Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Nintedanibum 100 mg (kapsułki miękkie)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha; Tłuszcz stały; Poliglicerolu-3 dioleinian; Osłonka kapsułki; Żelatyna 160; Glicerol (85%); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172); Woda, oczyszczona; Tusz; Szelak; Karmin (E 120) (tylko dla 100 mg); Glikol propylenowy (E 1520); Symetykon (tylko dla 100 mg); Żelaza tlenek czarny (E 172) (tylko dla 150 mg) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty podłużny nadruk: NT 100
Lek Nintedanib STADA, 100 mg to nieprzezroczyste, podłużne kapsułki miękkie koloru brzoskwiniowego z nadrukiem „NT 100” wykonanym czerwonym tuszem, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: Ulotka, pkt 6 - brązowy podłużny nadruk: NT 100 nadruk: NT 150
Nintedanib STADA, 100 mg, kapsułki miękkie Brzoskwiniowa, nieprzezroczysta podłużna (16 mm długości) kapsułka miękka, z czerwonym nadrukiem „NT 100”. Nintedanib STADA, 150 mg, kapsułki miękkie Brązowa, nieprzezroczysta, podłużna (17 mm długości) kapsułka miękka, z czarnym nadrukiem „NT 150”. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nintedanib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
40 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone łaknienie; Biegunka; Nudności; Bóle brzucha; Wymioty; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
- często: Zmniejszenie masy ciała; Zmniejszone łaknienie; Ból głowy; Krwawienie (patrz punkt 4.4); Nadciśnienie; Wymioty; Polekowe uszkodzenie wątroby; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT); Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT); Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT); Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka
- niezbyt często: Małopłytkowość; Odwodnienie; Zawał mięśnia sercowego; Nadciśnienie; Zapalenie trzustki; Zapalenie okrężnicy; Polekowe uszkodzenie wątroby; Hiperbilirubinemia; Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka; Świąd; Nadmierne wypadanie włosów; Częstość nieznana
- częstość nieznana: Odwodnienie; Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; Zawał mięśnia sercowego; Tętniak i rozwarstwienie tętnicy; Zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; Nadmierne wypadanie włosów włosów; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 lat
„Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
- nie zaleca się poniżej 13,5 kg
„Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 kapsułka 100 mg = ~33,3% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (300 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 300 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib STADA jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób płuc przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat
„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek
„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby
„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka produktu leczniczego Nintedanib STADA u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. U dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć przerwanie lub całkowite zaprzestanie leczenia.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia nintedanibem oraz w jego trakcie należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia ewentualnego zajścia w ciążę podczas leczenia nintedanibem swojemu lekarzowi lub farmaceucie.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia nintedanibem należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. Maximum Recommended Human Dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku i należy je połykać w całości, popijając wodą, i nie powinno się ich żuć.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib STADA
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib STADA
- jeśli pacjentka jest w ciąży,
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib STADA należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie
białka w moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna,
fenprokumon, heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia
biegunki, nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie
się ran. W związku z tym leczenie tym lekiem jest zwykle wstrzymywane na pewien
czas, jeśli pacjent zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz zdecyduje, kiedy
należy wznowić leczenie tym lekiem.
- jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie,
- jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach
krwionośnych płuc (nadciśnienie płucne),
- jeśli pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany
naczynia krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład
w celu sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań i
zdecyduje, czy pacjent może przyjmować lek Nintedanib STADA.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4, „Możliwe
działania niepożądane”);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek
oczu (żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej
części okolicy brzucha, częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków
lub uczucie zmęczenia. Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy
brzuch lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita
(perforacji przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli u
pacjenta występowały w przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit lub
jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki
przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane
w leczeniu stanów zapalnych i alergii), ponieważ czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew w
stolcu lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z
jego niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny,
bowiem mogą to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia
krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej
stronie ciała, ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność,
nudności, wymioty, ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może
to być objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią
zakrzepową
(ang. thrombotic microangiopathy, TMA);
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z
wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Mogą
to być objawy choroby mózgu zwanej zespołem tylnej odwracalnej encefalopatii (ang.
posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES).
Dzieci i młodzież
Leku Nintedanib STADA nie powinny przyjmować dzieci w wieku do 6 roku życia. Lekarz może
przeprowadzać regularne badania stomatologiczne co najmniej co 6 miesięcy do czasu
zakończenia rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości)
podczas przyjmowania tego leku.
Nintedanib STADA a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o
produktach ziołowych i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib STADA może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące
leki mogą zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych (patrz punkt 4, „Możliwe działania niepożądane”):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol),
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna),
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna).
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we
krwi, i tym samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib STADA:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna),
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina),
- lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy
planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego
leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, bowiem może on zaszkodzić nienarodzonemu
dziecku i spowodować wady wrodzone.
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku u pacjentki trzeba przeprowadzić test
ciążowy, aby upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z
lekarzem prowadzącym.
Leki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę
antykoncepcji, aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku
Nintedanib STADA, przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib STADA i przez
przynajmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać na
wchłanianie doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych, takich jak tabletki
antykoncepcyjne,
i mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym w przypadku wystąpienia takich
zaburzeń należy omówić z lekarzem stosowanie alternatywnej, bardziej odpowiedniej
metody antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia
tym lekiem, pacjentka powinna natychmiast poinformować o tym lekarza lub
farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może występować
zagrożenie zmianami patologicznymi u dziecka karmionego piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani
obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych
podczas leczenia lekiem Nintedanib STADA.
Biegunka (bardzo często, może dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10):
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych substancji (elektrolitów,
takich jak sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki,
należy wypić dużo płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej
rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas stosowania tego leku zaobserwowano następujące inne działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 10)
- wymioty,
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- krwawienia,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu wysokiego poziomu bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany
naczynia krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia,
dezorientacja, drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub
nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
(zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- utrata apetytu,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 10)
- zmniejszona masa ciała,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- krwawienie,
- poważne problemy z wątrobą,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu wysokiego poziomu bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany
naczynia krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia,
dezorientacja, drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub
nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
(zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 10)
- krwawienie,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 100)
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- niewydolność nerek,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysypka,
- świąd.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca,
- zapalenie trzustki,
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub pęknięcie ściany
naczynia krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia,
dezorientacja, drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub
nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
(zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym ze strony żołądka i
jelit (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można wznowić w
zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2). W razie uporczywej ciężkiej biegunki
utrzymującej się pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie produktem leczniczym
Nintedanib STADA.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie to
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie produktem
leczniczym Nintedanib STADA.
Czynność wątroby
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności Nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby. W
związku z tym nie zaleca się leczenia nintedanibem takich pacjentów (patrz punkt 4.2). Z powodu
zwiększonej ekspozycji ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być większe u pacjentów z
łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh). Dorosłych pacjentów z łagodnym
zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując zmniejszone dawki
produktu leczniczego Nintedanib STADA (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby występuje
w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia produktem leczniczym Nintedanib STADA. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy
leczenia pacjentów należy monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy
każdej wizycie pacjenta) lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza
alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie stężenia
bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania produktu leczniczego.
W razie oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3 x GGN
zaleca się zmniejszenie dawki produktu leczniczego Nintedanib STADA lub zaprzestanie leczenia
oraz uważne monitorowanie pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości
wyjściowych leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można ponownie rozpocząć w
pełnej dawce lub ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą następnie można zwiększyć do
pełnej dawki (patrz punkt 4.2 „Dostosowanie dawki”). Jeśli podwyższenie wyników badania wątroby
jest związane z podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby, np.
żółtaczką, należy na stałe zakończyć leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA. Należy
ocenić inne przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib
zwiększa się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia
aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u
których występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial
growth factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień i
otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych. W
okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż
poważne oraz poważnych krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno
pacjentów stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące
powodować krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy
leczyć produktem leczniczym Nintedanib STADA tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści
przewyższają potencjalne ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego lub
udarem.
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe zgłaszano
niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej produkt leczniczy nintedanib w
porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
W badaniach INPULSIS zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w
grupie otrzymującej nintedanib (1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy
działania niepożądane odzwierciedlające chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną
częstością w grupie otrzymującej nintedanib i grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD
zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością: 0,9% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo. W badaniu SENSCIS zawał mięśnia
sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca
nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib.
Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób
sercowo-naczyniowych, w tym z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie
leczenia u pacjentów, u których wystąpią podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego
niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania leku
Nintedanib STADA należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi
czynnikami ryzyka, jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania
nintedanibu pacjenci mogą być bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować
szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy
brzusznej, z owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących
jednocześnie kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym
leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po
zabiegu chirurgicznym jamy brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji
przewodu pokarmowego lub niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać
leczenia produktem leczniczym Nintedanib STADA. W wyjątkowych sytuacjach stosowanie
produktu leczniczego Nintedanib STADA można rozpocząć ponownie po całkowitym ustąpieniu
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie stanu pacjenta i innych czynników
ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki
białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy
białkomocz.
U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć
przerwanie leczenia. Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo małą liczbą
przypadków zgłaszanych dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib wyniki badań
laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na TMA, leczenie nintedanibem należy przerwać
i przeprowadzić szczegółową ocenę w kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES).
Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą obrazowania rezonansu
magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami
widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi nieprawidłowościami widzenia
i neurologicznymi, i może prowadzić do zgonu. Zespół PRES zgłaszano podczas stosowania innych
inhibitorów VEGF.
W przypadku podejrzewania PRES należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma doświadczenia z
ponownym rozpoczynaniem leczenia nintedanibem u pacjentów, u których wystąpił wcześniej PRES, i
taka decyzja zależy od oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie produktu leczniczego Nintedanib STADA może powodować podwyższenie ciśnienia
krwi. Należy mierzyć ciśnienie krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 l/min/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Dlatego produktu leczniczego Nintedanib STADA nie należy stosować u pacjentów z ciężkim
nadciśnieniem płucnym.
Zaleca się starannie monitorować pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym.
Powikłanie gojenia ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran. Nie
przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran. Dlatego też
leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA należy rozpocząć lub wznowić po przerwaniu
leczenia na czas operacji w oparciu o kliniczną ocenę prawidłowego gojenia się rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość QT,
należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść do
wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta nie
obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem śródmiąższową
chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również u dzieci
i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1. Szczególne
sytuacje u dzieci i młodzieży opisano poniżej:
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W pediatrycznym badaniu klinicznym nie obserwowano istotnego zmniejszenia tempa wzrostu
podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich
zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.
Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy zaburzenia wzrostu lub
zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3).
W pediatrycznym badaniu klinicznym ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone. Jako
środek zapobiegawczy należy regularnie przeprowadzać badania stomatologiczne jamy ustnej, co
najmniej co 6 miesięcy, aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji między lekami, równoczesne
podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało ekspozycję na
nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmaks. W badaniu interakcji z silnym
induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona do 50,3% w oparciu o
AUC i do 60,3% w oparciu o Cmaks podczas jednoczesnego podawania z ryfampicyną, w porównaniu z
podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp (np. ketokonazol, erytromycyna lub
cyklosporyna) podawane jednocześnie z produktem leczniczym Nintedanib STADA mogą zwiększyć
ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować u pacjentów tolerancję
nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać przerwania
leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego do
jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania przy użyciu następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
9
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 2: Zestawienie działań niepożądanych wg częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
Często: Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT)
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia
Częstość nieznana: Hiperbilirubinemia
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Wysypka
Niezbyt często: Wysypka
Niezbyt często: Świąd
Niezbyt często: Nadmierne wypadanie włosów
Częstość nieznana: Nadmierne wypadanie włosów
włosów
10
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Białkomocz Niezbyt często Niezbyt często Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym żołądka i jelit. U większości pacjentów zdarzenie to miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej wystąpienie
po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów zdarzenia te
leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub tymczasowym przerwaniem
leczenia (patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki w badaniach
klinicznych.
Tabela 3: Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4) zgłaszano
u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów otrzymujących placebo.
W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 22,6% pacjentów
leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu
SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych
produktem leczniczym nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów otrzymujących placebo.
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych było odwracalne i nie wiązało się z klinicznymi
objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania i
schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia
(10,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w
badaniach INPULSIS; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib STADA w porównaniu z 12,7% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 8,3% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu innym
11
niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2 grupach
leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,5% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie otrzymującej w porównaniu z
0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
ramionami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
z 1,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,0% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych
nie odnotowano przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z
zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów.
W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia
(patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, prowadzonym
metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym
następowało leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez okres, który był różny (patrz
punkt 5.1). Zgodnie z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi
przewlekłymi przebiegającymi z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej
zgłaszanymi działaniami niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były
biegunka (38,5%), wymioty (26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
W oparciu o wyniki badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił
w grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 % w
grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
12
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Nintedanibum 150 mg (kapsułki miękkie)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha; Tłuszcz stały; Poliglicerolu-3 dioleinian; Osłonka kapsułki; Żelatyna 160; Glicerol (85%); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172); Woda, oczyszczona; Tusz; Szelak; Karmin (E 120) (tylko dla 100 mg); Glikol propylenowy (E 1520); Symetykon (tylko dla 100 mg); Żelaza tlenek czarny (E 172) (tylko dla 150 mg) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty brązowy podłużny nadruk: NT 150
Lek Nintedanib STADA, 150 mg to brązowe, nieprzezroczyste, podłużne, kapsułki miękkie z nadrukiem „NT 150” wykonanym czanym tuszem, zawierające żółtą, lepką zawiesinę. źródło: Ulotka, pkt 6 - brązowy podłużny nadruk: NT 100 nadruk: NT 150
Nintedanib STADA, 100 mg, kapsułki miękkie Brzoskwiniowa, nieprzezroczysta podłużna (16 mm długości) kapsułka miękka, z czerwonym nadrukiem „NT 100”. Nintedanib STADA, 150 mg, kapsułki miękkie Brązowa, nieprzezroczysta, podłużna (17 mm długości) kapsułka miękka, z czarnym nadrukiem „NT 150”. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nintedanib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn podczas leczenia nintedanibem.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
40 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone łaknienie; Biegunka; Nudności; Bóle brzucha; Wymioty; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
- często: Zmniejszenie masy ciała; Zmniejszone łaknienie; Ból głowy; Krwawienie (patrz punkt 4.4); Nadciśnienie; Wymioty; Polekowe uszkodzenie wątroby; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT); Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT); Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT); Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka
- niezbyt często: Małopłytkowość; Odwodnienie; Zawał mięśnia sercowego; Nadciśnienie; Zapalenie trzustki; Zapalenie okrężnicy; Polekowe uszkodzenie wątroby; Hiperbilirubinemia; Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP); Wysypka; Świąd; Nadmierne wypadanie włosów; Częstość nieznana
- częstość nieznana: Odwodnienie; Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; Zawał mięśnia sercowego; Tętniak i rozwarstwienie tętnicy; Zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; Nadmierne wypadanie włosów włosów; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 lat
„Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane.”
- nie zaleca się poniżej 13,5 kg
„Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 300 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie stosować dawki większej od zalecanej maksymalnej dawki dobowej 300 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- 150 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie należy stosować zalecanej dawki większej niż dwie miękkie kapsułki Nintedanib STADA 150 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w zakresie leczenia chorób, w których produkt leczniczy Nintedanib STADA jest zatwierdzony.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: leczenie należy rozpoczynać dopiero po konsultacji wielodyscyplinarnego zespołu (lekarzy, radiologów, patologów) mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób płuc przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych (ILD).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli • Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) • Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie postępującym • Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat
„Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat • Leczenie klinicznie istotnych, postępujących, przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) • Leczenie choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nintedanibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Z tego powodu leczenie dzieci w wieku poniżej 6 lat nintedanibem nie jest zalecane. Nintedanibu nie badano u pacjentów o masie ciała poniżej 13,5 kg i dlatego nie jest zalecany w tej populacji (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nintedanibu to 150 mg dwa razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka 100 mg dwa razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy przyjmować kapsułki dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin, na przykład jedną kapsułkę rano i jedną kapsułkę wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano żadnych ogólnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Co do zasady nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek
„Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby
„Zaburzenie czynności wątroby Zalecana dawka produktu leczniczego Nintedanib STADA u dorosłych pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) to 100 mg dwa razy na dobę, w przybliżeniu co 12 godzin. U dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) zalecana jest zmniejszona dawka początkowa (patrz tabela 1). W razie wystąpienia działań niepożądanych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy rozważyć przerwanie lub całkowite zaprzestanie leczenia.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania nintedanibu u kobiet w okresie ciąży, jednakże badania niekliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ tej substancji czynnej na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ nintedanib może spowodować uszkodzenia płodów także u ludzi, nie może być stosowany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3), a przed rozpoczęciem leczenia nintedanibem oraz w jego trakcie należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia ewentualnego zajścia w ciążę podczas leczenia nintedanibem swojemu lekarzowi lub farmaceucie.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego. Badania niekliniczne wykazały, że niewielkie ilości nintedanibu i jego metabolitów (≤ 0,5% podanej dawki) przenikają do mleka karmiących samic szczura. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia nintedanibem należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców (patrz punkt 5.3). Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (ang. Maximum Recommended Human Dose, MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku i należy je połykać w całości, popijając wodą, i nie powinno się ich żuć.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Nintedanib STADA
Kiedy nie przyjmować leku Nintedanib STADA
- jeśli pacjentka jest w ciąży,
- jeśli pacjent ma uczulenie na nintedanib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nintedanib STADA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- pacjent ma lub miał problemy z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z nerkami lub u pacjenta wykryto zwiększone stężenie białka
w moczu,
- pacjent ma lub miał problemy z krwawieniami,
- pacjent przyjmuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna, fenprokumon,
heparyna), aby zapobiec krzepnięciu krwi,
- pacjent przyjmuje pirfenidon, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia biegunki,
nudności, wymiotów i problemów z wątrobą,
- pacjent ma lub miał problemy z sercem (na przykład zawał serca),
- pacjent niedawno przeszedł zabieg chirurgiczny. Nintedanib może wpływać na gojenie się ran.
W związku z tym leczenie tym lekiem jest zwykle wstrzymywane na pewien czas, jeśli pacjent
zostaje poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz zdecyduje, kiedy należy wznowić leczenie
tym lekiem.
- jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie,
- jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo wysokie ciśnienie w naczyniach krwionośnych płuc
(nadciśnienie płucne),
- jeśli pacjent ma lub w przeszłości miał tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany naczynia
krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
Biorąc pod uwagę te informacje, lekarz może przeprowadzić badania krwi, na przykład w celu
sprawdzenia czynności wątroby. Lekarz omówi z pacjentem wyniki tych badań i zdecyduje,
czy pacjent może przyjmować lek Nintedanib STADA.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli podczas przyjmowania tego leku
- u pacjenta wystąpi biegunka. Ważne jest wczesne leczenie biegunki (patrz punkt 4, „Możliwe
działania niepożądane”);
- pacjent wymiotuje lub ma nudności (mdłości);
- u pacjenta wystąpią niewyjaśnione objawy, takie jak zażółcenie skóry lub białkówek oczu
(żółtaczka), ciemny lub brązowy (koloru herbaty) mocz, ból w górnej prawej części okolicy
brzucha, częstsze niż zwykle krwawienie lub powstawanie siniaków lub uczucie zmęczenia.
Mogą to być objawy ciężkich zaburzeń wątroby;
- u pacjenta wystąpi silny ból żołądka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty lub twardy brzuch
lub wzdęcie, ponieważ mogą to być objawy powstania otworu w ścianie jelita (perforacji
przewodu pokarmowego). Należy również poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występowały
w przeszłości wrzody trawienne lub choroba uchyłkowa jelit lub jeśli pacjent przyjmuje
jednocześnie leki przeciwzapalne (niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ) (stosowane w
leczeniu bólu i obrzęku) lub steroidy (stosowane w leczeniu stanów zapalnych i alergii),
ponieważ czynniki te zwiększają to ryzyko;
- u pacjenta wystąpi jednocześnie silny ból lub skurcze jamy brzusznej, czerwona krew w stolcu
lub biegunka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia jelita wynikającego z
jego niedostatecznego ukrwienia;
- u pacjenta wystąpi ból, obrzęk, zaczerwienienie i wzrost temperatury kończyny, bowiem mogą
to być objawy powstania zakrzepu krwi w jednej z żył (rodzaj naczynia krwionośnego);
- u pacjenta występuje uczucie ucisku w klatce piersiowej lub ból, typowo po lewej stronie ciała,
ból szyi, żuchwy, ramienia lub ręki, szybkie bicie serca, duszność, nudności, wymioty,
ponieważ mogą być to objawy zawału serca;
- u pacjenta wystąpi poważne krwawienie;
- u pacjenta wystąpi zasinienie, krwawienie, gorączka, zmęczenie i stan splątania. Może to być
objaw uszkodzenia naczyń krwionośnych zwanego mikroangiopatią zakrzepową
(ang. thrombotic microangiopathy, TMA);
- u pacjenta wystąpią objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja, drgawki lub
inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim ciśnieniem
tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Mogą to być objawy choroby
mózgu zwanej zespołem tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible
encephalopathy syndrome, PRES).
Dzieci i młodzież
Leku Nintedanib STADA nie powinny przyjmować dzieci w wieku do 6 roku życia. Lekarz może
przeprowadzać regularne badania stomatologiczne co najmniej co 6 miesięcy do czasu zakończenia
rozwoju zębów i kontrolować wzrost pacjenta raz w roku (obrazowanie kości) podczas przyjmowania tego
leku.
Nintedanib STADA a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o produktach ziołowych
i lekach dostępnych bez recepty.
Lek Nintedanib STADA może wchodzić w interakcje z pewnymi innymi lekami. Następujące leki
mogą zwiększyć stężenie nintedanibu we krwi i tym samym zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych (patrz punkt 4, „Możliwe działania niepożądane”):
- lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol),
- lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna),
- lek wpływający na działanie układu odpornościowego (cyklosporyna).
Następujące leki są przykładami leków, które mogą zmniejszyć stężenie nintedanibu we krwi, i tym
samym zmniejszyć skuteczność leku Nintedanib STADA:
- antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna),
- leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (karbamazepina, fenytoina),
- lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji (ziele dziurawca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie zażywać tego leku w okresie ciąży, ponieważ może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku
i spowodować wady wrodzone.
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku u pacjentki trzeba przeprowadzić test ciążowy, aby
upewnić się, że nie jest w ciąży. Pacjentka powinna omówić to z lekarzem prowadzącym.
Leki antykoncepcyjne
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji,
aby zapobiec zajściu w ciążę, podczas rozpoczynania przyjmowania leku Nintedanib STADA,
przez cały czas przyjmowania leku Nintedanib STADA i przez przynajmniej 3 miesiące po
zakończeniu leczenia.
- Należy omówić najlepsze metody antykoncepcji z lekarzem prowadzącym.
- Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia żołądka i jelit mogą wpływać na wchłanianie
doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych, takich jak tabletki antykoncepcyjne,
i mogą zmniejszać ich skuteczność. W związku z tym w przypadku wystąpienia takich zaburzeń
należy omówić z lekarzem stosowanie alternatywnej, bardziej odpowiedniej metody
antykoncepcji.
- Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas leczenia tym
lekiem, pacjentka powinna natychmiast poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może występować zagrożenie
zmianami patologicznymi u dziecka karmionego piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Jeśli pacjent odczuwa mdłości, nie powinien prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie następujących działań niepożądanych podczas
leczenia lekiem Nintedanib STADA.
Biegunka (bardzo często, może dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10):
Biegunka może doprowadzić do odwodnienia: utraty wody i ważnych substancji (elektrolitów, takich
jak sód czy potas) z organizmu. W razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki, należy wypić
dużo płynów i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jak najszybciej rozpocząć odpowiednie
leczenie przeciwbiegunkowe, na przykład loperamidem.
Podczas stosowania tego leku zaobserwowano następujące inne działania niepożądane.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 10)
- wymioty,
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- krwawienia,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu wysokiego poziomu bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia,
dezorientacja, drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk
lub nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego
krwi (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Inne przewlekłe przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) o fenotypie
postępującym
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- utrata apetytu,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 10)
- zmniejszona masa ciała,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- krwawienie,
- poważne problemy z wątrobą,
- wysypka,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie trzustki,
- zapalenie jelita grubego,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu wysokiego poziomu bilirubiny,
- świąd,
- zawał serca,
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia,
dezorientacja, drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk
lub nóg, z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego
krwi (zespół tylnej odwracalnej encefalopatii).
Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową (SSc-ILD)
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
- nudności (mdłości),
- wymioty,
- ból w dolnej części tułowia (brzucha),
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 10)
- krwawienie,
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
- utrata apetytu,
- zmniejszona masa ciała,
- ból głowy.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 100)
- zapalenie jelita grubego,
- poważne problemy z wątrobą,
- niewydolność nerek,
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
- wysypka,
- świąd.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zawał serca,
- zapalenie trzustki,
- żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu z powodu dużego stężenia bilirubiny,
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub pęknięcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy),
- nadmierne wypadanie włosów (łysienie),
- zwiększenie stężenia białka w moczu (białkomocz).
- choroba mózgu, w której występują objawy takie jak ból głowy, zmiany widzenia, dezorientacja,
drgawki lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak osłabienie siły rąk lub nóg, z wysokim
ciśnieniem tętniczym krwi lub bez wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (zespół tylnej odwracalnej
encefalopatii).
Przebiegające z włóknieniem śródmiąższowe choroby płuc (ILD) u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży były podobne do działań niepożądanych u dorosłych
pacjentów.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
W badaniach klinicznych biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym ze strony żołądka i
jelit (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów działanie niepożądane miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki
prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć
bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i
przeciwbiegunkowe produkty lecznicze, np. loperamid; może być konieczne zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia. Leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można wznowić w
zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2). W razie uporczywej ciężkiej biegunki
utrzymującej się pomimo leczenia objawowego, należy zakończyć leczenie produktem leczniczym
Nintedanib STADA.
Nudności i wymioty
Nudności i wymioty były często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów z nudnościami i wymiotami zdarzenie to
miało nasilenie łagodne do umiarkowanego. W badaniach klinicznych nudności prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 2,1% pacjentów, a wymioty prowadziły do
zakończenia stosowania nintedanibu u nie więcej niż 1,4% pacjentów.
W razie utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia wspomagającego (w tym
stosowania leków przeciwwymiotnych) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie
leczenia. Leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce lub pełnej dawce (patrz punkt 4.2
Dostosowanie dawki). W razie uporczywych ciężkich objawów należy zakończyć leczenie produktem
leczniczym Nintedanib STADA.
Czynność wątroby
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności Nintedanibu u pacjentów z umiarkowanym
(B w skali Child-Pugh) ani ciężkim (C w skali Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby. W
związku z tym nie zaleca się leczenia nintedanibem takich pacjentów (patrz punkt 4.2). Z powodu
zwiększonej ekspozycji ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być większe u pacjentów z
łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh). Dorosłych pacjentów z łagodnym
zaburzeniem czynności wątroby (A w skali Child-Pugh) należy leczyć stosując zmniejszone dawki
produktu leczniczego Nintedanib STADA (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym
ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby występuje
w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność
aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu
leczenia produktem leczniczym Nintedanib STADA. Następnie w trakcie dwóch kolejnych miesięcy
leczenia pacjentów należy monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy
każdej wizycie pacjenta) lub gdy jest to wskazane klinicznie.
W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza
alkaliczna (ALP), gamma-glutamylotransferaza (GGT), patrz punkt 4.8) i podwyższenie stężenia
bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania produktu leczniczego.
W razie oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3 x GGN
zaleca się zmniejszenie dawki produktu leczniczego Nintedanib STADA lub zaprzestanie leczenia
oraz uważne monitorowanie pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości
wyjściowych leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można ponownie rozpocząć w
pełnej dawce lub ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce, którą następnie można zwiększyć do
pełnej dawki (patrz punkt 4.2 „Dostosowanie dawki”). Jeśli podwyższenie wyników badania wątroby
jest związane z podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby, np.
żółtaczką, należy na stałe zakończyć leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA. Należy
ocenić inne przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.
U dorosłych pacjentów z małą masą ciała (< 65 kg), u pacjentów rasy żółtej i u kobiet występuje
większe ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ekspozycja na nintedanib
zwiększa się liniowo z wiekiem pacjentów, który również stanowi czynnik ryzyka zwiększenia
aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 5.2). Zaleca się staranną obserwację pacjentów, u
których występują te czynniki ryzyka.
Czynność nerek
U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek,
w niektórych przypadkach zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).
W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek.
W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację
leczenia (patrz punkt 4.2 Dostosowanie dawki).
Krwawienia
Zahamowanie naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (ang. vascular endothelial
growth factor receptor, VEGFR) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwawień.
Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień i
otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych. W
okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki krwawień innych niż
poważne oraz poważnych krwawień, z których niektóre zakończyły się zgonem (dotyczące zarówno
pacjentów stosujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze lub inne produkty lecznicze mogące
powodować krwawienie, jak i niestosujących takich leków). Dlatego też takich pacjentów należy
leczyć produktem leczniczym Nintedanib STADA tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści
przewyższają potencjalne ryzyko.
Tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego lub
udarem.
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów tętnicze epizody zakrzepowo-zatorowe zgłaszano
niezbyt często (2,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej produkt leczniczy nintedanib w
porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 0,7% w grupie
otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
W badaniach INPULSIS zawały mięśnia sercowego występowały u wyższego odsetka pacjentów w
grupie otrzymującej nintedanib (1,6%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,5%), podczas gdy
działania niepożądane odzwierciedlające chorobę niedokrwienną serca występowały z podobną
częstością w grupie otrzymującej nintedanib i grupie otrzymującej placebo. W badaniu INBUILD
zawał mięśnia sercowego obserwowano z niewielką częstością: 0,9% w grupie otrzymującej
nintedanib w porównaniu z 0,9% w grupie otrzymującej placebo. W badaniu SENSCIS zawał mięśnia
sercowego obserwowano z niewielką częstością w grupie otrzymującej placebo (0,7%). Zawału serca
nie obserwowano w grupie otrzymującej nintedanib.
Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wyższym ryzykiem chorób
sercowo-naczyniowych, w tym z rozpoznaną chorobą wieńcową. Należy rozważyć przerwanie
leczenia u pacjentów, u których wystąpią podmiotowe lub przedmiotowe objawy ostrego
niedokrwienia mięśnia sercowego.
Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania leku
Nintedanib STADA należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi
czynnikami ryzyka, jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
W badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonego ryzyka żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych nintedanibem. Ze względu na mechanizm działania
nintedanibu pacjenci mogą być bardziej narażeni na zdarzenia zakrzepowo-zatorowe.
Perforacja przewodu pokarmowego i niedokrwienne zapalenie okrężnicy
W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość występowania perforacji wynosiła do 0,3%
w obydwu grupach leczenia. Ze względu na mechanizm działania nintedanibu pacjenci mogą być
bardziej narażeni na perforacje przewodu pokarmowego. W okresie po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego oraz przypadki
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, z których niektóre zakończyły się zgonem. Należy zachować
szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy
brzusznej, z owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących
jednocześnie kortykosteroidy lub NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W związku z tym
leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA można rozpocząć co najmniej 4 tygodnie po
zabiegu chirurgicznym jamy brzusznej. W przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji
przewodu pokarmowego lub niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać
leczenia produktem leczniczym Nintedanib STADA. W wyjątkowych sytuacjach stosowanie
produktu leczniczego Nintedanib STADA można rozpocząć ponownie po całkowitym ustąpieniu
niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie stanu pacjenta i innych czynników
ryzyka.
Białkomocz w przedziale wartości nerczycowych i mikroangiopatia zakrzepowa
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki
białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy
białkomocz.
U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć
przerwanie leczenia. Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), w tym z bardzo małą liczbą
przypadków zgłaszanych dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib wyniki badań
laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na TMA, leczenie nintedanibem należy przerwać
i przeprowadzić szczegółową ocenę w kierunku TMA.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
Po wprowadzeniu nintedanibu do obrotu zgłoszono kilka przypadków zespołu tylnej odwracalnej
encefalopatii (PRES).
Zespół PRES jest zaburzeniem neurologicznym (potwierdzonym za pomocą obrazowania rezonansu
magnetycznego), który może objawiać się bólem głowy, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami
widzenia, drgawkami, letargiem, dezorientacją i innymi nieprawidłowościami widzenia
i neurologicznymi, i może prowadzić do zgonu. Zespół PRES zgłaszano podczas stosowania innych
inhibitorów VEGF.
W przypadku podejrzewania PRES należy przerwać leczenie nintedanibem. Nie ma doświadczenia z
ponownym rozpoczynaniem leczenia nintedanibem u pacjentów, u których wystąpił wcześniej PRES, i
taka decyzja zależy od oceny lekarza.
Nadciśnienie
Podawanie produktu leczniczego Nintedanib STADA może powodować podwyższenie ciśnienia
krwi. Należy mierzyć ciśnienie krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nadciśnienie płucne
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania nintedanibu u pacjentów z nadciśnieniem płucnym.
Z badań INBUILD i SENSCIS wykluczono pacjentów z istotnym nadciśnieniem płucnym (wskaźnik
sercowy ≤ 2 l/min/m² lub pozajelitowe stosowanie epoprostenolu/treprostynilu, lub istotna
niewydolność prawej komory serca).
Dlatego produktu leczniczego Nintedanib STADA nie należy stosować u pacjentów z ciężkim
nadciśnieniem płucnym.
Zaleca się starannie monitorować pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem płucnym.
Powikłanie gojenia ran
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości przypadków zaburzonego gojenia
ran. Nintedanib, z uwagi na swój mechanizm działania, może zaburzać gojenie ran. Nie
przeprowadzono badania mającego na celu ocenę wpływu nintedanibu na gojenie się ran. Dlatego też
leczenie produktem leczniczym Nintedanib STADA należy rozpocząć lub wznowić po przerwaniu
leczenia na czas operacji w oparciu o kliniczną ocenę prawidłowego gojenia się rany.
Jednoczesne podawanie z pirfenidonem
Jednoczesne leczenie nintedanibem z pirfenidonem badano w dedykowanym badaniu
farmakokinetycznym z udziałem pacjentów z IPF. Biorąc pod uwagę wyniki tego badania, nie ma
dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a
pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę podobne
profile bezpieczeństwa obydwu produktów leczniczych, można spodziewać się wystąpienia działań
niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących
przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania
nintedanibu i pirfenidonu.
Wpływ na odstęp QT
W programie badań klinicznych nie stwierdzono dowodów na wydłużenie odstępu QT dla nintedanibu
(punkt 5.1). Ponieważ wiadomo, że inne inhibitory kinaz tyrozynowych wpływają na wartość QT,
należy zachować ostrożność przy podawaniu nintedanibu pacjentom, u których może dojść do
wydłużenia odstępu QTc.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące stosowania nintedanibu u dzieci i młodzieży ograniczają się do małej podgrupy
śródmiąższowych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) (patrz punkt 5.1). Podgrupa ta nie
obejmuje wszystkich etiologii związanych z postępującą, przebiegającą z włóknieniem śródmiąższową
chorobą płuc u dzieci i młodzieży.
Istnieje większa niepewność co do zakresu korzyści z leczenia u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Wymienionych powyżej środków ostrożności u dorosłych pacjentów należy przestrzegać również u dzieci
i młodzieży.
Szczegółowe zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki u dzieci i młodzieży, patrz Tabela 1. Szczególne
sytuacje u dzieci i młodzieży opisano poniżej:
Rozwój i wzrost kości
W badaniach nieklinicznych zaobserwowano odwracalne zmiany płytki wzrostowej nasadowej (patrz
punkt 5.3). W pediatrycznym badaniu klinicznym nie obserwowano istotnego zmniejszenia tempa wzrostu
podczas otrzymywania nintedanibu. Niemniej nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w populacji dzieci i młodzieży.
Należy regularnie monitorować wzrost, a u pacjentów przed zakończeniem rozwoju nasad kości długich
zaleca się coroczną ocenę zmian w nasadowej płytce wzrostowej za pomocą badań obrazowych kości.
Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy zaburzenia wzrostu lub
zmiany w nasadowych płytkach wzrostowych.
Zaburzenia rozwoju zębów
W badaniach nieklinicznych obserwowano zaburzenia rozwoju zębów (patrz punkt 5.3).
W pediatrycznym badaniu klinicznym ryzyko zaburzeń rozwoju zębów nie zostało potwierdzone. Jako
środek zapobiegawczy należy regularnie przeprowadzać badania stomatologiczne jamy ustnej, co
najmniej co 6 miesięcy, aż do zakończenia rozwoju uzębienia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Glikoproteina P (P-gp)
Nintedanib jest substratem P-gp (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji między lekami, równoczesne
podawanie nintedanibu z silnym inhibitorem P-gp - ketokonazolem, zwiększało ekspozycję na
nintedanib 1,61 raza w oparciu o AUC i 1,83 raza w oparciu o Cmaks. W badaniu interakcji z silnym
induktorem P-gp - ryfampicyną, ekspozycja na nintedanib była zmniejszona do 50,3% w oparciu o
AUC i do 60,3% w oparciu o Cmaks podczas jednoczesnego podawania z ryfampicyną, w porównaniu z
podawaniem samego nintedanibu. Silne inhibitory P-gp (np. ketokonazol, erytromycyna lub
cyklosporyna) podawane jednocześnie z produktem leczniczym Nintedanib STADA mogą zwiększyć
ekspozycję na nintedanib. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować u pacjentów tolerancję
nintedanibu. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać przerwania
leczenia, zmniejszenia dawki lub zakończenia stosowania nintedanibu (patrz punkt 4.2).
Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać
ekspozycję na nintedanib. Należy rozważyć wybór alternatywnego produktu leczniczego do
jednoczesnego stosowania, który nie wykazywałby działania indukującego P-gp lub wykazywałby
takie działanie w minimalnym stopniu.
Enzymy układu cytochromu (CYP)
Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP. W badaniach
nieklinicznych nintedanib i jego metabolity, wolna reszta kwasowa BIBF 1202 i jej glukoronian nie
hamowały ani nie indukowały enzymów CYP (patrz punkt 5.2). W związku z tym uważa się, że
prawdopodobieństwo interakcji nintedanibu z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest
niewielkie.
Jednoczesne podawanie z innymi produktami leczniczymi
Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi nie
wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków
antykoncepcyjnych (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu
(patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych i w okresie po dopuszczeniu do obrotu najczęściej zgłaszane działania
niepożądane związane ze stosowaniem nintedanibu obejmowały biegunkę, nudności i wymioty, ból
brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych.
Postępowanie w razie wybranych działań niepożądanych, patrz punkt 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 zawiera podsumowanie działań niepożądanych leków wg klasyfikacji układów i narządów
MedDRA oraz częstości występowania przy użyciu następującej konwencji:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
9
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 2: Zestawienie działań niepożądanych wg częstości występowania
Niezbyt często: Małopłytkowość
Często: Zmniejszenie masy ciała
Często: Zmniejszone łaknienie
Bardzo często: Zmniejszone łaknienie
Niezbyt często: Odwodnienie
Częstość nieznana: Odwodnienie
Często: Ból głowy
Częstość nieznana: Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego
Częstość nieznana: Zawał mięśnia sercowego
Często: Krwawienie (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: Nadciśnienie
Często: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Tętniaki rozwarstwienie tętnicy
Bardzo często: Biegunka
Bardzo często: Nudności
Bardzo często: Bóle brzucha
Często: Wymioty
Bardzo często: Wymioty
Niezbyt często: Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Zapalenie trzustki
Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy
Niezbyt często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Często: Polekowe uszkodzenie wątroby
Bardzo często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT)
Często: Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT)
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia
Częstość nieznana: Hiperbilirubinemia
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP)
Często: Wysypka
Niezbyt często: Wysypka
Niezbyt często: Świąd
Niezbyt często: Nadmierne wypadanie włosów
Częstość nieznana: Nadmierne wypadanie włosów
włosów
10
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Białkomocz Niezbyt często Niezbyt często Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
Biegunka
W badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1) biegunka była najczęściej zgłaszanym zdarzeniem
dotyczącym żołądka i jelit. U większości pacjentów zdarzenie to miało nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Ponad dwie trzecie pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zgłosiło jej wystąpienie
po raz pierwszy w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. U większości pacjentów zdarzenia te
leczono lekami przeciwbiegunkowymi, zmniejszeniem dawki lub tymczasowym przerwaniem
leczenia (patrz punkt 4.4). Tabela 3 zawiera zestawienie zgłoszonych zdarzeń biegunki w badaniach
klinicznych.
Tabela 3: Biegunka w badaniach klinicznych w okresie 52 tygodni
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
W badaniach INPULSIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4) zgłaszano
u 13,6% pacjentów leczonych nintedanibem w porównaniu z 2,6% pacjentów otrzymujących placebo.
W badaniu INBUILD zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 22,6% pacjentów
leczonych nintedanibem w porównaniu z 5,7% pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu
SENSCIS zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zgłaszano u 13,2% pacjentów leczonych
produktem leczniczym nintedanibem w porównaniu z 3,1% pacjentów otrzymujących placebo.
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych było odwracalne i nie wiązało się z klinicznymi
objawami choroby wątroby.
Dalsze informacje na temat szczególnych populacji pacjentów, zalecanych sposobów postępowania i
schematów dostosowania dawki w przypadku biegunki i zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych podano dodatkowo odpowiednio w punktach 4.4 i 4.2.
Krwawienie
W badaniach klinicznych częstość występowania krwawienia była nieznacznie większa u pacjentów
leczonych nintedanibem lub porównywalna między ramionami leczenia
(10,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 7,8% w grupie otrzymującej placebo w
badaniach INPULSIS; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib STADA w porównaniu z 12,7% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 11,1% w grupie otrzymującej nintedanib w
porównaniu z 8,3% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Najczęściej zgłaszanym zdarzeniem w postaci krwawienia było krwawienie z nosa o nasileniu innym
11
niż ciężkie. Ciężkie zdarzenia w postaci krwawienia występowały z niewielką częstością w 2 grupach
leczenia (1,3% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,4% w grupie otrzymującej
placebo w badaniach INPULSIS; 0,9% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 1,5% w
grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,4% w grupie otrzymującej w porównaniu z
0,7% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS).
Zdarzenia w postaci krwawienia w okresie po dopuszczeniu do obrotu dotyczyły między innymi
układu pokarmowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, przy czym najczęściej
dotyczyły układu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Białkomocz
W badaniach klinicznych częstość występowania białkomoczu była niewielka i porównywalna między
ramionami leczenia (0,8% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu z 0,5% w grupie
otrzymującej placebo w badaniach INPULSIS; 1,5% w grupie otrzymującej nintedanib w porównaniu
z 1,8% w grupie otrzymującej placebo w badaniu INBUILD; 1,0% w grupie otrzymującej nintedanib
w porównaniu z 0,0% w grupie otrzymującej placebo w badaniu SENSCIS). W badaniach klinicznych
nie odnotowano przypadków zespołu nerczycowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z
zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek.
Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii
kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania
nintedanibu obserwowano ustąpienie objawów.
W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami
przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia
(patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.
Łącznie 39 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat było leczonych w randomizowanym, prowadzonym
metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo badaniu trwającym 24 tygodnie, po którym
następowało leczenie nintedanibem metodą otwartej próby przez okres, który był różny (patrz
punkt 5.1). Zgodnie z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u dorosłych pacjentów z IPF, innymi
przewlekłymi przebiegającymi z włóknieniem ILD o fenotypie postępującymi SSc-ILD, najczęściej
zgłaszanymi działaniami niepożądanymi nintedanibu w okresie kontrolowanym placebo były
biegunka (38,5%), wymioty (26,9%), nudności (19,2%), ból brzucha (19,2%) i ból głowy (11,5%).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zgłaszane podczas przyjmowania nintedanibu w okresie
kontrolowanym placebo obejmowały uszkodzenie wątroby (3,8%) i podwyższone wyniki testów
czynnościowych wątroby (3,8%). Z powodu ograniczonych danych nie wiadomo, czy ryzyko
uszkodzenia polekowego wątroby u dzieci jest podobne do obserwowanego u dorosłych (patrz
punkt 4.4).
W oparciu o wyniki badań nieklinicznych, w badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży
monitorowano rozwój kości, wzrost i rozwój zębów jako potencjalne ryzyka (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.3).
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w obrębie nasadowej
płytki wzrostowej, który był podobny w grupach leczenia w 24. tygodniu (7,7 % w obydwu grupach
leczenia). Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których stwierdzono nieprawidłowości, wynosił
w grupie nintedanib/nintedanib: 11,5 % i w grupie placebo/nintedanib: 15,4 %.
Odsetek pacjentów, u których stwierdzono w trakcie leczenia nieprawidłowości w badaniu
stomatologicznym lub obrazowym, który wynosił 46,2 % w grupie otrzymującej nintedanib i 38,5 % w
grupie otrzymującej placebo do 24. tygodnia. Do 52. tygodnia odsetek pacjentów, u których
stwierdzono nieprawidłowości, wynosił w grupie nintedanib/nintedanib: 50,0 % i w grupie
placebo/nintedanib: 46,2 %.
Nie ma dostępnych długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
w populacji dzieci i młodzieży. Nie ma wystarczającej wiedzy o potencjalnym wpływie na wzrost,
rozwój zębów, okres dojrzewania i ryzyko uszkodzenia wątroby.
12
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.