Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 36 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 8 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Małopłytkowośćwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Eltrombopag TZF jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP, primary immune thrombocytopenia), którzy wykazują niedostateczną odpowiedź na inne sposoby leczenia (np. terapia kortykosteroidami, immunoglobulinami) …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Produkt leczniczy Eltrombopag TZF jest wskazany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ang. primary immune thrombocytopenia, ITP) trwającą przynajmniej 6 miesięcy od rozpoznania, którzy wykazują niedostateczną odpowiedź na …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Produkt leczniczy Eltrombopag TZF jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) w celu leczenia małopłytkowości, gdy stopień małopłytkowości jest głównym czynnikiem uniemożliwiającym rozpoczęcie lub ograniczającym …” · ChPL, pkt 4.1
Wirusowe zapalenie wątroby typu Cwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Eltrombopag TZF jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) w celu leczenia małopłytkowości, gdy stopień małopłytkowości jest głównym czynnikiem uniemożliwiającym rozpoczęcie lub ograniczającym …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na eltrombopag lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
Wygląd
białyróżowybeżowyokrągłynadruk: C21nadruk: C22nadruk: C23 MRP_PL_27.06.2025 v6 Eltrombopag TZF, 25 mg, tabletki powlekane: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „C21” po jednej stronie. Eltrombopag TZF, 50 mg, tabletki powlekane: beżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „C22” po jednej stronie. Eltrombopag TZF, 75 mg, tabletki powlekane: różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „C23” po jednej stronie. Eltrombopag TZF jest dostarczany w blistrach z folii Aluminium/PVC/Aluminium/OPA w pudełku tekturowym zawierającym 14 lub 28 tabletek powlekanych oraz w opakowaniach zbiorczych zawierających 84 tabletki powlekane (3 opakowania po 28). źródło: Ulotka, pkt 6
białyróżowybeżowyokrągłyśrednicy około 7 mmnadruk: C21nadruk: C22nadruk: C23 Eltrombopag TZF, 25 mg, tabletki powlekane Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (o średnicy około 7 mm) z wytłoczonym oznakowaniem „C21” po jednej stronie. Eltrombopag TZF, 50 mg, tabletki powlekane Beżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (o średnicy około 9 mm) z wytłoczonym oznakowaniem „C22” po jednej stronie. Eltrombopag TZF, 75 mg, tabletki powlekane Różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (o średnicy około 11 mm) z wytłoczonym oznakowaniem „C23” po jednej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Eltrombopag wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy rozważaniu zdolności pacjenta do wykonywania czynności, które wymagają osądu bądź zdolności ruchowych lub poznawczych należy mieć na względzie stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych eltrombopagu, w tym występowanie zawrotów głowy lub brak uwagi.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
261 pozycji wyodrębnione przez model AI
bardzo często: Zapalenie nosogardła; zakażenie górnych dróg oddechowych; Zmniejszenie łaknienia; Ból głowy; Świąd; objawy grypopodobne; dreszcze; krwawienie z dziąseł; Zwiększenie aktywności transaminaz; ból w kończynie
często: Zapalenie gardła; grypa; opryszczka wargowa; zapalenie płuc; zapalenie zatok; zapalenie migdałków; zakażenie układu oddechowego; zapalenie dziąseł; Niedokrwistość; eozynofilia; leukocytoza; małopłytkowość; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie liczby krwinek białych; Hipokaliemia; zmniejszenie apetytu; zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi; Zaburzenia snu; depresja; Parestezje; niedoczulica; senność; migrena; Zespół suchego oka; niewyraźne widzenie; ból oka; zmniejszenie ostrości wzroku; Ból ucha; Zakrzepica żył głębokich; krwiak; uderzenia gorąca; Owrzodzenie jamy ustnej; ból zębów; wymioty; krwawienie z jamy ustnej; wzdęcia; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; hiperbilirubinemia; zaburzenia czynności wątroby; Wysypka; łysienie; nadmierna potliwość; uogólniony świąd; wybroczyny; Bóle mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe; bóle kości; Białkomocz; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; mikroangiopatia zakrzepowa z niewydolnością nerek; Krwotok miesiączkowy; ból w klatce piersiowej; osłabienie; Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; Zakażenie układu moczowego; zapalenie oskrzeli; Nowotwór złośliwy wątroby; Limfopenia; Hiperglikemia; nieprawidłowa utrata masy ciała; niepokój; zaburzenia uwagi; zaburzenia smaku; encefalopatia wątrobowa; letarg; zaburzenia pamięci; Zaćma; wysięki w siatkówce; zażółcenie oczu; krwawienie do siatkówki; Kołatanie serca; Duszność; duszność wysiłkowa; produktywny kaszel; wodobrzusze; bóle brzucha; bóle w nadbrzuszu; niestrawność; zaparcia; wzdęcie jamy brzusznej; ból zęba; zapalenie jamy ustnej; choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa; żylaki odbytu; dyskomfort w jamie brzusznej; żylaki przełyku; żółtaczka; suchość skóry; wyprysk; swędząca wysypka; Bóle stawów; bóle pleców; bóle kończyn; Drażliwość; dolegliwości bólowe; reakcja w miejscu wstrzyknięcia; ból w klatce piersiowej pochodzenia pozasercowego; obrzęk; obrzęki obwodowe; Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zmniejszenie masy ciała; zmniejszenie liczby neutrofilów; zwiększenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego; wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji; zwiększenie stężenia glukozy we krwi; zmniejszenie stężenia albumin we krwi; Neutropenia; zawał śledziony; Nadmierne obciążenie żelazem; zmniejszony apetyt; hipoglikemia; zwiększony apetyt; Lęk; Omdlenie; męty w ciele szklistym; Krwawienie z nosa; Powstawanie pęcherzy na śluzówce jamy ustnej; ból w jamie ustnej; uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej; zaparcie; dysfagia; obrzęk języka; zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego; Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia); wysypka plamista; ból mięśni; ból kości; Nieprawidłowa barwa moczu; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi
niezbyt często: Zakażenie skóry; Rak zgięcia esiczo-odbytniczego; Anizocytoza; niedokrwistość hemolityczna; mielocytoza; zwiększenie liczby pałeczkowatych granulocytów obojętnochłonnych; obecność mielocytów; zwiększenie liczby płytek krwi; zwiększenie stężenia hemoglobiny; Nadwrażliwość; Jadłowstręt; dna moczanowa; hipokalcemia; Apatia; zmiany nastroju; płaczliwość; Drżenia; zaburzenia równowagi; dyzestezja; porażenie połowicze; migrena z aurą; neuropatia obwodowa; obwodowa neuropatia czuciowa; zaburzenia mowy; toksyczna neuropatia; ból głowy pochodzenia naczyniowego; Zmętnienie soczewki; astygmatyzm; zaćma korowa; zwiększone łzawienie; krwotok siatkówkowy; epiteliopatia barwnikowa siatkówki; zaburzenia widzenia; nieprawidłowe wyniki badania ostrości wzroku; zapalenie powiek; suche zapalenie rogówki i spojówki; Tachykardia; ostry zawał mięśnia sercowego; zaburzenia sercowo-naczyniowe; sinica; częstoskurcz zatokowy; wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym; Zator; zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych; zaczerwienienie; Zatorowość płucna; zawał płuca; dyskomfort w jamie nosowej; zmiany pęcherzowe w jamie ustnej i gardle; zaburzenia zatok; zespół bezdechu sennego; Suchość w jamie ustnej; glosodynia; bolesność uciskowa w jamie brzusznej; odbarwienie stolca; zatrucie pokarmowe; częste oddawanie stolca; wymioty krwawe; uczucie dyskomfortu w jamie ustnej; Cholestaza; zmiany w wątrobie; zapalenie wątroby; polekowe uszkodzenie wątroby; Pokrzywka; dermatoza; zimne poty; rumień; melanoza; zaburzenia pigmentacji; odbarwienie skóry; złuszczanie skóry; Osłabienie siły mięśniowej; Niewydolność nerek; leukocyturia; toczniowe zapalenie nerek; nokturia; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie wskaźnika białko-kreatynina w moczu; Uczucie gorąca; krwotok w miejscu nakłucia naczynia; podenerwowanie; stan zapalny rany; złe samopoczucie; uczucie obecności ciała obcego; Zwiększenie stężenia albuminy we krwi; Oparzenie słoneczne; Zapalenie żołądka i jelit; Stan dezorientacji; pobudzenie; Krwawienie z żylaków przełyku; zapalenie błony śluzowej żołądka; aftowe zapalenie jamy ustnej; Zakrzepica żyły wrotnej; niewydolność wątroby; Zmiany skórne; nadmierna pigmentacja skóry; nocne poty; Mikroangiopatia zakrzepowa z ostrą niewydolnością nerek; bolesne oddawanie moczu; Świąd w miejscu wstrzyknięcia; wysypka w miejscu wstrzyknięcia; uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej
częstość nieznana: hiperpigmentacja skóry
częstość niepodana w tekście: nudności; biegunka; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; ból pleców; zawroty głowy; kaszel; ból jamy ustnej i gardła; wodnisty wyciek z nosa; ból brzucha; wzrost aktywności transaminaz; ból stawów; ból kończyn; skurcze mięśni; uczucie zmęczenia; gorączka; białka całkowitego; zmniejszenie stężenia albuminy we krwi; zwiększenie pH moczu; zawał mózgu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 1 Dostosowanie dawki eltrombopagu u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną
Liczba płytek krwi
Dostosowanie dawki lub inne działania
<50 000/µl po upływie co najmniej 2 tygodni leczenia
Zwiększyć dawkę dobową o 25 mg do maksymalnej dawki 75 mg/dobę*.
•50 000/µl do •150 000/µl
Stosować najmniejszą dawkę eltrombopagu i (lub) jednocześnie stosować inne produkty lecznicze używane w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej, w celu utrzymania liczby płytek krwi zapobiegającej krwawieniu lub zmniejszającej krwawienie.
>150 000/µl do •250 000/µl
Zmniejszyć dawkę dobową o 25 mg. Odczekać 2 tygodnie, aby ocenić efekty tej i kolejnych korekt dawki♦.
>250 000/µl
Przerwać stosowanie eltrombopagu; zwiększyć częstość kontrolowania liczby płytek krwi do dwóch razy w tygodniu. Kiedy liczba płytek krwi osiągnie wartość ≤100 000/µl, ponownie rozpocząć leczenie, stosując dawkę dobową zmniejszoną o 25 mg.
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 2 Dostosowywanie dawek eltrombopagu u pacjentów zakażonych wirusem WZW C podczas leczenia przeciwwirusowego
Liczba płytek krwi
Dostosowanie dawki lub inne działania
<50 000/µl po upływie co najmniej 2 tygodni leczenia
Zwiększyć dawkę dobową o 25 mg do maksymalnej dawki 100 mg/dobę.
≥50 000/μl do ≤100 000/μl
Stosować najmniejszą dawkę eltrombopagu konieczną do uniknięcia zmniejszenia dawki peginterferonu.
>100 000/μl do ≤150 000/μl
Zmniejszyć dawkę dobową o 25 mg. Odczekać 2 tygodnie, aby ocenić efekty dostosowania dawki oraz ewentualnych kolejnych dostosowań dawek♦.
>150 000/μl
Przerwać stosowanie eltrombopagu; zwiększyć częstość kontrolowania liczby płytek krwi do dwóch razy w tygodniu. Kiedy liczba płytek krwi osiągnie wartość ≤100 000/µl, ponownie rozpocząć leczenie, stosując dawkę dobową zmniejszoną o 25 mg*.
* W przypadku pacjentów przyjmujących eltrombopag w dawce 25 mg raz na dobę należy rozważyć rozpoczęcie podawania leku w dawce 25 mg co drugi dzień. W chwili rozpoczęcia leczenia przeciwwirusowego liczba płytek krwi może zmniejszyć się, w ♦
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Eltrombopag TZF
Kiedy nie stosować leku Eltrombopag TZF
• jeśli pacjent ma uczulenie na eltrombopag lub którykolwiek z pozostałych składników tego
MRP_PL_27.06.2025 v6
leku (wymienionych w punkcie 6 pod „Co zawiera lek Eltrombopag TZF”).
→ Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent uważa, że występuje u niego opisany
powyżej stan.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Eltrombopag TZF należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent ma chorą wątrobę. Osoby z małą liczbą płytek krwi, a także zaawansowaną
(długotrwałą) chorobą wątroby podlegają większemu ryzyku wystąpienia działań
niepożądanych, w tym zagrażającego życiu uszkodzenia wątroby i zakrzepów krwi. Jeśli lekarz
uzna, że korzyści z przyjmowania leku Eltrombopag TZF przewyższają ryzyko, pacjent będzie
dokładnie monitorowany podczas leczenia;
• jeśli u pacjenta istnieje ryzyko zakrzepów w żyłach lub tętnicach, lub jeśli w rodzinie
występowały przypadki zakrzepów.
Ryzyko zakrzepów może być zwiększone:
- jeśli pacjent jest w podeszłym wieku
- jeśli pacjent był unieruchomiony przez dłuższy czas
- jeśli pacjent ma nowotwór złośliwy
- jeśli pacjentka stosuje tabletki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą
- jeśli pacjent w ostatnim czasie był poddany zabiegowi chirurgicznemu lub przeszedł uraz
- jeśli pacjent ma nadwagę
- jeśli pacjent pali tytoń
- jeśli pacjent ma zaawansowaną przewlekłą chorobę wątroby
→ Należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem leczenia, jeśli którykolwiek z
powyższych stanów występuje u pacjenta. Nie należy przyjmować leku Eltrombopag
TZF, chyba że lekarz uzna, że spodziewane korzyści przeważają nad ryzykiem
zakrzepów.
• jeśli pacjent ma zaćmę (zmętnienie soczewki oka)
• jeśli pacjent ma inne choroby krwi, takie jak zespół mielodysplastyczny (ang. Myelodysplastic
Syndrome, MDS). Przed rozpoczęciem stosowania leku Eltrombopag TZF, lekarz przeprowadzi
badania w celu wykluczenia tej choroby. Jeśli pacjent ma MDS i przyjmuje Eltrombopag TZF,
MDS może się nasilić.
→ Należy poinformować lekarza, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji odnosi się do
pacjenta.
Badanie okulistyczne
Lekarz prowadzący zaleci kontrolę w celu wykrycia zaćmy. Jeśli pacjent nie przechodzi rutynowych
badań okulistycznych, lekarz powinien zlecić regularne badania. Badane może być także wystąpienie
jakichkolwiek krwawień w siatkówce (warstwa komórek światłoczułych umiejscowiona z tyłu oka)
lub w jej pobliżu.
Konieczne będzie wykonywanie regularnych badań
Przed rozpoczęciem stosowania leku Eltrombopag TZF lekarz przeprowadzi badania krwi w celu
oceny komórek krwi, w tym płytek krwi. Podczas stosowania leku, badania te będą powtarzane co
pewien czas.
Badania krwi w kierunku czynności wątroby
Lek Eltrombopag TZF może być przyczyną wyników badań krwi mogących świadczyć o uszkodzeniu wątroby
- zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, w szczególności bilirubiny oraz
transaminazy alaninowej i asparaginianowej. Jeśli pacjent stosuje leczenie oparte na interferonie
jednocześnie z lekiem Eltrombopag TZF w leczeniu małej ilości płytek krwi związanej z zapaleniem
wątroby typu C, niektóre choroby wątroby mogą ulec nasileniu.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Eltrombopag TZF i co pewien czas w trakcie leczenia będą
przeprowadzane u pacjenta badania krwi oceniające czynność wątroby. Może być konieczne
MRP_PL_27.06.2025 v6
przerwanie stosowania leku Eltrombopag TZF, jeśli ilość tych substancji zwiększy się do zbyt dużych
wartości lub jeśli wystąpią inne objawy uszkodzenia wątroby.
→ Należy zapoznać się z informacjami w punkcie 4 tej ulotki „Zaburzenia wątroby”.
Badanie liczby płytek krwi
Jeśli pacjent przerwie stosowanie leku Eltrombopag TZF, istnieje prawdopodobieństwo nawrotu małej
liczby płytek krwi w ciągu kilku dni. Liczba płytek krwi będzie kontrolowana, a lekarz prowadzący
omówi z pacjentem odpowiednie środki ostrożności.
Bardzo duża liczba płytek krwi może zwiększyć ryzyko zakrzepów. Jednakże, zakrzepy mogą także
wystąpić również wtedy, gdy liczba płytek krwi jest prawidłowa lub zbyt mała. Lekarz prowadzący
dostosuje dawkę leku Eltrombopag TZF dla pacjenta, aby nie dopuścić do zbytniego zwiększenia
liczby płytek krwi.
Należy uzyskać natychmiastową pomoc lekarską, jeśli u pacjenta wystąpią którekolwiek z
wymienionych objawów zakrzepu:
• obrzęk, ból lub bolesność uciskowa jednej nogi
• nagłe skrócenie oddechu, szczególnie z ostrym bólem w klatce piersiowej lub przyspieszeniem
oddechu
• ból brzucha (żołądka), powiększenie brzucha, krew w stolcu
Badania w celu oceny szpiku kostnego
U pacjentów, którzy mają zaburzenia dotyczące szpiku kostnego, leki takie jak Eltrombopag TZF
mogą te zaburzenia nasilić. Zmiany w szpiku kostnym mogą objawiać się nieprawidłowymi
wynikami badań krwi. Lekarz prowadzący może zlecić bezpośrednie badania szpiku kostnego w
trakcie stosowania leku Eltrombopag TZF.
Badania wykrywające krwawienia z przewodu pokarmowego
Jeśli pacjent stosuje leczenie oparte na interferonie jednocześnie z lekiem Eltrombopag TZF, będzie
obserwowany w celu wykrycia objawów krwawienia z żołądka lub jelit po zakończeniu leczenia
lekiem Eltrombopag TZF.
Badania serca
Lekarz prowadzący może stwierdzić potrzebę badania serca pacjenta w trakcie leczenia lekiem
Eltrombopag TZF i przeprowadzić badanie elektrokardiograficzne (EKG).
Osoby w podeszłym wieku (65 lat i starsze)
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania leku Eltrombopag TZF u pacjentów w wieku 65 lat i
starszych. Należy zachować ostrożność stosując lek Eltrombopag TZF u pacjentów w wieku 65 lat
i starszych.
Dzieci i młodzież
Lek Eltrombopag TZF nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 1 roku z małopłytkowością
immunologiczną. Lek nie jest również zalecany u osób w wieku poniżej 18 lat z małą liczbą płytek
krwi spowodowaną wirusowym zapaleniem wątroby typu C lub ciężką postacią niedokrwistości
aplastycznej.
Lek Eltrombopag TZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków
otrzymywanych bez recepty i witamin.
Niektóre powszechnie stosowane leki oddziałują z lekiem Eltrombopag TZF – w tym zarówno
leki wydawane na receptę, jak i bez recepty oraz preparaty mineralne. Należą do nich:
• leki zobojętniające kwas żołądkowy stosowane w leczeniu niestrawności, zgagi, wrzodów
MRP_PL_27.06.2025 v6
żołądka (patrz także „Kiedy przyjmować lek” w punkcie 3)
• leki zwane statynami, zmniejszające stężenie cholesterolu
• niektóre leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV takie jak lopinawir i (lub) rytonawir
• cyklosporyna stosowana w przypadku przeszczepów lub w chorobach immunologicznych
• produkty mineralne, takie jak żelazo, wapń, magnez, glin, selen i cynk, które mogą być
składnikami suplementów witaminowo-mineralnych (patrz także „Kiedy przyjmować lek” w
punkcie 3)
• leki takie jak metotreksat i topotekan, stosowane w leczeniu nowotworów
→ Należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wymienionych powyżej
leków. Niektórych z nich nie wolno stosować podczas przyjmowania leku Eltrombopag TZF, w
przypadku innych wymagane jest dostosowanie dawki albo odpowiednie dostosowanie czasu
przyjmowania poszczególnych leków. Lekarz prowadzący dokona przeglądu przyjmowanych
przez pacjenta leków i zaleci zmianę leczenia, jeśli będzie to konieczne.
Jeśli pacjent stosuje jednocześnie leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów, istnieje zwiększone
ryzyko krwawienia. Lekarz prowadzący omówi tę sprawę z pacjentem.
Jeśli pacjent przyjmuje kortykosteroidy, danazol i (lub) azatioprynę, dawki tych leków mogą zostać
zmniejszone albo ich stosowanie może być przerwane podczas jednoczesnego stosowania leku
Eltrombopag TZF.
Stosowanie leku Eltrombopag TZF z jedzeniem i piciem
Leku Eltrombopag TZF nie wolno przyjmować z produktami i napojami mlecznymi, ponieważ wapń
obecny w produktach mlecznych wpływa na wchłanianie leku. Dalsze informacje, patrz „Kiedy
przyjmować lek” w punkcie 3.
Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Eltrombopag TZF podczas ciąży, chyba że lekarz zaleci takie stosowanie.
Wpływ leku Eltrombopag TZF stosowanego podczas ciąży jest nieznany.
• Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w
ciąży lub gdy planuje mieć dziecko.
• Podczas przyjmowania leku Eltrombopag TZF należy stosować odpowiednią metodę antykoncepcji
w celu zapobiegania ciąży.
• Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku
Eltrombopag TZF.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Eltrombopag TZF. Nie wiadomo, czy lek
Eltrombopag TZF przenika do mleka.
→Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Eltrombopag TZF może powodować zawroty głowy oraz inne działania niepożądane zmniejszające uwagę.
→Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent jest pewny, że te
objawy u niego nie występują.
Lek Eltrombopag TZF zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Objawy, na które trzeba zwrócić uwagę: należy udać się do lekarza
U pacjentów przyjmujących lek Eltrombopag TZF w leczeniu pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej lub małej ilości płytek krwi związanej z zapaleniem wątroby typu C mogą
wystąpić objawy ciężkich działań niepożądanych. Ważne jest, aby poinformować lekarza o
wystąpieniu tych objawów.
Zwiększone ryzyko zakrzepów
U niektórych pacjentów może wystąpić zwiększone ryzyko zakrzepów, a leki takie jak Eltrombopag
TZF mogą to nasilić. Nagłe zablokowanie naczynia krwionośnego przez zakrzep jest niezbyt częstym
działaniem niepożądanymi może wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów.
Należy uzyskać natychmiastową pomoc lekarską, jeśli u pacjenta wystąpią objawy zakrzepu
takie jak:
• obrzęk, ból, uczucie gorąca, zaczerwienienie lub bolesność uciskowa jednej nogi
• nagłe skrócenie oddechu, szczególnie z ostrym bólem w klatce piersiowej lub przyspieszeniem
oddechu
• ból brzucha (żołądka), powiększenie brzucha, krew w stolcu.
Zaburzenia wątroby
Lek Eltrombopag TZF może wywołać zmiany, widoczne w wynikach badań krwi, które mogą być
objawami uszkodzenia wątroby. Zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności enzymów w wynikach
badań krwi) są częste i mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów. Inne problemy z wątrobą są
niezbyt częste i mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów.
Jeśli wystąpią którekolwiek z wymienionych objawów zaburzeń wątroby:
• zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka)
• nieprawidłowo ciemne zabarwienie moczu
→ należy natychmiast powiedzieć lekarzowi.
Krwawienie lub siniaczenie po przerwaniu leczenia
Zazwyczaj w ciągu dwóch tygodni od przerwania stosowania leku Eltrombopag TZF liczba płytek
krwi u pacjenta zmniejsza się do poziomu sprzed rozpoczęcia stosowania leku Eltrombopag TZF.
Mała liczba płytek krwi może zwiększyć ryzyko krwawienia lub siniaczenia. Lekarz będzie
kontrolował liczbę płytek krwi u pacjenta przez co najmniej 4 tygodnie po przerwaniu stosowania
leku Eltrombopag TZF.
Należy poinformować lekarza, jeśli po przerwaniu stosowania leku Eltrombopag TZF wystąpią
u pacjenta siniaki lub krwawienie.
MRP_PL_27.06.2025 v6
U niektórych pacjentów występują krwawienia z przewodu pokarmowego po zaprzestaniu
stosowania peginterferonu, rybawiryny i leku Eltrombopag TZF. Objawami są:
• czarne, smoliste stolce (zmiany zabarwienia stolca są niezbyt częstym działaniem
niepożądanym, który może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• krew w stolcu
• wymioty krwią lub treścią przypominającą fusy kawowe
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpią jakiekolwiek z wymienionych
objawów.
Następujące działania niepożądane były zgłaszane jako związane z leczeniem lekiem
Eltrombopag TZF u dorosłych pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną:
Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• przeziębienie
• nudności
• biegunka
• kaszel
• zakażenie nosa, zatok, gardła i górnych dróg oddechowych (zakażenie górnych dróg
oddechowych)
• ból pleców
Bardzo częste działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach krwi:
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej (ALAT))
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni
• ból kości
• obfite krwawienie miesiączkowe
• ból gardła i uczucie dyskomfortu przy przełykaniu
• zaburzenia oczu, w tym nieprawidłowe wyniki badań oczu, suchość oczu, ból oka i niewyraźne
widzenie
• wymioty
• grypa
• opryszczka wargowa
• zapalenie płuc
• podrażnienie i zapalenie (obrzęk) zatok
• zapalenie (obrzęk) i zakażenie migdałków,
• zakażenie płuc, zatok, nosa i gardła
• zapalenie tkanki dziąseł
• utrata apetytu
• uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia
• osłabione czucie skórne
• senność
• ból ucha
• ból, obrzęki tkliwość jednej z nóg (zazwyczaj łydki z uciepleniem skóry w zmienionym
miejscu (objawy zakrzepu w żyle głębokiej)
• miejscowe obrzmienie wypełnione krwią z uszkodzonego naczynia krwionośnego (krwiak)
• uderzenia gorąca
• zaburzenia w obrębie jamy ustnej, w tym suchość w ustach, ból w ustach, nadwrażliwość
języka, krwawienie z dziąseł, wrzody w jamie ustnej
• wodnista wydzielina z nosa
• ból zęba
• ból brzucha
MRP_PL_27.06.2025 v6
• nieprawidłowa czynność wątroby
• zmiany skórne obejmujące: nadmierne pocenie się, wypukłą swędzącą wysypkę, czerwone
plamki, zmiany wyglądu skóry
• nadmierne wypadanie włosów
• oddawanie spienionego moczu z obecnością pęcherzyków powietrza (objawy obecności białka
w moczu)
• wysoka temperatura ciała, uczucie gorąca
• ból w klatce piersiowej
• uczucie osłabienia
• trudności ze snem, depresja
• migrena
• osłabienie widzenia
• uczucie wirowania (zawroty głowy)
• wiatry
Częste działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach krwi:
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość)
• zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
• zmniejszenie liczby krwinek białych
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny
• zwiększenie liczby eozynofili
• zwiększenie liczby białych krwinek (leukocytoza)
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego
• zmniejszenie stężenia potasu
• zwiększenie stężenia kreatyniny
• zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy asparaginianowej (AspAT))
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (substancji wytwarzanej przez wątrobę)
• zwiększenie stężenia pewnych białek
Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:
• reakcja uczuleniowa
• przerwanie dopływu krwi do fragmentu serca
• nagłe skrócenie oddechu, szczególnie w połączeniu z ostrym bólem w klatce piersiowej i (lub)
przyspieszeniem oddechu, które mogą być objawem zakrzepu w płucach (patrz „Zwiększone
ryzyko zakrzepów” wyżej w punkcie 4)
• utrata czynności fragmentu płuca spowodowana zablokowaniem tętnicy płucnej
• możliwy ból, obrzęki (lub) zaczerwienienie wokół żyły, które mogą być objawami zakrzepu w
żyle
• zażółcenie skóry i (lub) ból brzucha, które mogą być objawami niedrożności przewodu
żółciowego, zmiany chorobowej dotyczącej wątroby, uszkodzenia wątroby spowodowane
zapaleniem (patrz „Zaburzenia wątroby” wyżej w punkcie 4)
• uszkodzenie wątroby spowodowane lekiem
• przyspieszone bicie serca, nieregularne bicie serca, sine zabarwienie skóry, zaburzenia rytmu
serca (wydłużenie odstępu QT), które mogą być objawami zaburzenia serca i naczyń
krwionośnych
• zakrzep krwi
• zaczerwienienie
• bolesne obrzęki stawów spowodowane przez kwas moczowy (dna moczanowa)
• brak zainteresowania, zmiany nastroju, płacz, który jest trudny do opanowania lub występuje
niespodziewanie
• zaburzenia równowagi, mowy i czynności nerwów, drżenia
• bolesne lub nieprawidłowe odczucia skórne
• porażenie jednej strony ciała
MRP_PL_27.06.2025 v6
• migrena z towarzyszącą jej aurą
• uszkodzenie nerwów
• rozszerzenie lub obrzęk naczyń krwionośnych powodujące ból głowy
• zaburzenia oczu, w tym nasilone łzawienie, zmętnienie soczewki oka (zaćma), krwawienie do
siatkówki, suchość oczu
• choroby nosa, gardła i zatok, zaburzenia oddychania w czasie snu
• pęcherze lub owrzodzenia jamy ustnej i gardła
• utrata apetytu
• zaburzenia układu trawiennego obejmujące częste oddawanie stolca, zatrucie pokarmowe,
obecność krwi w stolcu, krwawe wymioty
• krwawienie z odbytu, zmiana koloru stolca, wzdęcie brzucha, zaparcie
• zaburzenia w obrębie jamy ustnej, w tym suchość lub ból w ustach, ból języka, krwawienie z
dziąseł, dyskomfort w jamie ustnej
• oparzenie słoneczne
• uczucie gorąca, uczucie niepokoju
• zaczerwienienie lub obrzęk w okolicy rany
• krwawienie wokół cewnika (jeżeli obecny) do skóry
• uczucie obecności ciała obcego
• choroby nerek obejmujące: zapalenie nerek, nadmierne wydalanie moczu w nocy, niewydolność
nerek, obecność białych krwinek w moczu
• zimne poty
• ogólne złe samopoczucie
• zakażenie skóry
• zmiany skórne, w tym przebarwienia skóry, złuszczanie, zaczerwienienie, swędzenie i pocenie
• osłabienie mięśni
• rak odbytu i okrężnicy
Niezbyt częste działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach laboratoryjnych:
• zmiany w kształcie czerwonych krwinek
• obecność rozwijających się krwinek białych, która może wskazywać na występowanie pewnych
chorób
• zwiększenie liczby płytek krwi
• zmniejszenie stężenia wapnia
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) spowodowane przez nadmierne
niszczenie czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna)
• zwiększenie liczby mielocytów
• zwiększenie liczby pałeczkowatych granulocytów obojętnochłonnych
• zwiększenie stężenia mocznika we krwi
• zwiększenie stężenia białka w moczu
• zwiększenie stężenia albumin we krwi
• zwiększenie stężenia białka całkowitego
• zmniejszenie stężenia albumin we krwi
• zwiększenie pH moczu
• zwiększenie stężenia hemoglobiny
Podane niżej dodatkowe działania niepożądane były zgłaszane jako związane z leczeniem lekiem
Eltrombopag TZF u dzieci (w wieku od 1 do 17 lat) z ITP:
Jeśli te działania niepożądane nasilą się, należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu,
farmaceucie lub pielęgniarce.
Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 dzieci:
• zakażenie nosa, zatok, gardła i górnych dróg oddechowych, przeziębienie (zakażenie górnych
dróg oddechowych)
• biegunka
MRP_PL_27.06.2025 v6
• ból brzucha
• kaszel
• wysoka temperatura ciała
• nudności
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 dzieci:
• trudności z zasypianiem (bezsenność)
• ból zęba
• ból nosa i gardła
• swędzenie nosa, katar lub niedrożność nosa
• ból gardła, katar, przekrwienie błony śluzowej nosa i kichanie
• zaburzenia jamy ustnej, w tym suchość w jamie ustnej, bolesność w jamie ustnej, wrażliwość
języka, krwawienie z dziąseł, wrzody w jamie ustnej
Podane niżej działania niepożądane były zgłaszane jako związane z leczeniem lekiem
Eltrombopag TZF w skojarzeniu z peginterferonem i rybawiryną u pacjentów z WZW C:
Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów:
• ból głowy
• utrata apetytu
• kaszel
• nudności, biegunka
• ból mięśni, osłabienie mięśni
• swędzenie
• uczucie zmęczenia
• gorączka
• nietypowe wypadanie włosów
• osłabienie
• choroba grypopodobna
• obrzęk dłoni lub stóp
• dreszcze
Bardzo częste działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach krwi:
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość)
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• zakażenia układu moczowego
• zapalenie przewodów nosowych, gardła, jamy ustnej, objawy grypopodobne, suchość w jamie
ustnej, ból lub zapalenie jamy ustnej, ból zęba
• utrata masy ciała
• zaburzenia snu, nieprawidłowa senność, depresja, lęk
• zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i pamięci, zmiany nastroju
• zaburzona czynność mózgu spowodowana uszkodzeniem wątroby
• mrowienia lub drętwienia rąk lub stóp
• gorączka, ból głowy
• zaburzenia wzroku, w tym: zmętnienie soczewki oka (zaćma), zespół suchego oka, niewielkie
żółte złogi na siatkówce oka, zażółcenie białek oczu
• krwawienie do siatkówki
• uczucie wirowania (zawroty głowy)
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca (kołatanie), skrócenie oddechu
• kaszel z odkrztuszaniem, katar, grypa, opryszczka wargowa, ból gardła i uczucie dyskomfortu
przy przełykaniu
MRP_PL_27.06.2025 v6
• zaburzenia układu trawiennego obejmujące: wymioty, ból brzucha, niestrawność, zaparcia,
wzdęcie brzucha, zaburzenia smaku, hemoroidy, ból lub dyskomfort żołądka, obrzęk naczyń
krwionośnych oraz krwawienie w przełyku
• ból zęba
• problem z wątrobą w tym guz wątroby, zażółcenie białkówek oczu lub skóry (żółtaczka),
uszkodzenie wątroby spowodowane przyjmowaniem leku (patrz wyżej „Zaburzenia wątroby”
w punkcie 4)
• zmiany skórne, w tym: wysypka, suchość skóry, wyprysk, zaczerwienienie skóry, swędzenie,
nadmierna potliwość, narośla na skórze, wypadanie włosów
• ból stawów, ból pleców, ból kości, ból kończyn (nóg, ramion, rąk lub stóp), skurcze mięśni
• drażliwość, złe samopoczucie ogólne, reakcja skórna, taka jak zaczerwienienie lub obrzęki ból
w miejscu wstrzyknięcia, ból w klatce piersiowej i uczucie dyskomfortu, nagromadzenie się
płynu w organizmie lub kończynach powodujące obrzęk
• zakażenie nosa, zatok, gardła i górnych dróg oddechowych, przeziębienie (zakażenie górnych
dróg oddechowych), zapalenie błony śluzowej wyściełającej oskrzela
• depresja, lęk, zaburzenia snu, nerwowość
Częste działania niepożądane, które mogą ujawnić się w badaniach krwi:
• zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi
• zmniejszenie liczby białych krwinek
• zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych
• zmniejszenie stężenia albuminy we krwi
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (substancji wytwarzanej w wątrobie)
• zmiany enzymów kontrolujących krzepnięcie krwi
Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:
• ból w czasie oddawania moczu
• zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT)
• grypa żołądkowa (zapalenie żołądka i jelit), ból gardła
• pęcherze lub owrzodzenia jamy ustnej, zapalenie żołądka
• zmiany skórne, w tym zmiana zabarwienia, łuszczenie, zaczerwienienie, swędzenie, zmiana
chorobowa i nocne poty
• zakrzepy krwi w żyle doprowadzającej krew do wątroby (możliwe uszkodzenie wątroby i (lub)
układu trawiennego)
• nieprawidłowe krzepnięcie krwi w małych naczyniach krwionośnych z niewydolnością nerek
• wysypka, powstawanie siniaków w miejscu wstrzyknięcia, dyskomfort w klatce piersiowej
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) spowodowana nadmiernym
niszczeniem czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna)
• splątanie, pobudzenie
• niewydolność wątroby
Podane niżej działania niepożądane były zgłaszane jako związane z leczeniem eltrombopagiem u
pacjentów z ciężką postacią niedokrwistości aplastycznej (SAA):
Jeśli te działania niepożądane nasilą się, należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu,
farmaceucie lub pielęgniarce.
Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów.
• kaszel
• ból głowy
• ból jamy ustnej i gardła
• biegunka
• nudności
MRP_PL_27.06.2025 v6
• ból stawu
• bóle kończyn (ramion, nóg, dłoni i stóp)
• zawroty głowy
• uczucie dużego zmęczenia
• gorączka
• dreszcze
• swędzenie oczu
• pęcherze w jamie ustnej
• krwawienie z dziąseł
• ból brzucha
• skurcze mięśni
Bardzo częste działania niepożądane mogące objawiać się w wynikach badań krwi
• nieprawidłowe zmiany w komórkach szpiku kostnego
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy asparaginianowej (AspAT))
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów.
• lęk
• depresja
• uczucie zimna
• złe samopoczucie ogólne
• zaburzenia oka, w tym zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, zmętnienie soczewki oka
(zaćma), plamki lub złogi w oku (męty w ciele szklistym), suchość oka, swędzenie oka,
zażółcenie białek oczu lub skóry
• krwawienie z nosa
• zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym: trudności z przełykaniem, ból jamy ustnej, obrzęk
języka, wymioty, utrata apetytu, ból lub dyskomfort w żołądku, wzdęcie brzucha, gazy w
układzie trawiennym, zaparcie, zaburzenia perystaltyki jelit, co może powodować zaparcie,
wzdęcia, biegunkę i (lub) wyżej wymienione objawy, zmiana koloru stolca
• omdlenie
• zaburzenia skórne, w tym: małe czerwone lub fioletowe plamki spowodowane krwawieniem do
skóry (wybroczyny), wysypka, swędzenie, pokrzywka, zmiany skórne
• ból pleców
• ból mięśni
• ból kości
• osłabienie
• obrzęk kończyn dolnych spowodowany gromadzeniem się płynów
• nieprawidłowe zabarwienie moczu
• przerwa w dopływie krwi do śledziony (zawał śledziony)
• katar
Częste działania niepożądane mogące objawiać się w wynikach badań krwi
• zwiększenie aktywności enzymów spowodowany rozpadem mięśni (fosfokinaza kreatynowa)
• gromadzenie żelaza w organizmie (nadmierne obciążenie żelazem)
• zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia)
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (substancji wytwarzanej przez wątrobę)
• zmniejszenie liczby krwinek białych
Działania niepożądane o częstości nieznanej
Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• odbarwienie skóry
• ciemniejsze zabarwienie skóry
• uszkodzenie wątroby spowodowane przyjmowaniem leku
MRP_PL_27.06.2025 v6
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce,
należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na eltrombopag lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Skojarzenie z lekami przeciwwirusowymi o działaniu bezpośrednim
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności w skojarzeniu z lekami przeciwwirusowymi
o działaniu bezpośrednim, zarejestrowanymi do leczenia przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia
wątroby typu C.
Ryzyko hepatotoksyczności
Stosowanie eltrombopagu może wywołać zaburzenia czynności wątroby i ciężką hepatotoksyczność,
która może stanowić zagrożenie życia (patrz punkt 4.8).
Przed rozpoczęciem leczenia eltrombopagiem, co 2 tygodnie w czasie okresu dostosowywania dawki
oraz co miesiąc po ustaleniu stałej dawki, należy oznaczać aktywność aminotransferazy alaninowej
(AlAT), aminotranferazy asparaginianowej (AspAT) i stężenie bilirubiny w surowicy. Eltrombopag
hamuje UGT1A1 i OATP1B1, co może prowadzić do pośredniej hiperbilirubinemii. W przypadku
podwyższonego stężenia bilirubiny należy przeprowadzić badanie jej frakcji. W przypadku
nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby badania należy powtórzyć po 3 do 5 dniach. Jeśli
nieprawidłowe wyniki zostaną potwierdzone, należy monitorować wyniki badań czynności wątroby,
do czasu kiedy wyniki ulegną normalizacji, stabilizacji lub powrócą do wartości sprzed rozpoczęcia
terapii. Stosowanie eltrombopagu należy przerwać, jeśli aktywność AlAT zwiększy się (•3 razy górna
granica normy [x GGN] u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, lub z wynikiem ≥3 x wartość
wyjściowa lub >5 x GGN, którykolwiek z nich jest niższy, w przypadku pacjentów ze zwiększoną
U pacjentów z małopłytkowością zakażonych wirusem WZW C, u których stwierdzono
zaawansowaną chorobę wątroby, zdefiniowaną jako małe stężenie albumin ≤35 g/l lub wynik ≥10 w
skali MELD (ang. model for end stage liver disease), leczonych eltrombopagiem w skojarzeniu z
terapią opartą na interferonie, istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym
dekompensacji czynności wątroby potencjalnie prowadzącej do zgonu oraz incydentów zakrzepowo-
zatorowych. Ponadto korzyści z leczenia pod względem odsetka pacjentów osiągających trwałą
odpowiedź wirusologiczną (SVR) w porównaniu z placebo były niewielkie w tej grupie pacjentów
(zwłaszcza u osób z wyjściowym stężeniem albumin ≤35 g/l) w porównaniu z całą grupą (patrz
punkt 5.1). Leczenie eltrombopagiem u tych pacjentów powinno być rozpoczynane wyłącznie przez
lekarzy mających doświadczenie w leczeniu zaawansowanego WZW C i tylko wtedy, gdy ryzyko
małopłytkowości lub wstrzymania leczenia przeciwwirusowego wymaga interwencji. Jeżeli leczenie
zostanie uznane za wskazane klinicznie, wymagane jest uważne monitorowanie tych pacjentów.
aktywnością transaminaz przed rozpoczęciem leczenia) i:
• będzie się nadal zwiększać, lub
• będzie utrzymywać się ≥4 tygodni, lub
• będzie związana ze zwiększeniem stężenia bilirubiny bezpośredniej, lub
• będzie związana z objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby lub objawami dekompensacji
wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania eltrombopagu u pacjentów z chorobami wątroby.
U pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną i SAA należy zastosować mniejszą
dawkę początkową eltrombopagu. Trzeba uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby podczas stosowania tego leku (patrz punkt 4.2).
Dekompensacja czynności wątroby (podczas stosowania w skojarzeniu z interferonem)
Dekompensacja czynności wątroby u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby
typu C: Należy monitorować pacjentów ze zmniejszonym stężeniem albumin (≤35 g/l) lub z
wyjściowym wynikiem ≥10 w skali MELD.
Pacjenci z przewlekłym zakażeniem wirusem WZW C i marskością wątroby mogą być w grupie
ryzyka dekompensacji czynności wątroby podczas otrzymywania leczenia interferonem alfa.
W dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z małopłytkowością i
zakażeniem wirusem WZW C, dekompensacja czynności wątroby (wodobrzusze, encefalopatia
wątrobowa, krwawienie z żylaków, spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej) występowała
częściej w grupie eltrombopagu (11%) niż w grupie placebo (6%). U pacjentów ze zmniejszonym
stężeniem albumin (≤35 g/l) lub z wyjściowym wynikiem ≥10 w skali MELD ryzyko wystąpienia
dekompensacji czynności wątroby było 3 razy większe, jak też częściej występowały zdarzenia
niepożądane zakończone zgonem niż wśród pacjentów z mniej zaawansowaną chorobą wątroby.
Ponadto korzyści z leczenia pod względem odsetka pacjentów osiągających trwałą odpowiedź
wirusologiczną (ang. sustained virologic response, SVR) w porównaniu z placebo były niewielkie w
tej grupie pacjentów (zwłaszcza u osób z wyjściowym stężeniem albumin ≤35 g/l) w porównaniu z
całą grupą. Eltrombopag należy podawać takim pacjentom tylko po starannym rozważeniu
spodziewanych korzyści w stosunku do ryzyka. Pacjentów z tej grupy należy uważnie monitorować w
celu wykrycia występowania objawów przedmiotowych lub podmiotowych dekompensacji czynności
wątroby. Kryteria przerwania leczenia przedstawiono w odpowiedniej charakterystyce produktu
leczniczego zawierającego interferon. Leczenie eltrombopagiem należy zakończyć w chwili
przerwania leczenia przeciwwirusowego z powodu dekompensacji czynności wątroby.
Powikłania zakrzepowe / zakrzepowo-zatorowe
W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z małopłytkowością i zakażeniem
wirusem WZW C, otrzymujących leczenie oparte na interferonie (n = 1 439), TEEs wystąpiły u 38 z
955 pacjentów (4%) leczonych eltrombopagiem oraz u 6 z 484 pacjentów (1%) w grupie placebo.
Zaobserwowane powikłania zakrzepowe lub zakrzepowo-zatorowe obejmowały zarówno zdarzenia
żylne, jak i tętnicze. Większość incydentów zakrzepowo-zatorowych nie miało ciężkiego przebiegu i
ustępowała do czasu zakończenia badania. Najczęstszym incydentem zakrzepowo-zatorowym w obu
grupach leczenia była zakrzepica żyły wrotnej (zaburzenie to wystąpiło u 2% pacjentów leczonych
eltrombopagiem oraz u <1% pacjentów otrzymujących placebo). Nie zaobserwowano wyraźnego
związku czasowego pomiędzy rozpoczęciem leczenia i wystąpieniem incydentu zakrzepowo-
zatorowego. U pacjentów ze zmniejszonym stężeniem albumin (≤35 g/l) lub z wynikiem ≥10 w skali
MELD ryzyko incydentu zakrzepowo-zatorowego było 2 razy wyższe niż u pacjentów z większym
stężeniem albumin; w grupie pacjentów w wieku ≥60 lat ryzyko incydentu zakrzepowo-zatorowego
było dwukrotnie wyższe niż u pacjentów młodszych. Eltrombopag należy podawać takim pacjentom
tylko po starannym rozważeniu spodziewanych korzyści w stosunku do ryzyka. Pacjenci powinni być
poddawani uważnej obserwacji w kierunku występowania objawów przedmiotowych lub
podmiotowych incydentów zakrzepowo-zatorowych.
U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby leczonych eltrombopagiem w dawce 75 mg raz na dobę
przez 2 tygodnie w celu przygotowania do przeprowadzenia procedur inwazyjnych stwierdzono
zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych. Incydenty zakrzepowo-zatorowe wystąpiły u
sześciu spośród 143 (4%) dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby przyjmujących
eltrombopag (wszystkie w obrębie układu żyły wrotnej) oraz u dwóch spośród 145 (1%) pacjentów z
grupy placebo (jeden w obrębie układu żyły wrotnej i jeden zawał mięśnia sercowego). U pięciu
spośród 6 pacjentów leczonych eltrombopagiem wystąpiły powikłania zakrzepowe przy liczbie płytek
>200 000/µl, w ciągu 30 dni po podaniu ostatniej dawki eltrombopagu. Eltrombopag nie jest
wskazany do leczenia małopłytkowości u pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby w trakcie
oczekiwania na zabiegi inwazyjne.
W badaniach klinicznych eltrombopagu stosowanego w pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej incydenty zakrzepowo-zatorowe występowały zarówno u pacjentów ze
zmniejszoną, jak i prawidłową liczbą płytek krwi. Należy zachować ostrożność podczas podawania
eltrombopagu pacjentom ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, w
tym między innymi z dziedzicznymi (np. czynnik V Leiden) lub nabytymi czynnikami ryzyka (np.
niedobór ATIII, zespół antyfosfolipidowy), w podeszłym wieku, z przedłużonym okresem
immobilizacji, z nowotworami złośliwymi, stosujących środki antykoncepcyjne i hormonalną terapię
zastępczą, po operacjach lub urazach, z otyłością i palących tytoń. Jeżeli liczba płytek krwi przekracza
poziom docelowy, należy uważnie kontrolować liczbę płytek krwi i rozważyć zmniejszenie dawki
eltrombopagu lub odstawienie tego leku (patrz punkt 4.2). U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka
TEEs o dowolnej etiologii należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.
Nie odnotowano żadnego przypadku TEE w badaniu klinicznym w opornej postaci SAA, jednak nie
można wykluczyć ryzyka tych zdarzeń w tej populacji pacjentów z uwagi na ograniczoną liczbę
pacjentów z ekspozycją na lek. Ponieważ do stosowania u pacjentów z SAA wskazana jest największa
zarejestrowana dawka leku (150 mg/dobę) i z uwagi na charakter zdarzenia, można spodziewać się
wystąpienia TEEs w tej populacji pacjentów.
Nie należy stosować eltrombopagu u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną i
zaburzeniami czynności wątroby (wynik ≥5 w skali Child-Pugh), chyba że oczekiwane korzyści
przewyższają zidentyfikowane ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej. Jeżeli leczenie zostanie uznane za
właściwe, trzeba zachować ostrożność podczas podawania eltrombopagu pacjentom z zaburzeniami
czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Krwawienie po przerwaniu stosowania eltrombopagu
Istnieje ryzyko nawrotu małopłytkowości po przerwaniu leczenia eltrombopagiem. U większości
pacjentów po przerwaniu leczenia eltrombopagiem liczba płytek krwi powraca do wartości sprzed
leczenia w ciągu 2 tygodni, co powoduje zwiększenie ryzyka krwawienia i w niektórych przypadkach
może prowadzić do krwawienia. Ryzyko jest większe, jeśli leczenie eltrombopagiem zostanie
przerwane u pacjenta otrzymującego leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Zaleca się, aby w
przypadku przerwania stosowania eltrombopagu rozpocząć leczenie pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Ponadto może być konieczne przerwanie
stosowania leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych, odwrócenie działania
antykoagulacyjnego lub przetoczenie koncentratu płytek krwi. Przez 4 tygodnie po przerwaniu
leczenia eltrombopagiem należy koniecznie co tydzień oznaczać liczbę płytek krwi.
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów zakażonych wirusem WZW C, po odstawieniu
peginterferonu, rybawiryny i eltrombopagu obserwowano większą częstość występowania krwawienia
z przewodu pokarmowego, w tym przypadków ciężkich i prowadzących do zgonu. Po przerwaniu
leczenia pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych
krwawienia z przewodu pokarmowego.
Wytwarzanie retykuliny w szpiku kostnym i ryzyko zwłóknienia szpiku kostnego
Eltrombopag może zwiększać ryzyko powstawania lub progresji włókien retykulinowych w szpiku
kostnym. Do chwili obecnej nie ustalono znaczenia tego faktu, podobnie jak w przypadku innych
agonistów receptora trombopoetyny.
Przed rozpoczęciem podawania eltrombopagu należy dokładnie zbadać rozmaz krwi obwodowej w
celu ustalenia pierwotnego stopnia nieprawidłowości morfologicznych komórek krwi. Po ustaleniu
stałej dawki eltrombopagu należy co miesiąc wykonywać pełną morfologię krwi z oznaczaniem
wszystkich typów białych krwinek. W przypadku stwierdzenia obecności komórek niedojrzałych lub
dysplastycznych, należy zbadać rozmaz krwi obwodowej w poszukiwaniu nowych lub postępujących
nieprawidłowości morfologicznych (np. łezkowate lub jądrzaste erytrocyty, niedojrzałe leukocyty) lub
cytopenii. Jeśli u pacjenta wystąpią nowe lub postępujące nieprawidłowości morfologiczne czy też
cytopenia, należy przerwać leczenie eltrombopagiem i rozważyć wykonanie biopsji szpiku kostnego z
barwieniem oceniającym włóknienie.
Progresja istniejących zespołów mielodysplastycznych (ang. myelodysplastic syndrome, MDS)
Na podstawie przesłanek teoretycznych istnieje obawa, że agoniści TPO-R mogą stymulować
progresję istniejących nowotworów układu krwiotwórczego, takich jak MDS. Stymulatory receptora
trombopoetyny są czynnikami wzrostu, które prowadzą do rozwoju i różnicowania komórek
prekursorowych układu płytkotwórczego oraz do wytwarzania płytek krwi. Receptory trombopoetyny
występują głównie na powierzchni komórek linii mieloidalnej.
W badaniach klinicznych z zastosowaniem agonistów receptora trombopoetyny u pacjentów z MDS,
zaobserwowano przemijające zwiększenie liczby komórek blastycznych oraz przypadki progresji
MDS do ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukaemia, AML).
U osób dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku rozpoznanie pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej lub SAA należy potwierdzić przez wykluczenie innych stanów klinicznych
przebiegających z małopłytkowością, w szczególności trzeba wykluczyć MDS. Należy rozważyć
wykonanie biopsji aspiracyjnej szpiku i trepanobiopsji w czasie choroby i leczenia, szczególnie u
pacjentów w wieku powyżej 60 lat, z objawami układowymi i innymi nieprawidłowymi objawami,
takimi jak zwiększenie liczby komórek blastycznych we krwi obwodowej.
Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF w
leczeniu małopłytkowości związanej z MDS. Nie należy stosować produktu leczniczego
Eltrombopag TZF poza badaniami klinicznymi w leczeniu małopłytkowości związanej z MDS.
Nieprawidłowości cytogenetyczne i progresja do MDS/AML u pacjentów z SAA
Wiadomo, że u pacjentów z SAA występują nieprawidłowości cytogenetyczne. Nie wiadomo, czy
eltrombopag zwiększa ryzyko wystąpienia nieprawidłowości cytogenetycznych u pacjentów z SAA.
W badaniu klinicznym II fazy z eltrombopagiem w leczeniu opornej SAA, w którym stosowano
dawkę początkową 50 mg/dobę (zwiększaną co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 150 mg/dobę)
(ELT112523) wystąpienie nowych nieprawidłowości cytogenetycznych obserwowano u 17,1%
dorosłych pacjentów [7/41 (z których 4 miało zmiany w chromosomie 7)]. Mediana czasu do
wystąpienia nieprawidłowości cytogenetycznych w tym badaniu wyniosła 2,9 miesięcy.
W badaniu klinicznym II fazy z eltrombopagiem w leczeniu opornej SAA, w którym stosowano
dawkę 150 mg/dobę (z uwzględnieniem modyfikacji dawkowania ze względu na pochodzenie
etniczne lub wiek, zgodnie ze wskazaniami) (ELT116826), wystąpienie nowych nieprawidłowości
cytogenetycznych obserwowano u 22,6% dorosłych pacjentów [7/31 (z których 3 miało zmiany w
chromosomie 7)]. U wszystkich 7 pacjentów wyjściowy wynik badania cytogenetycznego był
prawidłowy. U sześciu pacjentów nieprawidłowości cytogenetyczne wystąpiły w 3. miesiącu leczenia
eltrombopagiem, a u jednego pacjenta nieprawidłowości cytogenetyczne wystąpiły w miesiącu 6.
W badaniach klinicznych z eltrombopagiem w leczeniu SAA u 4% pacjentów (5/133) rozpoznano
MDS. Mediana czasu do rozpoznania wyniosła 3 miesiące od rozpoczęcia leczenia eltrombopagiem.
U pacjentów z SAA opornych na wcześniejsze leczenie immunosupresyjne lub którzy przebyli
wcześniejsze intensywne leczenie immunosupresyjne, zaleca się wykonanie badania szpiku kostnego
z aspiracją materiału do badań cytogenetycznych przed rozpoczęciem leczenia eltrombopagiem, po
3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia, a następnie po 6 miesiącach. W przypadku stwierdzenia
nowych nieprawidłowości cytogenetycznych trzeba ocenić, czy kontynuacja leczenia eltrombopagiem
jest właściwa.
Zmiany w oku
W badaniach toksykologicznych eltrombopagu na gryzoniach stwierdzono występowanie zaćmy
(patrz punkt 5.3). W kontrolowanych badaniach z udziałem pacjentów z małopłytkowością i
zakażeniem wirusem WZW C, otrzymujących leczenie interferonem (n=1 439), progresję
stwierdzonej przed badaniem zaćmy lub nowe przypadki zaćmy zaobserwowano u 8% pacjentów w
grupie leczonej eltrombopagiem oraz u 5% pacjentów w grupie placebo. U pacjentów WZW C, którzy
otrzymywali interferon, rybawirynę i eltrombopag, obserwowano krwotoki siatkówkowe, głównie w
stopniu nasilenia 1 lub 2 (u 2% pacjentów w grupie leczonej eltrombopagiem oraz u 2% pacjentów w
grupie placebo). Krwotoki te występowały na powierzchni siatkówki (przedsiatkówkowe), pod
siatkówką (podsiatkówkowe) lub w obrębie tkanek siatkówki. Zaleca się rutynowe badania
okulistyczne pacjentów.
Wydłużenie odstępu QT/QTc
Badanie, w którym oceniano odstęp QTc u zdrowych ochotników otrzymujących eltrombopag w
dawce 150 mg na dobę, nie wykazało klinicznie istotnego wpływu na repolaryzację mięśnia
sercowego. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z pierwotną małopłytkowością
immunologiczną oraz u pacjentów z małopłytkowością i zakażeniem wirusem WZW C obserwowano
wydłużenie odstępu QTc. Znaczenie kliniczne tych przypadków wydłużenia odstępu QTc jest
nieznane.
Utrata odpowiedzi na eltrombopag
W przypadku utraty odpowiedzi lub niepowodzenia w utrzymaniu odpowiedzi płytkowej na leczenie
eltrombopagiem w zakresie zalecanych dawek, należy poszukiwać przyczyny takiego stanu, w tym
zwiększenia ilości retykuliny w szpiku kostnym.
Dzieci i młodzież
Powyższe ostrzeżenia i środki ostrożności dla pierwotnej małopłytkowości immunologicznej dotyczą
także populacji dzieci i młodzieży.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Eltrombopag jest intensywnie zabarwiony i w związku z tym może wpływać na wyniki niektórych
badań laboratoryjnych. U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Eltrombopag TZF zgłaszano
przypadki zabarwienia surowicy oraz wpływu na wyniki oznaczania bilirubiny całkowitej i
kreatyniny. W przypadku rozbieżności pomiędzy wynikami badań laboratoryjnych a objawami
klinicznymi, pomocne w ustaleniu ważności wyniku może być ponowne wykonanie badania przy
użyciu innej metody.
Zawartość sodu
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ eltrombopagu na inne produkty lecznicze
Inhibitory reduktazy HMG CoA
Podawanie eltrombopagu w dawce 75 mg raz na dobę przez 5 dni wraz z pojedynczą dawką 10 mg
rozuwastatyny, substratu OATP1B1 i BCRP, 39 zdrowym osobom dorosłym prowadziło do
zwiększenia Cmax i AUC0-• rozuwastatyny w osoczu odpowiednio o 103% (90% przedział ufności
[CI]: 82%, 126%) i o 55% (90% CI: 42%, 69%). Spodziewane są również interakcje z innymi
inhibitorami reduktazy HMG-CoA, w tym atorwastatyną, fluwastatyną, lowastatyną, prawastatyną i
symwastatyną. W przypadku jednoczesnego podawania z eltrombopagiem należy rozważyć
zmniejszenie dawki statyn i uważnie monitorować pacjenta w celu wykrycia działań niepożądanych
statyn (patrz punkt 5.2).
Substraty OATP1B1 i BCRP
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania eltrombopagu i substratów
OATP1B1 (np. metotreksat) oraz BCRP (np. topotekan i metotreksat) (patrz punkt 5.2).
Substraty cytochromu P450
W badaniach z wykorzystaniem ludzkich mikrosomów wątrobowych wykazano, że in vitro
eltrombopag (w dawkach do 100 •M ) nie hamuje enzymów CYP450 1A2, 2A6, 2C19, 2D6, 2E1,
3A4/5 i 4A9/11 ale hamuje CYP2C8 i CYP2C9, co stwierdzono stosując jako substraty testowe
paklitaksel i diklofenak. Podawanie eltrombopagu w dawce 75 mg raz na dobę 24 zdrowym
mężczyznom przez 7 dni nie powodowało zahamowania ani indukcji metabolizmu substratów
testowych 1A2 (kofeina), 2C19 (omeprazol), 2C9 (flurbiprofen) i 3A4 (midazolam) u ludzi. Nie
przewiduje się istotnych klinicznie interakcji podczas jednoczesnego stosowania eltrombopagu i
substratów CYP450 (patrz punkt 5.2).
Inhibitory proteazy WZW C
Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania podczas skojarzonego zastosowania eltrombopagu z
telaprewirem lub boceprewirem. Jednoczesne podanie pojedynczej dawki 200 mg eltrombopagu z
750 mg telaprewiru co 8 godzin nie powodowało zmiany ekspozycji osoczowej na telaprewir.
Jednoczesne podanie pojedynczej dawki 200 mg eltrombopagu z 800 mg boceprewiru co 8 godzin nie
zmieniło osoczowego AUC(0-•) boceprewiru, ale spowodowało zwiększenie Cmax o 20% i zmniejszenie
Cmin o 32%. Nie ustalono klinicznego znaczenia zmniejszenia wartości Cmin, zaleca się ściślejsze
monitorowanie wskaźników klinicznych i laboratoryjnych supresji WZW C.
Wpływ innych produktów leczniczych na eltrombopag
Cyklosporyna
Zmniejszenie ekspozycji na eltrombopag obserwowano podczas jednoczesnego podawania
cyklosporyny (inhibitora BCRP) w dawce 200 mg i 600 mg. Jednoczesne podawanie cyklosporyny w
dawce 200 mg zmniejszyło Cmax i AUC0-• eltrombopagu odpowiednio o 25% i 18%. Jednoczesne
podawanie cyklosporyny w dawce 600 mg zmniejszyło Cmax i AUC0-• eltrombopagu odpowiednio o
39% i 24%. Możliwe jest dostosowanie dawki eltrombopagu w czasie trwania leczenia, w zależności
od liczby płytek krwi u pacjenta (patrz punkt 4.2). Liczbę płytek krwi należy kontrolować
przynajmniej raz na tydzień przez 2 do 3 tygodni, gdy podaje się eltrombopag jednocześnie z
cyklosporyną. Może zajść potrzeba zwiększenia dawki eltrombopagu na podstawie liczby płytek
krwi.
Kationy wielowartościowe (chelatowanie)
Eltrombopag chelatuje wielowartościowe kationy, takie jak żelazo, wapń, magnez, glin, selen i cynk.
Podanie pojedynczej dawki 75 mg eltrombopagu ze środkiem zobojętniającym kwas żołądkowy
zawierającym wielowartościowe kationy (1524 mg wodorotlenku glinu i 1425 mg węglanu magnezu)
zmniejsza AUC0-• eltrombopagu w osoczu o 70% (90% CI: 64%, 76%) i Cmax o 70% (90% CI: 62%,
76%). Eltrombopag należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po
spożyciu takich produktów jak środki zobojętniające, produkty nabiałowe lub suplementy mineralne
zawierające wielowartościowe kationy, by uniknąć znacznego zmniejszenia wchłaniania
eltrombopagu wywołanego chelatowaniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Lopinawir / rytonawir
Jednoczesne podawanie eltrombopagu z lopinawirem/rytonawirem może powodować zmniejszenie
stężenia eltrombopagu. Badanie przeprowadzone z udziałem 40 zdrowych ochotników wykazało, że
jednoczesne podanie pojedynczej dawki 100 mg eltrombopagu z powtarzanymi dwa razy na dobę
dawkami lopinawiru/rytonawiru 400/100 mg powodowało zmniejszenie AUC0-• eltrombopagu w
osoczu o 17% (90% CI: 6,6%, 26,6%). Należy zatem zachować ostrożność w przypadku, gdy
eltrombopag jest stosowany jednocześnie z lopinawirem/rytonawirem. Należy uważnie monitorować
liczbę płytek krwi w celu właściwego zaplanowania dawki eltrombopagu w przypadku rozpoczynania
lub przerywania stosowania lopinawiru/rytonawiru.
Inhibitory i induktory CYP1A2 i CYP2C8
Eltrombopag jest metabolizowany przez wiele szlaków, między innymi z udziałem CYP1A2,
CYP2C8, UGT1A1 i UGT1A3 (patrz punkt 5.2). W przypadku produktów leczniczych, które hamują
lub indukują jeden enzym, jest mało prawdopodobne, aby miało to istotny wpływ na stężenie
eltrombopagu w osoczu, jednak produkty lecznicze, które hamują lub indukują wiele enzymów, mogą
powodować zwiększenie (np. fluwoksamina) bądź zmniejszenie (np. ryfampicyna) stężenia
eltrombopagu.
Inhibitory proteazy WZW C
Wyniki badania interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lekami wykazały, że jednoczesne
podawanie wielokrotnych dawek boceprewiru (800 mg co 8 godzin) lub telaprewiru (750 mg co
8 godzin) z pojedynczą dawką eltrombopagu (200 mg) nie zmieniało ekspozycji na eltrombopag w
stopniu istotnym klinicznie.
Produkty lecznicze stosowane w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej
Do produktów leczniczych stosowanych w badaniach klinicznych w terapii pierwotnej
małopłytkowości immunologicznej w skojarzeniu z eltrombopagiem należały kortykosteroidy,
danazol i (lub) azatiopryna, dożylne preparaty immunoglobulin (IVIG) i immunoglobulina anty-D. W
przypadku skojarzenia eltrombopagu z innymi produktami leczniczymi w leczeniu pierwotnej
małopłytkowości immunologicznej należy monitorować liczbę płytek krwi, aby nie dopuścić do
przekroczenia zalecanego zakresu liczby płytek krwi (patrz punkt 4.2).
Interakcje z pokarmem
Podawanie eltrombopagu w postaci tabletek lub proszku do sporządzania zawiesiny doustnej
jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia (np. posiłkiem zawierającym produkty mleczne)
skutkowało istotnym zmniejszeniem wielkości AUC0-∞ i Cmax eltrombopagu w osoczu. Natomiast
podanie eltrombopagu na 2 godziny przed lub 4 godziny po posiłku o dużej zawartości wapnia lub
podanie leku wraz z pokarmami o małej zawartości wapnia [< 50 mg wapnia] nie powodowało
klinicznie istotnych zmian ekspozycji na eltrombopag w osoczu (patrz punkt 4.2).
Podanie pojedynczej dawki 50 mg eltrombopagu w postaci tabletek jednocześnie ze standardowym,
wysokokalorycznym, bogatotłuszczowym śniadaniem, zawierającym produkty mleczne spowodowało
zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 59%, a średniego Cmax o 65%.
Podanie pojedynczej dawki 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny
doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia, umiarkowanej zawartości tłuszczu i
umiarkowanej kaloryczności spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu
w osoczu o 75%, a średniego Cmax o 79%. To zmniejszenie ekspozycji było osłabione, gdy
pojedynczą dawkę 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej
podano na 2 godziny przed posiłkiem o dużej zawartości wapnia (średnia wielkość AUC0-∞
zmniejszyła się o 20%, a średnie Cmax o 14%).
Produkty spożywcze o małej zawartości wapnia (<50 mg wapnia), w tym owoce, chuda szynka,
wołowina i niewzbogacony (bez dodatku wapnia, magnezu lub żelaza) sok owocowy, niewzbogacone
mleko sojowe i niewzbogacone ziarna nie miały istotnego wpływu na ekspozycję eltrombopagu w
osoczu, niezależnie od ich kaloryczności i zawartości tłuszczu (patrz punkt 4.2 i 4.5).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Małopłytkowość immunologiczna u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF u dorosłych pacjentów (N=763)
oceniano na podstawie zbiorczych danych z badań kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby TRA100773A i B, TRA102537 (RAISE) i TRA113765, w których 403
pacjentów otrzymywało produkt leczniczy Eltrombopag TZF, a 179 pacjentów otrzymywało placebo,
a także na podstawie danych z ukończonych otwartych badań (N=360) TRA108057 (REPEAT),
TRA105325 (EXTEND) i TRA112940 (patrz punkt 5.1). Pacjenci otrzymywali lek badany przez
okres do 8 lat (w badaniu EXTEND). Najważniejszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi były
toksyczne działania na wątrobę i zdarzenia zakrzepowe/zakrzepowo-zatorowe. Do najczęstszych
działań niepożądanych występujących u przynajmniej 10% pacjentów należały: nudności, biegunka,
zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i ból pleców.
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF u dzieci i młodzieży (w wieku od
1 roku do 17 lat) z wcześniej leczoną ITP wykazano w dwóch badaniach (N=171) (patrz punkt 5.1).
PETIT2 (TRA115450) było dwuczęściowym, otwartym, randomizowanym badaniem kontrolowanym
placebo, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby. Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku
2:1 do grupy otrzymującej produkt leczniczy Eltrombopag TZF (n=63) lub placebo (n=29)
maksymalnie przez 13 tygodni w randomizowanym okresie badania. PETIT (TRA108062) było
trzyczęściowym, otwartym, randomizowanym badaniem kontrolowanym placebo, prowadzonym
metodą podwójnie ślepej próby z kohortami rozłożonymi w czasie. Pacjenci zostali losowo
przydzieleni w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej produkt leczniczy Eltrombopag TZF (n=44) lub
placebo (n=21) przez okres do 7 tygodni. Profil działań niepożądanych był porównywalny do profilu
tych działań obserwowanego u osób dorosłych, przy czym wystąpiły pewne dodatkowe działania
niepożądane oznaczone symbolem „♦” w tabeli poniżej. Do najczęstszych działań niepożądanych
występujących u dzieci i młodzieży z pierwotną małopłytkowością immunologiczną w wieku 1 roku i
starszych (≥3% lub więcej względem placebo) należały: zakażenia górnych dróg oddechowych,
zapalenie części nosowej gardła, kaszel, gorączka, ból brzucha, ból jamy ustnej i gardła, ból zęba, i
wodnisty wyciek z nosa.
Małopłytkowość w przebiegu zakażenia WZW C u dorosłych pacjentów
ENABLE 1 (TPL103922 n=716, 715 pacjentów leczonych eltrombopagiem) i ENABLE 2
(TPL108390 n=805) były randomizowanymi, wieloośrodkowymi badaniami kontrolowanymi placebo,
prowadzonymi metoda podwójnie ślepej próby, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF u pacjentów z małopłytkowością z zakażeniem
WZW C, którzy pod innymi względami kwalifikowali się do rozpoczęcia leczenia
przeciwwirusowego. W badaniach z WZW C populacja do oceny bezpieczeństwa składała się ze
wszystkich pacjentów losowo przydzielonych do grup terapii, którzy otrzymali badany produkt
leczniczy metodą podwójnie ślepej próby w części 2 badania ENABLE 1 (leczenie produktem
Eltrombopag TZF n=450, leczenie placebo n=232) i ENABLE 2 (leczenie produktem Eltrombopag
TZF n=506, leczenie placebo n=252). Analizę pacjentów przeprowadzono według otrzymanego
leczenia (całkowita populacja do oceny bezpieczeństwa otrzymująca leczenie metodą podwójnie
ślepej próby, Eltrombopag TZF n=955 i placebo n=484).
Najcięższymi stwierdzonymi działaniami niepożądanymi był toksyczny wpływ na wątrobę oraz
zdarzenia zakrzepowe/zakrzepowo-zatorowe. Do najczęstszych działań niepożądanych występujących
u przynajmniej 10% pacjentów należały: ból głowy, niedokrwistość, zmniejszenie apetytu, kaszel,
nudności, biegunka, hiperbilirubinemia, łysienie, świąd, ból mięśni, gorączka, uczucie zmęczenia,
choroba grypopodobna, osłabienie, dreszcze i obrzęki.
Ciężka postać niedokrwistości aplastycznej u dorosłych pacjentów
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF w ciężkiej niedokrwistości
aplastycznej było oceniane w jednoramiennym, otwartym badaniu (n=43), w którym 11 pacjentów
(26%) leczono przez >6 miesięcy, a 7 pacjentów (16%) leczono przez >1 rok (patrz punkt 5.1).
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi, które wystąpiły u co najmniej 10% pacjentów, były: ból
głowy, zawroty głowy, kaszel, ból jamy ustnej i gardła, wodnisty wyciek z nosa, nudności, biegunka,
ból brzucha, wzrost aktywności transaminaz, ból stawów, ból kończyn, skurcze mięśni, uczucie
zmęczenia, i gorączka.
Zestawienie działań niepożądanych
Wymienione poniżej działania niepożądane, zaobserwowane w badaniach dotyczących pierwotnej
małopłytkowości immunologicznej u dorosłych (N=763), w badaniach dotyczących pierwotnej
małopłytkowości immunologicznej u dzieci (N=171), w badaniach dotyczących zakażenia wirusem
WZW C (N=1 520), w badaniach z SAA (N=43) i w zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu
podano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów według MedDRA oraz z uwzględnieniem
częstości ich występowania. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane
podano według częstości występowania, rozpoczynając od najczęstszych. Poszczególne kategorie
częstości występowania każdego działania niepożądanego opierają się na następującej konwencji
(CIOMSIII): bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie
dostępnych danych).
Populacja pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występowania
Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Bardzo często Zapalenie nosogardła♦, zakażenie górnych dróg oddechowych♦
Często Zapalenie gardła, grypa, opryszczka wargowa, zapalenie płuc,
zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zakażenie układu
oddechowego, zapalenie dziąseł
Niezbyt często Zakażenie skóry
Nowotwory łagodne,
złośliwe i nieokreślone (w
tym torbiele i polipy)
Niezbyt często Rak zgięcia esiczo-odbytniczego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Często Niedokrwistość, eozynofilia, leukocytoza, małopłytkowość,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby
krwinek białych
Niezbyt często Anizocytoza, niedokrwistość hemolityczna, mielocytoza,
zwiększenie liczby pałeczkowatych granulocytów
obojętnochłonnych, obecność mielocytów, zwiększenie liczby
płytek krwi, zwiększenie stężenia hemoglobiny
Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hipokaliemia, zmniejszenie apetytu, zwiększenie stężenia
kwasu moczowego we krwi
Niezbyt często Jadłowstręt, dna moczanowa, hipokalcemia
Zaburzenia psychiczne Często Zaburzenia snu, depresja
Niezbyt często Apatia, zmiany nastroju, płaczliwość
Zaburzenia układu
nerwowego
Często Parestezje, niedoczulica, senność, migrena
Niezbyt często Drżenia, zaburzenia równowagi, dyzestezja, porażenie
połowicze, migrena z aurą, neuropatia obwodowa, obwodowa
neuropatia czuciowa, zaburzenia mowy, toksyczna neuropatia,
ból głowy pochodzenia naczyniowego
Zaburzenia oka Często Zespół suchego oka, niewyraźne widzenie, ból oka,
zmniejszenie ostrości wzroku
Niezbyt często Zmętnienie soczewki, astygmatyzm, zaćma korowa,
zwiększone łzawienie, krwotok siatkówkowy, epiteliopatia
barwnikowa siatkówki, zaburzenia widzenia, nieprawidłowe
wyniki badania ostrości wzroku, zapalenie powiek, suche
zapalenie rogówki i spojówki
Zaburzenia ucha i błędnika Często Ból ucha, zawroty głowy
Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia, ostry zawał mięśnia sercowego, zaburzenia
sercowo-naczyniowe, sinica, częstoskurcz zatokowy,
wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym
Zaburzenia naczyniowe Często Zakrzepica żył głębokich, krwiak, uderzenia gorąca
Niezbyt często Zator, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych,
zaczerwienienie
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Kaszel♦
Często Ból jamy ustnej i gardła♦, wodnisty wyciek z nosa♦
Niezbyt często Zatorowość płucna, zawał płuca, dyskomfort w jamie
nosowej, zmiany pęcherzowe w jamie ustnej i gardle,
zaburzenia zatok, zespół bezdechu sennego
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności, biegunka
Często Owrzodzenie jamy ustnej, ból zębów♦, wymioty, ból brzucha*,
krwawienie z jamy ustnej, wzdęcia
* Bardzo często u dzieci i młodzieży z ITP
Niezbyt często Suchość w jamie ustnej, glosodynia, bolesność uciskowa w
jamie brzusznej, odbarwienie stolca, zatrucie pokarmowe,
częste oddawanie stolca, wymioty krwawe, uczucie
dyskomfortu w jamie ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej†
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej †,
hiperbilirubinemia, zaburzenia czynności wątroby
Niezbyt często Cholestaza, zmiany w wątrobie, zapalenie wątroby, polekowe
uszkodzenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wysypka, łysienie, nadmierna potliwość, uogólniony świąd,
wybroczyny
Niezbyt często Pokrzywka, dermatoza, zimne poty, rumień, melanoza,
zaburzenia pigmentacji, odbarwienie skóry, złuszczanie skóry
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Ból pleców
Często Bóle mięśni, skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe,
bóle kości
Niezbyt często Osłabienie siły mięśniowej
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
mikroangiopatia zakrzepowa z niewydolnością nerek ‡
Niezbyt często Niewydolność nerek, leukocyturia, toczniowe zapalenie nerek,
nokturia, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
wskaźnika białko-kreatynina w moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Często Krwotok miesiączkowy
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Gorączka*, ból w klatce piersiowej, osłabienie
*Bardzo często u dzieci i młodzieży z ITP
Niezbyt często Uczucie gorąca, krwotok w miejscu nakłucia naczynia,
podenerwowanie, stan zapalny rany, złe samopoczucie,
uczucie obecności ciała obcego
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Niezbyt często Zwiększenie stężenia albuminy we krwi, zwiększenie stężenia
białka całkowitego, zmniejszenie stężenia albuminy we krwi,
zwiększenie pH moczu
Urazy, zatrucia i powikłania
po zabiegach
Niezbyt często Oparzenie słoneczne
♦ Dodatkowe działania niepożądane obserwowane w badaniach z udziałem dzieci i młodzieży
(w wieku od 1 do 17 lat).
† Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginianowej
może występować jednocześnie, chociaż z mniejszą częstością.
‡ Termin zbiorczy obejmujący preferowane terminy oznaczające ostre uszkodzenie nerek i
niewydolność nerek
Populacja pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących zakażenia wirusem WZW C
(leczenie w skojarzeniu z terapią przeciwwirusową zawierającą interferon i rybawirynę)
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występo-
wania
Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenie układu moczowego, zakażenie górnych dróg
oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie nosogardła, grypa,
opryszczka wargowa
Niezbyt
często
Zapalenie żołądka i jelit, zapalenie gardła
Nowotwory łagodne, złośliwe
i nieokreślone (w tym torbiele
i polipy)
Często Nowotwór złośliwy wątroby
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo
często
Niedokrwistość
Często Limfopenia
Niezbyt
często
Niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo
często
Zmniejszenie łaknienia
Często Hiperglikemia, nieprawidłowa utrata masy ciała
Zaburzenia psychiczne Często Depresja, niepokój, zaburzenia snu
Niezbyt
często
Stan dezorientacji, pobudzenie
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo
często
Ból głowy
Często Zawroty głowy, zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku,
encefalopatia wątrobowa, letarg, zaburzenia pamięci,
parestezje
Zaburzenia oka Często Zaćma, wysięki w siatkówce, zespół suchego oka, zażółcenie
oczu, krwawienie do siatkówki
Zaburzenia ucha i błędnika Często Zawroty głowy
Zaburzenia serca Często Kołatanie serca
Zaburzenia oddechowe, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo
często
Kaszel
Często Duszność, ból jamy ustnej i gardła, duszność wysiłkowa,
produktywny kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo
często
Nudności, biegunka
Często Wymioty, wodobrzusze, bóle brzucha, bóle w nadbrzuszu,
niestrawność, suchość w jamie ustnej, zaparcia, wzdęcie jamy
brzusznej, ból zęba, zapalenie jamy ustnej, choroba refluksowa
żołądkowo-przełykowa, żylaki odbytu, dyskomfort w jamie
brzusznej, żylaki przełyku
Niezbyt
często
Krwawienie z żylaków przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka, aftowe zapalenie jamy ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Hiperbilirubinemia, żółtaczka, polekowe uszkodzenie wątroby
Niezbyt
często
Zakrzepica żyły wrotnej, niewydolność wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo
często
Świąd
Często Wysypka, suchość skóry, wyprysk, swędząca wysypka,
rumień, nadmierna potliwość, uogólniony świąd, łysienie
Niezbyt
często
Zmiany skórne, odbarwienie skóry, nadmierna pigmentacja
skóry, nocne poty
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo
często
Bóle mięśni
Często Bóle stawów, skurcze mięśni, bóle pleców, bóle kończyn, bóle
mięśniowo-szkieletowe, bóle kości
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt
często
Mikroangiopatia zakrzepowa z ostrą niewydolnością nerek †,
bolesne oddawanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Bardzo
często
Gorączka, uczucie zmęczenia, objawy grypopodobne,
osłabienie, dreszcze
Często Drażliwość, dolegliwości bólowe, złe samopoczucie, reakcja w
miejscu wstrzyknięcia, ból w klatce piersiowej pochodzenia
pozasercowego, obrzęk, obrzęki obwodowe
Niezbyt
często
Świąd w miejscu wstrzyknięcia, wysypka w miejscu
wstrzyknięcia, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zmniejszenie masy
ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie
stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby neutrofilów,
zwiększenie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego, wydłużenie czasu częściowej
tromboplastyny po aktywacji, zwiększenie stężenia glukozy we
krwi, zmniejszenie stężenia albumin we krwi
Niezbyt
często
Wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym
† Termin zbiorczy obejmujący preferowane terminy oznaczające skąpomocz, niewydolność nerek
i zaburzenia czynności nerek
Populacja pacjentów uczestniczących w badaniu dotyczącym SAA
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występowania
Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Często Neutropenia, zawał śledziony
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Nadmierne obciążenie żelazem, zmniejszony apetyt,
hipoglikemia, zwiększony apetyt
Zaburzenia psychiczne Często Lęk, depresja
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo
często
Ból głowy, zawroty głowy
Często Omdlenie
Zaburzenia oka Często Zespół suchego oka, zaćma, zażółcenie oczu, niewyraźne
widzenie, zaburzenia widzenia, męty w ciele szklistym
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo
często
Kaszel, ból jamy ustnej i gardła, wodnisty wyciek z nosa
Często Krwawienie z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo
często
Biegunka, nudności, krwawienie z dziąseł, ból brzucha
Często Powstawanie pęcherzy na śluzówce jamy ustnej, ból w jamie
ustnej, wymioty, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,
zaparcie, wzdęcie jamy brzusznej, dysfagia, odbarwienie
stolca, obrzęk języka, zaburzenia motoryki przewodu
pokarmowego, wzdęcia
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo
często
Zwiększenie aktywności transaminaz
Często Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia),
żółtaczka
Nieznana Polekowe uszkodzenie wątroby *
* Przypadki polekowego uszkodzenia wątroby zgłaszano u
pacjentów z ITP i WZW C
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wybroczyny, wysypka, świąd, pokrzywka, zmiany skórne,
wysypka plamista
Nieznana Odbarwienie skóry, hiperpigmentacja skóry
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo
często
Bóle stawów, ból w kończynie, skurcze mięśni
Często Ból pleców, ból mięśni, ból kości
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Nieprawidłowa barwa moczu
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Bardzo
często
Uczucie zmęczenia, gorączka, dreszcze
Często Osłabienie, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi
Opis wybranych działań niepożądanych
Incydenty zakrzepowe / zakrzepowo-zatorowe
W 3 kontrolowanych i 2 niekontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych u dorosłych
pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną przyjmujących eltrombopag (n=446) u
17 pacjentów doszło w sumie do 19 incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym (w kolejności
zmniejszającej się częstości występowania) do zakrzepicy żył głębokich (n=6), zatorowości płucnej
(n=6), ostrego zawału mięśnia sercowego (n=2), zawału mózgu (n=2), zatoru (n=1) (patrz punkt 4.4).
W badaniu klinicznym kontrolowanym placebo (n=288, populacja, w której oceniano bezpieczeństwo
stosowania) po dwóch tygodniach leczenia w celu przygotowania do procedur inwazyjnych u 6
spośród 143 (4%) dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby otrzymujących eltrombopag
stwierdzono 7 incydentów zakrzepowo-zatorowych w obrębie układu żyły wrotnej oraz u 2 spośród
145 (1%) pacjentów z grupy placebo wystąpiły 3 incydenty zakrzepowo-zatorowe. U pięciu z
6 pacjentów leczonych eltrombopagiem stwierdzono incydenty zakrzepowo zatorowe przy liczbie
płytek >200 000/µl.
Oprócz liczby płytek ≥200 000/µl nie zidentyfikowano szczególnych czynników ryzyka u pacjentów,
u których stwierdzono incydenty zakrzepowo-zatorowe (patrz punkt 4.4).
W kontrolowanych badaniach z udziałem pacjentów z małopłytkowością i zakażeniem wirusem
WZW C (n=1 439), incydenty zakrzepowo-zatorowe wystąpiły u 38 z 955 pacjentów (4%) leczonych
eltrombopagiem oraz u 6 z 484 pacjentów (1%) w grupie placebo. Najczęstszym incydentem
zakrzepowo-zatorowym w obu grupach leczenia była zakrzepica żyły wrotnej (zaburzenie to
wystąpiło u 2% pacjentów leczonych eltrombopagiem oraz u < 1% pacjentów otrzymujących placebo)
(patrz punkt 4.4). U pacjentów ze zmniejszonym stężeniem albumin (≤35 g/l) lub z wynikiem ≥10 w
skali MELD ryzyko wystąpienia incydentu zakrzepowo-zatorowego było 2 razy wyższe niż u
pacjentów z większym stężeniem albumin; w grupie pacjentów w wieku ≥60 lat ryzyko wystąpienia
incydentu zakrzepowo-zatorowego było dwukrotnie większe niż u pacjentów młodszych.
Dekompensacja czynności wątroby (podczas stosowania równocześnie z interferonem)
Pacjenci z przewlekłym zakażeniem wirusem WZW C i marskością wątroby mogą być w grupie
zwiększonego ryzyka dekompensacji czynności wątroby podczas otrzymywania leczenia interferonem
alfa. W 2 kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z małopłytkowością i
zakażeniem wirusem WZW C, dekompensację czynności wątroby (wodobrzusze, encefalopatia
wątrobowa, krwawienie z żylaków, spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej) obserwowano
częściej w grupie eltrombopagu (11%) niż w grupie placebo (6%). U pacjentów ze zmniejszonym
stężeniem albumin (≤35 g/l) lub wyjściowym wynikiem ≥10 w skali MELD ryzyko dekompensacji
czynności wątroby było 3 razy większe, jak też częściej występowały zdarzenia niepożądane ze
skutkiem śmiertelnym niż wśród pacjentów z mniej zaawansowaną chorobą wątroby. Eltrombopag
należy podawać takim pacjentom tylko po starannym rozważeniu spodziewanych korzyści w stosunku
do ryzyka. Pacjentów z tej grupy należy uważnie monitorować w celu wykrycia występowania
objawów przedmiotowych lub podmiotowych dekompensacji czynności wątroby (patrz punkt 4.4).
Toksyczne działanie na wątrobę
W kontrolowanych badaniach klinicznych ze stosowaniem eltrombopagu w przewlekłej ITP
obserwowano zwiększenie aktywności AlAT, AspAT i stężenia bilirubiny w surowicy (patrz
punkt 4.4).
Zmiany te były w większości łagodne (stopnia 1-2), odwracalne i nie towarzyszyły im klinicznie
istotne objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby. W 3 badaniach kontrolowanych placebo
prowadzonych z udziałem dorosłych pacjentów z przewlekłą ITP u 1 pacjenta z grupy placebo i 1
pacjenta z grupy eltrombopagu wystąpiły nieprawidłowe wyniki badania czynności wątroby stopnia 4.
W dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 17 lat)
z przewlekłą ITP aktywność AlAT ≥3 x GGN zgłaszano u 4,7% pacjentów z grupy eltrombopagu
i 0% pacjentów z grupy placebo.
W 2 kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z WZW C, aktywność AlAT lub
AspAT ≥3 x GGN zgłaszano u 34% i 38% pacjentów odpowiednio z grupy eltrombopagu i placebo. U
większości pacjentów otrzymujących eltrombopag w skojarzeniu z peginterferonem / rybawiryną
wystąpi pośrednia hiperbilirubinemia. Ogółem, stężenie bilirubiny całkowitej ≥1,5 x GGN zgłaszano u
76% i 50% pacjentów odpowiednio z grupy eltrombopagu i placebo.
W badaniu II fazy z jedną grupą terapeutyczną otrzymującą monoterapię z powodu opornej SAA,
jednoczesne występowanie aktywności AlAT lub AspAT >3 x GGN przy stężeniu bilirubiny
całkowitej (pośredniej) >1,5 x GGN zgłaszano u 5% pacjentów. Stężenie bilirubiny całkowitej
>1,5 x GGN wystąpiło u 14% pacjentów.
Małopłytkowość po przerwaniu leczenia
W 3 kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących pierwotnej małopłytkowości
immunologicznej po przerwaniu leczenia obserwowano przemijające zmniejszenie liczby płytek krwi
poniżej liczby początkowej, odpowiednio u 8% pacjentów z grupy eltrombopagu i u 8% pacjentów z
grupy placebo (patrz punkt 4.4).
Zwiększenie ilości retykuliny w szpiku kostnym
W całym programie badań u pacjentów nie stwierdzono istotnych klinicznie nieprawidłowości szpiku
kostnego ani objawów klinicznych wskazujących na zaburzenia czynności szpiku kostnego. U
niewielkiej liczby pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną przerwano leczenie
eltrombopagiem z powodu zwiększenia ilości retykuliny w szpiku kostnym (patrz punkt 4.4).
Nieprawidłowości cytogenetyczne
W badaniu klinicznym II fazy z eltrombopagiem w leczeniu opornej SAA, w którym stosowano
dawkę początkową 50 mg/dobę (zwiększaną co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 150 mg/dobę)
(ELT112523) wystąpienie nowych nieprawidłowości cytogenetycznych obserwowano u 17,1%
dorosłych pacjentów [7/41 (z których 4 miało zmiany w chromosomie 7)]. Mediana czasu do
wystąpienia nieprawidłowości cytogenetycznych w tym badaniu wyniosła 2,9 miesięcy.
W badaniu klinicznym II fazy z eltrombopagiem w leczeniu opornej SAA, w którym stosowano
dawkę 150 mg/dobę (z uwzględnieniem modyfikacji dawkowania ze względu na pochodzenie
etniczne lub wiek, zgodnie ze wskazaniami (ELT116826), wystąpienie nowych nieprawidłowości
cytogenetycznych obserwowano u 22,6% dorosłych pacjentów [7/31 (z których 3 miało zmiany w
chromosomie 7)]. U wszystkich 7 pacjentów wyjściowy wynik badania cytogenetycznego był
prawidłowy. U sześciu pacjentów nieprawidłowości cytogenetyczne wystąpiły w 3. miesiącu leczenia
eltrombopagiem, a u jednego pacjenta nieprawidłowości cytogenetyczne wystąpiły w miesiącu 6.
Hematologiczne nowotwory złośliwe
W jednoramiennym, otwartym badaniu z zastosowaniem eltrombopagu w leczeniu SAA, u trzech
(7%) pacjentów rozpoznano MDS w czasie leczenia eltrombopagiem, w dwóch toczących się
badaniach (ELT116826 i ELT116643) u 1/28 (4%) pacjentów i 1/62 (2%) pacjentów rozpoznano
MDS lub AML w każdym z tych badań.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Eltrombopagum 25 mg (tabletki powlekane)
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 1 roku źródło: „Lek Eltrombopag TZF nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 1 roku z małopłytkowością immunologiczną.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
1 tabletka 25 mg = 25% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (100 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
75 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 75 mg na dobę.”
100 mg (eltrombopagu) na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 100 mg eltrombopagu raz na dobę.”
Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat„Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 50 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego leczenie eltrombopagiem należy rozpoczynać od zmniejszonej dawki 25 mg raz na dobę (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku od 1 do 5 lat: „Dzieci w wieku od 1 do 5 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 25 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Eltrombopag TZF nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej jednego roku z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności eltrombopagu u dzieci i młodzieży (<18 lat) w małopłytkowości związanej z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, lub z SAA. Dane nie są dostępne.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka„Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka 25 mg leku Eltrombopag TZF na dobę. U pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowowschodnioazjatyckiego należy rozpocząć leczenie tą samą dawką wynoszącą 25 mg. Początek działania leku Eltrombopag TZF może nastąpić po 1 do 2 tygodniach. W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie lekiem Eltrombopag TZF lekarz może zalecić zmianę dawki dobowej.”źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. U tych pacjentów eltrombopag należy stosować z ostrożnością i pod dokładną kontrolą, z oceną stężenia kreatyniny w surowicy i/lub analizą moczu (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Nie należy stosować eltrombopagu u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby (w skali Child-Pugh ≥5), chyba że oczekiwane korzyści przeważają zidentyfikowane ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej (patrz punkt 4.4). Jeśli lekarz uzna, że stosowanie eltrombopagu jest konieczne u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby, to leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu podawania eltrombopagu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy przestrzegać trzytygodniowego odstępu przed zwiększeniem dawki.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku„Pacjenci w podeszłym wieku Dostępnych jest niewiele danych na temat stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, natomiast nie są dostępne żadne doświadczenia kliniczne dotyczące takich pacjentów w wieku powyżej 85 lat. Ogólnie w badaniach klinicznych nie stwierdzono znamiennych klinicznie różnic pod względem bezpieczeństwa stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku co najmniej 65 lat w porównaniu do młodszych pacjentów.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania eltrombopagu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Nie zaleca się także stosowania produktu Eltrombopag TZF u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy eltrombopag / metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały, że eltrombopag może przenikać do mleka (patrz punkt 5.3); dlatego nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy kontynuować/przerwać podawanie produktu Eltrombopag TZF, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Nie zaobserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczurów przy ekspozycji podobnej jak u ludzi. Nie można jednak wykluczyć ryzyka u ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje„Tabletki należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po jakimkolwiek innym produkcie z następujących kategorii: środki zobojętniające kwas żołądkowy, nabiał (lub inne produkty żywieniowe zawierające wapń), suplementy mineralne zawierające kationy wielowartościowe (np. żelazo, wapń, magnez, glin, selen i cynk) (patrz punkty 4.5 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje„Eltrombopag należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po spożyciu takich produktów jak środki zobojętniające, produkty nabiałowe lub suplementy mineralne zawierające wielowartościowe kationy, by uniknąć znacznego zmniejszenia wchłaniania eltrombopagu wywołanego chelatowaniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje: „Interakcje z pokarmem” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podawanie eltrombopagu w postaci tabletek lub proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia (np. posiłkiem zawierającym produkty mleczne) skutkowało istotnym zmniejszeniem wielkości AUC0-∞ i Cmax eltrombopagu w osoczu.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Natomiast podanie eltrombopagu na 2 godziny przed lub 4 godziny po posiłku o dużej zawartości wapnia lub podanie leku wraz z pokarmami o małej zawartości wapnia [< 50 mg wapnia] nie powodowało klinicznie istotnych zmian ekspozycji na eltrombopag w osoczu (patrz punkt 4.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 50 mg eltrombopagu w postaci tabletek jednocześnie ze standardowym, wysokokalorycznym, bogatotłuszczowym śniadaniem, zawierającym produkty mleczne spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 59%, a średniego Cmax o 65%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia, umiarkowanej zawartości tłuszczu i umiarkowanej kaloryczności spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 75%, a średniego Cmax o 79%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„To zmniejszenie ekspozycji było osłabione, gdy pojedynczą dawkę 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej podano na 2 godziny przed posiłkiem o dużej zawartości wapnia (średnia wielkość AUC0-∞ zmniejszyła się o 20%, a średnie Cmax o 14%).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Produkty spożywcze o małej zawartości wapnia (<50 mg wapnia), w tym owoce, chuda szynka, wołowina i niewzbogacony (bez dodatku wapnia, magnezu lub żelaza) sok owocowy, niewzbogacone mleko sojowe i niewzbogacone ziarna nie miały istotnego wpływu na ekspozycję eltrombopagu w osoczu, niezależnie od ich kaloryczności i zawartości tłuszczu (patrz punkt 4.2 i 4.5).”źródło: ChPL, pkt 4.5
Eltrombopagum 50 mg (tabletki powlekane)
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 1 roku źródło: „Lek Eltrombopag TZF nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 1 roku z małopłytkowością immunologiczną.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
1 tabletka 50 mg = 50% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (100 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
75 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 75 mg na dobę.”
100 mg (eltrombopagu) na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 100 mg eltrombopagu raz na dobę.”
Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat„Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 50 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego leczenie eltrombopagiem należy rozpoczynać od zmniejszonej dawki 25 mg raz na dobę (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku od 1 do 5 lat: „Dzieci w wieku od 1 do 5 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 25 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Eltrombopag TZF nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej jednego roku z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności eltrombopagu u dzieci i młodzieży (<18 lat) w małopłytkowości związanej z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, lub z SAA. Dane nie są dostępne.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka„Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka 25 mg leku Eltrombopag TZF na dobę. U pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowowschodnioazjatyckiego należy rozpocząć leczenie tą samą dawką wynoszącą 25 mg. Początek działania leku Eltrombopag TZF może nastąpić po 1 do 2 tygodniach. W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie lekiem Eltrombopag TZF lekarz może zalecić zmianę dawki dobowej.”źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. U tych pacjentów eltrombopag należy stosować z ostrożnością i pod dokładną kontrolą, z oceną stężenia kreatyniny w surowicy i/lub analizą moczu (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Nie należy stosować eltrombopagu u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby (w skali Child-Pugh ≥5), chyba że oczekiwane korzyści przeważają zidentyfikowane ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej (patrz punkt 4.4). Jeśli lekarz uzna, że stosowanie eltrombopagu jest konieczne u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby, to leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu podawania eltrombopagu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy przestrzegać trzytygodniowego odstępu przed zwiększeniem dawki.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku„Pacjenci w podeszłym wieku Dostępnych jest niewiele danych na temat stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, natomiast nie są dostępne żadne doświadczenia kliniczne dotyczące takich pacjentów w wieku powyżej 85 lat. Ogólnie w badaniach klinicznych nie stwierdzono znamiennych klinicznie różnic pod względem bezpieczeństwa stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku co najmniej 65 lat w porównaniu do młodszych pacjentów.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania eltrombopagu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Nie zaleca się także stosowania produktu Eltrombopag TZF u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy eltrombopag / metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały, że eltrombopag może przenikać do mleka (patrz punkt 5.3); dlatego nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy kontynuować/przerwać podawanie produktu Eltrombopag TZF, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Nie zaobserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczurów przy ekspozycji podobnej jak u ludzi. Nie można jednak wykluczyć ryzyka u ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje„Tabletki należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po jakimkolwiek innym produkcie z następujących kategorii: środki zobojętniające kwas żołądkowy, nabiał (lub inne produkty żywieniowe zawierające wapń), suplementy mineralne zawierające kationy wielowartościowe (np. żelazo, wapń, magnez, glin, selen i cynk) (patrz punkty 4.5 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje„Eltrombopag należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po spożyciu takich produktów jak środki zobojętniające, produkty nabiałowe lub suplementy mineralne zawierające wielowartościowe kationy, by uniknąć znacznego zmniejszenia wchłaniania eltrombopagu wywołanego chelatowaniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje: „Interakcje z pokarmem” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podawanie eltrombopagu w postaci tabletek lub proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia (np. posiłkiem zawierającym produkty mleczne) skutkowało istotnym zmniejszeniem wielkości AUC0-∞ i Cmax eltrombopagu w osoczu.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Natomiast podanie eltrombopagu na 2 godziny przed lub 4 godziny po posiłku o dużej zawartości wapnia lub podanie leku wraz z pokarmami o małej zawartości wapnia [< 50 mg wapnia] nie powodowało klinicznie istotnych zmian ekspozycji na eltrombopag w osoczu (patrz punkt 4.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 50 mg eltrombopagu w postaci tabletek jednocześnie ze standardowym, wysokokalorycznym, bogatotłuszczowym śniadaniem, zawierającym produkty mleczne spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 59%, a średniego Cmax o 65%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia, umiarkowanej zawartości tłuszczu i umiarkowanej kaloryczności spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 75%, a średniego Cmax o 79%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„To zmniejszenie ekspozycji było osłabione, gdy pojedynczą dawkę 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej podano na 2 godziny przed posiłkiem o dużej zawartości wapnia (średnia wielkość AUC0-∞ zmniejszyła się o 20%, a średnie Cmax o 14%).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Produkty spożywcze o małej zawartości wapnia (<50 mg wapnia), w tym owoce, chuda szynka, wołowina i niewzbogacony (bez dodatku wapnia, magnezu lub żelaza) sok owocowy, niewzbogacone mleko sojowe i niewzbogacone ziarna nie miały istotnego wpływu na ekspozycję eltrombopagu w osoczu, niezależnie od ich kaloryczności i zawartości tłuszczu (patrz punkt 4.2 i 4.5).”źródło: ChPL, pkt 4.5
Eltrombopagum 75 mg (tabletki powlekane)
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 1 roku źródło: „Lek Eltrombopag TZF nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 1 roku z małopłytkowością immunologiczną.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
1 tabletka 75 mg = 75% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (100 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
75 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 75 mg na dobę.”
100 mg (eltrombopagu) na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Monitorowanie i dostosowanie dawki” „Nie wolno przekraczać dawki 100 mg eltrombopagu raz na dobę.”
Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat„Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 50 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego leczenie eltrombopagiem należy rozpoczynać od zmniejszonej dawki 25 mg raz na dobę (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku od 1 do 5 lat: „Dzieci w wieku od 1 do 5 lat Zalecana dawka początkowa eltrombopagu wynosi 25 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Eltrombopag TZF nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej jednego roku z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności eltrombopagu u dzieci i młodzieży (<18 lat) w małopłytkowości związanej z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, lub z SAA. Dane nie są dostępne.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka„Dorośli - zazwyczaj stosowana dawka początkowa w zapaleniu wątroby typu C to jedna tabletka 25 mg leku Eltrombopag TZF na dobę. U pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowowschodnioazjatyckiego należy rozpocząć leczenie tą samą dawką wynoszącą 25 mg. Początek działania leku Eltrombopag TZF może nastąpić po 1 do 2 tygodniach. W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie lekiem Eltrombopag TZF lekarz może zalecić zmianę dawki dobowej.”źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. U tych pacjentów eltrombopag należy stosować z ostrożnością i pod dokładną kontrolą, z oceną stężenia kreatyniny w surowicy i/lub analizą moczu (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Nie należy stosować eltrombopagu u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby (w skali Child-Pugh ≥5), chyba że oczekiwane korzyści przeważają zidentyfikowane ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej (patrz punkt 4.4). Jeśli lekarz uzna, że stosowanie eltrombopagu jest konieczne u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną z zaburzeniami czynności wątroby, to leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu podawania eltrombopagu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy przestrzegać trzytygodniowego odstępu przed zwiększeniem dawki.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku„Pacjenci w podeszłym wieku Dostępnych jest niewiele danych na temat stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, natomiast nie są dostępne żadne doświadczenia kliniczne dotyczące takich pacjentów w wieku powyżej 85 lat. Ogólnie w badaniach klinicznych nie stwierdzono znamiennych klinicznie różnic pod względem bezpieczeństwa stosowania eltrombopagu u pacjentów w wieku co najmniej 65 lat w porównaniu do młodszych pacjentów.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania eltrombopagu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Eltrombopag TZF w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Nie zaleca się także stosowania produktu Eltrombopag TZF u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy eltrombopag / metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały, że eltrombopag może przenikać do mleka (patrz punkt 5.3); dlatego nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy kontynuować/przerwać podawanie produktu Eltrombopag TZF, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Nie zaobserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczurów przy ekspozycji podobnej jak u ludzi. Nie można jednak wykluczyć ryzyka u ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje„Tabletki należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po jakimkolwiek innym produkcie z następujących kategorii: środki zobojętniające kwas żołądkowy, nabiał (lub inne produkty żywieniowe zawierające wapń), suplementy mineralne zawierające kationy wielowartościowe (np. żelazo, wapń, magnez, glin, selen i cynk) (patrz punkty 4.5 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje„Eltrombopag należy przyjmować przynajmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po spożyciu takich produktów jak środki zobojętniające, produkty nabiałowe lub suplementy mineralne zawierające wielowartościowe kationy, by uniknąć znacznego zmniejszenia wchłaniania eltrombopagu wywołanego chelatowaniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje: „Interakcje z pokarmem” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podawanie eltrombopagu w postaci tabletek lub proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia (np. posiłkiem zawierającym produkty mleczne) skutkowało istotnym zmniejszeniem wielkości AUC0-∞ i Cmax eltrombopagu w osoczu.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Natomiast podanie eltrombopagu na 2 godziny przed lub 4 godziny po posiłku o dużej zawartości wapnia lub podanie leku wraz z pokarmami o małej zawartości wapnia [< 50 mg wapnia] nie powodowało klinicznie istotnych zmian ekspozycji na eltrombopag w osoczu (patrz punkt 4.2).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 50 mg eltrombopagu w postaci tabletek jednocześnie ze standardowym, wysokokalorycznym, bogatotłuszczowym śniadaniem, zawierającym produkty mleczne spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 59%, a średniego Cmax o 65%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Podanie pojedynczej dawki 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej jednocześnie z posiłkiem o dużej zawartości wapnia, umiarkowanej zawartości tłuszczu i umiarkowanej kaloryczności spowodowało zmniejszenie średniej wielkości AUC0-∞ eltrombopagu w osoczu o 75%, a średniego Cmax o 79%.”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„To zmniejszenie ekspozycji było osłabione, gdy pojedynczą dawkę 25 mg eltrombopagu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej podano na 2 godziny przed posiłkiem o dużej zawartości wapnia (średnia wielkość AUC0-∞ zmniejszyła się o 20%, a średnie Cmax o 14%).”źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje„Produkty spożywcze o małej zawartości wapnia (<50 mg wapnia), w tym owoce, chuda szynka, wołowina i niewzbogacony (bez dodatku wapnia, magnezu lub żelaza) sok owocowy, niewzbogacone mleko sojowe i niewzbogacone ziarna nie miały istotnego wpływu na ekspozycję eltrombopagu w osoczu, niezależnie od ich kaloryczności i zawartości tłuszczu (patrz punkt 4.2 i 4.5).”źródło: ChPL, pkt 4.5
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.