Flucofast
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- Substancje czynne
- Fluconazolum: 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 4 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Flucofast 50 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps., 14 kaps. | na receptę (Rx) |
| Flucofast 100 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps., 28 kaps. | na receptę (Rx) |
| Flucofast 150 mg | Kapsułki twarde | 1 kaps., 3 kaps. | na receptę (Rx) |
| Flucofast 200 mg | Kapsułki twarde | 7 kaps., 10 kaps., 12 kaps., 14 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 23 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Fluconazolum 50 mg (kapsułki twarde) · 5 leków
Fluconazolum 150 mg (kapsułki twarde) · 6 leków
Fluconazolum 100 mg (kapsułki twarde) · 6 leków
Fluconazolum 200 mg (kapsułki twarde) · 6 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 13 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Grzybica wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany w leczeniu wymienionych niżej zakażeń grzybiczych (patrz punkt 5.1).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżyca pochwy, ostra lub nawracająca, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogólnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1 -
HIV wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i przełyku u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów” · ChPL, pkt 4.1 -
Kandydoza wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: inwazyjne kandydozy” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Flucofast stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy i kryptokokowego zapalenia opon mózgowych oraz w zapobieganiu zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością.” · ChPL, pkt 4.1 -
Kokcydioidomikoza wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kokcydioidomikoza (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1 -
Kryptokokoza wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (patrz punkt 4.4)” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Flucofast stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy i kryptokokowego zapalenia opon mózgowych oraz w zapobieganiu zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością.” · ChPL, pkt 4.1 -
Łupież pstry wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogólnoustrojowego” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia skóry wskazanie z ChPL
źródło: „Flucofast jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: drożdżakowe zakażenia błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie drożdżaków w moczu oraz przewlekłe drożdżakowe zakażenia skóry i błon śluzowych” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Regularne dializy 100% po każdej dializie”
źródło: „U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg.” · ChPL, pkt 4.2 - 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła”
źródło: „Maksymalna dawka u dzieci wynosi 400 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 400 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Regularne dializy 100% po każdej dializie”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli Wskazanie Dawkowanie Czas trwania leczenia” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 400 mg. Podobnie jak w zakażeniach u pacjentów dorosłych, długość leczenia zależy od klinicznej i mikologicznej odpowiedzi pacjenta. Flucofast podaje się w pojedynczych dawkach dobowych. Dawkowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek - patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”. Nie przebadano farmakokinetyki flukonazolu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek (dawkowanie u noworodków (0 do 27 dni), u których często czynność nerek nie jest w pełni rozwinięta - patrz poniżej).” - Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat): „Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 28 dni do 11 lat) Wskazanie Dawkowanie Zalecenia - Kandydoza błon śluzowych” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)
„Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat) W zależności od masy ciała oraz dojrzałości, lekarz przepisujący powinien ocenić, które dawkowanie (dla dorosłych czy dla dzieci) jest najwłaściwsze. Dane kliniczne wskazują, że klirens flukonazolu u dzieci jest większy niż u dorosłych. Aby u dzieci uzyskać porównywalny ogólny wpływ na organizm, jak u dorosłych po podaniu dawki 100 mg, 200 mg i 400 mg, dzieciom należy podać odpowiednio dawki 3 mg/kg mc., 6 mg/kg mc. i 12 mg/kg mc. Nie określono profilu bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności flukonazolu w leczeniu kandydozy narządów płciowych u dzieci i młodzieży.” - Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni): „Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni) Noworodki wolniej wydalają flukonazol. Jest dostępnych niewiele danych farmakokinetycznych potwierdzających podany sposób stosowania u noworodków (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Noworodki (do 14 dni): „Noworodki (do 14 dni) Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 72 godziny. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Noworodki (od 15 do 27 dni): „Noworodki (od 15 do 27 dni) Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 48 godzin. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 48 godzin.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie: „3 mg/kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.)” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Jeśli stosuje się pojedynczą dawkę, nie jest konieczna zmiana dawkowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym u dzieci i młodzieży), otrzymujących wielokrotne dawki flukonazolu, na początku należy podać dawkę od 50 mg do 400 mg, na podstawie zalecanej dla danego wskazania dawki dobowej. Po podaniu tej dawki początkowej, dawkę dobową (zgodnie ze wskazaniem) należy ustalić na podstawie poniższej tabeli.” - Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dane dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego flukonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania obserwacyjne świadczą o podwyższonym ryzyku poronienia samoistnego u kobiet poddanych leczeniu flukonazolem w pierwszymi (lub) drugim trymestrze ciąży w porównaniu z kobietami niestosującymi takiego leczenia lub stosującymi w tym samym okresie leki azolowe miejscowo. Dane uzyskane od kilku tysięcy kobiet w ciąży leczonych flukonazolem w skumulowanej dawce ≤150 mg, podawanym w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują zwiększonego ogólnego ryzyka wad rozwojowych płodu.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Flukonazol przenika do mleka ludzkiego osiągając stężenia mniejsze niż w osoczu. Karmienie piersią można kontynuować po podaniu standardowej pojedynczej dawki flukonazolu wynoszącej 200 mg lub mniej. Nie zaleca się karmienia piersią po przyjęciu wielu dawek flukonazolu lub po zastosowaniu dużej dawki.” - Płodność: „Płodność Flukonazol nie miał wpływu na płodność samic i samców szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie flukonazolu.”
Fluconazolum 50 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Skład kapsułki; Flucofast 50 mg i 150 mg; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171)
- Flucofast 100 mg: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Żółcień pomarańczowa (E 110); Błękit patentowy (E 131); Erytrozyna (E 127)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie; w składzie (Flucofast 100 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 3. - Flucofast, 100 mg: biały
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o białym denku i ametystowym wieczku; rozmiar nr 2. - Flucofast, 150 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 1.
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu flukonazolu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu Flucofast (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; trombocytopenia; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dawkowanie |
|---|---|
| Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg. |
| Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie kokcydioidomikozy | 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg. |
| Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida | 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych | 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej - dawka zależy od lokalizacji | 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła | 100 mg do 200 mg raz na dobę, lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
| Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych | Pojedyncza dawka 150 mg. |
| Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia). |
| Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci | W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 mg do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony). |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo) | 200 mg do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4–5
| Wskazanie | Dawka dobowa |
|---|---|
| Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych jamy ustnej i gardła - dawka i długość leczenia zależą od ciężkości i miejsca zakażenia | 3 mg/kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.) |
| Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych | 6 do 12 mg/kg mc. |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci (jeśli układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo) | 3 do 12 mg/kg mc. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli (dorośli)
| Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania leczenia | |
|---|---|---|---|
| - Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | Dawka nasycająca: 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 200 mg do 400 mg na dobę | Zwykle 6 do 8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg | |
| - Leczenie podtrzymujące w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów | 200 mg na dobę | Nieograniczony czas stosowania w dawce dobowej 200 mg | |
| Kokcydioidomikoza | 200 mg do 400 mg na dobę | 11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć zastosowanie dawki 800 mg na dobę | |
| Kandydozy inwazyjne | Dawka nasycająca: 800 mg pierwszej doby. Następna dawka: 400 mg na dobę | Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii | |
| Leczenie kandydozy błon śluzowych | - Kandydoza jamy ustnej | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego |
| - Kandydoza przełyku | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Występowanie drożdżaków w moczu | 200 mg do 400 mg na dobę | 7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Przewlekła zanikowa kandydoza | 50 mg na dobę | 14 dni | |
| - Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych | 50 mg do 100 mg na dobę | Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Kandydoza jamy ustnej | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem | |
| zapalenia błony śluzowej u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów | czynności układu immunologicznego | ||
| - Kandydoza przełyku | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| Kandydoza narządów płciowych | - Ostra drożdżyca pochwy - Drożdżakowe zapalenie żołędzi | 150 mg | Pojedyncza dawka |
| - Leczenie i zapobieganie nawrotom drożdżycy pochwy (4 lub więcej zakażeń w roku) | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie dawka podtrzymująca 150 mg raz na tydzień | Dawka podtrzymująca: 6 miesięcy | |
| Grzybice skóry | - Grzybica stóp - Grzybica tułowia - Grzybica podudzi - Drożdżyca skóry | 150 mg raz na tydzień lub 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni |
| - Łupież pstry | 300 mg do 400 mg raz na tydzień | 1 do 3 tygodni | |
| 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni | ||
| - Grzybica paznokci (onychomikoza) | 150 mg raz na tydzień | Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy, niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone. | |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią | 200 mg do 400 mg | Leczenie należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po jej ustąpieniu, kiedy liczba neutrofili zwiększy się powyżej 1000 komórek na mm3. | |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–4
| Wskazanie | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| - Kandydoza błon śluzowych | Dawka początkowa: 6 mg/kg mc. Następna dawka: 3 mg/kg mc. na dobę. | Dawkę początkową można stosować w pierwszym dniu leczenia w celu szybszego osiągnięcia stanu równowagi |
| - Kandydozy inwazyjne - Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych | 6 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu | 6 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością | 3 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od stopnia oraz czasu trwania neutropenii (patrz „Dawkowanie u dorosłych”) |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| Grupa wiekowa | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| Noworodki (do 14 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 72 godziny. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny. |
| Noworodki (od 15 do 27 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 48 godzin. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 48 godzin. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Procent dawki zalecanej |
|---|---|
| >50 | 100% |
| ≤50 (bez dializ) | 50% |
| Regularne dializy | 100% po każdej dializie |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Flucofast
Kiedy nie stosować leku Flucofast
• jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne związki azolowe lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); objawami mogą być
swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu,
• jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii),
• jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka),
• jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych),
• jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Flucofast należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca,
• u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu,
• u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu),
• u pacjenta po zastosowaniu leku Flucofast kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub
złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej,
• u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie
wytwarzają odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol
(przewlekłe lub długo trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie
masy ciała, ból brzucha),
• zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Flucofast występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia
and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych
opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Flucofast i niezwłocznie zwrócić się
o pomoc medyczną.
Flucofast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu astemizolu, terfenadyny (leki
przeciwhistaminowe stosowane w alergii), cyzaprydu (stosowanego w zaburzeniach żołądka),
pimozydu (stosowanego w zaburzeniach umysłowych), chinidyny (stosowanej w zaburzeniach rytmu
serca) lub erytromycyny (antybiotyku stosowanego w leczeniu infekcji), ponieważ nie należy ich
stosować razem z lekiem Flucofast (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Flucofast”).
Są również inne leki, które mogą oddziaływać z lekiem Flucofast.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, powinien się upewnić, że lekarz jest o tym
poinformowany:
- ryfampicyna, ryfabutyna, azytromycyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi (warfaryna lub
podobne leki),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspakajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- statyny (atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki) stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu,
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT; sakwinawir (stosowane u pacjentów z HIV),
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid,
- teofilina (stosowana w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień. W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy
porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia
i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży podczas przyjmowania tego leku lub w ciągu tygodnia od przyjęcia
ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
poronienia. Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
urodzenia dziecka z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
Nie należy stosować leku Flucofast u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Flucofast wynoszącej
200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę kilku dawek
leku Flucofast.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że sporadycznie
mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki.
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną i sód
Lek może powodować reakcje alergiczne.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym
lekarzowi:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi,
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust,
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone albo swędzące krosty,
- wysypka na skórze,
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka).
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Flucofast i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Flucofast może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia,
- utratę apetytu,
- wymioty,
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Lek Flucofast może mieć wpływ na korę nadnerczy i stężenie wytwarzanych hormonów
steroidowych. Objawy zaburzeń kory nadnerczy obejmują:
- zmęczenie,
- osłabienie mięśni,
- utratę apetytu,
- zmniejszenie masy ciała,
- ból brzucha.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy przerwać stosowanie leku Flucofast
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty,
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby,
- wysypka.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność,
- zmniejszenie apetytu,
- bezsenność, senność,
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku,
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej,
- ból mięśni,
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość,
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie,
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi,
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi),
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
- drżenie,
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca,
- niewydolność wątroby,
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry,
ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy,
- wypadanie włosów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu Flucofast nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida inne
niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący niewydolność kory nadnerczy, co może być
obserwowane, choć rzadko, także po zastosowaniu flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5 Wpływ flukonazolu na inne leki.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością leczenia oraz z płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie
hepatotoksyczne flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu leczenia.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu,
u pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka takimi
jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne przyjmowanie leków
mogących powodować zaburzenia rytmu serca.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych leków
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QTc oraz
jest substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella). Pacjenci z AIDS
są bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych.
Jeśli u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy
przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem
z powodu inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować;
w razie wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać
podawanie flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd. Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu odnotowano występowanie
zaburzeń kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym
badaniu wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu
cztery razy na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie
odstępu QTc. Jednoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).
Terfenadyna. W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego
odstępu QTc, u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę,
przeprowadzono w tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę
flukonazolu nie wpływała na odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg
na dobę wykazano, że flukonazol w dawce 400 mg na dobę i większej, znacząco zwiększał stężenia
w osoczu przyjmowanej jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny
z flukonazolem podawanym w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie
kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych
niż 400 mg na dobę.
Astemizol. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu.
Zwiększenie stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń
rytmu typu torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pimozyd. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu
w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było
związane z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z wystąpieniem zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić
do nagłego zgonu z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna. Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego
działania na CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłego zgonu
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Amiodaron. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może prowadzić do wydłużenia
odstępu QT. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu
z flukonazolem, szczególnie w dużych dawkach (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Hydrochlorotiazyd. Badania interakcji farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie
wielokrotnych dawek hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol,
powodowało zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. To zwiększenie nie powoduje zwykle
konieczności zmiany schematu dawkowania flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diuretyki.
Ryfampicyna. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC
flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4, stosowanych razem z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl. W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz
alfentanylu podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie,
prawdopodobnie w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki
alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina. Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie
5-nortryptyliny i (lub) S-amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego,
a następnie po tygodniu. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny
i nortryptyliny.
Amfoterycyna B. Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom
z prawidłową i osłabioną czynnością układu odpornościowego dało następujące wyniki: niewielkie
addycyjne działanie przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Candida
albicans, brak interakcji w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus
neoformans oraz antagonizm obu leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus
fumigatus. Kliniczne znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe. Po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych
azoli przeciwgrzybiczych, opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa,
krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu
protrombinowego u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego
stosowania flukonazolu i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie
z powodu hamowania metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących
jednocześnie pochodne kumaryny lub indandionu i flukonazol należy kontrolować czas
protrombinowy. Może być konieczne zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam. Po podaniu doustnym midazolamu
flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku na czynności psychomotoryczne.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz midazolamu podawanego doustnie
w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało okres półtrwania odpowiednio 3,7-
i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany jednocześnie z 0,25 mg podawanego
doustnie triazolamu zwiększał AUC triazolamu oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz
2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz
przedłużone działanie triazolamu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin
i flukonazolu, należy rozważyć zmniejszenie dawek benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie
pacjenta.
Karbamazepina. Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie
stężenia karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny.
Może być konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru
stężenia i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia. Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina,
amlodypina, werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb. Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem
(200 mg) Cmax i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid. Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie
stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić
szczególną uwagę na ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl. Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego
podawania flukonazolu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4,
takimi jak atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak
fluwastatyna. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie
występują objawy miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli
znacznie zwiększy się aktywność kinazy kreatynowej lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub
rabdomiolizę, należy przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna. Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego
leczenia flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc. na dobę)
obserwowano 1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie,
zmniejszając dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus. Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez
inhibicję izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus. Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania
jego metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkę syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus. Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu
podawanego doustnie, z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie
zaobserwowano znaczących zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu
takrolimusu. Zwiększanie się stężenia takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie
doustnie podawanego takrolimusu należy zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan. Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie
warunkuje antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia
losartanem. U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon. Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być
modyfikacja dawki metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu
i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas
podawania wyłącznie flurbiprofenu. Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
i mieszaniny racemicznej ibuprofenu (400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego
izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie
mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina. Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne
stosowanie 200 mg flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie
AUC24 fenytoiny o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania
z fenytoiną należy monitorować jej stężenia w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania
fenytoiny.
Prednizon. Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem
wątroby, u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego
leczenia flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna. Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC
ryfabutyny nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie
otrzymujących ryfabutynę i flukonazol. Podczas jednoczesnego leczenia należy brać pod uwagę
wystąpienie objawów toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir. Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku
hamowania metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny.
Interakcje z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna
może być modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika. U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania
w surowicy podawanych doustnie pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu,
glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste
kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz odpowiednie zmniejszenie dawki pochodnych
sulfonylomocznika.
Teofilina. W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg
przez 14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów,
którzy jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka. Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu
stężenia alkaloidów barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności,
prawdopodobnie w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A. Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego
leczenie złożone kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem,
wystąpiły działania niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które
ustępowały po odstawieniu flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak
należy brać pod uwagę możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol. Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie
doustnie worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez
2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby)
u 8 zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax oraz AUCτ worykonazolu o średnio 57% (90% CI:
20%, 107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania
worykonazolu i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się
monitorowanie działań niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno
po flukonazolu.
Zydowudyna. Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu
zmniejszonego o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy
obserwować pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych
związanych z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki
zydowudyny.
Azytromycyna. W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem
18 zdrowych ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce
1200 mg, na farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także
wpływ flukonazolu na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie
interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne. Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące
stosowania wielokrotnych dawek flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na
stężenie żadnego z hormonów, jednak dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu
i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach
wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor. Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancją, która wzmacnia działanie białka CFTR
(ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na
iwakaftor oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących
jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest
zmniejszenie dawki iwakaftoru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
14
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4),
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
(patrz punkt 4.4),
15
Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
*p wod tyamni aw ysypka polekowa o stałym umiejascstoewniiean, iguo. rączka
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Fluconazolum 100 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Skład kapsułki; Flucofast 50 mg i 150 mg; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171)
- Flucofast 100 mg: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Żółcień pomarańczowa (E 110); Błękit patentowy (E 131); Erytrozyna (E 127)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie; w składzie (Flucofast 100 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 3. - Flucofast, 100 mg: biały
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o białym denku i ametystowym wieczku; rozmiar nr 2. - Flucofast, 150 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 1.
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu flukonazolu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu Flucofast (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; trombocytopenia; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dawkowanie |
|---|---|
| Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg. |
| Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie kokcydioidomikozy | 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg. |
| Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida | 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych | 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej - dawka zależy od lokalizacji | 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła | 100 mg do 200 mg raz na dobę, lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
| Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych | Pojedyncza dawka 150 mg. |
| Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia). |
| Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci | W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 mg do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony). |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo) | 200 mg do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4–5
| Wskazanie | Dawka dobowa |
|---|---|
| Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych jamy ustnej i gardła - dawka i długość leczenia zależą od ciężkości i miejsca zakażenia | 3 mg/kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.) |
| Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych | 6 do 12 mg/kg mc. |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci (jeśli układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo) | 3 do 12 mg/kg mc. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli (dorośli)
| Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania leczenia | |
|---|---|---|---|
| - Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | Dawka nasycająca: 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 200 mg do 400 mg na dobę | Zwykle 6 do 8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg | |
| - Leczenie podtrzymujące w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów | 200 mg na dobę | Nieograniczony czas stosowania w dawce dobowej 200 mg | |
| Kokcydioidomikoza | 200 mg do 400 mg na dobę | 11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć zastosowanie dawki 800 mg na dobę | |
| Kandydozy inwazyjne | Dawka nasycająca: 800 mg pierwszej doby. Następna dawka: 400 mg na dobę | Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii | |
| Leczenie kandydozy błon śluzowych | - Kandydoza jamy ustnej | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego |
| - Kandydoza przełyku | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Występowanie drożdżaków w moczu | 200 mg do 400 mg na dobę | 7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Przewlekła zanikowa kandydoza | 50 mg na dobę | 14 dni | |
| - Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych | 50 mg do 100 mg na dobę | Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Kandydoza jamy ustnej | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem | |
| zapalenia błony śluzowej u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów | czynności układu immunologicznego | ||
| - Kandydoza przełyku | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| Kandydoza narządów płciowych | - Ostra drożdżyca pochwy - Drożdżakowe zapalenie żołędzi | 150 mg | Pojedyncza dawka |
| - Leczenie i zapobieganie nawrotom drożdżycy pochwy (4 lub więcej zakażeń w roku) | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie dawka podtrzymująca 150 mg raz na tydzień | Dawka podtrzymująca: 6 miesięcy | |
| Grzybice skóry | - Grzybica stóp - Grzybica tułowia - Grzybica podudzi - Drożdżyca skóry | 150 mg raz na tydzień lub 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni |
| - Łupież pstry | 300 mg do 400 mg raz na tydzień | 1 do 3 tygodni | |
| 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni | ||
| - Grzybica paznokci (onychomikoza) | 150 mg raz na tydzień | Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy, niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone. | |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią | 200 mg do 400 mg | Leczenie należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po jej ustąpieniu, kiedy liczba neutrofili zwiększy się powyżej 1000 komórek na mm3. | |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–4
| Wskazanie | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| - Kandydoza błon śluzowych | Dawka początkowa: 6 mg/kg mc. Następna dawka: 3 mg/kg mc. na dobę. | Dawkę początkową można stosować w pierwszym dniu leczenia w celu szybszego osiągnięcia stanu równowagi |
| - Kandydozy inwazyjne - Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych | 6 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu | 6 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością | 3 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od stopnia oraz czasu trwania neutropenii (patrz „Dawkowanie u dorosłych”) |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| Grupa wiekowa | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| Noworodki (do 14 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 72 godziny. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny. |
| Noworodki (od 15 do 27 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 48 godzin. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 48 godzin. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Procent dawki zalecanej |
|---|---|
| >50 | 100% |
| ≤50 (bez dializ) | 50% |
| Regularne dializy | 100% po każdej dializie |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Flucofast
Kiedy nie stosować leku Flucofast
• jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne związki azolowe lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); objawami mogą być
swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu,
• jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii),
• jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka),
• jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych),
• jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Flucofast należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca,
• u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu,
• u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu),
• u pacjenta po zastosowaniu leku Flucofast kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub
złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej,
• u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie
wytwarzają odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol
(przewlekłe lub długo trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie
masy ciała, ból brzucha),
• zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Flucofast występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia
and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych
opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Flucofast i niezwłocznie zwrócić się
o pomoc medyczną.
Flucofast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu astemizolu, terfenadyny (leki
przeciwhistaminowe stosowane w alergii), cyzaprydu (stosowanego w zaburzeniach żołądka),
pimozydu (stosowanego w zaburzeniach umysłowych), chinidyny (stosowanej w zaburzeniach rytmu
serca) lub erytromycyny (antybiotyku stosowanego w leczeniu infekcji), ponieważ nie należy ich
stosować razem z lekiem Flucofast (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Flucofast”).
Są również inne leki, które mogą oddziaływać z lekiem Flucofast.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, powinien się upewnić, że lekarz jest o tym
poinformowany:
- ryfampicyna, ryfabutyna, azytromycyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi (warfaryna lub
podobne leki),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspakajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- statyny (atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki) stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu,
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT; sakwinawir (stosowane u pacjentów z HIV),
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid,
- teofilina (stosowana w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień. W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy
porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia
i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży podczas przyjmowania tego leku lub w ciągu tygodnia od przyjęcia
ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
poronienia. Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
urodzenia dziecka z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
Nie należy stosować leku Flucofast u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Flucofast wynoszącej
200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę kilku dawek
leku Flucofast.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że sporadycznie
mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki.
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną i sód
Lek może powodować reakcje alergiczne.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym
lekarzowi:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi,
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust,
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone albo swędzące krosty,
- wysypka na skórze,
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka).
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Flucofast i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Flucofast może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia,
- utratę apetytu,
- wymioty,
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Lek Flucofast może mieć wpływ na korę nadnerczy i stężenie wytwarzanych hormonów
steroidowych. Objawy zaburzeń kory nadnerczy obejmują:
- zmęczenie,
- osłabienie mięśni,
- utratę apetytu,
- zmniejszenie masy ciała,
- ból brzucha.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy przerwać stosowanie leku Flucofast
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty,
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby,
- wysypka.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność,
- zmniejszenie apetytu,
- bezsenność, senność,
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku,
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej,
- ból mięśni,
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość,
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie,
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi,
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi),
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
- drżenie,
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca,
- niewydolność wątroby,
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry,
ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy,
- wypadanie włosów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu Flucofast nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida inne
niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący niewydolność kory nadnerczy, co może być
obserwowane, choć rzadko, także po zastosowaniu flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5 Wpływ flukonazolu na inne leki.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością leczenia oraz z płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie
hepatotoksyczne flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu leczenia.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu,
u pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka takimi
jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne przyjmowanie leków
mogących powodować zaburzenia rytmu serca.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych leków
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QTc oraz
jest substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella). Pacjenci z AIDS
są bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych.
Jeśli u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy
przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem
z powodu inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować;
w razie wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać
podawanie flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd. Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu odnotowano występowanie
zaburzeń kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym
badaniu wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu
cztery razy na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie
odstępu QTc. Jednoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).
Terfenadyna. W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego
odstępu QTc, u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę,
przeprowadzono w tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę
flukonazolu nie wpływała na odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg
na dobę wykazano, że flukonazol w dawce 400 mg na dobę i większej, znacząco zwiększał stężenia
w osoczu przyjmowanej jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny
z flukonazolem podawanym w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie
kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych
niż 400 mg na dobę.
Astemizol. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu.
Zwiększenie stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń
rytmu typu torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pimozyd. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu
w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było
związane z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z wystąpieniem zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić
do nagłego zgonu z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna. Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego
działania na CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłego zgonu
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Amiodaron. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może prowadzić do wydłużenia
odstępu QT. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu
z flukonazolem, szczególnie w dużych dawkach (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Hydrochlorotiazyd. Badania interakcji farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie
wielokrotnych dawek hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol,
powodowało zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. To zwiększenie nie powoduje zwykle
konieczności zmiany schematu dawkowania flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diuretyki.
Ryfampicyna. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC
flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4, stosowanych razem z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl. W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz
alfentanylu podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie,
prawdopodobnie w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki
alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina. Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie
5-nortryptyliny i (lub) S-amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego,
a następnie po tygodniu. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny
i nortryptyliny.
Amfoterycyna B. Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom
z prawidłową i osłabioną czynnością układu odpornościowego dało następujące wyniki: niewielkie
addycyjne działanie przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Candida
albicans, brak interakcji w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus
neoformans oraz antagonizm obu leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus
fumigatus. Kliniczne znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe. Po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych
azoli przeciwgrzybiczych, opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa,
krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu
protrombinowego u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego
stosowania flukonazolu i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie
z powodu hamowania metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących
jednocześnie pochodne kumaryny lub indandionu i flukonazol należy kontrolować czas
protrombinowy. Może być konieczne zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam. Po podaniu doustnym midazolamu
flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku na czynności psychomotoryczne.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz midazolamu podawanego doustnie
w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało okres półtrwania odpowiednio 3,7-
i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany jednocześnie z 0,25 mg podawanego
doustnie triazolamu zwiększał AUC triazolamu oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz
2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz
przedłużone działanie triazolamu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin
i flukonazolu, należy rozważyć zmniejszenie dawek benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie
pacjenta.
Karbamazepina. Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie
stężenia karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny.
Może być konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru
stężenia i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia. Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina,
amlodypina, werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb. Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem
(200 mg) Cmax i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid. Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie
stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić
szczególną uwagę na ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl. Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego
podawania flukonazolu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4,
takimi jak atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak
fluwastatyna. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie
występują objawy miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli
znacznie zwiększy się aktywność kinazy kreatynowej lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub
rabdomiolizę, należy przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna. Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego
leczenia flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc. na dobę)
obserwowano 1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie,
zmniejszając dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus. Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez
inhibicję izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus. Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania
jego metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkę syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus. Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu
podawanego doustnie, z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie
zaobserwowano znaczących zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu
takrolimusu. Zwiększanie się stężenia takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie
doustnie podawanego takrolimusu należy zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan. Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie
warunkuje antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia
losartanem. U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon. Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być
modyfikacja dawki metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu
i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas
podawania wyłącznie flurbiprofenu. Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
i mieszaniny racemicznej ibuprofenu (400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego
izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie
mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina. Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne
stosowanie 200 mg flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie
AUC24 fenytoiny o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania
z fenytoiną należy monitorować jej stężenia w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania
fenytoiny.
Prednizon. Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem
wątroby, u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego
leczenia flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna. Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC
ryfabutyny nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie
otrzymujących ryfabutynę i flukonazol. Podczas jednoczesnego leczenia należy brać pod uwagę
wystąpienie objawów toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir. Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku
hamowania metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny.
Interakcje z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna
może być modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika. U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania
w surowicy podawanych doustnie pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu,
glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste
kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz odpowiednie zmniejszenie dawki pochodnych
sulfonylomocznika.
Teofilina. W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg
przez 14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów,
którzy jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka. Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu
stężenia alkaloidów barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności,
prawdopodobnie w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A. Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego
leczenie złożone kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem,
wystąpiły działania niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które
ustępowały po odstawieniu flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak
należy brać pod uwagę możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol. Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie
doustnie worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez
2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby)
u 8 zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax oraz AUCτ worykonazolu o średnio 57% (90% CI:
20%, 107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania
worykonazolu i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się
monitorowanie działań niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno
po flukonazolu.
Zydowudyna. Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu
zmniejszonego o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy
obserwować pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych
związanych z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki
zydowudyny.
Azytromycyna. W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem
18 zdrowych ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce
1200 mg, na farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także
wpływ flukonazolu na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie
interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne. Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące
stosowania wielokrotnych dawek flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na
stężenie żadnego z hormonów, jednak dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu
i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach
wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor. Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancją, która wzmacnia działanie białka CFTR
(ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na
iwakaftor oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących
jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest
zmniejszenie dawki iwakaftoru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
14
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4),
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
(patrz punkt 4.4),
15
Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
*p wod tyamni aw ysypka polekowa o stałym umiejascstoewniiean, iguo. rączka
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Fluconazolum 150 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Skład kapsułki; Flucofast 50 mg i 150 mg; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171)
- Flucofast 100 mg: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Żółcień pomarańczowa (E 110); Błękit patentowy (E 131); Erytrozyna (E 127)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie; w składzie (Flucofast 100 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 3. - Flucofast, 100 mg: biały
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o białym denku i ametystowym wieczku; rozmiar nr 2. - Flucofast, 150 mg: biały kremowy
Kapsułki twarde, zawierające białe granulki, o nieprzezroczystym kremowym denku i wieczku bez nadruku; rozmiar nr 1.
- Flucofast, 50 mg: biały kremowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu flukonazolu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu Flucofast (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; trombocytopenia; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dawkowanie |
|---|---|
| Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg. |
| Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie kokcydioidomikozy | 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg. |
| Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida | 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych | 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej - dawka zależy od lokalizacji | 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła | 100 mg do 200 mg raz na dobę, lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
| Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych | Pojedyncza dawka 150 mg. |
| Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia). |
| Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci | W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 mg do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony). |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo) | 200 mg do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4–5
| Wskazanie | Dawka dobowa |
|---|---|
| Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych jamy ustnej i gardła - dawka i długość leczenia zależą od ciężkości i miejsca zakażenia | 3 mg/kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.) |
| Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych | 6 do 12 mg/kg mc. |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci (jeśli układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo) | 3 do 12 mg/kg mc. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli (dorośli)
| Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania leczenia | |
|---|---|---|---|
| - Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | Dawka nasycająca: 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 200 mg do 400 mg na dobę | Zwykle 6 do 8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg | |
| - Leczenie podtrzymujące w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów | 200 mg na dobę | Nieograniczony czas stosowania w dawce dobowej 200 mg | |
| Kokcydioidomikoza | 200 mg do 400 mg na dobę | 11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć zastosowanie dawki 800 mg na dobę | |
| Kandydozy inwazyjne | Dawka nasycająca: 800 mg pierwszej doby. Następna dawka: 400 mg na dobę | Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii | |
| Leczenie kandydozy błon śluzowych | - Kandydoza jamy ustnej | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego |
| - Kandydoza przełyku | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Występowanie drożdżaków w moczu | 200 mg do 400 mg na dobę | 7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Przewlekła zanikowa kandydoza | 50 mg na dobę | 14 dni | |
| - Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych | 50 mg do 100 mg na dobę | Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Kandydoza jamy ustnej | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem | |
| zapalenia błony śluzowej u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów | czynności układu immunologicznego | ||
| - Kandydoza przełyku | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| Kandydoza narządów płciowych | - Ostra drożdżyca pochwy - Drożdżakowe zapalenie żołędzi | 150 mg | Pojedyncza dawka |
| - Leczenie i zapobieganie nawrotom drożdżycy pochwy (4 lub więcej zakażeń w roku) | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie dawka podtrzymująca 150 mg raz na tydzień | Dawka podtrzymująca: 6 miesięcy | |
| Grzybice skóry | - Grzybica stóp - Grzybica tułowia - Grzybica podudzi - Drożdżyca skóry | 150 mg raz na tydzień lub 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni |
| - Łupież pstry | 300 mg do 400 mg raz na tydzień | 1 do 3 tygodni | |
| 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni | ||
| - Grzybica paznokci (onychomikoza) | 150 mg raz na tydzień | Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy, niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone. | |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią | 200 mg do 400 mg | Leczenie należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po jej ustąpieniu, kiedy liczba neutrofili zwiększy się powyżej 1000 komórek na mm3. | |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–4
| Wskazanie | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| - Kandydoza błon śluzowych | Dawka początkowa: 6 mg/kg mc. Następna dawka: 3 mg/kg mc. na dobę. | Dawkę początkową można stosować w pierwszym dniu leczenia w celu szybszego osiągnięcia stanu równowagi |
| - Kandydozy inwazyjne - Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych | 6 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu | 6 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością | 3 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od stopnia oraz czasu trwania neutropenii (patrz „Dawkowanie u dorosłych”) |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| Grupa wiekowa | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| Noworodki (do 14 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 72 godziny. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny. |
| Noworodki (od 15 do 27 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 48 godzin. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 48 godzin. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Procent dawki zalecanej |
|---|---|
| >50 | 100% |
| ≤50 (bez dializ) | 50% |
| Regularne dializy | 100% po każdej dializie |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Flucofast
Kiedy nie stosować leku Flucofast
• jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne związki azolowe lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); objawami mogą być
swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu,
• jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii),
• jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka),
• jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych),
• jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Flucofast należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca,
• u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu,
• u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu),
• u pacjenta po zastosowaniu leku Flucofast kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub
złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej,
• u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie
wytwarzają odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol
(przewlekłe lub długo trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie
masy ciała, ból brzucha),
• zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Flucofast występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia
and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych
opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Flucofast i niezwłocznie zwrócić się
o pomoc medyczną.
Flucofast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu astemizolu, terfenadyny (leki
przeciwhistaminowe stosowane w alergii), cyzaprydu (stosowanego w zaburzeniach żołądka),
pimozydu (stosowanego w zaburzeniach umysłowych), chinidyny (stosowanej w zaburzeniach rytmu
serca) lub erytromycyny (antybiotyku stosowanego w leczeniu infekcji), ponieważ nie należy ich
stosować razem z lekiem Flucofast (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Flucofast”).
Są również inne leki, które mogą oddziaływać z lekiem Flucofast.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, powinien się upewnić, że lekarz jest o tym
poinformowany:
- ryfampicyna, ryfabutyna, azytromycyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi (warfaryna lub
podobne leki),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspakajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- statyny (atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki) stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu,
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT; sakwinawir (stosowane u pacjentów z HIV),
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid,
- teofilina (stosowana w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień. W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy
porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia
i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży podczas przyjmowania tego leku lub w ciągu tygodnia od przyjęcia
ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
poronienia. Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
urodzenia dziecka z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 – 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
Nie należy stosować leku Flucofast u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Flucofast wynoszącej
200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę kilku dawek
leku Flucofast.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że sporadycznie
mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki.
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną i sód
Lek może powodować reakcje alergiczne.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym
lekarzowi:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi,
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust,
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone albo swędzące krosty,
- wysypka na skórze,
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka).
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Flucofast i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Flucofast może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia,
- utratę apetytu,
- wymioty,
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Lek Flucofast może mieć wpływ na korę nadnerczy i stężenie wytwarzanych hormonów
steroidowych. Objawy zaburzeń kory nadnerczy obejmują:
- zmęczenie,
- osłabienie mięśni,
- utratę apetytu,
- zmniejszenie masy ciała,
- ból brzucha.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy przerwać stosowanie leku Flucofast
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty,
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby,
- wysypka.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność,
- zmniejszenie apetytu,
- bezsenność, senność,
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku,
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej,
- ból mięśni,
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość,
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie,
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi,
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi),
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
- drżenie,
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca,
- niewydolność wątroby,
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry,
ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy,
- wypadanie włosów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu Flucofast nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida inne
niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący niewydolność kory nadnerczy, co może być
obserwowane, choć rzadko, także po zastosowaniu flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5 Wpływ flukonazolu na inne leki.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością leczenia oraz z płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie
hepatotoksyczne flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu leczenia.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu,
u pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka takimi
jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne przyjmowanie leków
mogących powodować zaburzenia rytmu serca.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych leków
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QTc oraz
jest substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella). Pacjenci z AIDS
są bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych.
Jeśli u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy
przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem
z powodu inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować;
w razie wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać
podawanie flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Flucofast, 50 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 100 mg, zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Flucofast, 150 mg, zawiera laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd. Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu odnotowano występowanie
zaburzeń kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym
badaniu wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu
cztery razy na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie
odstępu QTc. Jednoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).
Terfenadyna. W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego
odstępu QTc, u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę,
przeprowadzono w tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę
flukonazolu nie wpływała na odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg
na dobę wykazano, że flukonazol w dawce 400 mg na dobę i większej, znacząco zwiększał stężenia
w osoczu przyjmowanej jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny
z flukonazolem podawanym w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie
kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych
niż 400 mg na dobę.
Astemizol. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu.
Zwiększenie stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń
rytmu typu torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pimozyd. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu
w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było
związane z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z wystąpieniem zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić
do nagłego zgonu z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna. Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego
działania na CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłego zgonu
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Amiodaron. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może prowadzić do wydłużenia
odstępu QT. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu
z flukonazolem, szczególnie w dużych dawkach (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Hydrochlorotiazyd. Badania interakcji farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie
wielokrotnych dawek hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol,
powodowało zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. To zwiększenie nie powoduje zwykle
konieczności zmiany schematu dawkowania flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diuretyki.
Ryfampicyna. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC
flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4, stosowanych razem z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu,
ze względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl. W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz
alfentanylu podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie,
prawdopodobnie w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki
alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina. Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie
5-nortryptyliny i (lub) S-amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego,
a następnie po tygodniu. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny
i nortryptyliny.
Amfoterycyna B. Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom
z prawidłową i osłabioną czynnością układu odpornościowego dało następujące wyniki: niewielkie
addycyjne działanie przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Candida
albicans, brak interakcji w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus
neoformans oraz antagonizm obu leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus
fumigatus. Kliniczne znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe. Po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych
azoli przeciwgrzybiczych, opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa,
krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu
protrombinowego u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego
stosowania flukonazolu i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie
z powodu hamowania metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących
jednocześnie pochodne kumaryny lub indandionu i flukonazol należy kontrolować czas
protrombinowy. Może być konieczne zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam. Po podaniu doustnym midazolamu
flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku na czynności psychomotoryczne.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz midazolamu podawanego doustnie
w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało okres półtrwania odpowiednio 3,7-
i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany jednocześnie z 0,25 mg podawanego
doustnie triazolamu zwiększał AUC triazolamu oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz
2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz
przedłużone działanie triazolamu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin
i flukonazolu, należy rozważyć zmniejszenie dawek benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie
pacjenta.
Karbamazepina. Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie
stężenia karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny.
Może być konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru
stężenia i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia. Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina,
amlodypina, werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb. Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem
(200 mg) Cmax i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid. Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie
stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić
szczególną uwagę na ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl. Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego
podawania flukonazolu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4,
takimi jak atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak
fluwastatyna. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie
występują objawy miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli
znacznie zwiększy się aktywność kinazy kreatynowej lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub
rabdomiolizę, należy przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna. Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego
leczenia flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc. na dobę)
obserwowano 1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie,
zmniejszając dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus. Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez
inhibicję izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus. Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania
jego metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkę syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus. Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu
podawanego doustnie, z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie
zaobserwowano znaczących zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu
takrolimusu. Zwiększanie się stężenia takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie
doustnie podawanego takrolimusu należy zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan. Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie
warunkuje antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia
losartanem. U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon. Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być
modyfikacja dawki metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu
i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas
podawania wyłącznie flurbiprofenu. Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
i mieszaniny racemicznej ibuprofenu (400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego
izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie
mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina. Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne
stosowanie 200 mg flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie
AUC24 fenytoiny o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania
z fenytoiną należy monitorować jej stężenia w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania
fenytoiny.
Prednizon. Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem
wątroby, u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego
leczenia flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna. Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC
ryfabutyny nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie
otrzymujących ryfabutynę i flukonazol. Podczas jednoczesnego leczenia należy brać pod uwagę
wystąpienie objawów toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir. Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku
hamowania metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny.
Interakcje z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna
może być modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika. U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania
w surowicy podawanych doustnie pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu,
glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste
kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz odpowiednie zmniejszenie dawki pochodnych
sulfonylomocznika.
Teofilina. W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg
przez 14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów,
którzy jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka. Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu
stężenia alkaloidów barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności,
prawdopodobnie w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A. Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego
leczenie złożone kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem,
wystąpiły działania niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które
ustępowały po odstawieniu flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak
należy brać pod uwagę możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol. Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie
doustnie worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez
2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby)
u 8 zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax oraz AUCτ worykonazolu o średnio 57% (90% CI:
20%, 107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania
worykonazolu i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się
monitorowanie działań niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno
po flukonazolu.
Zydowudyna. Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu
zmniejszonego o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy
obserwować pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych
związanych z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki
zydowudyny.
Azytromycyna. W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem
18 zdrowych ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce
1200 mg, na farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także
wpływ flukonazolu na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie
interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne. Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące
stosowania wielokrotnych dawek flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na
stężenie żadnego z hormonów, jednak dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu
i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach
wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor. Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancją, która wzmacnia działanie białka CFTR
(ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na
iwakaftor oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących
jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest
zmniejszenie dawki iwakaftoru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
14
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4), zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4),
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
(patrz punkt 4.4),
15
Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
*p wod tyamni aw ysypka polekowa o stałym umiejascstoewniiean, iguo. rączka
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Fluconazolum 200 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Kapsułka; Korpus; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Erytrozyna (E 127); Błękit patentowy (E 131); Żółcień pomarańczowa (E 110); Wieczko; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały
Flucofast 200 mg to kapsułki twarde, o ametystowym denku i białym wieczku, rozmiar ‘0’. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu flukonazolu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Pacjenta należy ostrzec o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub drgawek w trakcie stosowania produktu Flucofast (patrz punkt 4.8) i doradzić, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z tych objawów.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
60 pozycji, według częstości
- często: ból głowy; ból brzucha; wymioty; biegunka; nudności; zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz; punkt 4.4); aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4); fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4); wysypka (patrz punkt 4.4)
- niezbyt często: niedokrwistość; zmniejszenie łaknienia; bezsenność; senność; drgawki; parestezje; zawroty głowy; zmiany smaku; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; zaparcia; niestrawność; wzdęcia; suchość w jamie ustnej; cholestaza (patrz punkt 4.4); żółtaczka (patrz punkt 4.4); zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4); wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4); pokrzywka (patrz punkt 4.4); świąd; zwiększona potliwość; ból mięśni; zmęczenie; złe samopoczucie; astenia; gorączka
- rzadko: agranulocytoza; leukopenia; trombocytopenia; neutropenia; anafilaksja; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; hipokaliemia; drżenie; zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4); martwica komórek alaninowej (patrz punkt 4.4); komórek; wątrobowych (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4); uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4); toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4); zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4); złuszczające zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; łysienie
- częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dawkowanie |
|---|---|
| Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka jest zwiększona do 800 mg. |
| Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie kokcydioidomikozy | 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 miesięcy do 24 miesięcy lub w razie konieczności dłużej. Czasami dawka może zostać zwiększona do 800 mg. |
| Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida | 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych | 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie, następnie 100 mg do 200 mg do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej - dawka zależy od lokalizacji | 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni, do czasu, kiedy lekarz zaleci zakończenie leczenia. |
| Zapobieganie zakażeniom błony śluzowej jamy ustnej i gardła | 100 mg do 200 mg raz na dobę, lub 200 mg 3 razy na tydzień, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
| Leczenie zakażeń drożdżakowych narządów płciowych | Pojedyncza dawka 150 mg. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Zapobieganie nawrotom zakażeń pochwy | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie raz na tydzień przez 6 miesięcy (jeśli u pacjentki jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia). |
|---|---|
| Leczenie zakażeń grzybiczych skóry i paznokci | W zależności od miejsca zakażenia 50 mg raz na dobę, 150 mg raz w tygodniu, 300 mg do 400 mg raz w tygodniu przez 1 do 4 tygodni (w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni, w zakażeniach paznokci leczenie należy kontynuować do czasu zastąpienia starego paznokcia przez nowy, niezakażony). |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym (jeśli układ odpornościowy pacjenta jest słaby i nie funkcjonuje prawidłowo) | 200 mg do 400 mg raz na dobę, jeśli u pacjenta jest zwiększone ryzyko nawrotów zakażenia. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
| Wskazanie | Dawka dobowa |
|---|---|
| Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych jamy ustnej i gardła - dawka i długość leczenia zależą od ciężkości i miejsca zakażenia | 3 mg/kg mc. (w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.) |
| Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych | 6 do 12 mg/kg mc. |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci (jeśli układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo) | 3 do 12 mg/kg mc. |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 5
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dorośli (dorośli)
| Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania leczenia | |
|---|---|---|---|
| Kryptokokoza | - Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych | Dawka nasycająca: 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 200 mg do 400 mg na dobę | Zwykle 6 do 8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg |
| - Leczenie podtrzymujące w zapobieganiu nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów | 200 mg na dobę | Nieograniczony czas stosowania w dawce dobowej 200 mg | |
| Kokcydioidomikoza | 200 mg do 400 mg na dobę | 11 do 24 miesięcy lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta. W niektórych zakażeniach, zwłaszcza w zapaleniu opon mózgowych, można rozważyć zastosowanie dawki 800 mg na dobę | |
| Kandydozy inwazyjne | Dawka nasycająca: 800 mg pierwszej doby. Następna dawka: 400 mg na dobę | Zalecana zwykle długość leczenia zakażenia drożdżakowego krwi wynosi 2 tygodnie po | |
| pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych charakterystycznych dla kandydemii | |||
| Leczenie kandydozy błon śluzowych | - Kandydoza jamy ustnej | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 7 do 21 dni (do czasu ustąpienia kandydozy jamy ustnej). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego |
| - Kandydoza przełyku | Dawka nasycająca: 200 mg do 400 mg pierwszej doby. Następna dawka: 100 mg do 200 mg na dobę | 14 do 30 dni (do czasu ustąpienia kandydozy przełyku). Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Występowanie drożdżaków w moczu | 200 mg do 400 mg na dobę | 7 do 21 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| - Przewlekła zanikowa kandydoza | 50 mg na dobę | 14 dni | |
| - Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych | 50 mg do 100 mg na dobę | Do 28 dni. Można stosować dłużej u pacjentów z ciężkim osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| Zapobieganie nawrotom drożdżakowego zapalenia błony śluzowej u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów | - Kandydoza jamy ustnej | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego |
| - Kandydoza przełyku | 100 mg do 200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień | Nieograniczony czas stosowania u pacjentów z przewlekłym osłabieniem czynności układu immunologicznego | |
| Kandydoza narządów płciowych | - Ostra drożdżyca pochwy - Drożdżakowe zapalenie żołędzi | 150 mg | Pojedyncza dawka |
| - Leczenie i zapobieganie nawrotom drożdżycy pochwy (4 lub więcej zakażeń w roku) | 150 mg co trzeci dzień, w sumie 3 dawki (doba 1., 4. i 7.), a następnie dawka podtrzymująca 150 mg raz na tydzień | Dawka podtrzymująca: 6 miesięcy | |
| - Grzybica stóp - Grzybica tułowia - Grzybica podudzi - Drożdżyca skóry | 150 mg raz na tydzień lub 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni; w grzybicy stóp może być konieczne stosowanie do 6 tygodni | |
| 300 mg do 400 mg raz na tydzień | 1 do 3 tygodni | ||
| 50 mg raz na dobę | 2 do 4 tygodni | ||
| - Grzybica paznokci (onychomikoza) | 150 mg raz na tydzień | Leczenie należy kontynuować aż do zastąpienia zakażonego paznokcia przez nowy, niezakażony. Czas potrzebny do odrostu nowego paznokcia dłoni lub stopy wynosi odpowiednio 3 do 6 lub 6 do 12 miesięcy. Szybkość odrostu może jednak różnić się u poszczególnych pacjentów, także w zależności od wieku. Po wyleczeniu przewlekłego zakażenia paznokcie czasami mogą pozostać zniekształcone. | |
| Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u pacjentów z przedłużającą się neutropenią | 200 mg do 400 mg | Leczenie należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po jej ustąpieniu, kiedy liczba neutrofili zwiększy się powyżej 1000 komórek na mm3. | |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–4
| Wskazanie | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| - Kandydoza błon śluzowych | Dawka początkowa: 6 mg/kg mc. Następna dawka: 3 mg/kg mc. na dobę. | Dawkę początkową można stosować w pierwszym dniu leczenia w celu szybszego osiągnięcia stanu równowagi |
| - Kandydozy inwazyjne - Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych | 6 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z dużym ryzykiem nawrotu | 6 mg/kg mc. na dobę | W zależności od ciężkości choroby |
| - Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością | 3 do 12 mg/kg mc. na dobę | W zależności od stopnia oraz czasu trwania neutropenii (patrz „Dawkowanie u dorosłych”) |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| Grupa wiekowa | Dawkowanie | Zalecenia |
|---|---|---|
| Noworodki (do 14 dni) | Taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u niemowląt, małych dzieci i dzieci należy podawać co 72 godziny. | Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 12 mg/kg mc., podawanej co 72 godziny. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Procent dawki zalecanej |
|---|---|
| >50 | 100% |
| ≤50 (bez dializ) | 50% |
| Regularne dializy | 100% po każdej dializie |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Flucofast
Kiedy nie stosować leku Flucofast
• jeśli pacjent ma uczulenie na flukonazol, na inne związki azolowe lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); objawami mogą być
swędzenie, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu,
• jeśli pacjent stosuje astemizol, terfenadynę (leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu
alergii),
• jeśli pacjent stosuje cyzapryd (w leczeniu zaburzeń żołądka),
• jeśli pacjent stosuje pimozyd (w leczeniu zaburzeń umysłowych),
• jeśli pacjent stosuje chinidynę (w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• jeśli pacjent stosuje erytromycynę (antybiotyk do leczenia zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Flucofast należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• u pacjenta stwierdzono choroby serca, w tym zaburzenia rytmu serca,
• u pacjenta we krwi wykryto zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu,
• u pacjenta występują ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności
w oddychaniu),
• u pacjenta po zastosowaniu leku Flucofast kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub
złuszczanie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej,
• u pacjenta rozwiną się objawy „niewydolności kory nadnerczy”, kiedy nadnercza nie
wytwarzają odpowiedniej ilości pewnych hormonów steroidowych, takich jak kortyzol
(przewlekłe lub długo trwające zmęczenie, osłabienie mięśni, utrata apetytu, zmniejszenie
masy ciała, ból brzucha),
• zakażenie grzybicze nie ustępuje, konieczne może być zastosowanie innego leczenia
przeciwgrzybiczego.
U pacjentów leczonych lekiem Flucofast występowały przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia
and systemic symptoms). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych
opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Flucofast i niezwłocznie zwrócić się
o pomoc medyczną.
Flucofast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu astemizolu, terfenadyny (leki
przeciwhistaminowe stosowane w alergii), cyzaprydu (stosowanego w zaburzeniach żołądka),
pimozydu (stosowanego w zaburzeniach umysłowych), chinidyny (stosowanej w zaburzeniach rytmu
serca) lub erytromycyny (antybiotyku stosowanego w leczeniu infekcji), ponieważ nie należy ich
stosować razem z lekiem Flucofast (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Flucofast”).
Są również inne leki, które mogą oddziaływać z lekiem Flucofast.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, powinien się upewnić, że lekarz jest o tym
poinformowany:
- ryfampicyna, ryfabutyna, azytromycyna (antybiotyki do leczenia zakażeń),
- alfentanyl, fentanyl (leki znieczulające),
- amitryptylina, nortryptylina (leki przeciwdepresyjne),
- amfoterycyna B, worykonazol (leki przeciwgrzybicze),
- leki zmniejszające krzepliwość krwi, zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi (warfaryna lub
podobne leki),
- benzodiazepiny (midazolam, triazolam lub inne podobne leki) ułatwiające zasypianie lub
uspakajające,
- karbamazepina, fenytoina (stosowane w leczeniu padaczki),
- nifedypina, izradypina, amlodypina, felodypina i losartan (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
- cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus lub takrolimus (zapobiegające odrzuceniu przeszczepów),
- cyklofosfamid, alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna lub inne podobne leki) stosowane
w leczeniu chorób nowotworowych,
- halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
- statyny (atorwastatyna, symwastatyna i fluwastatyna lub inne podobne leki) stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu,
- metadon (lek przeciwbólowy),
- celekoksyb, flurbiprofen, naproksen, ibuprofen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak
(niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- prednizon (steroid),
- zydowudyna, znana również jako AZT; sakwinawir (stosowane u pacjentów z HIV),
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd lub tolbutamid,
- teofilina (stosowana w astmie),
- witamina A (uzupełnienie diety),
- iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy),
- hydrochlorotiazyd (lek moczopędny),
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka zamierza zajść w ciążę, zaleca się, aby po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu,
a przed zajściem w ciążę, odczekała tydzień. W razie dłuższych cykli leczenia flukonazolem należy
porozmawiać z lekarzem o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie leczenia
i przez tydzień od przyjęcia ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub stara się o dziecko, nie powinna
przyjmować flukonazolu, chyba że lekarz zalecił inaczej. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży podczas przyjmowania tego leku lub w ciągu tygodnia od przyjęcia
ostatniej dawki, powinna skontaktować się z lekarzem.
Flukonazol przyjmowany w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
poronienia. Flukonazol przyjmowany w pierwszym trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko
urodzenia dziecka z wadami wrodzonymi serca, kości i (lub) mięśni.
Notowano przypadki dzieci z wadami wrodzonymi czaszki, uszu oraz kości udowej i łokciowej,
urodzonych przez matki leczone z powodu kokcydioidomykozy przez co najmniej 3 miesiące dużymi
dawkami flukonazolu (400 - 800 mg na dobę). Związek między stosowaniem flukonazolu a tymi
przypadkami nie jest jasny.
Nie należy stosować leku Flucofast u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku Flucofast wynoszącej
200 mg lub mniej. Nie należy karmić piersią w przypadku przyjmowania przez pacjentkę kilku dawek
leku Flucofast.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że sporadycznie
mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki.
Flucofast zawiera laktozę jednowodną, żółcień pomarańczową (E 110) oraz sód
Lek może powodować reakcje alergiczne.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne są
rzadkie. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym
lekarzowi:
- nagłe sapanie, trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi,
- opuchlizna powiek, twarzy lub ust,
- swędzenie całego ciała, zaczerwienienie skóry lub czerwone albo swędzące krosty,
- wysypka na skórze,
- ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka z powstawaniem pęcherzy (może również dotyczyć
jamy ustnej i języka).
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku
Flucofast i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS
lub zespół nadwrażliwości na lek).
Lek Flucofast może mieć wpływ na wątrobę. Objawy ze strony wątroby obejmują:
- uczucie zmęczenia,
- utratę apetytu,
- wymioty,
- zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka).
Lek Flucofast może mieć wpływ na korę nadnerczy i stężenie wytwarzanych hormonów
steroidowych. Objawy zaburzeń kory nadnerczy obejmują:
- zmęczenie,
- osłabienie mięśni,
- utratę apetytu,
- zmniejszenie masy ciała,
- ból brzucha.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy przerwać stosowanie leku Flucofast
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty,
- zwiększenie wartości testów czynności wątroby,
- wysypka.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, powodujące bladość, osłabienie i duszność,
- zmniejszenie apetytu,
- bezsenność, senność,
- drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi (uczucie wirowania), zaburzenia czucia,
najczęściej w postaci mrowienia, kłucia lub drętwienia, zmiany smaku,
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej,
- ból mięśni,
- uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- bąble, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość,
- uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, gorączka.
Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi uczestniczących w obronie organizmu przed
zakażeniami oraz komórek krwi pomagających powstrzymać krwawienie,
- czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry, mogące być skutkiem zmniejszenia się liczby
płytek krwi lub zmiany w obrębie innych komórek krwi,
- zmiany parametrów biochemicznych krwi (wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi),
- zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
- drżenie,
- zaburzenia w badaniu EKG, zaburzenia rytmu serca,
- niewydolność wątroby,
- reakcje alergiczne (niekiedy ciężkie), w tym rozległa wysypka pęcherzowa i złuszczanie skóry,
ciężkie reakcje skórne, opuchlizna ust lub twarzy,
- wypadanie włosów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pokrewne związki azolowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Z badań dotyczących interakcji po podaniu wielokrotnym wynika, że przeciwwskazane jest podawanie
terfenadyny pacjentom otrzymującym flukonazol w dawkach wielokrotnych, wynoszących 400 mg na
dobę lub więcej. Stosowanie innych leków, które wydłużają odstęp QT i są metabolizowane przez
cytochrom P450 (izoenzym CYP3A4), takich jak: cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz
erytromycyna, jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących flukonazol (patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Grzybica skóry owłosionej głowy
Badano stosowanie flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci. Nie wykazano
wyższej skuteczności niż gryzeofulwiny, a ogólny odsetek wyzdrowień był mniejszy niż 20%. Dlatego
produktu Flucofast nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Kryptokokoza
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy o innych lokalizacjach (np.
kryptokokoza płuc lub skóry) są ograniczone i dlatego brak dokładnych zaleceń dotyczących
dawkowania.
Głębokie grzybice endemiczne
Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu innych postaci grzybicy endemicznej, takich jak
parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza są ograniczone i dlatego
brak dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Kandydoza
Badania wykazały zwiększoną częstość zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Candida inne
niż C. albicans. Szczepy te są często z natury oporne (np. C. krusei i C. auris) lub wykazują
zmniejszoną wrażliwość (C. glabrata) na flukonazol. W takich zakażeniach może być konieczne
zastosowanie innego leczenia przeciwgrzybiczego, jeśli wcześniejsze leczenie było nieskuteczne.
Dlatego zaleca się, aby lekarze przepisujący produkty lecznicze brali pod uwagę częstość
występowania oporności na flukonazolu różnych gatunków z rodzaju Candida.
Nerki
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 4.2).
Niewydolność kory nadnerczy
Ketokonazol znany jest jako czynnik powodujący niewydolność kory nadnerczy, co może być
obserwowane, choć rzadko, także po zastosowaniu flukonazolu.
Niewydolność kory nadnerczy związana z jednoczesnym leczeniem prednizonem została opisana
w punkcie 4.5 Wpływ flukonazolu na inne leki.
Wątroba i drogi żółciowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania flukonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Stosowanie flukonazolu wiązało się rzadko z ciężkim toksycznym uszkodzeniem wątroby, w tym ze
skutkiem śmiertelnym, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. W przypadkach
hepatotoksycznego działania flukonazolu nie obserwowano jednoznacznego związku z całkowitą
dawką dobową leku, długością leczenia oraz z płcią ani wiekiem pacjentów. Działanie
hepatotoksyczne flukonazolu zwykle ustępowało po zaprzestaniu leczenia.
Jeśli w trakcie leczenia flukonazolem wystąpią zaburzenia wyników badań czynności wątroby, należy
dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie wystąpi cięższe uszkodzenie tego narządu.
Należy poinformować pacjenta, jakie mogą wystąpić objawy świadczące o silnym działaniu na
wątrobę (znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka). Pacjent
powinien niezwłocznie przerwać stosowanie flukonazolu i skonsultować się z lekarzem.
Układ sercowo-naczyniowy
Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, było związane z wydłużeniem odstępu QT
w elektrokardiogramie. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu,
u pacjentów przyjmujących flukonazol rzadko notowano wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu
typu torsade de pointes. Dotyczyło to ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka takimi
jak: choroby mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe oraz jednoczesne przyjmowanie leków
mogących powodować zaburzenia rytmu serca.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania flukonazolu u pacjentów, u których występują
powyższe czynniki ryzyka zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne stosowanie innych leków
wydłużających odstęp QT oraz metabolizowanych przez cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Halofantryna
Wykazano, że halofantryna stosowana w zalecanej dawce terapeutycznej wydłuża odstęp QTc oraz
jest substratem dla izoenzymu CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania flukonazolu
i halofantryny (patrz punkt 4.5).
Reakcje skórne
Podczas leczenia flukonazolem rzadko obserwowano występowanie skórnych reakcji alergicznych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella). Pacjenci z AIDS
są bardziej skłonni do ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu różnych produktów leczniczych.
Jeśli u leczonego flukonazolem pacjenta z powierzchowną grzybicą wystąpi wysypka, należy
przerwać podawanie flukonazolu. Jeżeli wysypka rozwinie się u pacjenta leczonego flukonazolem
z powodu inwazyjnego lub układowego zakażenia grzybiczego, pacjenta należy uważnie obserwować;
w razie wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego należy przerwać
podawanie flukonazolu.
Notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug
reaction with eosinophilia and systemic symptoms).
Nadwrażliwość
Rzadko opisywano przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.3).
Cytochrom P450
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9 i umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Ponadto jest
również inhibitorem CYP2C19. Należy kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie
flukonazol i leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów
CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Terfenadyna
Należy dokładnie kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol
w dawkach mniejszych niż 400 mg na dobę (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową (E 110), laktozę jednowodną oraz sód.
Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem jest przeciwwskazane
Cyzapryd. Podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu i cyzaprydu odnotowano występowanie
zaburzeń kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W kontrolowanym
badaniu wykazano, że jednoczesne podawanie 200 mg flukonazolu raz na dobę i 20 mg cyzaprydu
cztery razy na dobę powodowało istotne zwiększenie stężenia cyzaprydu w osoczu oraz wydłużenie
odstępu QTc. Jednoczesne podawanie cyzaprydu i flukonazolu jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).
Terfenadyna. W związku z występowaniem ciężkich zaburzeń rytmu zależnych od skorygowanego
odstępu QTc, u pacjentów przyjmujących jednocześnie azole przeciwgrzybicze i terfenadynę,
przeprowadzono w tym zakresie badania interakcji. W jednym badaniu dawka 200 mg na dobę
flukonazolu nie wpływała na odstęp QTc. W innym badaniu z dawkami flukonazolu 400 mg i 800 mg
na dobę wykazano, że flukonazol w dawce 400 mg na dobę i większej, znacząco zwiększał stężenia
w osoczu przyjmowanej jednocześnie terfenadyny. Przeciwwskazane jest stosowanie terfenadyny
z flukonazolem podawanym w dawkach 400 mg lub większych (patrz punkt 4.3). Należy dokładnie
kontrolować pacjentów przyjmujących jednocześnie terfenadynę i flukonazol w dawkach mniejszych
niż 400 mg na dobę.
Astemizol. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z astemizolem może zmniejszać klirens astemizolu.
Zwiększenie stężenia astemizolu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i rzadko do zaburzeń
rytmu typu torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie astemizolu i flukonazolu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pimozyd. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z pimozydem może hamować metabolizm pimozydu,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Zwiększone stężenie pimozydu
w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz rzadko do zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Chinidyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z chinidyną może hamować metabolizm chinidyny,
chociaż nie przeprowadzono w tym zakresie badań in vitro ani in vivo. Stosowanie chinidyny było
związane z wydłużeniem odstępu QT oraz rzadko z wystąpieniem zaburzeń rytmu typu torsade de
pointes. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i chinidyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Erytromycyna. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), co w konsekwencji może prowadzić
do nagłego zgonu z przyczyn sercowych. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i erytromycyny jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem nie jest zalecane
Halofantryna. Flukonazol może zwiększać stężenie halofantryny w osoczu z powodu hamującego
działania na CYP3A4. Jednoczesne stosowanie flukonazolu i halofantryny może zwiększać ryzyko
kardiotoksyczności (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz ryzyko nagłego zgonu
z przyczyn sercowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz
punkt 4.4).
Amiodaron. Jednoczesne stosowanie flukonazolu z amiodaronem może prowadzić do wydłużenia
odstępu QT. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu
z flukonazolem, szczególnie w dużych dawkach (800 mg).
Leki, których jednoczesne stosowanie z flukonazolem wiąże się z koniecznością zachowania środków
ostrożności oraz modyfikacji dawki
Wpływ innych leków na flukonazol
Hydrochlorotiazyd. Badania interakcji farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie
wielokrotnych dawek hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol,
powodowało zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. To zwiększenie nie powoduje zwykle
konieczności zmiany schematu dawkowania flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diuretyki.
Ryfampicyna. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i flukonazolu powodowało zmniejszenie AUC
flukonazolu o 25% i skrócenie okresu półtrwania (t½) flukonazolu o 20%. Należy rozważyć możliwość
zwiększenia dawki flukonazolu u pacjentów przyjmujących jednocześnie ryfampicynę.
Badania interakcji wykazały, że doustne stosowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną,
lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub po napromieniowaniu całego ciała przed
przeszczepieniem szpiku kostnego, nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie
flukonazolu.
Wpływ flukonazolu na inne leki
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450 oraz umiarkowanym
inhibitorem izoenzymu CYP3A4. Flukonazol jest również inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Oprócz
zaobserwowanych (udokumentowanych) interakcji wymienionych poniżej, istnieje ryzyko
zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4, stosowanych razem z flukonazolem. W związku z tym należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania takich leków i dokładnie kontrolować pacjentów. Hamowanie
aktywności enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, ze
względu na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 4.3).
Alfentanyl. W trakcie jednoczesnego stosowania u zdrowych ochotników flukonazolu (400 mg) oraz
alfentanylu podawanego dożylnie (20 μg/kg mc.), AUC10 alfentanylu zwiększało się 2-krotnie,
prawdopodobnie w wyniku hamowania CYP3A4. Konieczna może być modyfikacja dawki
alfentanylu.
Amitryptylina, nortryptylina. Flukonazol nasila działanie amitryptyliny i nortryptyliny. Stężenie
5-nortryptyliny i (lub) S-amitryptyliny można oznaczyć na początku leczenia skojarzonego,
a następnie po tygodniu. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkowanie amitryptyliny
i nortryptyliny.
Amfoterycyna B. Jednoczesne podawanie flukonazolu i amfoterycyny B zakażonym myszom
z prawidłową i osłabioną czynnością układu odpornościowego dało następujące wyniki: niewielkie
addycyjne działanie przeciwgrzybicze w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Candida
albicans, brak interakcji w przypadku zakażenia wewnątrzczaszkowego przez Cryptococcus
neoformans oraz antagonizm obu leków w przypadku zakażenia ogólnoustrojowego przez Aspergillus
fumigatus. Kliniczne znaczenie wyników uzyskanych w tych badaniach jest nieznane.
Leki przeciwzakrzepowe. Po wprowadzeniu flukonazolu do obrotu, podobnie jak w przypadku innych
azoli przeciwgrzybiczych, opisywano występowanie krwawień (siniaki, krwawienia z nosa,
krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz i smoliste stolce) wraz z wydłużeniem się czasu
protrombinowego u pacjentów otrzymujących flukonazol i warfarynę. W czasie jednoczesnego
stosowania flukonazolu i warfaryny czas protrombinowy wydłużył się 2-krotnie, prawdopodobnie
z powodu hamowania metabolizmu warfaryny przez izoenzym CYP2C9. U osób przyjmujących
jednocześnie pochodne kumaryny lub indandionu i flukonazol należy kontrolować czas
protrombinowy. Może być konieczne zmodyfikowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Benzodiazepiny (krótko działające) np. midazolam, triazolam. Po podaniu doustnym midazolamu
flukonazol zwiększał stężenie midazolamu oraz nasilał wpływ leku na czynności psychomotoryczne.
Jednoczesne stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg oraz midazolamu podawanego doustnie
w dawce 7,5 mg zwiększało AUC midazolamu oraz wydłużało okres półtrwania odpowiednio 3,7-
i 2,2-krotnie. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę stosowany jednocześnie z 0,25 mg podawanego
doustnie triazolamu zwiększał AUC triazolamu oraz wydłużał okres półtrwania odpowiednio 4,4- oraz
2,3-krotnie. Podczas jednoczesnego podawania flukonazolu i triazolamu obserwowano nasilone oraz
przedłużone działanie triazolamu. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie benzodiazepin
i flukonazolu, należy rozważyć zmniejszenie dawek benzodiazepin oraz właściwe kontrolowanie
pacjenta.
Karbamazepina. Flukonazol hamuje metabolizm karbamazepiny. Obserwowano również zwiększenie
stężenia karbamazepiny w surowicy o 30%. Istnieje ryzyko rozwoju toksyczności karbamazepiny.
Może być konieczne dostosowanie dawkowania karbamazepiny w zależności od wyników pomiaru
stężenia i (lub) od działania leku.
Antagoniści wapnia. Niektóre leki z grupy wybiórczych antagonistów wapnia (nifedypina, izradypina,
amlodypina, werapamil i felodypina), są metabolizowane przez CYP3A4. Flukonazol może zwiększać
ogólnoustrojowe narażenie na działanie antagonistów wapnia. Zaleca się częste kontrolowanie
pacjenta pod względem występowania działań niepożądanych.
Celekoksyb. Podczas jednoczesnego leczenia flukonazolem (200 mg na dobę) i celekoksybem
(200 mg) Cmax i AUC celekoksybu zwiększały się odpowiednio o 68% i 134%. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem konieczne może być zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę.
Cyklofosfamid. Jednoczesne leczenie cyklofosfamidem i flukonazolem powoduje zwiększenie
stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy. Jeśli leki te stosuje się jednocześnie, należy zwrócić
szczególną uwagę na ryzyko zwiększania się stężenia bilirubiny oraz kreatyniny w surowicy.
Fentanyl. Zanotowano jeden przypadek śmiertelny, prawdopodobnie w wyniku interakcji fentanylu
z flukonazolem. Ponadto wykazano, że u zdrowych ochotników flukonazol znacząco opóźnia
eliminację fentanylu. Zwiększone stężenie fentanylu może prowadzić do wystąpienia depresji
oddechowej. Należy ściśle kontrolować pacjenta ze względu na ryzyko związane z wystąpieniem
depresji oddechowej. Może być konieczna zmiana dawkowania fentanylu.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego
podawania flukonazolu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA metabolizowanymi z udziałem CYP3A4,
takimi jak atorwastatyna i symwastatyna, lub metabolizowanymi z udziałem CYP2C9, takimi jak
fluwastatyna. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie
występują objawy miopatii i rabdomiolizy oraz kontrolować aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli
znacznie zwiększy się aktywność kinazy kreatynowej lub rozpozna się lub podejrzewa miopatię lub
rabdomiolizę, należy przerwać stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA.
Produkty immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus)
Cyklosporyna. Flukonazol znacząco zwiększa stężenie i AUC cyklosporyny. W czasie jednoczesnego
leczenia flukonazolem w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporyną (2,7 mg/kg mc. na dobę)
obserwowano 1,8-krotne zwiększenie AUC cyklosporyny. Leki te można stosować jednocześnie,
zmniejszając dawkę cyklosporyny w zależności od jej stężenia.
Ewerolimus. Flukonazol może powodować zwiększenie stężenia ewerolimusu w osoczu poprzez
inhibicję izoenzymu CYP3A4, jednak nie przeprowadzono badań in vitro ani in vivo.
Syrolimus. Flukonazol zwiększa stężenie syrolimusu w osoczu, przypuszczalnie w wyniku hamowania
jego metabolizmu z udziałem CYP3A4 i P-glikoproteiny. Leki te można stosować w skojarzeniu, jeśli
dostosuje się dawkę syrolimusu w zależności od wartości stężenia i (lub) działania leku.
Takrolimus. Flukonazol może nawet 5-krotnie zwiększać stężenie w surowicy takrolimusu
podawanego doustnie, z powodu hamowania jego metabolizmu przez CYP3A4 w jelitach. Nie
zaobserwowano znaczących zmian parametrów farmakokinetycznych po dożylnym podaniu
takrolimusu. Zwiększanie się stężenia takrolimusu wiązało się z nefrotoksycznością. Dawkowanie
doustnie podawanego takrolimusu należy zmniejszyć w zależności od jego stężenia.
Losartan. Flukonazol hamuje metabolizm losartanu do czynnego metabolitu (E-31 74), który głównie
warunkuje antagonizm w stosunku do receptora angiotensyny II, występujący podczas leczenia
losartanem. U pacjenta należy stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
Metadon. Flukonazol może zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Konieczna może być
modyfikacja dawki metadonu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Podczas jednoczesnego podawania flurbiprofenu
i flukonazolu wartości Cmax i AUC flurbiprofenu były większe odpowiednio o 23% i 81% niż podczas
podawania wyłącznie flurbiprofenu. Analogicznie, podczas jednoczesnego podawania flukonazolu
i mieszaniny racemicznej ibuprofenu (400 mg) wartości Cmax i AUC farmakologicznie czynnego
izomeru [S-(+)-ibuprofen] były większe odpowiednio o 15% i 82% niż podczas podawania wyłącznie
mieszaniny racemicznej ibuprofenu.
Chociaż nie ma specyficznych badań, stwierdzono, że flukonazol może zwiększać narażenie
ogólnoustrojowe na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne metabolizowane z udziałem CYP2C9 (np.
naproksen, lornoksykam, meloksykam, diklofenak). Zaleca się często kontrolować, czy u pacjenta nie
występują działania niepożądane lub objawy toksyczności NLPZ. Konieczna może być modyfikacja
dawkowania leków z grupy NLPZ.
Fenytoina. Flukonazol hamuje metabolizm wątrobowy fenytoiny. Jednoczesne, wielokrotne
stosowanie 200 mg flukonazolu i 250 mg fenytoiny podawanej dożylnie, powoduje zwiększenie
AUC24 fenytoiny o odpowiednio 75% oraz Cmin o 128%. Podczas jednoczesnego stosowania
z fenytoiną należy monitorować jej stężenia w surowicy, w celu uniknięcia toksycznego działania
fenytoiny.
Prednizon. Zanotowano pojedynczy przypadek leczonego prednizonem pacjenta z przeszczepem
wątroby, u którego wystąpiła ostra niewydolność kory nadnerczy po zaprzestaniu 3-miesięcznego
leczenia flukonazolem. Odstawienie flukonazolu przypuszczalnie spowodowało nasilenie aktywności
CYP3A4, co doprowadziło do zwiększonego metabolizmu prednizonu. U pacjentów długotrwale
leczonych flukonazolem należy dokładnie kontrolować, czy po odstawieniu flukonazolu nie występują
objawy niewydolności kory nadnerczy.
Ryfabutyna. Flukonazol zwiększa stężenie ryfabutyny w surowicy, prowadząc do zwiększenia AUC
ryfabutyny nawet o 80%. Zanotowano zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów jednocześnie
otrzymujących ryfabutynę i flukonazol. Podczas jednoczesnego leczenia należy brać pod uwagę
wystąpienie objawów toksyczności ryfabutyny.
Sakwinawir. Flukonazol zwiększa AUC sakwinawiru o około 50% i Cmax o około 55% w wyniku
hamowania metabolizmu wątrobowego sakwinawiru przez CYP3A4 oraz hamowania P-glikoproteiny.
Interakcje z sakwinawirem i rytonawirem nie były badane i mogą być bardziej nasilone. Konieczna
może być modyfikacja dawkowania sakwinawiru.
Pochodne sulfonylomocznika. U zdrowych ochotników flukonazol wydłuża okresy półtrwania
w surowicy podawanych doustnie pochodnych sulfonylomocznika (np. chlorpropamidu,
glibenklamidu, glipizydu i tolbutamidu). Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się częste
kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz odpowiednie zmniejszenie dawki pochodnych
sulfonylomocznika.
Teofilina. W kontrolowanym placebo badaniu interakcji przyjmowanie flukonazolu w dawce 200 mg
przez 14 dni powodowało zmniejszenie średniego klirensu osoczowego teofiliny o 18%. Pacjentów,
którzy jednocześnie z flukonazolem otrzymują duże dawki teofiliny lub u których z różnych powodów
występuje zwiększone ryzyko toksyczności teofiliny, należy obserwować w celu wykrycia objawów
toksyczności teofiliny. Jeśli wystąpią takie objawy, leczenie należy odpowiednio zmodyfikować.
Alkaloidy barwinka. Mimo braku badań, przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać w osoczu
stężenia alkaloidów barwinka (np. winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności,
prawdopodobnie w wyniku hamującego działania na CYP3A4.
Witamina A. Donoszono o pojedynczym przypadku, w którym u jednego pacjenta otrzymującego
leczenie złożone kwasem all-trans-retinowym (kwasowa postać witaminy A) i flukonazolem,
wystąpiły działania niepożądane dotyczące OUN, w postaci guzów rzekomych mózgu, które
ustępowały po odstawieniu flukonazolu. Powyższe skojarzenie leków może być stosowane, jednak
należy brać pod uwagę możliwość występowania działań niepożądanych dotyczących OUN.
Worykonazol. Inhibitor izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie
doustnie worykonazolu (400 mg co 12 godzin przez 1 dobę, następnie 200 mg co 12 godzin przez
2,5 doby) oraz flukonazolu (400 mg w pierwszej dobie, następnie 200 mg co 24 godziny przez 4 doby)
u 8 zdrowych mężczyzn powodowało wzrost Cmax oraz AUCτ worykonazolu o średnio 57% (90% CI:
20%, 107%) oraz 79% (90% CI: 40%, 128%). Nie ustalono dawki i częstości stosowania
worykonazolu i flukonazolu, umożliwiających zmniejszenie powyższego działania. Zaleca się
monitorowanie działań niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany kolejno
po flukonazolu.
Zydowudyna. Flukonazol zwiększa Cmax i AUC zydowudyny odpowiednio o 84% i 74%, z powodu
zmniejszonego o około 45% klirensu zydowudyny podawanej doustnie. Podczas jednoczesnego
stosowania z flukonazolem okres półtrwania zydowudyny również wydłużał się o około 128%. Należy
obserwować pacjentów stosujących oba leki jednocześnie w celu wykrycia działań niepożądanych
związanych z podawaniem zydowudyny. Należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki
zydowudyny.
Azytromycyna. W otwartym, randomizowanym, potrójnie skrzyżowanym badaniu z udziałem
18 zdrowych ochotników, oceniano wpływ azytromycyny, podanej doustnie w pojedynczej dawce
1200 mg, na farmakokinetykę podanej doustnie pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu, a także
wpływ flukonazolu na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie
interakcji farmakokinetycznych pomiędzy flukonazolem i azytromycyną.
Doustne środki antykoncepcyjne. Przeprowadzono dwa badania farmakokinetyczne dotyczące
stosowania wielokrotnych dawek flukonazolu jednocześnie ze złożonymi doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi. Po zastosowaniu flukonazolu w dawce 50 mg nie obserwowano wpływu na
stężenie żadnego z hormonów, jednak dawka 200 mg na dobę zwiększała AUC etynyloestradiolu
i lewonorgestrelu odpowiednio o 40% i 24%. Tak więc stosowanie flukonazolu w tych dawkach
wydaje się nie mieć wpływu na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
Iwakaftor. Jednoczesne podawanie z iwakaftorem, substancją, która wzmacnia działanie białka CFTR
(ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator), zwiększyło 3-krotnie ekspozycję na
iwakaftor oraz 1,9-krotnie na hydroksymetyl-iwakaftor (M1). U pacjentów przyjmujących
jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A, takie jak flukonazol i erytromycyna zalecane jest
zmniejszenie dawki iwakaftoru do 150 mg raz na dobę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są ból głowy, ból brzucha, biegunka,
nudności, wymioty, zwiększenie we krwi aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy
asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej oraz wysypka.
U pacjentów leczonych flukonazolem notowano przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).
Podczas stosowania flukonazolu obserwowano i raportowano przedstawione niżej działania
niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: niedokrwistość
Rzadko: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia
Rzadko: anafilaksja
Niezbyt często: zmniejszenie łaknienia
Rzadko: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia
Niezbyt często: bezsenność, senność
Często: ból głowy
Niezbyt często: drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku
Rzadko: drżenie
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Rzadko: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4), wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4)
Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności
Niezbyt często: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
Często: zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (patrz
Niezbyt często: cholestaza (patrz punkt 4.4), żółtaczka (patrz punkt 4.4),
Rzadko: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4), martwica komórek
alaninowej (patrz punkt 4.4), komórek
14
Często: punkt 4.4), aminotransferazy asparaginianowej (patrz punkt 4.4), fosfatazy alkalicznej we krwi (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: zwiększenie stężenia bilirubiny (patrz punkt 4.4)
Rzadko: wątrobowych (patrz punkt 4.4), zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4), uszkodzenie komórek wątroby (patrz punkt 4.4)
Często: wysypka (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: wysypka polekowa* (patrz punkt 4.4), pokrzywka (patrz punkt 4.4), świąd, zwiększona potliwość
Rzadko: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (patrz punkt 4.4), zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4), ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.4), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, łysienie
Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms)
Niezbyt często: ból mięśni
Niezbyt często: zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka
*p wod tyamni aw ysypka polekowa o stałym umiaesjstecnoiwa,i egnoiruą.c zka
Dzieci i młodzież
Profil i częstość występowania działań niepożądanych oraz nieprawidłowych wyników badań
laboratoryjnych obserwowanych podczas badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży,
z wyjątkiem stosowania w leczeniu kandydozy narządów płciowych, są porównywalne do
obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Fluconazolum 50 mg | Kapsułki twarde | 04905 | 100094541 | ChPL: 2024-07-05, Ulotka: 2024-07-05 |
| Fluconazolum 100 mg | Kapsułki twarde | 14865 | 100198849 | ChPL: 2024-07-05, Ulotka: 2024-07-05 |
| Fluconazolum 150 mg | Kapsułki twarde | 04906 | 100094558 | ChPL: 2024-07-05, Ulotka: 2024-07-05 |
| Fluconazolum 200 mg | Kapsułki twarde | 23288 | 100368412 | ChPL: 2024-07-05, Ulotka: 2024-07-05 |