózgu zwanej zespołem tylnej odwracalnej
encefalopatii (ang. Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome, PRES)
Dzieci i młodzież
Leku Nintedanib Sandoz nie powinny przyjmować dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Lekarz może przeprowadzać regularne badania stomatologiczne, co najmniej co 6 miesięcy, do czasu
zakończenia rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości) podczas
przyjmowania tego leku.
Lek Nintedanib Sandoz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o produktach
ziołowych i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib Sandoz może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące leki
mogą zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań niepożądanych
(patrz punkt 4):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol),
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna),
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna).
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we krwi,
i tym samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib Sandoz:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna),
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina),
- produkt ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, bowiem może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku
i spowodować wady wrodzone.
4 NL/H/xxxx/WS/1746
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nintedanib Sandoz u pacjentki trzeba przeprowadzić test
ciążowy, aby upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z lekarzem
prowadzącym.
Środki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę
antykoncepcji, aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku
Nintedanib Sandoz, przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib Sandoz i przez
przynajmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać
na wchłanianie doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak
tabletki antykoncepcyjne, i mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym w
przypadku wystąpienia takich zaburzeń należy omówić z lekarzem stosowanie
alternatywnej, bardziej odpowiedniej metody antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia
lekiem Nintedanib Sandoz, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza
lub farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może to zaszkodzić
dziecku karmionemu piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych podczas
leczenia lekiem Nintedanib Sandoz.
Biegunka (Bardzo częste, może wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
6 NL/H/xxxx/WS/1746
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych substancji (elektrolitów, takich
jak sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki, należy wypić
dużo płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej rozpocząć odpowiednie
leczenie przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas leczenia nintedanibem (substancją czynną tego leku) obserwowano następujące inne
działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- wymioty,
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- krwawienia,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- utrata apetytu,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- zmniejszona masa ciała,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- krwawienie,
7 NL/H/xxxx/WS/1746
- poważne problemy z wątrobą,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu wysokiego stężenia bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez niego (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10)
- krwawienie,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- niewydolność nerek,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysypka,
- świąd.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca,
- zapalenie trzustki,
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białkówek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub pęknięcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- utrata włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz),
- choroba mózgu z objawami takimi jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki
lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie ręki lub nogi, z wysokim ciśnieniem
krwi lub bez (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
8 NL/H/xxxx/WS/1746
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na nintedanib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym
ze strony przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie nintedanibem można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce
(patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). W razie uporczywej ciężkiej biegunki utrzymującej się
pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie nintedanibem.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie
to miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły
do zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły
do zakończenia stosowania nintedanibu nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2,
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie
nintedanibem.
Czynność wątroby
5 NL/H/xxxx/WS/1746
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby.
W związku z tym nie zaleca się leczenia nintedanibem takich pacjentów (patrz punkt 4.2). Z powodu
zwiększonej ekspozycji, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów z łagodnym
zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) może być większe. Dorosłych pacjentów
z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując
zmniejszone dawki nintedanibu (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby występuje
w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia nintedanibem. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy leczenia pacjentów należy
monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy każdej wizycie pacjenta)
lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza
alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie stężenia
bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania produktu leczniczego.
W razie oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3 x GGN
zaleca się zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia nintedanibem oraz uważne monitorowanie
pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie nintedanibem
można ponownie rozpocząć w pełnej dawce lub ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą
następnie można zwiększyć do pełnej dawki (patrz punkt 4.2, Dostosowanie dawki). Jeśli
podwyższone wyniki badań wątroby są związane z podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami
klinicznymi uszkodzenia wątroby, np. żółtaczką, należy na stałe zakończyć leczenie nintedanibem.
Należy ocenić inne przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib zwiększa
się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia aktywności
enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u których
występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial growth
factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień
lub otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych.
W okresie po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż ciężkie
oraz ciężkich krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno pacjentów
stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące powodować
krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy leczyć
nintedanibem tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego
lub udarem. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
zgłaszano niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
6 NL/H/xxxx/WS/1746
z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach INPULSIS
zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej nintedanib
(1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy działania niepożądane odzwierciedlające
chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną częstością w grupie otrzymującej nintedanib i
grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką
częstością: 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo.
W badaniu SENSCIS zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie
otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib. Należy
zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym
z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią
podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania
nintedanibu należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka,
jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować
szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy
brzusznej, z owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących
jednocześnie kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym
leczenie nintedanibem można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po zabiegu chirurgicznym jamy
brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji przewodu pokarmowego lub
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać leczenia produktem leczniczym
nintedanibem. W wyjątkowych sytuacjach stosowanie nintedanibu można rozpocząć ponownie po
całkowitym ustąpieniu niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie stanu pacjenta i
innych czynników ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu
w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy
białkomocz. U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy
rozważyć przerwanie leczenia.
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem mikroangiopatii zakrzepowej (ang.
thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo niewielką liczbą przypadków zgłaszanych
dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych
wskazują na TMA, leczenie nintedanibem należy przerwać i przeprowadzić szczegółową ocenę w
kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES). Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą
7 NL/H/xxxx/WS/1746
obrazowania rezonansu magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem
tętniczym, zaburzeniami widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi
nieprawidłowościami widzenia oraz neurologicznymi i może prowadzić do zgonu. Zespół PRES
zgłaszano podczas stosowania innych inhibitorów VEGF. W przypadku podejrzewania PRES
należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma doświadczenia z ponownym rozpoczynaniem
leczenia nintedanibem u pacjentów, u których wystąpił wcześniej PRES i taka decyzja zależy od
oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie nintedanibu może powodować podwyższenie ciśnienia krwi. Należy mierzyć ciśnienie
krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 L/minutę/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Nintedanibu nie należy stosować u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem płucnym. Zaleca się uważne
monitorowanie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym.
Powikłania związane z gojeniem się ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran.
Nie przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran.
Leczenie nintedanibem należy zatem rozpoczynać lub - w przypadku przerwania leczenia w okresie
okołooperacyjnym - wznawiać wyłącznie na podstawie oceny klinicznej odpowiedniego gojenia się
rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość QT,
należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść
do wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta
nie obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem
śródmiąższową chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również
u dzieci i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1.
Szczególne sytuacje dotyczące dzieci i młodzieży opisano poniżej:
8 NL/H/xxxx/WS/1746
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W badaniu klinicznym prowadzonym z udziałem dzieci i młodzieży nie obserwowano
istotnego zmniejszenia tempa wzrostu podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej, nie ma
dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
z populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości
długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań
obrazowych kości. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy
zaburzenia wzrostu lub zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3). W badaniu
klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone.
Jako środek zapobiegawczy należy regularnie, co najmniej co 6 miesięcy, przeprowadzać badania
stomatologiczne jamy ustnej aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji międzylekowych,
równoczesne podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało
ekspozycję na nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmax. W badaniu
interakcji z silnym induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona
do 50,3% w oparciu o AUC i do 60,3% w oparciu o Cmax podczas jednoczesnego podawania
z ryfampicyną, w porównaniu z podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp
(np. ketokonazol, erytromycyna lub cyklosporyna) podawane jednocześnie z nintedanibem mogą
zwiększyć ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować
u pacjentów tolerancję nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może
wymagać przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz
punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego
do jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania według następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
9 NL/H/xxxx/WS/1746
określona na podstawie dostępnych danych).
1 0 NL/H/xxxx/WS/1746
Tabela 2 Zestawienie działań niepożądanych według częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
Często: Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT)
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia
Częstość nieznana: Hiperbilirubinemia
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Wysypka
Niezbyt często: Wysypka
Niezbyt często: Świąd
Niezbyt często: Łysienie
Częstość nieznana: Łysienie
1 1 NL/H/xxxx/WS/1746
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym ze strony przewodu pokamrowego. U większości pacjentów zdarzenie miała nasilenie
łagodne do umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej
wystąpienie po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów
zdarzenia te leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub przerwaniem leczenia
(patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki w badaniach
klinicznych.
Tabela 3 Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4) zgłaszano
u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów otrzymujących placebo.
W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 22,6% pacjentów
leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu
SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych
nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów otrzymujących placebo. Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych było odwracalne i nie wiązało się z klinicznymi objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania
i schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia (10,3% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 11,1% w grupie
otrzymującej nintedanib z 12,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 8,3% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu innym
niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2 grupach
leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie otrzymującej
1 2 NL/H/xxxx/WS/1746
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,5% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
grupami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,8% w grupie
otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,0%
w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych nie odnotowano
przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano
bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez
zaburzeń czynności nerek. Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były
charakterystyczne dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów
nerkowych. Po przerwaniu stosowania nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych
przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub
podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, podwójnie
zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym następowało
leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez różny czas (patrz punkt 5.1). Zgodnie z profilem
bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi przewlekłymi przebiegającymi
z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej zgłaszanymi działaniami
niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były biegunka (38,5%), wymioty
(26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
Na podstawie wyników badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkty 4.2, 4.4 i
5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w
grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 %
w grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
1 3 NL/H/xxxx/WS/1746
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.