Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Doxazosinum 4 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza bezwodna; Karboksymetyloskrobia sodowa; Magnezu stearynian; Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu laurylosiarczan źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały podłużny z linią podziału nadruk: D2 nadruk: D4
Doxonex 2 mg to tabletka barwy białej, podłużna, z napisem "D2" oraz linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Doxonex 4 mg to tabletka barwy białej, podłużna, z napisem "D4" oraz linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Jedno opakowanie leku zawiera 30 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Doxonex może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
85 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: zakażenie dróg oddechowych; zakażenie dróg moczowych; senność; zawroty głowy; bóle głowy; kołatanie serca; tachykardia; hipotonia; hipotonia ortostatyczna; zapalenie oskrzeli; kaszel; duszność; zapalenie błony śluzowej nosa; bóle brzucha; niestrawność; suchość w ustach; nudności; świąd; bóle pleców; bóle mięśni; zapalenie pęcherza; nietrzymanie moczu; osłabienie; ból w klatce piersiowej; objawy grypopodobne; obrzęki obwodowe
- niezbyt często: reakcje alergiczne na lek; dna moczanowa; zwiększenie apetytu; anoreksja; pobudzenie; depresja; niepokój; bezsenność; nerwowość; zaburzenia mózgowo-naczyniowe; zmniejszone czucie; omdlenia; drżenie; szum w uszach; dusznica bolesna; zawał serca; krwawienie z nosa; zaparcia; wzdęcia; wymioty; zapalenie żołądka i jelit; biegunka; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zaburzona aktywność enzymów wątrobowych; wysypka; bóle stawów; odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu; krwiomocz; impotencja; bóle; obrzęk twarzy; zwiększenie masy ciała
- rzadko: skurcze mięśni; osłabienie mięśni; wielomocz
- bardzo rzadko: leukopenia; trombocytopenia; ortostatyczne zawroty głowy; parestezje; niewyraźne widzenie; bradykardia; arytmia; uderzenia gorąca; skurcz oskrzeli; zastój żółci; zapalenie wątroby; żółtaczka; pokrzywka; łysienie; plamica; częstomocz; zaburzenia oddawania moczu; oddawanie moczu w nocy; ginekomastia; priapizm; uczucie zmęczenia; złe samopoczucie
- częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki; wsteczna ejakulacja
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 4 mg = 50% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (8 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 8 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Łagodny rozrost gruczołu krokowego”
źródło: „W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, dawkę można zwiększyć do 2 mg, a następnie do 4 mg i do maksymalnej zalecanej dawki dobowej wynoszącej 8 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doksazosyny u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa produktu Doxonex wynosi 1 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 1 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa leku Doxonex wynosi 1 mg (pół tabletki 2 mg) raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Ze względu na to, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie dochodzi do zmiany farmakokinetyki, zaleca się stosowanie zwykle zalecanej dawki dla pacjentów dorosłych. Doksazosyna nie jest usuwana podczas dializy.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dane na temat stosowania doksazosyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz działania leków, o których wiadomo, że mają wpływ na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna), są ograniczone. Tak jak w przypadku wszystkich leków metabolizowanych w całości przez wątrobę, należy zachować ostrożność podczas stosowania doksazosyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz też punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek Doxonex można stosować w ciąży tylko wówczas, gdy w opinii lekarza potencjalne korzyści dla matki przeważają nad ewentualnym ryzykiem dla płodu. Lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Doxonex”). Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt może być przyjmowany w trakcie posiłku lub niezależnie od niego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxonex
Kiedy nie stosować leku Doxonex:
• jeśli pacjent ma uczulenie na doksazosynę, a także na podobne leki (np. prazosyna, terazosyna)
lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent miał w przeszłości niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy, uczucie osłabienia
lub rzadko utrata przytomności podczas zmiany pozycji ciała na stojącą);
• jeśli pacjent ma łagodne powiększenie gruczołu krokowego i jednocześnie niedrożność
w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenia układu moczowego lub kamicę pęcherza
moczowego;
• jeśli pacjent ma łagodny rozrost gruczołu krokowego i jednocześnie niedociśnienie tętnicze;
• jeśli u pacjenta występuje nietrzymanie moczu z przepełnienia (brak potrzeby oddawania
moczu) lub bezmocz (brak wytwarzania moczu) z niewydolnością nerek lub bez niej;
• jeśli pacjentka z nadciśnieniem tętniczym karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Doxonex:
• na początku leczenia, gdyż u niektórych pacjentów może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne
z zawrotami głowy, uczuciem osłabienia, rzadko utratą przytomności. Pacjenci powinni unikać
gwałtownego wstawania. Wskazane jest kontrolowanie ciśnienia krwi na początku leczenia,
w celu określenia ryzyka niedociśnienia ortostatycznego;
• u pacjentów z niektórymi ciężkimi chorobami serca, takimi jak np. obrzęk płuc spowodowany
wadami zastawek serca lub niewydolność serca;
• u pacjentów z chorobami wątroby (patrz punkt 3).
Operacje oka
Należy poinformować chirurga okulistę przed planowaną operacją usunięcia zaćmy (katarakty)
o stosowaniu obecnie lub w przeszłości leku Doxonex. Doxonex może bowiem spowodować
komplikacje podczas operacji, którym można zapobiec, jeśli chirurg okulista przygotuje się
odpowiednio wcześniej.
Dzieci i młodzież
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doksazosyny u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.
Doxonex a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
• U niektórych pacjentów, którzy przyjmują w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub
powiększenia gruczołu krokowego, leki takie jak doksazosyna, mogą występować podczas szybkiego
siadania lub wstawania zawroty głowy lub uczucie omdlenia (powodowane zbyt niskim ciśnieniem
krwi). U niektórych pacjentów objawy te występowały, gdy leki takie jak doksazosyna były
przyjmowane jednocześnie z lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji (impotencji), np. syldenafil,
tadalafil, wardenafil. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów, przed
rozpoczęciem leczenia zaburzeń erekcji należy regularnie przyjmować dzienną dawkę doksazosyny.
Ponadto, zaleca się rozpoczynanie leczenia lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji od możliwie
najmniejszej dawki i zachowanie sześciogodzinnej przerwy po przyjęciu doksazosyny.
• Doksazosyna nasila działanie innych leków stosowanych w wysokim ciśnieniu krwi.
Stosowanie z jedzeniem i piciem
Lek można stosować niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Doxonex można stosować w ciąży tylko wówczas, gdy w opinii lekarza potencjalne korzyści dla
matki przeważają nad ewentualnym ryzykiem dla płodu.
Lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku
Doxonex”).
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku
leczenia.
Lek Doxonex zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Następujące działania niepożądane mogą być poważne.
Należy zaprzestać przyjmowania leku Doxonex i natychmiast skontaktować się z pogotowiem
ratunkowym, jeśli wystąpią:
• zawał serca (silny ból w klatce piersiowej);
• uczucie słabości w kończynach lub zaburzenia mowy, które mogą być objawem udaru;
• obrzęk twarzy, języka lub gardła, które mogą być objawem reakcji alergicznej na lek.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:
• ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa);
• duszność, trudności z oddychaniem;
• przyspieszone, zwolnione lub nieregularne bicie serca;
• kołatanie serca;
• omdlenie;
• zażółcenie białkówek oczu i skóry (żółtaczka);
• zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi, które może zwiększać ryzyko
występowania krwawień lub siniaków;
• obecność krwi w moczu.
Pozostałe działania niepożądane
Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą w przypadku wystąpienia następujących działań
niepożądanych:
Często (występują u mniej niż 1 do 10 pacjentów na 100):
• zakażenia układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
• zakażenia układu moczowego (np. zapalenie pęcherza);
• senność, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, bóle głowy;
• zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (uczucie wirowania);
• niskie ciśnienie krwi (hipotonia);
• kaszel, katar;
• bóle brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności;
• świąd;
• bóle pleców, bóle mięśni;
• zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu;
• osłabienie, objawy grypopodobne, zatrzymanie płynów w organizmie (obrzęki).
Niezbyt często (występują u mniej niż 1 do 10 pacjentów na 1 000):
• dna moczanowa (choroba charakteryzująca się zwiększoną zawartością kwasu moczowego we
krwi oraz stanem zapalnym tkanek wokół stawów), zwiększony apetyt, jadłowstręt (anoreksja);
• pobudzenie, depresja, niepokój, bezsenność, nerwowość;
• nienaturalnie zmniejszona wrażliwość ciała na dotyk, drżenie;
• szum w uszach;
• krwawienie z nosa;
• zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka;
• nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych;
• wysypka skórna;
• bóle stawów;
• częste oddawanie moczu, ból podczas oddawania moczu;
• impotencja;
• bóle uogólnione, obrzęk twarzy;
• zwiększenie masy ciała.
Rzadko (występują u mniej niż 1 do 10 pacjentów na 10 000):
• słabość lub skurcze mięśni;
• zwiększona ilość wydalanego moczu.
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 pacjenta na 10 000):
• zawroty głowy podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej;
• uczucie drętwienia, mrowienia w kończynach (parestezje);
• niewyraźne widzenie;
• uderzenia gorąca;
• skurcz oskrzeli;
• zatrzymanie prawidłowego przepływu żółci (cholestaza), zapalenie wątroby;
• pokrzywka (blade lub zaczerwienione, nieregularne, wypukłe wykwity z silnym świądem);
• wypadanie włosów, plamica (wysypka spowodowana krwawieniem pod skórą);
• częste oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu w nocy, zaburzenia w oddawaniu
moczu;
• powiększenie piersi u mężczyzn;
• długo utrzymujący się, bolesny wzwód; należy pilnie zasięgnąć porady lekarskiej;
• uczucie zmęczenia, złe samopoczucie.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• wsteczny wytrysk nasienia;
• śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 2 - „Operacje oka”).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Stosowanie doksazosyny jest przeciwwskazane:
• u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub pochodne chinazoliny
(np. prazosynę, terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1;
• u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie;
• u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem
górnych dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamicą pęcherza
moczowego;
• u kobiet karmiących piersią - patrz punkt 4.6 (tylko dla wskazania: nadciśnienie tętnicze);
• u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym (tylko dla wskazania: łagodny rozrost gruczołu
krokowego).
Doksazosyna jest przeciwwskazana w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza
moczowego albo bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z objawami rozrostu gruczołu krokowego należy wykluczyć
nowotwór gruczołu krokowego.
Niedociśnienie ortostatyczne
Rozpoczęcie leczenia:
Z uwagi na właściwości α-adrenolityczne doksazosyny, szczególnie na początku leczenia, u pacjentów
może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się zawrotami głowy i uczuciem słabości
lub, rzadko, utratą przytomności (omdlenia). Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego na początku
leczenia, aby ograniczyć możliwość wystąpienia objawów ortostatycznych. Należy pouczyć
pacjentów, by w początkowym okresie leczenia unikali sytuacji, w których może dojść do urazu
w przypadku zawrotów głowy lub osłabienia.
Stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą serca
Podobnie jak w przypadku pozostałych leków α-adrenolitycznych i innych leków rozszerzających
naczynia, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania doksazosyny pacjentom
z następującymi ciężkimi chorobami serca:
• obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki dwudzielnej,
• niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej,
• prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem
osierdziowym,
• lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Podobnie jak w przypadku innych leków w całości metabolizowanych w wątrobie, należy zachować
szczególną ostrożność przy podawaniu doksazosyny pacjentom ze stwierdzoną niewydolnością
wątroby. Z uwagi na brak klinicznego doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby, podawanie leku tej grupie pacjentów nie jest zalecane.
Stosowanie jednocześnie z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (PDE-5)
Podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorem PDE-5 (np. syldenafil, tadalafil,
wardenafil) należy zachować ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do
objawowego niedociśnienia tętniczego ze względu na rozszerzające naczynia działanie obu leków.
W celu zmniejszenia ryzyka niedociśnienia ortostatycznego, rozpoczęcie leczenia inhibitorami PDE-5
zaleca się dopiero po uzyskaniu stabilizacji hemodynamicznej pacjenta w terapii lekami
α-adrenolitycznymi. Ponadto zaleca się rozpoczynanie leczenia inhibitorami 5-fosfodiesterazy od
możliwie najmniejszej dawki i zachowanie co najmniej 6-godzinnej przerwy od przyjęcia
doksazosyny. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania doksazosyny w postaci
o przedłużonym uwalnianiu.
Priapizm
W obserwacjach prowadzonych po wprowadzeniu do obrotu leków alfa-adrenolitycznych, w tym
doksazosyny, notowano przypadki przedłużonej erekcji i priapizmu, związane ze stosowaniem tych
substancji.
Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej
utraty potencji, dlatego pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.
Stosowanie u pacjentów poddawanych operacji usunięcia zaćmy
Podczas operacji usunięcia zaćmy u niektórych pacjentów leczonych tamsulosyną aktualnie lub
w przeszłości, zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. IFIS - intraoperative
floppy iris syndrome, odmiana zespołu małej źrenicy). Pojedyncze przypadki tego zespołu
występowały także podczas leczenia innymi lekami alfa-adrenolitycznymi, dlatego nie można
wykluczyć, że jest to działanie typowe dla tej grupy leków. Ponieważ IFIS może powodować
zwiększenie liczby powikłań podczas zabiegu usunięcia zaćmy, przed zabiegiem należy
poinformować chirurga mającego przeprowadzić operację o przyjmowaniu leków alfa-
adrenolitycznych obecnie lub w przeszłości.
Substancje pomocnicze
Produkt zawiera laktozę, z tego powodu nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny
od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne podawanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil)
i doksazosyny, może prowadzić u niektórych pacjentów do wystąpienia objawowego niedociśnienia
tętniczego (patrz punkt 4.4). Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem doksazosyny w postaci
o przedłużonym uwalnianiu.
Doksazosyna w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza (98%). Dane z badań osocza ludzkiego in
vitro wskazują na to, że doksazosyna nie ma wpływu na wiązanie badanych leków tj. digoksyny,
warfaryny, fenytoiny, acenokumarolu i indometacyny z białkami.
Nie zaobserwowano żadnych niepożądanych interakcji doksazosyny w postaci konwencjonalnej
z tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, lekami beta-adrenolitycznymi, niesteroidowymi
lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami
zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego ani doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
Jednakże, nie ma danych z formalnych badań interakcji leków.
Doksazosyna nasila działanie obniżające ciśnienie innych leków α-adrenolitycznych i
przeciwnadciśnieniowych.
W otwartych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach u 22 zdrowych ochotników
(mężczyzn), podanie pojedynczej dawki 1 mg doksazosyny pierwszego dnia czterodniowego
schematu podawania cymetydyny doustnie (400 mg 2 razy na dobę) powodowało 10% zwiększenie
średniej wartości AUC doksazosyny, oraz statystycznie nieistotne zmiany średniej wartości Cmax
i okresu półtrwania doksazosyny. 10% wzrost średniej wartości AUC dla doksazosyny z cymetydyną
mieści się w zakresie zmienności międzyosobniczej (27%) średniej wartości AUC dla doksazosyny
i placebo.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów
oraz częstością występowania. Częstość występowania ustalono jako: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Nadciśnienie tętnicze: W badaniach klinicznych obejmujących pacjentów z nadciśnieniem tętniczym,
najczęstsze działania niepożądane związane z leczeniem doksazosyną były związane ze zmianą
pozycji ciała (rzadko z omdleniem) lub były niespecyficzne.
Łagodny rozrost gruczołu krokowego: Doświadczenie w kontrolowanych badaniach klinicznych
wskazują na podobny profil działań niepożądanych do obserwowanych w nadciśnieniu tętniczym.
Klasyfikacja układów
i narządów wg
MedDRA
Częstość Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze często zakażenie dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia krwi
i układu chłonnego bardzo rzadko leukopenia, trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego niezbyt często reakcje alergiczne na lek
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania
niezbyt często dna moczanowa, zwiększenie apetytu, anoreksja
Zaburzenia psychiczne niezbyt często pobudzenie, depresja, niepokój, bezsenność, nerwowość
Zaburzenia układu
nerwowego
często senność, zawroty głowy, bóle głowy
niezbyt często zaburzenia mózgowo-naczyniowe, zmniejszone czucie, omdlenia, drżenie
bardzo rzadko ortostatyczne zawroty głowy, parestezje
Zaburzenia oka
bardzo rzadko niewyraźne widzenie
częstość
nieznana
śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia ucha
i błędnika
często zawroty głowy
niezbyt często szum w uszach
Zaburzenia serca
często kołatanie serca, tachykardia
niezbyt często dusznica bolesna, zawał serca
bardzo rzadko bradykardia, arytmia
Zaburzenia naczyniowe często hipotonia, hipotonia ortostatyczna
bardzo rzadko uderzenia gorąca
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
często zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa
niezbyt często krwawienie z nosa
bardzo rzadko skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka
i jelit
często bóle brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności
niezbyt często zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka
Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
niezbyt często nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zaburzona aktywność enzymów wątrobowych
bardzo rzadko zastój żółci, zapalenie wątroby, żółtaczka
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
często świąd
niezbyt często wysypka
bardzo rzadko pokrzywka, łysienie, plamica
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki
łącznej
często bóle pleców, bóle mięśni
niezbyt często bóle stawów
rzadko skurcze mięśni, osłabienie mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
często zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu
niezbyt często dyzuria, odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu, krwiomocz
rzadko wielomocz
bardzo rzadko częstomocz, zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
niezbyt często impotencja
bardzo rzadko ginekomastia, priapizm
częstość
nieznana wsteczna ejakulacja
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania
często osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe
niezbyt często bóle, obrzęk twarzy
bardzo rzadko uczucie zmęczenia, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne niezbyt często zwiększenie masy ciała
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.