Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 9 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Zespół niewydolności sercawskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Levosimendan Kalceks jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF, ang. acutely decompensated severe chronic heart failure) w sytuacjach, gdy konwencjonalna terapia nie wystarczająca oraz w …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie i/lub opróżnianie komór serca.
żółtypomarańczowybezbarwny Przezroczysty roztwór, żółty lub pomarańczowy, praktycznie wolny od widocznych cząstek. Fiolka z bezbarwnego szkła (typ I) z korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i wieczkiem typu flip-off, w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań)źródło: „Nie dotyczy.” · ChPL, pkt 4.7
częstość niepodana w tekście: tachykardia komorowa; niedociśnienie tętnicze; ból głowy; migotanie przedsionków; dodatkowe skurcze komorowe; tachykardia; migotania komór
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież) źródło: „Produktu leczniczego Levosimendan Kalceks nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz pkt 4.4 i 5.2).” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Levosimendan Kalceks nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz pkt 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Kalceks u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produktu leczniczego Levosimendan Kalceks nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) (patrz punkt 4.3, 4.4 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Kalceks u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanym zaburzeniami czynności wątroby, chociaż nie jest konieczne dostosowanie dawki do potrzeb tych pacjentów. Produktu leczniczego Levosimendan Kalceks nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3, 4.4 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak doświadczeń, dotyczących stosowania lewozymendanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z tego względu, lewozymendan należy stosować w okresie ciąży tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Informacje uzyskane po wprowadzeniu do obrotu u kobiet karmiących piersią wskazują, że czynne metabolity lewozymendanu OR-1896 i OR-1855 przenikają do mleka matki i są wykrywane w mleku przez co najmniej 14 dni po rozpoczęciu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu. Kobiety otrzymujące lewozymendan nie powinny karmić piersią, aby uniknąć możliwego niekorzystnego wpływu na układ krążenia u niemowlęcia.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
alkohol„Dawka 20,86 mg (8,3 mL) tego produktu leczniczego podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na etanol wynoszące 93 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (ang. blood alcohol concentration, BAC) o około 15,5 mg/100 mL.”
alkohol: „Ponieważ ten produkt leczniczy podaje się zwykle powoli przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu może być zmniejszone.”
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Levosimendan Kalceks
Kiedy nie stosować leku Levosimendan Kalceks:
− jeśli pacjent ma uczulenie na lewozymendan lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
− jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie krwi lub przyspieszone bicie serca;
− jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub wątroby;
− jeśli pacjent ma chorobę serca utrudniającą napełnianie lub opróżnianie serca;
− jeśli pacjent został kiedykolwiek poinformowany przez lekarza, że ma nieprawidłowy rytm
serca, zwany Torsades de Pointes.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką jeśli:
− u pacjenta występuje jakakolwiek choroba nerek lub wątroby;
− pacjent ma małą liczba krwinek (niedokrwistość) i ból w klatce piersiowej;
− u pacjenta występuje nieprawidłowo przyspieszone bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, lub
pacjent został kiedykolwiek poinformowany przez lekarza, że ma on chorobę serca zwaną
„migotaniem przedsionków” lub wyjątkowo niskie stężenie potasu we krwi;
− pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
− u pacjenta występuje poważne zmniejszenie objętości krwi w organizmie (hipowolemia).
Lekarz powinien stosować ten lek bardzo ostrożnie.W razie wątpliwości, czy którykolwiek
z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Dzieci i młodzież
Ten lek nie powinien być podawany dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Levosimendan Kalceks a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Jeśli pacjent przyjmuje inne dożylne leki stosowane w chorobach serca, zastosowanie lewozymendanu
może spowodować spadek ciśnienia krwi.
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent przyjmuje monoazotan izosorbidu
(stosowany w leczeniu dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej)), ponieważ lewozymendan może
zwiększać spadek ciśnienia krwi podczas wstawania.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie wiadomo, czy stosowanie tego leku ma wpływ na nienarodzone dziecko. Lekarz będzie musiał
zdecydować, czy korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla dziecka.
Dowiedziono, że lewozymendan przenika u ludzi do mleka. Nie należy karmić piersią podczas
stosowania tego leku w celu uniknięcia możliwego niepożądanego wpływu na układu sercowo-
naczyniowy niemowlęcia.
Lek Levosimendan Kalceks zawiera alkohol
Ten lek zawiera 3925 mg alkoholu (etanolu bezwodnego) w każdej 5 mL fiolce, co jest równoważne
785 mg/mL (około 98% w/v). Ilość alkoholu w jednej fiolce 5 mL tego leku jest równoważna 99,2 mL
piwa lub 41,3 mL wina.
Ilość alkoholu w tym leku może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
maszyn, gdyż może to wpływać na ocenę sytuacji i szybkość reakcji.
Kobiety ciężarne, pacjenci z padaczka lub mający problemy dotyczące wątroby, powinni porozmawiać
z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem tego leku.
Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki,
powinien poradzić się lekarza lub pielęgniarki.
Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub pielęgniarkę przed
zastosowaniem tego leku.
Ponieważ ten lek podaje się zwykle powoli przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu może być
zmniejszone.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy
• nieprawidłowo szybkie bicie serca
• zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
• małe stężenie potasu we krwi
• bezsenność
• zawroty głowy
• zaburzenia rytmu serca, zwane migotaniem przedsionków (część serca trzepocze, zamiast
prawidłowo bić)
• zwiększona częstość akcji serca
• dodatkowe skurcze serca
• niewydolność serca
• niedotlenienie mięśnia sercowego
• nudności
• zaparcia
• biegunka
• wymioty
• mała liczba krwinek
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• nadwrażliwość (objawy mogą obejmować wysypkę i świąd)
U pacjentów otrzymujących lewozymendan zgłaszano zaburzenia rytmu serca, zwane migotaniem
komór (część serca trzepoce, zamiast prawidłowo bić).
Jeśli wystąpią działania niepożądane, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Lekarz może
zmniejszyć szybkość lub przerwać infuzję lewozymendanu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych będzie można zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
− Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
− Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
− Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie i/lub opróżnianie komór serca.
− Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min).
− Ciężka niewydolność wątroby.
− Arytmia typu torsades de pointes w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Początkowym działaniem hemodynamicznym stosowania lewozymendanu może być spadek
skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, dlatego też lewozymendan należy stosować
ostrożnie u pacjentów z niskim początkowym skurczowym lub rozkurczowym ciśnieniem krwi lub
u pacjentów z ryzykiem wystąpienia epizodu niedociśnienia. W przypadku tych pacjentów zalecane
jest stosowanie bardziej ostrożnych schematów dawkowania. Dawkę oraz czas trwania leczenia lekarz
dostosowuje indywidualnie do stanu i odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 4.2, 4.5 i 5.1).
Ciężką hipowolemię należy skorygować przed infuzją lewozymendanu. W przypadku wystąpienia
nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca należy zmniejszyć szybkość infuzji lub
przerwać infuzję.
Nie określono dokładnego czasu trwania wszystkich działań hemodynamicznych, jednak trwają one
zwykle przez 7-10 dni. Wynika to częściowo z obecności czynnych metabolitów, które osiągają
maksymalne stężenia w osoczu około 48 godzin po zakończeniu infuzji. Zaleca się nieinwazyjne
monitorowanie przez co najmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji. Zaleca się monitorowanie pacjenta
do momentu, aż nastąpi maksymalny spadek ciśnienia i ciśnienie krwi zacznie z powrotem wzrastać.
Może to być konieczne przez okres dłuższy, niż 5 dni, jeśli są jakiekolwiek oznaki, że ciśnienie krwi
będzie dalej spadać, lecz może trwać także krócej niż 5 dni, jeśli pacjent jest stabilny klinicznie.
U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek lub wątroby może być
konieczny wydłużony okres monitorowania.
Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendanu pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek. Dostępne są ograniczone dane dotyczące eliminacji czynnych
metabolitów leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności nerek mogą
prowadzić do wzrostu stężenia czynnych metabolitów, co może przyczynić się do nasilenia
i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2).
Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendanu pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby mogą prowadzić do wydłużonej
ekspozycji na czynne metabolity, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania
hemodynamicznego (patrz punkt 5.2).
Infuzja dożylna lewozymendanu może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi.
Dlatego też, należy wyrównać niskie stężenie potasu w surowicy przed podaniem lewozymendanu
oraz monitorować stężenie potasu w surowicy podczas leczenia.
Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca, może wystąpić
zmniejszenie stężenia hemoglobiny i obniżenie hematokrytu. Należy zachować ostrożność
w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niedokrwistością.
Infuzję dożylną lewozymendanu należy stosować ostrożnie u pacjentów z tachykardią, migotaniem
przedsionków z szybką akcją komór lub arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu.
Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest ograniczone.
Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu
inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest ograniczone. Korzyści i zagrożenia należy oceniać dla
każdego pacjenta oddzielnie.
Lewozymendan należy stosować ostrożnie pod ścisłą kontrolą EKG u pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca, długim odstępem QTc, niezależnie od etiologii, lub gdy podawany
jest jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.9).
Nie badano zastosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym. Brak dostępnych
informacji dotyczących stosowania lewozymendanu w leczeniu następujących schorzeń:
kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia przerostowa, ciężka niedomykalność zastawki mitralnej,
pęknięcie mięśnia sercowego, tamponada mięśnia sercowego oraz zawał prawej komory serca.
Nie należy podawać lewozymendanu dzieciom, ponieważ doświadczenie w stosowaniu produktu
leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest ograniczone (patrz punkt 5.2).
Doświadczenie w stosowaniu lewozymendanu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca,
oczekujących na przeszczep serca jest ograniczone.
Substancje pomocnicze
Dawka 20,86 mg (8,3 mL) tego produktu leczniczego podana dorosłemu o masie ciała 70 kg
spowoduje narażenie na etanol wynoszące 93 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia
alkoholu we krwi (ang. blood alcohol concentration, BAC) o około 15,5 mg/100 mL.
Ponieważ ten produkt leczniczy podaje się zwykle powoli przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu
może być zmniejszone.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, lewozymendan należy stosować ostrożnie, gdy jest
podawany z innymi dożylnymi lekami działającymi na naczynia, ze względu na potencjalnie
zwiększone ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie monoazotanu izosorbidu i lewozymendanu u zdrowych osób skutkowało
znacznym nasileniem hipotonii ortostatycznej.
Nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakokinetycznych w populacji pacjentów otrzymujących
wlew digoksyny i lewozymendanu. Infuzję dożylną lewozymendanu można stosować u pacjentów
otrzymujących leki beta-adrenolityczne, bez utraty skuteczności.
Wykazano, że lewozymendan jest inhibitorem CYP2C8 in vitro, i dlatego nie można wykluczyć, że
lewozymendan może zwiększać ekspozycję na jednocześnie podawane leki metabolizowane głównie
przez CYP2C8. W związku z tym, jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego podawania
lewozymendanu z wrażliwymi substratami CYP2C8, takimi jak loperamid, pioglitazon, repaglinid i
enzalutamid.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, dotyczących ostrej niewyrównanej niewydolności
serca (ADHF ang. acute decompensated heart failure) (program REVIVE), u 53% pacjentów
wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, niedociśnienie
tętnicze i ból głowy.
W badaniu klinicznym kontrolowanym dobutaminą, dotyczącym ADHF (badanie SURVIVE), u 18%
pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa,
migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia i ból
głowy.
Poniższa tabela (Tabela 3) przedstawia działania niepożądane zaobserwowane u minimum 1%
pacjentów podczas badań klinicznych REVIVE I, REVIVE II, SURVIVE, LIDO, RUSSLAN, 300105
i 3001024. Jeśli częstość występowania któregoś ze zdarzeń niepożądanych w pojedynczym badaniu
była wyższa niż zaobserwowana w pozostałych badaniach, to w tabeli umieszczono wyższą częstość
występowania.
Uwzględnione zdarzenia, o co najmniej możliwym związku ze stosowaniem lewozymendanu,
przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując
następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10).
Tabela 3 Podsumowanie działań niepożądanych zidentyfikowanych w trakcie badań
klinicznych oraz pochodzących z danych zebranych po wprowadzeniu
lewozymendanu do obrotu
Układ Częstość Zalecany termin
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nieznana Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hipokaliemia
Zaburzenia psychiczne Często Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy
Często Zawroty głowy
Zaburzenia serca Bardzo często Tachykardia komorowa
Często Migotanie przedsionków
Tachykardia
Dodatkowe skurcze komorowe
Niewydolność serca
Choroba niedokrwienna serca
Dodatkowe skurcze
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności
Zaparcia
Biegunka
Wymioty
Badania diagnostyczne Często Zmniejszone stężenie hemoglobiny
Działania niepożądane w okresie po wprowadzeniu do obrotu
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie migotania komór u pacjentów
otrzymujących lewozymendan.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.