Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 24 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Udar mózguwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Kymbek jest wskazany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF, ang. nonvalvular atrial fibrillation), z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak zastoinowa niewydolność …” · ChPL, pkt 4.1
Zakrzepicawskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Kymbek jest wskazany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF, ang. nonvalvular atrial fibrillation), z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak zastoinowa niewydolność …” · ChPL, pkt 4.1
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowawskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Kymbek jest wskazany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (DVT, ang. deep vein thrombosis) i zatorowości płucnej (PE, ang. pulmonary embolism) oraz w zapobieganiu nawrotowej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u dorosłych (niestabilni hemodynamicznie …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia dużych krwawień. Obejmują one czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, obecność nowotworów złośliwych o wysokim ryzyku krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy, stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe, tętniaki naczyniowe lub rozległe nieprawidłowości w obrębie naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, dabigatranu eteksylan, rywaroksaban, apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany z leczenia przeciwzakrzepowego środkami doustnymi (patrz punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
białyżółtypomarańczowyróżowybezbarwnyśrednicy 6,6 mmnadruk: 15nadruk: 30nadruk: 60 Lek Kymbek, 15 mg, tabletki powlekane są to pomarańczowe, zaokrąglone tabletki powlekane z wytłoczonym napisem “15” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o średnicy 6,6 mm ± 5 %. Lek Kymbek, 30 mg, tabletki powlekane są to różowe, zaokrąglone tabletki powlekane z wytłoczonym napisem “30” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o średnicy 8,4 mm ± 5 %. Lek Kymbek, 60 mg, tabletki powlekane są to żółte, zaokrąglone tabletki powlekane z wytłoczonym napisem “60” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o średnicy 10,4 mm ± 5 %. Blistry Każde opakowanie leku Kymbek 15 mg, 30 mg i 60 mg zawiera 10, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 lub 100 tabletek w przezroczystych, bezbarwnych blistrach z folii aluminiowej. Każde opakowanie leku Kymbek 15 mg, 30 mg i 60 mg zawiera 10 x 1, 50 x 1 lub 100 x 1 tabletka w przezroczystych, bezbarwnych blistrach z folii aluminiowej z perforacjami oddzielającymi pojedyncze dawki. Butelki Lek Kymbek 15 mg, 30 mg i 60 mg jest dostępny również w białych butelkach z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) zamykanych białą polipropylenową (PP) zakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci, zawierających 90 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6
żółtypomarańczowyróżowyśrednicy 6,6 mmnadruk: 15nadruk: 30nadruk: 60 Kymbek, 15 mg, tabletki powlekane: Pomarańczowe, zaokrąglone tabletki powlekane o średnicy 6,6 mm ± 5% z wytłoczoną liczbą „15” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Kymbek, 30 mg, tabletki powlekane: Różowe, zaokrąglone tabletki powlekane o średnicy 8,4 mm ± 5% z wytłoczoną liczbą „30” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Kymbek, 60 mg, tabletki powlekane: Żółte, zaokrąglone tabletki powlekane o średnicy 10,4 mm ± 5% z wytłoczoną liczbą „60” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Edoksaban nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
43 pozycji wyodrębnione przez model AI
często: niedokrwistość; Zawroty głowy; Ból głowy; Ból w jamie brzusznej; Krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego; Krwotok z górnego odcinka przewodu pokarmowego; Krwotok w jamie ustnej/gardle; Nudności; Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy; Krwotok do tkanek miękkich w obrębie skóry; Wysypka; Świąd; Krwiomocz makroskopowy/krwawienie z cewki moczowej; Krwotok z pochwy; Krwotok w miejscu nakłucia; Nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby
niezbyt często: Małopłytkowość; Nadwrażliwość; Krwotok wewnątrzczaszkowy; Krwotok spojówkowy/twardówkowy; Krwotok wewnątrzgałkowy; Inne krwawienia; Krwioplucie; Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Pokrzywka; Krwotok w miejscu zabiegu chirurgicznego
rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Obrzęk alergiczny; Krwotok podpajęczynówkowy; Krwotok osierdziowy; Krwotok zaotrzewnowy; Krwawienie domięśniowe (bez zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych); Krwotok wewnątrzstawowy; Krwotok podtwardówkowy; Krwotok związany z przeprowadzanym zabiegiem
częstość nieznana: Nefropatia związana z antykoagulantami
częstość niepodana w tekście: krwawienie z nosa; krwiomocz; Niedokrwistość pokrwotoczna; krwawienie z przewodu pokarmowego; krwawienie z moczowo-płciowego
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania edoksabanu u dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do 18 lat z potwierdzonym zdarzeniem ŻChZZ (zatorowość płucna (PE) i (lub) zakrzepica żył głębokich (DVT), ponieważ skuteczność nie została ustalona. Dostępne dane dotyczące pacjentów z ŻChZZ opisano w punktach 4.8, 5.1 i 5.2”źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 60 mg edoksabanu raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 60 mg edoksabanu raz na dobę po wstępnym leczeniu lekiem przeciwzakrzepowym podawanym pozajelitowo przez co najmniej 5 dni (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka 60 mg edoksabanu raz na dobę” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna tabletka 60 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane zmniejszenie dawki (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Czynność nerek należy ocenić u wszystkich pacjentów poprzez obliczenie klirensu kreatyniny przed rozpoczęciem leczenia edoksabanem w celu wykluczenia pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 15 mL/minutę), aby zastosować odpowiednią dawkę edoksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-50 mL/minutę (30 mg raz na dobę), u pacjentów z klirensem kreatyniny > 50 mL/minutę (60 mg raz na dobę) oraz decydując o zastosowaniu edoksabanu u pacjentów z podwyższonym klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.4).”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Edoksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, przebiegającymi z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania edoksabanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, zalecana dawka to”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności edoksabanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W związku z możliwym szkodliwym wpływem na reprodukcję, ryzykiem wewnętrznego krwawienia i potwierdzeniem, że edoksaban przenika przez łożysko, stosowanie produktu leczniczego Kymbek w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności edoksabanu u kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że edoksaban przenika do mleka samic. Z tego względu produkt leczniczy Kymbek jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać terapię.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań edoksabanu u ludzi, mających na celu ocenę wpływu na płodność. W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Lek Kymbek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 1: Podsumowanie dawkowania w niezastawkowym migotaniu przedsionków oraz ŻChZZ (zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna)
Wskazówki dotyczące dawkowania
Zalecana dawka
60 mg edoksabanu raz na dobę
Zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów z jednym lub więcej spośród następujących czynników klinicznych:
Zaburzenia czynności nerek
Umiarkowane lub ciężkie (klirens kreatyniny 15 - 50 mL/minutę)
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku KymbekUlotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jak inne leki o podobnym działaniu (leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi), lek
Kymbek może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu. W niektórych
przypadkach krwawienie może nie dawać oczywistych (widocznych) objawów.
Jeśli u pacjenta wystąpi jakiekolwiek krwawienie, które nie ustępuje samoistnie lub jeśli wystąpią
objawy nasilonego krwawienia (nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy
lub obrzęk o niewyjaśnionej przyczynie), należy natychmiast zwrócić się do lekarza.
Lekarz może zadecydować o konieczności dokładniejszej obserwacji pacjenta lub o zmianie leku.
Lista możliwych objawów niepożądanych:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• ból brzucha;
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby;
• krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne;
• niedokrwistość (mała liczba krwinek czerwonych);
• krwawienie z nosa;
• krwawienie z pochwy;
• wysypka;
• krwawienie w jelicie;
• krwawienie z jamy ustnej i (lub) gardła;
• krew w moczu;
• krwawienie po urazie (po nakłuciu);
• krwawienie w żołądku;
• zawroty głowy;
• nudności;
• ból głowy;
• swędzenie.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• krwawienie w oku;
• krwawienie z rany pooperacyjnej po zabiegu chirurgicznym;
• obecność krwi w plwocinie podczas kaszlu ;
• krwawienie do mózgu;
• inne rodzaje krwawienia;
• zmniejszona liczba płytek we krwi (co może mieć wpływ na krzepnięcie krwi);
• reakcja alergiczna;
• pokrzywka.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• krwawienie do mięśni;
• krwawienie w stawach;
• krwawienie w jamie brzusznej ;
• krwawienie do serca;
• krwawienie wewnątrz czaszki;
• krwawienie po zabiegu chirurgicznym;
• wstrząs alergiczny;
• obrzęk dwolnej części ciała z powodu reakcji alergicznej.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do nieprawidłowej pracy
nerek (nefropatia związana z antykoagulantami).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Istotne klinicznie czynne krwawienie.
Choroba wątroby przebiegająca z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia dużych krwawień. Obejmują one
czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, obecność nowotworów
złośliwych o wysokim ryzyku krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty
ostatnio zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniaki naczyniowe lub rozległe nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Niekontrolowane, ciężkie nadciśnienie tętnicze.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, dabigatranu eteksylan,
rywaroksaban, apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany z leczenia
przeciwzakrzepowego środkami doustnymi (patrz punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana
podawana jest w dawkach koniecznych do utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic
(patrz punkt 4.5).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Edoksaban w dawce 15 mg nie jest wskazany do stosowania w monoterapii, ponieważ może to
powodować obniżenie skuteczności. Ta dawka jest wskazana do stosowania wyłącznie w przypadku
zmiany leczenia z edoksabanu w dawce 30 mg (pacjenci z jednym lub więcej czynnikiem klinicznym
wpływającym na zwiększenie ekspozycji, patrz tabela 1) na antagonistę witaminy K, przy
jednoczesnym stosowaniu odpowiedniej dawki antagonisty witaminy K (patrz tabela 2, punkt 4.2).
Ryzyko krwotoku
Edoksaban zwiększa ryzyko krwawienia i może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne
krwawienie. Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, w przypadku
pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, zaleca się ostrożne stosowanie edoksabanu. Należy
przerwać stosowanie edoksabanu jeśli wystąpi ciężki krwotok (patrz punkty 4.8 i 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia edoksabanem w porównaniu z leczeniem
antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z
nosa, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) i niedokrwistość. Dlatego, oprócz
odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być
przydatne do wykrywania utajonego krwawienia, jeśli uzna się to za stosowne.
U pacjentów z wymienionych poniżej podgrup istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia.
Po rozpoczęciu leczenia należy uważnie obserwować tych pacjentów w celu wykrycia objawów
przedmiotowych i podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8). W
każdym przypadku wystąpienia niewyjaśnionego spadku stężenia hemoglobiny lub ciśnienia
tętniczego krwi należy szukać miejsca krwawienia.
Nie jest możliwe wiarygodne monitorowanie działania przeciwzakrzepowego edoksabanu za pomocą
standardowych testów laboratoryjnych. Nie jest dostępny działający specyficznie środek odwracający
działanie przeciwzakrzepowe edoksabanu (patrz punkt 4.9).
Hemodializa nie wpływa w istotny sposób na klirens edoksabanu (patrz punkt 5.2).
Osoby w podeszłym wieku
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania edoksabanu oraz kwasu
acetylosalicylowego u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na potencjalnie wyższe ryzyko
krwawienia (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek
Wartość AUC (ang. area under the curve) w osoczu, u osób z łagodnymi (klirens kreatyniny
> 50 - 80 mL/minutę), umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30 - 50 mL/minutę) oraz ciężkimi (klirens
kreatyniny < 30 mL/minutę, ale niepoddawanych dializie) zaburzeniami czynności nerek była większa
o odpowiednio 32%, 74% oraz 72%, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek (patrz
punkt 4.2, informacje o zmniejszeniu dawki).
Nie zaleca się stosowania produktu Kymbek u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek lub
pacjentów dializowanych (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Czynność nerek u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków
W porównaniu do pacjentów dobrze kontrolowanych za pomocą warfaryny, w grupie pacjentów
otrzymujących edoksaban obserwowano tendencję do zmniejszania się skuteczności wraz ze wzrostem
klirensu kreatyniny (patrz punkt 5.1 dla ENGAGE AF-TIMI 48 i dodatkowe dane z E314 i ETNA-
AF).
Edoksaban, u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków i wysokim klirensem
kreatyniny, powinien być stosowany wyłącznie po starannej ocenie indywidualnego ryzyka powikłań
zakrzepowo-zatorowych oraz krwawienia.
Ocena czynności nerek: należy monitorować klirens kreatyniny u wszystkich pacjentów na początku
leczenia, a następnie zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie zaleca się stosowania edoksabanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz
punkty 4.2 i 5.2).
Edoksaban należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
Pacjenci z podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych (AlAT/AspAT > 2 x GGN lub
bilirubiną całkowitą ≥ 1,5 x GGN byli wykluczeni z udziału w badaniach klinicznych. Dlatego należy
zachować ostrożność podczas stosowania edoksabanu w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Przed rozpoczęciem stosowania edoksabanu należy przeprowadzić badania oceniające czynność
wątroby. Zaleca się okresowe kontrolowanie czynności wątroby u pacjentów stosujących edoksaban
przez okres dłuższy niż 1 rok.
Przerwanie stosowania przed zabiegiem chirurgicznymi innymi zabiegami
Jeśli leczenie przeciwzakrzepowe musi być przerwane w celu zmniejszenia ryzyka krwawienia
związanego z zabiegiem chirurgicznym lub innymi zabiegami, należy jak najszybciej przerwać
stosowanie edoksabanu i najlepiej przynajmniej 24 godziny przed zabiegiem.
Podczas podejmowania decyzji o opóźnieniu zabiegu do momentu upływu 24 godzin od przyjęcia
ostatniej dawki edoksabanu należy ocenić zwiększone ryzyko krwawienia wobec konieczności pilnego
przeprowadzenia zabiegu. Należy wznowić stosowanie produktu Kymbek po zakończeniu zabiegu
chirurgicznego lub innego zabiegu po uzyskaniu odpowiedniej hemostazy, mając na uwadze, że
rozpoczęcie działania przeciwzakrzepowego edoksabanu następuje po 1 - 2 godzinach. Jeśli doustne
produkty lecznicze nie mogą być podane w trakcie lub po zakończeniu zabiegu chirurgicznego, należy
rozważyć pozajelitowe podanie leku przeciwzakrzepowego, a następnie zmianę leczenia na edoksaban
podawany doustnie raz na dobę (patrz punkt 4.2).
Interakcje z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na hemostazę
Jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę może zwiększyć ryzyko krwawienia.
Dotyczy to kwasu acetylosalicylowego, inhibitorów receptora płytkowego P2Y12, innych leków
przeciwzakrzepowych, leczenia fibrynolitycznego, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRIs, ang. selective serotonin reuptake inhibitors) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRIs, ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitors) oraz
stosowanych długotrwale niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) (patrz punkt 4.5).
Sztuczne zastawki serca oraz umiarkowane do ciężkiego zwężenie zastawki mitralnej
Edoksaban nie był badany u pacjentów z mechanicznymi zastawkami serca, u pacjentów w okresie
3 miesięcy od wszczepienia biologicznej zastawki serca, z migotaniem przedsionków lub bez
migotania oraz u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zwężeniem zastawki mitralnej. Dlatego nie
zaleca się stosowania edoksabanu w tej grupie pacjentów.
Niestabilni hemodynamicznie pacjenci z zatorowością płucną oraz pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Edoksaban nie jest zalecany jako leczenie alternatywne dla heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z
zatorowością płucną, którzy są niestabilni hemodynamicznie lub u których ma zostać przeprowadzone
leczenie trombolityczne lub embolektomia płucna, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania
oraz skuteczności edoksabanu w tych przypadkach klinicznych.
Pacjenci z czynnym nowotworem
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności edoksabanu w leczeniu i (lub)
zapobieganiu ŻChZZ u pacjentów z czynnym nowotworem.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim (DOACs, ang. direct
acting oral anticoagulants), takich jak edoksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie, u których
zdiagnozowano zespół antyfosfolipidowy. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi
(antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2
glikoproteinie-I), leczenie z zastosowaniem doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim
może być związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii
antagonistami witaminy K.
Laboratoryjne wskaźniki krzepnięcia
Pomimo, że leczenie edoksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania, działanie
przeciwzakrzepowe może być ocenione za pomocą skalibrowanego, ilościowego oznaczenia czynnika
anty-Xa (testu anty-Xa), co może ułatwić decyzję kliniczną w określonych sytuacjach np.
przedawkowania, czy ratującego życie zabiegu chirurgicznego (patrz również punkt 5.2).
Edoksaban w wyniku hamowania czynnika Xa wydłuża czas krzepnięcia w standardowych testach,
takich jak czas protrombinowy (PT, ang. prothrombin time), INR oraz czas częściowej
tromboplastyny po aktywacji (APTT, ang. activated partial thromboplastin time). Zmiany wyników
badań krzepnięcia, obserwowane po oczekiwanej dawce terapeutycznej, były jednak małe i
wykazywały wysoką zmienność, a przez to nie mogą być stosowane do monitorowania działania
przeciwzakrzepowego edoksabanu.
Informacja o substancjach pomocniczych
Kymbek zawiera sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Kymbek zawiera glukozę
Pacjenci z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować produktu
leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Edoksaban jest wchłaniany głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Dlatego, produkty
lecznicze lub choroby wpływające na nasilenie opróżniania żołądka oraz ruchliwość jelit mogą
wpływać na zmniejszenie uwalniania i wchłaniania edoksabanu.
Inhibitory P-gp
Edoksaban jest substratem transportera pompy lekowej P-gp. W badaniach farmakokinetycznych
jednoczesne stosowanie edoksabanu z inhibitorami P-gp cyklosporyną, dronedaronem, erytromycyną,
ketokonazolem, chinidyną lub werapamilem powodowało zwiększenie stężenia edoksabanu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie edoksabanu z cyklosporyną, dronedaronem, erytromycyną lub ketokonazolem
wymaga zmniejszenia dawki do 30 mg raz na dobę. W oparciu o dane kliniczne jednoczesne
stosowanie edoksabanu z chinidyną, werapamilem lub amiodaronem nie wymaga zmniejszenia dawki
(patrz punkt 4.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania edoksabanu z
innymi inhibitorami P-gp, w tym inhibitorami proteazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV,
ang. human immunodeficiency virus).
Edoksaban musi być podawany raz na dobę w dawce 30 mg w przypadku jednoczesnego stosowania z
następującymi inhibitorami P-gp:
• Cyklosporyna: Jednoczesne podanie pojedynczej dawki 500 mg cyklosporyny z pojedynczą dawką
60 mg edoksabanu powodowało zwiększenie wartości AUC oraz maksymalnego stężenia w surowicy
(Cmax) edoksabanu o odpowiednio 73% i 74%.
• Dronedaron: Podawanie dronedaronu dwa razy na dobę w dawce 400 mg przez okres 7 dni oraz
pojedynczej dawki 60 mg edoksabanu 5. dnia powodowało zwiększenie wartości AUC oraz Cmax
edoksabanu o odpowiednio 85% i 46%.
• Erytromycyna: Podawanie erytromycyny cztery razy na dobę w dawce 500 mg przez okres 8 dni
oraz pojedynczej dawki 60 mg edoksabanu 7. dnia powodowało zwiększenie wartości AUC oraz Cmax
edoksabanu o odpowiednio 85% i 68%.
• Ketokonazol: Podawanie ketokonazolu raz na dobę w dawce 400 mg przez okres 7 dni oraz
pojedynczej dawki 60 mg edoksabanu 4. dnia powodowało zwiększenie wartości AUC oraz Cmax
edoksabanu o odpowiednio 87% i 89%.
Edoksaban w dawce 60 mg podawany raz na dobę jest zalecany do jednoczesnego stosowania z
następującymi inhibitorami P-gp:
• Chinidyna: Podawanie chinidyny raz na dobę w dawce 300 mg 1. i 4. dnia oraz trzy razy na dobę 2. i
3. dnia oraz pojedynczej dawki 60 mg edoksabanu 3. dnia powodowało zwiększenie wartości AUC w
ciągu 24 h oraz Cmax edoksabanu o odpowiednio 77% i 85%.
• Werapamil: Podawanie werapamilu raz na dobę w dawce 240 mg przez 11 dni oraz pojedynczej
dawki 60 mg edoksabanu 10. dnia powodowało zwiększenie wartości AUC oraz Cmax o około 53%.
• Amiodaron: Podawanie amiodaronu raz na dobę w dawce 400 mg oraz edoksabanu w dawce 60 mg
raz na dobę powodowało zwiększenie wartości AUC o 40% oraz Cmax o 66%. Wyniki te uznano za
nieistotne klinicznie. W badaniu ENGAGE AF-TIMI 48 w grupie pacjentów z niezastawkowym
migotaniem przedsionków, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania były podobne u pacjentów
stosujących jednocześnie amiodaron, jak i nie stosujących amiodaronu.
• Klarytromycyna: Podawanie klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) przez 10 dni oraz
pojedynczej dawki 60 mg edoksabanu w 9. dniu powodowało zwiększenie wartości AUC oraz Cmax
edoksabanu odpowiednio o około 53% i 27%.
Induktory P-gp
Zastosowanie edoksabanu jednocześnie z induktorem P-gp, ryfampicyną, prowadziło do zmniejszenia
średniego AUC edoksabanu oraz skrócenia okresu półtrwania, czemu mogło towarzyszyć
zmniejszenie jego działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie edoksabanu z innymi
induktorami P-gp (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca) może także
prowadzić do zmniejszenia stężeń edoksabanu w osoczu krwi. Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania edoksabanu oraz induktorów P-gp.
Substraty P-gp
Digoksyna:
Podawanie edoksabanu raz na dobę w dawce 60 mg w dniach 1 - 14 z jednoczesnym podawaniem
wielokrotnych dawek digoksyny dwa razy na dobę w dawce 0,25 mg (dzień 8 i 9) oraz raz na dobę w
dawce 0,25 mg (dni 10 - 14) powodowało zwiększenie Cmax edoksabanu o 17%, bez wyraźnego
wpływu na wartość AUC lub klirens nerkowy w stanie stacjonarnym. Dokonano również oceny
wpływu edoksabanu na farmakokinetykę digoksyny. Cmax digoksyny zwiększyło się o około 28%,
wartość AUC o 7%. Wyniki te uznano za nieistotne klinicznie. Jednoczesne stosowanie edoksabanu z
digoksyną nie wymaga zmiany dawki.
Leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, NLPZ i SSRI lub SNRI
Leki przeciwzakrzepowe
Jednoczesne stosowanie edoksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.3).
Kwas acetylosalicylowy:
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego (100 mg lub 325 mg) oraz edoksabanu wydłuża
czas krwawienia w porównaniu do stosowania tych produktów leczniczych osobno. Jednoczesne
stosowanie wysokich dawek kwasu acetylosalicylowego (325 mg) zwiększa Cmax w stanie
stacjonarnym oraz wartości AUC edoksabanu o odpowiednio 35% i 32%. Nie zaleca się
jednoczesnego stosowania wysokich dawek kwasu acetylosalicylowego (325 mg) oraz edoksabanu
przez dłuższy czas. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawkach większych niż
100 mg powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarską.
Podczas badań klinicznych, jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego (mała dawka
≤ 100 mg/dobę), innych leków przeciwpłytkowych oraz pochodnych tienopirydyny było dozwolone i
prowadziło do około dwukrotnego zwiększenia częstości występowania ciężkich krwawień w
porównaniu do braku stosowania wymienionych leków, jednak podobne zwiększenie częstości
obserwowano zarówno w grupie otrzymującej edoksaban, jak i w grupie otrzymującej warfarynę
(patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (≤ 100 mg) nie
wpływało na maksymalną oraz całkowitą ekspozycję na edoksaban po podaniu pojedynczym lub w
stanie stacjonarnym. Edoksaban może być stosowany jednocześnie z małymi dawkami kwasu
acetylosalicylowego (≤ 100 mg/dobę).
Leki przeciwpłytkowe:
W badaniu ENGAGE AF-TIMI 48 jednoczesne stosowanie pochodnych tienopirydyny (np.
klopidogrelu) w monoterapii było dozwolone i prowadziło do zwiększenia częstości występowania
istotnych klinicznie krwawień, jednak ryzyko wystąpienia tych krwawień było niższe w grupie
otrzymującej edoksaban, w porównaniu do grupy otrzymującej warfarynę (patrz punkt 4.4).
Doświadczenia dotyczące jednoczesnego stosowania edoksabanu oraz podwójnego leczenia
przeciwpłytkowego lub leków fibrynolitycznych są bardzo ograniczone.
NLPZ:
Jednoczesne stosowanie naproksenu oraz edoksabanu wydłużało czas krwawienia w porównaniu do
stosowania tych leków osobno. Naproksen nie wywierał wpływu na Cmax oraz wartość AUC
edoksabanu. Podczas badań klinicznych, jednoczesne stosowanie NLPZ powodowało zwiększenie
częstości występowania istotnych klinicznie krwawień. Nie zaleca się przewlekłego stosowania NLPZ
jednocześnie z edoksabanem.
SSRI lub SNRI:
Podobnie jak podczas stosowania innych leków przeciwzakrzepowych, u pacjentów może wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z SSRI lub SNRI, ze względu na
doniesienia o ich wpływie na płytki krwi (patrz punkt 4.4).
Wpływ edoksabanu na inne produkty lecznicze
Edoksaban zwiększał Cmax jednocześnie podawanej digoksyny o 28%, jednak nie wpływał na wartość
AUC. Edoksaban nie wywierał wpływu na Cmax i wartość AUC chinidyny.
Edoksaban zmniejszał Cmax oraz wartość AUC jednocześnie podawanego werapamilu o odpowiednio
14% i 16%.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Profil bezpieczeństwa edoksabanu oparto na dwóch badaniach 3 fazy (21 105 pacjentów z
niezastawkowym migotaniem przedsionków oraz 8 292 pacjentów z ŻChZZ (zakrzepica żył głębokich
oraz zatorowość płucna)), a także na doświadczeniu ze stosowania produktu leczniczego po
wprowadzeniu do obrotu.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z leczeniem edoksabanem to: krwawienie z
nosa (7,7%), krwiomocz (6,9%) i niedokrwistość (5,3%).
Krwawienie może wystąpić w dowolnym miejscu. Krwawienie może być ciężkie a nawet prowadzić
do zgonu (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 3 przedstawia listę działań niepożądanych w dwóch głównych badaniach 3 fazy w grupie
pacjentów z ŻChZZ oraz z niezastawkowym migotaniem przedsionków, zestawionych dla obydwu
wskazań, a także działań niepożądanych zaobserwowanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu. Działania niepożądane zostały podzielone zgodnie z klasyfikacją układów i narządów
MedDRA oraz częstością występowania według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 to <1/1 000);
bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Tabela 3: Działania niepożądane w niezastawkowym migotaniu przedsionków i ŻChZZ
Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Często
Małopłytkowość Niezbyt często
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość Niezbyt często
Reakcja anafilaktyczna Rzadko
Obrzęk alergiczny Rzadko
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Często
Ból głowy Często
Krwotok wewnątrzczaszkowy Niezbyt często
Krwotok podpajęczynówkowy Rzadko
Zaburzenia oka
Krwotok spojówkowy/twardówkowy Niezbyt często
Krwotok wewnątrzgałkowy Niezbyt często
Zaburzenia serca
Krwotok osierdziowy Rzadko
Zaburzenia naczyniowe
Inne krwawienia Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Często
Krwioplucie Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Ból w jamie brzusznej Często
Krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego Często
Krwotok z górnego odcinka przewodu pokarmowego Często
Krwotok w jamie ustnej/gardle Często
Nudności Często
Krwotok zaotrzewnowy Rzadko
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Często
Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy Często
Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Niezbyt często
Zwiększenie aktywności aminotransferaz Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Krwotok do tkanek miękkich w obrębie skóry Często
Wysypka Często
Świąd Często
Pokrzywka Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Krwawienie domięśniowe (bez zespołu ciasnoty przedziałów
powięziowych)
Rzadko
Krwotok wewnątrzstawowy Rzadko
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Krwiomocz makroskopowy/krwawienie z cewki moczowej Często
Nefropatia związana z antykoagulantami Nieznana
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Krwotok z pochwy1 Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Krwotok w miejscu nakłucia Często
Badania diagnostyczne
Nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Często
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Krwotok w miejscu zabiegu chirurgicznego Niezbyt często
Krwotok podtwardówkowy Rzadko
Krwotok związany z przeprowadzanym zabiegiem Rzadko
1Częstość występowania została obliczona w grupie kobiet biorących udział w badaniach
klinicznych. Krwawienie z pochwy zgłaszano często u kobiet w wieku poniżej 50 lat, podczas gdy u kobiet w wieku powyżej
50 lat występowało niezbyt często.
Opis wybranych działań niepożądanych
Niedokrwistość pokrwotoczna
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie edoksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym możliwość zgonu) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości
krwawienia i (lub) niedokrwistości (patrz punkt 4.9). W badaniach klinicznych w trakcie
długotrwałego leczenia edoksabanem w porównaniu z leczeniem antagonistami witaminy K częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego) i niedokrwistość. Dlatego, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia, jeśli uzna się to za stosowne. W niektórych grupach pacjentów ryzyko krwawienia może
być większe, np. u pacjentów z niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u
pacjentów, którzy jednocześnie stosują inne produkty wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4).
Krwawienie menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań
krwotocznych mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego
pochodzenia, duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia.
Dla edoksabanu zgłaszano znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół ciasnoty
przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji lub nefropatii
związanej z antykoagulantami. Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki
przeciwzakrzepowe należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo edoksabanu oceniano w dwóch badaniach fazy 3 (Hokusai VTE PEDIATRICS i
ENNOBLE-ATE) u pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do poniżej 18 lat z
żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (286 pacjentów, 145 pacjentów leczonych edoksabanem) i
chorobami serca z ryzykiem zdarzeń zakrzepowych (167 pacjentów, 109 pacjentów leczonych
edoksabanem). Ogólnie profil bezpieczeństwa u dzieci był podobny do profilu w grupie dorosłych
pacjentów (patrz Tabela 3). Łącznie u 16,6% pacjentów z grupy dzieci i młodzieży leczonych
edoksabanem z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wystąpiły działania niepożądane.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.