Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
1 fiol., 10 fiol.
na receptę (Rx)
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 3 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Gorączkawskazanie z ChPL źródło: „Produkt Meropenem Genoptim może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, u których istnieje podejrzenie zakażenia bakteryjnego.” · ChPL, pkt 4.1
Infekcje bakteryjnewskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Meropenem Genoptim wskazany jest do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy (patrz punkt 4.4 i 5.1): Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne i tzw. respiratorowe zapalenie płuc” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Produkt Meropenem Genoptim może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, u których istnieje podejrzenie zakażenia bakteryjnego.” · ChPL, pkt 4.1
Mukowiscydozawskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Meropenem Genoptim wskazany jest do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy (patrz punkt 4.4 i 5.1): Zakażenia oskrzelowo-płucne w przebiegu mukowiscydozy” · ChPL, pkt 4.1
Neutropeniawskazanie z ChPL źródło: „Produkt Meropenem Genoptim może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, u których istnieje podejrzenie zakażenia bakteryjnego.” · ChPL, pkt 4.1
Posocznicawskazanie z ChPL źródło: „Leczenie pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek.” · ChPL, pkt 4.1
Zakażenia skórywskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Meropenem Genoptim wskazany jest do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy (patrz punkt 4.4 i 5.1): Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich” · ChPL, pkt 4.1
Zakażenia w obrębie jamy brzusznejwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Meropenem Genoptim wskazany jest do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy (patrz punkt 4.4 i 5.1): Powikłane zakażenia jamy brzusznej” · ChPL, pkt 4.1
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowychwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Meropenem Genoptim wskazany jest do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy (patrz punkt 4.4 i 5.1): Ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowych.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Nadwrażliwość na jakikolwiek inny środek przeciwbakteryjny z grupy karbapenemów.
Ciężka nadwrażliwość (np. reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne) na którykolwiek środek przeciwbakteryjny będący pochodną betalaktamową innego typu (np. penicyliny lub cefalosporyny).
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
biały Meropenem Genoptim to biały do jasnożółtego proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w szklanych fiolkach. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań)źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny, należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu meropenemu występowały bole głowy, parestezje i drgawki.” · ChPL, pkt 4.7
niezbyt często: zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i pochwy; eozynofilia; trombocytopenia; leukopenia; neutropenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna; obrzęk naczynioruchowy; anafilaksja; parestezje; związane z antybiotykami zapalenie okrężnicy; zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; pokrzywka; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zakrzepowe zapalenie żył; ból w miejscu podania
rzadko: majaczenie; drgawki
częstość nieznana: osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS Syndrome); ostra uogólniona osutka krostkowa
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie stosować poniżej 3 miesięcy źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności meropenemu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy, a także nie określono optymalnego schematu dawkowania.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli i młodzież: „Dorośli i młodzież Rodzaj zakażenia Dawka podawana co 8 godzin Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc i tzw. respiratorowe zapalenie płuc 500 mg lub 1 g”
Dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy„Dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności meropenemu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy, a także nie określono optymalnego schematu dawkowania. Jednakże ograniczone dane farmakokinetyczne wskazują, że 20 mg/kg co 8 godzin może być dawkowaniem odpowiednim (patrz punkt 5.2).”
Dzieci w wieku od 3 miesięcy do 11 lat i o masie ciała do 50 kg: „Dzieci w wieku od 3 miesięcy do 11 lat i o masie ciała do 50 kg Zalecane dawkowanie przedstawiono w tabeli poniżej:”
Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: „Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg Należy podawać dawki przewidziane dla dorosłych. Brak doświadczenia u dzieci z zaburzeniami czynności nerek.”
dorosłych: „Dawka do 2 g trzy razy na dobę u dorosłych i młodzieży oraz do 40 mg/kg trzy razy na dobę u dzieci może być szczególnie odpowiednia podczas leczenia niektórych rodzajów zakażenia, takich jak zakażenia spowodowane mniej wrażliwymi rodzajami bakterii (np.”
dzieci: „Dane na temat bezpieczeństwa podawania dzieciom dawki 40 mg/kg jako wstrzyknięcia dożylnego w postaci bolusu są ograniczone.”
Niewydolność nerek: „Niewydolność nerek Dawkę dla dorosłych i dzieci należy odpowiednio dostosować, jak przedstawiono poniżej, gdy klirens kreatyniny wynosi mniej niż 51 mL/min. Dane na temat dostosowania dawki jednostkowej wynoszącej 2 g są ograniczone.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby: „Niewydolność wątroby Brak konieczności dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych lub dane dotyczące stosowania meropenemu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozmnażanie (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania meropenemu w czasie ciąży.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Notowano wydzielanie niewielkich ilości meropenemu do mleka ludzkiego. Meropenemu nie należy stosować u kobiet karmiących piersią, chyba że spodziewane korzyści dla matki uzasadniają potencjalne ryzyko dla dziecka.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli i młodzież(młodzież, dorośli)
Rodzaj zakażenia
Dawka podawana co 8 godzin
Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc i tzw. respiratorowe zapalenie płuc
500 mg lub 1 g
Zakażenia oskrzelowo-płucne w przebiegu mukowiscydozy
Sposób użycia (kroki z dokumentu): Jak przygotować lek
Dokładnie umyć i osuszyć ręce. Przygotować czyste miejsce robocze.
Wyjąć butelkę (fiolkę) leku Meropenem Genoptim z opakowania. Sprawdzić fiolkę i datę ważności. Sprawdzić, czy fiolka nie jest naruszona i nie ma oznak uszkodzenia.
Usunąć kolorowe zamknięcie i przetrzeć szary gumowy korek wacikiem nasączonym alkoholem. Odczekać, aż korek wyschnie.
Połączyć nową jałową igłę z nową jałową strzykawką, bez dotykania ich końców.
Do strzykawki nabrać zaleconą objętość jałowej wody do wstrzykiwań. Potrzebną objętość wody wskazano w tabeli poniżej:
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Meropenem Genoptim
Kiedy nie stosować leku Meropenem Genoptim
• Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na meropenem lub którykolwiek z pozostałych
składników leku (wymienionych w punkcie 6.).
• Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny
lub karbapenemy, ponieważ może być również uczulony na meropenem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Meropenem Genoptim należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką:
• jeśli pacjent ma problemy zdrowotne, takie jak zaburzenia wątroby lub nerek;
• jeśli u pacjenta wystąpiła ciężka biegunka po zastosowaniu innych antybiotyków.
Dodatni wynik testu Coombsa, może wskazywać na obecność przeciwciał, które mogą niszczyć
krwinki czerwone. Lekarz omówi to z pacjentem.
U pacjenta mogą wystąpić objawy przedmiotowe i podmiotowe ciężkich reakcji skórnych (patrz punkt
4). Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
pielęgniarką, aby można było rozpocząć leczenie tych objawów.
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, przed
zastosowaniem leku Meropenem Genoptim należy o tym powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce.
Meropenem Genoptim a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich przyjmowanych ostatnio
lekach oraz tych, które pacjent zamierza przyjmować
Jest to spowodowane tym, że lek Meropenem Genoptim może wpływać na sposób działania niektórych
leków, a niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Meropenem Genoptim.
W szczególności należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli pacjent stosuje
następujące leki:
▪ Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej);
▪ Kwas walproinowy, walproinian sodu lub walpromid (stosowany w leczeniu padaczki). Nie należy
stosować leku Meropenem Genoptim, gdyż może osłabić działanie walproinianu sodu.
▪ Doustne leki przeciwzakrzepowe (stosowane w leczeniu lub zapobieganiu powstawania zakrzepów
w naczyniach krwionośnych).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Zaleca się, aby
unikać podawania meropenemu pacjentkom w ciąży.
O tym czy pacjentka powinna przyjąć Meropenem Genoptim zdecyduje lekarz.
Ważne jest, by przed zastosowaniem meropenemu poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi lub
planuje karmić piersią. Małe ilości leku mogą przenikać do mleka kobiecego. Dlatego lekarz
podejmie decyzję, czy pacjentka powinna stosować lek Meropenem Genoptim w okresie karmienia
piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania
maszyn.
Stosowanie leku Meropenem Genoptim było związane z bólami głowy, uczuciem kłucia i drętwienia
(parestezje). Każde z tych działań niepożądanych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn.
Meropenem Genoptim może powodować mimowolne skurcze mięśni powodujące szybkie i
niekontrolowane drżenia całego ciała (drgawki). Zazwyczaj towarzyszy temu utrata przytomności.
Jeżeli u pacjenta wystąpi to działanie niepożądane, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn.
Meropenem Genoptim zawiera sód.
Meropenem Genoptim 500 mg. Lek ten zawiera około 45 mg sodu (główny składnik używany
podczas gotowania/sól kuchenna) w dawce 500 mg. Jest to odpowiednik 2,25% zalecanego
maksymalnego dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą.
Meropenem Genoptim g. Lek ten zawiera około 90 mg sodu (główny składnik używany podczas
gotowania/sól kuchenna) w dawce 1 g. Jest to odpowiednik 4,5% zalecanego maksymalnego
dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą.
Jeżeli stan zdrowia pacjenta wymaga kontrolowania ilości spożywanego sodu, należy poinformować
o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie reakcje alergiczne
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z tych objawów przedmiotowych lub podmiotowych, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Pacjent może pilnie potrzebować
pomocy medycznej. Objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą obejmować nagłe wystąpienie:
• ciężkiej wysypki, świądu lub pokrzywki na skórze,
• obrzęku twarzy, warg, języka lub innych części ciała,
• duszności, świszczącego oddechu lub trudności w oddychaniu,
• ciężkie reakcje skórne obejmujące:
- ciężkie reakcje nadwrażliwości w tym gorączka, wysypka skórna, zmiany wyników
badania krwi służących ocenie czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych) oraz zwiększenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (eozynofilów), a
także powiększenie węzłów chłonnych. Mogą być one objawami wielonarządowego
zaburzenia na tle nadwrażliwości, określanego jako zespół osutki polekowej z eozynofilią
i objawami układowymi;
- ciężką, czerwoną, łuszcząca się wysypkę, guzy skórne zawierające ropę, pęcherze lub
złuszczanie skóry, które mogą być związane z gorączką i bólem stawów;
- ciężkie wysypki skórne, które mogą pojawić się jako czerwonawe okrągłe plamy na
tułowiu, często z pęcherzami pośrodku, złuszczaniem skóry, owrzodzeniami jamy ustnej,
gardła, nosa, narządów płciowych i oczu i mogą być poprzedzone gorączką i objawami
grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona) lub w bardziej ciężkiej postaci [toksyczna
nekroliza naskórka (zespół Lyella)].
Uszkodzenie krwinek czerwonych (częstość nieznana)
Objawy obejmują:
• wystąpienie niespodziewanej duszności;
• czerwone lub brązowe zabarwienie moczu.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem.
Inne możliwe działania niepożądane
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
• bóle brzucha (żołądka);
• nudności;
• wymioty;
• biegunka;
• ból głowy;
• wysypka, świąd skóry;
• ból i stan zapalny;
• zwiększenie liczby płytek krwi (w badaniu laboratoryjnym);
• zmiany wyników badań laboratoryjnych krwi, w tym wyników określających czynność wątroby.
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
• zmiany we krwi, obejmujące zmniejszenie liczby płytek krwi (co może prowadzić do łatwego
powstawania siniaków), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych, zmniejszenie liczby
innych krwinek białych, zwiększenie stężenia substancji zwanej bilirubiną; lekarz może zalecić
wykonanie kontrolnych badań krwi;
• zmiany wyników badań krwi, w tym badań określających czynność nerek;
• uczucie mrowienia;
• zakażenia grzybicze jamy ustnej lub pochwy (pleśniawki);
• zapalenie jelit z biegunką;
• ból żył w miejscu podania leku Meropenem Genoptim;
• inne zmiany we krwi. Do objawów należą częste zakażenia, gorączka i ból gardła. Od czasu do
czasu lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych krwi;
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób)
• napady padaczkowe (drgawki),
• ostra dezorientacja i stan splątania (majaczenie).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
fax.: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Nadwrażliwość na jakikolwiek inny środek przeciwbakteryjny z grupy karbapenemów.
Ciężka nadwrażliwość (np. reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne) na którykolwiek środek
przeciwbakteryjny będący pochodną betalaktamową innego typu (np. penicyliny lub cefalosporyny).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wybierając meropenem do leczenia danego pacjenta, należy wziąć pod uwagę trafność zastosowania
środka przeciwbakteryjnego z grupy karbapenemów na podstawie takich czynników jak: stopień
ciężkości zakażenia, występowanie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne oraz
ryzyko związane z wyborem w przypadku bakterii opornych na karbapenemy.
Oporność na Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp .
Oporność na karbapenemy szczepow z rodziny Enterobacteriaceae lub z gatunku Pseudomonas
aeruginosa, Acinetobacter baumanii jest zrożnicowana na terenie Europy. Osoba ordynująca lek
powinna wziąć pod uwagę lokalną częstość występowania szczepów opornych na karbapenemy.
Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, donoszono o wystąpieniu
ciężkich i sporadycznie śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (patrz punkty 4.3 i 4.8).
Pacjenci z nadwrażliwością na karbapenemy, penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe w
wywiadzie mogą być również nadwrażliwi na meropenem. Przed rozpoczęciem leczenia
meropenemem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji
nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe.
Jeśli wystąpi ciężka reakcja uczuleniowa, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego i wdrożyć
odpowiednie postępowanie.
Ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR),
takie jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna nekroliza
naskórka (zespół Lyella, ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS),
rumień wielopostaciowy (ang. erythema multiforme, EM) i ostra uogólniona osutka krostkowa (ang.
acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP) zgłaszano u pacjentów otrzymujących
meropenem (patrz punkt 4.8). Jeśli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na
wystąpienie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie meropenemu i rozważyć leczenie
alternatywne.
Zapalenie jelit związane ze stosowaniem antybiotyków
W przypadku prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym meropenemu, donoszono
o występowaniu związanego z antybiotykami zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia
okrężnicy, których stopień ciężkości może wahać się od łagodnego do zagrażającego życiu. Dlatego
ważne jest uwzględnienie tej diagnozy u pacjentów, u których występuje biegunka w trakcie lub po
zastosowaniu meropenemu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia meropenemem i
zastosowanie właściwego leczenia dla Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących
perystaltykę.
Drgawki
Niezbyt często donoszono o wystąpieniu drgawek w czasie stosowania karbapenemów, w tym
meropenemu (patrz punkt 4.8).
Monitorowanie czynności wątroby
Z uwagi na ryzyko hepatotoksyczności (zaburzenia czynności wątroby z cholestazą i cytolizą) (patrz
punkt 4.8) podczas leczenia meropenemem należy dokładnie monitorować czynność wątroby.
Stosowanie u pacjentów z chorobą wątroby: u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami
czynności wątroby w czasie leczenia meropenemem należy ściśle kontrolować czynność wątroby. Nie
ma konieczności dostosowania dawkowania (patrz punkt 4.2).
Potwierdzenie serokonwersji (obecności przeciwciał) w bezpośrednim teście antyglobulinowym
(odczyn Coombsa)
Podczas leczenia meropenemem wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa może być
dodatni.
Jednoczesne stosowanie meropenemu i kwasu walproinowego i (lub) walproinianu sodu / walpromidu
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania meropenemu i kwasu walproinowego i (lub) walproinianu
sodu/ walpromidu (patrz punkt 4.5).
Meropenem Genoptim zawiera sód.
Meropenem Genoptim 500 mg: produkt leczniczy zawiera około 45 mg sodu w dawce 500 mg, co
odpowiada 2,25% zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki 2 g sodu dla osoby
dorosłej.
Meropenem Genoptim 1 g: produkt leczniczy zawiera około 90 mg sodu w dawce 1 g, co odpowiada
4,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki 2 g sodu dla osoby dorosłej.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji produktu leczniczego poza
interakcją z probenecydem.
Probenecyd współzawodniczy z meropenemem o czynne wydalanie w kanalikach nerkowych i w ten
sposób hamuje wydalanie meropenemu przez nerki, w wyniku czego wydłuża się okres półtrwania w
fazie eliminacji i zwiększa się stężenie meropenmu w osoczu. Konieczne jest zachowanie ostrożności,
jeśli podaje się probenecyd jednocześnie z meropenem.
Nie prowadzono badań potencjalnego wpływu meropenemu na wiązanie z białkami innych produktów
leczniczych ani metabolizm. Jednakże jego wiązanie z białkami jest w tak niewielkiem stopniu, że nie
należy spodziewać się interakcji z innymi związkami poprzez ten mechanizmu.
Po podaniu kwasu walproinowego jednocześnie z karbapenemami donoszono o zmniejszeniu stężeń
kwasu walproinowego we krwi o 60-100% w ciągu około 2 dni. Z uwagi na szybkie wystąpienie i
stopień zmniejszenia, jednoczesne stosowanie kwasu walproinowego/ walproinianu sodowego/
walpromidu i karbapenemów jest uważane za niemożliwe do prowadzenia i dlatego należy go unikać
(patrz punkt 4.4).
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Jednoczesne podawanie antybiotyków i warfaryny może nasilić jej działanie przeciwzakrzepowe.
Istnieje wiele doniesień o nasileniu działania przeciwzakrzepowego doustnych środków
przeciwzakrzepowych, w tym warfaryny, u pacjentów, którzy jednocześnie otrzymywali środki
przeciwbakteryjne. Ryzyko może różnić się w zależności od rodzaju zakażenia, wieku i ogólnego
stanu pacjenta, tak więc udział antybiotyku w zwiększeniu INR (międzynarodowy wskaźnik
znormalizowany) jest trudny do określenia. Zaleca się częste kontrolowanie INR podczas i krótko po
jednoczesnym stosowaniu antybiotyków z doustnymi środkami przeciwzakrzepowymi.
Dzieci i młodzież
Badanie dotyczące interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W przeglądzie danych uzyskanych od 4872 pacjentów w trakcie 5026 zastosowań meropenemu
najczęściej zgłaszanymi w związku z meropenemem działaniami niepożądanymi były biegunka
(2,3%), wysypka (1,4%), nudności i (lub) wymioty (1,4%) i odczyny zapalne w miejscu podania
(1,1%). Najczęściej zgłaszanymi zmianami w wynikach badań laboratoryjnych po meropenemie były
trombocytoza (1,6%) i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%).
Tabelaryczne zestawienie ryzyka działań niepożądanych
W poniższej tabeli wszystkie działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów oraz częstością: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000,
< 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości
występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Działanie
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Niezbyt często zakażenia drożdżakowe jamy ustnej
i pochwy
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Często trombocytemia
Niezbyt często eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia,
neutropenia agranulocytoza,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja (patrz
punkty 4.3 i 4.4)
Zaburzenia psychiczne Rzadko majaczenie
Zaburzenia układu
nerwowego
Często ból głowy
Niezbyt często parestezje
Rzadko drgawki (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit Często biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha
Niezbyt często związane z antybiotykami zapalenie
okrężnicy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często zwiększenie aktywności aminotransferaz,
zwiększenie aktywności fosfatazy
alkalicznej we krwi, zwiększenie
aktywności dehydrogenazy mleczanowej
we krwi
Niezbyt często zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często wysypka, świąd
Niezbyt często pokrzywka, martwica toksyczno-rozpływna
naskórka, zespół Stevensa-Johnsona,
rumień wielopostaciowy (patrz punkt 4.4)
Nieznana osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (ang. Drug
Reaction with Eosinophilia and
Systemic Symptoms, DRESS
Syndrome), ostra uogólniona osutka
krostkowa (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
zwiększenie stężenia mocznika we krwi
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często odczyn zapalny, ból
Niezbyt często zakrzepowe zapalenie żył, ból w miejscu
podania
Dzieci i młodzież
Produkt Meronem jest zatwierdzony do stosowania u dzieci w wieku powyżej 3. miesiąca życia.
Ograniczone dostępne dane wskazuja na brak zwiększonego ryzyka jakichkolwiek działań
niepożądanych u dzieci. Wszystkie zgłoszone przypadki były zgodne z obserwowanymi w populacji
pacjentow dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktow Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktow Leczniczych, Wyrobow Medycznych i
Produktow Biobojczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, fax.: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać rownież podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.