Fluconazolum Aflofarm
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
To jedna z postaci produktu Fluconazolum Aflofarm (Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.
- Podmiot odpowiedzialny
- Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Fluconazolum: 50 mg, 100 mg, 200 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Fluconazolum Aflofarm 50 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps., 14 kaps. | na receptę (Rx) |
| Fluconazolum Aflofarm 100 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps., 14 kaps., 30 kaps. | na receptę (Rx) |
| Fluconazolum Aflofarm 200 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 17 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Fluconazolum 200 mg (kapsułki twarde) · 6 leków
Fluconazolum 100 mg (kapsułki twarde) · 6 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 20 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Grzybica wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany w leczeniu wymienionych niżej zakażeń grzybiczych (patrz punkt 5.1).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżyca pochwy, ostra lub nawracająca, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogolnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1 -
HIV wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty drożdżakowego zakażenia błon śluzowych jamy ustnej, gardła i przełyku u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów” · ChPL, pkt 4.1 -
Kandydoza wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: inwazyjne kandydozy” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: przewlekła zanikowa kandydoza jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej związane ze stosowaniem protezy) w przypadku, gdy higiena dentystyczna lub leczenie miejscowe są niewystarczające” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat Produkt leczniczy stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy i …” · ChPL, pkt 4.1 -
Kokcydioidomikoza wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kokcydioidomikoza (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1 -
Kryptokokoza wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat Produkt leczniczy stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy i …” · ChPL, pkt 4.1 -
Łupież pstry wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogolnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia skóry wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżakowe zakażenia błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie drożdżaków w moczu oraz przewlekłe drożdżakowe zakażenia skóry i błon śluzowych” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Regularne dializy 100% po każdej dializie”
źródło: „U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg.” · ChPL, pkt 4.2 - 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych”
źródło: „Maksymalna dawka u dzieci wynosi 400 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Regularne dializy 100% po każdej dializie”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli Wskazanie Dawkowanie Czas trwania leczenia”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg. Podobnie jak w zakażeniach u pacjentów dorosłych, długość leczenia zależy od klinicznej oraz mikologicznej odpowiedzi pacjenta. Flukonazol podaje się w pojedynczych dobowych dawkach. Dawkowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek – patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”. Nie przebadano farmokokinetyki flukonazolu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek (dawkowanie u noworodków, u których często czynność nerek nie jest w pełni rozwinięta, patrz poniżej).”- Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat): „Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat) Wskazanie Dawkowanie Zalecenia - Kandydoza błon śluzowych Dawka początkowa: 6 mg/kg mc.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)
„Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat) W zależności od masy ciała oraz dojrzałości, lekarz przepisujący powinien ocenić, które dawkowanie (dla dorosłych czy dla dzieci) jest najwłaściwsze. Dane kliniczne wskazują, że klirens flukonazolu u dzieci jest większy niż u dorosłych. Aby u dzieci uzyskać porównywalny ogólny wpływ na organizm, jak u dorosłych po podaniu dawki 100 mg, 200 mg i 400 mg, dzieciom należy podać odpowiednio dawki 3 mg/kg mc., 6 mg/kg mc. i 12 mg/kg mc. Nie określono profilu bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności flukonazolu w leczeniu kandydozy narządów płciowych u dzieci i młodzieży.” - Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni): „Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni) Noworodki wolniej wydalają flukonazol. Jest dostępnych niewiele danych farmakokinetycznych potwierdzających podany sposób stosowania u noworodków (patrz punkt 5.2).”
- dawkowanie: „Dawka: 6 do 12 mg/kg mc. na dobę.”
- dawkowanie: „Dawka: 6 mg/kg mc. na dobę.”
- dawkowanie: „Dawka: 3 do 12 mg/kg mc. na dobę”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Jeśli stosuje się pojedynczą dawkę, nie jest konieczna zmiana dawkowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym u dzieci i młodzieży), otrzymujących wielokrotne dawki flukonazolu, na początku należy podać dawkę od 50 mg do 400 mg, na podstawie zalecanej dla danego wskazania dawki dobowej. Po podaniu tej dawki początkowej, dawkę dobową (zgodnie ze wskazaniem) należy ustalić na podstawie poniższej tabeli.” - Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dane dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego flukonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania obserwacyjne świadczą o zwiększonym ryzyku poronienia samoistnego w pierwszymi (lub) drugim trymestrze ciąży u kobiet leczonych flukonazolem w porównaniu z kobietami niestosującymi takiego leczenia lub stosującymi w tym samym okresie leki azolowe miejscowo. Dane pochodzące od kilku tysięcy ciężarnych kobiet, którym w pierwszym trymestrze ciąży podawano flukonazol w łącznej dawce ≤ 150 mg, nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wad rozwojowych u płodu.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Flukonazol przenika do mleka ludzkiego osiągając stężenia mniejsze niż w surowicy. Karmienie piersią można kontynuować po podaniu standardowej pojedynczej dawki wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie zaleca się karmienia piersią po przyjęciu wielu dawek flukonazolu lub po zastosowaniu dużej dawki.” - Płodność: „Płodność Flukonazol nie miał wpływu na płodność samic i samców szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie flukonazolu.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dawkowanie |
|---|---|
| Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg. |
| Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie kokcydioidomikozy | 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida | 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
|---|---|
| Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych | 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej – dawka zależy od lokalizacji | 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła | 100 mg do 200 mg raz na dobę, lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
| Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych | Pojedyncza dawka 150 mg. |
| Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia). |
| Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci | W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony). |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo) | 200 do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
| Wskazanie | Dawka dobowa |
|---|---|
| Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych jamy ustnej i gardła - dawka i długość leczenia zależą od ciężkości i miejsca zakażenia | 3 mg na kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg na kg mc.) |
| Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych | 6 do 12 mg na kg mc. |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci (jeśli układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo) | 3 do 12 mg na kg mc. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
| Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania leczenia | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kryptokokoza | - Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | Dawka nasycająca: 400 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 200 mg do 400 mg na dobę. | Zwykle 6 do 8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg. | ||||||
| - Leczenie podtrzymujące w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów | 200 mg na dobę | Nieograniczony czas stosowania w dawce dobowej 200 mg. | |||||||
| Kokcydioidomikoza | 200 mg do 400 mg na dobę | 11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć | |||||||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| zastosowanie dawki 800 mg na dobę. | |||
|---|---|---|---|
| Kandydozy inwazyjne | Dawka nasycająca: 800 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 400 mg na dobę. | Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii. | |
| Leczenie kandydozy błon śluzowych | - Kandydoza jamy ustnej | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę. | 7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego. |
| - Kandydoza przełyku | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę. | 14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego. | |
| - Występowanie drożdżaków w moczu | 200 mg do 400 mg na dobę | 7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego. | |
| - Przewlekła zanikowa kandydoza | 50 mg na dobę | 14 dni | |
| - Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych | 50 mg do 100 mg na dobę | Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego. | |
| Zapobieganie nawrotom drożdżakowego zapalenia błony śluzowej u pacjentów zarażonych HIV, u których jest | - Kandydoza jamy ustnej | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
| zwiększone ryzyko nawrotów | - Kandydoza przełyku | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego. |
|---|---|---|---|
| Kandydoza narządów płciowych | - Ostra drożdżyca pochwy - Drożdżakowe zapalenie żołędzi | 150 mg | Pojedyncza dawka. |
| - Leczenie i zapobieganie nawrotom drożdżycy pochwy (4 lub więcej zakażeń w roku) | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie dawka podtrzymująca 150 mg raz na tydzień | Dawka podtrzymująca: 6 miesięcy. | |
| Grzybice skóry | - grzybica stóp - grzybica tułowia - grzybica podudzi - drożdżyca skóry | 150 mg raz na tydzień lub 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni |
| - łupież pstry | 300 mg do 400 mg raz na tydzień | 1 do 3 tygodni | |
| 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni | ||
| - grzybica paznokci (onychomikoza) | 150 mg raz na tydzień | Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone. | |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią | 200 mg do 400 mg | Leczenie należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po jej ustąpieniu, |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4
| Wskazanie | Dawkowanie | Zalecenia | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - Kandydoza błon śluzowych | Dawka początkowa: 6 mg/kg mc. Następna dawka: 3 mg/kg mc. na dobę. | Dawkę początkową można stosować w pierwszym dniu leczenia w celu szybszego osiągnięcia stanu równowagi. | ||||||
| - Kandydozy inwazyjne - Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych | Dawka: 6 do 12 mg/kg mc. na dobę. | W zależności od ciężkości choroby. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| - Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu | Dawka: 6 mg/kg mc. na dobę. | W zależności od ciężkości choroby. |
|---|---|---|
| - Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością | Dawka: 3 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od stopnia oraz czasu trwania neutropenii (patrz dawkowanie u dorosłych). |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
| Grupa wiekowa | Dawkowanie | Zalecenia | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Noworodki (0 do 14 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci, należy podawać co 72 godziny. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny. | ||||||
| Noworodki (od 15 do 27 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci, należy podawać co 48 godzin. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 48 godzin. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Procent dawki zalecanej |
|---|---|
| >50 | 100% |
| ≤50 (bez dializy) | 50% |
| Regularne dializy | 100% po każdej dializie |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
Fluconazolum 50 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Sodu laurylosiarczan; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- wieczko: Tytanu dwutlenek (E171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- korpus: Tytanu dwutlenek (E 171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- tusz: Szelak; Żelaza tlenek żółty (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (wieczko); w składzie (korpus); w składzie (tusz)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w każdej kapsułce twardej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały nadruk: 50 nadruk: FL
Fluconazolum Aflofarm, 50 mg: twarda żelatynowa kapsułka rozmiar ‘4’, o długości 14,40 ± 0,40 mm, z korpusem i wieczkiem barwy białej do prawie białej, oznaczona żółtymi napisami: „50” na korpusie oraz „FL” na wieczku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały nadruk: 50 nadruk: FL
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; małopłytkowość; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Fluconazolum Aflofarm
Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm:
- jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych
lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami
mogą być swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii);
- jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka);
- jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych);
- jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fluconazolum Aflofarm, należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
- u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
- u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu;
- u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w
oddychaniu);
- u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie wytwarzają
odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol (przewlekłe lub długo
trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha);
- jeśli u pacjenta po przyjęciu leku Fluconazolum Aflofarm kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej;
- jeśli zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Fluconazolum Aflofarm występowały przypadki ciężkich reakcji
skórnych, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. Drug reaction
with eosinophilia and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich
reakcji skórnych opisanych w punkcie 4, należy przerwać przyjmowanie leku Fluconazolum Aflofarm
i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Lek Fluconazolum Aflofarm a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
- astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w alergii),
- cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka),
- pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych),
- chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
- erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji),
ponieważ nie należy ich stosować razem z lekiem Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt
„Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm”).
Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków:
- ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- warfaryna lub podobne leki (leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się
skrzepów krwi),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspokajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane w
leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki (statyny stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne – NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizolon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT, sakwinawir (stosowane w leczeniu zakażenia HIV),
- chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid (leki przeciwcukrzycowe),
- teofilina (lek stosowany w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca – „arytmii”),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- cytalopram, escytalopram (leki przeciwdepresyjne), gdyż flukonazol (lek stosowany w leczeniu
zakażeń grzybiczych) oraz cymetydyna, lanzoprazol oraz omeprazol (leki stosowane w leczeniu
choroby wrzodowej żołądka), fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidyna (lek
stosowany w celu zmniejszenia zagrożenia zawałem) mogą spowodować zwiększenie ich stężenia
we krwi.
Stosowanie leku Fluconazolum Aflofarm z jedzeniem i piciem
Lek można stosować zarówno w trakcie jedzenia, jak i niezależnie od jedzenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień.
W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności
stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej
dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej.
Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas stosowania tego leku
lub w ciągu jednego tygodnia od przyjęcia ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko
poronienia.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko urodzenia dziecka
z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
- Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Fluconazolum Aflofarm
wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę
kilku dawek leku Fluconazolum Aflofarm.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią
zawroty głowy lub drgawki, nie należy prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Lek Fluconazolum Aflofarm zawiera laktozę jednowodną i sód
Laktoza jednowodna
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie.
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dotyczy to również innych działań niepożądanych niewymienionych w ulotce.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie
leku Fluconazolum Aflofarm i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi;
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust;
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone swędzące krosty;
- wysypka na skórze (swędzące, czerwone grudki na skórze);
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka);
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół
DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Fluconazolum Aflofarm może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia;
- utratę apetytu;
- wymioty;
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Mogą wystąpić inne działania niepożądane
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- ból głowy;
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty;
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
- wysypka.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność;
- zmniejszenie apetytu;
- bezsenność, senność;
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku;
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej;
- ból mięśni;
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość;
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie;
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi;
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi);
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
- drżenie;
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca;
- niewydolność wątroby;
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry;
- ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy;
- wypadanie włosów.
Częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):
- reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Charakteryzuje się wysypką skórną, gorączką,
powiększeniem węzłów chłonnych, zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia),
zapaleniem narządów wewnętrznych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry
owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida
inne niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący występowanie niewydolności kory nadnerczy, co
może być obserwowane, choć rzadko, także w odniesieniu do flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością terapii oraz płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie hepatotoksyczne
flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu terapii.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. Flukonazol powoduje wydłużenie odstępu QT poprzez hamowanie
przewodnictwa kanału potasowego regulowanego napięciem (Ikr). Wydłużenie odstępu QT
powodowane przez stosowanie innych leków (takich jak amiodaron) może być wzmacniane przez
hamowanie cytochromu P450 (CYP) 3A4. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu
produktu do obrotu, u pacjentów przyjmujących flukonazol bardzo rzadko notowano wydłużenie
odstępu QT i zaburzenia rytmu typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów
z wieloma czynnikami ryzyka takimi jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz
jednoczesne przyjmowanie leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
z hipokaliemią i zaawansowaną niewydolnością serca istnieje zwiększone ryzyko występowania
zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca i torsade de pointes.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca.
Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez
cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QT oraz jest
substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci z AIDS są
bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych. Jeśli
u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy przerwać
podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem z powodu
inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować; w razie
wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać podawanie
flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera sód.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce twardej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd
Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu notowano występowanie zaburzeń
kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym badaniu
wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu cztery razy
na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie odstępu QT.
Równoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Terfenadyna
W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu, zależnych od skorygowanego odstępu QT,
u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę, przeprowadzono w
tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę flukonazolu nie wpływała
na odstęp QT. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg na dobę wykazano, że
flukonazol w dawce 400 mg na dobę i więcej, znacząco zwiększał stężenia w osoczu przyjmowanej
jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny z flukonazolem podawanym
w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie kontrolować pacjentów
przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę.
Astemizol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu. Zwiększenie
stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń rytmu typu
torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Pimozyd
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu w osoczu
może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było związane
z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z występowaniem zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności
(wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić do nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna
Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego działania na
CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie z flukonazolem powinno odbywać się z zachowaniem środków ostrożności.
Amiodaron
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może wydłużyć odstęp QT. Należy zachować
szczególna ostrożność w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem jest
konieczne, zwłaszcza dużych dawek flukonazolu (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC flukonazolu
o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Hydrochlorotiazyd
W badaniu farmakokinetycznym dotyczącym interakcji, podanie wielokrotnych dawek
hydrochlorotiazydu u zdrowych ochotników, otrzymujących jednocześnie flukonazol, zwiększyło
stężenie flukonazolu w osoczu o 40 %. U pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki, zakres tego
efektu był na tyle mały, że nie powinien pociągać za sobą zmiany schematu dawkowania flukonazolu
u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4, stosowanych w skojarzeniu z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl
W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz alfentanylu
podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie, prawdopodobnie
w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina
Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie 5-nortryptyliny i (lub) S-
amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego, a następnie po tygodniu. W razie
konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny i nortryptyliny.
Amfoterycyna B
Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom z prawidłową i osłabioną
czynnością układu odpornościowego dało następujące rezultaty: niewielkie addycyjne działanie
przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez C.albicans, brak interakcji
w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus neoformans oraz antagonizm obu
leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus fumigatus. Kliniczne znaczenie
wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe
Po wprowadzeniu produktu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych azoli przeciwgrzybiczych,
opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu
pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu protrombinowego
u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu
i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie z powodu hamowania
metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących jednocześnie pochodne
kumaryny lub indanedionu i flukonazol należy kontrolować czas protrombinowy. Może być konieczne
zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam
Po podaniu doustnym midazolamu flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku
na czynności psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz
midazolamu podawanego doustnie w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało
okres półtrwania odpowiednio 3,7- i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany
jednocześnie z 0,25 mg podawanego doustnie triazolamu zwiększał odpowiednio AUC triazolamu
oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz 2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania
flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz przedłużone działanie triazolamu. Jeśli
konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin i flukonazolu, zaleca się zmniejszenie dawek
benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie pacjenta.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: cytalopram, escytalopram
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania jednocześnie z inhibitorami CYP2C19 (np.
omeprazol, esomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) oraz z cymetydyną.
Może być konieczne zmniejszenie dawki cytalopramu, escytalopramu na podstawie monitorowania
działań niepożądanych podczas jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4).
Karbamazepina
Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie stężenia
karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny. Może być
konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru stężenia
i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia
Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina, amlodypina,
werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb
Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem (200 mg) Cmax
i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego stosowania
z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid
Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny
i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić szczególną uwagę na
ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl
Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4, takimi jak
atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak fluwastatyna.
Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy
miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatyny. Jeśli znacznie zwiększy się
aktywność kinazy kreatyny lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub rabdomiolizę, należy
przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna
Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego leczenia
flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc./dobę) obserwowano
1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie, zmniejszając
dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus
Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez inhibicję
izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus
Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania jego
metabolizmu z udzialem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkowanie syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus
Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu podawanego doustnie,
z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie zaobserwowano znaczących
zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu takrolimusu. Zwiększanie się stężenia
takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie doustnie podawanego takrolimusu należy
zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan
Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie warunkuje
antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia losartanem.
U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon
Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być modyfikacja dawki
metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu
były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas podawania wyłącznie flurbiprofenu.
Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i mieszaniny racemicznej ibuprofenu
(400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe
odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina
Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne stosowanie 200 mg
flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie AUC24 fenytoiny
o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania z fenytoiną należy
monitorować jej stężenie w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania fenytoiny.
Prednizon
Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem wątroby,
u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego leczenia
flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna
Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC ryfabutyny
nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie otrzymujących
ryfabutynę i flukonazol. Podczas leczenia skojarzonego należy brać pod uwagę wystąpienie objawów
toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir
Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku hamowania
metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny. Interakcje
z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna może być
modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania w surowicy podawanych doustnie
pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu).
Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
odpowiednie zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.
Teofilina
W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez
14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów, którzy
jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka
Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu stężenia alkaloidów
barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności, prawdopodobnie
w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A
Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego leczenie złożone
kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem, wystąpiły działania
niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które ustępowały po odstawieniu
flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak należy brać pod uwagę
możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol
Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie doustnie
worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez 2,5 doby)
oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby) u 8
zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax i AUC worykonazolu o średnio 57% (90% CI: 20%,
107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania worykonazolu
i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się monitorowanie działań
niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno po flukonazolu.
Zydowudyna
Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu zmniejszonego
o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania z
flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy obserwować
pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych związanych
z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki zydowudyny.
Azytromycyna
W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem 18 zdrowych
ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce 1200 mg, na
farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także wpływ flukonazolu
na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne
Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące stosowania wielokrotnych dawek
flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu
flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na stężenie żadnego z hormonów, jednak
dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 40%
i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność
złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor
Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancja, która wzmacnia działanie białka CFTR (ang.
cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na iwakaftor
oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących jednocześnie
umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest zmniejszenie
dawki iwakafotru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej i fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstotliwością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
15
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
* w tym wysypka polekowa o stałej lokalizacji
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
16
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Fluconazolum 100 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Sodu laurylosiarczan; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- wieczko: Tytanu dwutlenek (E171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- korpus: Tytanu dwutlenek (E 171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- tusz: Szelak; Żelaza tlenek żółty (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (wieczko); w składzie (korpus); w składzie (tusz)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w każdej kapsułce twardej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały nadruk: 100 nadruk: FL
Fluconazolum Aflofarm, 100 mg: twarda żelatynowa kapsułka rozmiar ‘2’, o długości 17,80 ± 0,40 mm, z korpusem i wieczkiem barwy białej do prawie białej, oznaczona żółtymi napisami: „100” na korpusie oraz „FL” na wieczku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały nadruk: 100 nadruk: FL
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; małopłytkowość; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Fluconazolum Aflofarm
Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm:
- jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych
lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami
mogą być swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii);
- jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka);
- jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych);
- jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fluconazolum Aflofarm, należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
- u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
- u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu;
- u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w
oddychaniu);
- u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie wytwarzają
odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol (przewlekłe lub długo
trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha);
- jeśli u pacjenta po przyjęciu leku Fluconazolum Aflofarm kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej;
- jeśli zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Fluconazolum Aflofarm występowały przypadki ciężkich reakcji
skórnych, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. Drug reaction
with eosinophilia and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich
reakcji skórnych opisanych w punkcie 4, należy przerwać przyjmowanie leku Fluconazolum Aflofarm
i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Lek Fluconazolum Aflofarm a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
- astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w alergii),
- cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka),
- pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych),
- chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
- erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji),
ponieważ nie należy ich stosować razem z lekiem Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt
„Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm”).
Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków:
- ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- warfaryna lub podobne leki (leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się
skrzepów krwi),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspokajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane w
leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki (statyny stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne – NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizolon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT, sakwinawir (stosowane w leczeniu zakażenia HIV),
- chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid (leki przeciwcukrzycowe),
- teofilina (lek stosowany w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca – „arytmii”),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- cytalopram, escytalopram (leki przeciwdepresyjne), gdyż flukonazol (lek stosowany w leczeniu
zakażeń grzybiczych) oraz cymetydyna, lanzoprazol oraz omeprazol (leki stosowane w leczeniu
choroby wrzodowej żołądka), fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidyna (lek
stosowany w celu zmniejszenia zagrożenia zawałem) mogą spowodować zwiększenie ich stężenia
we krwi.
Stosowanie leku Fluconazolum Aflofarm z jedzeniem i piciem
Lek można stosować zarówno w trakcie jedzenia, jak i niezależnie od jedzenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu, a
przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień.
W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności
stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej
dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej.
Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas stosowania tego leku
lub w ciągu jednego tygodnia od przyjęcia ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko
poronienia.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko urodzenia dziecka
z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
- Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Fluconazolum Aflofarm
wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę
kilku dawek leku Fluconazolum Aflofarm.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią
zawroty głowy lub drgawki, nie należy prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Lek Fluconazolum Aflofarm zawiera laktozę jednowodną i sód
Laktoza jednowodna
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie.
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dotyczy to również innych działań niepożądanych niewymienionych w ulotce.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie
leku Fluconazolum Aflofarm i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi;
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust;
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone swędzące krosty;
- wysypka na skórze (swędzące, czerwone grudki na skórze);
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka);
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół
DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Fluconazolum Aflofarm może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia;
- utratę apetytu;
- wymioty;
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Mogą wystąpić inne działania niepożądane
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- ból głowy;
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty;
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
- wysypka.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność;
- zmniejszenie apetytu;
- bezsenność, senność;
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku;
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej;
- ból mięśni;
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość;
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie;
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi;
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi);
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
- drżenie;
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca;
- niewydolność wątroby;
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry;
- ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy;
- wypadanie włosów.
Częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):
- reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Charakteryzuje się wysypką skórną, gorączką,
powiększeniem węzłów chłonnych, zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia),
zapaleniem narządów wewnętrznych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry
owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida
inne niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący występowanie niewydolności kory nadnerczy, co
może być obserwowane, choć rzadko, także w odniesieniu do flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością terapii oraz płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie hepatotoksyczne
flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu terapii.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. Flukonazol powoduje wydłużenie odstępu QT poprzez hamowanie
przewodnictwa kanału potasowego regulowanego napięciem (Ikr). Wydłużenie odstępu QT
powodowane przez stosowanie innych leków (takich jak amiodaron) może być wzmacniane przez
hamowanie cytochromu P450 (CYP) 3A4. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu
produktu do obrotu, u pacjentów przyjmujących flukonazol bardzo rzadko notowano wydłużenie
odstępu QT i zaburzenia rytmu typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów
z wieloma czynnikami ryzyka takimi jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz
jednoczesne przyjmowanie leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
z hipokaliemią i zaawansowaną niewydolnością serca istnieje zwiększone ryzyko występowania
zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca i torsade de pointes.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca.
Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez
cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QT oraz jest
substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci z AIDS są
bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych. Jeśli
u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy przerwać
podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem z powodu
inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować; w razie
wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać podawanie
flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera sód.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce twardej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd
Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu notowano występowanie zaburzeń
kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym badaniu
wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu cztery razy
na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie odstępu QT.
Równoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Terfenadyna
W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu, zależnych od skorygowanego odstępu QT,
u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę, przeprowadzono w
tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę flukonazolu nie wpływała
na odstęp QT. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg na dobę wykazano, że
flukonazol w dawce 400 mg na dobę i więcej, znacząco zwiększał stężenia w osoczu przyjmowanej
jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny z flukonazolem podawanym
w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie kontrolować pacjentów
przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę.
Astemizol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu. Zwiększenie
stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń rytmu typu
torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Pimozyd
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu w osoczu
może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było związane
z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z występowaniem zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności
(wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić do nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna
Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego działania na
CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie z flukonazolem powinno odbywać się z zachowaniem środków ostrożności.
Amiodaron
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może wydłużyć odstęp QT. Należy zachować
szczególna ostrożność w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem jest
konieczne, zwłaszcza dużych dawek flukonazolu (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC flukonazolu
o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Hydrochlorotiazyd
W badaniu farmakokinetycznym dotyczącym interakcji, podanie wielokrotnych dawek
hydrochlorotiazydu u zdrowych ochotników, otrzymujących jednocześnie flukonazol, zwiększyło
stężenie flukonazolu w osoczu o 40 %. U pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki, zakres tego
efektu był na tyle mały, że nie powinien pociągać za sobą zmiany schematu dawkowania flukonazolu
u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4, stosowanych w skojarzeniu z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl
W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz alfentanylu
podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie, prawdopodobnie
w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina
Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie 5-nortryptyliny i (lub) S-
amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego, a następnie po tygodniu. W razie
konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny i nortryptyliny.
Amfoterycyna B
Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom z prawidłową i osłabioną
czynnością układu odpornościowego dało następujące rezultaty: niewielkie addycyjne działanie
przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez C.albicans, brak interakcji
w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus neoformans oraz antagonizm obu
leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus fumigatus. Kliniczne znaczenie
wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe
Po wprowadzeniu produktu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych azoli przeciwgrzybiczych,
opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu
pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu protrombinowego
u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu
i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie z powodu hamowania
metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących jednocześnie pochodne
kumaryny lub indanedionu i flukonazol należy kontrolować czas protrombinowy. Może być konieczne
zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam
Po podaniu doustnym midazolamu flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku
na czynności psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz
midazolamu podawanego doustnie w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało
okres półtrwania odpowiednio 3,7- i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany
jednocześnie z 0,25 mg podawanego doustnie triazolamu zwiększał odpowiednio AUC triazolamu
oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz 2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania
flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz przedłużone działanie triazolamu. Jeśli
konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin i flukonazolu, zaleca się zmniejszenie dawek
benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie pacjenta.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: cytalopram, escytalopram
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania jednocześnie z inhibitorami CYP2C19 (np.
omeprazol, esomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) oraz z cymetydyną.
Może być konieczne zmniejszenie dawki cytalopramu, escytalopramu na podstawie monitorowania
działań niepożądanych podczas jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4).
Karbamazepina
Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie stężenia
karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny. Może być
konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru stężenia
i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia
Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina, amlodypina,
werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb
Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem (200 mg) Cmax
i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego stosowania
z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid
Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny
i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić szczególną uwagę na
ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl
Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4, takimi jak
atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak fluwastatyna.
Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy
miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatyny. Jeśli znacznie zwiększy się
aktywność kinazy kreatyny lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub rabdomiolizę, należy
przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna
Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego leczenia
flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc./dobę) obserwowano
1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie, zmniejszając
dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus
Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez inhibicję
izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus
Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania jego
metabolizmu z udzialem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkowanie syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus
Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu podawanego doustnie,
z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie zaobserwowano znaczących
zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu takrolimusu. Zwiększanie się stężenia
takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie doustnie podawanego takrolimusu należy
zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan
Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie warunkuje
antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia losartanem.
U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon
Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być modyfikacja dawki
metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu
były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas podawania wyłącznie flurbiprofenu.
Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i mieszaniny racemicznej ibuprofenu
(400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe
odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina
Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne stosowanie 200 mg
flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie AUC24 fenytoiny
o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania z fenytoiną należy
monitorować jej stężenie w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania fenytoiny.
Prednizon
Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem wątroby,
u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego leczenia
flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna
Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC ryfabutyny
nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie otrzymujących
ryfabutynę i flukonazol. Podczas leczenia skojarzonego należy brać pod uwagę wystąpienie objawów
toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir
Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku hamowania
metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny. Interakcje
z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna może być
modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania w surowicy podawanych doustnie
pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu).
Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
odpowiednie zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.
Teofilina
W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez
14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów, którzy
jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka
Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu stężenia alkaloidów
barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności, prawdopodobnie
w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A
Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego leczenie złożone
kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem, wystąpiły działania
niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które ustępowały po odstawieniu
flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak należy brać pod uwagę
możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol
Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie doustnie
worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez 2,5 doby)
oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby) u 8
zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax i AUC worykonazolu o średnio 57% (90% CI: 20%,
107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania worykonazolu
i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się monitorowanie działań
niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno po flukonazolu.
Zydowudyna
Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu zmniejszonego
o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania z
flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy obserwować
pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych związanych
z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki zydowudyny.
Azytromycyna
W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem 18 zdrowych
ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce 1200 mg, na
farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także wpływ flukonazolu
na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne
Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące stosowania wielokrotnych dawek
flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu
flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na stężenie żadnego z hormonów, jednak
dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 40%
i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność
złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor
Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancja, która wzmacnia działanie białka CFTR (ang.
cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na iwakaftor
oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących jednocześnie
umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest zmniejszenie
dawki iwakafotru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej i fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstotliwością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
15
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
* w tym wysypka polekowa o stałej lokalizacji
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
16
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Fluconazolum 200 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Sodu laurylosiarczan; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- wieczko: Tytanu dwutlenek (E171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- korpus: Tytanu dwutlenek (E 171); Sodu laurylosiarczan; Żelatyna; Woda
- tusz: Szelak; Żelaza tlenek żółty (E172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (wieczko); w składzie (korpus); w składzie (tusz)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w każdej kapsułce twardej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały nadruk: 200 nadruk: FL
Fluconazolum Aflofarm, 200 mg: twarda żelatynowa kapsułka rozmiar ‘0’, o długości 21,40 ± 0,40 mm, z korpusem i wieczkiem barwy białej do prawie białej, oznaczona żółtymi napisami: „200” na korpusie oraz „FL” na wieczku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały nadruk: 200 nadruk: FL
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; małopłytkowość; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Fluconazolum Aflofarm
Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm:
- jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych
lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami
mogą być swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
- jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii);
- jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka);
- jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych);
- jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fluconazolum Aflofarm, należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
- u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
- u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu;
- u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w
oddychaniu);
- u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie wytwarzają
odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol (przewlekłe lub długo
trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha);
- jeśli u pacjenta po przyjęciu leku Fluconazolum Aflofarm kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej;
- jeśli zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Fluconazolum Aflofarm występowały przypadki ciężkich reakcji
skórnych, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. Drug reaction
with eosinophilia and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich
reakcji skórnych opisanych w punkcie 4, należy przerwać przyjmowanie leku Fluconazolum Aflofarm
i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Lek Fluconazolum Aflofarm a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
- astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w alergii),
- cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka),
- pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych),
- chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
- erytromycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji),
ponieważ nie należy ich stosować razem z lekiem Fluconazolum Aflofarm (patrz punkt
„Kiedy nie przyjmować leku Fluconazolum Aflofarm”).
Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków:
- ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- warfaryna lub podobne leki (leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się
skrzepów krwi),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspokajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane w
leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki (statyny stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne – NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizolon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT, sakwinawir (stosowane w leczeniu zakażenia HIV),
- chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid (leki przeciwcukrzycowe),
- teofilina (lek stosowany w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca – „arytmii”),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- cytalopram, escytalopram (leki przeciwdepresyjne), gdyż flukonazol (lek stosowany w leczeniu
zakażeń grzybiczych) oraz cymetydyna, lanzoprazol oraz omeprazol (leki stosowane w leczeniu
choroby wrzodowej żołądka), fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidyna (lek
stosowany w celu zmniejszenia zagrożenia zawałem) mogą spowodować zwiększenie ich stężenia
we krwi.
Stosowanie leku Fluconazolum Aflofarm z jedzeniem i piciem
Lek można stosować zarówno w trakcie jedzenia, jak i niezależnie od jedzenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień.
W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy porozmawiać z lekarzem o konieczności
stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez tydzień od przyjęcia ostatniej
dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej.
Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży podczas stosowania tego leku
lub w ciągu jednego tygodnia od przyjęcia ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko
poronienia.
- Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększyć ryzyko urodzenia dziecka
z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
- Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Fluconazolum Aflofarm
wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę
kilku dawek leku Fluconazolum Aflofarm.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią
zawroty głowy lub drgawki, nie należy prowadzić pojazdu ani obsługiwać maszyn.
Lek Fluconazolum Aflofarm zawiera laktozę jednowodną i sód
Laktoza jednowodna
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie.
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dotyczy to również innych działań niepożądanych niewymienionych w ulotce.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie
leku Fluconazolum Aflofarm i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi;
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust;
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone swędzące krosty;
- wysypka na skórze (swędzące, czerwone grudki na skórze);
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka);
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół
DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Fluconazolum Aflofarm może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia;
- utratę apetytu;
- wymioty;
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Mogą wystąpić inne działania niepożądane
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- ból głowy;
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty;
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
- wysypka.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność;
- zmniejszenie apetytu;
- bezsenność, senność;
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku;
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej;
- ból mięśni;
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość;
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie;
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi;
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi);
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
- drżenie;
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca;
- niewydolność wątroby;
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry;
- ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy;
- wypadanie włosów.
Częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):
- reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Charakteryzuje się wysypką skórną, gorączką,
powiększeniem węzłów chłonnych, zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia),
zapaleniem narządów wewnętrznych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu leczniczego Fluconazolum Aflofarm nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry
owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida
inne niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący występowanie niewydolności kory nadnerczy, co
może być obserwowane, choć rzadko, także w odniesieniu do flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością terapii oraz płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie hepatotoksyczne
flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu terapii.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. Flukonazol powoduje wydłużenie odstępu QT poprzez hamowanie
przewodnictwa kanału potasowego regulowanego napięciem (Ikr). Wydłużenie odstępu QT
powodowane przez stosowanie innych leków (takich jak amiodaron) może być wzmacniane przez
hamowanie cytochromu P450 (CYP) 3A4. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu
produktu do obrotu, u pacjentów przyjmujących flukonazol bardzo rzadko notowano wydłużenie
odstępu QT i zaburzenia rytmu typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów
z wieloma czynnikami ryzyka takimi jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz
jednoczesne przyjmowanie leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
z hipokaliemią i zaawansowaną niewydolnością serca istnieje zwiększone ryzyko występowania
zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca i torsade de pointes.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca.
Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez
cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QT oraz jest
substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci z AIDS są
bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych. Jeśli
u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy przerwać
podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem z powodu
inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować; w razie
wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać podawanie
flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera sód.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej kapsułce twardej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd
Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu notowano występowanie zaburzeń
kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym badaniu
wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu cztery razy
na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie odstępu QT.
Równoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Terfenadyna
W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu, zależnych od skorygowanego odstępu QT,
u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę, przeprowadzono w
tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę flukonazolu nie wpływała
na odstęp QT. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg na dobę wykazano, że
flukonazol w dawce 400 mg na dobę i więcej, znacząco zwiększał stężenia w osoczu przyjmowanej
jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny z flukonazolem podawanym
w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie kontrolować pacjentów
przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę.
Astemizol
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu. Zwiększenie
stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń rytmu typu
torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Pimozyd
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu w osoczu
może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny, chociaż nie
przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było związane
z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z występowaniem zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności
(wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić do nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna
Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego działania na
CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłej śmierci
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie z flukonazolem powinno odbywać się z zachowaniem środków ostrożności.
Amiodaron
Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może wydłużyć odstęp QT. Należy zachować
szczególna ostrożność w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem jest
konieczne, zwłaszcza dużych dawek flukonazolu (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC flukonazolu
o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Hydrochlorotiazyd
W badaniu farmakokinetycznym dotyczącym interakcji, podanie wielokrotnych dawek
hydrochlorotiazydu u zdrowych ochotników, otrzymujących jednocześnie flukonazol, zwiększyło
stężenie flukonazolu w osoczu o 40 %. U pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki, zakres tego
efektu był na tyle mały, że nie powinien pociągać za sobą zmiany schematu dawkowania flukonazolu
u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4, stosowanych w skojarzeniu z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl
W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz alfentanylu
podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie, prawdopodobnie
w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina
Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie 5-nortryptyliny i (lub) S-
amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego, a następnie po tygodniu. W razie
konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny i nortryptyliny.
Amfoterycyna B
Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom z prawidłową i osłabioną
czynnością układu odpornościowego dało następujące rezultaty: niewielkie addycyjne działanie
przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez C.albicans, brak interakcji
w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus neoformans oraz antagonizm obu
leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus fumigatus. Kliniczne znaczenie
wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe
Po wprowadzeniu produktu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych azoli przeciwgrzybiczych,
opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu
pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu protrombinowego
u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu
i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie z powodu hamowania
metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących jednocześnie pochodne
kumaryny lub indanedionu i flukonazol należy kontrolować czas protrombinowy. Może być konieczne
zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam
Po podaniu doustnym midazolamu flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku
na czynności psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz
midazolamu podawanego doustnie w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało
okres półtrwania odpowiednio 3,7- i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany
jednocześnie z 0,25 mg podawanego doustnie triazolamu zwiększał odpowiednio AUC triazolamu
oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz 2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania
flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz przedłużone działanie triazolamu. Jeśli
konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin i flukonazolu, zaleca się zmniejszenie dawek
benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie pacjenta.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: cytalopram, escytalopram
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania jednocześnie z inhibitorami CYP2C19 (np.
omeprazol, esomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) oraz z cymetydyną.
Może być konieczne zmniejszenie dawki cytalopramu, escytalopramu na podstawie monitorowania
działań niepożądanych podczas jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4).
Karbamazepina
Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie stężenia
karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny. Może być
konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru stężenia
i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia
Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina, amlodypina,
werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb
Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem (200 mg) Cmax
i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego stosowania
z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid
Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny
i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić szczególną uwagę na
ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl
Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4, takimi jak
atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak fluwastatyna.
Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy
miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatyny. Jeśli znacznie zwiększy się
aktywność kinazy kreatyny lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub rabdomiolizę, należy
przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna
Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego leczenia
flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc./dobę) obserwowano
1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie, zmniejszając
dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus
Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez inhibicję
izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus
Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania jego
metabolizmu z udzialem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkowanie syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus
Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu podawanego doustnie,
z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie zaobserwowano znaczących
zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu takrolimusu. Zwiększanie się stężenia
takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie doustnie podawanego takrolimusu należy
zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan
Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie warunkuje
antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia losartanem.
U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon
Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być modyfikacja dawki
metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu
były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas podawania wyłącznie flurbiprofenu.
Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i mieszaniny racemicznej ibuprofenu
(400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe
odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina
Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne stosowanie 200 mg
flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie AUC24 fenytoiny
o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania z fenytoiną należy
monitorować jej stężenie w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania fenytoiny.
Prednizon
Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem wątroby,
u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego leczenia
flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna
Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC ryfabutyny
nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie otrzymujących
ryfabutynę i flukonazol. Podczas leczenia skojarzonego należy brać pod uwagę wystąpienie objawów
toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir
Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku hamowania
metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny. Interakcje
z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna może być
modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika
U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania w surowicy podawanych doustnie
pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu, glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu).
Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
odpowiednie zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.
Teofilina
W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez
14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów, którzy
jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka
Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu stężenia alkaloidów
barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności, prawdopodobnie
w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A
Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego leczenie złożone
kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem, wystąpiły działania
niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które ustępowały po odstawieniu
flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak należy brać pod uwagę
możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol
Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie doustnie
worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez 2,5 doby)
oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby) u 8
zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax i AUC worykonazolu o średnio 57% (90% CI: 20%,
107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania worykonazolu
i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się monitorowanie działań
niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno po flukonazolu.
Zydowudyna
Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu zmniejszonego
o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania z
flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy obserwować
pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych związanych
z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki zydowudyny.
Azytromycyna
W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem 18 zdrowych
ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce 1200 mg, na
farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także wpływ flukonazolu
na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne
Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące stosowania wielokrotnych dawek
flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu
flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na stężenie żadnego z hormonów, jednak
dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 40%
i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność
złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor
Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancja, która wzmacnia działanie białka CFTR (ang.
cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na iwakaftor
oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących jednocześnie
umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest zmniejszenie
dawki iwakafotru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej i fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstotliwością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
15
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: martwica tosycznorozpływna naskórka (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
* w tym wysypka polekowa o stałej lokalizacji
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
16
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Fluconazolum 50 mg | Kapsułki twarde | 26103 | 100413704 | ChPL: 2024-06-10, Ulotka: 2024-06-10 |
| Fluconazolum 100 mg | Kapsułki twarde | 26104 | 100413696 | ChPL: 2024-06-10, Ulotka: 2024-06-10 |
| Fluconazolum 200 mg | Kapsułki twarde | 26106 | 100413673 | ChPL: 2024-06-10, Ulotka: 2024-06-10 |