Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 1 lek
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 20 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Grzybicawskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych (patrz punkt 5.1).” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżyca pochwy, ostra lub nawracająca, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogólnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1
HIVwskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i przełyku u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów” · ChPL, pkt 4.1
Kandydozawskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: inwazyjne kandydozy” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat Fluconazolum Aflofarm stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej …” · ChPL, pkt 4.1
Kokcydioidomikozawskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kokcydioidomikoza (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1
Kryptokokozawskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat Fluconazolum Aflofarm stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej …” · ChPL, pkt 4.1
Łupież pstrywskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogólnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1
Zakażenia skórywskazanie z ChPL źródło: „Fluconazolum Aflofarm jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżakowe zakażenia błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie drożdżaków w moczu oraz przewlekłe drożdżakowe zakażenia skóry i błon śluzowych” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu (patrz punkt 6.1).
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
bezbarwny Lek ma postać bezbarwnego do jasnożółtego syropu o zapachu malinowym. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwanie maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
58 pozycji, według częstości
często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej nudności w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4.); wysypka polekowa (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka p odania astenia; gorączka
rzadko: agranulocytoza; leukopenia; małopłytkowość; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Maksymalna dawka wg dokumentu
400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Regularne dializy 100% po każdej dializie” źródło: „U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg.” · ChPL, pkt 4.2
400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych” źródło: „Maksymalna dawka u dzieci wynosi 400 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli Wskazanie Dawkowanie Czas trwania leczenia”
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg. Podobnie jak w zakażeniach u pacjentów dorosłych, długość leczenia zależy od klinicznej oraz mikrobiologicznej odpowiedzi pacjenta. Flukonazol podaje się w pojedynczych dobowych dawkach. Dawkowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek – patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”. Nie przebadano farmakokinetyki flukonazolu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek (dawkowanie u noworodków (0 do 27 dni), u których często czynność nerek nie jest w pełni rozwinięta – patrz poniżej).”
Noworodki, niemowlęta i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat): „Noworodki, niemowlęta i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat) Wskazanie Dawkowanie Zalecenia - Kandydoza błon śluzowych Dawka początkowa: 6 mg/kg mc.”
Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)„Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat) W zależności od masy ciała oraz dojrzałości, lekarz przepisujący powinien ocenić, które dawkowanie (dla dorosłych czy dla dzieci) jest najbardziej odpowiednie. Dane kliniczne wskazują, że wyższy klirens flukonazolu u dzieci jest większy niż u dorosłych. Dawki 100, 200 i 400 mg u dorosłych odpowiadają dawkom 3, 6 i 12 mg/kg mc. u dzieci, umożliwiającym uzyskanie porównywalnego stopnia narażenia. Nie określono profilu bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności flukonazolu w leczeniu kandydozy narządów płciowych u dzieci i młodzieży. Aktualnie dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w innych wskazaniach opisano w punkcie 4.8.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni): „Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni) Noworodki wolniej wydalają flukonazol. Istnieją nieliczne dane farmakokinetyczne potwierdzające sposób stosowania u noworodków (patrz punkt 5.2).”
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Jeśli stosuje się pojedynczą dawkę, nie jest konieczna zmiana dawkowania. U pacjentów (w tym u dzieci i młodzieży) z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących wielokrotne dawki flukonazolu, na początku należy podać dawkę od 50 mg do 400 mg, bazując na zalecanej dla danego wskazania dawce dobowej. Po podaniu tej dawki nasycającej, dawkę dobową (zgodnie ze wskazaniem) należy ustalić na podstawie poniższej tabeli.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dane dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego flukonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4 i 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Badania obserwacyjne świadczą o zwiększonym ryzyku samoistnego poronienia w pierwszymi (lub) drugim trymestrze ciąży u kobiet leczonych flukonazolem w porównaniu z kobietami niestosującymi takiego leczenia lub stosującymi w tym samym okresie leki azolowe miejscowo. Dane pochodzące od kilku tysięcy ciężarnych kobiet, którym w pierwszym trymestrze ciąży podawano flukonazol w łącznej dawce ≤ 150 mg, nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wad rozwojowych u płodu.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Flukonazol przenika do mleka ludzkiego osiągając stężenia niższe niż w surowicy. Karmienie piersią można kontynuować po podaniu standardowej pojedynczej dawki wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie zaleca się karmienia piersią po przyjęciu wielu dawek flukonazolu lub po zastosowaniu dużej dawki.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Flukonazol nie miał wpływu na płodność samców ani samic szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje„Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie flukonazolu.”źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol: „Jednoczesne podawanie z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może powodować ciężkie działania niepożądane u noworodków.” źródło: ChPL, pkt 4.4
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli(dorośli)
Wskazanie
Dawkowanie
Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych
400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg.
200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.
Leczenie kokcydioidomikozy
200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg.
Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida
800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.
Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych
200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.
Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej – dawka zależy od lokalizacji
50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia.
Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła
100 mg do 200 mg raz na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia.
Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych
Pojedyncza dawka 150 mg.
Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy
150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia).
Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci
W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony).
Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo)
200 do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia.
11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć zastosowanie dawki 800 mg na dobę.
Kandydozy inwazyjne
Dawka nasycająca: 800 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 400 mg na dobę.
Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii.
Leczenie kandydozy błon śluzowych
- Kandydozy jamy ustnej
Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę.
7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego.
- Kandydoza przełyku
Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę.
14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego.
- Występowanie drożdżaków w moczu
200 mg do 400 mg na dobę
7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego.
- Przewlekła zanikowa kandydoza
50 mg na dobę
14 dni
- Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych
50 mg do 100 mg na dobę
Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego.
2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni
- łupież pstry
300 mg do 400 mg raz na tydzień
1 do 3 tygodni
50 mg raz na dobę
2 do 4 tygodni
- grzybica paznokci (onychomikoza)
150 mg raz na tydzień
Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Fluconazolum Aflofarm
Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm:
- jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol i inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami mogą
być: swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane
w leczeniu alergii);
- jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka);
- jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych);
- jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fluconazolum Aflofarm, należy omówić to z lekarzem
lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
- u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
- u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu;
- u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu);
- jeśli u pacjenta po przyjęciu leku Fluconazolum Aflofarm kiedykolwiek wystąpiła
ciężka wysypka skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej;
- jeśli zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Fluconazolum Aflofarm występowały przypadki ciężkich reakcji
skórnych, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. Drug reaction
with eosinophilia and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich
reakcji skórnych opisanych w punkcie 4, należy przerwać przyjmowanie leku Fluconazolum Aflofarm
i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Leku Fluconazolum Aflofarm nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Lek Fluconazolum Aflofarm a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
- astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w alergii);
- cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka);
- pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych);
- chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji), ponieważ nie należy ich stosować
razem z lekiem Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum
Aflofarm”).
Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków:
- ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki do leczenia zakażeń);
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające);
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne);
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze);
- warfaryna lub podobne leki (leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się
skrzepów krwi);
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie
lub uspokajające;
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki);
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia);
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów);
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych;
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii);
- atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki (statyny stosowane
w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu);
- metadon (lek przeciwbólowy);
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne – NLPZ);
- doustne środki antykoncepcyjne;
- prednizon (steroid);
- zydowudyna, znana również jako AZT, sakwinawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV);
- chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid (leki przeciwcukrzycowe);
- teofilina (lek stosowany w astmie);
- witamina A (uzupełnienie diety);
- cytalopram, escytalopram (leki przeciwdepresyjne), gdyż flukonazol (lek stosowany w leczeniu
zakażeń grzybiczych) oraz cymetydyna, lanzoprazol oraz omeprazol (leki stosowane w leczeniu
choroby wrzodowej żołądka), fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidyna (lek
stosowany w celu zmniejszenia zagrożenia zawałem) mogą spowodować zwiększenie ich stężenia
we krwi.
Lek Fluconazolum Aflofarm z jedzeniem i piciem
Lek można stosować zarówno w trakcie jedzenia, jak i niezależnie od jedzenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień.
W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności
stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej
dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży podczas stosowania tego leku lub w ciągu jednego tygodnia od
przyjęcia ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko
poronienia.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko urodzenia dziecka
z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią
zawroty głowy lub drgawki, nie należy prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Lek Fluconazolum Aflofarm zawiera sacharozę, glicerol, sodu benzoesan, sód i glikol
propylenowy
Sacharoza
Lek zawiera 134,4 mg sacharozy w każdym 1 ml syropu.
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Glicerol
Lek zawiera 829,9 mg glicerolu w każdym 1 ml syropu.
Glicerol może powodować ból głowy, zaburzenia żołądkowe i biegunkę.
Sodu benzoesan
Lek zawiera 0,74 mg sodu benzoesanu w każdym 1 ml syropu.
Sodu benzoesan może zwiększać ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków
(do 4. tygodnia życia).
Sód
Lek zawiera 0,2 mg sodu w 1 ml syropu.
Lek zawiera 30 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w l50 ml syropu. Odpowiada to 66,7%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Glikol propylenowy
Lek zawiera 5,72 mg glikolu propylenowego w każdym 1 ml syropu, co odpowiada 5,72 mg/ml.
Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 4 tygodni należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie
leku Fluconazolum Aflofarm i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi;
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust;
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone swędzące krosty;
- wysypka na skórze (swędzące, czerwone grudki na skórze);
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka);
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół
DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Fluconazolum Aflofarm może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia, utratę apetytu, wymioty, zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Mogą wystąpić inne działania niepożądane
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty;
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
- wysypka.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność;
- zmniejszenie apetytu;
- bezsenność, senność;
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku;
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej;
- ból mięśni;
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość;
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie;
- czerwone lub fioletowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby płytek
krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi;
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu i lipidów we krwi);
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi, drżenie;
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca;
- niewydolność wątroby;
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry,
ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy;
- wypadanie włosów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą produktu (patrz punkt 6.1).
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu Fluconazolum Aflofarm nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy oraz zakażeń o innych
lokalizacjach (np. kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone, przez co brak dokładnych zaleceń
dotyczących dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone, przez co
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida
inne niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadku
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością terapii oraz płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie hepatotoksyczne
flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu terapii.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Stosowanie
flukonazolu należy niezwłocznie przerwać, a pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT w zapisie
elektrokardiograficznym. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu produktu do obrotu, u
pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, takimi
jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne przyjmowanie leków
mogących powodować zaburzenia rytmu serca.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych leków
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QT oraz jest
substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu i
halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Pacjenci z AIDS
są bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych.
Jeśli u pacjenta z powierzchowną grzybicą, leczonego flukonazolem, wystąpi wysypka, należy
przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem z
powodu inwazyjnego, układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować; w
razie wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać podawanie
flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w
dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Glicerol
Produkt leczniczy zawiera 829,9 mg glicerolu w 1 ml syropu.
Glicerol może powodować bóle głowy, rozstrój żołądka oraz biegunkę (patrz punkt 4.8).
Sacharoza
Produkt leczniczy zawiera 134,4 mg sacharozy w 1 ml syropu.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.
Sodu benzoesan
Produkt leczniczy zawiera 0,74 mg sodu benzoesanu w każdym 1 ml syropu.
Zwiększona bilirubinemia występująca w następstwie wypierania z albuminy może zwiększać ryzyko
żółtaczki u noworodków, która może rozwinąć się w żółtaczkę jąder podkorowych mózgu (złogi
niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).
Sód
Produkt leczniczy zawiera 0,2 mg sodu w każdym 1 ml syropu.
Produkt leczniczy zawiera 30 mg sodu w 150 ml syropu co odpowiada 1,5% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Glikol propylenowy
Produkt leczniczy zawiera 5,72 mg glikolu propylenowego w każdym 1 ml syropu.
Jednoczesne podawanie z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może
powodować ciężkie działania niepożądane u noworodków.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd
Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu notowano występowanie zaburzeń
kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym badaniu
wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu cztery razy
na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie odstępu QT.
Równoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Terfenadyna
W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego odstępu QTc, u
pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę, przeprowadzono w tym
zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę flukonazolu nie wpływała na
odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg na dobę wykazano, że
flukonazol w dawce 400 mg na dobę i więcej, znacząco zwiększał stężenie w surowicy przyjmowanej
jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny z flukonazolem podawanym
w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie kontrolować pacjentów
przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę.
Astemizol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu. Zwiększenie
stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń rytmu typu
torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Pimozyd
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu w osoczu
może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było związane z
wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z występowaniem zaburzeń rytmu typu torsade de pointes
(patrz punkt 4.3).
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności
(wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci z przyczyn sercowych.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna
Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego działania na
CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci z
przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania
środków ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC flukonazolu o
25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość zwiększenia
dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9 i CYP3A4,
stosowanych w skojarzeniu z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie aktywności
enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, ze względu na
jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl
W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz alfentanylu
podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie, prawdopodobnie w
wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina
Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie 5-nortryptyliny i (lub) S-
amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego, a następnie po tygodniu. W razie
konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny i nortryptyliny.
Amfoterycyna B
Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom z prawidłową i osłabioną
czynnością układu odpornościowego wykazało następujące wyniki: niewielkie addycyjne działanie
przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez C. albicans, brak interakcji w
przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus neoformans oraz antagonizm obu
leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez A. fumigatus. Kliniczne znaczenie wyników
uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe
Po wprowadzeniu produktu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych azoli przeciwgrzybiczych,
opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu
pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu protrombinowego u
pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu i
warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie z uwagi na hamowanie
metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących jednocześnie pochodne
kumaryny i flukonazol należy kontrolować czas protrombinowy. Może być konieczne
zmodyfikowanie dawki warfaryny.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam
Po podaniu doustnym midazolamu flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku
na czynności psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz
midazolamu podawanego doustnie w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało
okres półtrwania odpowiednio 3,7- i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany
jednocześnie z 0,25 mg podawanego doustnie triazolamu zwiększał odpowiednio AUC triazolamu
oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz 2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania
flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz przedłużone działanie triazolamu. Jeśli
konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin i flukonazolu, zaleca się zmniejszenie dawek
benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie pacjenta.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: cytalopram, escytalopram
Należy w związku z tym zachować ostrożność w przypadku stosowania jednocześnie z inhibitorami
CYP2C19 (np. omeprazol, esomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) oraz z
cymetydyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki cytalopramu, escytalopramu na podstawie
monitorowania działań niepożądanych podczas jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4).
Karbamazepina
Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie stężenia
karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny. Może być
konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru stężenia i
(lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia
Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina, amlodypina,
werapamil i felodypina) są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb
Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem (200 mg) Cmax i
AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego stosowania
flukonazolu konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid
Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny i
kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić szczególną uwagę na
ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl
Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu z
flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia eliminację
fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji oddechowej.
Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem depresji
oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu z
inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4, takimi jak atorwastatyna
i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak fluwastatyna. Jeśli leczenie
skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy miopatii i
rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatyniny. Jeśli znacznie zwiększy się aktywność
kinazy kreatyniny lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub rabdomiolizę, należy przerwać
stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna
Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego leczenia
flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc./dobę) obserwowano 1,8-
krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie, zmniejszając dawkę
cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus
Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez inhibicję
izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus
Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania jego
metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkowanie syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus
Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu podawanego doustnie, z
powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie zaobserwowano znaczących
zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu takrolimusu. Zwiększanie się stężenia
takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie doustnie podawanego takrolimusu należy
zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan
Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie warunkuje
antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia losartanem. U
pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon
Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być modyfikacja dawki
metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu
były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas podawania wyłącznie flurbiprofenu.
Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i mieszaniny racemicznej ibuprofenu
(400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe
odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina
Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne stosowanie 200 mg
flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie AUC24 fenytoiny o
odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania z fenytoiną należy
monitorować jej stężenie w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania fenytoiny.
Prednizon
Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem wątroby, u
którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego leczenia
flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna
Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC ryfabutyny
nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie otrzymujących
ryfabutynę i flukonazol. Podczas leczenia skojarzonego należy brać pod uwagę wystąpienie objawów
toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir
Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku hamowania
metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny. Interakcje z
sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna może być
modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania w surowicy podawanych doustnie
pochodnych sulfonylomocznika (chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas
jednoczesnego stosowania zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
odpowiednie zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.
Teofilina
W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez 14
dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów, którzy
jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka
Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu stężenia alkaloidów
barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności, prawdopodobnie w
wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A
Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego leczenie złożone
kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem, wystąpiły działania
niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które ustępowały po odstawieniu
flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak należy brać pod uwagę
możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol
Inhibitor izoenzymów CYP2C9 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie doustnie worykonazolu (400 mg
co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez 2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg
w pierwszym dniu, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby) u 8 zdrowych mężczyzn
powodowało wzrost Cmax i AUCτ worykonazolu o średnio 57% (90% CI:20%, 107%) oraz 79% (90%
CI:40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania worykonazolu i flukonazolu,
umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się monitorowanie działań
niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno po flukonazolu.
Zydowudyna
Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu zmniejszonego o
około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania z
flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy obserwować
pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych związanych z
podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki zydowudyny.
Azytromycyna
W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem 18 zdrowych
ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce 1200 mg, na
farmakokinetykę pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także wpływ flukonazolu na
farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne
Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące stosowania wielokrotnych dawek
flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu
flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na stężenie żadnego z hormonów, jednak
dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i
24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność
złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej i fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstotliwością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
nudności w jamie ustnej
15
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4.)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
p odania astenia, gorączka
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, z
wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
16
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.