Karbicombi
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- InPharm Sp. z o.o. import równoległy
- Substancje czynne
- Candesartanum cilexetili + Hydrochlorothiazidum: 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg, 32 mg + 25 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 4 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Karbicombi 16 mg + 12,5 mg | Tabletki | 28 tabl., 56 tabl., 84 tabl. | na receptę (Rx) |
| Karbicombi 32 mg + 12,5 mg | Tabletki | 30 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
| Karbicombi 32 mg + 12,5 mg | Tabletki | 28 tabl., 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Karbicombi 32 mg + 25 mg | Tabletki | 30 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 17 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 25 mg (tabletki) · 4 leki
Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg (tabletki) · 5 leków
Candesartanum cilexetili 16 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg (tabletki) · 8 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla importu równoległego ulotka i ChPL poniżej pochodzą z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika), a nie z dokumentów tego importu. Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Karbicombi (numer w rejestrze: 100247329).
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na substancje czynne będące pochodnymi sulfonamidu. Hydrochlorotiazyd jest substancją czynną będącą pochodną sulfonamidu.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Candesartanum cilexetili 16 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium, w pudełku tekturowym: nie powyżej 30 °C
- Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- 8 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000
- 16 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- 32 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 32 mg + 25 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (8 mg + 12,5 mg); w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty owalny z linią podziału
Karbicombi, 8 mg + 12,5 mg, tabletki: białe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 16 mg + 12,5 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 12,5 mg, tabletki: żółtawobiałe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 25 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Karbicombi na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że podczas przyjmowania produktu leczniczego Karbicombi mogą niekiedy wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
64 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zakażenia układu oddechowego; Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; bóle głowy; Hiperglikaemia; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia); Uczucie ,,pustki w głowie’’; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Cukromocz; Osłabienie; Zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów
- niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; podrażnienie żołądka; zaparcia; reakcje nadwrażliwości na światło
- rzadko: neutropenia/agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; niedokrwistość hemolityczna; Reakcje anafilaktyczne; Zaburzenia snu; depresja; niepokój; Parestezje; Przemijające niewyraźne widzenie; Zaburzenia rytmu serca; Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skórnych); Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc); Zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka cholestatyczna); Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; Kurcze mięśni; Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang. BUN) i kreatyniny w surowicy
- bardzo rzadko: Leukopenia; neutropenia; agranulocytoza; Hiperkaliemia; hiponatremia; Kaszel; Nudności; obrzęk naczynioruchowy jelit; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; świąd; Bóle pleców; bóle stawów; bóle mięśni; Zaburzenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów; Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)
- częstość nieznana: Biegunka; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Ostra krótkowzroczność; ostra jaskra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; Toczeń rumieniowaty układowy; toczeń rumieniowaty skórny
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Karbicombi u dzieci poniżej w wieku 18 lat. Brak dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30- 80 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów łagodną do umiarkowanej przewlekłą chorobą wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu cyleksetylu. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) zastojem żółci (patrz punkt 4.3).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Nie zaleca się stosowania AIIRAs podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące działania teratogennego po narażeniu na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. Chociaż nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z zastosowaniem AIIRAs, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy leków.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Ze względu na brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Karbicombi podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Wskazana jest zmiana leczenia na alternatywne o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w niewielkich ilościach wydzielany jest do mleka kobiet karmiących piersią. Tiazydy podawane w dużych dawkach powodują zwiększoną diurezę, która może hamować produkcję mleka. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi w czasie karmienia piersią.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Karbicombi może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Karbicombi
Kiedy nie stosować leku Karbicombi:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub hydrochlorotiazyd, lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy sulfonamidów. W razie wątpliwości należy
skonsultować się z lekarzem;
- po 3 miesiącu ciąży (lepiej również unikać stosowania leku Karbicombi we wczesnym okresie
ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub niedrożność dróg żółciowych (zaburzenia
odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego);
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się duże stężenie wapnia we krwi;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała dna moczanowa;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
W razie wątpliwości czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować
się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Karbicombi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Karbicombi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta występuje choroba serca, wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi niedawno przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta występują lub występowały ciężkie wymioty lub występuje biegunka;
- jeśli u pacjenta występuje choroba nadnerczy nazywana zespołem Conna (albo pierwotnym
hiperaldosteronizmem);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała choroba nazywana toczniem rumieniowatym
układowym;
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent kiedykolwiek przebył udar mózgu;
- jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek alergia lub astma;
- należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania
leku Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt ,,Ciąża i
karmienie piersią”);
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Karbicombi należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i
promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli u pacjenta występuje osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w
przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Karbicombi. Nieleczone, mogą
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Jeśli wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub
sulfonamidy, pacjent może być bardziej narażony na rozwój tej choroby.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl, itp.), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Karbicombi:”.
Jeśli po przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Karbicombi.
Jeśli u pacjenta występuje którakolwiek z wymienionych powyżej chorób, lekarz może zalecić
częstsze wizyty kontrolne i badania diagnostyczne.
Jeśli u pacjenta planowane jest wykonanie operacji chirurgicznej należy powiedzieć lekarzowi lub
stomatologowi o stosowaniu leku Karbicombi. Lek Karbicombi może spowodować nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego, gdy zastosuje się go w połączeniu z pewnymi lekami znieczulającymi.
Lek Karbicombi może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne.
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia ze stosowaniem leku Karbicombi u dzieci (w wieku poniżej 18 lat), dlatego też
nie należy go stosować w tej grupie pacjentów.
Karbicombi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Karbicombi może wpływać na działanie innych leków oraz inne leki mogą mieć wpływ na działanie
leku Karbicombi. W przypadku stosowania niektórych leków, lekarz może zalecić okresowe badania
krwi.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków, ponieważ być może lekarz będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym beta-adrenolityki, leki zawierające aliskiren,
diazoksyd i inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), takie jak enalapryl,
kaptopryl, lizynopryl lub ramipryl;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak,
celekoksyb lub etorykoksyb (leki łagodzące ból i działające przeciwzapalnie);
- kwas acetylosalicylowy (w dawce ponad 3 g na dobę) (lek łagodzący ból i działający
przeciwzapalnie);
- suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki zwiększające stężenie potasu we
krwi);
- suplementy wapnia lub witaminy D;
- leki zmniejszające stężenie cholesterolu, takie jak kolestypol lub kolestyramina;
- leki przeciwcukrzycowe (tabletki lub insulina);
- leki kontrolujące rytm serca (leki przeciwarytmiczne), takie jak digoksyna i beta-adrenolityki;
- leki, na których działanie może wpływać stężenie potasu we krwi jak np. niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- heparyna (lek rozrzedzający krew);
- leki moczopędne (diuretyki);
- środki przeczyszczające;
- penicylina lub kotrimoksazol znany również jako trimetoprim/sulfametoksazol (antybiotyki);
- amfoterycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- steroidy, takie jak prednizolon;
- hormon przysadki (ACTH);
- leki przeciwnowotworowe;
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona lub ciężkich zakażeń wirusowych);
- barbiturany (rodzaj leków uspokajających, stosowanych również w leczeniu padaczki);
- karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby przełyku lub owrzodzeń jamy ustnej);
- leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden;
- cyklosporyna, lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu;
- inne leki, które mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, takie jak baklofen (lek
zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (lek przeciwnowotworowy) i niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Karbicombi:” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Karbicombi z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Karbicombi można stosować w trakcie posiłków lub niezależnie od posiłków.
- Przed przyjęciem leku Karbicombi należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu,
ponieważ alkohol może wywoływać omdlenia lub zawroty głowy.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Karbicombi przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Karbicombi. Nie zaleca się stosowania leku
Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Karbicombi podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku
w czasie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Karbicombi może wystąpić zmęczenie lub
zawroty głowy. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani
obsługiwać maszyn.
Karbicombi zawiera laktozę, pewien rodzaj cukru
Jeżeli poinformowano pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważnie jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Niektóre działania
niepożądane leku Karbicombi są spowodowane przez kandesartan cyleksetylu, a niektóre przez
hydrochlorotiazyd.
Należy przerwać stosowanie leku Karbicombi i natychmiast uzyskać pomoc medyczną, jeśli
wystąpi jakakolwiek z następujących reakcji alergicznych:
- trudności w oddychaniu z lub bez obrzęku twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może spowodować trudności w połykaniu,
- ciężki świąd skóry (z guzkami).
Lek Karbicombi może spowodować zmniejszenie liczby krwinek białych, co może wiązać się
ze zmniejszeniem odporności na zakażenia i wystąpieniem zmęczenia, zakażenia lub gorączki. Jeśli
wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o nich lekarzowi. Lekarz może zalecać okresowe badania
krwi, aby sprawdzić, czy lek Karbicombi wpływa na skład krwi (agranulocytoza).
Inne możliwe działania niepożądane to:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zmiany wyników badań krwi:
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W przypadku znacznego zmniejszenia może
wystąpić osłabienie, zmęczenie lub kurcze mięśni.
- Zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób z istniejącymi
chorobami nerek lub z niewydolnością serca. W przypadku znacznych zmian stężenia
może wystąpić zmęczenie, osłabienie, zaburzenia rytmu serca lub uczucie mrowienia.
- Zwiększenie stężenia cholesterolu, cukru lub kwasu moczowego we krwi.
- Obecność cukru w moczu.
- Zawroty głowy/uczucie wirowania lub osłabienie.
- Ból głowy.
- Zakażenie dróg oddechowych.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Niskie ciśnienie tętnicze. Może to powodować omdlenia lub zawroty głowy.
- Utrata apetytu, biegunka, zaparcie, podrażnienie żołądka.
- Wysypka skórna, pokrzywka, wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło słoneczne.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu). Jeśli wystąpią takie objawy należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi chorobami nerek lub z
niewydolnością serca.
- Zaburzenia snu, depresja, niepokój.
- Mrowienie lub kłucie kończyn górnych lub dolnych.
- Przemijające niewyraźne widzenie.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Trudności w oddychaniu (w tym zapalenie płuc i obecność płynu w płucach).
- Wysoka temperatura (gorączka).
- Zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany lub silny ból w nadbrzuszu.
- Kurcze mięśni.
- Uszkodzenie naczyń krwionośnych powodujące powstanie czerwonych lub fioletowych plamek
na skórze.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych lub płytek krwi. Może wystąpić
zmęczenie, zakażenie, gorączka lub łatwe powstawanie siniaków.
- Ciężka wysypka, która rozwija się szybko, z powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry
oraz z możliwym powstawaniem pęcherzy w jamie ustnej.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- Obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła.
- Świąd.
- Ból pleców, ból stawów i mięśni.
- Zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Może wystąpić zmęczenie, zażółcenie
skóry i oczu oraz objawy grypopodobne.
- Kaszel.
- Nudności.
- Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
- Biegunka.
- Nagła krótkowzroczność.
- Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).
- Toczeń rumieniowaty układowy i skórny (reakcja alergiczna z towarzyszącą gorączką, bólem
stawów, wysypkami skórnymi w tym zaczernieniem, pęcherzami, złuszczaniem się i guzkami
na skórze).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na substancje czynne będące pochodnymi sulfonamidu. Hydrochlorotiazyd
jest substancją czynną będącą pochodną sulfonamidu.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi z produktami zawierającymi
aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
(współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), (ang.
Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi) antagonistów receptora angiotensyny II (ang.
Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tak jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, można
oczekiwać wystąpienia zaburzeń czynności nerek u wrażliwych pacjentów leczonych produktem
leczniczym Karbicombi (patrz punkt 4.3).
Przeszczep nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu leczniczego Karbicombi u
pacjentów po przebytym przeszczepie nerki.
Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej
zaopatrującej jedyną nerkę, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym
antagoniści receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs), mogą powodować zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu może wystąpić
objawowe niedociśnienie, opisywane po zastosowaniu innych leków wpływających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi
przed wyrównaniem niedoboru sodu i (lub) objętość krwi krążącej.
Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
U pacjentów leczonych AIIRAs (antagonistami receptora angiotensyny II) w trakcie znieczulenia i
(lub) zabiegów chirurgicznych może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem
układu renina-angiotensyna-aldosteron. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być na tyle
ciężkie, że może być konieczne podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających ciśnienie
tętnicze.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym kandesartanem cyleksetylu,
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie kandesartanu cyleksetylu i rozpocząć odpowiednią
obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępującą chorobą wątroby tiazydy należy
stosować ostrożnie, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić
do śpiączki wątrobowej. Brak doświadczeń klinicznych ze stosowaniem produktu leczniczego
Karbicombi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną
ostrożnością u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
bądź też z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Karbicombi u tych pacjentów.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Należy przeprowadzać w odpowiednich odstępach czasu okresową kontrolę stężenia elektrolitów w
surowicy. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-
elektrolitowej (hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię i zasadowicę
hipochloremiczną).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i mogą powodować
przemijające i nieco podwyższone stężenie wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być
objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Tiazydy należy odstawić przed przeprowadzeniem badań
czynności przytarczyc.
Hydrochlorotiazyd w sposób zależny od dawki zwiększa wydalanie potasu z moczem, co może
prowadzić do hipokaliemii. Działanie to wydaje się mniejsze, gdy hydrochlorotiazyd podaje się
w skojarzeniu z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być zwiększone u pacjentów
z marskością wątroby, zwiększonym wydalaniem moczu, otrzymujących doustnie niedostateczną ilość
elektrolitów oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami lub hormonem
adrenokortykotropowym (ACTH).
Stosowanie kandesartanu cyleksetylu może wywoływać hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie produktu
leczniczego Karbicombi i inhibitorów ACE, aliskirenu, leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi, gdy jest to konieczne. Tiazydowe leki moczopędne
zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Zaburzenia metaboliczne i hormonalne
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy.
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. W trakcie
leczenia tiazydami może dojść do ujawnienia cukrzycy utajonej. Z leczeniem tiazydowymi lekami
moczopędnymi wiązały się przypadki zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów. Dla dawek
zawartych w produkcie leczniczym Karbicombi obserwowano jedynie minimalne zaburzenia tego
typu. Tiazydowe leki moczopędne powodują zwiększenie stężenie kwasu moczowego w surowicy i
mogą powodować napady dny moczanowej u nadwrażliwych pacjentów.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło w czasie stosowania tiazydowych leków
moczopędnych (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło,
zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się
ochronę miejsc narażonych na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ogólne
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyniowych i czynność nerek zależą przede wszystkim od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową
niewydolnością serca lub ze współistniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej)
stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na ten układ, w tym AIIRAs, wiązało się z
ciężkim niedociśnieniem tętniczym, azotemią, skąpomoczem lub rzadko z ciężką niewydolnością
nerek. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku przeciwnadciśnieniowego, nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub ze zmianami
miażdżycowymi naczyń mózgowych może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu.
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów bez alergii lub astmy
oskrzelowej w wywiadzie, jednak są bardziej prawdopodobne u osób z takim wywiadem.
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
tiazydowych leków moczopędnych.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze produktu
leczniczego Karbicombi.
Produkt leczniczy Karbicombi zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-
galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ciąża
Leczenia AIIRAs nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRA nie jest
niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leczenie innymi lekami
przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku
stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić i, jeśli to konieczne, zastosować
alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Karbicombi i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u
których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni
od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Leczenie w pierwszej kolejności polega na przerwaniu
stosowania leku, tak szybko, jak to możliwe. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje
niekontrolowane, należy rozważyć niezwłoczne podjęcie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego.
Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania może należeć uczulenie
na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania farmakokinetyczne były prowadzone z następującymi substancjami: warfaryną, digoksyną,
doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem i
nifedypina. Podczas tych badań nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji.
Możliwe jest zwiększenie utraty potasu wywoływanej przez hydrochlorotiazyd przez inne leki
powodujące zwiększenie wydalania potasu i hipokaliemię (np. inne kaliuretyczne leki moczopędne,
leki przeczyszczające, amfoterycynę, karbenoksolon, sól sodową penicyliny G, pochodne kwasu
salicylowego, steroidy, ACTH).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi i leków moczopędnych oszczędzających
potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się
kontrolę stężenia potasu w surowicy, gdy jest to konieczne (patrz punkt 4.4).
Hipokaliemia i hipomagnezemia wywoływane przez stosowanie leków moczopędnych sprzyjają
wystąpieniu potencjalnych kardiotoksycznych działań niepożądanych glikozydów naparstnicy i leków
przeciwarytmicznych. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy podczas
stosowania produktu leczniczego Karbicombi z tymi lekami oraz z następującymi lekami, które mogą
wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, disopiramid),
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol),
- inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, ketanseryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.).
Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE lub hydrochlorotiazydu z litem obserwowano
odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Podobne
działanie zgłaszano w przypadku AIIRAs. Stosowanie kandesartanu i hydrochlorotiazydu z litem nie
jest zalecane. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w
surowicy.
Jednoczesne stosowanie AIIRAs z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj. selektywne
inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce > 3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ) może
spowodować osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, równoczesne stosowanie AIIRAs i NLPZ może
zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek i
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami
czynności nerek. Należy ostrożnie stosować taką terapię skojarzoną, zwłaszcza u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Należy również rozważyć
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a także okresowo w trakcie
leczenia.
Stosowanie NLPZ osłabia moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu.
Kolestypol i cholestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie
szkieletowe (np. tubokuraryny).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy ze względu na
zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności przepisania suplementów wapnia lub
witaminy D należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio modyfikować dawkę.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie leków beta-adrenolitycznych i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych
leków moczopędnych w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i szybkości
opróżniania żołądka.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez
amantadynę.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe leków cytostatycznych (np. cyklofosfamidu,
metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego.
Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może
zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może zmniejszać tolerancję glukozy. Może być
konieczna zmiana dawki produktów leczniczych przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Metforminę
należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z możliwością
niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie reakcji tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę),
jednak nie w takim stopniu, aby wyeliminować działanie zwiększające ciśnienie.
Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy stosowaniu
dużych dawek środków kontrastowych zawierających jod.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Jednoczesne podawanie z baklofenem, amifostyną, trójpierścieniowymi lekami
przeciwpychotycznymi lub neuroleptykami może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe i
prowadzić do wystąpienia niedociśnienia.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występujące w kontrolowanych badaniach klinicznych nad Karbicombi były
łagodne i przemijające. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań
niepożądanych, był podobny w grupie leczonej Karbicombi (2,3-3,3%) i w grupie placebo (2,7-4.3%).
W badaniach klinicznych nad Karbicombi działania niepożądane były ograniczone do tych, które
zgłaszano wcześniej podczas stosowania kandesartanu cyleksetylu i (lub) hydrochlorotiazydu.
Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych z
zastosowaniem kandesatanu cyleksetylu i po wprowadzeniu do obrotu. W analizie połączonych
danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, działania niepożądane
kandesartanu cyleksetylu określono przy założeniu częstości występowania zdarzeń niepożądanych po
stosowaniu kandesartanu cyleksetylu o co najmniej 1% większej niż po stosowaniu placebo:
W punkcie 4.8 zastosowano następujące definicje częstości występowania działań niepożądanych:
- Bardzo często (•1/10)
- Często (•1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (•1/1000 do <1/100)
- Rzadko (•1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia układu oddechowego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, bóle głowy
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy jelit
Nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub
zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka,
świąd
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenie czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów
(patrz punkt 4.4)
Tabela poniżej przestawia działania niepożądane po stosowaniu hydrochlorotiazydu w monoterapii,
zazwyczaj w dawkach 25 mg lub większych.
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Nowotwory łagodne, złośliwe i
nieokreślone (w tym torbiele i
polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza,
małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna,
zahamowanie czynności szpiku kostnego,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperglikaemia, hiperurykemia, zaburzenia
równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i
hipokaliemia)
Zaburzenia psychiczne Rzadko Zaburzenia snu, depresja, niepokój
Zaburzenia układu nerwowego
Często Uczucie ,,pustki w głowie’’, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego
Rzadko Parestezje
Zaburzenia oka Rzadko Przemijające niewyraźne widzenie
Nieznana Ostra krótkowzroczność, ostra jaskra
zamkniętego kąta, nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a twardówką
Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń,
zapalenie naczyń skórnych)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Rzadko Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie
pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc)
Bardzo rzadko Zespół ostrej niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia,
podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcia
Rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka
cholestatyczna)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wysypka, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości
na światło
Rzadko Martwica toksyczno-rozpływna naskórka
Nieznana Toczeń rumieniowaty układowy, toczeń
rumieniowaty skórny
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Cukromocz
Rzadko Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe
zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Osłabienie
Rzadko Gorączka
Badania diagnostyczne
Często Zwiększenia stężenia cholesterolu i
trójglicerydów
Rzadko Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang.
BUN) i kreatyniny w surowicy
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg (tabletki)
Dla importu równoległego ulotka i ChPL poniżej pochodzą z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika), a nie z dokumentów tego importu. Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Karbicombi (numer w rejestrze: 100247335).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium, w pudełku tekturowym: nie powyżej 30 °C
- Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- 8 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000
- 16 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- 32 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 32 mg + 25 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (8 mg + 12,5 mg); w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty owalny z linią podziału
Karbicombi, 8 mg + 12,5 mg, tabletki: białe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 16 mg + 12,5 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 12,5 mg, tabletki: żółtawobiałe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 25 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Karbicombi na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że podczas przyjmowania produktu leczniczego Karbicombi mogą niekiedy wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
64 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zakażenia układu oddechowego; Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; bóle głowy; Hiperglikaemia; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia); Uczucie ,,pustki w głowie’’; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Cukromocz; Osłabienie; Zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów
- niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; podrażnienie żołądka; zaparcia; reakcje nadwrażliwości na światło
- rzadko: neutropenia/agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; niedokrwistość hemolityczna; Reakcje anafilaktyczne; Zaburzenia snu; depresja; niepokój; Parestezje; Przemijające niewyraźne widzenie; Zaburzenia rytmu serca; Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skórnych); Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc); Zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka cholestatyczna); Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; Kurcze mięśni; Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang. BUN) i kreatyniny w surowicy
- bardzo rzadko: Leukopenia; neutropenia; agranulocytoza; Hiperkaliemia; hiponatremia; Kaszel; Nudności; obrzęk naczynioruchowy jelit; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; świąd; Bóle pleców; bóle stawów; bóle mięśni; Zaburzenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów; Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)
- częstość nieznana: Biegunka; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Ostra krótkowzroczność; ostra jaskra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; Toczeń rumieniowaty układowy; toczeń rumieniowaty skórny
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Karbicombi u dzieci poniżej w wieku 18 lat. Brak dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30- 80 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów łagodną do umiarkowanej przewlekłą chorobą wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu cyleksetylu. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) zastojem żółci (patrz punkt 4.3).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Nie zaleca się stosowania AIIRAs podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące działania teratogennego po narażeniu na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. Chociaż nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z zastosowaniem AIIRAs, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy leków.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Ze względu na brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Karbicombi podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Wskazana jest zmiana leczenia na alternatywne o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w niewielkich ilościach wydzielany jest do mleka kobiet karmiących piersią. Tiazydy podawane w dużych dawkach powodują zwiększoną diurezę, która może hamować produkcję mleka. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi w czasie karmienia piersią.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Karbicombi może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Karbicombi
Kiedy nie stosować leku Karbicombi:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub hydrochlorotiazyd, lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy sulfonamidów. W razie wątpliwości należy
skonsultować się z lekarzem;
- po 3 miesiącu ciąży (lepiej również unikać stosowania leku Karbicombi we wczesnym okresie
ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub niedrożność dróg żółciowych (zaburzenia
odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego);
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się duże stężenie wapnia we krwi;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała dna moczanowa;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
W razie wątpliwości czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować
się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Karbicombi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Karbicombi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta występuje choroba serca, wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi niedawno przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta występują lub występowały ciężkie wymioty lub występuje biegunka;
- jeśli u pacjenta występuje choroba nadnerczy nazywana zespołem Conna (albo pierwotnym
hiperaldosteronizmem);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała choroba nazywana toczniem rumieniowatym
układowym;
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent kiedykolwiek przebył udar mózgu;
- jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek alergia lub astma;
- należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania
leku Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt ,,Ciąża i
karmienie piersią”);
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Karbicombi należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i
promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli u pacjenta występuje osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w
przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Karbicombi. Nieleczone, mogą
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Jeśli wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub
sulfonamidy, pacjent może być bardziej narażony na rozwój tej choroby.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl, itp.), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Karbicombi:”.
Jeśli po przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Karbicombi.
Jeśli u pacjenta występuje którakolwiek z wymienionych powyżej chorób, lekarz może zalecić
częstsze wizyty kontrolne i badania diagnostyczne.
Jeśli u pacjenta planowane jest wykonanie operacji chirurgicznej należy powiedzieć lekarzowi lub
stomatologowi o stosowaniu leku Karbicombi. Lek Karbicombi może spowodować nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego, gdy zastosuje się go w połączeniu z pewnymi lekami znieczulającymi.
Lek Karbicombi może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne.
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia ze stosowaniem leku Karbicombi u dzieci (w wieku poniżej 18 lat), dlatego też
nie należy go stosować w tej grupie pacjentów.
Karbicombi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Karbicombi może wpływać na działanie innych leków oraz inne leki mogą mieć wpływ na działanie
leku Karbicombi. W przypadku stosowania niektórych leków, lekarz może zalecić okresowe badania
krwi.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków, ponieważ być może lekarz będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym beta-adrenolityki, leki zawierające aliskiren,
diazoksyd i inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), takie jak enalapryl,
kaptopryl, lizynopryl lub ramipryl;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak,
celekoksyb lub etorykoksyb (leki łagodzące ból i działające przeciwzapalnie);
- kwas acetylosalicylowy (w dawce ponad 3 g na dobę) (lek łagodzący ból i działający
przeciwzapalnie);
- suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki zwiększające stężenie potasu we
krwi);
- suplementy wapnia lub witaminy D;
- leki zmniejszające stężenie cholesterolu, takie jak kolestypol lub kolestyramina;
- leki przeciwcukrzycowe (tabletki lub insulina);
- leki kontrolujące rytm serca (leki przeciwarytmiczne), takie jak digoksyna i beta-adrenolityki;
- leki, na których działanie może wpływać stężenie potasu we krwi jak np. niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- heparyna (lek rozrzedzający krew);
- leki moczopędne (diuretyki);
- środki przeczyszczające;
- penicylina lub kotrimoksazol znany również jako trimetoprim/sulfametoksazol (antybiotyki);
- amfoterycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- steroidy, takie jak prednizolon;
- hormon przysadki (ACTH);
- leki przeciwnowotworowe;
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona lub ciężkich zakażeń wirusowych);
- barbiturany (rodzaj leków uspokajających, stosowanych również w leczeniu padaczki);
- karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby przełyku lub owrzodzeń jamy ustnej);
- leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden;
- cyklosporyna, lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu;
- inne leki, które mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, takie jak baklofen (lek
zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (lek przeciwnowotworowy) i niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Karbicombi:” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Karbicombi z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Karbicombi można stosować w trakcie posiłków lub niezależnie od posiłków.
- Przed przyjęciem leku Karbicombi należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu,
ponieważ alkohol może wywoływać omdlenia lub zawroty głowy.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Karbicombi przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Karbicombi. Nie zaleca się stosowania leku
Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Karbicombi podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku
w czasie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Karbicombi może wystąpić zmęczenie lub
zawroty głowy. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani
obsługiwać maszyn.
Karbicombi zawiera laktozę, pewien rodzaj cukru
Jeżeli poinformowano pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważnie jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Niektóre działania
niepożądane leku Karbicombi są spowodowane przez kandesartan cyleksetylu, a niektóre przez
hydrochlorotiazyd.
Należy przerwać stosowanie leku Karbicombi i natychmiast uzyskać pomoc medyczną, jeśli
wystąpi jakakolwiek z następujących reakcji alergicznych:
- trudności w oddychaniu z lub bez obrzęku twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może spowodować trudności w połykaniu,
- ciężki świąd skóry (z guzkami).
Lek Karbicombi może spowodować zmniejszenie liczby krwinek białych, co może wiązać się
ze zmniejszeniem odporności na zakażenia i wystąpieniem zmęczenia, zakażenia lub gorączki. Jeśli
wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o nich lekarzowi. Lekarz może zalecać okresowe badania
krwi, aby sprawdzić, czy lek Karbicombi wpływa na skład krwi (agranulocytoza).
Inne możliwe działania niepożądane to:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zmiany wyników badań krwi:
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W przypadku znacznego zmniejszenia może
wystąpić osłabienie, zmęczenie lub kurcze mięśni.
- Zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób z istniejącymi
chorobami nerek lub z niewydolnością serca. W przypadku znacznych zmian stężenia
może wystąpić zmęczenie, osłabienie, zaburzenia rytmu serca lub uczucie mrowienia.
- Zwiększenie stężenia cholesterolu, cukru lub kwasu moczowego we krwi.
- Obecność cukru w moczu.
- Zawroty głowy/uczucie wirowania lub osłabienie.
- Ból głowy.
- Zakażenie dróg oddechowych.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Niskie ciśnienie tętnicze. Może to powodować omdlenia lub zawroty głowy.
- Utrata apetytu, biegunka, zaparcie, podrażnienie żołądka.
- Wysypka skórna, pokrzywka, wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło słoneczne.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu). Jeśli wystąpią takie objawy należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi chorobami nerek lub z
niewydolnością serca.
- Zaburzenia snu, depresja, niepokój.
- Mrowienie lub kłucie kończyn górnych lub dolnych.
- Przemijające niewyraźne widzenie.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Trudności w oddychaniu (w tym zapalenie płuc i obecność płynu w płucach).
- Wysoka temperatura (gorączka).
- Zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany lub silny ból w nadbrzuszu.
- Kurcze mięśni.
- Uszkodzenie naczyń krwionośnych powodujące powstanie czerwonych lub fioletowych plamek
na skórze.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych lub płytek krwi. Może wystąpić
zmęczenie, zakażenie, gorączka lub łatwe powstawanie siniaków.
- Ciężka wysypka, która rozwija się szybko, z powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry
oraz z możliwym powstawaniem pęcherzy w jamie ustnej.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- Obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła.
- Świąd.
- Ból pleców, ból stawów i mięśni.
- Zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Może wystąpić zmęczenie, zażółcenie
skóry i oczu oraz objawy grypopodobne.
- Kaszel.
- Nudności.
- Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
- Biegunka.
- Nagła krótkowzroczność.
- Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).
- Toczeń rumieniowaty układowy i skórny (reakcja alergiczna z towarzyszącą gorączką, bólem
stawów, wysypkami skórnymi w tym zaczernieniem, pęcherzami, złuszczaniem się i guzkami
na skórze).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na substancje czynne będące pochodnymi sulfonamidu. Hydrochlorotiazyd
jest substancją czynną będącą pochodną sulfonamidu.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi z produktami zawierającymi
aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
(współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), (ang.
Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi) antagonistów receptora angiotensyny II (ang.
Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tak jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, można
oczekiwać wystąpienia zaburzeń czynności nerek u wrażliwych pacjentów leczonych produktem
leczniczym Karbicombi (patrz punkt 4.3).
Przeszczep nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu leczniczego Karbicombi u
pacjentów po przebytym przeszczepie nerki.
Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej
zaopatrującej jedyną nerkę, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym
antagoniści receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs), mogą powodować zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu może wystąpić
objawowe niedociśnienie, opisywane po zastosowaniu innych leków wpływających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi
przed wyrównaniem niedoboru sodu i (lub) objętość krwi krążącej.
Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
U pacjentów leczonych AIIRAs (antagonistami receptora angiotensyny II) w trakcie znieczulenia i
(lub) zabiegów chirurgicznych może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem
układu renina-angiotensyna-aldosteron. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być na tyle
ciężkie, że może być konieczne podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających ciśnienie
tętnicze.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym kandesartanem cyleksetylu,
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie kandesartanu cyleksetylu i rozpocząć odpowiednią
obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępującą chorobą wątroby tiazydy należy
stosować ostrożnie, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić
do śpiączki wątrobowej. Brak doświadczeń klinicznych ze stosowaniem produktu leczniczego
Karbicombi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną
ostrożnością u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
bądź też z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Karbicombi u tych pacjentów.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Należy przeprowadzać w odpowiednich odstępach czasu okresową kontrolę stężenia elektrolitów w
surowicy. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-
elektrolitowej (hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię i zasadowicę
hipochloremiczną).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i mogą powodować
przemijające i nieco podwyższone stężenie wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być
objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Tiazydy należy odstawić przed przeprowadzeniem badań
czynności przytarczyc.
Hydrochlorotiazyd w sposób zależny od dawki zwiększa wydalanie potasu z moczem, co może
prowadzić do hipokaliemii. Działanie to wydaje się mniejsze, gdy hydrochlorotiazyd podaje się
w skojarzeniu z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być zwiększone u pacjentów
z marskością wątroby, zwiększonym wydalaniem moczu, otrzymujących doustnie niedostateczną ilość
elektrolitów oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami lub hormonem
adrenokortykotropowym (ACTH).
Stosowanie kandesartanu cyleksetylu może wywoływać hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie produktu
leczniczego Karbicombi i inhibitorów ACE, aliskirenu, leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi, gdy jest to konieczne. Tiazydowe leki moczopędne
zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Zaburzenia metaboliczne i hormonalne
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy.
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. W trakcie
leczenia tiazydami może dojść do ujawnienia cukrzycy utajonej. Z leczeniem tiazydowymi lekami
moczopędnymi wiązały się przypadki zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów. Dla dawek
zawartych w produkcie leczniczym Karbicombi obserwowano jedynie minimalne zaburzenia tego
typu. Tiazydowe leki moczopędne powodują zwiększenie stężenie kwasu moczowego w surowicy i
mogą powodować napady dny moczanowej u nadwrażliwych pacjentów.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło w czasie stosowania tiazydowych leków
moczopędnych (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło,
zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się
ochronę miejsc narażonych na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ogólne
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyniowych i czynność nerek zależą przede wszystkim od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową
niewydolnością serca lub ze współistniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej)
stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na ten układ, w tym AIIRAs, wiązało się z
ciężkim niedociśnieniem tętniczym, azotemią, skąpomoczem lub rzadko z ciężką niewydolnością
nerek. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku przeciwnadciśnieniowego, nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub ze zmianami
miażdżycowymi naczyń mózgowych może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu.
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów bez alergii lub astmy
oskrzelowej w wywiadzie, jednak są bardziej prawdopodobne u osób z takim wywiadem.
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
tiazydowych leków moczopędnych.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze produktu
leczniczego Karbicombi.
Produkt leczniczy Karbicombi zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-
galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ciąża
Leczenia AIIRAs nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRA nie jest
niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leczenie innymi lekami
przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku
stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić i, jeśli to konieczne, zastosować
alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Karbicombi i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u
których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni
od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Leczenie w pierwszej kolejności polega na przerwaniu
stosowania leku, tak szybko, jak to możliwe. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje
niekontrolowane, należy rozważyć niezwłoczne podjęcie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego.
Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania może należeć uczulenie
na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania farmakokinetyczne były prowadzone z następującymi substancjami: warfaryną, digoksyną,
doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem i
nifedypina. Podczas tych badań nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji.
Możliwe jest zwiększenie utraty potasu wywoływanej przez hydrochlorotiazyd przez inne leki
powodujące zwiększenie wydalania potasu i hipokaliemię (np. inne kaliuretyczne leki moczopędne,
leki przeczyszczające, amfoterycynę, karbenoksolon, sól sodową penicyliny G, pochodne kwasu
salicylowego, steroidy, ACTH).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi i leków moczopędnych oszczędzających
potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się
kontrolę stężenia potasu w surowicy, gdy jest to konieczne (patrz punkt 4.4).
Hipokaliemia i hipomagnezemia wywoływane przez stosowanie leków moczopędnych sprzyjają
wystąpieniu potencjalnych kardiotoksycznych działań niepożądanych glikozydów naparstnicy i leków
przeciwarytmicznych. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy podczas
stosowania produktu leczniczego Karbicombi z tymi lekami oraz z następującymi lekami, które mogą
wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, disopiramid),
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol),
- inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, ketanseryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.).
Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE lub hydrochlorotiazydu z litem obserwowano
odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Podobne
działanie zgłaszano w przypadku AIIRAs. Stosowanie kandesartanu i hydrochlorotiazydu z litem nie
jest zalecane. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w
surowicy.
Jednoczesne stosowanie AIIRAs z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj. selektywne
inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce > 3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ) może
spowodować osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, równoczesne stosowanie AIIRAs i NLPZ może
zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek i
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami
czynności nerek. Należy ostrożnie stosować taką terapię skojarzoną, zwłaszcza u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Należy również rozważyć
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a także okresowo w trakcie
leczenia.
Stosowanie NLPZ osłabia moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu.
Kolestypol i cholestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie
szkieletowe (np. tubokuraryny).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy ze względu na
zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności przepisania suplementów wapnia lub
witaminy D należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio modyfikować dawkę.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie leków beta-adrenolitycznych i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych
leków moczopędnych w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i szybkości
opróżniania żołądka.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez
amantadynę.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe leków cytostatycznych (np. cyklofosfamidu,
metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego.
Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może
zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może zmniejszać tolerancję glukozy. Może być
konieczna zmiana dawki produktów leczniczych przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Metforminę
należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z możliwością
niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie reakcji tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę),
jednak nie w takim stopniu, aby wyeliminować działanie zwiększające ciśnienie.
Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy stosowaniu
dużych dawek środków kontrastowych zawierających jod.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Jednoczesne podawanie z baklofenem, amifostyną, trójpierścieniowymi lekami
przeciwpychotycznymi lub neuroleptykami może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe i
prowadzić do wystąpienia niedociśnienia.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występujące w kontrolowanych badaniach klinicznych nad Karbicombi były
łagodne i przemijające. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań
niepożądanych, był podobny w grupie leczonej Karbicombi (2,3-3,3%) i w grupie placebo (2,7-4.3%).
W badaniach klinicznych nad Karbicombi działania niepożądane były ograniczone do tych, które
zgłaszano wcześniej podczas stosowania kandesartanu cyleksetylu i (lub) hydrochlorotiazydu.
Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych z
zastosowaniem kandesatanu cyleksetylu i po wprowadzeniu do obrotu. W analizie połączonych
danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, działania niepożądane
kandesartanu cyleksetylu określono przy założeniu częstości występowania zdarzeń niepożądanych po
stosowaniu kandesartanu cyleksetylu o co najmniej 1% większej niż po stosowaniu placebo:
W punkcie 4.8 zastosowano następujące definicje częstości występowania działań niepożądanych:
- Bardzo często (•1/10)
- Często (•1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (•1/1000 do <1/100)
- Rzadko (•1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia układu oddechowego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, bóle głowy
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy jelit
Nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub
zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka,
świąd
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenie czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów
(patrz punkt 4.4)
Tabela poniżej przestawia działania niepożądane po stosowaniu hydrochlorotiazydu w monoterapii,
zazwyczaj w dawkach 25 mg lub większych.
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Nowotwory łagodne, złośliwe i
nieokreślone (w tym torbiele i
polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza,
małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna,
zahamowanie czynności szpiku kostnego,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperglikaemia, hiperurykemia, zaburzenia
równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i
hipokaliemia)
Zaburzenia psychiczne Rzadko Zaburzenia snu, depresja, niepokój
Zaburzenia układu nerwowego
Często Uczucie ,,pustki w głowie’’, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego
Rzadko Parestezje
Zaburzenia oka Rzadko Przemijające niewyraźne widzenie
Nieznana Ostra krótkowzroczność, ostra jaskra
zamkniętego kąta, nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a twardówką
Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń,
zapalenie naczyń skórnych)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Rzadko Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie
pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc)
Bardzo rzadko Zespół ostrej niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia,
podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcia
Rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka
cholestatyczna)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wysypka, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości
na światło
Rzadko Martwica toksyczno-rozpływna naskórka
Nieznana Toczeń rumieniowaty układowy, toczeń
rumieniowaty skórny
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Cukromocz
Rzadko Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe
zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Osłabienie
Rzadko Gorączka
Badania diagnostyczne
Często Zwiększenia stężenia cholesterolu i
trójglicerydów
Rzadko Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang.
BUN) i kreatyniny w surowicy
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg (tabletki)
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Karbicombi (numer w rejestrze: 100247335).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blister PVC/PVDC/Aluminium: nie powyżej 30 °C
- Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium, w pudełku tekturowym: nie powyżej 30 °C
- Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- 8 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000
- 16 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- 32 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 32 mg + 25 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (8 mg + 12,5 mg); w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty owalny z linią podziału
Lek Karbicombi, 32 mg + 12,5 mg, tabletki: żółtawobiałe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty owalny z linią podziału
8 mg + 12,5 mg: białe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. 16 mg + 12,5 mg: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. 32 mg + 12,5 mg: żółtawobiałe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. 32 mg + 25 mg: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Karbicombi na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że podczas przyjmowania produktu leczniczego Karbicombi mogą niekiedy wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
64 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zakażenia układu oddechowego; Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; bóle głowy; Hiperglikaemia; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia); Uczucie ,,pustki w głowie’’; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Cukromocz; Osłabienie; Zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów
- niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; podrażnienie żołądka; zaparcia; reakcje nadwrażliwości na światło
- rzadko: neutropenia/agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; niedokrwistość hemolityczna; Reakcje anafilaktyczne; Zaburzenia snu; depresja; niepokój; Parestezje; Przemijające niewyraźne widzenie; Zaburzenia rytmu serca; Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skórnych); Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc); Zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka cholestatyczna); Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; Kurcze mięśni; Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang. BUN) i kreatyniny w surowicy
- bardzo rzadko: Leukopenia; neutropenia; agranulocytoza; Hiperkaliemia; hiponatremia; Kaszel; Nudności; obrzęk naczynioruchowy jelit; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; świąd; Bóle pleców; bóle stawów; bóle mięśni; Zaburzenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów; Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)
- częstość nieznana: Biegunka; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Ostra krótkowzroczność; ostra jaskra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; Toczeń rumieniowaty układowy; toczeń rumieniowaty skórny
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Karbicombi u dzieci poniżej w wieku 18 lat. Brak dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża
„Ciąża Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania leku Karbicombi przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Karbicombi. Nie zaleca się stosowania leku Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.” - źródło: Ulotka, pkt 2
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Karbicombi podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku w czasie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Karbicombi może wystąpić zmęczenie lub zawroty głowy. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn. Lek Karbicombi zawiera laktozę, pewien rodzaj cukru Jeżeli poinformowano pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, należy zwrócić się do lekarza przed przyjęciem leku.” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30- 80 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów łagodną do umiarkowanej przewlekłą chorobą wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu cyleksetylu. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) zastojem żółci (patrz punkt 4.3).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Nie zaleca się stosowania AIIRAs podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące działania teratogennego po narażeniu na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. Chociaż nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z zastosowaniem AIIRAs, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy leków.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Ze względu na brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Karbicombi podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Wskazana jest zmiana leczenia na alternatywne o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w niewielkich ilościach wydzielany jest do mleka kobiet karmiących piersią. Tiazydy podawane w dużych dawkach powodują zwiększoną diurezę, która może hamować produkcję mleka. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi w czasie karmienia piersią.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „- Lek Karbicombi można stosować w trakcie posiłków lub niezależnie od posiłków.” źródło: Ulotka, pkt 2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Karbicombi może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „- Przez przyjęciem leku Karbicombi należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu, ponieważ alkohol może wywoływać omdlenia lub zawroty głowy.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Karbicombi
Kiedy nie stosować leku Karbicombi:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub hydrochlorotiazyd, lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy sulfonamidów. W razie wątpliwości należy skonsultować
się z lekarzem;
- po 3 miesiącu ciąży (lepiej również unikać stosowania leku Karbicombi we wczesnym okresie
ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub niedrożność dróg żółciowych (zaburzenia
odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego);
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się duże stężenie wapnia we krwi;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała dna moczanowa;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
W razie wątpliwości czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować
się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Karbicombi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Karbicombi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta występuje choroba serca, wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi niedawno przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta występują lub występowały ciężkie wymioty lub występuje biegunka;
- jeśli u pacjenta występuje choroba nadnerczy nazywana zespołem Conna (albo pierwotnym
hiperaldosteronizmem);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała choroba nazywana toczniem rumieniowatym
układowym;
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent kiedykolwiek przebył udar mózgu;
- jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek alergia lub astma;
- należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku
Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt ,,Ciąża i karmienie
piersią’’);
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia pojawi
się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami
przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i
warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Karbicombi należy
chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl, itp.), zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia
czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Karbicombi:”.
Jeśli u pacjenta występuje którakolwiek z wymienionych powyżej chorób, lekarz może zalecić
częstsze wizyty kontrolne i badania diagnostyczne.
Jeśli u pacjenta planowane jest wykonanie operacji chirurgicznej należy powiedzieć lekarzowi lub
stomatologowi o stosowaniu leku Karbicombi. Lek Karbicombi może spowodować nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego, gdy zastosuje się go w połączeniu z pewnymi lekami znieczulającymi.
Lek Karbicombi może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne.
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia ze stosowaniem leku Karbicombi u dzieci (w wieku poniżej 18 lat), dlatego też
nie należy go stosować w tej grupie pacjentów.
Lek Karbicombi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek Karbicombi może wpływać na działanie innych leków oraz inne leki mogą mieć wpływ na
działanie leku Karbicombi. W przypadku stosowania niektórych leków, lekarz może zalecić okresowe
badania krwi.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków, ponieważ być może lekarz będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym beta-adrenolityki, leki zawierające aliskiren,
diazoksyd i inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), takie jak enalapryl, kaptopryl,
lizynopryl lub ramipryl;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb
lub etorykoksyb (leki łagodzące ból i działające przeciwzapalnie).
- kwas acetylosalicylowy (w dawce ponad 3 g na dobę) (lek łagodzący ból i działający
przeciwzapalnie);
- suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki zwiększające stężenie potasu we
krwi);
- suplementy wapnia lub witaminy D;
- leki zmniejszające stężenie cholesterolu, takie jak kolestypol lub kolestyramina;
- leki przeciwcukrzycowe (tabletki lub insulina);
- leki kontrolujące rytm serca (leki przeciwarytmiczne), takie jak digoksyna i beta-adrenolityki;
- leki, na których działanie może wpływać stężenie potasu we krwi jak np. niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- heparyna (lek rozrzedzający krew);
- leki moczopędne (diuretyki);
- środki przeczyszczające;.
- penicylina lub kotrimoksazol znany również jako trimetoprim/sulfametoksazol (antybiotyki);
- amfoterycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- steroidy, takie jak prednizolon;
- hormon przysadki (ACTH);
- leki przeciwnowotworowe;
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona lub ciężkich zakażeń wirusowych);
- barbiturany (rodzaj leków uspokajających, stosowanych również w leczeniu padaczki);
- karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby przełyku lub owrzodzeń jamy ustnej);
- leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden;
- cyklosporyna, lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu;
- inne leki, które mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, takie jak baklofen (lek
zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (lek przeciwnowotworowy) i niektóre leki
przeciwpsychotyczne.
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Karbicombi:” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Lek Karbicombi z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Lek Karbicombi można stosować w trakcie posiłków lub niezależnie od posiłków.
- Przez przyjęciem leku Karbicombi należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu,
ponieważ alkohol może wywoływać omdlenia lub zawroty głowy.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Karbicombi przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Karbicombi. Nie zaleca się stosowania leku
Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Karbicombi podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku
w czasie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Karbicombi może wystąpić zmęczenie lub
zawroty głowy. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani
obsługiwać maszyn.
Lek Karbicombi zawiera laktozę, pewien rodzaj cukru
Jeżeli poinformowano pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważnie jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Niektóre działania
niepożądane leku Karbicombi są spowodowane przez kandesartan cyleksetylu, a niektóre przez
hydrochlorotiazyd.
Należy przerwać stosowanie leku Karbicombi i natychmiast uzyskać pomoc medyczną, jeśli
wystąpi jakakolwiek z następujących reakcji alergicznych:
- trudności w oddychaniu z lub bez obrzęku twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może spowodować trudności w połykaniu,
- ciężki świąd skóry (z guzkami).
Lek Karbicombi może spowodować zmniejszenie liczby krwinek białych, co może wiązać się ze
zmniejszeniem odporności na zakażenia i wystąpieniem zmęczenia, zakażenia lub gorączki. Jeśli
wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o nich lekarzowi. Lekarz może zalecać okresowe badania
krwi, aby sprawdzić, czy lek Karbicombi wpływa na skład krwi (agranulocytoza).
Inne możliwe działania niepożądane to:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zmiany wyników badań krwi:
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W przypadku znacznego zmniejszenia może wystąpić
osłabienie, zmęczenie lub kurcze mięśni.
- Zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób z istniejącymi
chorobami nerek lub z niewydolnością serca. W przypadku znacznych zmian stężenia może
wystąpić zmęczenie, osłabienie, zaburzenia rytmu serca lub uczucie mrowienia.
- Zwiększenie stężenia cholesterolu, cukru lub kwasu moczowego we krwi.
- Obecność cukru w moczu.
- Zawroty głowy/uczucie wirowania lub osłabienie.
- Ból głowy.
- Zakażenie dróg oddechowych.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Niskie ciśnienie tętnicze. Może to powodować omdlenia lub zawroty głowy.
- Utrata apetytu, biegunka, zaparcie, podrażnienie żołądka.
- Wysypka skórna, pokrzywka, wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło słoneczne.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu). Jeśli wystąpią takie objawy należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi chorobami nerek lub z niewydolnością
serca.
- Zaburzenia snu, depresja, niepokój.
- Mrowienie lub kłucie kończyn górnych lub dolnych.
- Przemijające niewyraźne widzenie.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Trudności w oddychaniu (w tym zapalenie płuc i obecność płynu w płucach).
- Wysoka temperatura (gorączka).
- Zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany lub silny ból w nadbrzuszu.
- Kurcze mięśni.
- Uszkodzenie naczyń krwionośnych powodujące powstanie czerwonych lub fioletowych plamek na
skórze.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych lub płytek krwi. Może wystąpić zmęczenie,
zakażenie, gorączka lub łatwe powstawanie siniaków.
- Ciężka wysypka, która rozwija się szybko, z powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry
oraz z możliwym powstawaniem pęcherzy w jamie ustnej.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- Obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła.
- Świąd.
- Ból pleców, ból stawów i mięśni.
- Zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Może wystąpić zmęczenie, zażółcenie skóry
i oczu oraz objawy grypopodobne.
- Kaszel.
- Nudności.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
- Biegunka.
- Nagła krótkowzroczność.
- Nagły ból oka (ostra jaskra zamkniętego kąta).
- Toczeń rumieniowaty układowy i skórny (reakcja alergiczna z towarzyszącą gorączką, bólem
stawów, wysypkami skórnymi w tym zaczernieniem, pęcherzami, złuszczaniem się i guzkami na
skórze).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na substancje czynne będące pochodnymi sulfonamidu. Hydrochlorotiazyd
jest substancją czynną będącą pochodną sulfonamidu.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi z produktami zawierającymi
aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
(współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), (ang.
Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi) antagonistów receptora angiotensyny II (ang.
Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tak jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, można
oczekiwać wystąpienia zaburzeń czynności nerek u wrażliwych pacjentów leczonych produktem
leczniczym Karbicombi (patrz punkt 4.3).
Przeszczep nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu leczniczego Karbicombi u
pacjentów po przebytym przeszczepie nerki.
Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej
zaopatrującej jedyną nerkę, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym
antagoniści receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs), mogą powodować zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu może wystąpić
objawowe niedociśnienie, opisywane po zastosowaniu innych leków wpływających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi
przed wyrównaniem niedoboru sodu i (lub) objętość krwi krążącej.
Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
U pacjentów leczonych AIIRAs (antagonistami receptora angiotensyny II) w trakcie znieczulenia i
(lub) zabiegów chirurgicznych może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem
układu renina-angiotensyna-aldosteron. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być na tyle
ciężkie, że może być konieczne podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających ciśnienie
tętnicze.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym kandesartanem cyleksetylu,
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie kandesartanu cyleksetylu i rozpocząć odpowiednią
obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępującą chorobą wątroby tiazydy należy
stosować ostrożnie, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić
do śpiączki wątrobowej. Brak doświadczeń klinicznych ze stosowaniem produktu leczniczego
Karbicombi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną
ostrożnością u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
bądź też z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Karbicombi u tych pacjentów.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Należy przeprowadzać w odpowiednich odstępach czasu okresową kontrolę stężenia elektrolitów w
surowicy. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-
elektrolitowej (hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię i zasadowicę
hipochloremiczną).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i mogą powodować
przemijające i nieco podwyższone stężenie wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być
objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Tiazydy należy odstawić przed przeprowadzeniem badań
czynności przytarczyc.
Hydrochlorotiazyd w sposób zależny od dawki zwiększa wydalanie potasu z moczem, co może
prowadzić do hipokaliemii. Działanie to wydaje się mniejsze, gdy hydrochlorotiazyd podaje się
w skojarzeniu z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być zwiększone u pacjentów
z marskością wątroby, zwiększonym wydalaniem moczu, otrzymujących doustnie niedostateczną ilość
elektrolitów oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami lub hormonem
adrenokortykotropowym (ACTH).
Stosowanie kandesartanu cyleksetylu może wywoływać hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie produktu
leczniczego Karbicombi i inhibitorów ACE, aliskirenu, leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi, gdy jest to konieczne. Tiazydowe leki moczopędne
zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Zaburzenia metaboliczne i hormonalne
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy.
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. W trakcie
leczenia tiazydami może dojść do ujawnienia cukrzycy utajonej. Z leczeniem tiazydowymi lekami
moczopędnymi wiązały się przypadki zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów. Dla dawek
zawartych w produkcie leczniczym Karbicombi obserwowano jedynie minimalne zaburzenia tego
typu. Tiazydowe leki moczopędne powodują zwiększenie stężenie kwasu moczowego w surowicy i
mogą powodować napady dny moczanowej u nadwrażliwych pacjentów.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło w czasie stosowania tiazydowych leków
moczopędnych (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło,
zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się
ochronę miejsc narażonych na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ogólne
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyniowych i czynność nerek zależą przede wszystkim od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową
niewydolnością serca lub ze współistniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej)
stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na ten układ, w tym AIIRAs, wiązało się z
ciężkim niedociśnieniem tętniczym, azotemią, skąpomoczem lub rzadko z ciężką niewydolnością
nerek. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku przeciwnadciśnieniowego, nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub ze zmianami
miażdżycowymi naczyń mózgowych może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu.
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów bez alergii lub astmy
oskrzelowej w wywiadzie, jednak są bardziej prawdopodobne u osób z takim wywiadem.
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
tiazydowych leków moczopędnych.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze produktu
leczniczego Karbicombi.
Produkt leczniczy Karbicombi zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-
galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ciąża
Leczenia AIIRAs nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRA nie jest
niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leczenie innymi lekami
przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku
stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić i, jeśli to konieczne, zastosować
alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Karbicombi i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u
których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni
od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Leczenie w pierwszej kolejności polega na przerwaniu
stosowania leku, tak szybko, jak to możliwe. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje
niekontrolowane, należy rozważyć niezwłoczne podjęcie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego.
Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania może należeć uczulenie
na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania farmakokinetyczne były prowadzone z następującymi substancjami: warfaryną, digoksyną,
doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem i
nifedypina. Podczas tych badań nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji.
Możliwe jest zwiększenie utraty potasu wywoływanej przez hydrochlorotiazyd przez inne leki
powodujące zwiększenie wydalania potasu i hipokaliemię (np. inne kaliuretyczne leki moczopędne,
leki przeczyszczające, amfoterycynę, karbenoksolon, sól sodową penicyliny G, pochodne kwasu
salicylowego, steroidy, ACTH).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi i leków moczopędnych oszczędzających
potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się
kontrolę stężenia potasu w surowicy, gdy jest to konieczne (patrz punkt 4.4).
Hipokaliemia i hipomagnezemia wywoływane przez stosowanie leków moczopędnych sprzyjają
wystąpieniu potencjalnych kardiotoksycznych działań niepożądanych glikozydów naparstnicy i leków
przeciwarytmicznych. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy podczas
stosowania produktu leczniczego Karbicombi z tymi lekami oraz z następującymi lekami, które mogą
wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, disopiramid),
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol),
- inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, ketanseryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.).
Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE lub hydrochlorotiazydu z litem obserwowano
odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Podobne
działanie zgłaszano w przypadku AIIRAs. Stosowanie kandesartanu i hydrochlorotiazydu z litem nie
jest zalecane. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w
surowicy.
Jednoczesne stosowanie AIIRAs z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj. selektywne
inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce > 3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ) może
spowodować osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, równoczesne stosowanie AIIRAs i NLPZ może
zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek i
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami
czynności nerek. Należy ostrożnie stosować taką terapię skojarzoną, zwłaszcza u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Należy również rozważyć
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a także okresowo w trakcie
leczenia.
Stosowanie NLPZ osłabia moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu.
Kolestypol i cholestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie
szkieletowe (np. tubokuraryny).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy ze względu na
zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności przepisania suplementów wapnia lub
witaminy D należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio modyfikować dawkę.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie leków beta-adrenolitycznych i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych
leków moczopędnych w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i szybkości
opróżniania żołądka.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez
amantadynę.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe leków cytostatycznych (np. cyklofosfamidu,
metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego.
Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może
zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może zmniejszać tolerancję glukozy. Może być
konieczna zmiana dawki produktów leczniczych przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Metforminę
należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z możliwością
niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie reakcji tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę),
jednak nie w takim stopniu, aby wyeliminować działanie zwiększające ciśnienie.
Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy stosowaniu
dużych dawek środków kontrastowych zawierających jod.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Jednoczesne podawanie z baklofenem, amifostyną, trójpierścieniowymi lekami
przeciwpychotycznymi lub neuroleptykami może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe i
prowadzić do wystąpienia niedociśnienia.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występujące w kontrolowanych badaniach klinicznych nad Karbicombi były
łagodne i przemijające. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań
niepożądanych, był podobny w grupie leczonej Karbicombi (2,3-3,3%) i w grupie placebo (2,7-4.3%).
W badaniach klinicznych nad Karbicombi działania niepożądane były ograniczone do tych, które
zgłaszano wcześniej podczas stosowania kandesartanu cyleksetylu i (lub) hydrochlorotiazydu.
Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych z
zastosowaniem kandesatanu cyleksetylu i po wprowadzeniu do obrotu. W analizie połączonych
danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, działania niepożądane
kandesartanu cyleksetylu określono przy założeniu częstości występowania zdarzeń niepożądanych po
stosowaniu kandesartanu cyleksetylu o co najmniej 1% większej niż po stosowaniu placebo:
W punkcie 4.8 zastosowano następujące definicje częstości występowania działań niepożądanych:
- Bardzo często (•1/10)
- Często (•1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (•1/1000 do <1/100)
- Rzadko (•1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia układu oddechowego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, bóle głowy
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy jelit
Nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub
zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka,
świąd
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenie czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów
(patrz punkt 4.4)
Tabela poniżej przestawia działania niepożądane po stosowaniu hydrochlorotiazydu w monoterapii,
zazwyczaj w dawkach 25 mg lub większych.
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Nowotwory łagodne, złośliwe i
nieokreślone (w tym torbiele i
polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza,
małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna,
zahamowanie czynności szpiku kostnego,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperglikaemia, hiperurykemia, zaburzenia
równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i
hipokaliemia)
Zaburzenia psychiczne Rzadko Zaburzenia snu, depresja, niepokój
Zaburzenia układu nerwowego
Często Uczucie ,,pustki w głowie’’, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego
Rzadko Parestezje
Zaburzenia oka Rzadko Przemijające niewyraźne widzenie
Nieznana Ostra krótkowzroczność, ostra jaskra
zamkniętego kąta, nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a twardówką
Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń,
zapalenie naczyń skórnych)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Rzadko Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie
pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc)
Bardzo rzadko Zespół ostrej niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia,
podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcia
Rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka
cholestatyczna)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wysypka, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości
na światło
Rzadko Martwica toksyczno-rozpływna naskórka
Nieznana Toczeń rumieniowaty układowy, toczeń
rumieniowaty skórny
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Cukromocz
Rzadko Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe
zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Osłabienie
Rzadko Gorączka
Badania diagnostyczne
Często Zwiększenia stężenia cholesterolu i
trójglicerydów
Rzadko Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang.
BUN) i kreatyniny w surowicy
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 25 mg (tabletki)
Dla importu równoległego ulotka i ChPL poniżej pochodzą z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika), a nie z dokumentów tego importu. Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Karbicombi (numer w rejestrze: 100247387).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium, w pudełku tekturowym: nie powyżej 30 °C
- Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- 8 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000
- 16 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- 32 mg + 12,5 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 32 mg + 25 mg: Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Magnezu stearynian; Karmeloza wapniowa; Makrogol 8000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (8 mg + 12,5 mg); w składzie (16 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 12,5 mg); w składzie (32 mg + 25 mg)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty owalny z linią podziału
Karbicombi, 8 mg + 12,5 mg, tabletki: białe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 16 mg + 12,5 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 12,5 mg, tabletki: żółtawobiałe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. Karbicombi, 32 mg + 25 mg, tabletki: jasnoróżowe, dwuwypukłe, owalne tabletki, z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Karbicombi na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że podczas przyjmowania produktu leczniczego Karbicombi mogą niekiedy wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
64 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zakażenia układu oddechowego; Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; bóle głowy; Hiperglikaemia; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia); Uczucie ,,pustki w głowie’’; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Cukromocz; Osłabienie; Zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów
- niezbyt często: Niedociśnienie ortostatyczne; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; podrażnienie żołądka; zaparcia; reakcje nadwrażliwości na światło
- rzadko: neutropenia/agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; niedokrwistość hemolityczna; Reakcje anafilaktyczne; Zaburzenia snu; depresja; niepokój; Parestezje; Przemijające niewyraźne widzenie; Zaburzenia rytmu serca; Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skórnych); Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc); Zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka cholestatyczna); Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; Kurcze mięśni; Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang. BUN) i kreatyniny w surowicy
- bardzo rzadko: Leukopenia; neutropenia; agranulocytoza; Hiperkaliemia; hiponatremia; Kaszel; Nudności; obrzęk naczynioruchowy jelit; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; świąd; Bóle pleców; bóle stawów; bóle mięśni; Zaburzenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów; Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)
- częstość nieznana: Biegunka; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Ostra krótkowzroczność; ostra jaskra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; Toczeń rumieniowaty układowy; toczeń rumieniowaty skórny
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Karbicombi u dzieci poniżej w wieku 18 lat. Brak dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30- 80 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pow. ciała) (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów łagodną do umiarkowanej przewlekłą chorobą wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu cyleksetylu. Karbicombi jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) zastojem żółci (patrz punkt 4.3).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Nie zaleca się stosowania AIIRAs podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące działania teratogennego po narażeniu na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. Chociaż nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z zastosowaniem AIIRAs, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy leków.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs) Ze względu na brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Karbicombi podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Wskazana jest zmiana leczenia na alternatywne o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w niewielkich ilościach wydzielany jest do mleka kobiet karmiących piersią. Tiazydy podawane w dużych dawkach powodują zwiększoną diurezę, która może hamować produkcję mleka. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi w czasie karmienia piersią.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Karbicombi może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Karbicombi
Kiedy nie stosować leku Karbicombi:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub hydrochlorotiazyd, lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy sulfonamidów. W razie wątpliwości należy
skonsultować się z lekarzem;
- po 3 miesiącu ciąży (lepiej również unikać stosowania leku Karbicombi we wczesnym okresie
ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub niedrożność dróg żółciowych (zaburzenia
odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego);
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta długotrwale utrzymuje się duże stężenie wapnia we krwi;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała dna moczanowa;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
W razie wątpliwości czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować
się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Karbicombi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Karbicombi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta występuje choroba serca, wątroby lub nerek;
- jeśli pacjentowi niedawno przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta występują lub występowały ciężkie wymioty lub występuje biegunka;
- jeśli u pacjenta występuje choroba nadnerczy nazywana zespołem Conna (albo pierwotnym
hiperaldosteronizmem);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała choroba nazywana toczniem rumieniowatym
układowym;
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent kiedykolwiek przebył udar mózgu;
- jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek alergia lub astma;
- należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania
leku Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt ,,Ciąża i
karmienie piersią”);
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Karbicombi należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i
promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli u pacjenta występuje osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w
przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Karbicombi. Nieleczone, mogą
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Jeśli wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub
sulfonamidy, pacjent może być bardziej narażony na rozwój tej choroby.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl, itp.), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Karbicombi:”.
Jeśli po przyjęciu leku Karbicombi u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Karbicombi.
Jeśli u pacjenta występuje którakolwiek z wymienionych powyżej chorób, lekarz może zalecić
częstsze wizyty kontrolne i badania diagnostyczne.
Jeśli u pacjenta planowane jest wykonanie operacji chirurgicznej należy powiedzieć lekarzowi lub
stomatologowi o stosowaniu leku Karbicombi. Lek Karbicombi może spowodować nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego, gdy zastosuje się go w połączeniu z pewnymi lekami znieczulającymi.
Lek Karbicombi może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne.
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia ze stosowaniem leku Karbicombi u dzieci (w wieku poniżej 18 lat), dlatego też
nie należy go stosować w tej grupie pacjentów.
Karbicombi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Karbicombi może wpływać na działanie innych leków oraz inne leki mogą mieć wpływ na działanie
leku Karbicombi. W przypadku stosowania niektórych leków, lekarz może zalecić okresowe badania
krwi.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków, ponieważ być może lekarz będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym beta-adrenolityki, leki zawierające aliskiren,
diazoksyd i inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), takie jak enalapryl,
kaptopryl, lizynopryl lub ramipryl;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak,
celekoksyb lub etorykoksyb (leki łagodzące ból i działające przeciwzapalnie);
- kwas acetylosalicylowy (w dawce ponad 3 g na dobę) (lek łagodzący ból i działający
przeciwzapalnie);
- suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki zwiększające stężenie potasu we
krwi);
- suplementy wapnia lub witaminy D;
- leki zmniejszające stężenie cholesterolu, takie jak kolestypol lub kolestyramina;
- leki przeciwcukrzycowe (tabletki lub insulina);
- leki kontrolujące rytm serca (leki przeciwarytmiczne), takie jak digoksyna i beta-adrenolityki;
- leki, na których działanie może wpływać stężenie potasu we krwi jak np. niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- heparyna (lek rozrzedzający krew);
- leki moczopędne (diuretyki);
- środki przeczyszczające;
- penicylina lub kotrimoksazol znany również jako trimetoprim/sulfametoksazol (antybiotyki);
- amfoterycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- steroidy, takie jak prednizolon;
- hormon przysadki (ACTH);
- leki przeciwnowotworowe;
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona lub ciężkich zakażeń wirusowych);
- barbiturany (rodzaj leków uspokajających, stosowanych również w leczeniu padaczki);
- karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby przełyku lub owrzodzeń jamy ustnej);
- leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden;
- cyklosporyna, lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu;
- inne leki, które mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, takie jak baklofen (lek
zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (lek przeciwnowotworowy) i niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Karbicombi:” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Karbicombi z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Karbicombi można stosować w trakcie posiłków lub niezależnie od posiłków.
- Przed przyjęciem leku Karbicombi należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu,
ponieważ alkohol może wywoływać omdlenia lub zawroty głowy.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Karbicombi przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Karbicombi. Nie zaleca się stosowania leku
Karbicombi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Karbicombi podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku
w czasie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Karbicombi może wystąpić zmęczenie lub
zawroty głowy. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani
obsługiwać maszyn.
Karbicombi zawiera laktozę, pewien rodzaj cukru
Jeżeli poinformowano pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważnie jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Niektóre działania
niepożądane leku Karbicombi są spowodowane przez kandesartan cyleksetylu, a niektóre przez
hydrochlorotiazyd.
Należy przerwać stosowanie leku Karbicombi i natychmiast uzyskać pomoc medyczną, jeśli
wystąpi jakakolwiek z następujących reakcji alergicznych:
- trudności w oddychaniu z lub bez obrzęku twarzy, warg, języka i (lub) gardła,
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może spowodować trudności w połykaniu,
- ciężki świąd skóry (z guzkami).
Lek Karbicombi może spowodować zmniejszenie liczby krwinek białych, co może wiązać się
ze zmniejszeniem odporności na zakażenia i wystąpieniem zmęczenia, zakażenia lub gorączki. Jeśli
wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o nich lekarzowi. Lekarz może zalecać okresowe badania
krwi, aby sprawdzić, czy lek Karbicombi wpływa na skład krwi (agranulocytoza).
Inne możliwe działania niepożądane to:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zmiany wyników badań krwi:
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W przypadku znacznego zmniejszenia może
wystąpić osłabienie, zmęczenie lub kurcze mięśni.
- Zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób z istniejącymi
chorobami nerek lub z niewydolnością serca. W przypadku znacznych zmian stężenia
może wystąpić zmęczenie, osłabienie, zaburzenia rytmu serca lub uczucie mrowienia.
- Zwiększenie stężenia cholesterolu, cukru lub kwasu moczowego we krwi.
- Obecność cukru w moczu.
- Zawroty głowy/uczucie wirowania lub osłabienie.
- Ból głowy.
- Zakażenie dróg oddechowych.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Niskie ciśnienie tętnicze. Może to powodować omdlenia lub zawroty głowy.
- Utrata apetytu, biegunka, zaparcie, podrażnienie żołądka.
- Wysypka skórna, pokrzywka, wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło słoneczne.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu). Jeśli wystąpią takie objawy należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi chorobami nerek lub z
niewydolnością serca.
- Zaburzenia snu, depresja, niepokój.
- Mrowienie lub kłucie kończyn górnych lub dolnych.
- Przemijające niewyraźne widzenie.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Trudności w oddychaniu (w tym zapalenie płuc i obecność płynu w płucach).
- Wysoka temperatura (gorączka).
- Zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany lub silny ból w nadbrzuszu.
- Kurcze mięśni.
- Uszkodzenie naczyń krwionośnych powodujące powstanie czerwonych lub fioletowych plamek
na skórze.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych lub płytek krwi. Może wystąpić
zmęczenie, zakażenie, gorączka lub łatwe powstawanie siniaków.
- Ciężka wysypka, która rozwija się szybko, z powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry
oraz z możliwym powstawaniem pęcherzy w jamie ustnej.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- Obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła.
- Świąd.
- Ból pleców, ból stawów i mięśni.
- Zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Może wystąpić zmęczenie, zażółcenie
skóry i oczu oraz objawy grypopodobne.
- Kaszel.
- Nudności.
- Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
- Biegunka.
- Nagła krótkowzroczność.
- Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).
- Toczeń rumieniowaty układowy i skórny (reakcja alergiczna z towarzyszącą gorączką, bólem
stawów, wysypkami skórnymi w tym zaczernieniem, pęcherzami, złuszczaniem się i guzkami
na skórze).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na substancje czynne będące pochodnymi sulfonamidu. Hydrochlorotiazyd
jest substancją czynną będącą pochodną sulfonamidu.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).
- Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.
- Dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi z produktami zawierającymi
aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
(współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), (ang.
Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi) antagonistów receptora angiotensyny II (ang.
Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tak jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, można
oczekiwać wystąpienia zaburzeń czynności nerek u wrażliwych pacjentów leczonych produktem
leczniczym Karbicombi (patrz punkt 4.3).
Przeszczep nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu leczniczego Karbicombi u
pacjentów po przebytym przeszczepie nerki.
Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej
zaopatrującej jedyną nerkę, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym
antagoniści receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs), mogą powodować zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu może wystąpić
objawowe niedociśnienie, opisywane po zastosowaniu innych leków wpływających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Karbicombi
przed wyrównaniem niedoboru sodu i (lub) objętość krwi krążącej.
Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
U pacjentów leczonych AIIRAs (antagonistami receptora angiotensyny II) w trakcie znieczulenia i
(lub) zabiegów chirurgicznych może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem
układu renina-angiotensyna-aldosteron. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być na tyle
ciężkie, że może być konieczne podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających ciśnienie
tętnicze.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym kandesartanem cyleksetylu,
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie kandesartanu cyleksetylu i rozpocząć odpowiednią
obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z postępującą chorobą wątroby tiazydy należy
stosować ostrożnie, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić
do śpiączki wątrobowej. Brak doświadczeń klinicznych ze stosowaniem produktu leczniczego
Karbicombi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną
ostrożnością u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
bądź też z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Karbicombi u tych pacjentów.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Należy przeprowadzać w odpowiednich odstępach czasu okresową kontrolę stężenia elektrolitów w
surowicy. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-
elektrolitowej (hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię i zasadowicę
hipochloremiczną).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i mogą powodować
przemijające i nieco podwyższone stężenie wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być
objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Tiazydy należy odstawić przed przeprowadzeniem badań
czynności przytarczyc.
Hydrochlorotiazyd w sposób zależny od dawki zwiększa wydalanie potasu z moczem, co może
prowadzić do hipokaliemii. Działanie to wydaje się mniejsze, gdy hydrochlorotiazyd podaje się
w skojarzeniu z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być zwiększone u pacjentów
z marskością wątroby, zwiększonym wydalaniem moczu, otrzymujących doustnie niedostateczną ilość
elektrolitów oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami lub hormonem
adrenokortykotropowym (ACTH).
Stosowanie kandesartanu cyleksetylu może wywoływać hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie produktu
leczniczego Karbicombi i inhibitorów ACE, aliskirenu, leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi, gdy jest to konieczne. Tiazydowe leki moczopędne
zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Zaburzenia metaboliczne i hormonalne
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy.
Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. W trakcie
leczenia tiazydami może dojść do ujawnienia cukrzycy utajonej. Z leczeniem tiazydowymi lekami
moczopędnymi wiązały się przypadki zwiększenia stężenia cholesterolu i trójglicerydów. Dla dawek
zawartych w produkcie leczniczym Karbicombi obserwowano jedynie minimalne zaburzenia tego
typu. Tiazydowe leki moczopędne powodują zwiększenie stężenie kwasu moczowego w surowicy i
mogą powodować napady dny moczanowej u nadwrażliwych pacjentów.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło w czasie stosowania tiazydowych leków
moczopędnych (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło,
zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się
ochronę miejsc narażonych na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ogólne
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyniowych i czynność nerek zależą przede wszystkim od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową
niewydolnością serca lub ze współistniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej)
stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na ten układ, w tym AIIRAs, wiązało się z
ciężkim niedociśnieniem tętniczym, azotemią, skąpomoczem lub rzadko z ciężką niewydolnością
nerek. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku przeciwnadciśnieniowego, nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub ze zmianami
miażdżycowymi naczyń mózgowych może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu.
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów bez alergii lub astmy
oskrzelowej w wywiadzie, jednak są bardziej prawdopodobne u osób z takim wywiadem.
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
tiazydowych leków moczopędnych.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze produktu
leczniczego Karbicombi.
Produkt leczniczy Karbicombi zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-
galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ciąża
Leczenia AIIRAs nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRA nie jest
niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leczenie innymi lekami
przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku
stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić i, jeśli to konieczne, zastosować
alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Karbicombi i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u
których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni
od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może
prowadzić do trwałej utraty widzenia. Leczenie w pierwszej kolejności polega na przerwaniu
stosowania leku, tak szybko, jak to możliwe. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje
niekontrolowane, należy rozważyć niezwłoczne podjęcie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego.
Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania może należeć uczulenie
na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania farmakokinetyczne były prowadzone z następującymi substancjami: warfaryną, digoksyną,
doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem i
nifedypina. Podczas tych badań nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji.
Możliwe jest zwiększenie utraty potasu wywoływanej przez hydrochlorotiazyd przez inne leki
powodujące zwiększenie wydalania potasu i hipokaliemię (np. inne kaliuretyczne leki moczopędne,
leki przeczyszczające, amfoterycynę, karbenoksolon, sól sodową penicyliny G, pochodne kwasu
salicylowego, steroidy, ACTH).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Karbicombi i leków moczopędnych oszczędzających
potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków
zwiększających stężenie potasu (np. soli sodowej heparyny, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprim/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się
kontrolę stężenia potasu w surowicy, gdy jest to konieczne (patrz punkt 4.4).
Hipokaliemia i hipomagnezemia wywoływane przez stosowanie leków moczopędnych sprzyjają
wystąpieniu potencjalnych kardiotoksycznych działań niepożądanych glikozydów naparstnicy i leków
przeciwarytmicznych. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy podczas
stosowania produktu leczniczego Karbicombi z tymi lekami oraz z następującymi lekami, które mogą
wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, disopiramid),
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol),
- inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, ketanseryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.).
Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE lub hydrochlorotiazydu z litem obserwowano
odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Podobne
działanie zgłaszano w przypadku AIIRAs. Stosowanie kandesartanu i hydrochlorotiazydu z litem nie
jest zalecane. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w
surowicy.
Jednoczesne stosowanie AIIRAs z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj. selektywne
inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce > 3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ) może
spowodować osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, równoczesne stosowanie AIIRAs i NLPZ może
zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek i
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami
czynności nerek. Należy ostrożnie stosować taką terapię skojarzoną, zwłaszcza u pacjentów w
podeszłym wieku. Konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Należy również rozważyć
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a także okresowo w trakcie
leczenia.
Stosowanie NLPZ osłabia moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu.
Kolestypol i cholestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie
szkieletowe (np. tubokuraryny).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy ze względu na
zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności przepisania suplementów wapnia lub
witaminy D należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio modyfikować dawkę.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie leków beta-adrenolitycznych i diazoksydu.
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych
leków moczopędnych w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i szybkości
opróżniania żołądka.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez
amantadynę.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe leków cytostatycznych (np. cyklofosfamidu,
metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego.
Jednoczesne spożywanie alkoholu lub zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może
zwiększać skłonność do niedociśnienia ortostatycznego.
Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może zmniejszać tolerancję glukozy. Może być
konieczna zmiana dawki produktów leczniczych przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Metforminę
należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z możliwością
niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie reakcji tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę),
jednak nie w takim stopniu, aby wyeliminować działanie zwiększające ciśnienie.
Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy stosowaniu
dużych dawek środków kontrastowych zawierających jod.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Jednoczesne podawanie z baklofenem, amifostyną, trójpierścieniowymi lekami
przeciwpychotycznymi lub neuroleptykami może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe i
prowadzić do wystąpienia niedociśnienia.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występujące w kontrolowanych badaniach klinicznych nad Karbicombi były
łagodne i przemijające. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań
niepożądanych, był podobny w grupie leczonej Karbicombi (2,3-3,3%) i w grupie placebo (2,7-4.3%).
W badaniach klinicznych nad Karbicombi działania niepożądane były ograniczone do tych, które
zgłaszano wcześniej podczas stosowania kandesartanu cyleksetylu i (lub) hydrochlorotiazydu.
Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych z
zastosowaniem kandesatanu cyleksetylu i po wprowadzeniu do obrotu. W analizie połączonych
danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, działania niepożądane
kandesartanu cyleksetylu określono przy założeniu częstości występowania zdarzeń niepożądanych po
stosowaniu kandesartanu cyleksetylu o co najmniej 1% większej niż po stosowaniu placebo:
W punkcie 4.8 zastosowano następujące definicje częstości występowania działań niepożądanych:
- Bardzo często (•1/10)
- Często (•1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (•1/1000 do <1/100)
- Rzadko (•1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia układu oddechowego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, bóle głowy
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy jelit
Nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub
zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka,
świąd
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenie czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u nadwrażliwych pacjentów
(patrz punkt 4.4)
Tabela poniżej przestawia działania niepożądane po stosowaniu hydrochlorotiazydu w monoterapii,
zazwyczaj w dawkach 25 mg lub większych.
Klasyfikacja
układów/narządów
Częstość Działanie niepożądane
Nowotwory łagodne, złośliwe i
nieokreślone (w tym torbiele i
polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza,
małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna,
zahamowanie czynności szpiku kostnego,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperglikaemia, hiperurykemia, zaburzenia
równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i
hipokaliemia)
Zaburzenia psychiczne Rzadko Zaburzenia snu, depresja, niepokój
Zaburzenia układu nerwowego
Często Uczucie ,,pustki w głowie’’, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego
Rzadko Parestezje
Zaburzenia oka Rzadko Przemijające niewyraźne widzenie
Nieznana Ostra krótkowzroczność, ostra jaskra
zamkniętego kąta, nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a twardówką
Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko Martwicze zapalenie tętnic (zapalenie naczyń,
zapalenie naczyń skórnych)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Rzadko Niewydolność oddechowa (w tym zapalenie
pęcherzyków płucnych i obrzęk płuc)
Bardzo rzadko Zespół ostrej niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia,
podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcia
Rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka
cholestatyczna)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wysypka, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości
na światło
Rzadko Martwica toksyczno-rozpływna naskórka
Nieznana Toczeń rumieniowaty układowy, toczeń
rumieniowaty skórny
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Cukromocz
Rzadko Zaburzenia czynności nerek i śródmiąższowe
zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Osłabienie
Rzadko Gorączka
Badania diagnostyczne
Często Zwiększenia stężenia cholesterolu i
trójglicerydów
Rzadko Zwiększenia stężenia azotu mocznikowego (ang.
BUN) i kreatyniny w surowicy
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Candesartanum cilexetili 16 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg | Tabletki | 196/21 | 100452998 | ChPL: 2025-10-17, Ulotka: 2025-10-17 |
| Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg | Tabletki | 230/20 | 100439767 | ChPL: 2025-10-17, Ulotka: 2025-10-17 |
| Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 12,5 mg | Tabletki | 047/23 | 100481199 | ChPL: 2025-10-17, Ulotka: — |
| Candesartanum cilexetili 32 mg + Hydrochlorothiazidum 25 mg | Tabletki | 211/20 | 100438800 | ChPL: 2025-10-17, Ulotka: 2025-10-17 |