medinary.info

Lerhasa

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny
Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.
Substancje czynne
Salbutamoli sulfas: 0,1205 mg/dawkę
Stan bazy na dzień
2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja

NazwaPostaćOpakowaniaDostępność
Lerhasa 0,1205 mg/dawkę Aerozol inhalacyjny, zawiesina 1 poj. 200 dawek na receptę (Rx)

Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 7 leków

Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.

Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.

Nazwa Postać Substancja Podmiot odpowiedzialny
Buventol Easyhaler od 6 lat Proszek do inhalacji Salbutamoli sulfas: 12,51 mg, 27,11 mg Orion Corporation
Sabumalin Aerozol inhalacyjny, zawiesina Salbutamoli sulfas 0,12 mg/dawkę odmierzoną Sandoz GmbH
Salbutamol Hasco od 2 lat Syrop Salbutamoli sulfas 2,41 mg/5 ml Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.
Salbutamol WZF Roztwór do wstrzykiwań Salbutamoli sulfas 602 mcg Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Ventolin Aerozol inhalacyjny, zawiesina Salbutamoli sulfas 120,5 mcg GlaxoSmithKline Trading Services Limited
Ventolin Roztwór do nebulizacji Salbutamoli sulfas: 1 mg/ml (0,1%), 2 mg GlaxoSmithKline Trading Services Limited
Ventolin Dysk Proszek do inhalacji Salbutamoli sulfas 200 mcg GlaxoSmithKline Trading Services Limited

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 3

Salbutamoli sulfas 0,1205 mg/dawkę (aerozol inhalacyjny, zawiesina)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie
  • brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
  • pojemnik pod ciśnieniem: nie przebijać ani nie palić
  • nie zamrażać
  • chronić przed światłem
  • w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
Termin ważności
  • 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
Substancje pomocnicze
Norfluran (tetrafluoroetan lub HFC-134a) źródło: ChPL, pkt 6.1
Opakowanie i akcesoria
  • opakowanie bezpośrednie: pojemnik
  • liczba dawek: 200 dawek
źródło: ChPL, pkt 6.5
Wygląd
  • biały niebieski
    Ten lek to biała lub prawie biała zawiesina do inhalacji pod ciśnieniem, umieszczona w aluminiowym pojemniku ciśnieniowym wyposażonym w zawór dozujący i umieszczona w białym homopolimerowym inhalatorze z polipropylenu z niebieską nasadką ochronną. Inhalator jest umieszczony w torebce z folii aluminiowej, a następnie wraz z ulotką dla pacjenta w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6
  • biały
    Zawiesina o barwie białej do prawie białej źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
19 pozycji, według częstości
  • często: Drżenie; bóle głowy; Tachykardia; Skurcze mięśni
  • niezbyt często: Kołatanie serca; Podrażnienie jamy ustnej i gardła
  • rzadko: Hipokaliemia; Rozszerzenie naczyń obwodowych
  • bardzo rzadko: Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy; zapaść; skurcz oskrzeli; niedociśnienie tętnicze; pokrzywka; Nadmierna aktywność; zaburzenia snu; Zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i skurcze dodatkowe); Paradoksalny skurcz oskrzeli**
  • częstość nieznana: Kwasica mleczanowa (patrz punkt 4.9); Niedokrwienie mięśnia sercowego* (patrz punkt 4.4)

Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Maksymalna dawka wg dokumentu
  • 2 inhalacji jednorazowo · dzieci
    źródło: „Maksymalna dawka to do dwóch inhalacji 4 razy na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
  • Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza„Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Łagodzenie napadów: 1-2 inhalacje (100 – 200 mikrogramów), w zależności od potrzeb. Dawka maksymalna: 8 inhalacji (800 mikrogramów) na dobę. W zapobieganiu objawom astmy wywołanej alergenami lub wysiłkiem fizycznym należy stosować dwie inhalacje (200 mikrogramów) 10-15 minut przed ekspozycją na czynnik wyzwalający.”
  • Dzieci w wieku poniżej 12 lat„Dzieci w wieku poniżej 12 lat Łagodzenie napadów: 1 inhalacja (100 mikrogramów), w zależności od potrzeb. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do dwóch inhalacji (200 mikrogramów). Dzieci w wieku poniżej 4 lat mogą odnieść korzyści ze stosowania tego produktu leczniczego, stosując komorę inhalacyjną dla pacjentów pediatrycznych wyposażoną w maskę (np. Babyhaler) (patrz punkt 5.1). Dawka maksymalna: w razie nagłej potrzeby (on-demand use) nie należy stosować tego produktu leczniczego częściej niż 2 inhalacje (200 mikrogramów) cztery razy na dobę.”
    (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
  • Ciąża„Ciąża Salbutamol przenika przez barierę łożyska. Doświadczenie ze stosowaniem krótko działających betaagonistów we wczesnym okresie ciąży wskazuje, że dawki zwykle stosowane w terapii wziewnej nie powodują szkodliwego działania. Duże dawki podawane ogólnoustrojowo pod koniec ciąży mogą powodować zahamowanie skurczów macicy i wywołać reakcje u płodu/noworodka specyficzne dla beta-2, takie jak tachykardia i hipoglikemia. W przypadku leczenia wziewnego w zalecanych dawkach nie należy spodziewać się wystąpienia tych działań niepożądanych pod koniec ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).”
    (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
  • Karmienie piersią„Karmienie piersią Ponieważ salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka matki, jego stosowanie u matek karmiących piersią należy starannie rozważyć. Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego piersią dziecka. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia salbutamolem dla matki.”
  • Płodność: „Płodność Brak informacji dotyczących wpływu salbutamolu na płodność u ludzi. Nie stwierdzono niepożądanego działania na płodność u zwierząt (patrz punkt 5.3).”
źródło: ChPL, pkt 4.6

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Sposób użycia (kroki z dokumentu)
  1. Należy wyjąć metalowy pojemnik inhalatora z plastikowej obudowy i zdjąć nasadkę ochronną ustnika.
  2. Opłukać plastikową obudowę i nasadkę ochronną ustnika w letniej wodzie. Nie należy usuwać osadu z leku nagromadzonego wokół ustnika ostrym narzędziem, np. szpilką. Można użyć wody z dodatkiem łagodnego detergentu, następnie dokładnie spłukać czystą wodą przed wysuszeniem. Nie należy wkładać metalowego pojemnika do wody.
  3. Pozostawić plastikową obudowę i nasadkę ochronną ustnika do wyschnięcia w ciepłym miejscu. Nie należy nadmiernie ogrzewać.
  4. Należy nałożyć z powrotem obudowę i nasadkę ochronną ustnika.

źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5

Sposób użycia (kroki z dokumentu)
  1. Należy zdjąć nasadkę ochronną.
  2. Należy sprawdzić wewnętrzną, jak i zewnętrzną część inhalatora, czy nie ma żadnych cząstek, aby upewnić się, że ustnik jest czysty.
  3. Przed użyciem należy dokładnie wstrząsać inhalatorem przez kilka sekund, aby upewnić się, że zawartość inhalatora została dobrze wymieszana.

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2

Sposób użycia (kroki z dokumentu)
  1. Należy wyjąć metalowy pojemnik inhalatora z plastikowej obudowy i zdjąć nasadkę ustnika.
  2. Należy opłukać plastikową obudowę i nasadkę ustnika w ciepłej wodzie. Jeśli wokół ustnika widoczny jest osad leku, nie należy podejmować prób usunięcia go za pomocą ostrego przedmiotu, np. szpilki. Można użyć wody z dodatkiem łagodnego detergentu. Przed osuszeniem ustnik należy opłukać dokładnie czystą wodą. Nie wkładać metalowego pojemnika do wody.
  3. Należy pozostawić plastikową obudowę i nasadkę ustnika do wyschnięcia w ciepłym miejscu. Unikać nadmiernego nagrzewania.
  4. Należy nałożyć z powrotem obudowę i nasadkę ustnika.

źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 10

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku LERHASA
Kiedy nie stosować leku LERHASA • jeśli pacjent ma uczulenie na salbutamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent: • miał w przeszłości chorobę serca, taką jak nieregularne lub szybkie bicie serca, zawał mięśnia sercowego lub dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej) • ma ciężkie lub nieleczone wysokie ciśnienie krwi • ma nadczynność tarczycy • ma małe stężenie potasu we krwi • ma rozszerzoną tętnicę (tętniak) • ma cukrzycę (na początku leczenia tym lekiem zaleca się dodatkowe badania stężenia glukozy we krwi) • występuje guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny). Nadnercza to dwa gruczoły znajdujące się nad nerkami. • musiał przerwać stosowanie tego lub innego leku w leczeniu tej choroby z powodu alergii lub innego problemu • stosuje leki moczopędne (diuretyki), czasami stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub choroby serca. Zgłaszano przypadki próchnicy zębów podczas stosowania salbutamolu. Zaleca się szczególnie u dzieci, aby zwracać uwagę na dobrą higienę jamy ustnej i regularne kontrole stomatologiczne. Lek LERHASA a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, szczególnie: • beta-blokery (leki blokujące receptory beta-adrenergiczne), takie jak propranolol. • niektóre leki stosowane w leczeniu depresji, np. inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. jak amitryptylina) • leki znieczulające (np. halotan) • leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digoksyna) • ksantyny (stosowane w celu ułatwienia oddychania), takie jak teofilina • steroidy (np. kortyzon) • leki moczopędne, takie jak furosemid. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ten lek można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki, zawsze należy stosować lek zgodnie z zaleceniem lekarza. Informacje dotyczące przenikania leku do mleka matki nie są wystarczające do oceny ryzyka dla dziecka. Dlatego lek ten należy stosować tylko, jeśli zalecił to lekarz. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać stosowanie leku LERHASA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących bardzo rzadko występujących objawów: • reakcja alergiczna, z objawami takimi jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu, wysypka skórna lub pokrzywka, trudności w oddychaniu • nagłe nasilenie trudności w oddychaniu po podaniu tego leku. Może to oznaczać, że nastąpiło zaostrzenie choroby i konieczne jest szybkie zastosowanie innego leczenia. Należy skontaktować się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe, jeśli u pacjenta wystąpi: • ból w klatce piersiowej (objaw dławicy piersiowej) Nie należy przerywać stosowania tego leku bez zalecenia lekarza. Częstość występowania tego działania niepożądanego nie jest znana. Inne działania niepożądane: Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób): • drżenie • przyspieszone tętno • ból głowy • skurcze mięśni Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób): • szybkie bicie serca • podrażnienie jamy ustnej i gardła Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób): • zmniejszone stężenia potasu we krwi • nagłe zaczerwienienie skóry Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): • reakcje alergiczne (patrz „Należy przerwać stosowanie leku LERHASA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem”) • zapaść • swędząca wysypka • zmniejszone ciśnienie tętnicze • wzmożona aktywność • zaburzenia snu • nieregularny rytm serca • nagłe nasilenie trudności z oddychaniem po zastosowaniu inhalatora Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): • kwasica mleczanowa (stan, w którym wytwarzana jest w organizmie zwiększona ilość kwasu mlekowego) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Leczenie astmy jest zwykle prowadzone według schematu stopniowanego dostosowania, a odpowiedź pacjenta na leczenie należy monitorować na podstawie stanu klinicznego i badań czynnościowych płuc. Pacjentom, którym przepisano leki przeciwzapalne do regularnego stosowania (np. wziewne kortykosteroidy), należy zalecić kontynuowanie stosowania leków przeciwzapalnych nawet po ustąpieniu objawów i gdy nie jest już konieczne stosowanie produktu leczniczego LERHASA. Zwiększenie częstości stosowania krótko działających leków rozszerzających oskrzela, w szczególności beta-2-agonistów wskazuje na pogorszenie kontroli objawów astmy, należy poinformować pacjenta, że powinien zasięgnąć porady lekarskiej tak szybko, jak to możliwe. W takiej sytuacji należy ponownie ocenić plan leczenia pacjenta. Nadużywanie krótko działających beta-agonistów może maskować postęp choroby podstawowej i przyczyniać się do pogorszenia kontroli astmy, co prowadzi do zwiększonego ryzyka ciężkich zaostrzeń astmy i śmierci. Pacjentów, którzy przyjmują salbutamol więcej niż dwa razy w tygodniu „w razie potrzeby”, nie licząc profilaktycznego stosowania przed wysiłkiem fizycznym, należy ponownie ocenić (np. pod względem objawów występujących w ciągu dnia, wybudzeń nocnych i ograniczenia aktywności ze względu na astmę) w celu dostosowania odpowiedniego leczenia, ponieważ u tych pacjentów występuje ryzyko nadużywania salbutamolu. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy stanowi potencjalne zagrożenie dla życia. Jeśli działanie salbutamolu staje się mniej skuteczne, pacjenta należy poinformować o konieczności zgłoszenia się do lekarza w celu uzyskania pomocy medycznej, gdyż powtarzanie inhalacji nie może opóźniać zastosowania innej, ważnej metody leczenia. Należy rozważyć podanie większych dawek (wziewnych) kortykosteroidów. U pacjentów z przewlekłą astmą leki rozszerzające oskrzela nie powinny być jedynymi ani głównymi lekami. Należy zachować ostrożność i stosować salbutamol tylko jeśli jest to wskazane w następujących przypadkach: - ciężkie zaburzenia czynności serca, zwłaszcza niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego - choroba wieńcowa serca, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu i tachyarytmia - ciężkie i nieleczone nadciśnienie tętnicze - tętniak - cukrzyca trudna do kontrolowania - guz chromochłonny (pheochromocytoma) - niewyrównana nadczynność tarczycy - nieleczona hipokaliemia - jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania sympatykomimetyków, w tym salbutamolu, można obserwować działania sercowo-naczyniowe. Istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz dane literaturowe o rzadkich przypadkach występowania niedokrwienia mięśnia sercowego związanego ze stosowaniem beta-agonistów. Pacjentom z ciężką chorobą serca (np. chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu lub ciężką niewydolnością serca), otrzymującym salbutamol należy zalecić konsultację medyczną w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub innych objawów zaostrzenia choroby serca. Należy zwrócić uwagę na ocenę takich objawów, jak duszność i ból w klatce piersiowej, gdyż mogą być one pochodzenia zarówno oddechowego, jak i sercowego. Może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia w wyniku stosowania Beta-2-sympatykomimetyków, zwłaszcza podczas nebulizacji lub podawania pozajelitowego. Należy zachować ostrożność w przypadku ostrej, ciężkiej astmy, ponieważ hipokaliemia może się nasilić w przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami i lekami moczopędnymi oraz w wyniku niedotlenienia. W takich sytuacjach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dodatkowe pomiary stężenia glukozy we krwi po rozpoczęciu leczenia salbutamolem, gdyż beta-2-agoniści zwiększają ryzyko hiperglikemii. Podobnie, jak w przypadku innych leków wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu bezpośrednio po podaniu salbutamolu. W takiej sytuacji produkt należy niezwłocznie odstawić i zastąpić innym lekiem. Rodzice lub opiekunowie małych dzieci, u których 200 mikrogramów salbutamolu nie daje pożądanych rezultatów, powinni skonsultować się z lekarzem. Zgłaszano przypadki próchnicy zębów podczas stosowania salbutamolu. Zaleca się szczególnie u dzieci, zwracać uwagę na dobrą higienę jamy ustnej i regularne kontrole stomatologiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Możliwe jest nasilenie hipokaliemii w przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi (patrz punkt 4.4). Zwykle nie należy przepisywać jednocześnie salbutamolu i nieselektywnych produktów leczniczych blokujących receptory beta-adrenergiczne. U pacjentów z astmą podanie produktów leczniczych blokujących receptory beta-adrenergiczne zwiększa ryzyko silnego zwężenia oskrzeli. Po podaniu halogenowych środków znieczulających, np. halotanu, metoksyfluranu lub enfluranu, u pacjentów leczonych salbutamolem należy oczekiwać zwiększonego ryzyka ciężkich zaburzeń rytmu serca i niedociśnienia tętniczego. Jeśli planowane jest podanie halogenowych środków znieczulających, należy upewnić się, że salbutamol nie zostanie podany przez co najmniej 6 godzin przed rozpoczęciem znieczulenia. Inhibitory monoaminooksydazy i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowych działań niepożądanych. Hipokaliemia wywołana salbutamolem może zwiększać podatność na zaburzenia rytmu serca wywołane digoksyną.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo rzadko: Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, zapaść, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka Rzadko: Hipokaliemia Częstość nieznana: Kwasica mleczanowa (patrz punkt 4.9) Często: Drżenie, bóle głowy Bardzo rzadko: Nadmierna aktywność, zaburzenia snu Często: Tachykardia Niezbyt często: Kołatanie serca Bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i skurcze dodatkowe) Częstość nieznana: Niedokrwienie mięśnia sercowego* (patrz punkt 4.4) Rzadko: Rozszerzenie naczyń obwodowych Bardzo rzadko: Paradoksalny skurcz oskrzeli** Niezbyt często: Podrażnienie jamy ustnej i gardła Często: Skurcze mięśni *Zgłaszane spontanicznie w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dlatego częstość uznaje się za nieznaną. ** Podobnie, jak w przypadku innych leków wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu bezpośrednio po podaniu salbutamolu. W takiej sytuacji należy natychmiast zastosować lek w innej postaci farmaceutycznej lub inny szybko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela. Leczenie salbutamolem należy natychmiast przerwać, ocenić stan pacjenta i, jeśli to konieczne, wdrożyć inne leczenie. Działania niepożądane typowe dla beta-2-agonistów, takie jak drżenie mięśni szkieletowych i kołatanie serca, mogą występować szczególnie na początku leczenia i często są zależne od dawki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych 6 Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane rejestrowe

SubstancjaPostać Numer pozwolenia Numer w rejestrze Dokumenty
Salbutamoli sulfas 0,1205 mg/dawkę Aerozol inhalacyjny, zawiesina 29525 100483760 ChPL: 2026-02-13, Ulotka: 2026-02-13