Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Laktoza jednowodna źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły z linią podziału
Kamiren, 2 mg: białe, okrągłe, płaskie tabletki z rowkiem dzielącym po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Kamiren, 4 mg: białe okrągłe, płaskie tabletki z rowkiem dzielącym po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Mogą wystąpić zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, produktem Kamiren, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny produkt lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
118 pozycji, według częstości
- często: zakażenia układu oddechowego; zakażenia dróg moczowych; senność; zawroty głowy; ból głowy; zaburzenia akomodacji; zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego); kołatanie serca; tachykardia; ból w klatce piersiowej; niedociśnienie ortostatyczne; niedociśnienie tętnicze; obrzęki; zapalenie oskrzeli; kaszel; duszność; zapalenie błony śluzowej nosa; ból brzucha; niestrawność; suchość błony śluzowej jamy ustnej; nudności; świąd; ból pleców; ból mięśni; zapalenie pęcherza moczowego; nietrzymanie moczu; odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu; częstomocz; astenia; objawy grypopodobne; obrzęki obwodowe; obrzęk uogólniony
- niezbyt często: reakcje alergiczne na lek; anoreksja; dna moczanowa; pragnienie; zwiększone łaknienie; jadłowstręt; pobudzenie; depresja; lęk; bezsenność; nerwowość; chwiejność emocjonalna; incydent naczyniowo - mózgowy; niedoczulica; omdlenie; drżenie; apatia; łzawienie; światłowstręt; szum uszny; dławica piersiowa; zawał mięśnia sercowego; omdlenia; niedokrwienie obwodowe; krwawienie z nosa; zapalenie gardła; zaparcie; wzdęcie z oddawaniem wiatrów; wymioty; zapalenie żołądka i jelit; biegunka; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; wysypka; skórna; ból stawów; bolesne oddawanie moczu; częste oddawanie moczu; krwiomocz; impotencja; ból; gorączka; dreszcze; obrzęk twarzy; uderzenia gorąca; bladość; hipokaliemia; zwiększenie masy ciała
- rzadko: zaburzenia mózgowonaczyniowe; obrzęk krtani; kurcze mięśni; osłabienie siły mięśniowej; wielomocz; hipoglikemia
- bardzo rzadko: leukopenia; małopłytkowość; niedokrwistość; przeczulica; sztywność mięśni; zaburzenia smaku; koszmary senne; utrata pamięci; zawroty głowy związane z postawą ciała; parestezja; niewyraźne widzenie; bradykardia; zaburzenia rytmu serca; uderzenia gorąca; skurcz oskrzeli; cholestaza; zapalenie wątroby; żółtaczka; pokrzywka; łysienie; plamica; zwiększenie diurezy; zaburzenia mikcji; oddawanie moczu w nocy; zwiększone stężenie kreatyniny w moczu i osoczu; ginekomastia; priapizm; zmęczenie; złe samopoczucie; obniżona temperatura ciała u pacjentów w podeszłym wieku
- częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4); wytrysk nasienia wsteczny
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Kamiren u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” · ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 16 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Samoistne nadciśnienie tętnicze”
„Maksymalna zalecana dawka to 16 mg doksazosyny na dobę.”
- 8 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH)”
„Maksymalna zalecana dawka dobowa to 8 mg.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Kamiren u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby modyfikowania dawki doksazosyny u pacjentów w podeszłym wieku. Jednak dawka produktu leczniczego powinna być możliwie jak najmniejsza a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz nie wykazano, że doksazosyna nasila istniejącą niewydolność nerek, w tej grupie pacjentów można stosować standardowe dawki. Jednakże dawka produktu leczniczego powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą. Doksazosyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza i nie może być usuwana metodą dializoterapii.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Ponieważ brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży, nie ustalono bezpieczeństwa stosowania doksazosyny w ciąży. Z tego powodu w ciąży wolno stosować doksazosynę wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści są większe niż ryzyko. Mimo, że nie obserwowano działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, stwierdzono zmniejszone przeżycie płodów u zwierząt w przypadku zastosowania bardzo dużych dawek (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Wykazano, że doksazosyna przenika do mleka ludzkiego w bardzo niewielkich ilościach (dawka przyjęta przez dziecko stanowi < 1% dawki zażywanej przez matkę), jednak dane uzyskane u ludzi są bardzo ograniczone. Ponieważ nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia, doksazosyna może być stosowana wyłącznie, jeśli w ocenie lekarza potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Wskazanie dotyczące łagodnego rozrostu gruczołu krokowego Nie dotyczy.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kamiren można przyjmować niezależnie od posiłków.”
- alkohol: „Kamiren, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny lek lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.”
źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kamiren
Kiedy nie stosować leku Kamiren
- jeśli pacjent ma uczulenie na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (prazosyna, terazosyna)
lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- u pacjentów z powiększonym gruczołem krokowym (łagodny rozrost gruczołu krokowego)
oraz niskim ciśnieniem tętniczym,
- u pacjentów, u których wcześniej wystąpiło niedociśnienie ortostatyczne, czyli niskie ciśnienie
tętnicze, powodujące zawroty głowy lub omdlenie podczas wstawania,
- u pacjentów z powiększonym gruczołem krokowym oraz z niedrożnością dróg moczowych
jakiegokolwiek typu, długotrwałym zakażeniem dróg moczowych lub kamieniami w pęcherzu
moczowym,
- u pacjentów z nietrzymaniem moczu z przepełnienia (nie odczuwających potrzeby oddania
moczu) lub bezmoczem (brak wydalania moczu) z zaburzeniami czynności nerek lub bez nich.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Kamiren należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
W szczególności należy poinformować lekarza o:
- zaburzeniach czynności wątroby (u pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością wątroby
podawanie doksazosyny nie jest zalecane),
- zaburzeniach serca (obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki
dwudzielnej, niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorowa
niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym,
lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania), szybkie i znaczne
obniżenie ciśnienia tętniczego może powodować zaostrzenie dolegliwości dławicowych,
- przyjmowaniu innych leków, np. syldenafil, tadalafil, wardenafil (leki stosowane w impotencji),
gdyż może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze.
Pacjenci poddawani operacji oczu z powodu zmętnienia soczewki (zaćma) powinni przed operacją
poinformować lekarza okulistę o przyjmowaniu obecnie lub ostatnio leku Kamiren, w ten sposób
lekarz będzie mógł zastosować odpowiednie środki ostrożności lub techniki chirurgiczne, jeśli
wystąpią powikłania operacyjne, które może spowodować lek Kamiren.
Długotrwałe, bolesne wzwody mogą wystąpić bardzo rzadko. W takim przypadku, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Kamiren lekarz może przeprowadzić badania mające na
celu wykluczenie innych chorób, w tym raka gruczołu krokowego, który powoduje wystąpienie
takich samych objawów jak w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
Na początku przyjmowania leku Kamiren może wystąpić uczucie omdlenia lub zawroty głowy
spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym podczas gwałtownego wstawania. Jeśli pojawi się uczucie
omdlenia lub zawroty głowy, należy usiąść lub położyć się do czasu ustąpienia objawów oraz unikać
sytuacji, podczas których może dojść do upadku lub urazu. Lekarz może zalecić regularne pomiary
ciśnienia tętniczego na początku leczenia, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia takich objawów.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Kamiren u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na
brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.
Kamiren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy zapytać lekarza lub farmaceutę przed zastosowaniem leku Kamiren, jeżeli pacjent stosuje
poniższe leki, ponieważ mogą one zmieniać działanie leku Kamiren:
- U niektórych pacjentów przyjmujących leki alfa-adrenolityczne w celu obniżenia wysokiego
ciśnienia tętniczego lub leczenia rozrostu gruczołu krokowego mogą wystąpić zawroty głowy lub
uczucie ,,pustki w głowie’’ spowodowane nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Podobne
objawy mogą również wystąpić u niektórych pacjentów przyjmujących leki stosowane w
zaburzeniach erekcji (impotencja) jednocześnie z lekami alfa-adrenolitycznymi. W celu
zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia takich objawów pacjenci powinni codziennie
przyjmować leki alfa-adrenolityczne przed rozpoczęciem przyjmowania leków stosowanych w
zaburzeniach erekcji.
- Kamiren może jeszcze bardziej obniżać ciśnienie tętnicze u pacjentów przyjmujących
jednocześnie inne leki przeciwnadciśnieniowe.
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych, np. klarytromycyna,
itrakonazol, ketokonazol, telitromycyna, worykonazol.
- Leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV np. indynawir, nelfinawir, rytonawir,
sakwinawir.
- Nefazodon, lek stosowany w leczeniu depresji,
- Leki rozszerzające naczynia lub azotany (leki stosowane w chorobach serca).
Obniżające ciśnienie tętnicze działanie doksazosyny może być osłabione przez:
− leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne),
− estrogeny,
− sympatykomimetyki.
Doksazosyna może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy
oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze, oraz naczynia. Ponieważ nie ma danych dotyczących interakcji
z lekami wpływającymi na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna), zaleca się zachowanie
szczególnej ostrożności w podawaniu tych leków z doksazosyną.
W badaniach in vitro nie stwierdzono, by doksazosyna wpływała na wiązanie się z białkami osocza
digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny.
Podczas podawania leku z doksazosyną w badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji z
tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, beta-adrenolitykami, niesteroidowymi lekami
przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemizującymi (stosowanymi w
cukrzycy), lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi.
Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza oraz wydalanie kwasu
wanilinomigdałowego z moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretowania wyników
badań laboratoryjnych.
Lek Kamiren nasila działanie zmniejszające ciśnienie krwi innych leków alfa-adrenolitycznych
i innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Badania kliniczne wykazały, że doksazosyna wpływa korzystnie na lipidy, istotnie zmniejszając
całkowite stężenie triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL w osoczu. Leczenie
doksazosyną korzystnie wpływa na nadciśnienie tętnicze i stężenie lipidów, w wyniku czego ulega
zmniejszeniu ryzyko rozwoju choroby wieńcowej.
Stosowanie leku Kamiren z jedzeniem i piciem
Kamiren można przyjmować niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania doksazosyny w ciąży.
Lekarz możne zalecić stosowanie leku Kamiren podczas ciąży tylko, jeśli możliwe korzyści dla matki
są większe niż ryzyko dla płodu.
Doksazosyna przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Kobiety karmiące piersią nie
powinny stosować tego leku, chyba że lekarz zadecyduje inaczej.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, zwłaszcza na początku stosowania leku
Kamiren, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny lek lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu
nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Kamiren zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- zakażenia układu oddechowego, zakażenia dróg moczowych,
- senność, zawroty głowy, ból głowy,
- zaburzenia akomodacji, zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego),
- kołatanie serca, przyspieszona czynność serca (tachykardia), ból w klatce piersiowej,
- niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie) lub obniżenie ciśnienia podczas nagłego wstawania
(niedociśnienie ortostatyczne),
- obrzęki, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt błony śluzowej nosa,
- ból brzucha, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności,
- świąd,
- ból pleców, ból mięśni,
- zapalenie pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu, odczuwanie zwiększonej potrzeby
oddawania moczu, częstomocz,
- ogólne osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęk uogólniony, obrzęki
obwodowe.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- reakcje alergiczne na lek,
- anoreksja, dna moczanowa (odkładanie kryształów kwasu moczowego, zwłaszcza w stawach),
pragnienie, zwiększone łaknienie, jadłowstręt,
- pobudzenie, depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, chwiejność emocjonalna
- incydent naczyniowo - mózgowy, niedoczulica, omdlenie, drżenie, apatia, łzawienie,
światłowstręt,
- szum uszny,
- dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej na skutek zmniejszonego dopływu krwi do mięśnia
serca), zawał mięśnia sercowego, omdlenia, niedokrwienie obwodowe,
- krwawienie z nosa, zapalenie gardła
- zaparcie, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka,
- nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych,
- wysypka skórna,
- ból stawów,
- bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, krew w moczu,
- impotencja,
- ból, gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca, bladość, hipokaliemia,
- zwiększenie masy ciała, hipokaliemia.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- zaburzenia mózgowo-naczyniowe, obrzęk krtani, hipoglikemia, kurcze mięśni, osłabienie
mięśni, wielomocz.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- mała liczba krwinek białych (leukopenia), mała liczba płytek krwi, która może być przyczyną
łatwego powstawania siniaków lub zwiększonej skłonności do krwawienia (małopłytkowość),
- zawroty głowy spowodowane obniżeniem ciśnienia tętniczego podczas szybkiego wstawania,
samoistnie występujące wrażenia czuciowe (parestezja),
- niedokrwistość, przeczulica, sztywność mięśni, zaburzenia smaku, koszmary senne, utrata
pamięci, ortostatyczne zawroty głowy,
- niewyraźne widzenie,
- wolna czynność serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca,
- uderzenia gorąca,
- skurcz oskrzeli,
- zastój żółci (cholestaza), zapalenie wątroby, zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka),
- pokrzywka, łysienie, krwawienie do skóry (plamica),
- nasilone wydalanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy,
zwiększone stężenie kreatyniny w moczu i osoczu,
- powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia),
- długo utrzymujący się, bolesny wzwód (priapizm) - należy pilnie zasięgnąć porady lekarskiej,
- uczucie zmęczenia, ogólne złe samopoczucie, obniżona temperatura ciała u pacjentów w
podeszłym wieku.
Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
- zaburzenia dotyczące oczu, które mogą pojawić się w czasie operacji zaćmy (zmętnienie
soczewki oka), patrz ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności’’,
- cofanie się nasienia do pęcherza moczowego w czasie wytrysku (wytrysk wsteczny).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Doksazosyna jest przeciwwskazana:
- u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (np.
prazosyna, terazosyna), lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
- u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
- u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i jednoczesnym przekrwieniem górnej
części dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamieniami
w pęcherzu moczowym,
- u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym.
Doksazosyna jest przeciwwskazana w monoterapii u pacjentów z inkontynencją z przepełnienia lub
bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Niedociśnienie ortostatyczne
Rozpoczęcie leczenia
W związku z blokowaniem receptorów alfa przez doksazosynę, u pacjentów może wystąpić
niedociśnienie ortostatyczne objawiające się zawrotami głowy i osłabieniem, a także, rzadko, utratą
przytomności (omdlenie), w szczególności na początku leczenia. Dlatego też na początku leczenia
należy monitorować ciśnienie tętnicze w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia objawów
ortostatycznych. Należy poinformować pacjenta, żeby unikał sytuacji grożących urazem, jeśli na
początku leczenia doksazosyną pojawią się zawroty głowy lub osłabienie.
Stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą serca
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia
krwionośne, należy zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi
ciężkimi chorobami serca:
- obrzęk płucna skutek zwężenia zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej,
- prawokomorowa niewydolność serca na skutek zatoru płucnego lub wysięku osierdziowego,
- lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.
U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową serca, szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może
powodować zaostrzenie dolegliwości dławicowych.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Tak jak w przypadku innych leków w pełni metabolizowanych przez wątrobę, u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2), doksazosynę należy podawać bardzo ostrożnie. Z
uwagi na brak klinicznego doświadczenia w stosowaniu produktu u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby podawanie produktu tej grupie pacjentów nie jest zalecane.
Stosowanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorami
fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil i wardenafil), gdyż obie substancje mają działanie
rozszerzające naczynia krwionośne i mogą powodować niedociśnienie objawowe u niektórych
pacjentów. Aby zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zaleca się rozpoczęcie leczenia
inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 wyłącznie, jeśli pacjent jest stabilny hemodynamicznie w trakcie
leczenia alfa-adrenolitykami. Ponadto zaleca się rozpoczęcie leczenia inhibitorem fosfodiesterazy typu
5 od najmniejszej możliwej dawki oraz zachowanie 6-godzinnej przerwy od podania doksazosyny.
Nie przeprowadzono badań z użyciem leków o przedłużonym uwalnianiu zawierających doksazosynę.
Stosownie u pacjentów poddawanych operacji zaćmy
Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS, rodzaj
zespołu małej źrenicy) obserwowano podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów leczonych
obecnie lub wcześniej tamsulosyną. Zgłaszano również pojedyncze przypadki występowania
śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki podczas leczenia innymi lekami alfa1-adrenolitycznymi,
dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia tego działania niepożądanego w przypadku
stosowania tej grupy produktów leczniczych. Ponieważ IFIS może prowadzić do zwiększenia liczby
powikłań proceduralnych podczas operacji zaćmy, należy pouczyć pacjenta, aby poinformował
chirurga operującego zaćmę o aktualnym lub wcześniejszym stosowaniu leków alfa1-
adrenolitycznych.
Badania przesiewowe w kierunku raka gruczołu krokowego
Rak gruczołu krokowego powoduje wystąpienie wielu objawów obserwowanych także w przypadku
łagodnego rozrostu gruczołu krokowego; obie te choroby mogą występować jednocześnie. Należy
zatem wykluczyć raka gruczołu krokowego przed rozpoczęciem stosowania doksazosyny w leczeniu
łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Priapizm
W obserwacjach prowadzonych po wprowadzeniu do obrotu leków alfa-adrenolitycznych, w tym
doksazosyny, notowano przypadki przedłużonej erekcji i priapizmu, związane ze stosowaniem tych
substancji.
Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej
utraty potencji, dlatego pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.
Substancje pomocnicze
Kamiren zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Kamiren zawiera sód. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to
znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Obserwowano następujące interakcje produktu Kamiren podawanego jednocześnie z niżej
wymienionymi produktami lub substancjami.
Obniżające ciśnienie tętnicze działanie doksazosyny może być nasilone przez:
− inne leki obniżające ciśnienie tętnicze,
− leki rozszerzające naczynia lub azotany,
− inhibitory PDE-5 – u niektórych pacjentów może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze
(patrz punkt 4.4). Nie przeprowadzono badań dotyczących doksazosyny w postaci o
przedłużonym uwalnianiu.
Obniżające ciśnienie tętnicze działanie doksazosyny może być osłabione przez:
− leki z grupy NLPZ,
− estrogeny,
− sympatykomimetyki.
Doksazosyna może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy
oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze, oraz naczynia. Ponieważ nie ma danych dotyczących interakcji
z lekami wpływającymi na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna), zaleca się zachowanie
szczególnej ostrożności w podawaniu tych leków z doksazosyną.
Doksazosyna wiąże się z białkami osocza w 98%. Dane uzyskane z badań in vitro z zastosowaniem
ludzkiego osocza wskazują, że doksazosyna nie wpływa na wiązanie digoksyny, warfaryny, fenytoiny
lub indometacyny z białkami.
Badania in vitro wskazują, że doksazosyna jest substratem cytochromu P450 3A4 (CYP 3A4). Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z silnymi inhibitorami CYP
3A4, takimi jak klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir,
rytonawir, sakwinawir, telitromycyna lub worykonazol (patrz punkt 5.2).
Nie obserwowano niepożądanych interakcji podczas stosowania doksazosyny w postaci tabletek o
natychmiastowym uwalnianiu jednocześnie z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, lekami beta-
adrenolitycznymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami
przeciwcukrzycowymi, lekami urykozurycznymi i przeciwzakrzepowymi. Brak jednak danych z
oficjalnych badań nad interakcjami leków.
Doksazosyna nasila działanie obniżające ciśnienie tętnicze innych leków alfa-adrenolitycznych
i innych leków przeciwnadciśnieniowych.
W randomizowanym badaniu klinicznym, kontrolowanym placebo, prowadzonym metodą otwartą z
udziałem 22 zdrowych ochotników płci męskiej, podanie pojedynczej dawki 1 mg doksazosyny
w pierwszym dniu czterodniowego doustnego leczenia cymetydyną (400 mg dwa razy na dobę)
powodowało 10% zwiększenie średniego AUC doksazosyny oraz brak statystycznie istotnych zmian
średniej wartości Cmax oraz średniego okresu półtrwania doksazosyny. 10% zwiększenie średniej
wartości AUC doksazosyny podawanej z cymetydyną mieści się w zakresie odchylenia
międzyosobniczego (27%) średniej wartości AUC doksazosyny podawanej z placebo.
Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza oraz wydalanie kwasu
wanilinomigdałowego z moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretowania wyników
badań laboratoryjnych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość działań niepożądanych określono następująco:
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do <1/10)
- niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
- bardzo rzadko (<1/10 000)
- nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Często: zakażenia układu oddechowego, zakażenia dróg moczowych
Bardzo rzadko: leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość
Niezbyt często: reakcje alergiczne na lek
Niezbyt często: anoreksja, dna moczanowa, pragnienie, zwiększone łaknienie, jadłowstręt
Niezbyt często: pobudzenie, depresja, lęk,
5
Niezbyt często: bezsenność, nerwowość, chwiejność emocjonalna
Często: senność, zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: incydent naczyniowo - mózgowy, niedoczulica, omdlenie, drżenie, apatia
Bardzo rzadko: przeczulica, sztywność mięśni, zaburzenia smaku, koszmary senne, utrata pamięci, zawroty głowy związane z postawą ciała, parestezja
Często: zaburzenia akomodacji
Niezbyt często: łzawienie, światłowstręt
Bardzo rzadko: niewyraźne widzenie
Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4)
Często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego)
Niezbyt często: szum uszny
Często: kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej
Niezbyt często: dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, omdlenia
Bardzo rzadko: bradykardia, zaburzenia rytmu serca
Często: niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęki
Niezbyt często: niedokrwienie obwodowe
Rzadko: zaburzenia mózgowonaczyniowe
Bardzo rzadko: uderzenia gorąca
Często: zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa
Niezbyt często: krwawienie z nosa, zapalenie gardła
Rzadko: obrzęk krtani
Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli
Często: ból brzucha, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności
Niezbyt często: zaparcie, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka
Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
Bardzo rzadko: cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka
Często: świąd
Niezbyt często: wysypka
Bardzo rzadko: pokrzywka,
6
Niezbyt często: skórna
Bardzo rzadko: łysienie, plamica
Często: ból pleców, ból mięśni
Niezbyt często: ból stawów
Rzadko: kurcze mięśni, osłabienie siły mięśniowej
Często: zapalenie pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu, odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu, częstomocz
Niezbyt często: bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, krwiomocz,
Rzadko: wielomocz
Bardzo rzadko: zwiększenie diurezy, zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy, zwiększone stężenie kreatyniny w moczu i osoczu
Niezbyt często: impotencja
Bardzo rzadko: ginekomastia, priapizm
Częstość nieznana: wytrysk nasienia wsteczny
Często: astenia, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe, obrzęk uogólniony
Niezbyt często: ból, gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca, bladość
Bardzo rzadko: zmęczenie, złe samopoczucie, obniżona temperatura ciała u pacjentów w podeszłym wieku
Niezbyt często: hipokaliemia, zwiększenie masy ciała
Rzadko: hipoglikemia
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.