Bortezomib Glenmark

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny: Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.
Substancje czynne: Bortezomibum: 1 mg, 3,5 mg
Stan bazy na dzień: 2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje

Nazwa	Postać	Opakowania	Dostępność
Bortezomib Glenmark 1 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	1 fiol. 1 mg	na receptę (Rx)
Bortezomib Glenmark 3,5 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	1 fiol. 3,5 mg	na receptę (Rx)

Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 18 leków

Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.

Bortezomibum 1 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) · 7 leków

Nazwa	Podmiot odpowiedzialny
Bortezomib Accord 1 mg	Accord Healthcare S.L.U.
Bortezomib Adamed 1 mg od 18 lat	Adamed Pharma S.A.
Bortezomib Fresenius Kabi 1 mg	Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Bortezomib Hospira 1 mg	Pfizer Europe MA EEIG
Bortezomib medac 1 mg	Medac GmbH
Bortezomib Zentiva 1 mg	Zentiva, k.s.
Velcade 1 mg	Janssen-Cilag International N.V.

Bortezomibum 3,5 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) · 11 leków

Nazwa	Podmiot odpowiedzialny
Bortezomib Accord 3,5 mg	Accord Healthcare S.L.U.
Bortezomib Adamed 3,5 mg od 18 lat	Adamed Pharma S.A.
Bortezomib Eugia 3,5 mg	Eugia Pharma (Malta) Ltd.
Bortezomib Fresenius Kabi 3,5 mg	Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Bortezomib Hospira 3,5 mg	Pfizer Europe MA EEIG
Bortezomib medac 3,5 mg	Medac GmbH
Bortezomib MSN 3,5 mg	Vivanta Generics s.r.o.
Bortezomib SUN 3,5 mg	Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Bortezomib TZF 3,5 mg	Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.
Bortezomib Zentiva 3,5 mg	Zentiva, k.s.
Velcade 3,5 mg	Janssen-Cilag International N.V.

Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków

Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.

Nazwa	Postać	Substancja	Podmiot odpowiedzialny
Bortezomib Accord	Roztwór do wstrzykiwań	Bortezomibum 2,5 mg/ml	Accord Healthcare S.L.U.
Bortezomib Adamed od 18 lat	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	Bortezomibum 2,5 mg	Adamed Pharma S.A.
Bortezomib EVER Pharma	Roztwór do wstrzykiwań	Bortezomibum 2,5 mg/ml	EVER Valinject GmbH
Bortezomib Fresenius Kabi	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	Bortezomibum 2,5 mg	Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Bortezomib Hospira	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	Bortezomibum: 2,5 mg, 3 mg	Pfizer Europe MA EEIG

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Chłoniaki wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Bortezomib Glenmark wskazany jest w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem w leczeniu dorosłych pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek …” · ChPL, pkt 4.1
Szpiczak mnogi wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Bortezomib Glenmark wskazany jest w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem w leczeniu dorosłych pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt Bortezomib Glenmark wskazany jest w skojarzeniu z deksametazonem, lub deksametazonem i talidomidem w indukcji leczenia dorosłych pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z …” · ChPL, pkt 4.1

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ostra rozlana naciekowa choroba płuc i osierdzia.
Jeśli produkt Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy sprawdzić pozostałe przeciwwskazania wymienione w Charakterystykach Produktów Leczniczych tych produktów.

źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 9 (Bortezomibum 1 mg, Bortezomibum 3,5 mg)

Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy

Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie wg grup (cytat)

Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności bortezomibu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia (patrz punkty 5.1 i 5.2). Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2

Grupy szczególne (cytat)

Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Brak danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawki u pacjentów w wieku powyżej 65. ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza. Brak badań dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami leków cytostatycznych w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych. Dlatego nie można określić zaleceń dawkowania dla tej populacji pacjentów.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki i powinni oni otrzymywać zalecaną dawkę. Pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby bortezomib należy zacząć podawać mniejszą dawkę 0,7 mg/m2 pc. we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu leczenia. Następnie w zależności od tolerancji leczenia, należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m2 pc., lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m2 pc. (Patrz Tabela 6 i punkty 4.4 i 5.2). Tabela 6: Zalecane dostosowywanie dawki początkowej bortezomibu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m2 pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego dostosowywania dawki nie są konieczne u tych pacjentów. Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 20 ml/min/1,73 m2 pc.). Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, bortezomib należy podawać po zabiegu dializy (patrz punkt 5.2).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących ekspozycji na bortezomib w okresie ciąży. Nie przeprowadzono pełnego badania teratogennego wpływu bortezomibu. Badania niekliniczne, podczas których bortezomib był podawany ciężarnym samicom szczurów i królików w maksymalnych tolerowanych przez nie dawkach nie wykazały wpływu na rozwój zarodka/płodu. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu bortezomibu na przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Bortezomibu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.”
(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bortezomib przenika do mleka kobiecego. Z powodu możliwych ciężkich działań niepożądanych, które mogą wystąpić u niemowląt karmionych piersią, w trakcie leczenia bortezomibem należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Nie przeprowadzano badań bortezomibu dotyczących płodności (patrz punkt 5.3). Ze względu na genotoksyczny potencjał bortezomibu (patrz punkt 5.3), pacjenci płci męskiej powinni zasięgnąć porady dotyczącej przechowania nasienia, a kobiety w wieku rozrodczym powinny zasięgnąć porady dotyczącej kriokonserwacji komórek jajowych przed rozpoczęciem leczenia.”
źródło: ChPL, pkt 4.6

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 1: Zalecane* dostosowanie dawkowania u pacjentów z neuropatią związaną z przyjmowaniem bortezomibu.

Stopień neuropatii	Dostosowanie dawkowania
Stopnia 1. (bezobjawowa; zniesienie odruchów głębokich ze ścięgien lub parestezje) bez występowania bólu lub utraty funkcji)	Brak
Stopnia 1. z bólem lub Stopnia 2. (objawy umiarkowane; ograniczające złożone czynności życia codziennego (ADL))**	Zmniejszenie dawki bortezomibu do 1,0 mg/m2 pc. lub zmiana schematu leczenia bortezomibem na 1,3 mg/m2 pc. raz w tygodniu
Stopnia 2. z bólem lub Stopnia 3. (ciężkie objawy; ograniczające czynności życia codziennego (ADL) w zakresie samoopieki***)	Należy przerwać leczenie bortezomibem do momentu ustąpienia objawów toksyczności. Po ustąpieniu objawów toksyczności leczenie bortezomibem należy rozpocząć ponownie po zmniejszeniu dawki do 0,7 mg/m2 pc., raz w tygodniu.
Stopnia 4. (następstwa zagrażające życiu; wskazana jest nagła interwencja) i (lub) ciężka neuropatia autonomiczna	Należy przerwać leczenie bortezomibem

* W oparciu o badania kliniczne II i III fazy nad modyfikacją dawkowania w leczeniu szpiczaka mnogiego
oraz doświadczenia zebrane po wprowadzeniu produktu do obrotu. Stopniowanie w oparciu o kryteria
toksyczności NCI
CTCAE v 4.0.

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2

Dawkowanie (tabela z dokumentu): Tabela 4: Dawkowanie w terapii skojarzonej bortezomibu u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych

B + Dx
	Tydzień	1		2
	B (1,3 mg/m2)	Dzień 1, 4		Dzień 8, 11
	Dx 40 mg	Dzień 1, 2, 3, 4,		Dzień 8, 9, 10, 11
B + Dx +T
	Tydzień	1	2		3
	B (1,3 mg/m2)	Dzień 1, 4	Dzień 8, 11		Przerwa w

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5

Dawkowanie (tabela z dokumentu)

	T 50 mg	Na dobę	Na dobę	-
	a T 100 mg	-	-	Na dobę
	Dx 40 mg	Dzień 1, 2, 3, 4	Dzień 8, 9, 10, 11	-
b Cykle 2 to 4
	B (1,3 mg/m2)	Dzień 1, 4	Dzień 8, 11	Przerwa w leczeniu
	a T 200 mg	Na dobę	Na dobę	Na dobę
	Dx 40 mg	Dzień 1,2,3,4	Dzień 8,9,10,11	-

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby (tabela z dokumentu): Tabela 6: Zalecane dostosowywanie dawki początkowej bortezomibu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (niewydolność wątroby)

Nasilenie zaburzeń czynności wątroby *	Stężenie bilirubiny	Aktywność AspAT	Dostosowanie dawki początkowej
Łagodne	≤1,0 x GGN	> GGN	Brak
	> 1,0 x-1,5 x GGN	Jakakolwiek	Brak
Umiarkowane	> 1,5 x-3 x GGN	Jakakolwiek	Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m2 pc. w pierwszym cyklu leczenia. W zależności od tolerancji leczenia należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m2 pc., lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m2 pc.
Ciężkie	> 3 x GGN	Jakakolwiek

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 8

Bortezomibum 1 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie

po sporządzeniu: 2–8 °C
po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
chronić przed światłem
brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)

źródło: ChPL, pkt 6.3, ChPL, pkt 6.4

Termin ważności

3 lata (opakowanie nieotwarte)
8 godzin (po sporządzeniu)
24 godziny (po sporządzeniu)

źródło: ChPL, pkt 6.3

Substancje pomocnicze

Mannitol źródło: ChPL, pkt 6.1

Opakowanie i akcesoria

opakowanie bezpośrednie: fiolka

źródło: ChPL, pkt 6.5

Wygląd

biały
Lek Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań to biały lub prawie biały zbrylony proszek lub proszek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Bortezomib może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przyjmowanie bortezomibu może bardzo często wiązać się z wystąpieniem zmęczenia, często zawrotów głowy, niezbyt często omdleń i niedociśnienia związanego ze zmianą pozycją ciała, niedociśnienia ortostatycznego lub często niewyraźnego widzenia. Dlatego pacjenci muszą zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn i należy im odradzić prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn w razie wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7

Działania niepożądane

453 pozycji wyodrębnione przez model AI

bardzo często: małopłytkowość; neuropatie; obwodowa neuropatia czuciowa; dyzestezja; nerwoból; ból mięśniowo-kostny; astenia; nudności i wymioty; zapalenie jamy ustnej
często: półpasiec (w tym z postacią rozsianą i oczną); zapalenie płuc; opryszczka zwykła; zakażenie grzybicze; leukopenia; limfopenia; odwodnienie; hipokaliemia; hiponatremia; nieprawidłowa glikemia; hipokalcemia; nieprawidłowe wyniki badań enzymów; zaburzenia nastroju; zaburzenia lękowe; zaburzenia snu; neuropatia ruchowa; utrata świadomości (w tym omdlenie); zawroty głowy; zaburzenia smaku; letarg; obrzęk oka; nieprawidłowe widzenie; zapalenie spojówek; niedociśnienie; niedociśnienie ortostatyczne; nadciśnienie; krwawienie z nosa; zapalenie górnych lub dolnych dróg oddechowych; kaszel; nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych; świąd; rumień; suchość skóry; kurcze mięśni; ból kończyn; osłabienie siły mięśniowej; zaburzenia nerek; obrzęki (w tym obwodowe); dreszcze; ból; złe samopoczucie; zmniejszenie masy ciała; półpasiec (w tym postać rozsiana i oczna); zakażenie górnych/dolnych dróg oddechowych; retencja płynów; niedokrwienie mięśnia sercowego; krwawienie z żołądka i jelit (w tym z błony śluzowej); wzdęcie brzucha; niestrawność; ból jamy ustnej i gardła; zapalenie żołądka; owrzodzenie jamy ustnej; dyskomfort w jamie brzusznej; dysfagia; zapalenie żołądka i jelit; ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony); zaburzenia w jamie ustnej
niezbyt często: niewydolność serca; zespół rozpadu guza; nadciśnienie płucne; zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; ostre rozlane naciekowe choroby płuc; zakażenie; zakażenia bakteryjne; zakażenia wirusowe; posocznica (w tym wstrząs septyczny); odoskrzelowe zapalenie płuc; zakażenie wirusem opryszczki; opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu; bakteriemia (w tym wywołana Staphylococcus); jęczmień; grypa; zapalenie tkanki łącznej; zakażenie związane z obecnością cewnika; zakażenie skóry; zakażenie ucha; zakażenie gronkowcem; zakażenie zęba; pancytopenia; neutropenia z gorączką; koagulopatia; leukocytoza; limfadenopatia; niedokrwistość hemolityczna; obrzęk naczyniowy; nadwrażliwość; zespół Cushinga; nadczynność tarczycy; nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; brak prawidłowego rozwoju; hipomagnezemia; hipofosfatemia; hiperkaliemia; hiperkalcemia; hipernatremia; nieprawidłowe stężenie kwasu moczowego; cukrzyca; retencja płynów (obrzęk); zaburzenia psychiczne; omamy; zaburzenia psychotyczne; splątanie; niepokój ruchowy; drżenie; obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa; dyskineza; zaburzenia koordynacji móżdżkowej i równowagi; zaburzenia pamięci (bez demencji); encefalopatia; neurotoksyczność; zaburzenia drgawkowe; nerwoból po zakażeniu opryszczką; zaburzenia mowy; zespół niespokojnych nóg; migrena; rwa kulszowa; zaburzenia uwagi; nieprawidłowe odruchy; omam węchowy; krwotok w gałce ocznej; zakażenie powieki; zapalenie gałki ocznej; podwójne widzenie; zespół suchego oka; podrażnienie oka; ból oka; nasilone łzawienie; wydzielina z oka; gradówka; przewlekłe zapalenie powiek; zaburzenie słuchu (w tym szumy); zaburzenia słuchu (do głuchoty włącznie); dyskomfort uszu; tamponada serca; zatrzymanie krążenia i oddechu; migotanie serca (w tym przedsionków); niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory); arytmia; tachykardia; kołatania serca; dławica piersiowa; zapalenie osierdzia (w tym wysięk osierdziowy); kardiomiopatia; dysfunkcja komór; bradykardia; incydent naczyniowo-mózgowy; zakrzepica żył głębokich; krwotok; zakrzepowe zapalenie żył; zapaść krążeniowa; wstrząs hipowolemiczny; zapalenie żył; nagłe zaczerwienienie; krwiak; okołonerkowy; słabe krążenie obwodowe; zapalenie naczyń krwionośnych; przekrwienie; gałki ocznej; zatorowość płucna; wysięk opłucnowy; obrzęk płuc; ostry; krwawienie pęcherzykowe; skurcz oskrzeli; POChP; niedotlenienie krwi; przekrwienie dróg oddechowych; niedotlenienie narządów i tkanek; zapalenie opłucnej; czkawka; wyciek z nosa; dysfonia; sapanie; hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby); zapalenie wątroby; cholestaza; rumień wielopostaciowy; pokrzywka; ostre neutrofilowe zapalenie skóry z gorączką; toksyczne wykwity skórne; toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; zapalenie skóry; zaburzenia włosów; wybroczyny; siniak; uszkodzenie skóry; plamica; guzki na skórze; łuszczyca; zwiększona potliwość; nocne poty; odleżyny; trądzik; pęcherze; zaburzenia pigmentacji; drgania mięśniowe; obrzęk stawów; zapalenie stawów; sztywność stawów; miopatie; uczucie ciężkości; ostra niewydolność nerek; przewlekła niewydolność nerek; zakażenie dróg moczowych; objawy przedmiotowe i podmiotowe dróg moczowych; krwiomocz; zastój moczu; zaburzenia oddawania moczu; białkomocz; azotemia; skąpomocz; częstomocz; krwotok z pochwy; ból narządów płciowych; zaburzenia erekcji; ogólne pogorszenie stanu zdrowia fizycznego; obrzęk twarzy; reakcja w miejscu wstrzyknięcia; zaburzenia błon śluzowych; ból w klatce piersiowej; zaburzenia chodu; uczucie zimna; wynaczynienie; powikłania związane z zastosowaniem cewnika; hiperbilirubinemia; nieprawidłowy proteinogram; zwiększenie masy ciała; nieprawidłowe wyniki badania krwi; zwiększenie stężenia białka C- reaktywnego; upadek; kontuzja; zakażenie WZW typu B; reakcja anafilaktyczna; zaburzenia słuchu (w tym głuchota); zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny); zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile)
rzadko: neuropatia autonomiczna; zapalenie opon mózgowych (w tym bakteryjne); zakażenie wirusem Epsteina-Barra; opryszczka narządów płciowych; zapalenie migdałków; zapalenie wyrostka sutkowego; powirusowy zespół zmęczenia; nowotwór złośliwy; białaczka plazmocytowa; rak; rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe; trombocytoza; zespół zwiększonej lepkości; inne nieokreślone zaburzenia płytek krwi; inne nieokreślone zaburzenia krwi; skaza krwotoczna; naciek limfocytarny; zakrzepowa mikroangiopatia (w tym plamica małopłytkowa); wstrząs anafilaktyczny; amyloidoza; reakcja kompleksów immunologicznych Typu III; niedoczynność tarczycy; hipermagnezemia; kwasica; zaburzenia równowagi elektrolitowej; nadmiar płynów (przewodnienie); hipochloremia; myśli samobójcze; zaburzenia adaptacyjne; delirium; zmniejszenie libido; krwotok do mózgu; krwotok wewnątrzczaszkowy (w tym podpajęczynówkowy); obrzęk mózgu; przemijający napad niedokrwienny; śpiączka; brak równowagi autonomicznego układu nerwowego; porażenie nerwów czaszkowych; porażenie; niedowład; zamroczenie; zespół pnia mózgu; zaburzenia mózgowo-naczyniowe; uszkodzenie korzeni; uszkodzenie rogówki; wytrzeszcz; zapalenie siatkówki; ubytek pola widzenia; inne nieokreślone zaburzenia oka (w tym powieki); nabyte zapalenie gruczołu łzowego; światłowstręt; fotopsja; neuropatia wzrokowa; zaburzenie widzenia różnego stopnia (do ślepoty włącznie); krwotok z uszu; zapalenie nerwu przedsionkowego; inne nieokreślone zaburzenia uszu; trzepotanie przedsionków; zawał mięśnia sercowego; blok przedsionkowo-komorowy; zaburzenia sercowo-naczyniowe; wstrząs kardiogenny; Torsade de pointes; dławica piersiowa niestabilna; zaburzenia zastawek serca; niewydolność tętnic wieńcowych; zatrzymanie zatokowe; zatorowość obwodowa; obrzęk limfatyczny; bladość; czerwienica bolesna kończyn; rozszerzenie naczyń; odbarwienie żył; niewydolność żylna; niewydolność oddechowa; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); bezdech; odma opłucnowa; niedodma; krwioplucie; hiperwentylacja; duszność typu; niewydolność wątroby; hepatomegalia; zespół Budda-Chiariego; cytomegalowirusowe zapalenie wątroby; krwotok wątrobowy; kamica żółciowa; reakcja skórna; nacieki limfocytarne Jessnera; zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej; krwotok podskórny; sinica marmurkowata; stwardnienie skóry; grudki; reakcja nadwrażliwości na światło; łojotok; zimne poty; inne nieokreślone choroby skóry; przebarwienia skóry; owrzodzenie skóry; zaburzenia paznokci; rabdomioliza; zespół bólowo-dysfunkcyjny stawu skroniowożuchwowego; przetoka; wysięk stawowy; ból szczęki; choroba kości; zakażenia i zapalenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; torbiel maziówkowa; podrażnienie pęcherza moczowego; zaburzenia jąder; zapalenie gruczołu krokowego; zaburzenia piersi u kobiet; tkliwość najądrza; zapalenie najądrza; ból w miednicy; owrzodzenie pochwy; aplazja; wady rozwojowe żołądka i jelit; rybia łuska; zgon; nagły zgon; niewydolność wielonarządowa; krwotok w miejscu wstrzyknięcia; przepuklina; przepuklina rozworu; upośledzone gojenie; zapalenie; zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia; tkliwość; wrzód; drażliwość; ból w klatce piersiowej niepochodzący od serca; ból wywołany wprowadzaniem cewnika naczyniowego; uczucie obcego ciała; nieprawidłowe stężenie gazów we krwi; nieprawidłowy zapis EKG; wydłużenie odstępu QT; nieprawidłowy wynik czasu protrombinowego; zmniejszenie pH żołądkowego; zwiększenie agregacji płytek; zwiększenie stężenia troponiny I; obecność wirusów i dodatnia serologia; nieprawidłowe wyniki badania moczu; reakcja poprzetoczeniowa; złamania; uraz twarzy; uraz stawu; oparzenia; skaleczenia; ból wywołany procedurami medycznymi; urazy po napromienieniu; aktywacja makrofagów
częstość niepodana w tekście: nudności; biegunka; zaparcia; wymioty; zmęczenie; gorączka; trombocytopenia; niedokrwistość; neutropenia; obwodowa neuropatia (w tym czuciowa); ból głowy; parestezje; zmniejszenie apetytu; duszność; wysypka; półpasiec; ból mięśni; hipowolemia; hiperchloremia; hiperfosfatemia; choroba metaboliczna; niedobór witamin z grupy B; niedobór witaminy B12; skaza moczanowa; zwiększenie apetytu; nietolerancja alkoholu; zwiększona aktywność psychoruchowa; ucisk rdzenia kręgowego; inne nieokreślone zaburzenia poznawcze; zaburzenia ruchowe; inne nieokreślone zaburzenia układu nerwowego; zapalenie korzeni nerwowych; ślinienie się; hipotonia; zespół Guillain-Barré; polineuropatia demielinizacyjna; perforacja żołądka i jelit; przerost dziąseł; okrężnica olbrzymia; wydzielina z odbytu; pęcherze w jamie ustnej i gardle; ból warg; zapalenie ozębnej; szczelina odbytu; zmiana czynności jelit; ból odbytnicy; nieprawidłowe stolce; zmiany pragnienia; dyskomfort w klatce piersiowej; uczucie zmiany temperatury ciała; ból w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk płuc (w tym ostry)

Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bortezomib Glenmark

Kiedy nie stosować leku Bortezomib Glenmark: • jeśli pacjent ma uczulenie na bortezomib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). • jeśli pacjent ma niektóre ciężkie choroby płuc lub serca. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bortezomib Glenmark należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta: • występuje we krwi mała liczba krwinek czerwonych lub białych • występują zaburzenia krwawienia i (lub) mała liczba płytek krwi • występuje biegunka, zaparcia, nudności lub wymioty • występowały w przeszłości omdlenie, zawroty głowy lub zamroczenie • występuje choroba nerek • występują zaburzenia czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego • występowały w przeszłości drętwienie, cierpnięcie lub ból dłoni oraz stóp (objawy neuropatii) • występują choroby serca lub problemy z ciśnieniem tętniczym krwi • występuje duszność lub kaszel • występują drgawki • występuje półpasiec (wokół oczu lub rozsiany po całym ciele) • występują objawy zespołu rozpadu guza, takie jak skurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata lub zaburzenia widzenia oraz duszność • występuje utrata pamięci, zaburzenia myślenia, trudności z chodzeniem lub utrata wzroku. Mogą być to objawy ciężkiego zakażenia mózgu a lekarz może zalecić dalsze badania i obserwację. Lekarz zaleci pacjentowi regularne przeprowadzanie badań krwi przed i w trakcie leczenia lekiem Bortezomib Glenmark, aby regularnie sprawdzać liczbę komórek krwi. Jeśli pacjent ma chłoniaka z komórek płaszcza i jednocześnie z lekiem Bortezomib Glenmark otrzymuje lek zawierający rytuksymab, należy powiedzieć o tym lekarzowi: • jeśli pacjent podejrzewa zakażenie wirusem zapalenia wątroby lub miał je w przeszłości. U niektórych pacjentów, którzy mieli zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (WZW typu B) mogą pojawiać się nawracające zapalenia wątroby, które mogą być śmiertelne. Jeśli pacjent kiedykolwiek miał zakażenie WZW typu B, będzie dokładnie obserwowany przez lekarza czy nie występują u niego objawy czynnego zapalenia wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Bortezomib Glenmark należy dokładnie przeczytać ulotki wszystkich produktów leczniczych przyjmowanych jednocześnie z lekiem Bortezomib Glenmark, w celu uzyskania dodatkowych informacji. Jeśli pacjentka stosuje talidomid, powinna sprawdzić, czy nie jest w ciąży i powinna stosować skuteczną antykoncepcję (patrz punkt Ciąża i karmienie piersią). Dzieci i młodzież Nie należy stosować leku Bortezomib Glenmark u dzieci i młodzieży, ponieważ nie wiadomo jak lek ten działa w tej grupie pacjentów. Lek Bortezomib Glenmark a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent stosuje leki zawierające którąkolwiek z niżej wymienionych substancji czynnych: • ketokonazol, stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych • rytonawir, stosowany w leczeniu zakażenia HIV • ryfampicyna, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych • karbamazepina, fenytoina lub fenobarbital w leczeniu padaczki • ziele dziurawca (Hypericum perforatum) w leczeniu depresji i innych chorób • doustne leki przeciwcukrzycowe Ciąża i karmienie piersią Nie należy stosować leku Bortezomib Glenmark w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 8 miesięcy po jego zakończeniu. Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjentka chce zamrozić komórki jajowe przed rozpoczęciem leczenia. Mężczyźni nie powinni doprowadzić do poczęcia dziecka podczas stosowania leku Bortezomib Glenmark i powinni stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez okres do 5 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy porozmawiać z lekarzem jeśli pacjent chce przechować nasienie. Pacjentki nie powinny karmić piersią w trakcie stosowania leku Bortezomib Glenmark. Należy ustalić z lekarzem bezpieczny termin powrotu do karmienia piersią po zakończeniu leczenia pacjentki. Talidomid powoduje wady wrodzone i śmierć płodu. Jeśli lek Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z talidomidem pacjenci muszą przestrzegać zasad „Programu zapobiegania ciąży dla talidomidu” (patrz ulotka talidomidu). Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Bortezomib Glenmark może powodować uczucie zmęczenia, zawroty głowy, omdlenia i niewyraźne widzenie. Jeśli wystąpią takie objawy nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub urządzeń; nawet jeśli objawy nie występują, wciąż należy zachować ostrożność.

Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z tych działań niepożądanych mogą być poważne. Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark w leczeniu szpiczaka mnogiego lub chłoniaka z komórek płaszcza, należy natychmiast powiedzieć lekarzowi jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy: • skurcze mięśni, osłabienie mięśni • dezorientacja, utrata lub zaburzenia widzenia, ślepota, drgawki, bóle głowy • duszność, obrzęk stóp lub zmiana rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, zmęczenie, omdlenia • kaszel i trudności z oddychaniem lub ucisk w klatce piersiowej Leczenie lekiem Bortezomib Glenmark może bardzo często powodować zmniejszenie we krwi pacjenta liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi. Dlatego lekarz zleci częste wykonywanie badań krwi przed oraz w trakcie leczenia lekiem Bortezomib Glenmark w celu regularnego monitorowania liczby komórek krwi. U pacjenta może wystąpić zmniejszenie liczby: • płytek krwi, dlatego może pojawić się skłonność do siniaków lub krwawień niebędących następstwem urazu (np.: krwawienie z jelit, żołądka, ust i dziąseł lub krwotok w mózgu lub z wątroby) • czerwonych krwinek, co może prowadzić do niedokrwistości, której towarzyszą objawy, takie jak zmęczenie i bladość • białych krwinek, co może prowadzić do większej podatności na zakażenia albo wystąpienia objawów podobnych do grypy Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark w leczeniu szpiczaka mnogiego mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) • nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia lub uczucie pieczenia skóry, lub ból dłoni lub stóp spowodowane uszkodzeniem nerwu • zmniejszenie liczby czerwonych i (lub) białych krwinek (patrz wyżej) • gorączka • nudności lub wymioty, utrata apetytu • zaparcia występujące z lub bez wzdęć (nasilenie objawów może być znaczne) • biegunka: jeśli wystąpi, ważne jest, aby pacjent pił więcej wody niż zwykle. Lekarz może zalecić przyjmowanie innych leków na biegunkę. • zmęczenie, uczucie osłabienia • ból mięśni, ból kości Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób) • niskie ciśnienie tętnicze krwi, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania, które może prowadzić do omdleń • wysokie ciśnienie tętnicze • osłabiona czynność nerek • ból głowy • ogólne złe samopoczucie, ból, zawroty głowy, zamroczenie, uczucie osłabienia lub utraty świadomości • dreszcze • zakażenia, w tym zapalenie płuc, dróg oddechowych, oskrzeli, zakażenia grzybicze, mokry kaszel, objawy grypopodobne • półpasiec (zlokalizowanym.in. wokół oczu lub rozsiany na całym ciele) • bóle w klatce piersiowej, duszności podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych • różne rodzaje wysypki • swędzenie skóry, guzki na skórze lub sucha skóra • zaczerwienienie twarzy lub pękanie naczyń włosowatych • zaczerwienienie skóry • odwodnienie • zgaga, wzdęcia, odbijanie, oddawanie gazów, ból brzucha, krwawienie z jelit lub żołądka • zaburzenia czynności wątroby • zapalenie jamy ustnej lub warg, suchość w ustach, owrzodzenia jamy ustnej lub ból gardła • zmniejszenie masy ciała, utrata smaku • kurcze mięśni, osłabienie mięśni, bóle kończyn • niewyraźne widzenie • zapalenie zewnętrznej warstwy gałki ocznej lub spojówek • krwawienie z nosa • trudności w zasypianiu, potliwość, lęk, wahania nastroju, nastrój depresyjny, niepokój ruchowy lub pobudzenie, zmiany stanu psychicznego, dezorientacja • obrzęki między innymi wokół oczu i w innych częściach ciała. Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób) • niewydolność serca, zawał serca, ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, przyspieszony lub spowolniony rytm serca • niewydolność nerek • zapalenie żył, zakrzepy krwi w żyłach i żyłach płucnych • zaburzenia krzepnięcia krwi • niewydolność krążenia • zapalenie osierdzia (zewnętrznej osłonki serca) lub płyn w osierdziu • zakażenia, w tym zakażenia dróg moczowych, grypa, opryszczka, zakażenie ucha i zapalenie tkanki łącznej • krew w stolcu, krwawienia z błon śluzowych, np.: z jamy ustnej, pochwy • zaburzenia naczyń krwionośnych mózgu • porażenie, drgawki, upadki, zaburzenia ruchowe, nieprawidłowe, zmienione lub osłabione zmysły (dotyku, słuchu, smaku, węchu), zaburzenia koncentracji uwagi, drżenie, szarpane ruchy • zapalenie stawów, w tym zapalenie stawów palców dłoni, stóp i szczęki • zaburzenia dotyczące płuc, powodujące, że organizm nie jest odpowiednio zaopatrzony w tlen. Niektóre z nich to: trudności w oddychaniu, duszności, duszności w spoczynku, spłycenie oddechu, lub zatrzymanie oddechu, świszczący oddech • czkawka, zaburzenia mowy • zwiększenie lub zmniejszenie ilości wytwarzanego moczu (spowodowane uszkodzeniem nerek), bolesne oddawanie moczu lub krew/białko w moczu, zastój płynów • zmieniony poziom świadomości, dezorientacja, pogorszenie lub utrata pamięci • nadwrażliwość • utrata słuchu, głuchota, dzwonienie lub dyskomfort w uszach • zaburzenia hormonalne, które mogą wpływać na wchłanianie soli i wody • nadczynność tarczycy • niewystarczające wytwarzanie insuliny lub brak wrażliwości tkanek na prawidłowe stężenie insuliny • podrażnienie lub zapalenie oczu, nadmierne wydzielanie łez, ból oczu, suchość oczu, zakażenia oczu, gradówka oraz zaczerwienienie i obrzęk powiek, wydzielina z oczu, zaburzenia widzenia, krwawienia z oczu • powiększenie węzłów chłonnych • sztywność stawów lub mięśni, uczucie ociężałości, ból w pachwinie • utrata włosów i nieprawidłowa struktura włosów • reakcje uczuleniowe • zaczerwienienie lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia • bóle jamy ustnej • zakażenia lub stan zapalny jamy ustnej, owrzodzenia jamy ustnej, przełyku, żołądka i jelit, czasem z towarzyszącym bólem i krwawieniem, osłabiona perystaltyka jelit (w tym niedrożność), dyskomfort w jamie brzusznej i przełyku, trudności z przełykaniem, wymioty krwią • zakażenie skóry • zakażenia bakteryjne i wirusowe • zakażenia zęba • zapalenie trzustki, niedrożność przewodów żółciowych • ból narządów płciowych, zaburzenia erekcji • zwiększenie masy ciała • pragnienie • zapalenie wątroby • zmiany w miejscu wstrzyknięcia lub związane z użyciem cewnika naczyniowego • reakcje i zmiany na skórze (które mogą być ciężkie i zagrażające życiu), owrzodzenie skóry • siniaki, upadki i uszkodzenia • stan zapalny lub wybroczyny z naczyń krwionośnych objawiające się od małych czerwonych lub fioletowych plamek (zazwyczaj na nogach) do dużych podobnych do siniaków plam podskórnych lub w głębszych warstwach • łagodne torbiele • ciężki, odwracalny stan zaburzeń mózgowych, który obejmuje drgawki, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból głowy, zmęczenie, dezorientację, ślepotę lub inne zaburzenia widzenia Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób) • choroby serca w tym zawał serca, dławica piersiowa • napady czerwienienia się • odbarwienie żył • zapalenie rdzenia kręgowego • choroby uszu, krwawienie z uszu • niedoczynność tarczycy • zespół Budda–Chiariego (objawy kliniczne wywoływane niedrożnością żył wątrobowych) • zmieniona lub nieprawidłowa czynność jelit • krwawienie w mózgu • zażółcenie oczu i skóry (żółtaczka) • ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny) z objawami takimi jak trudności w oddychaniu, ból lub ucisk w klatce piersiowej, i (lub) uczucie wirowania/omdlenia, silny świąd skóry lub wystające guzki na skórze, obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła co może powodować trudności w przełykaniu, zapaść • choroby piersi • owrzodzenie pochwy • obrzęk narządów płciowych • nietolerancja alkoholu • wyniszczenie lub utrata masy ciała • zwiększenie apetytu • przetoka • wysięk w stawach • torbiel w wyściółce stawu (torbiel maziówkowa) • złamania kości • rozpad włókien mięśniowych prowadzący do dalszych powikłań • obrzęk wątroby, krwawienie z wątroby • rak nerki • stan skóry podobny do łuszczycy • rak skóry • bladość skóry • zwiększenie liczby płytek krwi lub plazmocytów (rodzaj białych komórek krwi) we krwi • nieprawidłowa reakcja na przetoczenie krwi • częściowa lub całkowita utrata widzenia • zmniejszone libido • ślinienie się • wytrzeszcz oczu • nadwrażliwość na światło • zwiększona częstość oddychania • ból odbytnicy • kamica żółciowa • przepuklina • skaleczenia • łamliwe lub słabe paznokcie • nieprawidłowe odkładanie się białek w narządach • śpiączka • owrzodzenie jelit • niewydolność wielonarządowa • zgon • zakrzep w małych naczyniach krwionośnych • ciężkie zapalenie nerwów, które może powodować porażenie i trudności w oddychaniu (zespół Guillain-Barré). Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark jednocześnie z innymi lekami w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) • zapalenie płuc • utrata apetytu • nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia lub uczucie pieczenia skóry, lub ból dłoni lub stóp spowodowane uszkodzeniem nerwu • nudności lub wymioty • biegunka • owrzodzenia jamy ustnej • zaparcia • ból mięśni, ból kości • utrata włosów i nieprawidłowa struktura włosów • zmęczenie, uczucie osłabienia • gorączka Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób) • półpasiec (zlokalizowanym.in. wokół oczu lub rozsiany na całym ciele) • zakażenie wirusem opryszczki • zakażenia bakteryjne i wirusowe • zakażenia dróg oddechowych, oskrzeli, mokry kaszel, objawy grypopodobne • zakażenia grzybicze • nadwrażliwość (reakcja alergiczna) • niewystarczające wytwarzanie insuliny lub brak wrażliwości tkanek na prawidłowe stężenie insuliny • zastój płynów • trudności w zasypianiu i zaburzenia snu • utrata świadomości • zmieniony poziom świadomości, dezorientacja • uczucie wirowania • nasilone bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, pocenie się • nieprawidłowe widzenie, niewyraźne widzenie • niewydolność serca, zawał serca, ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, przyspieszony lub spowolniony rytm serca • wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi • nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania, co może prowadzić do omdlenia • duszność podczas wysiłku • kaszel • czkawka • dzwonienie w uszach, dyskomfort w uszach • krwawienie z jelit lub żołądka • zgaga • ból brzucha, odbijanie • trudności w przełykaniu • zakażenie lub zapalenie żołądka i jelit • ból brzucha • ból w jamie ustnej lub ból warg, ból gardła • zaburzenia czynności wątroby • świąd skóry • zaczerwienienie skóry • wysypka • kurcze mięśni • zakażenie dróg moczowych • ból kończyn • obrzęk ciała, w tym oczu i innych części ciała • dreszcze • zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia • ogólne złe samopoczucie • utrata masy ciała • przyrost masy ciała Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób) • zapalenie wątroby • ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna), której objawy mogą obejmować: trudności w oddychaniu, ból lub ucisk w klatce piersiowej i (lub) uczucie wirowania lub omdlenia, silny świąd skóry lub guzki na skórze, obrzęk twarzy, ust, języka, i (lub) gardła, które mogą powodować trudności w przełykaniu, zapaść • zaburzenia ruchu, porażenie, drżenia mięśniowe • zawroty głowy • utrata słuchu, głuchota • zaburzenia dotyczące płuc, powodujące, że organizm nie jest odpowiednio zaopatrzony w tlen. Niektóre z nich to: trudności w oddychaniu, duszności, duszności w spoczynku, spłycenie oddechu, lub zatrzymanie oddechu, świszczący oddech • zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc • zażółcenie oczu i skóry (żółtaczka) • gradówka oraz zaczerwienienie i obrzęk powiek Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób) • zakrzep w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa) • ciężkie zapalenie nerwów, które może powodować porażenie i trudności w oddychaniu (zespół Guillain-Barré). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ostra rozlana naciekowa choroba płuc i osierdzia. Jeśli produkt Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy sprawdzić pozostałe przeciwwskazania wymienione w Charakterystykach Produktów Leczniczych tych produktów.

ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jeśli produkt Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy przed rozpoczęciem leczenia sprawdzić odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych tych produktów. Jeśli stosuje się talidomid należy sprawdzić, czy pacjentka nie jest w ciąży i zalecić jej stosowanie metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6). Podanie dooponowe Stwierdzano zgony po przypadkowym podaniu bortezomibu dooponowo. Produkt Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 1 mg podaje się wyłącznie dożylnie a produkt Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 3,5 mg podaje się dożylnie lub podskórnie. Nie wolno podawać produktu Bortezomib Glenmark dooponowo. Działanie toksyczne na przewód pokarmowy Podczas leczenia bortezomibem bardzo często występują objawy toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w tym nudności, biegunka, wymioty i zaparcia. Obserwowano niezbyt częste przypadki niedrożności jelit (patrz punkt 4.8); z tego względu pacjenci z zaparciami powinni być uważnie kontrolowani. Toksyczność hematologiczna Bardzo często podczas leczenia bortezomibem obserwowano toksyczność hematologiczną (małopłytkowość neutropenia i niedokrwistość). W badaniach u pacjentów z nawracającym szpiczakiem mnogim leczonych bortezomibem oraz u pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP), jedną z najczęstszych toksyczności hematologicznych była przemijająca trombocytopenia. Liczba płytek była najmniejsza w dniu 11. każdego cyklu leczenia bortezomibem i zwykle wracała do wartości wyjściowych w następnym cyklu. Nie stwierdzono oznak skumulowanej małopłytkowości. Najmniejsza stwierdzona liczba płytek krwi wynosiła średnio 40% wartości początkowej w badaniach monoterapii szpiczaka mnogiego oraz 50% w badaniu MCL. U pacjentów z zaawansowanym szpiczakiem mnogim nasilenie małopłytkowości zależało od liczby płytek krwi przed leczeniem: jeśli początkowe wartości były mniejsze niż 75 000 na μl, u 90% spośród 21 pacjentów podczas badania stwierdzano liczbę płytek krwi ≤ 25 000 na μl, w tym u 14% pacjentów liczba płytek krwi wynosiła < 10 000 na μl. Natomiast, gdy początkowe wartości liczby płytek krwi były większe niż 75 000 na μl, tylko u 14% spośród 309 pacjentów stwierdzono w trakcie badania liczbę płytek krwi ≤ 25 000 na μl. U pacjentów z MCL (badanie LYM-3002), częściej stwierdzano (56,7% vs. 5,8%) trombocytopenię stopnia ≥ 3 w grupie leczonej bortezomibem (BR-CAP) w porównaniu z grupą otrzymującą inne leczenie (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon [R-CHOP]). W obu grupach całkowita częstość zdarzeń krwotocznych (6,3% w grupie BR-CAP i 5,0% w grupie R-CHOP) a także zdarzeń krwotocznych stopnia 3. i wyższych (BR-CAP: 4 pacjentów [1,7%]; R-CHOP: 3 pacjentów [1,2%]) była podobna. W grupie BR-CAP, 22,5% pacjentów miało przetoczenia płytek krwi w porównaniu z 2,9% pacjentów w grupie R-CHOP. Podczas leczenia bortezomibem stwierdzano krwawienia żołądkowo-jelitowe i śródmózgowe. Dlatego, przed każdym podaniem bortezomibu należy monitorować liczbę płytek krwi. Należy wstrzymać leczenie bortezomibem jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000 na • l, jak również podczas leczenia skojarzonego z melfalanem i prednizonem, jeśli liczba płytek krwi wynosi ≤ 30 000 na • l (patrz punkt 4.2). Należy wnikliwie oszacować stosunek korzyści do ryzyka, szczególnie u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką małopłytkowością i czynnikami ryzyka wystąpienia krwawienia. Podczas leczenia bortezomibem należy często wykonywać pełną morfologię krwi z różnicowaniem, w tym oznaczanie liczby płytek krwi. W celu leczenia trombocytopenii, jeśli jest to klinicznie wskazane należy rozważyć przetoczenie płytek krwi (patrz punkt 4.2). U pacjentów z MCL, stwierdzano przemijającą neutropenii, która ustępowała między cyklami, nie obserwowano dowodów skumulowanej neutropenii. Liczba neutrofilów była najmniejsza w dniu 11. każdego cyklu leczenia bortezomibem i zwykle wracała do wartości wyjściowych w następnym cyklu. W badaniu LYM-3002, czynniki stymulujące kolonie stosowało 78% pacjentów w grupie otrzymującej BR- CAP i 61% pacjentów w grupie otrzymującej R-CHOP. Ponieważ pacjenci z neutropenią stanowią grupę zwiększonego ryzyko zakażeń, należy obserwować ich w celu wykrycia objawów zakażenia i niezwłocznie rozpocząć leczenie. Zgodnie z lokalnymi standardami w celu leczenia toksyczności hematologicznych można stosować czynniki stymulujące kolonie granulocytów. Należy rozważyć profilaktyczne zastosowanie czynników stymulujących kolonie granulocytów jeśli opóźnienia w podaniu cyklu leczenia powtarzają się (patrz punkt 4.2). Uczynnienie wirusa półpaśca U pacjentów przyjmujących bortezomib zaleca się zastosowanie profilaktyki przeciwwirusowej. W badaniu klinicznym III fazy z udziałem pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim całkowita częstość uczynnienia wirusa półpaśca była częstsza w grupie pacjentów leczonych bortezomibem z melfalanem i prednizonem w porównaniu do skojarzonej terapii melfalanem z prednizonem (odpowiednio u 14% w porównaniu z 4%). U pacjentów z MCL (badanie LYM-3002), częstość zakażenia wirusem półpaśca wyniosła 6,7% w grupie BR-CAP i 1,2% w grupie R-CHOP (patrz punkt 4.8). Zakażenie i uczynnienie wirusa WZW typu B (HBV) Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego rytuksymabu z bortezomibem, należy zawsze przed rozpoczęciem leczenia wykonać badanie na obecność wirusa HBV u pacjentów z ryzykiem zakażenia wirusem HBV. Nosicieli WZW typu B i pacjentów z WZW typy B w wywiadzie należy dokładnie obserwować w kierunku objawów klinicznych i zmian wyników badań laboratoryjnych wskazujących na czynne zakażenie wirusem HBV w trakcie jak i po terapii skojarzonej rytuksymabem z bortezomibem. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z Charakterystyką Produktów Leczniczych rytuksymabu. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) U pacjentów leczonych bortezomibem bardzo rzadko stwierdzano przypadki zakażenia wirusem Johna Cunninghama (JC) o nieznanym związku przyczynowym z PML i prowadzące do zgonu. Pacjenci z rozpoznaniem PML otrzymywali wcześniej lub jednocześnie terapię immunosupresyjną. Większość przypadków PML rozpoznano w ciągu 12 miesięcy od podania pierwszej dawki bortezomibu. Jako część diagnozy różnicowej zaburzeń OUN należy regularnie badać pacjentów, czy nie występują u nich nowe objawy neurologiczne lub nie nastąpiło pogorszenie objawów, lub pojawiły się objawy wskazujące na PML. W razie podejrzenia PML należy skierować pacjentów do specjalisty w leczeniu PML oraz rozpocząć odpowiednią diagnostykę PML. Należy przerwać leczenie bortezomibem jeśli nastąpi rozpoznanie PML. Neuropatia obwodowa Bardzo często leczenie bortezomibem wiąże się z występowaniem neuropatii obwodowej, głównie związanej z czuciem. Obserwowano też przypadki ciężkiej neuropatii ruchowej z obwodową neuropatią czuciową lub bez. Częstość występowania neuropatii obwodowej zwiększa się już na początku leczenia, a jej największe nasilenie obserwowano w piątym cyklu leczenia. Pacjentów należy uważnie obserwować w kierunku następujących objawów neuropatii: uczucie pieczenia, hiperestezja, hipoestezja, parestezja, uczucie dyskomfortu, ból neuropatyczny lub osłabienie. Pacjentów, u których stwierdzono nowe objawy lub nasilenie objawów neuropatii obwodowej należy przebadać neurologicznie. Może być konieczna zmiana dawki lub schematu stosowania (patrz punkt 4.2). Stosowano różne metody leczenia neuropatii, w tym leczenie podtrzymujące. Należy rozważyć wczesne i regularne monitorowanie objawów i ocenę neurologiczną neuropatii polekowej u pacjentów otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą powodować neuropatię (np. talidomid). Należy także rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Poza neuropatią obwodową, także neuropatia autonomiczna może przyczyniać się do występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała i ciężkie zaparcia z niedrożnością jelit. Dane dotyczące neuropatii autonomicznego układu nerwowego i jej wpływu na wyżej wymienione działania niepożądane są ograniczone. Drgawki Drgawki zgłaszano niezbyt często u pacjentów, u których w wywiadzie nie stwierdzono drgawek ani padaczki. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których występują czynniki ryzyka drgawek. Niedociśnienie Podczas leczenia bortezomibem często pojawią się niedociśnienie ortostatyczne/niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała. Większość działań niepożądanych obserwowanych w trakcie leczenia ma nasilenie łagodne do umiarkowanego. Pacjenci, u których podczas leczenia bortezomibem (podawanym dożylnie) występowało niedociśnienie ortostatyczne, nie zgłaszali jego objawów przed rozpoczęciem leczenia. U większości pacjentów wymagane było leczenie niedociśnienia ortostatycznego. U niewielkiej liczby pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym występowały epizody omdlenia. Niedociśnienie ortostatyczne/niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała nie wiązało się ściśle z wlewem bortezomibu w bolusie. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, niemniej może być ono częściowo spowodowane neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Neuropatia autonomiczna może być związana z podawaniem bortezomibu albo bortezomib może nasilać już istniejące choroby, takie jak: neuropatia cukrzycowa lub amyloidowa. Należy zachować ostrożność lecząc pacjentów z omdleniami w wywiadzie otrzymujących leki, które mogą powodować niedociśnienie lub pacjentów odwodnionych wskutek nawracających biegunek lub wymiotów. W leczeniu niedociśnienia ortostatycznego/niedociśnienia związanego ze zmianą pozycji ciała może być wymagane dostosowanie dawek leków przeciwnadciśnieniowych, uzupełnienie płynów, podanie mineralokortykosteroidów i (lub) leków sympatykomimetycznych. Pacjentów należy poinformować, by zasięgnęli porady lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy: zawroty głowy, zamroczenie i okresowo występujące omdlenia. Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome, PRES) Zgłaszano przypadki zespołu PRES u pacjentów leczonych bortezomibem. Zespół PRES to rzadko występujący, często odwracalny, szybko postępujący stan neurologiczny z następującymi objawami: napady drgawkowe, nadciśnienie, bóle głowy, letarg, splątanie, utrata wzroku i inne zaburzenia widzenia oraz zaburzenia neurologiczne. Rozpoznanie należy potwierdzić metodami obrazowania mózgu ze wskazaniem na magnetyczny rezonans jądrowy (ang. Magnetic Resonance Imaging, MRI). Jeśli wystąpi PRES należy przerwać leczenie bortezomibem. Niewydolność serca Podczas leczenia bortezomibem zaobserwowano ciężki przebieg lub nasilenie objawów zastoinowej niewydolności serca i (lub) wystąpienie zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca. Zatrzymanie płynów w organizmie może być czynnikiem predysponującym do wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych niewydolności serca. Pacjentów z czynnikami ryzyka chorób serca lub, u których występuje choroba serca należy ściśle kontrolować. Badania elektrokardiograficzne (EKG) W badaniach klinicznych stwierdzono pojedyncze przypadki wydłużenia odstępu QT. Nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego. Choroby płuc U pacjentów otrzymujących bortezomib rzadko zgłaszano ciężkie choroby płuc z tworzeniem się rozlanych nacieków o nieznanej etiologii, takich jak zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki w płucach oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (ang. Acute Respiratory Distress Syndrome, ARDS) (patrz punkt 4.8). Niektóre z tych działań niepożądanych prowadziły do zgonu. Zaleca się wykonanie prześwietlenia RTG klatki piersiowej przed rozpoczęciem leczenia w celu określenia stanu wyjściowego do oceny możliwych zmian w płucach po leczeniu. W razie pojawienia się nowych lub nasilenia objawów ze strony układu oddechowego (np.: kaszel, duszność), należy niezwłocznie przeprowadzić ocenę diagnostyczną i wdrożyć właściwe leczenie. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed kontynuowaniem terapii bortezomibem. W badaniu klinicznym, dwóch pacjentów (z dwóch) otrzymujących dużą dawkę cytarabiny (2 g/m2 pc. Na dobę) w ciągłym wlewie przez 24 godziny jednocześnie z daunorubicyną i bortezomibem z powodu nawrotu ostrej białaczki szpikowej zmarło w wyniku ARDS we wczesnym etapie terapii, a badanie zakończono. Dlatego też, nie zaleca się leczenia w skojarzeniu z dużą dawką cytarabiny (2 g/m2 pc. na dobę) w ciągłym wlewie przez 24 godziny. Zaburzenia czynności nerek Powikłania dotyczące nerek są częste wśród pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uważnie obserwować (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Bortezomib jest metabolizowany przy udziale enzymów wątrobowych. Całkowite narażenie na bortezomib zwiększa się u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; u tych pacjentów należy stosować zmniejszone dawki bortezomibu i uważnie obserwować, czy nie występują objawy toksyczności (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia wątroby U pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi otrzymujących bortezomib oraz leczenie skojarzone, rzadko obserwowano niewydolność wątroby. Inne obserwowane zaburzenia wątroby to zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperbilirubinemia oraz zapalenie wątroby. Zmiany te mogą być odwracalne po zakończeniu leczenia bortezomibem (patrz punkt 4.8). Zespół rozpadu guza Ponieważ bortezomib jest lekiem cytotoksycznymi może szybko zabijać nowotworowe komórki plazmatyczne i komórki MCL, mogą pojawić się powikłania w postaci zespołu rozpadu guza. Duże ryzyko zespołu rozpadu guza występuje u pacjentów, u których przed leczeniem masa nowotworu była duża. Pacjentów tych należy uważnie obserwować i podjąć odpowiednie środki ostrożności. Skojarzone stosowanie produktów leczniczych Należy wnikliwie obserwować pacjentów, którym bortezomib podaje się w skojarzeniu z silnie działającymi inhibitorami CYP3A4. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania bortezomibu w skojarzeniu z substratami CYP3A4 lub CYP2C19 (patrz punkt 4.5). U pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne leki przeciwcukrzycowe należy potwierdzić prawidłowe parametry czynności wątroby i zachować ostrożność (patrz punkt 4.5). Możliwe reakcje związane z kompleksami immunologicznymi Możliwe reakcje związane z kompleksami immunologicznymi, takie jak reakcje typu choroby posurowiczej, zapalenie wielostawowe z wysypką oraz proliferacyjne kłębuszkowe zapalenie nerek obserwowano niezbyt często. W razie pojawienia się reakcji o ciężkim nasileniu należy przerwać leczenie bortezomibem.

ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania in vitro wskazują, że bortezomib jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450 (CYP): 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Ponieważ udział CYP2D6 w metabolizmie bortezomibu jest ograniczony (7%), nie należy spodziewać się wpływu na metabolizm bortezomibu u pacjentów z fenotypem o słabym metabolizmie CYP2D6. Badanie interakcji lekowych oceniające wpływ ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4 na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie), wykazało średnie zwiększenie pola pod krzywą AUC bortezomibu o 35% [CI90% (1,032 do 1,772)] w oparciu o dane od 12 pacjentów. Dlatego pacjentów należy ć wnikliwie obserwować, gdy otrzymują bortezomib w połączeniu z silnym inhibitorem CYP3A4 (np.: ketokonazol, rytonawir). W badaniu interakcji lekowych oceniającym wpływ omeprazolu, będącego silnym inhibitorem CYP2C19 na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie), nie stwierdzono znamiennego wpływu na farmakokinetykę bortezomibu w oparciu o dane od 17 pacjentów. Badanie interakcji lekowych oceniające wpływ ryfampicyny, silnego induktora CYP3A4 na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie), wykazało na podstawie danych od 6 pacjentów średnie zmniejszenie AUC bortezomibu o 45%. Dlatego, że skuteczność może się zmniejszyć, nie zaleca się jednoczesnego stosowania bortezomibu z silnymi induktorami CYP3A4 (np.: ryfampicyną, karbamazepiną, fenytoiną, fenobarbitalem i zielem dziurawca (Hypericum perforatum). W tym samym badaniu interakcji lekowych oceniano wpływ deksametazonu, słabego induktora CYP3A4 na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie). Na podstawie danych od 7 pacjentów wykazano brak istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne bortezomibu. Badania interakcji lekowych oceniające wpływ melfalanu i prednizonu na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie) wykazały zwiększenie pola powierzchni pod krzywą AUC bortezomibu średnio o 17%, w oparciu o dane zebrane od 21 pacjentów. Wynik ten nie jest istotny klinicznie. Podczas badań klinicznych u pacjentów z cukrzycą przyjmujących doustne leki hipoglikemizujące niezbyt często i często obserwowano zarówno hipo-, jak i hiperglikemię. U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe otrzymujących leczenie bortezomibem może być konieczne wnikliwe monitorowanie stężenia glukozy w osoczu krwi oraz dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.

ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ciężkie działania niepożądane zgłaszane niezbyt często podczas terapii bortezomibem to niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, ostre rozlane naciekowe choroby płuc oraz rzadko neuropatia autonomiczna. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas terapii bortezomibem były nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zmęczenie, gorączka, trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, obwodowa neuropatia (w tym czuciowa), ból głowy, parestezje, zmniejszenie apetytu, duszność, wysypka, półpasiec i ból mięśni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Szpiczak mnogi Wymienione w Tabeli 7. działania niepożądane miały w opinii badaczy co najmniej możliwy lub prawdopodobny związek przyczynowy ze stosowaniem bortezomibu. Zawarte w Tabeli 7 działania niepożądane pochodzą łącznie od 5 476 pacjentów, z których 3 996 było leczonych bortezomibem w dawce 1,3 mg/m2 pc. W sumie 3 974 pacjentów otrzymywało bortezomib w leczeniu szpiczaka mnogiego. Działania niepożądane wymieniono poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (>1/10); często (>1/100 do < 1/10); niezbyt często (> 1/1 000 do < 1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabelę 7 opracowano stosując słownictwo MedDRA, wersja 14.1. Zawiera ona również działania niepożądane z raportów po wprowadzeniu leku do obrotu, których nie stwierdzano w trakcie badań klinicznych. Tabela 7: Działania niepożądane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących bortezomib w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu bez względu na wskazanie##. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowani a Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często półpasiec (w tym z postacią rozsianą i oczną), zapalenie płuc*, opryszczka zwykła*, zakażenie grzybicze* Niezbyt często zakażenie*, zakażenia bakteryjne*, zakażenia wirusowe*, posocznica (w tym wstrząs septyczny)*, odoskrzelowe zapalenie płuc, zakażenie wirusem opryszczki*, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu#, bakteriemia (w tym wywołana Staphylococcus), jęczmień, grypa, zapalenie tkanki łącznej, zakażenie związane z obecnością cewnika, zakażenie skóry*, zakażenie ucha*, zakażenie gronkowcem*, zakażenie zęba* Rzadko zapalenie opon mózgowych (w tym bakteryjne), zakażenie wirusem Epsteina-Barra, opryszczka narządów płciowych, zapalenie migdałków, zapalenie wyrostka sutkowego, powirusowy zespół zmęczenia Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Rzadko nowotwór złośliwy, białaczka plazmocytowa, rak nerkowokomórkowy, guz, ziarniniak grzybiasty, nowotwór łagodny* Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często małopłytkowość*, neutropenia*, niedokrwistość* Często leukopenia*, limfopenia* Niezbyt często pancytopenia*, neutropenia z gorączką, koagulopatia*, leukocytoza*, limfadenopatia, niedokrwistość hemolityczna# Rzadko rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, trombocytoza*, zespół zwiększonej lepkości, inne nieokreślone zaburzenia płytek krwi, inne nieokreślone zaburzenia krwi, skaza krwotoczna, naciek limfocytarny, zakrzepowa mikroangiopatia (w tym plamica małopłytkowa)## Zaburzenia układu immunologicz- nego Niezbyt często obrzęk naczyniowy#, nadwrażliwość* Rzadko wstrząs anafilaktyczny, amyloidoza, reakcja kompleksów immunologicznych Typu III Zaburzenia endokrynolo- giczne Niezbyt często zespół Cushinga*, nadczynność tarczycy*, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego Rzadko niedoczynność tarczycy Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często zmniejszenie apetytu Często odwodnienie, hipokaliemia*, hiponatremia*, nieprawidłowa glikemia*, hipokalcemia*, nieprawidłowe wyniki badań enzymów* Niezbyt często zespół rozpadu guza, brak prawidłowego rozwoju*, hipomagnezemia*, hipofosfatemia*, hiperkaliemia*, hiperkalcemia*, hipernatremia*, nieprawidłowe stężenie kwasu moczowego*, cukrzyca*, retencja płynów (obrzęk) Rzadko hipermagnezemia*, kwasica, zaburzenia równowagi elektrolitowej*, nadmiar płynów (przewodnienie), hipochloremia*, hipowolemia*, hiperchloremia*, hiperfosfatemia*, choroba metaboliczna, niedobór witamin z grupy B, niedobór witaminy B12, skaza moczanowa, zwiększenie apetytu, nietolerancja alkoholu Zaburzenia psychiczne Często zaburzenia nastroju*, zaburzenia lękowe*, zaburzenia snu* Niezbyt często zaburzenia psychiczne*, omamy*, zaburzenia psychotyczne*, splątanie*, niepokój ruchowy Rzadko myśli samobójcze*, zaburzenia adaptacyjne, delirium, zmniejszenie libido Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często neuropatie*, obwodowa neuropatia czuciowa, dyzestezja*, nerwoból* Często neuropatia ruchowa*, utrata świadomości (w tym omdlenie), zawroty głowy*, zaburzenia smaku*, letarg, ból głowy* Niezbyt często drżenie, obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa, dyskineza*, zaburzenia koordynacji móżdżkowej i równowagi*, zaburzenia pamięci (bez demencji)*, encefalopatia*, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii#, neurotoksyczność, zaburzenia drgawkowe*, nerwoból po zakażeniu opryszczką, zaburzenia mowy*, zespół niespokojnych nóg, migrena, rwa kulszowa, zaburzenia uwagi, nieprawidłowe odruchy*, omam węchowy Rzadko krwotok do mózgu*, krwotok wewnątrzczaszkowy (w tym podpajęczynówkowy)*, obrzęk mózgu, przemijający napad niedokrwienny, śpiączka, brak równowagi autonomicznego układu nerwowego, neuropatia autonomiczna, porażenie nerwów czaszkowych*, porażenie*, niedowład*, zamroczenie, zespół pnia mózgu, zaburzenia mózgowo-naczyniowe, uszkodzenie korzeni nerwowych, zwiększona aktywność psychoruchowa, ucisk rdzenia kręgowego, inne nieokreślone zaburzenia poznawcze, zaburzenia ruchowe, inne nieokreślone zaburzenia układu nerwowego, zapalenie korzeni nerwowych, ślinienie się, hipotonia, zespół Guillain-Barré##, polineuropatia demielinizacyjna## Zaburzenia oka Często obrzęk oka*, nieprawidłowe widzenie*, zapalenie spojówek* Niezbyt często krwotok w gałce ocznej*, zakażenie powieki*, zapalenie gałki ocznej*, podwójne widzenie, zespół suchego oka*, podrażnienie oka*, ból oka, nasilone łzawienie, wydzielina z oka, gradówka##, przewlekłe zapalenie powiek## Rzadko uszkodzenie rogówki*, wytrzeszcz, zapalenie siatkówki, ubytek pola widzenia, inne nieokreślone zaburzenia oka (w tym powieki), nabyte zapalenie gruczołu łzowego, światłowstręt, fotopsja, neuropatia wzrokowa#, zaburzenie widzenia różnego stopnia (do ślepoty włącznie*) Zaburzenia ucha Często zawroty głowy* i błędnika Niezbyt często zaburzenie słuchu (w tym szumy)*, zaburzenia słuchu (do głuchoty włącznie), dyskomfort uszu* Rzadko krwotok z uszu, zapalenie nerwu przedsionkowego, inne nieokreślone zaburzenia uszu Zaburzenia serca Niezbyt często tamponada serca#, zatrzymanie krążenia i oddechu*, migotanie serca (w tym przedsionków), niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory)*, arytmia*, tachykardia*, kołatania serca, dławica piersiowa, zapalenie osierdzia (w tym wysięk osierdziowy)*, kardiomiopatia*, dysfunkcja komór*, bradykardia Rzadko trzepotanie przedsionków, zawał mięśnia sercowego*, blok przedsionkowo-komorowy*, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny), Torsade de pointes, dławica piersiowa niestabilna, zaburzenia zastawek serca*, niewydolność tętnic wieńcowych, zatrzymanie zatokowe Zaburzenia naczyniowe Często niedociśnienie*, niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie* Niezbyt często incydent naczyniowo-mózgowy#, zakrzepica żył głębokich*, krwotok*, zakrzepowe zapalenie żył (w tym żył powierzchniowych), zapaść krążeniowa (w tym wstrząs hipowolemiczny), zapalenie żył, nagłe zaczerwienienie*, krwiak (w tym okołonerkowy)*, słabe krążenie obwodowe*, zapalenie naczyń krwionośnych, przekrwienie (w tym gałki ocznej)* Rzadko zatorowość obwodowa, obrzęk limfatyczny, bladość, czerwienica bolesna kończyn, rozszerzenie naczyń, odbarwienie żył, niewydolność żylna Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często duszność*, krwawienie z nosa, zapalenie górnych lub dolnych dróg oddechowych*, kaszel* Niezbyt często zatorowość płucna, wysięk opłucnowy, obrzęk płuc (w tym ostry), krwawienie pęcherzykowe#, skurcz oskrzeli, POChP*, niedotlenienie krwi*, przekrwienie dróg oddechowych*, niedotlenienie narządów i tkanek, zapalenie opłucnej*, czkawka, wyciek z nosa, dysfonia, sapanie Rzadko niewydolność oddechowa, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), bezdech, odma opłucnowa, niedodma, nadciśnienie płucne, krwioplucie, hiperwentylacja, duszność typu orthopnoe, zapalenie płuc, zasadowica oddechowa, szybkie oddychanie, zwłóknienie płuc, zaburzenia oskrzeli*, hipokapnia*, śródmiąższowa choroba płuc, nacieki w płucach, ucisk w gardle, suchość w gardle, zwiększone wydzielanie w górnych drogach oddechowych, podrażnienie gardła, zespół kaszlowy górnych dróg oddechowych Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności i wymioty*, biegunka*, zaparcia Często krwotok żołądkowo-jelitowy (w tym śluzówkowy)*, niestrawność, zapalenie jamy ustnej*, rozdęcie brzucha, ból jamy ustnej i gardła*, ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony)*, zaburzenia w jamie ustnej*, wzdęcia Niezbyt często zapalenie trzustki (w tym przewlekłe)*, krwawe wymioty, obrzęk warg*, niedrożność układu pokarmowego (w tym niedrożność jelita cienkiego, niedrożność jelit)*, dyskomfort w jamie brzusznej, owrzodzenie jamy ustnej*, zapalenie jelit*, zapalenie żołądka*, krwawienie z dziąseł, choroba refluksowa żołądkowo- przełykowa*, zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile)*, niedokrwienne zapalenie jelita grubego#, zapalenie żołądka i jelit*, dysfagia, zespół jelita drażliwego, inne nieokreślone zaburzenia żołądkowo-jelitowe, obłożony język, zaburzenia motoryki żołądka i jelit*, zaburzenia gruczołów ślinowych* Rzadko ostre zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej*, obrzęk języka*, wodobrzusze, zapalenie przełyku, zapalenie warg, nietrzymanie stolca, atonia zwieracza odbytu, kamienie kałowe*, owrzodzenia i perforacja żołądka i jelit*, przerost dziąseł, okrężnica olbrzymia, wydzielina z odbytu, pęcherze w jamie ustnej i gardle*, ból warg, zapalenie ozębnej, szczelina odbytu, zmiana czynności jelit, ból odbytnicy, nieprawidłowe stolce Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych* Niezbyt często hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby), zapalenie wątroby*, cholestaza Rzadko niewydolność wątroby, hepatomegalia, zespół Budda- Chiariego, cytomegalowirusowe zapalenie wątroby, krwotok wątrobowy, kamica żółciowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka*, świąd*, rumień, suchość skóry Niezbyt często rumień wielopostaciowy, pokrzywka, ostre neutrofilowe zapalenie skóry z gorączką, toksyczne wykwity skórne, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka#, zespół Stevensa- Johnsona#, zapalenie skóry*, zaburzenia włosów*, wybroczyny, siniak, uszkodzenie skóry, plamica, guzki na skórze*, łuszczyca, zwiększona potliwość, nocne poty, odleżyny#, trądzik*, pęcherze*, zaburzenia pigmentacji* Rzadko reakcja skórna, nacieki limfocytarne Jessnera, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, krwotok podskórny, sinica marmurkowata, stwardnienie skóry, grudki, reakcja nadwrażliwości na światło, łojotok, zimne poty, inne nieokreślone choroby skóry, przebarwienia skóry, owrzodzenie skóry, zaburzenia paznokci Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często ból mięśniowo-kostny* Często kurcze mięśni*, ból kończyn, osłabienie siły mięśniowej Niezbyt często drgania mięśniowe, obrzęk stawów, zapalenie stawów*, sztywność stawów, miopatie*, uczucie ciężkości Rzadko rabdomioliza, zespół bólowo-dysfunkcyjny stawu skroniowo- żuchwowego, przetoka, wysięk stawowy, ból szczęki, choroba kości, zakażenia i zapalenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej*, torbiel maziówkowa Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często zaburzenia nerek* Niezbyt często ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek*, zakażenie dróg moczowych*, objawy przedmiotowe i podmiotowe dróg moczowych*, krwiomocz*, zastój moczu, zaburzenia oddawania moczu*, białkomocz, azotemia, skąpomocz*, częstomocz Rzadko podrażnienie pęcherza moczowego Zaburzenia Niezbyt często krwotok z pochwy, ból narządów płciowych*, zaburzenia erekcji układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia jąder*, zapalenie gruczołu krokowego, zaburzenia piersi u kobiet, tkliwość najądrza, zapalenie najądrza, ból w miednicy, owrzodzenie pochwy Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Rzadko aplazja, wady rozwojowe żołądka i jelit, rybia łuska Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często gorączka*, zmęczenie, astenia Często obrzęki (w tym obwodowe), dreszcze, ból*, złe samopoczucie* Niezbyt często ogólne pogorszenie stanu zdrowia fizycznego*, obrzęk twarzy*, reakcja w miejscu wstrzyknięcia*, zaburzenia błon śluzowych*, ból w klatce piersiowej, zaburzenia chodu, uczucie zimna, wynaczynienie*, powikłania związane z zastosowaniem cewnika naczyniowego*, zmiany pragnienia*, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie zmiany temperatury ciała*, ból w miejscu wstrzyknięcia* Rzadko zgon (w tym nagły zgon), niewydolność wielonarządowa, krwotok w miejscu wstrzyknięcia*, przepuklina (w tym przepuklina rozworu)*, upośledzone gojenie, zapalenie, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia*, tkliwość, wrzód, drażliwość, ból w klatce piersiowej niepochodzący od serca, ból wywołany wprowadzaniem cewnika naczyniowego, uczucie obcego ciała Badania diagnostyczne Często zmniejszenie masy ciała Niezbyt często hiperbilirubinemia*, nieprawidłowy proteinogram*, zwiększenie masy ciała, nieprawidłowe wyniki badania krwi*, zwiększenie stężenia białka C- reaktywnego Rzadko nieprawidłowe stężenie gazów we krwi*, nieprawidłowy zapis EKG (w tym wydłużenie odstępu QT)*, nieprawidłowy wynik czasu protrombinowego*, zmniejszenie pH żołądkowego, zwiększenie agregacji płytek, zwiększenie stężenia troponiny I, obecność wirusów i dodatnia serologia*, nieprawidłowe wyniki badania moczu* Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Niezbyt często upadek, kontuzja Rzadko reakcja poprzetoczeniowa, złamania*, dreszcze*, uraz twarzy, uraz stawu*, oparzenia, skaleczenia*, ból wywołany procedurami medycznymi, urazy po napromienieniu* Procedury medyczne i chirurgiczne Rzadko aktywacja makrofagów * określenie, które obejmuje więcej niż jeden termin wg. MedDRA # działanie niepożądane po wprowadzeniu do obrotu ##działanie niepożądane po wprowadzeniu leku do obrotu i stosowany bez względu na wskazanie Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) Profil bezpieczeństwa bortezomibu u 240 pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) leczonych bortezomibem w zalecanej dawce 1,3 mg/m2 pc. w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP) w porównaniu do 242 pacjentów leczonych rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną i prednizonem [R-CHOP] był podobny do obserwowanego u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, a główne różnice opisano poniżej. Dodatkowe działania niepożądane stwierdzone podczas stosowania terapii skojarzonej (BR-CAP) to zakażenie WZW typy B (< 1%) i niedokrwienie mięśnia sercowego (1,3%). Podobne częstości występowania tych zdarzeń w obu grupach badania wskazują, że nie można przypisać tych działań niepożądanych tylko do bortezomibu. Istotne różnice populacji pacjentów z MCL w porównaniu do pacjentów z badania szpiczaka mnogiego to częstość występowania ≥ 5% hematologicznych działań niepożądanych (neutropenia, trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, limfopenia), obwodowej neuropatii czuciowej, nadciśnienia, gorączki, zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej i zaburzenia włosów. W Tabeli 8 przedstawiono działania niepożądane z częstością występowania ≥ 1%, z podobną lub większą częstością w grupie BR-CAP i z co najmniej możliwym lub prawdopodobnym związkiem przyczynowym ze związkami terapii BR-CAP. Dołączono także działania niepożądane stwierdzone w grupie BR-CAP, które badacze uznali za co najmniej możliwy lub prawdopodobny związek przyczynowy z bortezomibem na podstawie danych historycznych z badań szpiczaka mnogiego. Działania niepożądane wymieniono poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (>1/10); często (>1/100 do < 1/10); niezbyt często (> 1/1 000 do < 1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabelę 8 opracowano stosując słownictwo MedDRA, wersja 16. Tabela 8: Działania niepożądane u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych bortezomibem (Bzmd R-CAP) w badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często zapalenie płuc* Często posocznica (w tym wstrząs septyczny)*, półpasiec (w tym postać rozsiana i oczna), zakażenie wirusem opryszczki*, zakażenia bakteryjne *, zakażenie górnych/dolnych dróg oddechowych*, zakażenie grzybicze*, opryszczka zwykła* Niezbyt często zakażenie WZW typu B*, odoskrzelowe zapalenie płuc Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często trombocytopenia*, neutropenia z gorączką, neutropenia*, leukopenia*, niedokrwistość*, limfopenia* Niezbyt często pancytopenia* Zaburzenia układu immunologiczneg o Często nadwrażliwość* Niezbyt często reakcja anafilaktyczna Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często zmniejszenie apetytu Często hipokaliemia*, nieprawidłowa glikemia*, hiponatremia*, cukrzyca*, retencja płynów Niezbyt często zespół rozpadu guza Zaburzenia psychiczne Często zaburzenia snu* Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często obwodowa neuropatia czuciowa, dyzestezja*, nerwoból* Często neuropatie*, neuropatia ruchowa*, utrata świadomości (w tym omdlenie), encefalopatia*, obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa, zawroty głowy*, zaburzenia smaku*, neuropatia autonomiczna Niezbyt często brak równowagi autonomicznego układu nerwowego Zaburzenia oka Często nieprawidłowe widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Często zaburzenie słuchu (w tym szumy)* Niezbyt często zawroty głowy*, zaburzenia słuchu (w tym głuchota) Zaburzenia serca Często migotanie serca (w tym przedsionków), arytmia*, niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory)*, niedokrwienie mięśnia sercowego, dysfunkcja komór* Niezbyt często zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny) Zaburzenia naczyniowe Często nadciśnienie*, niedociśnienie*, niedociśnienie ortostatyczne Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często duszność*, kaszel*, czkawka Niezbyt często zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zatorowość płucna, zapalenie płuc, nadciśnienie płucne, obrzęk płuc (w tym ostry) Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności i wymioty*, biegunka*, zapalenie jamy ustnej*, zaparcia Często krwawienie z żołądka i jelit (w tym z błony śluzowej)*, wzdęcie brzucha, niestrawność, ból jamy ustnej i gardła*, zapalenie żołądka*, owrzodzenie jamy ustnej*, dyskomfort w jamie brzusznej, dysfagia, zapalenie żołądka i jelit*, ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony)*, zaburzenia w jamie ustnej* Niezbyt często zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile)* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby) Niezbyt często niewydolność wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często zaburzenia włosów* Często świąd*, zapalenie skóry*, wysypka* Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Często kurcze mięśni*, ból mięśniowo-kostny*, ból kończyn Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często zakażenie dróg moczowych* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często gorączka*, zmęczenie, astenia Często obrzęki (w tym obwodowe), dreszcze, reakcja w miejscu wstrzyknięcia*, złe samopoczucie* Badania diagnostyczne Często hiperbilirubinemia*, nieprawidłowy proteinogram*, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała * określenie, które obejmuje więcej niż jeden termin wg. MedDRA Opis wybranych działań niepożądanych Uczynnienie wirusa półpaśca Szpiczak mnogi Leki przeciwwirusowe zastosowano profilaktycznie u 26% pacjentów grupy terapeutycznej B + M + P. Częstość występowania półpaśca u pacjentów z grupy terapeutycznej B + M + P, którzy nie otrzymali leków przeciwwirusowych wynosiła 17% w porównaniu z 3% pacjentów, którzy otrzymali profilaktycznie lek przeciwwirusowy. Chłoniak z komórek płaszcza Profilaktykę przeciwwirusową stosowano u 137 z 240 pacjentów (57%) w grupie BR-CAP. Częstość półpaśca w grupie BR-CAP wyniosła 10,7% u pacjentów niestosujących profilaktyki przeciwwirusowej w porównaniu z 3,6% pacjentów, którzy stosowali profilaktykę przeciwwirusową (patrz punkt 4.4). Zakażenie i uczynnienie wirusa HBV Chłoniak z komórek płaszcza Zakażenie wirusem HBV zakończone zgonem stwierdzono u 0,8% (n=2) pacjentów w grupie nieotrzymującej ortezomibu (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon; R- CHOP-) oraz u 0,4% (n=1) pacjentów otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną i prednizonem (BR-CAP). Całkowita częstość zakażeń WZW typu B była podobna u pacjentów w grupie BR-CAP lub R-CHOP (odpowiednio 0,8% w porównaniu do 1,2%). Neuropatia obwodowa w schematach złożonych Szpiczak mnogi Poniższa tabela przedstawia częstość neuropatii obwodowej w badaniach ze złożonymi schematami leczenia, w których bortezomib podawano w indukcji leczenia w skojarzeniu z deksametazonem (badanie IFM-2005- 01) oraz deksametazonem i talidomidem i (badanie MMY-3010): Tabela 9: Częstość neuropatii obwodowej podczas indukcji leczenia wg toksyczności i przerwania leczenia z powodu neuropatii obwodowej IFM-2005-01 MMY-3010 VDDx BDx TDx BTDx (N=239) (N=239) (N=126) (N=130) Częstość PN (%) PN każdego stopnia 3 15 12 45 ≥ PN Stopnia 2. 1 10 2 31 ≥ PN Stopnia 3. <1 5 0 5 Przerwanie leczenia z powodu PN (%) <1 2 1 5 VDDx=winkrystyna, doksorubicyna, deksametazon; BDx=bortezomib, deksametazon; TDx=talidomid, deksametazon; BTDx=bortezomib, talidomid, deksametazon; PN=neuropatia obwodowa Uwaga: Neuropatia obwodowa obejmuje następujące terminy: neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa ruchowa, neuropatia obwodowa czuciowa i polineuropatia. Chłoniak z komórek płaszcza W poniższej tabeli przedstawiono częstość obwodowej neuropatii w badaniu LYM-3002 w schematach leczenia skojarzonego, w którym bortezomib podawano razem z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (R-CAP): Tabela 10: Częstość obwodowej neuropatii w badaniu LYM-3002 wg toksyczności i przerwania leczenia z powodu neuropatii obwodowej BR-CAP R-CHOP (N=240) (N=242) Częstość PN (%) PN każdego stopnia 30 29 ≥ PN Stopnia 2. 18 9 ≥ PN Stopnia 3. 8 4 Przerwanie leczenia z powodu PN (%) 2 < 1 BR-CAP=bortezomib, rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna i prednizon; R-CHOP= rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon; PN= neuropatia obwodowa Neuropatia obwodowa obejmuje preferowane określenia: czuciowa neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa, ruchowa neuropatia obwodowa i czuciowo-ruchowa neuropatia obwodowa Pacjenci w podeszłym wieku z MCL 42,9% pacjentów otrzymujących leczenie wg schematu BR-CAP było w wieku od 65 do 74 lat a 10,4% miało co najmniej 75 lat. Chociaż w grupie pacjentów w wieku powyżej 75 lat oba schematy leczenia BR- CAP oraz R-CHOP były gorzej tolerowane, ciężkie zdarzenia niepożądane w grupach BR-CAP wystąpiły u 68% w porównaniu do 42% w grupie R-CHOP. Wznowienie leczenia u pacjentów z nawrotem szpiczaka mnogiego W badaniu, w którym 130 pacjentów z nawrotem szpiczaka mnogiego wznowiono leczenie bortezomibem, którzy wcześniej przynajmniej częściowo odpowiadali na leczenie bortezomibem, stwierdzono, że działania niepożądane wszystkich stopni, które wystąpiły u przynajmniej 25% badanych to: małopłytkowość (55%), neuropatia (40%), niedokrwistość (37%), biegunka (35%) i zaparcia (28%). Neuropatię obwodową wszystkich stopni i stopnia ≥3 zaobserwowano odpowiednio u 40% i 8.5%. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Bortezomibum 3,5 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie

po sporządzeniu: 2–8 °C
po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
chronić przed światłem
brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)

źródło: ChPL, pkt 6.3, ChPL, pkt 6.4

Termin ważności

3 lata (opakowanie nieotwarte)
8 godzin (po sporządzeniu)
24 godziny (po sporządzeniu)

źródło: ChPL, pkt 6.3

Substancje pomocnicze

Mannitol źródło: ChPL, pkt 6.1

Opakowanie i akcesoria

opakowanie bezpośrednie: fiolka

źródło: ChPL, pkt 6.5

Wygląd

biały
Lek Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań to biały lub prawie biały zbrylony proszek lub proszek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Działania niepożądane

493 pozycji wyodrębnione przez model AI

bardzo często: małopłytkowość; neuropatie; obwodowa neuropatia czuciowa; dyzestezja; nerwoból; nudności i wymioty; ból mięśniowo-kostny; astenia
często: półpasiec (w tym z postacią rozsianą i oczną); zapalenie płuc; opryszczka zwykła; zakażenie grzybicze; leukopenia; limfopenia; odwodnienie; hipokaliemia; hiponatremia; nieprawidłowa glikemia; hipokalcemia; nieprawidłowe wyniki badań enzymów; zaburzenia nastroju; zaburzenia lękowe; zaburzenia snu; neuropatia ruchowa; utrata świadomości (w tym omdlenie); zawroty głowy; zaburzenia smaku; letarg; obrzęk oka; nieprawidłowe widzenie; zapalenie spojówek; niedociśnienie; niedociśnienie ortostatyczne; nadciśnienie; krwawienie z nosa; zapalenie górnych lub dolnych dróg oddechowych; kaszel; krwotok żołądkowo-jelitowy (w tym śluzówkowy); niestrawność; zapalenie jamy ustnej; rozdęcie brzucha; ból jamy ustnej i gardła; ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony); zaburzenia w jamie ustnej; wzdęcia; nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych; świąd; rumień; suchość skóry; kurcze mięśni; ból kończyn; osłabienie siły mięśniowej; zaburzenia nerek; obrzęki (w tym obwodowe); dreszcze; ból; złe samopoczucie; zmniejszenie masy ciała; półpasiec (w tym postać rozsiana i oczna); zakażenie górnych/dolnych dróg oddechowych; retencja płynów; niedokrwienie mięśnia sercowego; krwawienie z żołądka i jelit (w tym z błony śluzowej); wzdęcie brzucha
niezbyt często: niewydolność serca; zespół rozpadu guza; nadciśnienie płucne; zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; ostre rozlane naciekowe choroby płuc; zakażenie; zakażenia bakteryjne; zakażenia wirusowe; posocznica (w tym wstrząs septyczny); odoskrzelowe zapalenie płuc; zakażenie wirusem opryszczki; opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu; bakteriemia (w tym wywołana Staphylococcus); jęczmień; grypa; zapalenie tkanki łącznej; zakażenie związane z obecnością cewnika; zakażenie skóry; zakażenie ucha; zakażenie gronkowcem; zakażenie zęba; pancytopenia; neutropenia z gorączką; koagulopatia; leukocytoza; limfadenopatia; niedokrwistość hemolityczna; obrzęk naczyniowy; nadwrażliwość; zespół Cushinga; nadczynność tarczycy; nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; brak prawidłowego rozwoju; hipomagnezemia; hipofosfatemia; hiperkaliemia; hiperkalcemia; hipernatremia; nieprawidłowe stężenie kwasu moczowego; cukrzyca; retencja płynów (obrzęk); zaburzenia psychiczne; omamy; zaburzenia psychotyczne; splątanie; niepokój ruchowy; drżenie; obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa; dyskineza; zaburzenia koordynacji móżdżkowej i równowagi; zaburzenia pamięci (bez demencji); encefalopatia; neurotoksyczność; zaburzenia drgawkowe; nerwoból po zakażeniu opryszczką; zaburzenia mowy; zespół niespokojnych nóg; migrena; rwa kulszowa; zaburzenia uwagi; nieprawidłowe odruchy; omam węchowy; krwotok w gałce ocznej; zakażenie powieki; zapalenie gałki ocznej; podwójne widzenie; zespół suchego oka; podrażnienie oka; ból oka; nasilone łzawienie; wydzielina z oka; gradówka; przewlekłe zapalenie powiek; zaburzenie słuchu (w tym szumy); zaburzenia słuchu (do głuchoty włącznie); dyskomfort uszu; tamponada serca; zatrzymanie krążenia i oddechu; migotanie serca (w tym przedsionków); niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory); arytmia; tachykardia; kołatania serca; dławica piersiowa; zapalenie osierdzia (w tym wysięk osierdziowy); kardiomiopatia; dysfunkcja komór; bradykardia; incydent naczyniowo-mózgowy; zakrzepica żył głębokich; krwotok; zakrzepowe zapalenie żył; zapaść krążeniowa; wstrząs hipowolemiczny; zapalenie żył; nagłe zaczerwienienie; krwiak; słabe krążenie obwodowe; zapalenie naczyń krwionośnych; przekrwienie; zatorowość płucna; wysięk opłucnowy; obrzęk płuc; krwawienie pęcherzykowe; skurcz oskrzeli; POChP; niedotlenienie krwi; przekrwienie dróg oddechowych; niedotlenienie narządów i tkanek; zapalenie opłucnej; czkawka; wyciek z nosa; dysfonia; sapanie; zapalenie trzustki (w tym przewlekłe); krwawe wymioty; obrzęk warg; niedrożność układu pokarmowego (w tym niedrożność jelita cienkiegi, niedrożność jelit); dyskomfort w jamie brzusznej; owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jelit; zapalenie żołądka; krwawienie z dziąseł; choroba refluksowa żołądkowoprzełykowa; zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile); niedokrwienne zapalenie jelita grubego; zapalenie żołądka i jelit; dysfagia; zespół jelita drażliwego; inne nieokreślone zaburzenia żołądkowo-jelitowe; obłożony język; zaburzenia motoryki żołądka i jelit; zaburzenia gruczołów ślinowych; hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby); zapalenie wątroby; cholestaza; rumień wielopostaciowy; pokrzywka; ostre neutrofilowe zapalenie skóry z gorączką; toksyczne wykwity skórne; toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; zapalenie skóry; zaburzenia włosów; wybroczyny; siniak; uszkodzenie skóry; plamica; guzki na skórze; łuszczyca; zwiększona potliwość; nocne poty; odleżyny; trądzik; pęcherze; zaburzenia pigmentacji; drgania mięśniowe; obrzęk stawów; zapalenie stawów; sztywność stawów; miopatie; uczucie ciężkości; ostra niewydolność nerek; przewlekła niewydolność nerek; zakażenie dróg moczowych; objawy przedmiotowe i podmiotowe dróg moczowych; krwiomocz; zastój moczu; zaburzenia oddawania moczu; białkomocz; azotemia; skąpomocz; częstomocz; krwotok z pochwy; ból narządów płciowych; zaburzenia erekcji; ogólne pogorszenie stanu zdrowia fizycznego; obrzęk twarzy; reakcja w miejscu wstrzyknięcia; zaburzenia błon śluzowych; ból w klatce piersiowej; zaburzenia chodu; uczucie zimna; wynaczynienie; powikłania związane z zastosowaniem cewnika; hiperbilirubinemia; nieprawidłowy proteinogram; zwiększenie masy ciała; nieprawidłowe wyniki badania krwi; zwiększenie stężenia białka C- reaktywnego; upadek; kontuzja; zakażenie WZW typu B; reakcja anafilaktyczna; zaburzenia słuchu (w tym głuchota); zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny)
rzadko: neuropatia autonomiczna; zapalenie opon mózgowych (w tym bakteryjne); zakażenie wirusem Epsteina-Barra; opryszczka narządów płciowych; zapalenie migdałków; zapalenie wyrostka sutkowego; powirusowy zespół zmęczenia; nowotwór złośliwy; białaczka plazmocytowa; rak; rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe; trombocytoza; zespół zwiększonej lepkości; inne nieokreślone zaburzenia płytek krwi; inne nieokreślone zaburzenia krwi; skaza krwotoczna; naciek limfocytarny; zakrzepowa mikroangiopatia (w tym plamica małopłytkowa); wstrząs anafilaktyczny; amyloidoza; reakcja kompleksów immunologicznych Typu III; niedoczynność tarczycy; hipermagnezemia; kwasica; zaburzenia równowagi elektrolitowej; nadmiar płynów (przewodnienie); hipochloremia; myśli samobójcze; zaburzenia adaptacyjne; delirium; zmniejszenie libido; krwotok do mózgu; krwotok wewnątrzczaszkowy (w tym podpajęczynówkowy); obrzęk mózgu; przemijający napad niedokrwienny; śpiączka; brak równowagi autonomicznego układu nerwowego; porażenie nerwów czaszkowych; porażenie; niedowład; zamroczenie; zespół pnia mózgu; zaburzenia mózgowo-naczyniowe; uszkodzenie korzeni; uszkodzenie rogówki; wytrzeszcz; zapalenie siatkówki; ubytek pola widzenia; inne nieokreślone zaburzenia oka (w tym powieki); nabyte zapalenie gruczołu łzowego; światłowstręt; fotopsja; neuropatia wzrokowa; zaburzenie widzenia różnego stopnia (do ślepoty włącznie); krwotok z uszu; zapalenie nerwu przedsionkowego; inne nieokreślone zaburzenia uszu; trzepotanie przedsionków; zawał mięśnia sercowego; blok przedsionkowo-komorowy; zaburzenia sercowo-naczyniowe; wstrząs kardiogenny; Torsade de pointes; dławica piersiowa niestabilna; zaburzenia zastawek serca; niewydolność tętnic wieńcowych; zatrzymanie zatokowe; zatorowość obwodowa; obrzęk limfatyczny; bladość; czerwienica bolesna kończyn; rozszerzenie naczyń; odbarwienie żył; niewydolność żylna; niewydolność oddechowa; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); bezdech; odma opłucnowa; niedodma; krwioplucie; hiperwentylacja; duszność typu; ostre zapalenie trzustki; zapalenie otrzewnej; obrzęk języka; wodobrzusze; zapalenie przełyku; zapalenie warg; nietrzymanie stolca; atonia zwieracza odbytu; kamienie kałowe; owrzodzenia i; niewydolność wątroby; hepatomegalia; zespół Budda-Chiariego; cytomegalowirusowe zapalenie wątroby; krwotok wątrobowy; kamica żółciowa; reakcja skórna; nacieki limfocytarne Jessnera; zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej; krwotok podskórny; sinica marmurkowata; stwardnienie skóry; grudki; reakcja nadwrażliwości na światło; łojotok; zimne poty; inne nieokreślone choroby skóry; przebarwienia skóry; owrzodzenie skóry; zaburzenia paznokci; rabdomioliza; zespół bólowo-dysfunkcyjny stawu skroniowożuchwowego; przetoka; wysięk stawowy; ból szczęki; choroba kości; zakażenia i zapalenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; torbiel maziówkowa; podrażnienie pęcherza moczowego; zaburzenia jąder; zapalenie gruczołu krokowego; zaburzenia piersi u kobiet; tkliwość najądrza; zapalenie najądrza; ból w miednicy; owrzodzenie pochwy; aplazja; wady rozwojowe żołądka i jelit; rybia łuska; zgon; nagły zgon; niewydolność wielonarządowa; krwotok w miejscu wstrzyknięcia; przepuklina; przepuklina rozworu; upośledzone gojenie; zapalenie; zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia; tkliwość; wrzód; drażliwość; ból w klatce piersiowej niepochodzący od serca; ból wywołany wprowadzaniem cewnika naczyniowego; uczucie obcego ciała; nieprawidłowe stężenie gazów we krwi; nieprawidłowy zapis EKG; wydłużenie odstępu QT; nieprawidłowy wynik czasu protrombinowego; zmniejszenie pH żołądkowego; zwiększenie agregacji płytek; zwiększenie stężenia troponiny I; obecność wirusów i dodatnia serologia; nieprawidłowe wyniki badania moczu; reakcja poprzetoczeniowa; złamania; uraz twarzy; uraz stawu; oparzenia; skaleczenia; ból wywołany procedurami medycznymi; urazy po napromienieniu; aktywacja makrofagów
częstość niepodana w tekście: nudności; biegunka; zaparcia; wymioty; zmęczenie; gorączka; trombocytopenia; niedokrwistość; neutropenia; obwodowa neuropatia (w tym czuciowa); ból głowy; parestezje; zmniejszenie apetytu; duszność; wysypka; półpasiec; ból mięśni; hipowolemia; hiperchloremia; hiperfosfatemia; choroba metaboliczna; niedobór witamin z grupy B; niedobór witaminy B12; skaza moczanowa; zwiększenie apetytu; nietolerancja alkoholu; zwiększona aktywność psychoruchowa; ucisk rdzenia kręgowego; inne nieokreślone zaburzenia poznawcze; zaburzenia ruchowe; inne nieokreślone zaburzenia układu nerwowego; zapalenie korzeni nerwowych; ślinienie się; hipotonia; zespół Guillain-Barré; polineuropatia demielinizacyjna; orthopnoe; zasadowica oddechowa; szybkie oddychanie; zwłóknienie płuc; zaburzenia oskrzeli; hipokapnia; śródmiąższowa choroba płuc; nacieki w płucach; ucisk w gardle; suchość w gardle; zwiększone wydzielanie w górnych drogach oddechowych; podrażnienie gardła; zespół kaszlowy górnych dróg oddechowych; perforacja żołądka i jelit; przerost dziąseł; okrężnica olbrzymia; wydzielina z odbytu; pęcherze w jamie ustnej i gardle; ból warg; zapalenie ozębnej; szczelina odbytu; zmiana czynności jelit; ból odbytnicy; nieprawidłowe stolce; zmiany pragnienia; dyskomfort w klatce piersiowej; uczucie zmiany temperatury ciała; ból w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk płuc (w tym ostry); miejscowe działania niepożądane; zaczerwienienie; neuropatia; Neuropatia obwodowa

źródło: ChPL, pkt 4.8

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bortezomib Glenmark

Kiedy nie stosować leku Bortezomib Glenmark: • jeśli pacjent ma uczulenie na bortezomib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). • jeśli pacjent ma niektóre ciężkie choroby płuc lub serca. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bortezomib Glenmark należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta: • występuje we krwi mała liczba krwinek czerwonych lub białych • występują zaburzenia krwawienia i (lub) mała liczba płytek krwi • występuje biegunka, zaparcia, nudności lub wymioty • występowały w przeszłości omdlenie, zawroty głowy lub zamroczenie • występuje choroba nerek • występują zaburzenia czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego • występowały w przeszłości drętwienie, cierpnięcie lub ból dłoni oraz stóp (objawy neuropatii) • występują choroby serca lub problemy z ciśnieniem tętniczym krwi • występuje duszność lub kaszel • występują drgawki • występuje półpasiec (wokół oczu lub rozsiany po całym ciele) • występują objawy zespołu rozpadu guza, takie jak kurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata lub zaburzenia widzenia oraz duszność • występuje utrata pamięci, zaburzenia myślenia, trudności z chodzeniem lub utrata wzroku. Mogą być to objawy ciężkiego zakażenia mózgu a lekarz może zalecić dalsze badania i obserwację. Lekarz zaleci pacjentowi regularne przeprowadzanie badań krwi przed i w trakcie leczenia lekiem Bortezomib Glenmark, aby regularnie sprawdzać liczbę komórek krwi. Jeśli pacjent ma chłoniaka z komórek płaszcza i jednocześnie z lekiem Bortezomib Glenmark otrzymuje lek zawierający rytuksymab, należy powiedzieć o tym lekarzowi: • jeśli pacjent podejrzewa zakażenie wirusem zapalenia wątroby lub miał je w przeszłości. U niektórych pacjentów, którzy mieli zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (WZW typu B) mogą pojawiać się nawracające zapalenia wątroby, które mogą być śmiertelne. Jeśli pacjent kiedykolwiek miał zakażenie WZW typu B, będzie dokładnie obserwowany przez lekarza czy nie występują u niego objawy czynnego zapalenia wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Bortezomib Glenmark należy dokładnie przeczytać ulotki wszystkich produktów leczniczych przyjmowanych jednocześnie z lekiem Bortezomib Glenmark, w celu uzyskania dodatkowych informacji. Jeśli pacjentka stosuje talidomid, powinna sprawdzić, czy nie jest w ciąży i powinna stosować skuteczną antykoncepcję (patrz punkt Ciąża i karmienie piersią). Dzieci i młodzież Nie należy stosować leku Bortezomib Glenmark u dzieci i młodzieży, ponieważ nie wiadomo jak lek ten działa w tej grupie pacjentów. Lek Bortezomib Glenmark a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent stosuje leki zawierające którąkolwiek z niżej wymienionych substancji czynnych: • ketokonazol, stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych • rytonawir, stosowany w leczeniu zakażenia HIV • ryfampicyna, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych • karbamazepina, fenytoina lub fenobarbital w leczeniu padaczki • ziele dziurawca (Hypericum perforatum) w leczeniu depresji i innych chorób • doustne leki przeciwcukrzycowe Ciąża i karmienie piersią Nie należy stosować leku Bortezomib Glenmark w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 8 miesięcy po jego zakończeniu. Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjentka chce zamrozić komórki jajowe przed rozpoczęciem leczenia. Mężczyźni nie powinni doprowadzić do poczęcia dziecka podczas stosowania leku Bortezomib Glenmark i powinni stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez okres do 5 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy porozmawiać z lekarzem jeśli pacjent chce przechować nasienie. Pacjentki nie powinny karmić piersią w trakcie stosowania leku Bortezomib Glenmark. Należy ustalić z lekarzem bezpieczny termin powrotu do karmienia piersią po zakończeniu leczenia pacjentki. Talidomid powoduje wady wrodzone i śmierć płodu. Jeśli lek Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z talidomidem pacjenci muszą przestrzegać zasad „Programu zapobiegania ciąży dla talidomidu” (patrz ulotka talidomidu). Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Bortezomib Glenmark może powodować uczucie zmęczenia, zawroty głowy, omdlenia i niewyraźne widzenie. Jeśli wystąpią takie objawy nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub urządzeń; nawet jeśli objawy nie występują, wciąż należy zachować ostrożność.

Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z tych działań niepożądanych mogą być poważne. Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark w leczeniu szpiczaka mnogiego lub chłoniaka z komórek płaszcza, należy natychmiast powiedzieć lekarzowi jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy: • skurcze mięśni, osłabienie mięśni • dezorientacja, utrata lub zaburzenia widzenia, ślepota, drgawki, bóle głowy • duszność, obrzęk stóp lub zmiana rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, zmęczenie, omdlenia • kaszel i trudności z oddychaniem lub ucisk w klatce piersiowej Leczenie lekiem Bortezomib Glenmark może bardzo często powodować zmniejszenie we krwi pacjenta liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi. Dlatego lekarz zleci częste wykonywanie badań krwi przed oraz w trakcie leczenia lekiem Bortezomib Glenmark w celu regularnego monitorowania liczby komórek krwi. U pacjenta może wystąpić zmniejszenie liczby: • płytek krwi, dlatego może pojawić się skłonność do siniaków lub krwawień niebędących następstwem urazu (np.: krwawienie z jelit, żołądka, ust i dziąseł lub krwotok w mózgu lub z wątroby) • czerwonych krwinek, co może prowadzić do niedokrwistości, której towarzyszą objawy, takie jak zmęczenie i bladość • białych krwinek, co może prowadzić do większej podatności na zakażenia albo wystąpienia objawów podobnych do grypy Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark w leczeniu szpiczaka mnogiego mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) • nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia lub uczucie pieczenia skóry, lub ból dłoni lub stóp spowodowane uszkodzeniem nerwu • zmniejszenie liczby czerwonych i (lub) białych krwinek (patrz wyżej) • gorączka • nudności lub wymioty, utrata apetytu • zaparcia występujące z lub bez wzdęć (nasilenie objawów może być znaczne) • biegunka: jeśli wystąpi, ważne jest, aby pacjent pił więcej wody niż zwykle. Lekarz może zalecić przyjmowanie innych leków na biegunkę. • zmęczenie, uczucie osłabienia • ból mięśni, ból kości Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób) • niskie ciśnienie tętnicze krwi, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania, które może prowadzić do omdleń • wysokie ciśnienie tętnicze • osłabiona czynność nerek • ból głowy • ogólne złe samopoczucie, ból, zawroty głowy, zamroczenie, uczucie osłabienia lub utraty świadomości • dreszcze • zakażenia, w tym zapalenie płuc, dróg oddechowych, oskrzeli, zakażenia grzybicze, mokry kaszel, objawy grypopodobne • półpasiec (zlokalizowanym.in. wokół oczu lub rozsiany na całym ciele) • bóle w klatce piersiowej, duszności podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych • różne rodzaje wysypki • swędzenie skóry, guzki na skórze lub sucha skóra • zaczerwienienie twarzy lub pękanie naczyń włosowatych • zaczerwienienie skóry • odwodnienie • zgaga, wzdęcia, odbijanie, oddawanie gazów, ból brzucha, krwawienie z jelit lub żołądka • zaburzenia czynności wątroby • zapalenie jamy ustnej lub warg, suchość w ustach, owrzodzenia jamy ustnej lub ból gardła • zmniejszenie masy ciała, utrata smaku • kurcze mięśni, osłabienie mięśni, bóle kończyn • niewyraźne widzenie • zapalenie zewnętrznej warstwy gałki ocznej lub spojówek • krwawienie z nosa • trudności w zasypianiu, potliwość, lęk, wahania nastroju, nastrój depresyjny, niepokój ruchowy lub pobudzenie, zmiany stanu psychicznego, dezorientacja • obrzęki między innymi wokół oczu i w innych częściach ciała. Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób) • niewydolność serca, zawał serca, ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, przyspieszony lub spowolniony rytm serca • niewydolność nerek • zapalenie żył, zakrzepy krwi w żyłach i żyłach płucnych • zaburzenia krzepnięcia krwi • niewydolność krążenia • zapalenie osierdzia (zewnętrznej osłonki serca) lub płyn w osierdziu • zakażenia, w tym zakażenia dróg moczowych, grypa, opryszczka, zakażenie ucha i zapalenie tkanki łącznej • krew w stolcu, krwawienia z błon śluzowych, np.: z jamy ustnej, pochwy • zaburzenia naczyń krwionośnych mózgu • porażenie, drgawki, upadki, zaburzenia ruchowe, nieprawidłowe, zmienione lub osłabione zmysły (dotyku, słuchu, smaku, węchu), zaburzenia koncentracji uwagi, drżenie, szarpane ruchy • zapalenie stawów, w tym zapalenie stawów palców dłoni, stóp i szczęki • zaburzenia dotyczące płuc, powodujące, że organizm nie jest odpowiednio zaopatrzony w tlen. Niektóre z nich to: trudności w oddychaniu, duszności, duszności w spoczynku, spłycenie oddechu, lub zatrzymanie oddechu, świszczący oddech • czkawka, zaburzenia mowy • zwiększenie lub zmniejszenie ilości wytwarzanego moczu (spowodowane uszkodzeniem nerek), bolesne oddawanie moczu lub krew/białko w moczu, zastój płynów • zmieniony poziom świadomości, dezorientacja, pogorszenie lub utrata pamięci • nadwrażliwość • utrata słuchu, głuchota, dzwonienie lub dyskomfort w uszach • zaburzenia hormonalne, które mogą wpływać na wchłanianie soli i wody • nadczynność tarczycy • niewystarczające wytwarzanie insuliny lub brak wrażliwości tkanek na prawidłowe stężenie insuliny • podrażnienie lub zapalenie oczu, nadmierne wydzielanie łez, ból oczu, suchość oczu, zakażenia oczu, gradówka oraz zaczerwienienie i obrzęk powiek, wydzielina z oczu, zaburzenia widzenia, krwawienia z oczu • powiększenie węzłów chłonnych • sztywność stawów lub mięśni, uczucie ociężałości, ból w pachwinie • utrata włosów i nieprawidłowa struktura włosów • reakcje uczuleniowe • zaczerwienienie lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia • bóle jamy ustnej • zakażenia lub stan zapalny jamy ustnej, owrzodzenia jamy ustnej, przełyku, żołądka i jelit, czasem z towarzyszącym bólem i krwawieniem, osłabiona perystaltyka jelit (w tym niedrożność), dyskomfort w jamie brzusznej i przełyku, trudności z przełykaniem, wymioty krwią • zakażenie skóry • zakażenia bakteryjne i wirusowe • zakażenia zęba • zapalenie trzustki, niedrożność przewodów żółciowych • ból narządów płciowych, zaburzenia erekcji • zwiększenie masy ciała • pragnienie • zapalenie wątroby • zmiany w miejscu wstrzyknięcia lub związane z użyciem cewnika naczyniowego • reakcje i zmiany na skórze (które mogą być ciężkie i zagrażające życiu), owrzodzenie skóry • siniaki, upadki i uszkodzenia • stan zapalny lub wybroczyny z naczyń krwionośnych objawiające się od małych czerwonych lub fioletowych plamek (zazwyczaj na nogach) do dużych podobnych do siniaków plam podskórnych lub w głębszych warstwach • łagodne torbiele • ciężki, odwracalny stan zaburzeń mózgowych, który obejmuje drgawki, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból głowy, zmęczenie, dezorientację, ślepotę lub inne zaburzenia widzenia Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób) • choroby serca w tym zawał serca, dławica piersiowa • napady czerwienienia się • odbarwienie żył • zapalenie rdzenia kręgowego • choroby uszu, krwawienie z uszu • niedoczynność tarczycy • zespół Budda–Chiariego (objawy kliniczne wywoływane niedrożnością żył wątrobowych) • zmieniona lub nieprawidłowa czynność jelit • krwawienie w mózgu • zażółcenie oczu i skóry (żółtaczka) • ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny) z objawami takimi jak trudności w oddychaniu, ból lub ucisk w klatce piersiowej, i (lub) uczucie wirowania/omdlenia, silny świąd skóry lub wystające guzki na skórze, obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła co może powodować trudności w przełykaniu, zapaść • choroby piersi • owrzodzenie pochwy • obrzęk narządów płciowych • nietolerancja alkoholu • wyniszczenie lub utrata masy ciała • zwiększenie apetytu • przetoka • wysięk w stawach • torbiel w wyściółce stawu (torbiel maziówkowa) • złamania kości • rozpad włókien mięśniowych prowadzący do dalszych powikłań • obrzęk wątroby, krwawienie z wątroby • rak nerki • stan skóry podobny do łuszczycy • rak skóry • bladość skóry • zwiększenie liczby płytek krwi lub plazmocytów (rodzaj białych komórek krwi) we krwi • nieprawidłowa reakcja na przetoczenie krwi • częściowa lub całkowita utrata widzenia • zmniejszone libido • ślinienie się • wytrzeszcz oczu • nadwrażliwość na światło • zwiększona częstość oddychania • ból odbytnicy • kamica żółciowa • przepuklina • skaleczenia • łamliwe lub słabe paznokcie • nieprawidłowe odkładanie się białek w narządach • śpiączka • owrzodzenie jelit • niewydolność wielonarządowa • zgon • zakrzep w małych naczyniach krwionośnych • ciężkie zapalenie nerwów, które może powodować porażenie i trudności w oddychaniu (zespół Guillain-Barré). Jeśli pacjent otrzymuje lek Bortezomib Glenmark jednocześnie z innymi lekami w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) • zapalenie płuc • utrata apetytu • nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia lub uczucie pieczenia skóry, lub ból dłoni lub stóp spowodowane uszkodzeniem nerwu • nudności lub wymioty • biegunka • owrzodzenia jamy ustnej • zaparcia • ból mięśni, ból kości • utrata włosów i nieprawidłowa struktura włosów • zmęczenie, uczucie osłabienia • gorączka Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób) • półpasiec (zlokalizowanym.in. wokół oczu lub rozsiany na całym ciele) • zakażenie wirusem opryszczki • zakażenia bakteryjne i wirusowe • zakażenia dróg oddechowych, oskrzeli, mokry kaszel, objawy grypopodobne • zakażenia grzybicze • nadwrażliwość (reakcja alergiczna) • niewystarczające wytwarzanie insuliny lub brak wrażliwości tkanek na prawidłowe stężenie insuliny • zastój płynów • trudności w zasypianiu i zaburzenia snu • utrata świadomości • zmieniony poziom świadomości, dezorientacja • uczucie wirowania • nasilone bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, pocenie się • nieprawidłowe widzenie, niewyraźne widzenie • niewydolność serca, zawał serca, ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, przyspieszony lub spowolniony rytm serca • wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi • nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania, co może prowadzić do omdlenia • duszność podczas wysiłku • kaszel • czkawka • dzwonienie w uszach, dyskomfort w uszach • krwawienie z jelit lub żołądka • zgaga • ból brzucha, odbijanie • trudności w przełykaniu • zakażenie lub zapalenie żołądka i jelit • ból brzucha • ból w jamie ustnej lub ból warg, ból gardła • zaburzenia czynności wątroby • świąd skóry • zaczerwienienie skóry • wysypka • kurcze mięśni • zakażenie dróg moczowych • ból kończyn • obrzęk ciała, w tym oczu i innych części ciała • dreszcze • zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia • ogólne złe samopoczucie • utrata masy ciała • przyrost masy ciała Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób) • zapalenie wątroby • ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna), której objawy mogą obejmować: trudności w oddychaniu, ból lub ucisk w klatce piersiowej i (lub) uczucie wirowania lub omdlenia, silny świąd skóry lub guzki na skórze, obrzęk twarzy, ust, języka, i (lub) gardła, które mogą powodować trudności w przełykaniu, zapaść • zaburzenia ruchu, porażenie, drżenia mięśniowe • zawroty głowy • utrata słuchu, głuchota • zaburzenia dotyczące płuc, powodujące, że organizm nie jest odpowiednio zaopatrzony w tlen. Niektóre z nich to: trudności w oddychaniu, duszności, duszności w spoczynku, spłycenie oddechu, lub zatrzymanie oddechu, świszczący oddech • zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc • zażółcenie oczu i skóry (żółtaczka) • gradówka oraz zaczerwienienie i obrzęk powiek Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób) • zakrzep w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa) • ciężkie zapalenie nerwów, które może powodować porażenie i trudności w oddychaniu (zespół Guillain-Barré) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania

ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jeśli produkt Bortezomib Glenmark stosuje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy przed rozpoczęciem leczenia sprawdzić odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych tych produktów. Jeśli stosuje się talidomid należy sprawdzić, czy pacjentka nie jest w ciąży i zalecić jej stosowanie metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6). Podanie dooponowe Stwierdzano zgony po przypadkowym podaniu bortezomibu dooponowo. Produkt Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 1 mg podaje się wyłącznie dożylnie a produkt Bortezomib Glenmark proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 3,5 mg podaje się dożylnie lub podskórnie. Nie wolno podawać produktu Bortezomib Glenmark dooponowo. Działanie toksyczne na przewód pokarmowy Podczas leczenia bortezomibem bardzo często występują objawy toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w tym nudności, biegunka, wymioty i zaparcia. Obserwowano niezbyt częste przypadki niedrożności jelit (patrz punkt 4.8); z tego względu pacjenci z zaparciami powinni być uważnie kontrolowani. Toksyczność hematologiczna Bardzo często podczas leczenia bortezomibem obserwowano toksyczność hematologiczną (małopłytkowość neutropenia i niedokrwistość). W badaniach u pacjentów z nawracającym szpiczakiem mnogim leczonych bortezomibem oraz u pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP), jedną z najczęstszych toksyczności hematologicznych była przemijająca trombocytopenia. Liczba płytek była najmniejsza w dniu 11. każdego cyklu leczenia bortezomibem i zwykle wracała do wartości wyjściowych w następnym cyklu. Nie stwierdzono oznak skumulowanej małopłytkowości. Najmniejsza stwierdzona liczba płytek krwi wynosiła średnio 40% wartości początkowej w badaniach monoterapii szpiczaka mnogiego oraz 50% w badaniu MCL. U pacjentów z zaawansowanym szpiczakiem mnogim nasilenie małopłytkowości zależało od liczby płytek krwi przed leczeniem: jeśli początkowe wartości były mniejsze niż 75 000 na μl, u 90% spośród 21 pacjentów podczas badania stwierdzano liczbę płytek krwi ≤ 25 000 na μl, w tym u 14% pacjentów liczba płytek krwi wynosiła < 10 000 na μl. Natomiast, gdy początkowe wartości liczby płytek krwi były większe niż 75 000 na μl, tylko u 14% spośród 309 pacjentów stwierdzono w trakcie badania liczbę płytek krwi ≤ 25 000 na μl. U pacjentów z MCL (badanie LYM-3002), częściej stwierdzano (56,7% vs. 5,8%) trombocytopenię stopnia ≥ 3 w grupie leczonej bortezomibem (BR-CAP) w porównaniu z grupą otrzymującą inne leczenie (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon [R-CHOP]). W obu grupach całkowita częstość zdarzeń krwotocznych (6,3% w grupie BR-CAP i 5,0% w grupie R-CHOP) a także zdarzeń krwotocznych stopnia 3. i wyższych (BR-CAP: 4 pacjentów [1,7%]; R-CHOP: 3 pacjentów [1,2%]) była podobna. W grupie BR-CAP, 22,5% pacjentów miało przetoczenia płytek krwi w porównaniu z 2,9% pacjentów w grupie R-CHOP. Podczas leczenia bortezomibem stwierdzano krwawienia żołądkowo-jelitowe i śródmózgowe. Dlatego, przed każdym podaniem bortezomibu należy monitorować liczbę płytek krwi. Należy wstrzymać leczenie bortezomibem jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000 na • l, jak również podczas leczenia skojarzonego z melfalanem i prednizonem, jeśli liczba płytek krwi wynosi ≤ 30 000 na • l (patrz punkt 4.2). Należy wnikliwie oszacować stosunek korzyści do ryzyka, szczególnie u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką małopłytkowością i czynnikami ryzyka wystąpienia krwawienia. Podczas leczenia bortezomibem należy często wykonywać pełną morfologię krwi z różnicowaniem, w tym oznaczanie liczby płytek krwi. W celu leczenia trombocytopenii, jeśli jest to klinicznie wskazane należy rozważyć przetoczenie płytek krwi (patrz punkt 4.2). U pacjentów z MCL, stwierdzano przemijającą neutropenii, która ustępowała między cyklami, nie obserwowano dowodów skumulowanej neutropenii. Liczba neutrofilów była najmniejsza w dniu 11. każdego cyklu leczenia bortezomibem i zwykle wracała do wartości wyjściowych w następnym cyklu. W badaniu LYM-3002, czynniki stymulujące kolonie stosowało 78% pacjentów w grupie otrzymującej BR- CAP i 61% pacjentów w grupie otrzymującej R-CHOP. Ponieważ pacjenci z neutropenią stanowią grupę zwiększonego ryzyko zakażeń, należy obserwować ich w celu wykrycia objawów zakażenia i niezwłocznie rozpocząć leczenie. Zgodnie z lokalnymi standardami w celu leczenia toksyczności hematologicznych można stosować czynniki stymulujące kolonie granulocytów. Należy rozważyć profilaktyczne zastosowanie czynników stymulujących kolonie granulocytów jeśli opóźnienia w podaniu cyklu leczenia powtarzają się (patrz punkt 4.2). Uczynnienie wirusa półpaśca U pacjentów przyjmujących bortezomib zaleca się zastosowanie profilaktyki przeciwwirusowej. W badaniu klinicznym III fazy z udziałem pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim całkowita częstość uczynnienia wirusa półpaśca była częstsza w grupie pacjentów leczonych bortezomibem z melfalanem i prednizonem w porównaniu do skojarzonej terapii melfalanem z prednizonem (odpowiednio u 14% w porównaniu z 4%). U pacjentów z MCL (badanie LYM-3002), częstość zakażenia wirusem półpaśca wyniosła 6,7% w grupie BR-CAP i 1,2% w grupie R-CHOP (patrz punkt 4.8). Zakażenie i uczynnienie wirusa WZW typu B (HBV) Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego rytuksymabu z bortezomibem, należy zawsze przed rozpoczęciem leczenia wykonać badanie na obecność wirusa HBV u pacjentów z ryzykiem zakażenia wirusem HBV. Nosicieli WZW typu B i pacjentów z WZW typy B w wywiadzie należy dokładnie obserwować w kierunku objawów klinicznych i zmian wyników badań laboratoryjnych wskazujących na czynne zakażenie wirusem HBV w trakcie jak i po terapii skojarzonej rytuksymabem z bortezomibem. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z Charakterystyką Produktów Leczniczych rytuksymabu. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) U pacjentów leczonych bortezomibem bardzo rzadko stwierdzano przypadki zakażenia wirusem Johna Cunninghama (JC) o nieznanym związku przyczynowym z PML i prowadzące do zgonu. Pacjenci z rozpoznaniem PML otrzymywali wcześniej lub jednocześnie terapię immunosupresyjną. Większość przypadków PML rozpoznano w ciągu 12 miesięcy od podania pierwszej dawki bortezomibu. Jako część diagnozy różnicowej zaburzeń OUN należy regularnie badać pacjentów, czy nie występują u nich nowe objawy neurologiczne lub nie nastąpiło pogorszenie objawów, lub pojawiły się objawy wskazujące na PML. W razie podejrzenia PML należy skierować pacjentów do specjalisty w leczeniu PML oraz rozpocząć odpowiednią diagnostykę PML. Należy przerwać leczenie bortezomibem jeśli nastąpi rozpoznanie PML. Neuropatia obwodowa Bardzo często leczenie bortezomibem wiąże się z występowaniem neuropatii obwodowej, głównie związanej z czuciem. Obserwowano też przypadki ciężkiej neuropatii ruchowej z obwodową neuropatią czuciową lub bez. Częstość występowania neuropatii obwodowej zwiększa się już na początku leczenia, a jej największe nasilenie obserwowano w piątym cyklu leczenia. Pacjentów należy uważnie obserwować w kierunku następujących objawów neuropatii: uczucie pieczenia, hiperestezja, hipoestezja, parestezja, uczucie dyskomfortu, ból neuropatyczny lub osłabienie. W badaniu klinicznym III fazy, które porównywało podawanie bortezomibu w postaci dożylnej z podskórną, częstość występowania zdarzeń neuropatii obwodowej stopnia • 2 wynosiła 24% w grupie wstrzyknięć podskórnych i 41% w grupie wstrzyknięć dożylnych (p=0,0124). Neuropatia obwodowa stopnia • 3 wystąpiła u 6% pacjentów w grupie terapii podskórnej w porównaniu z 16% w grupie terapii dożylnej (p=0,0264). Częstość występowania wszystkich stopni neuropatii obwodowej podczas podawania dożylnie bortezomibu była niższa we wcześniejszych badaniach niż w badaniu MMY-3021. Pacjentów, u których stwierdzono nowe objawy lub nasilenie objawów neuropatii obwodowej należy przebadać neurologicznie. Może być konieczna zmiana dawki, schematu stosowania lub drogi podania na podskórne (patrz punkt 4.2). Stosowano różne metody leczenia neuropatii, w tym leczenie podtrzymujące. Należy rozważyć wczesne i regularne monitorowanie objawów i ocenę neurologiczną neuropatii polekowej u pacjentów otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą powodować neuropatię (np. talidomid). Należy także rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Poza neuropatią obwodową, także neuropatia autonomiczna może przyczyniać się do występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała i ciężkie zaparcia z niedrożnością jelit. Dane dotyczące neuropatii autonomicznego układu nerwowego i jej wpływu na wyżej wymienione działania niepożądane są ograniczone. Drgawki Drgawki zgłaszano niezbyt często u pacjentów, u których w wywiadzie nie stwierdzono drgawek ani padaczki. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których występują czynniki ryzyka drgawek. Niedociśnienie Podczas leczenia bortezomibem często pojawią się niedociśnienie ortostatyczne/niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała. Większość działań niepożądanych obserwowanych w trakcie leczenia ma nasilenie łagodne do umiarkowanego. Pacjenci, u których podczas leczenia bortezomibem (podawanym dożylnie) występowało niedociśnienie ortostatyczne, nie zgłaszali jego objawów przed rozpoczęciem leczenia. U większości pacjentów wymagane było leczenie niedociśnienia ortostatycznego. U niewielkiej liczby pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym występowały epizody omdlenia. Niedociśnienie ortostatyczne/niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała nie wiązało się ściśle z wlewem bortezomibu w bolusie. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, niemniej może być ono częściowo spowodowane neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Neuropatia autonomiczna może być związana z podawaniem bortezomibu albo bortezomib może nasilać już istniejące choroby, takie jak: neuropatia cukrzycowa lub amyloidowa. Należy zachować ostrożność lecząc pacjentów z omdleniami w wywiadzie otrzymujących leki, które mogą powodować niedociśnienie lub pacjentów odwodnionych wskutek nawracających biegunek lub wymiotów. W leczeniu niedociśnienia ortostatycznego/niedociśnienia związanego ze zmianą pozycji ciała może być wymagane dostosowanie dawek leków przeciwnadciśnieniowych, uzupełnienie płynów, podanie mineralokortykosteroidów i (lub) leków sympatykomimetycznych. Pacjentów należy poinformować, by zasięgnęli porady lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy: zawroty głowy, zamroczenie i okresowo występujące omdlenia. Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome, PRES) Zgłaszano przypadki zespołu PRES u pacjentów leczonych bortezomibem. Zespół PRES to rzadko występujący, często odwracalny, szybko postępujący stan neurologiczny z następującymi objawami: napady drgawkowe, nadciśnienie, bóle głowy, letarg, splątanie, utrata wzroku i inne zaburzenia widzenia oraz zaburzenia neurologiczne. Rozpoznanie należy potwierdzić metodami obrazowania mózgu ze wskazaniem na magnetyczny rezonans jądrowy (ang. Magnetic Resonance Imaging, MRI). Jeśli wystąpi PRES należy przerwać leczenie bortezomibem. Niewydolność serca Podczas leczenia bortezomibem zaobserwowano ciężki przebieg lub nasilenie objawów zastoinowej niewydolności serca i (lub) wystąpienie zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca. Zatrzymanie płynów w organizmie może być czynnikiem predysponującym do wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych niewydolności serca. Pacjentów z czynnikami ryzyka chorób serca lub, u których występuje choroba serca należy ściśle kontrolować. Badania elektrokardiograficzne (EKG) W badaniach klinicznych stwierdzono pojedyncze przypadki wydłużenia odstępu QT. Nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego. Choroby płuc U pacjentów otrzymujących bortezomib rzadko zgłaszano ciężkie choroby płuc z tworzeniem się rozlanych nacieków o nieznanej etiologii, takich jak zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki w płucach oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (ang. Acute Respiratory Distress Syndrome, ARDS) (patrz punkt 4.8). Niektóre z tych działań niepożądanych prowadziły do zgonu. Zaleca się wykonanie prześwietlenia RTG klatki piersiowej przed rozpoczęciem leczenia w celu określenia stanu wyjściowego do oceny możliwych zmian w płucach po leczeniu. W razie pojawienia się nowych lub nasilenia objawów ze strony układu oddechowego (np.: kaszel, duszność), należy niezwłocznie przeprowadzić ocenę diagnostyczną i wdrożyć właściwe leczenie. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed kontynuowaniem terapii bortezomibem. W badaniu klinicznym, dwóch pacjentów (z dwóch) otrzymujących dużą dawkę cytarabiny (2 g/m2 pc. Na dobę) w ciągłym wlewie przez 24 godziny jednocześnie z daunorubicyną i bortezomibem z powodu nawrotu ostrej białaczki szpikowej zmarło w wyniku ARDS we wczesnym etapie terapii, a badanie zakończono. Dlatego też, nie zaleca się leczenia w skojarzeniu z dużą dawką cytarabiny (2 g/m2 pc. na dobę) w ciągłym wlewie przez 24 godziny. Zaburzenia czynności nerek Powikłania dotyczące nerek są częste wśród pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uważnie obserwować (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Bortezomib jest metabolizowany przy udziale enzymów wątrobowych. Całkowite narażenie na bortezomib zwiększa się u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; u tych pacjentów należy stosować zmniejszone dawki bortezomibu i uważnie obserwować, czy nie występują objawy toksyczności (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia wątroby U pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi otrzymujących bortezomib oraz leczenie skojarzone, rzadko obserwowano niewydolność wątroby. Inne obserwowane zaburzenia wątroby to zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperbilirubinemia oraz zapalenie wątroby. Zmiany te mogą być odwracalne po zakończeniu leczenia bortezomibem (patrz punkt 4.8). Zespół rozpadu guza Ponieważ bortezomib jest lekiem cytotoksycznymi może szybko zabijać nowotworowe komórki plazmatyczne i komórki MCL, mogą pojawić się powikłania w postaci zespołu rozpadu guza. Duże ryzyko zespołu rozpadu guza występuje u pacjentów, u których przed leczeniem masa nowotworu była duża. Pacjentów tych należy uważnie obserwować i podjąć odpowiednie środki ostrożności. Skojarzone stosowanie produktów leczniczych Należy wnikliwie obserwować pacjentów, którym bortezomib podaje się w skojarzeniu z silnie działającymi inhibitorami CYP3A4. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania bortezomibu w skojarzeniu z substratami CYP3A4 lub CYP2C19 (patrz punkt 4.5). U pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne leki przeciwcukrzycowe należy potwierdzić prawidłowe parametry czynności wątroby i zachować ostrożność (patrz punkt 4.5). Możliwe reakcje związane z kompleksami immunologicznymi Możliwe reakcje związane z kompleksami immunologicznymi, takie jak reakcje typu choroby posurowiczej, zapalenie wielostawowe z wysypką oraz proliferacyjne kłębuszkowe zapalenie nerek obserwowano niezbyt często. W razie pojawienia się reakcji o ciężkim nasileniu należy przerwać leczenie bortezomibem.

ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ciężkie działania niepożądane zgłaszane niezbyt często podczas terapii bortezomibem to niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, ostre rozlane naciekowe choroby płuc oraz rzadko neuropatia autonomiczna. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas terapii bortezomibem były nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zmęczenie, gorączka, trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, obwodowa neuropatia (w tym czuciowa), ból głowy, parestezje, zmniejszenie apetytu, duszność, wysypka, półpasiec i ból mięśni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Szpiczak mnogi Wymienione w Tabeli 7. działania niepożądane miały w opinii badaczy co najmniej możliwy lub prawdopodobny związek przyczynowy ze stosowaniem bortezomibu. Zawarte w Tabeli 7 działania niepożądane pochodzą łącznie od 5 476 pacjentów, z których 3 996 było leczonych bortezomibem w dawce 1,3 mg/m2 pc. W sumie 3 974 pacjentów otrzymywało bortezomib w leczeniu szpiczaka mnogiego. Działania niepożądane wymieniono poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (>1/10); często (>1/100 do < 1/10); niezbyt często (> 1/1 000 do < 1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabelę 7 opracowano stosując słownictwo MedDRA, wersja 14.1. Zawiera ona również działania niepożądane z raportów po wprowadzeniu leku do obrotu, których nie stwierdzano w trakcie badań klinicznych. Tabela 7: Działania niepożądane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących bortezomib w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu bez względu na wskazanie##. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowani a Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często półpasiec (w tym z postacią rozsianą i oczną), zapalenie płuc*, opryszczka zwykła*, zakażenie grzybicze* Niezbyt często zakażenie*, zakażenia bakteryjne*, zakażenia wirusowe*, posocznica (w tym wstrząs septyczny)*, odoskrzelowe zapalenie płuc, zakażenie wirusem opryszczki*, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu#, bakteriemia (w tym wywołana Staphylococcus), jęczmień, grypa, zapalenie tkanki łącznej, zakażenie związane z obecnością cewnika, zakażenie skóry*, zakażenie ucha*, zakażenie gronkowcem*, zakażenie zęba* Rzadko zapalenie opon mózgowych (w tym bakteryjne), zakażenie wirusem Epsteina-Barra, opryszczka narządów płciowych, zapalenie migdałków, zapalenie wyrostka sutkowego, powirusowy zespół zmęczenia Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Rzadko nowotwór złośliwy, białaczka plazmocytowa, rak nerkowokomórkowy, guz, ziarniniak grzybiasty, nowotwór łagodny* Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często małopłytkowość*, neutropenia*, niedokrwistość* Często leukopenia*, limfopenia* Niezbyt często pancytopenia*, neutropenia z gorączką, koagulopatia*, leukocytoza*, limfadenopatia, niedokrwistość hemolityczna# Rzadko rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, trombocytoza*, zespół zwiększonej lepkości, inne nieokreślone zaburzenia płytek krwi, inne nieokreślone zaburzenia krwi, skaza krwotoczna, naciek limfocytarny, zakrzepowa mikroangiopatia (w tym plamica małopłytkowa)## Zaburzenia układu immunologicz- nego Niezbyt często obrzęk naczyniowy#, nadwrażliwość* Rzadko wstrząs anafilaktyczny, amyloidoza, reakcja kompleksów immunologicznych Typu III Zaburzenia endokrynolo- giczne Niezbyt często zespół Cushinga*, nadczynność tarczycy*, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego Rzadko niedoczynność tarczycy Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często zmniejszenie apetytu Często odwodnienie, hipokaliemia*, hiponatremia*, nieprawidłowa glikemia*, hipokalcemia*, nieprawidłowe wyniki badań enzymów* Niezbyt często zespół rozpadu guza, brak prawidłowego rozwoju*, hipomagnezemia*, hipofosfatemia*, hiperkaliemia*, hiperkalcemia*, hipernatremia*, nieprawidłowe stężenie kwasu moczowego*, cukrzyca*, retencja płynów (obrzęk) Rzadko hipermagnezemia*, kwasica, zaburzenia równowagi elektrolitowej*, nadmiar płynów (przewodnienie), hipochloremia*, hipowolemia*, hiperchloremia*, hiperfosfatemia*, choroba metaboliczna, niedobór witamin z grupy B, niedobór witaminy B12, skaza moczanowa, zwiększenie apetytu, nietolerancja alkoholu Zaburzenia psychiczne Często zaburzenia nastroju*, zaburzenia lękowe*, zaburzenia snu* Niezbyt często zaburzenia psychiczne*, omamy*, zaburzenia psychotyczne*, splątanie*, niepokój ruchowy Rzadko myśli samobójcze*, zaburzenia adaptacyjne, delirium, zmniejszenie libido Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często neuropatie*, obwodowa neuropatia czuciowa, dyzestezja*, nerwoból* Często neuropatia ruchowa*, utrata świadomości (w tym omdlenie), zawroty głowy*, zaburzenia smaku*, letarg, ból głowy* Niezbyt często drżenie, obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa, dyskineza*, zaburzenia koordynacji móżdżkowej i równowagi*, zaburzenia pamięci (bez demencji)*, encefalopatia*, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii#, neurotoksyczność, zaburzenia drgawkowe*, nerwoból po zakażeniu opryszczką, zaburzenia mowy*, zespół niespokojnych nóg, migrena, rwa kulszowa, zaburzenia uwagi, nieprawidłowe odruchy*, omam węchowy Rzadko krwotok do mózgu*, krwotok wewnątrzczaszkowy (w tym podpajęczynówkowy)*, obrzęk mózgu, przemijający napad niedokrwienny, śpiączka, brak równowagi autonomicznego układu nerwowego, neuropatia autonomiczna, porażenie nerwów czaszkowych*, porażenie*, niedowład*, zamroczenie, zespół pnia mózgu, zaburzenia mózgowo-naczyniowe, uszkodzenie korzeni nerwowych, zwiększona aktywność psychoruchowa, ucisk rdzenia kręgowego, inne nieokreślone zaburzenia poznawcze, zaburzenia ruchowe, inne nieokreślone zaburzenia układu nerwowego, zapalenie korzeni nerwowych, ślinienie się, hipotonia, zespół Guillain-Barré##, polineuropatia demielinizacyjna## Zaburzenia oka Często obrzęk oka*, nieprawidłowe widzenie*, zapalenie spojówek* Niezbyt często krwotok w gałce ocznej*, zakażenie powieki*, zapalenie gałki ocznej*, podwójne widzenie, zespół suchego oka*, podrażnienie oka*, ból oka, nasilone łzawienie, wydzielina z oka, gradówka##, przewlekłe zapalenie powiek## Rzadko uszkodzenie rogówki*, wytrzeszcz, zapalenie siatkówki, ubytek pola widzenia, inne nieokreślone zaburzenia oka (w tym powieki), nabyte zapalenie gruczołu łzowego, światłowstręt, fotopsja, neuropatia wzrokowa#, zaburzenie widzenia różnego stopnia (do ślepoty włącznie*) Zaburzenia ucha i błędnika Często zawroty głowy* Niezbyt często zaburzenie słuchu (w tym szumy)*, zaburzenia słuchu (do głuchoty włącznie), dyskomfort uszu* Rzadko krwotok z uszu, zapalenie nerwu przedsionkowego, inne nieokreślone zaburzenia uszu Zaburzenia serca Niezbyt często tamponada serca#, zatrzymanie krążenia i oddechu*, migotanie serca (w tym przedsionków), niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory)*, arytmia*, tachykardia*, kołatania serca, dławica piersiowa, zapalenie osierdzia (w tym wysięk osierdziowy)*, kardiomiopatia*, dysfunkcja komór*, bradykardia Rzadko trzepotanie przedsionków, zawał mięśnia sercowego*, blok przedsionkowo-komorowy*, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny), Torsade de pointes, dławica piersiowa niestabilna, zaburzenia zastawek serca*, niewydolność tętnic wieńcowych, zatrzymanie zatokowe Zaburzenia naczyniowe Często niedociśnienie*, niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie* Niezbyt często incydent naczyniowo-mózgowy#, zakrzepica żył głębokich*, krwotok*, zakrzepowe zapalenie żył (w tym żył powierzchniowych), zapaść krążeniowa (w tym wstrząs hipowolemiczny), zapalenie żył, nagłe zaczerwienienie*, krwiak (w tym okołonerkowy)*, słabe krążenie obwodowe*, zapalenie naczyń krwionośnych, przekrwienie (w tym gałki ocznej)* Rzadko zatorowość obwodowa, obrzęk limfatyczny, bladość, czerwienica bolesna kończyn, rozszerzenie naczyń, odbarwienie żył, niewydolność żylna Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często duszność*, krwawienie z nosa, zapalenie górnych lub dolnych dróg oddechowych*, kaszel* Niezbyt często zatorowość płucna, wysięk opłucnowy, obrzęk płuc (w tym ostry), krwawienie pęcherzykowe#, skurcz oskrzeli, POChP*, niedotlenienie krwi*, przekrwienie dróg oddechowych*, niedotlenienie narządów i tkanek, zapalenie opłucnej*, czkawka, wyciek z nosa, dysfonia, sapanie Rzadko niewydolność oddechowa, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), bezdech, odma opłucnowa, niedodma, nadciśnienie płucne, krwioplucie, hiperwentylacja, duszność typu orthopnoe, zapalenie płuc, zasadowica oddechowa, szybkie oddychanie, zwłóknienie płuc, zaburzenia oskrzeli*, hipokapnia*, śródmiąższowa choroba płuc, nacieki w płucach, ucisk w gardle, suchość w gardle, zwiększone wydzielanie w górnych drogach oddechowych, podrażnienie gardła, zespół kaszlowy górnych dróg oddechowych Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności i wymioty*, biegunka*, zaparcia Często krwotok żołądkowo-jelitowy (w tym śluzówkowy)*, niestrawność, zapalenie jamy ustnej*, rozdęcie brzucha, ból jamy ustnej i gardła*, ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony)*, zaburzenia w jamie ustnej*, wzdęcia Niezbyt często zapalenie trzustki (w tym przewlekłe)*, krwawe wymioty, obrzęk warg*, niedrożność układu pokarmowego (w tym niedrożność jelita cienkiegi, niedrożność jelit)*, dyskomfort w jamie brzusznej, owrzodzenie jamy ustnej*, zapalenie jelit*, zapalenie żołądka*, krwawienie z dziąseł, choroba refluksowa żołądkowo- przełykowa*, zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile)*, niedokrwienne zapalenie jelita grubego#, zapalenie żołądka i jelit*, dysfagia, zespół jelita drażliwego, inne nieokreślone zaburzenia żołądkowo-jelitowe, obłożony język, zaburzenia motoryki żołądka i jelit*, zaburzenia gruczołów ślinowych* Rzadko ostre zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej*, obrzęk języka*, wodobrzusze, zapalenie przełyku, zapalenie warg, nietrzymanie stolca, atonia zwieracza odbytu, kamienie kałowe*, owrzodzenia i perforacja żołądka i jelit*, przerost dziąseł, okrężnica olbrzymia, wydzielina z odbytu, pęcherze w jamie ustnej i gardle*, ból warg, zapalenie ozębnej, szczelina odbytu, zmiana czynności jelit, ból odbytnicy, nieprawidłowe stolce Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych* Niezbyt często hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby), zapalenie wątroby*, cholestaza Rzadko niewydolność wątroby, hepatomegalia, zespół Budda- Chiariego, cytomegalowirusowe zapalenie wątroby, krwotok wątrobowy, kamica żółciowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka*, świąd*, rumień, suchość skóry Niezbyt często rumień wielopostaciowy, pokrzywka, ostre neutrofilowe zapalenie skóry z gorączką, toksyczne wykwity skórne, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka#, zespół Stevensa- Johnsona#, zapalenie skóry*, zaburzenia włosów*, wybroczyny, siniak, uszkodzenie skóry, plamica, guzki na skórze*, łuszczyca, zwiększona potliwość, nocne poty, odleżyny#, trądzik*, pęcherze*, zaburzenia pigmentacji* Rzadko reakcja skórna, nacieki limfocytarne Jessnera, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, krwotok podskórny, sinica marmurkowata, stwardnienie skóry, grudki, reakcja nadwrażliwości na światło, łojotok, zimne poty, inne nieokreślone choroby skóry, przebarwienia skóry, owrzodzenie skóry, zaburzenia paznokci Zaburzenia mięśniowo- Bardzo często ból mięśniowo-kostny* Często kurcze mięśni*, ból kończyn, osłabienie siły mięśniowej szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często drgania mięśniowe, obrzęk stawów, zapalenie stawów*, sztywność stawów, miopatie*, uczucie ciężkości Rzadko rabdomioliza, zespół bólowo-dysfunkcyjny stawu skroniowo- żuchwowego, przetoka, wysięk stawowy, ból szczęki, choroba kości, zakażenia i zapalenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej*, torbiel maziówkowa Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często zaburzenia nerek* Niezbyt często ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek*, zakażenie dróg moczowych*, objawy przedmiotowe i podmiotowe dróg moczowych*, krwiomocz*, zastój moczu, zaburzenia oddawania moczu*, białkomocz, azotemia, skąpomocz*, częstomocz Rzadko podrażnienie pęcherza moczowego Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często krwotok z pochwy, ból narządów płciowych*, zaburzenia erekcji Rzadko zaburzenia jąder*, zapalenie gruczołu krokowego, zaburzenia piersi u kobiet, tkliwość najądrza, zapalenie najądrza, ból w miednicy, owrzodzenie pochwy Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Rzadko aplazja, wady rozwojowe żołądka i jelit, rybia łuska Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często gorączka*, zmęczenie, astenia Często obrzęki (w tym obwodowe), dreszcze, ból*, złe samopoczucie* Niezbyt często ogólne pogorszenie stanu zdrowia fizycznego*, obrzęk twarzy*, reakcja w miejscu wstrzyknięcia*, zaburzenia błon śluzowych*, ból w klatce piersiowej, zaburzenia chodu, uczucie zimna, wynaczynienie*, powikłania związane z zastosowaniem cewnika naczyniowego*, zmiany pragnienia*, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie zmiany temperatury ciała*, ból w miejscu wstrzyknięcia* Rzadko zgon (w tym nagły zgon), niewydolność wielonarządowa, krwotok w miejscu wstrzyknięcia*, przepuklina (w tym przepuklina rozworu)*, upośledzone gojenie, zapalenie, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia*, tkliwość, wrzód, drażliwość, ból w klatce piersiowej niepochodzący od serca, ból wywołany wprowadzaniem cewnika naczyniowego, uczucie obcego ciała Badania diagnostyczne Często zmniejszenie masy ciała Niezbyt często hiperbilirubinemia*, nieprawidłowy proteinogram*, zwiększenie masy ciała, nieprawidłowe wyniki badania krwi*, zwiększenie stężenia białka C- reaktywnego Rzadko nieprawidłowe stężenie gazów we krwi*, nieprawidłowy zapis EKG (w tym wydłużenie odstępu QT)*, nieprawidłowy wynik czasu protrombinowego*, zmniejszenie pH żołądkowego, zwiększenie agregacji płytek, zwiększenie stężenia troponiny I, obecność wirusów i dodatnia serologia*, nieprawidłowe wyniki badania moczu* Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Niezbyt często upadek, kontuzja Rzadko reakcja poprzetoczeniowa, złamania*, dreszcze*, uraz twarzy, uraz stawu*, oparzenia, skaleczenia*, ból wywołany procedurami medycznymi, urazy po napromienieniu* Procedury medyczne i chirurgiczne Rzadko aktywacja makrofagów * określenie, które obejmuje więcej niż jeden termin wg. MedDRA # działanie niepożądane po wprowadzeniu do obrotu ##działanie niepożądane po wprowadzeniu leku do obrotu i stosowany bez względu na wskazanie Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) Profil bezpieczeństwa bortezomibu u 240 pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) leczonych bortezomibem w zalecanej dawce 1,3 mg/m2 pc. w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP) w porównaniu do 242 pacjentów leczonych rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną i prednizonem [R-CHOP] był podobny do obserwowanego u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, a główne różnice opisano poniżej. Dodatkowe działania niepożądane stwierdzone podczas stosowania terapii skojarzonej (BR-CAP) to zakażenie WZW typy B (< 1%) i niedokrwienie mięśnia sercowego (1,3%). Podobne częstości występowania tych zdarzeń w obu grupach badania wskazują, że nie można przypisać tych działań niepożądanych tylko do bortezomibu. Istotne różnice populacji pacjentów z MCL w porównaniu do pacjentów z badania szpiczaka mnogiego to częstość występowania ≥ 5% hematologicznych działań niepożądanych (neutropenia, trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, limfopenia), obwodowej neuropatii czuciowej, nadciśnienia, gorączki, zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej i zaburzenia włosów. W Tabeli 8 przedstawiono działania niepożądane z częstością występowania ≥ 1%, z podobną lub większą częstością w grupie BR-CAP i z co najmniej możliwym lub prawdopodobnym związkiem przyczynowym ze związkami terapii BR-CAP. Dołączono także działania niepożądane stwierdzone w grupie BR-CAP, które badacze uznali za co najmniej możliwy lub prawdopodobny związek przyczynowy z bortezomibem na podstawie danych historycznych z badań szpiczaka mnogiego. Działania niepożądane wymieniono poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (>1/10); często (>1/100 do < 1/10); niezbyt często (> 1/1 000 do < 1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabelę 8 opracowano stosując słownictwo MedDRA, wersja 16. Tabela 8: Działania niepożądane u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych bortezomibem (Bzmd R-CAP) w badaniach klinicznych. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często zapalenie płuc* Często posocznica (w tym wstrząs septyczny)*, półpasiec (w tym postać rozsiana i oczna), zakażenie wirusem opryszczki*, zakażenia bakteryjne *, zakażenie górnych/dolnych dróg oddechowych*, zakażenie grzybicze*, opryszczka zwykła* Niezbyt często zakażenie WZW typu B*, odoskrzelowe zapalenie płuc Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często trombocytopenia*, neutropenia z gorączką, neutropenia*, leukopenia*, niedokrwistość*, limfopenia* Niezbyt często pancytopenia* Zaburzenia układu immunologiczneg o Często nadwrażliwość* Niezbyt często reakcja anafilaktyczna Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często zmniejszenie apetytu Często hipokaliemia*, nieprawidłowa glikemia*, hiponatremia*, cukrzyca*, retencja płynów Niezbyt często zespół rozpadu guza Zaburzenia psychiczne Często zaburzenia snu* Zaburzenia układu Bardzo często obwodowa neuropatia czuciowa, dyzestezja*, nerwoból* nerwowego Często neuropatie*, neuropatia ruchowa*, utrata świadomości (w tym omdlenie), encefalopatia*, obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa, zawroty głowy*, zaburzenia smaku*, neuropatia autonomiczna Niezbyt często brak równowagi autonomicznego układu nerwowego Zaburzenia oka Często nieprawidłowe widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Często zaburzenie słuchu (w tym szumy)* Niezbyt często zawroty głowy*, zaburzenia słuchu (w tym głuchota) Zaburzenia serca Często migotanie serca (w tym przedsionków), arytmia*, niewydolność serca (w tym lewej i prawej komory)*, niedokrwienie mięśnia sercowego, dysfunkcja komór* Niezbyt często zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wstrząs kardiogenny) Zaburzenia naczyniowe Często nadciśnienie*, niedociśnienie*, niedociśnienie ortostatyczne Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często duszność*, kaszel*, czkawka Niezbyt często zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zatorowość płucna, zapalenie płuc, nadciśnienie płucne, obrzęk płuc (w tym ostry) Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności i wymioty*, biegunka*, zapalenie jamy ustnej*, zaparcia Często krwawienie z żołądka i jelit (w tym z błony śluzowej)*, wzdęcie brzucha, niestrawność, ból jamy ustnej i gardła*, zapalenie żołądka*, owrzodzenie jamy ustnej*, dyskomfort w jamie brzusznej, dysfagia, zapalenie żołądka i jelit*, ból brzucha (w tym ból żołądka, jelit i śledziony)*, zaburzenia w jamie ustnej* Niezbyt często zapalenie jelita grubego (w tym spowodowane bakteriami Clostridium difficile)* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często hepatotoksyczność (w tym zaburzenia wątroby) Niezbyt często niewydolność wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często zaburzenia włosów* Często świąd*, zapalenie skóry*, wysypka* Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Często kurcze mięśni*, ból mięśniowo-kostny*, ból kończyn Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często zakażenie dróg moczowych* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często gorączka*, zmęczenie, astenia Często obrzęki (w tym obwodowe), dreszcze, reakcja w miejscu wstrzyknięcia*, złe samopoczucie* Badania diagnostyczne Często hiperbilirubinemia*, nieprawidłowy proteinogram*, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała * określenie, które obejmuje więcej niż jeden termin wg. MedDRA Opis wybranych działań niepożądanych Uczynnienie wirusa półpaśca Szpiczak mnogi Leki przeciwwirusowe zastosowano profilaktycznie u 26% pacjentów grupy terapeutycznej B + M + P. Częstość występowania półpaśca u pacjentów z grupy terapeutycznej B + M + P, którzy nie otrzymali leków przeciwwirusowych wynosiła 17% w porównaniu z 3% pacjentów, którzy otrzymali profilaktycznie lek przeciwwirusowy. Chłoniak z komórek płaszcza Profilaktykę przeciwwirusową stosowano u 137 z 240 pacjentów (57%) w grupie BR-CAP. Częstość półpaśca w grupie BR-CAP wyniosła 10,7% u pacjentów niestosujących profilaktyki przeciwwirusowej w porównaniu z 3,6% pacjentów, którzy stosowali profilaktykę przeciwwirusową (patrz punkt 4.4). Zakażenie i uczynnienie wirusa HBV Chłoniak z komórek płaszcza Zakażenie wirusem HBV zakończone zgonem stwierdzono u 0,8% (n=2) pacjentów w grupie nieotrzymującej ortezomibu (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon; R- CHOP-) oraz u 0,4% (n=1) pacjentów otrzymujących bortezomib w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną i prednizonem (BR-CAP). Całkowita częstość zakażeń WZW typu B była podobna u pacjentów w grupie BR-CAP lub R-CHOP (odpowiednio 0,8% w porównaniu do 1,2%). Neuropatia obwodowa w schematach złożonych Szpiczak mnogi Poniższa tabela przedstawia częstość neuropatii obwodowej w badaniach ze złożonymi schematami leczenia, w których bortezomib podawano w indukcji leczenia w skojarzeniu z deksametazonem (badanie IFM-2005- 01) oraz deksametazonem i talidomidem i (badanie MMY-3010): Tabela 9: Częstość neuropatii obwodowej podczas indukcji leczenia wg toksyczności i przerwania leczenia z powodu neuropatii obwodowej IFM-2005-01 MMY-3010 VDDx BDx TDx BTDx (N=239) (N=239) (N=126) (N=130) Częstość PN (%) PN każdego stopnia 3 15 12 45 ≥ PN Stopnia 2. 1 10 2 31 ≥ PN Stopnia 3. <1 5 0 5 Przerwanie leczenia z powodu PN (%) <1 2 1 5 VDDx=winkrystyna, doksorubicyna, deksametazon; BDx=bortezomib, deksametazon; TDx=talidomid, deksametazon; BTDx=bortezomib, talidomid, deksametazon; PN=neuropatia obwodowa Uwaga: Neuropatia obwodowa obejmuje następujące terminy: neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa ruchowa, neuropatia obwodowa czuciowa i polineuropatia. Chłoniak z komórek płaszcza W poniższej tabeli przedstawiono częstość obwodowej neuropatii w badaniu LYM-3002 w schematach leczenia skojarzonego, w którym bortezomib podawano razem z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (R-CAP): Tabela 10: Częstość obwodowej neuropatii w badaniu LYM-3002 wg toksyczności i przerwania leczenia z powodu neuropatii obwodowej BR-CAP R-CHOP (N=240) (N=242) Częstość PN (%) PN każdego stopnia 30 29 ≥ PN Stopnia 2. 18 9 ≥ PN Stopnia 3. 8 4 Przerwanie leczenia z powodu PN (%) 2 < 1 BR-CAP=bortezomib, rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna i prednizon; R-CHOP= rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon; PN= neuropatia obwodowa Neuropatia obwodowa obejmuje preferowane określenia: czuciowa neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa, ruchowa neuropatia obwodowa i czuciowo-ruchowa neuropatia obwodowa Pacjenci w podeszłym wieku z MCL 42,9% pacjentów otrzymujących leczenie wg schematu BR-CAP było w wieku od 65 do 74 lat a 10,4% miało co najmniej 75 lat. Chociaż w grupie pacjentów w wieku powyżej 75 lat oba schematy leczenia BR- CAP oraz R-CHOP były gorzej tolerowane, ciężkie zdarzenia niepożądane w grupach BR-CAP wystąpiły u 68% w porównaniu do 42% w grupie R-CHOP. Istotne różnice w profilu bezpieczeństwa bortezomibu w monoterapii podawanego podskórnie w porównaniu do podawanego dożylnego W badaniu III fazy u pacjentów, którzy otrzymywali bortezomib podskórnie w porównaniu do podawania dożylnego całkowita częstość występowania związanych z leczeniem działań niepożądanych o toksyczności stopnia 3 lub wyższego była o 13% mniejsza a częstość rezygnacji z leczenia bortezomibem była o 5% mniejsza. Całkowita częstość występowania biegunki, bólu żołądka, jelit i brzucha, stanów osłabienia, zakażeń górnych dróg oddechowych i neuropatii obwodowych była o 12%-15% mniejsza w grupie otrzymującej bortezomib podskórnie niż w grupie otrzymującej bortezomib dożylnie. Ponadto, częstość występowania neuropatii obwodowych o toksyczności stopnia 3 lub wyższego była o 10 % mniejsza a odsetek rezygnacji z leczenia z powodu neuropatii obwodowych był o 8% mniejszy w grupie otrzymującej bortezomib podskórnie w porównaniu do podania dożylnego. Sześć procent pacjentów zgłosiło miejscowe działania niepożądane po podaniu podskórnym, przeważnie było to zaczerwienienie. Mediana czasu ustąpienia tych objawów wynosiła 6 dni, u dwóch pacjentów była konieczna modyfikacja dawki. U dwóch (1%) pacjentów wystąpiły reakcje o nasileniu ciężkim: 1 przypadek świądu i 1 przypadek zaczerwienienia. Częstość zgonów podczas terapii wyniosła 5% u pacjentów w grupie podania podskórnego i 7% u osób w grupie podania dożylnego. Zgony z powodu “postępującej choroby” wystąpiły u 18% pacjentów w grupie podania podskórnego i 9% pacjentów w grupie podania dożylnego. Wznowienie leczenia u pacjentów z nawrotem szpiczaka mnogiego W badaniu, w którym 130 pacjentów z nawrotem szpiczaka mnogiego wznowiono leczenie bortezomibem, którzy wcześniej przynajmniej częściowo odpowiadali na leczenie bortezomibem, stwierdzono, że działania niepożądane wszystkich stopni, które wystąpiły u przynajmniej 25% badanych to: małopłytkowość (55%), neuropatia (40%), niedokrwistość (37%), biegunka (35%) i zaparcia (28%). Neuropatię obwodową wszystkich stopni i stopnia ≥3 zaobserwowano odpowiednio u 40% i 8.5%. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane rejestrowe

Substancja	Postać	Numer pozwolenia	Numer w rejestrze	Dokumenty
Bortezomibum 1 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	22657	100345977	ChPL: 2026-06-03, Ulotka: 2026-06-03
Bortezomibum 3,5 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	22658	100345983	ChPL: 2026-06-03, Ulotka: 2026-06-03

Bortezomib Glenmark

Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje

ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 18 leków

Bortezomibum 1 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) · 7 leków

Bortezomibum 3,5 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) · 11 leków

ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Bortezomibum 1 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie

Bortezomibum 3,5 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie

Dane rejestrowe

Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 18 leków

Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie