Rosulip Plus
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Medezin Sp. z o.o. import równoległy
- Substancje czynne
- Ezetimibum + Rosuvastatinum: 10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Rosulip Plus 10 mg + 10 mg | Kapsułki twarde | 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps. | na receptę (Rx) |
| Rosulip Plus 10 mg + 20 mg | Kapsułki twarde | 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 6 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Ezetimibum 10 mg + Rosuvastatinum 10 mg (kapsułki twarde) · 3 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 9 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Rosulip Plus (numer w rejestrze: 100326709).
Produkt leczniczy Rosulip Plus jest przeciwwskazany:
- u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (rozuwastatynę, ezetymib) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym u pacjentów z niewyjaśnionym trwałym zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy i ponad 3-krotnym zwiększeniem ponad normę aktywności którejkolwiek z aminotransferaz w surowicy.
- w czasie ciąży i karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących odpowiednich metod zapobiegania ciąży.
- u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny
- 30 mL/min).
- u pacjentów z miopatią.
- u pacjentów otrzymujących jednocześnie sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (patrz punkt 4.5).
- u pacjentów przyjmujących jednocześnie cyklosporynę. (Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2.)
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Rosulip Plus u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2 - nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci poniżej 18 lat i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.4
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można sformułować żadnych zaleceń dotyczących dawkowania.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa to 1 kapsułka o danej mocy, podawana z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Leku Rosulip Plus nie należy stosować, jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub podejrzewa, że może być w ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania leku Rosulip Plus, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i porozmawiać z lekarzem. W czasie leczenia lekiem Rosulip Plus kobiety powinny stosować odpowiednie metody zapobiegania ciąży. Nie należy stosować leku Rosulip Plus w czasie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Rosulip Plus nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku U pacjentów > 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg rozuwastatyny (patrz punkt 4.4). Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci oddzielnych leków i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na lek Rosulip Plus o odpowiedniej mocy.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 mL/min) zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg rozuwastatyny. Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Do rozpoczynania leczenia i modyfikowania dawki powinny być stosowane pojedyncze substancje czynne podawane w postaci oddzielnych produktów leczniczych.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów w skali Childa-Pugha). Nie zaleca się leczenia produktem leczniczym Rosulip Plus u pacjentów z umiarkowanymi (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi (> 9 punktów w skali Childa-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2.). Rosulip Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Rozuwastatyna: Ze względu na to, że cholesterol i inne produkty biosyntezy cholesterolu są niezbędne do rozwoju płodu, potencjalne ryzyko wynikające z zahamowania reduktazy HMG-CoA przewyższa korzyści z leczenia w czasie ciąży. Badania na zwierzętach dostarczają ograniczonych dowodów na temat toksyczności reprodukcyjnej (patrz punkt 5.3). Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania produktu Rosulip Plus, leczenie należy natychmiast przerwać. Ezetymib: Nie ma żadnych danych klinicznych na temat stosowania ezetymibu w czasie ciąży.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Rozuwastatyna: Ograniczone dane pochodzące z opublikowanych doniesień wskazują na obecność rosuwastatyny w mleku ludzkim. Rosuwastatyna przenika do mleka szczurów. Ze względu na mechanizm działania rosuwastatyny istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u niemowląt. Rosuwastatyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Ezetymib: Badania na szczurach wykazały, że ezetymib jest wydzielany do mleka matki. Nie wiadomo, czy ezetymib jest wydzielany do mleka kobiecego.” - Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu na płodność u ludzi. Ezetymib nie miał wpływu na płodność samców i samic u szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka dobowa to 1 kapsułka o danej mocy, podawana z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Rosulip Plus należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „− nadużywanie alkoholu” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Choroba wątroby i alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Produkt leczniczy Rosulip Plus należy stosować ostrożnie u pacjentów spożywających nadmierne ilości alkoholu i(lub) mających w wywiadzie chorobę wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.4
Ezetimibum 10 mg + Rosuvastatinum 10 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń; Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna (E 460) i krzemionka koloidalna; bezwodna (E 551)); Krzemionka koloidalna bezwodna (E 551); Magnezu stearynian (E 572); Powidon (E 1201); Kroskarmeloza sodowa (E 468); Celuloza mikrokrystaliczna (E 460); Mannitol (E 421); Sodu laurylosiarczan (E 514); Hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona (E 463)
- Wieczko: Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelatyna; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelatyna
- Korpus: Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna; Osłonka kapsułki; Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna
- Wieczko i korpus: Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Wieczko); w składzie (Korpus); w składzie (Wieczko i korpus)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę twardą (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty okrągły
Samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, z wieczkiem w kolorze żółtym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona dwiema tabletkami: jedna biała lub prawie biała, okrągła, płaska tabletka Ezetimibe 10 mg ze ściętymi krawędziami, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedna biała lub prawie biała, okrągła tabletka Rosuvastatin 10 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty okrągły nadruk: 5
Rosulip Plus, 5 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze żółtym i korpusem w kolorze białym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie; i jedną białą lub prawie białą, okrągłą, dwuwypukłą tabletką leku Rosuvastatin 5 mg z oznaczeniem „5” po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). Rosulip Plus, 10 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze żółtym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedną białą lub prawie białą, okrągłą tabletką Rosuvastatin 10 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). Rosulip Plus, 20 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze karmelowym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedną białą lub prawie białą, okrągłą tabletką Rosuvastatin 20 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). źródło: ChPL, pkt 3
- biały żółty okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Rosulip Plus nie ma żadnego lub ma jedynie minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie prowadzono badań oceniających wpływ rozuwastatyny i(lub) ezetymibu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny należy jednak pamiętać, że w czasie leczenia mogą występować zawroty głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
71 pozycji, według częstości
- często: cukrzyca1; bóle głowy2; zawroty głowy2; zaparcia2; nudności2; bóle brzucha2,3 biegunka3; wzdęcia3; bóle mięśni2,3; osłabienie2 zmęczenie3; zwiększenie aktywności ALAT i/lub AspAT3
- niezbyt często: zmniejszenie apetytu3; parestezje3; uderzenia gorąca3; nadciśnienie3; kaszel3; dyspepsja3; refluks żołądkowoprzełykowy3; nudności3 suchość w ustach3; zapalenie żołądka3; świąd skóry2,3; wysypka2,3; pokrzywka2,3; bóle stawów3; kurcze mięśni3; ból szyi3; ból pleców3; osłabienie mięśni3; ból kończyny3; ból w klatce piersiowej3; ból3 osłabienie3; obrzęki obwodowe3; zwiększenie aktywności CPK we krwi3; zwiększenie aktywności gammaglutamylotrans ferazy3; nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby3
- rzadko: trombocytopenia2; reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy2; zapalenie trzustki2; zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych2; miopatia (w tym zapalenie mięśni) 2; rabdomioliza 2 zespół toczniopodobny 2; pęknięcie mięśni 2
- bardzo rzadko: polineuropatia 2; utrata pamięci2; żółtaczka2; zapalenie wątroby2; bóle stawów2; krwiomocz2; ginekomastia2
- częstość nieznana: trombocytopenia3; nadwrażliwość, w tym wysypka; pokrzywka; anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy 3; depresja2; neuropatia obwodowa2 zaburzenia snu (w tym bezsenność i koszmary senne) 2 zawroty głowy3; miastenia; miastenia oczna; kaszel2; duszność2,3; biegunka2 zapalenie trzustki3; zaparcia3; zapalenie wątroby3; kamica żółciowa3; zapalenie pęcherzyka żółciowego3; zespół Stevensa-Johnsona2; reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) 2; rumień wielopostaciowy3; immunozależna miopatia martwicza2; zaburzenia ścięgien; czasami powikłane pęknięciem2; miopatia/rabdomioliza 3 (patrz punkt 4.4); obrzęki2
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rosulip Plus
Kiedy nie stosować leku Rosulip Plus:
• jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę, ezetymib lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma chorobę wątroby
• jeśli pacjent ma ciężkie upośledzenie czynności nerek
• jeśli u pacjenta występują powtarzające się, niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni
(miopatia)
• jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (leki stosowane w
wirusowym zakażeniu wątroby zwanym zapaleniem wątroby typu C)
• jeśli pacjent przyjmuje lek zwany cyklosporyną (stosowany na przykład po przeszczepieniu
narządu)
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania
leku Rosulip Plus, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i porozumieć się z
lekarzem. Kobiety powinny unikać zajścia w ciążę w czasie stosowania leku Rosulip Plus
stosując odpowiednie metody zapobiegania ciąży
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Rosulip Plus lub innych
leków zawierających rozuwastatynę.
Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), należy porozumieć się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Rosulip Plus należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli pacjent ma problemy z nerkami
• jeśli pacjent ma problemy z wątrobą
• jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni lub
jeśli u pacjenta lub członków rodziny pacjenta występowały wcześniej choroby mięśni, lub jeśli
wcześniej podczas stosowania innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu występowały
zaburzenia dotyczące mięśni. Należy natychmiast porozumieć się z lekarzem, jeśli wystąpią
niewyjaśnione dolegliwości ze strony mięśni lub bóle mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im
ogólne złe samopoczucie lub gorączka. Należy również zgłosić lekarzowi lub farmaceucie, jeśli
występuje stałe osłabienie mięśni.
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).
• jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii). Lekarz ustali
odpowiednią dla pacjenta dawkę leku Rosulip Plus.
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażeń, w tym zakażeń wirusem HIV lub
wirusem zapalenia wątroby typu C, np. lopinawir/rytonawir i/lub atazanawir należy zapoznać się z
punktem “Lek Rosulip Plus a inne leki”.
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność oddechową
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwane fibratami w celu zmniejszenia stężeń cholesterolu. Należy
zapoznać się z punktem “Lek Rosulip Plus a inne leki”.
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność tarczycy)
• jeśli pacjent ma więcej niż 70 lat (ponieważ lekarz powinien ustalić odpowiednią dla pacjenta
dawkę leku Rosulip Plus).
• jeśli pacjent przyjmuje albo przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub w postaci iniekcji lek
zawierający kwas fusydowy (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych). Stosowanie kwasu
fusydowego z lekiem Rosulip Plus może prowadzić do ciężkich uszkodzeń mięśni (rabdomiolizy).
Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), należy ponownie porozumieć się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem
stosowania leku Rosulip Plus.
W związku ze stosowaniem rozuwastatyny odnotowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w
tym zespół Stevensa-Johnsona i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli
wystąpi którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Rosulip
Plus i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
U niewielkiej liczby osób statyny mogą mieć wpływ na wątrobę. W celu potwierdzenia takiego
działania wykonuje się proste badanie krwi, które pozwala rozpoznać zwiększoną aktywność
enzymów wątrobowych we krwi. Z tego powodu lekarz będzie regularnie zlecał takie badanie krwi
(testy czynności wątroby) w czasie leczenia lekiem Rosulip Plus. Ważne jest, aby zgłaszać się do
lekarza w celu wykonania zalecanych badań laboratoryjnych.
Jeśli pacjent ma cukrzycę lub jest zagrożony ryzykiem rozwoju cukrzycy, w czasie stosowania tego
leku będzie starannie monitorowany przez lekarza. Istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia
rozwojem cukrzycy, jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczy we krwi, nadwagę i wysokie
ciśnienie tętnicze.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Rosulip Plus u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Rosulip Plus a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków:
• Cyklosporyna (stosowana na przykład po przeszczepieniu narządu w celu zapobiegania
odrzucaniu przeszczepionego narządu. Przy jednoczesnym stosowaniu działanie
rozuwastatyny ulega nasileniu). Nie należy przyjmować leku Rosulip Plus w czasie
stosowania cyklosporyny.
• Leki rozrzedzające krew, np. warfaryna, acenokumarol lub fluindion (ich działanie
rozrzedzające krew i ryzyko krwawienia może być większe przy jednoczesnym stosowaniu z
lekiem Rosulip Plus), tikagrelor lub klopidogrel.
• Inne leki zmniejszające stężenia cholesterolu zwane fibratami, zmniejszające również stężenia
trójglicerydów (np. gemfibrozyl i inne fibraty). Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków
działanie rozuwastatyny ulega nasileniu.
• Kolestyramina (lek stosowany również do obniżania poziomu cholesterolu), ponieważ lek ten
ma wpływ na działanie ezetymibu.
• Regorafenib (stosowany w leczeniu raka).
• Darolutamid (stosowany w leczeniu raka).
• Którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w
skojarzeniu z innymi lekami (patrz: Ostrzeżenia i środki ostrożności): rytonawir, lopinawir,
atazanawir, sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir,
grazoprewir, elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir.
• Leki na niestrawność zawierające glin i magnez (stosowane do zobojętniania kwasu w
żołądku; leki te zmniejszają stężenie rozuwastatyny w osoczu). Efekt ten można osłabić
przyjmując tego rodzaju lek 2 godziny po przyjęciu rozuwastatyny.
• Erytromycyna (antybiotyk). Działanie rozuwastatyny ulega osłabieniu przy jednoczesnym
stosowaniu tych leków.
• Kwas fusydowy. Jeśli w leczeniu infekcji bakteryjnej pacjent musi stosować kwas fusydowy
w postaci doustnej lub w postaci wstrzyknięć, należy tymczasowo odstawić lek Rosulip Plus.
Lekarz poinformuje pacjenta kiedy będzie mógł ponownie zacząć stosować lek Rosulip Plus
w bezpieczny sposób. Stosowanie leku Rosulip Plus z kwasem fusydowym może w rzadkich
przypadkach prowadzić do osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu (rabdomioliza). Więcej
informacji na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.
• Doustne środki antykoncepcyjne (pigułka). Stężenia hormonów płciowych wchłanianych z
pigułki ulegają zwiększeniu.
• Kapmatinib (stosowany w leczeniu raka).
• Hormonalna terapia zastępcza (zwiększone stężenia hormonów we krwi).
• Fostamatinib (stosowany w leczeniu obniżonej liczby płytek krwi).
• Febuksostat (stosowany w leczeniu i zapobieganiu wysokich stężeń kwasu moczowego we
krwi),
• Teryflunomid (stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego).
Jeśli pacjent będzie przyjmowany do szpitala lub będzie otrzymywać leczenie z powodu innej
choroby, powinien powiedzieć personelowi medycznemu, że przyjmuje lek Rosulip Plus.
Ciąża i karmienie piersią
Leku Rosulip Plus nie należy stosować, jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub
podejrzewa, że może być w ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania leku Rosulip Plus,
powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i porozmawiać z lekarzem. W czasie leczenia
lekiem Rosulip Plus kobiety powinny stosować odpowiednie metody zapobiegania ciąży. Nie należy
stosować leku Rosulip Plus w czasie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do
mleka kobiecego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Rosulip Plus nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy jednak pamiętać, że u niektórych osób mogą występować zawroty głowy po przyjęciu leku
Rosulip Plus. Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, należy skontaktować się z lekarzem zanim
pacjent będzie prowadził samochód lub obsługiwał maszyny.
Lek Rosulip Plus zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, twardą, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić.
Należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku Rosulip Plus i zgłosić się po pomoc
medyczną, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów:
Rzadkie (mogą występować u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
• Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, mogący powodować
trudności w oddychaniu i połykaniu.
• Nietypowe bóle lub dolegliwości ze strony mięśni, utrzymujące się dłużej niż pacjent mógłby
oczekiwać. Rzadko może to prowadzić do potencjalnie zagrażającego życiu uszkodzenia
mięśni, zwanego rabdomiolizą, które wywołuje złe samopoczucie, gorączkę i upośledzenie
czynności nerek.
• Zespół chorobowy podobny do tocznia (w tym wysypka, zaburzenia stawów i wpływ na
komórki krwi).
• Pęknięcie mięśni.
Częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych nie można oszacować częstości
występowania):
• Zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w
środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach
płciowych i w obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą
poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).
• Rumień wielopostaciowy. (zagrażające życiu reakcje alergiczne obejmujące skórę i błony
śluzowe).
Inne możliwe działania niepożądane
Częste (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• Bóle głowy
• Zaparcia
• Mdłości
• Bóle mięśni
• Uczucie osłabienia
• Zawroty głowy
• Cukrzyca. Jest bardziej prawdopodobna, jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczów we
krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze. Lekarz będzie monitorował pacjenta pod tym kątem
w czasie stosowania tego leku.
• Bóle brzucha (bóle żołądka)
• Biegunka
• Wzdęcia (nadmierne gazy w jelitach)
• Uczucie zmęczenia
• Zwiększenie wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi oceniających czynność wątroby
(aminotransferazy)
•
Niezbyt częste (mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• Wysypka, świąd skóry, pokrzywka
• Może wystąpić zwiększenie ilości białka w moczu – ilość ta zwykle powraca do normy
samoistnie, bez konieczności przerywania leczenia rozuwastatyną
• Zwiększenie wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi oceniających czynność mięśni
(CK)
• Kaszel
• Niestrawność
• Zgaga
• Bóle stawów
• Kurcze mięśni
• Ból szyi
• Zmniejszenie apetytu
• Ból
• Ból w klatce piersiowej
• Uderzenia gorąca
• Wysokie ciśnienie tętnicze
• Uczucie mrowienia
• Suchość w ustach
• Zapalenie żołądka
• Ból pleców
• Osłabienie mięśni
• Ból rąk i nóg
• Obrzęki, szczególnie dłoni i stóp
Rzadkie (mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• Zapalenie trzustki, powodujące silny ból brzucha mogący promieniować do pleców
• Zmniejszenie liczby płytek krwi
Bardzo rzadkie (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)
• Zapalenie wątroby
• Śladowe ilości krwi w moczu
• Uszkodzenie nerwów nóg i rąk (drętwienia)
• Utrata pamięci
• Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia)
Częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych nie można oszacować częstości
występowania)
• Duszność
• Obrzęki (opuchnięcie)
• Zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne
• Zaburzenia seksualne
• Depresja
• Problemy związane z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i/lub duszność lub gorączka
• Uraz ścięgna
• Stałe osłabienie mięśni
• Kamienie żółciowe lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (mogące powodować bóle brzucha,
nudności, wymioty)
• Miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu)
• Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Rosulip Plus jest przeciwwskazany:
− u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (rozuwastatynę, ezetymib) lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
− u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym u pacjentów z niewyjaśnionym trwałym
zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy i ponad 3-krotnym zwiększeniem ponad
normę aktywności którejkolwiek z aminotransferaz w surowicy.
− w czasie ciąży i karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących odpowiednich
metod zapobiegania ciąży.
− u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny • 30 mL/min).
− u pacjentów z miopatią.
− u pacjentów otrzymujących jednocześnie sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (patrz punkt 4.5).
− u pacjentów przyjmujących jednocześnie cyklosporynę.
(Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2.)
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny występowały ciężkie skórne działania niepożądane w tym zespół
Stevensa-Johnsona (SJS ang. Stevens-Johnson syndrome) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogące zagrażać życiu
lub zakończyć się zgonem (patrz punkt 4.8). Przepisując lek, należy poinformować pacjenta o
przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie go obserwować w
czasie leczenia. Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na wystąpienie tych reakcji, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Rosulip Plus i rozważyć alternatywne leczenie.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku Rosulip Plus,
nie należy nigdy ponownie stosować tego leku u tego pacjenta.
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu leczniczego Rosulip Plus. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.
Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną w jakichkolwiek dawkach, a zwłaszcza w dawkach > 20 mg,
opisywano oddziaływanie ma mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię, i rzadko rabdomiolizę.
Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu opisywano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Rabdomiolizę
opisywano jednak bardzo rzadko przy stosowaniu ezetymibu w monoterapii i bardzo rzadko przy
stosowaniu ezetymibu dodatkowo do innych leków, o których wiadomo, że wiążą się ze zwiększonym
ryzykiem rabdomiolizy. Jeśli na podstawie objawów mięśniowych podejrzewa się miopatię lub jeśli
miopatia zostanie potwierdzona badaniem kinazy kreatynowej, należy natychmiast odstawić ezetymib,
każdą statynę i każdy z leków, o którym wiadomo, że wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rabdomiolizy.
Wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie należy poinformować o ryzyku wystąpienia miopatii
oraz o konieczności niezwłocznego zgłaszania wszelkich niewyjaśnionych bólów mięśni, tkliwości lub
osłabienia mięśni (patrz punkt 4.8).
Myasthenia gravis, miastenia oczna
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu leczniczego Rosulip Plus. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.
Oznaczanie kinazy kreatynowej
Nie powinno się oznaczać kinazy kreatynowej (ang. creatine kinase; CK) po intensywnym wysiłku
fizycznym lub gdy występują inne możliwe przyczyny zwiększenia aktywności CK, gdyż może to
utrudnić interpretację wyników.
Jeśli aktywność CK jest istotnie zwiększona w badaniu wyjściowym (> 5 razy ponad górną granicę
normy), w ciągu 5-7 dni należy wykonać badanie potwierdzające. Jeśli powtórne badania potwierdzą
wyjściowy poziom CK > 5 razy ponad górną granicę normy, nie należy włączać leku.
Przed leczeniem
Produkt leczniczy Rosulip Plus, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy przepisywać
ostrożnie pacjentom z czynnikami predysponującymi do miopatii/rabdomiolizy. Do takich czynników
należą:
− upośledzenie czynności nerek
− niedoczynność tarczycy
− wrodzone choroby mięśni w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym
− toksyczny wpływ na mięśnie innego inhibitora reduktazy HMG-CoA lub fibratu w wywiadzie
− nadużywanie alkoholu
− wiek • 70 lat
− sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężeń rozuwastatyny w osoczu (patrz punkt 5.2)
− jednoczesne przyjmowanie fibratów.
U takich pacjentów należy ocenić ryzyko związane z leczeniem w odniesieniu do możliwych korzyści i
zaleca się monitorowanie kliniczne. Jeśli aktywność CK jest wyjściowo istotnie zwiększona (> 5 razy
ponad górną granicę normy), nie należy rozpoczynać leczenia.
W czasie leczenia
Należy prosić pacjentów, aby natychmiast zgłaszali niewyjaśnione bóle mięśni, osłabienie mięśni lub
kurcze mięśni, szczególnie, jeśli towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów
należy oznaczać aktywność CK. Terapię należy przerwać, jeśli aktywność CK będzie znacznie
zwiększona (> 5 × górna granica normy) lub jeśli objawy ze strony mięśni będą nasilone i będą
powodować codzienny dyskomfort (nawet jeśli aktywność CK będzie • 5 ×górna granica normy). Nie jest
wymagana rutynowa kontrola aktywności CK u pacjentów bezobjawowych.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immune-
mediated necrotising myopathy, IMNM) w trakcie lub po zakończeniu leczenia statynami, w tym
rozuwastatyną.
IMNM klinicznie charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych i zwiększoną aktywnością kinazy
kreatynowej w surowicy, utrzymujących się pomimo przerwania leczenia statyną.
W badaniach klinicznych nie uzyskano dowodów na nasilone działanie na mięśnie szkieletowe u
niewielkiej liczby pacjentów, którym podawano rozuwastatynę wraz z innym lekiem. Obserwowano
jednak zwiększenie częstości występowania zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów otrzymujących inne
inhibitory reduktazy HMG-CoA jednocześnie z pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym gemfibrozyl,
cyklosporynę, kwas nikotynowy, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy i antybiotyki
makrolidowe. Gemfibrozyl zwiększa ryzyko miopatii, gdy jest podawany jednocześnie z niektórymi
inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Dlatego nie zaleca się łączenia produktu leczniczego Rosulip Plus i
gemfibrozylu. Należy starannie rozważyć korzyści z dodatkowych zmian w stężeniach lipidów
uzyskanych dzięki połączeniu produktu leczniczego Rosulip Plus z fibratami lub niacyną, biorąc pod
uwagę potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem takiej terapii skojarzonej.
Produktu leczniczego Rosulip Plus nie należy stosować u pacjentów z ostrymi, ciężkimi zaburzeniami lub
stanami sugerującymi miopatię lub predysponującymi do rozwoju niewydolności nerek na tle
rabdomiolizy (np. sepsa, hipotonia, poważna operacja chirurgiczna, uraz, ciężkie zaburzenia
metaboliczne, endokrynologiczne lub elektrolitowe; lub niekontrolowane napady padaczkowe).
Kwas fusydowy
Produktu leczniczego Rosulip Plus nie należy stosować w skojarzeniu z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których
ogólnoustrojowe zastosowanie kwasu fusydowego uważa się za niezbędne, leczenie statyną należy
przerwać do czasu zakończenia leczenia kwasem fusydowym. Zgłaszano przypadki wystąpienia
rabdomiolizy (w tym niektóre zakończone zgonem) u pacjentów otrzymujących statynę w skojarzeniu z
kwasem fusydowym (patrz punkt 4.5). Należy zalecić pacjentowi, aby niezwłocznie zasięgnął pomocy
medycznej w przypadku wystąpienia objawów podmiotowych osłabienia mięśni, bólu lub tkliwości.
Leczenie statyną można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach (gdy konieczne jest przedłużone ogólnoustrojowe stosowanie kwasu
fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń) konieczność podania produktu leczniczego Rosulip Plus w
skojarzeniu z kwasem fusydowym należy rozważać wyłącznie w indywidualnych przypadkach i pod
ścisłą kontrolą medyczną.
Wpływ na wątrobę
W kontrolowanych badaniach oceniających jednoczesne podawanie leków, u pacjentów otrzymujących
ezetymib ze statyną obserwowano stopniowe zwiększanie się aktywności aminotransferaz (≥ 3 razy ponad
górną granicę normy).
Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną i 3 miesiące po włączeniu leczenia
rozuwastatyną wykonywać badania czynności wątroby. Jeśli poziom aminotransferaz w surowicy
przekracza ponad 3-krotnie górną granicę normy, rozuwastatynę należy odstawić lub zmniejszyć jej
dawkę.
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią na tle niedoczynności tarczycy lub zespołu nerczycowego,
przed włączeniem leczenia produktem leczniczym Rosulip Plus należy leczyć chorobę podstawową.
Z uwagi na nieznany wpływ zwiększonej ekspozycji na ezetymibu pacjentów z umiarkowanymi lub
ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rosulip Plus
(patrz punkt 5.2).
Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny, w szczególności dawką 40 mg, opisywano
białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie pochodzenia kanalikowego, przy czym w większości
przypadków był on przejściowy lub sporadyczny. Nie stwierdzano, aby białkomocz stanowił zapowiedź
ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8).
Po wprowadzeniu do obrotu ciężkie działania niepożądane związane z nerkami zgłaszane są częściej po
podaniu rozuwastatyny w dawce 40 mg. U pacjentów leczonych rozuwastatyną w dawce
40 mg należy rozważyć ocenę czynności nerek podczas rutynowej kontroli.
Rasa
Farmakokinetyczne badania rozuwastatyny wskazują na zwiększoną ekspozycję u Azjatów w porównaniu
z pacjentami rasy białej (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Inhibitory proteazy
Obserwowano zwiększoną układową ekspozycję na rozuwastatynę u pacjentów otrzymujących
rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w skojarzeniu z rytonawirem. Należy brać
pod uwagę zarówno korzyści ze zmniejszenia stężenia lipidów dzięki zastosowaniu produktu leczniczego
Rosulip Plus u chorych zakażonych wirusem HIV otrzymujących inhibitory proteazy jak i możliwość
zwiększonych stężeń rozuwastatyny w osoczu w momencie włączania i zwiększania dawki rozuwastatyny
u pacjentów leczonych inhibitorami proteazy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z niektórymi
inhibitorami proteazy o ile dawka produktu leczniczego Rosulip Plus nie będzie odpowiednio
modyfikowana (patrz punkty 4.2 i 4.5).
Śródmiąższowa choroba płuc
Podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie w terapii długoterminowej, opisywano pojedyncze
przypadki śródmiąższowej choroby płuc (patrz punkt 4.8). Jej objawami mogą być: duszność, suchy
kaszel i pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, utrata masy ciała i gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie,
że u pacjenta rozwija się śródmiąższowa choroba płuc, terapię statyną należy przerwać.
Cukrzyca
Niektóre dane sugerują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/L, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej
zgodnie z lokalnymi wytycznymi.
W przeprowadzonych badaniach JUPITER, całkowita częstość zgłaszanych przypadków występowania
cukrzycy wyniosła 2,8% u pacjentów przyjmujących rozuwastatynę oraz 2,3% u pacjentów
przyjmujących placebo, u większości pacjentów z cukrzycą stężenie glukozy na czczo wynosiło od 5,6 do
6,9 mmol/L.
Fibraty
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie z fibratami.
Jeśli istnieje podejrzenie kamicy żółciowej u pacjenta otrzymującego produkt leczniczy Rosulip Plus w
połączeniu z fenofibratem, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego a wymienioną terapię należy
przerwać (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Leki przeciwzakrzepowe
Jeśli produkt leczniczy Rosulip Plus jest dodawany do warfaryny, innego leku przeciwzakrzepowego z
grupy kumaryny lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować międzynarodowy wskaźnik
znormalizowany (International Normalised Ratio; INR) (patrz punkt 4.5).
Cyklosporyna
Patrz punkt 4.3 i 4.5.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci poniżej 18
lat i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Choroba wątroby i alkohol
Produkt leczniczy Rosulip Plus należy stosować ostrożnie u pacjentów spożywających nadmierne ilości
alkoholu i(lub) mających w wywiadzie chorobę wątroby.
Rosulip Plus zawiera sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę twardą, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeciwwskazania
Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego leczenia rozuwastatyną i cyklosporyną wartości AUC rozuwastatyny były średnio
7 razy większe niż wartości obserwowane u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.3). Jednoczesne
stosowanie tych leków nie miało wpływu na stężenia cyklosporyny w osoczu.
Podawanie produktu leczniczego Rosulip Plus jednocześnie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
W badaniu 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki, mających klirens kreatyniny > 50 mL/min, będących na
stałej dawce cyklosporyny, podanie pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu powodowało zwiększenie
średniego AUC dla całkowitego ezetymibu o 3,4 razy (zakres od 2,3 do 7,9) w porównaniu ze zdrową
populacją kontrolną z innego badania otrzymującą sam ezetymib (n = 17). W innym badaniu pacjent z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek po transplantacji nerki, otrzymujący cyklosporynę i szereg innych
leków wykazywał 12-krotnie większą ekspozycję na całkowity ezetymib w porównaniu z równoległą
grupą kontrolną otrzymującą sam ezetymib. W badaniu prowadzonym w układzie naprzemiennym w 2
okresach czasu, obejmującym 12 zdrowych ochotników, codzienne podawanie 20 mg ezetymibu przez 8
dni wraz z pojedynczą dawką 100 mg cyklosporyny w dniu 7. powodowało zwiększenie AUC
cyklosporyny średnio o 15 % (zakres od zmniejszenia o 10 % do zwiększenia o 51 %) w porównaniu z
samym podaniem pojedynczej dawki 100 mg cyklosporyny. Nie przeprowadzono żadnego
kontrolowanego badania oceniającego wpływ jednoczesnego podawania ezetymibu na ekspozycję na
cyklosporynę u pacjentów po transplantacji nerki.
Połączenia niezalecane
Inhibitory proteazy
Mimo iż dokładny mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy
może silnie zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę (patrz punkt 4.5, tabela). Na przykład, w pewnym
badaniu farmakokinetycznym jednoczesne podanie u zdrowych ochotników 10 mg rozuwastatyny i
produktu leczniczego złożonego zawierającego 2 inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru / 100 mg
rytonawiru) wiązało się z około 3-krotnym zwiększeniem AUC i 7-krotnym zwiększeniem Cmax
rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i niektórych połączeń inhibitorów proteazy można
rozważać po starannie przemyślanej modyfikacji dawki rozuwastatyny z uwzględnieniem oczekiwanego
zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5, tabela).
Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub
zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w
postaci oddzielnych produktów leczniczych i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na
produkt leczniczy złożony o odpowiedniej mocy.
Tikagrelor
Tikagrelor wykazuje działanie inhibicyjne wobec transportera BCRP, co prowadzi do 2,6-
krotnego wzrostu AUC rozuwastatyny i może zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii. Należy
starannie rozważyć korzyści wynikające z profilaktyki poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-
naczyniowych wynikających ze stosowania rozuwastatyny w kontekście potencjalnego ryzyka
związanego z podwyższonym stężeniem rozuwastatyny w osoczu.W niektórych przypadkach jednoczesne
stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia stężenia
kinazy kreatynowej (CPK) i rabdomiolizy.
Inhibitory białek transportujących
Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportujących, między innymi dla transportera
wychwytu wątrobowego OATP1B1 i transportera wypływu BCRP. Jednoczesne podawanie produktu
leczniczego Rosulip Plus z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami tych białek transportujących
może prowadzić do zwiększonych stężeń rozuwastatyny w osoczu i do zwiększonego ryzyka miopatii
(patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5, tabela).
Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu prowadziło do 2-krotnego zwiększenia Cmax i AUC
rozuwastatyny (patrz punkt 4.4). Na podstawie danych uzyskanych w badaniach specyficznych interakcji
nie należy spodziewać się istotnych interakcji farmakokinetycznych z fenofibratem, choć może wystąpić
interakcja farmakodynamiczna.
Gemfibrozyl, fenofibrat, inne fibraty i niacyna (kwas nikotynowy) w dawkach zmniejszających stężenie
lipidów (• lub = 1 g/dobę) zwiększają ryzyko miopatii, gdy są podawane jednocześnie z inhibitorami
reduktazy HMG-CoA, prawdopodobnie dlatego, że mogą powodować miopatię gdy są podawane
oddzielnie. U tych pacjentów zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg rozuwastatyny.
Lekarze powinni pamiętać, że u pacjentów otrzymujących fenofibrat i ezetymib istnieje ryzyko kamicy
żółciowej i choroby pęcherzyka żółciowego (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli istnieje podejrzenie kamicy
żółciowej u pacjenta otrzymującego ezetymib i fenofibrat, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego a
wymienioną terapię należy przerwać (patrz punkt 4.8). Jednoczesne podawanie fenofibratu lub
gemfibrozylu nieznacznie zwiększało całkowite stężenia ezetymibu (odpowiednio o 1,5 i 1,7 razy). Nie
badano jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi fibratami. Fibraty mogą zwiększać wydzielanie
cholesterolu do żółci, prowadząc do kamicy żółciowej. Czasami w badaniach na zwierzętach ezetymib
zwiększał zawartość cholesterolu w żółci w pęcherzyku żółciowym, choć nie u wszystkich gatunków
(patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka rozwoju kamicy związanego z terapeutycznym
stosowaniem ezetymibu.
Kwas fusydowy: Nie przeprowadzono badań interakcji rozuwastatyny z kwasem fusydowym.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone gdy podawany ogólnoustrojowo
kwas fusydowy jest stosowany jednocześnie ze statynami. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego,
czy ma ona charakter farmakodynamiczny czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny, jak
i farmakokinetyczny) nie jest jeszcze znany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym
kilku zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących to skojarzenie leków.
Jeśli podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie rozuwastatyną należy przerwać na cały okres
przyjmowania kwasu fusydowego. Patrz także punkt 4.4.
Inne interakcje
Leki zobojętniające
Jednoczesne podawanie rozuwastatyny z zawiesiną zobojętniającą, zawierającą wodorotlenek magnezu i
glinu prowadziło do zmniejszenia stężeń rozuwastatyny w osoczu o około 50%. Efekt ten ulegał
osłabieniu, gdy lek zobojętniający podawano 2 godziny po podaniu rozuwastatyny. Kliniczne znaczenie
tej interakcji nie było badane.
Jednoczesne podawanie leku zobojętniającego zmniejszało tempo wchłaniania ezetymibu, ale nie miało
wpływu na biodostępność ezetymibu. Uważa się, że to wolniejsze tempo wchłaniania jest klinicznie
nieistotne.
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny prowadziło do zmniejszenia AUC0-t
rozuwastatyny o 20% i do zmniejszenia Cmax rozuwastatyny o 30%. Interakcja ta może być spowodowana
nasileniem perystaltyki jelit przez erytromycynę.
Enzymy cytochromu P450
Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że rozuwastatyna nie jest ani inhibitorem ani induktorem
izoenzymów cytochromu P450. Ponadto rozuwastatyna jest słabym substratem dla tych izoenzymów. W
związku z tym nie należy spodziewać się interakcji lekowych wynikających z metabolizmu z udziałem
cytochromu P450. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji między rozuwastatyną a flukonazolem
(inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) ani ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów cytochromu P450
metabolizujących leki. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między
ezetymibem a lekami, o których wiadomo, że są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 1A2,
2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub N-acetylotransferazę.
Antagoniści witaminy K
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia rozuwastatyną
lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np.
warfaryną lub innymi antykoagulantami z grupy kumaryny) może powodować zwiększenie
międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (International Normalised Ratio; INR). Odstawienie
lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może podawać zmniejszenie INR. W takich sytuacjach pożądane
jest odpowiednie monitorowanie INR.
W badaniu obejmującym 12 dorosłych zdrowych mężczyzn jednoczesne podawanie ezetymibu (10 mg raz
na dobę) nie miało wpływu na biodostępność warfaryny ani na czas protrombinowy. Po wprowadzeniu
leku do obrotu pojawiły się jednak doniesienia o zwiększeniu INR u pacjentów, u których dodawano
ezetymib do warfaryny lub fluindionu. Jeśli produkt leczniczy Rosulip Plus jest dodawany do warfaryny,
innego leku przeciwzakrzepowego z grupy kumaryny lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować
INR (patrz punkt 4.4).
Doustna antykoncepcja/ hormonalna terapia zastępcza (hormone replacement therapy; HRT)
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnego środka antykoncepcyjnego prowadziło do zwiększenia
AUC etynyloestradiolu o 26% i do zwiększenia AUC norgestrelu o 34%. Dobierając dawki doustnych
środków antykoncepcyjnych należy pamiętać o zwiększeniu stężeń tych hormonów w osoczu. Nie ma
danych farmakokinetycznych uzyskanych od osób przyjmujących jednocześnie rozuwastatynę i HRT i
dlatego nie można wykluczyć podobnego efektu. Połączenie to było jednak szeroko stosowane u kobiet w
badaniach klinicznych i było dobrze tolerowane.
W klinicznych badaniach interakcji ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę doustnych środków
antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel).
Kolestyramina
Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejszało średnie pole pod krzywą stężenie – czas (area under
the curve; AUC) dla całkowitego ezetymibu (ezetymib + glukuronid ezetymibu) o około 55%. Interakcja
ta może zmniejszyć dodatkową redukcję stężenia cholesterolu we frakcji lipoprotein o małej gęstości
(low-density lipoprotein; LDL) uzyskiwaną dzięki dodaniu ezetymibu do kolestyraminy (patrz punkt 4.2).
Statyny
Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych, gdy ezetymib podawano
jednocześnie z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub rozuwastatyną.
Inne produkty lecznicze
Na podstawie danych uzyskanych w badaniach specyficznych interakcji nie należy spodziewać się
istotnych klinicznie interakcji między rozuwastatyną a digoksyną.
W klinicznych badaniach interakcji ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę podawanego
jednocześnie dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, glipizydu, tolbutamidu lub midazolamu.
Cymetydyna podawana jednocześnie z ezetymibem nie miała wpływu na biodostępność ezetymibu.
Interakcje wymagające zmiany dawki rozuwastatyny (patrz również Tabela 1 poniżej): Gdy istnieje
konieczność stosowania rozuwastatyny jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, o których
wiadomo, że zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, należy odpowiednio zmodyfikować dawki leku.
Gdy oczekuje się około 2-krotnego lub większego zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę (AUC),
leczenie należy rozpoczynać od dawki rozuwastatyny 5 mg raz na dobę. Maksymalną dawkę dobową
należy dobrać w taki sposób, aby oczekiwana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała ekspozycji
odpowiadającej dobowej dawce rozuwastatyny 40 mg przyjmowanej bez produktów leczniczych
wchodzących z nią w interakcje, na przykład będzie to dawka 20 mg rozuwastatyny w połączeniu z
gemfibrozylem (zwiększenie 1,9-krotne) lub 10 mg rozuwastatyny w połączeniu z
atazanawirem/rytonawirem (zwiększenie 3,1-krotne).
Jeśli zaobserwowano, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie ma
konieczności zmniejszania dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność podczas zwiększania
dawki rozuwastatyny powyżej 20 mg.
Tabela 1 Wpływ jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę
(AUC; w kolejności od najsilniejszego do najsłabszego wpływu) na podstawie opublikowanych
badań klinicznych
2-krotne lub większe niż 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir
(400 mg-100 mg-100 mg) +
woksylaprewir (100 mg) raz na
dobę,15 dni
10 mg, pojedyncza dawka 7,4-krotne ↑
Cyklosporyna 75 mg 2 razy na dobę do
200 mg 2 razy na dobę, 6 miesięcy
10 mg raz na dobę, 10 dni 7,1-krotne ↑
Darolutamid 600 mg 2 razy na dobę
przez 5 dni
5 mg, pojedyncza dawka 5,2-krotny ↑
Regorafenib 160 mg, raz na dobę, 14
dni
5 mg, pojedyncza dawka 3,8-krotny ↑
Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg
raz na dobę przez 8 dni
10 mg, pojedyncza dawka 3,1-krotne ↑
Roksadustat 200 mg, co drugi dzień 10 mg, pojedyncza dawka 2,9-krotnie ↑
Welpataswir 100 mg raz na dobę 10 mg, dawka pojedyncza 2,7-krotne (↑)
Momelotinib 200 mg raz na dobę przez
6 dni
10 mg, pojedyncza dawka 2,7-krotnie ↑
Tikagrelor 90 mg 2 razy na dobę przez
dwa dni
10 mg, pojedyncza dawka 2,6-krotnie ↑
Ombitaswir 25 mg / parytaprewir 150
mg / rytonawir 100 mg raz na dobę /
dazabuwir 400 mg dwa razy na dobę,
14 dni
5 mg, dawka pojedyncza 2,6-krotne (↑)
Teryflunomid, Leflunomid Brak danych 2,5-krotne ↑
Grazoprewir 200 mg / elbaswir 50 mg
raz na dobę, 11 dni
10 mg, dawka pojedyncza 2,3-krotne (↑)
Glekaprewir 400 mg / pibrentaswir 120
mg raz na dobę, 7 dni
5 mg raz na dobę, 7 dni 2,2-krotne (↑)
Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg 2
razy na dobę, 17 dni
20 mg raz na dobę, 7 dni 2,1-krotne ↑
Kapmatynib 400 mg dwa ray na dobę 10 mg, pojedyncza dawka 2,1-krotne ↑
Klopidogrel w dawce nasycającej 300
mg a następnie 75 mg po 24 godzinach
20 mg, pojedyncza dawka 2-krotne ↑
Fostamatinib 100 mg dwa razy na dobę 20 mg, pojedyncza dawka 2,0-krotne ↑
Tafamidis 61 mg dwa razy na dobę w
dniach 1 i 2, a następnie raz na dobę w
dniach od 3 do 9
10 mg, pojedyncza dawka 2-krotne ↑
Mniej niż 2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Febuksostat 120 mg raz na dobę 10 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotne ↑
Gemfibrozyl 600 mg 2 razy na dobę, 7
dni
80 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotne↑
Eltrombopag 75 mg raz na dobę, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,6-krotne ↑
Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg 2
razy na dobę, 7 dni
10 mg raz na dobę, 7 dni 1,5-krotne ↑
Typranawir 500 mg/rytonawir 200 mg
2 razy na dobę, 11 dni
10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotne ↑
Dronedaron 400 mg 2 razy na dobę niedostępny 1,4-krotne ↑
Itrakonazol 200 mg raz na dobę, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotne ↑**
Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Erytromycyna 500 mg 4 razy na dobę,
7 dni
80 mg, pojedyncza dawka 20% ↓
Bajkalina 50 mg 3 razy na dobę, 14 dni 20 mg, pojedyncza dawka 47% ↓
*Dane przedstawione jako zmiana o x razy oznaczają prosty stosunek między jednoczesnym podawaniem
obu leków a podawaniem samej rozuwastatyny. Dane przedstawione jako zmiana procentowa oznaczają
procentową różnicę względem samej rozuwastatyny.
Zwiększenie oznaczono jako“↑”, zmniejszenie jako “↓” .
**Przeprowadzono kilka badań interakcji z różnymi dawkami rozuwastatyny, tabela przedstawia
najistotniejszy wskaźnik.
AUC = pole powierzchni pod krzywą zmian stężenia leku w czasie (ang. area under curve);
Następujące produkty lecznicze/skojarzenia leków nie miały klinicznie istotnego wpływu na stosunek
AUC rozuwastatyny przy jednoczesnym podawaniu:
Aleglitazar 0,3 mg podawany przez 7 dni; Fenofibrat 67 mg podawany 3 razy na dobę przez 7 dni;
Flukonazol 200 mg podawany raz na dobę przez 11 dni; Fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg
podawane 2 razy na dobę przez 8 dni; Ketokonazol 200 mg podawany 2 razy na dobę przez 7 dni;
Ryfampicyna 450 mg podawana raz na dobę przez 7 dni; Silymaryna 140 mg podawana 3 razy na dobę
przez 5 dni.
Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany
w dawkowaniu, jeśli są potrzebne należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci
oddzielnych produktów leczniczych i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na produkt
leczniczy złożony o odpowiedniej mocy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane występujące po zastosowaniu rozuwastatyny są zwykle łagodne i przemijające. W
kontrolowanych badaniach klinicznych z powodu reakcji niepożądanych przerywano leczenie u mniej niż
4% pacjentów leczonych rozuwastatyną.
W badaniach klinicznych trwających do 112 tygodni ezetymib w dawce 10 mg na dobę podawano w
monoterapii u 2 396 pacjentów, w połączeniu ze statyną u 11 308 pacjentów a w połączeniu z
fenofibratem u 185 pacjentów. Reakcje niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Całkowita
częstość występowania objawów niepożądanych była podobna dla ezetymibu i dla placebo. Również
częstość przerywania leczenia z powodu objawów niepożądanych była porównywalna dla ezetymibu i
placebo.
Według dostępnych danych w badaniach klinicznych połączenie rozuwastatyny i ezetymibu stosowano u
1 200 pacjentów. Jak podaje opublikowane piśmiennictwo, najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi
związanymi z leczeniem skojarzonym rozuwastatyną i ezetymibem są: zwiększenie aktywności
aminotransferaz wątrobowych, dolegliwości żołądkowo-jelitowe i bóle mięśni. Są to znane objawy
niepożądane tych substancji czynnych. W odniesieniu do objawów niepożądanych nie można jednak
wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetymibem (patrz punkt 5.2).
Tabelaryczne zestawienie zdarzeń niepożądanych
Częstości występowania zdarzeń niepożądanych uszeregowano w następujący sposób: Często (• 1/100 do
• 1/10); niezbyt często (• 1/1 000 do • 1/100); rzadko (• 1/10 000 do • 1/1 000); bardzo rzadko (• 1/10
000); częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).
13
Rzadko: trombocytopenia2
Częstość nieznana: trombocytopenia3
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy2
Częstość nieznana: nadwrażliwość,w tym wysypka, pokrzywka, anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy 3
Często: cukrzyca1, 2
Niezbyt często: zmniejszenie apetytu3
Częstość nieznana: depresja2, 3
Często: bóle głowy2, 3 , zawroty głowy2
Niezbyt często: parestezje3
Bardzo rzadko: polineuropatia 2, utrata pamięci2
Częstość nieznana: neuropatia obwodowa2 zaburzenia snu (w tym bezsenność i koszmary senne) 2 zawroty głowy3, miastenia
Częstość nieznana: miastenia oczna
Niezbyt często: uderzenia gorąca3; nadciśnienie3
Niezbyt często: kaszel3
Częstość nieznana: kaszel2, duszność2,3
Często: zaparcia2, nudności2, bóle brzucha2,3 biegunka3; wzdęcia3
Niezbyt często: dyspepsja3; refluks żołądkowoprzełykowy3; nudności3 suchość w ustach3; zapalenie żołądka3
Rzadko: zapalenie trzustki2
Częstość nieznana: biegunka2 zapalenie trzustki3; zaparcia3
14
Rzadko: zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych2
Bardzo rzadko: żółtaczka2, zapalenie wątroby2
Częstość nieznana: zapalenie wątroby3, kamica żółciowa3, zapalenie pęcherzyka żółciowego3
Niezbyt często: świąd skóry2,3, wysypka2,3, pokrzywka2,3
Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona2, , reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) 2, rumień wielopostaciowy3
Często: bóle mięśni2,3
Niezbyt często: bóle stawów3; kurcze mięśni3; ból szyi3,ból pleców3; osłabienie mięśni3; ból kończyny3
Rzadko: miopatia (w tym zapalenie mięśni) 2, rabdomioliza 2 zespół toczniopodobny 2, pęknięcie mięśni 2
Bardzo rzadko: bóle stawów2
Częstość nieznana: immunozależna miopatia martwicza2, zaburzenia ścięgien, czasami powikłane pęknięciem2, miopatia/rabdomioliza 3 (patrz punkt 4.4)
Bardzo rzadko: krwiomocz2
Bardzo rzadko: ginekomastia2
Często: osłabienie2 zmęczenie3
Niezbyt często: ból w klatce piersiowej3, ból3 osłabienie3; obrzęki obwodowe3
Częstość nieznana: obrzęki2
Często: zwiększenie aktywności ALAT i/lub AspAT3
Niezbyt często: zwiększenie aktywności CPK we krwi3; zwiększenie aktywności gammaglutamylotrans ferazy3; nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby3
15
1 Częstość zależeć będzie od obecności lub nieobecności czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na
czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI>30 kg/m2, zwiększenie stężenia trójglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie) –
dla rozuwastatyny.
2 Profil działań niepożądanych dla rozuwastatyny na podstawie danych z badań klinicznych i bogatego
doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu.
3 Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych ezetymibu (w monoterapii lub w
skojarzeniu ze statyną) lub ezetymibu zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu, podawanego w monoterapii
lub ze statyną. Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych ezetymibem (n = 2 396) i z
częstością większą niż przy stosowaniu placebo (n =1 159) lub
u pacjentów leczonych ezetymibem w połączeniu ze statyną (n = 11 308) i z częstością większą niż przy
stosowaniu samej statyny (n = 9 361). Działania niepożądane po wprowadzeniu produktu do obrotu
uzyskano z raportów dotyczących ezetymibu podawanego w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania polekowych
reakcji niepożądanych zależy od dawki.
Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie
pochodzenia kanalikowego. Zmianę wyniku badania białka w moczu z nieobecności białka lub obecności
ilości śladowych na ++ lub więcej obserwowano u < 1% pacjentów w pewnym momencie leczenia dawką
10 mg lub 20 mg i u około 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg. Niewielkie zwiększenie występowania
zmiany wyników z nieobecności białka lub obecności ilości śladowych na + obserwowano przy dawce 20
mg. W większości przypadków białkomocz zmniejsza się lub znika spontanicznie przy dalszym leczeniu.
Przegląd dotychczasowych danych uzyskanych w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do
obrotu nie wykazał związku przyczynowego między białkomoczem a ostrą lub postępującą chorobą nerek.
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, przy czym dane z badań klinicznych
wskazują, że częstość występowania krwiomoczu jest niewielka.
Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, a zwłaszcza w dawkach > 20 mg,
opisywano oddziaływanie na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię (w tym zapalenie mięśni) i
rzadko rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek.
U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności CK;
większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca. Jeśli aktywność CK będzie
zwiększona (• 5 × górna granica normy), leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).
Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u niewielkiej liczby pacjentów
przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności aminotransferaz;
większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca.
Przy stosowaniu niektórych statyn opisywano następujące zdarzenia niepożądane:
• Zaburzenia seksualne
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie przy długotrwałej terapii (patrz
punkt 4.4)
Częstości zgłaszania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń nerkowych i ciężkich zdarzeń wątrobowych
(polegających głównie na zwiększeniu aktywności aminotransferaz wątrobowych) są większe przy dawce
rozuwastatyny 40 mg.
Wyniki badań laboratoryjnych
16
W kontrolowanych badaniach klinicznych oceniających monoterapię częstość występowania klinicznie
istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ALAT i/lub ASPAT ≥ 3 × górna granica
normy) była podobna dla ezetymibu (0,5%) i placebo (0,3%). W badaniach oceniających terapię
skojarzoną częstość ta wynosiła 1,3% u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu ze statyną i 0,4%
u pacjentów leczonych samą statyną. Zmiany te były zwykle bezobjawowe, nie wiązały się z cholestazą i
powracały do wartości wyjściowych po przerwaniu terapii lub podczas dalszego leczenia (patrz punkt
4.4).
W badaniach klinicznych CPK > 10 × górna granica normy opisywano u 4 z 1 674 (0,2%) pacjentów
otrzymujących sam ezetymib w porównaniu z 1 z 786 (0,1%) pacjentów otrzymujących placebo, 1 z 917
(0,1%) pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę i 4 z 929 (0,4%) pacjentów
otrzymujących samą statynę. Nie stwierdzano częstszego występowania miopatii lub rabdomiolizy w
grupie stosującej ezetymib w porównaniu z odpowiednim ramieniem kontrolnym (placebo lub sama
statyna) (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci poniżej 18
lat (patrz punkt 5.1).
Rozuwastatyna: Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej > 10 × górna granica normy i zwiększenie
występowania objawów mięśniowych po wysiłku lub większej aktywności fizycznej obserwowano
częściej w 52-tygodniowym badaniu klinicznym u dzieci i młodzieży niż u dorosłych. Pod innymi
względami profil bezpieczeństwa rozuwastatyny był podobny u dzieci i młodzieży w porównaniu z
dorosłymi.
Ezetymib:
Dzieci i młodzież (6-17 lat)
W badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6 do 10 lat) z heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną
hipercholesterolemią (n = 138), u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem obserwowano
podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3 × GGN) w porównaniu z 0% w grupie placebo. Nie
odnotowano wzrostu CPK (≥ 10 × GGN). Nie zaobserwowano przypadków miopatii.
W odrębnym badaniu obejmującym nastoletnich pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (n = 248) zwiększenie aktywności ALAT i/lub ASPAT (≥ 3 × górna
granica normy) obserwowano u 3% (4 pacjentów) w grupie ezetymibu/symwastatyny w porównaniu z 2%
(2 pacjentów) w grupie monoterapii symwastatyną; odsetki te wynosiły odpowiednio 2% (2 pacjentów) i
0% dla zwiększenia aktywności CPK (≥ 10 × górna granica normy). Nie opisywano przypadków miopatii.
Badanie to nie było skonstruowane do porównania rzadkich polekowych reakcji niepożądanych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Ezetimibum 10 mg + Rosuvastatinum 20 mg (kapsułki twarde)
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Rosulip Plus (numer w rejestrze: 100326661).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń; Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna (E 460) i krzemionka koloidalna; bezwodna (E 551)); Krzemionka koloidalna bezwodna (E 551); Magnezu stearynian (E 572); Powidon (E 1201); Kroskarmeloza sodowa (E 468); Celuloza mikrokrystaliczna (E 460); Mannitol (E 421); Sodu laurylosiarczan (E 514); Hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona (E 463)
- Wieczko: Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelatyna; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelatyna
- Korpus: Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna; Osłonka kapsułki; Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna
- Wieczko i korpus: Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelatyna
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Wieczko); w składzie (Korpus); w składzie (Wieczko i korpus)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę twardą (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty okrągły
Samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, z wieczkiem w kolorze karmelowym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona dwiema tabletkami: jedna biała lub prawie biała, okrągła, płaska tabletka Ezetimibe 10 mg ze ściętymi krawędziami, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedna sztuka białej lub prawie białej, okrągłej tabletki Rosuvastatin 20 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty okrągły nadruk: 5
Rosulip Plus, 5 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze żółtym i korpusem w kolorze białym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie; i jedną białą lub prawie białą, okrągłą, dwuwypukłą tabletką leku Rosuvastatin 5 mg z oznaczeniem „5” po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). Rosulip Plus, 10 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze żółtym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedną białą lub prawie białą, okrągłą tabletką Rosuvastatin 10 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). Rosulip Plus, 20 mg + 10 mg, kapsułki, twarde: samozamykająca się twarda kapsułka żelatynowa typu Coni Snap, bez oznaczeń, wielkości 0, z wieczkiem w kolorze karmelowym i korpusem w kolorze żółtym, wypełniona 2 tabletkami: jedną białą lub prawie białą, okrągłą, płaską i ściętą tabletką Ezetimibe 10 mg, ze stylizowanym znakiem E po jednej stronie tabletki i kodem 612 po drugiej stronie i jedną białą lub prawie białą, okrągłą tabletką Rosuvastatin 20 mg z oznaczeniem po jednej stronie tabletki i bez oznaczenia po drugiej stronie. Długość kapsułki wynosi około 21,7 mm (± 0,5 mm). źródło: ChPL, pkt 3
- biały żółty okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Rosulip Plus nie ma żadnego lub ma jedynie minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie prowadzono badań oceniających wpływ rozuwastatyny i(lub) ezetymibu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny należy jednak pamiętać, że w czasie leczenia mogą występować zawroty głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
71 pozycji, według częstości
- często: cukrzyca1; bóle głowy2; zawroty głowy2; zaparcia2; nudności2; bóle brzucha2,3 biegunka3; wzdęcia3; bóle mięśni2,3; osłabienie2 zmęczenie3; zwiększenie aktywności ALAT i/lub AspAT3
- niezbyt często: zmniejszenie apetytu3; parestezje3; uderzenia gorąca3; nadciśnienie3; kaszel3; dyspepsja3; refluks żołądkowoprzełykowy3; nudności3 suchość w ustach3; zapalenie żołądka3; świąd skóry2,3; wysypka2,3; pokrzywka2,3; bóle stawów3; kurcze mięśni3; ból szyi3; ból pleców3; osłabienie mięśni3; ból kończyny3; ból w klatce piersiowej3; ból3 osłabienie3; obrzęki obwodowe3; zwiększenie aktywności CPK we krwi3; zwiększenie aktywności gammaglutamylotrans ferazy3; nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby3
- rzadko: trombocytopenia2; reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy2; zapalenie trzustki2; zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych2; miopatia (w tym zapalenie mięśni) 2; rabdomioliza 2 zespół toczniopodobny 2; pęknięcie mięśni 2
- bardzo rzadko: polineuropatia 2; utrata pamięci2; żółtaczka2; zapalenie wątroby2; bóle stawów2; krwiomocz2; ginekomastia2
- częstość nieznana: trombocytopenia3; nadwrażliwość, w tym wysypka; pokrzywka; anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy 3; depresja2; neuropatia obwodowa2 zaburzenia snu (w tym bezsenność i koszmary senne) 2 zawroty głowy3; miastenia; miastenia oczna; kaszel2; duszność2,3; biegunka2 zapalenie trzustki3; zaparcia3; zapalenie wątroby3; kamica żółciowa3; zapalenie pęcherzyka żółciowego3; zespół Stevensa-Johnsona2; reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) 2; rumień wielopostaciowy3; immunozależna miopatia martwicza2; zaburzenia ścięgien; czasami powikłane pęknięciem2; miopatia/rabdomioliza 3 (patrz punkt 4.4); obrzęki2
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rosulip Plus
Kiedy nie stosować leku Rosulip Plus:
• jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę, ezetymib lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma chorobę wątroby
• jeśli pacjent ma ciężkie upośledzenie czynności nerek
• jeśli u pacjenta występują powtarzające się, niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni
(miopatia)
• jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (leki stosowane w
wirusowym zakażeniu wątroby zwanym zapaleniem wątroby typu C)
• jeśli pacjent przyjmuje lek zwany cyklosporyną (stosowany na przykład po przeszczepieniu
narządu)
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania
leku Rosulip Plus, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i porozumieć się z
lekarzem. Kobiety powinny unikać zajścia w ciążę w czasie stosowania leku Rosulip Plus
stosując odpowiednie metody zapobiegania ciąży
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Rosulip Plus lub innych
leków zawierających rozuwastatynę.
Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), należy porozumieć się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Rosulip Plus należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli pacjent ma problemy z nerkami
• jeśli pacjent ma problemy z wątrobą
• jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni lub
jeśli u pacjenta lub członków rodziny pacjenta występowały wcześniej choroby mięśni, lub jeśli
wcześniej podczas stosowania innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu
występowały zaburzenia dotyczące mięśni. Należy natychmiast porozumieć się z lekarzem, jeśli
wystąpią niewyjaśnione dolegliwości ze strony mięśni lub bóle mięśni, szczególnie jeśli
towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka. Należy również zgłosić lekarzowi lub
farmaceucie, jeśli występuje stałe osłabienie mięśni.
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).
• jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii). Lekarz ustali
odpowiednią dla pacjenta dawkę leku Rosulip Plus.
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażeń, w tym zakażeń wirusem HIV lub
wirusem zapalenia wątroby typu C, np. lopinawir/rytonawir i/lub atazanawir należy zapoznać
się z punktem “Lek Rosulip Plus a inne leki”.
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność oddechową
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwane fibratami w celu zmniejszenia stężeń cholesterolu.
Należy zapoznać się z punktem “Lek Rosulip Plus a inne leki”.
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność tarczycy)
• jeśli pacjent ma więcej niż 70 lat (ponieważ lekarz powinien ustalić odpowiednią dla pacjenta
dawkę leku Rosulip Plus).
• jeśli pacjent przyjmuje albo przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub w postaci iniekcji
lek zawierający kwas fusydowy (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych). Stosowanie
kwasu fusydowego z lekiem Rosulip Plus może prowadzić do ciężkich uszkodzeń mięśni
(rabdomiolizy).
Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), należy ponownie porozumieć się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem
stosowania leku Rosulip Plus.
W związku ze stosowaniem rozuwastatyny odnotowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w
tym zespół Stevensa-Johnsona i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli
wystąpi którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Rosulip
Plus i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
U niewielkiej liczby osób statyny mogą mieć wpływ na wątrobę. W celu potwierdzenia takiego
działania wykonuje się proste badanie krwi, które pozwala rozpoznać zwiększoną aktywność
enzymów wątrobowych we krwi. Z tego powodu lekarz będzie regularnie zlecał takie badanie krwi
(testy czynności wątroby) w czasie leczenia lekiem Rosulip Plus. Ważne jest, aby zgłaszać się do
lekarza w celu wykonania zalecanych badań laboratoryjnych.
Jeśli pacjent ma cukrzycę lub jest zagrożony ryzykiem rozwoju cukrzycy, w czasie stosowania tego
leku będzie starannie monitorowany przez lekarza. Istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia
rozwojem cukrzycy, jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczy we krwi, nadwagę i wysokie
ciśnienie tętnicze.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Rosulip Plus u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Rosulip Plus a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków:
• Cyklosporyna (stosowana na przykład po przeszczepieniu narządu w celu zapobiegania
odrzucaniu przeszczepionego narządu. Przy jednoczesnym stosowaniu działanie rozuwastatyny
ulega nasileniu). Nie należy przyjmować leku Rosulip Plus w czasie stosowania
cyklosporyny.
• Leki rozrzedzające krew, np. warfaryna, acenokumarol lub fluindion (ich działanie
rozrzedzające krew i ryzyko krwawienia może być większe przy jednoczesnym stosowaniu z
lekiem Rosulip Plus) tikagrelor lub klopidogrel.
• Inne leki zmniejszające stężenia cholesterolu zwane fibratami, zmniejszające również stężenia
trójglicerydów (np. gemfibrozyl i inne fibraty). Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków
działanie rozuwastatyny ulega nasileniu.
• Kolestyramina (lek stosowany również do obniżania poziomu cholesterolu), ponieważ lek ten
ma wpływ na działanie ezetymibu.
• Regorafenib (stosowany w leczeniu raka).
• Darolutamid (stosowany w leczeniu raka).
• Którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w skojarzeniu
z innymi lekami (patrz: Ostrzeżenia i środki ostrożności): rytonawir, lopinawir, atazanawir,
sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir, grazoprewir,
elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir.
• Leki na niestrawność zawierające glin i magnez (stosowane do zobojętniania kwasu w żołądku;
leki te zmniejszają stężenie rozuwastatyny w osoczu). Efekt ten można osłabić przyjmując tego
rodzaju lek 2 godziny po przyjęciu rozuwastatyny.
• Erytromycyna (antybiotyk). Działanie rozuwastatyny ulega osłabieniu przy jednoczesnym
stosowaniu tych leków.
• Kwas fusydowy. Jeśli w leczeniu infekcji bakteryjnej pacjent musi stosować kwas fusydowy w
postaci doustnej lub w postaci wstrzyknięć, należy tymczasowo odstawić lek Rosulip Plus.
Lekarz poinformuje pacjenta kiedy będzie mógł ponownie zacząć stosować lek Rosulip Plus w
bezpieczny sposób. Stosowanie leku Rosulip Plus z kwasem fusydowym może w rzadkich
przypadkach prowadzić do osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu (rabdomioliza). Więcej
informacji na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.
• Doustne środki antykoncepcyjne (pigułka). Stężenia hormonów płciowych wchłanianych z
pigułki ulegają zwiększeniu.
• Kapmatinib (stosowany w leczeniu raka).
• Hormonalna terapia zastępcza (zwiększone stężenia hormonów we krwi).
• Fostamatinib (stosowany w leczeniu obniżonej liczby płytek krwi).
• Febuksostat (stosowany w leczeniu i zapobieganiu wysokich stężeń kwasu moczowego we
krwi),
• Teryflunomid (stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego).
Jeśli pacjent będzie przyjmowany do szpitala lub będzie otrzymywać leczenie z powodu innej
choroby, powinien powiedzieć personelowi medycznemu, że przyjmuje lek Rosulip Plus.
Ciąża i karmienie piersią
Leku Rosulip Plus nie należy stosować, jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub
podejrzewa, że może być w ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie stosowania leku Rosulip Plus,
powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i porozmawiać z lekarzem. W czasie leczenia
lekiem Rosulip Plus kobiety powinny stosować odpowiednie metody zapobiegania ciąży.
Nie należy stosować leku Rosulip Plus w czasie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek
przenika do mleka kobiecego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Rosulip Plus nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy jednak pamiętać, że u niektórych osób mogą występować zawroty głowy po przyjęciu leku
Rosulip Plus. Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, należy skontaktować się z lekarzem zanim
pacjent będzie prowadził samochód lub obsługiwał maszyny.
Lek Rosulip Plus zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę twardą, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić.
Należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku Rosulip Plus i zgłosić się po pomoc
medyczną, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów:
Rzadkie (mogą występować u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
• Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, mogący powodować
trudności w oddychaniu i połykaniu.
• Nietypowe bóle lub dolegliwości ze strony mięśni, utrzymujące się dłużej niż pacjent mógłby
oczekiwać. Rzadko może to prowadzić do potencjalnie zagrażającego życiu uszkodzenia
mięśni, zwanego rabdomiolizą, które wywołuje złe samopoczucie, gorączkę i upośledzenie
czynności nerek.
• Zespół chorobowy podobny do tocznia (w tym wysypka, zaburzenia stawów i wpływ na
komórki krwi).
• Pęknięcie mięśni.
Częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych nie można oszacować częstości
występowania):
• Zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w
środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach
płciowych i w obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą
poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).
• Rumień wielopostaciowy. (zagrażające życiu reakcje alergiczne obejmujące skórę i błony
śluzowe).
Inne możliwe działania niepożądane
Częste (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• Bóle głowy
• Zaparcia
• Mdłości
• Bóle mięśni
• Uczucie osłabienia
• Zawroty głowy
• Cukrzyca. Jest bardziej prawdopodobna, jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczów we
krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze. Lekarz będzie monitorował pacjenta pod tym kątem
w czasie stosowania tego leku.
• Bóle brzucha (bóle żołądka)
• Biegunka
• Wzdęcia (nadmierne gazy w jelitach)
• Uczucie zmęczenia
• Zwiększenie wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi oceniających czynność wątroby
(aminotransferazy)
Niezbyt częste (mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• Wysypka, świąd skóry, pokrzywka
• Może wystąpić zwiększenie ilości białka w moczu – ilość ta zwykle powraca do normy
samoistnie, bez konieczności przerywania leczenia rozuwastatyną
• Zwiększenie wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi oceniających czynność mięśni
(CK)
• Kaszel
• Niestrawność
• Zgaga
• Bóle stawów
• Kurcze mięśni
• Ból szyi
• Zmniejszenie apetytu
• Ból
• Ból w klatce piersiowej
• Uderzenia gorąca
• Wysokie ciśnienie tętnicze
• Uczucie mrowienia
• Suchość w ustach
• Zapalenie żołądka
• Ból pleców
• Osłabienie mięśni
• Ból rąk i nóg
• Obrzęki, szczególnie dłoni i stóp
Rzadkie (mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• Zapalenie trzustki, powodujące silny ból brzucha mogący promieniować do pleców
• Zmniejszenie liczby płytek krwi
Bardzo rzadkie (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)
• Zapalenie wątroby
• Śladowe ilości krwi w moczu
• Uszkodzenie nerwów nóg i rąk (drętwienia)
• Utrata pamięci
• Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia)
Częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych nie można oszacować częstości
występowania)
• Duszność
• Obrzęki (opuchnięcie)
• Zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne
• Zaburzenia seksualne
• Depresja
• Problemy związane z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i/lub duszność lub gorączka
• Uraz ścięgna
• Stałe osłabienie mięśni
• Kamienie żółciowe lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (mogące powodować bóle brzucha,
nudności, wymioty)
• Miastenia ( choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu).
• Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Rosulip Plus jest przeciwwskazany:
− u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (rozuwastatynę, ezetymib) lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
− u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym u pacjentów z niewyjaśnionym trwałym
zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy i ponad 3-krotnym zwiększeniem ponad
normę aktywności którejkolwiek z aminotransferaz w surowicy.
− w czasie ciąży i karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących odpowiednich
metod zapobiegania ciąży.
− u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny • 30 mL/min).
− u pacjentów z miopatią.
− u pacjentów otrzymujących jednocześnie sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (patrz punkt 4.5).
− u pacjentów przyjmujących jednocześnie cyklosporynę.
(Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2.)
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny występowały ciężkie skórne działania niepożądane w tym zespół
Stevensa-Johnsona (SJS ang. Stevens-Johnson syndrome) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogące zagrażać życiu
lub zakończyć się zgonem (patrz punkt 4.8). Przepisując lek, należy poinformować pacjenta o
przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie go obserwować w
czasie leczenia. Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na wystąpienie tych reakcji, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Rosulip Plus i rozważyć alternatywne leczenie.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku Rosulip Plus,
nie należy nigdy ponownie stosować tego leku u tego pacjenta.
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu leczniczego Rosulip Plus. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.
Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną w jakichkolwiek dawkach, a zwłaszcza w dawkach > 20 mg,
opisywano oddziaływanie ma mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię, i rzadko rabdomiolizę.
Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu opisywano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Rabdomiolizę
opisywano jednak bardzo rzadko przy stosowaniu ezetymibu w monoterapii i bardzo rzadko przy
stosowaniu ezetymibu dodatkowo do innych leków, o których wiadomo, że wiążą się ze zwiększonym
ryzykiem rabdomiolizy. Jeśli na podstawie objawów mięśniowych podejrzewa się miopatię lub jeśli
miopatia zostanie potwierdzona badaniem kinazy kreatynowej, należy natychmiast odstawić ezetymib,
każdą statynę i każdy z leków, o którym wiadomo, że wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rabdomiolizy.
Wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie należy poinformować o ryzyku wystąpienia miopatii
oraz o konieczności niezwłocznego zgłaszania wszelkich niewyjaśnionych bólów mięśni, tkliwości lub
osłabienia mięśni (patrz punkt 4.8).
Myasthenia gravis, miastenia oczna
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu leczniczego Rosulip Plus. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.
Oznaczanie kinazy kreatynowej
Nie powinno się oznaczać kinazy kreatynowej (ang. creatine kinase; CK) po intensywnym wysiłku
fizycznym lub gdy występują inne możliwe przyczyny zwiększenia aktywności CK, gdyż może to
utrudnić interpretację wyników.
Jeśli aktywność CK jest istotnie zwiększona w badaniu wyjściowym (> 5 razy ponad górną granicę
normy), w ciągu 5-7 dni należy wykonać badanie potwierdzające. Jeśli powtórne badania potwierdzą
wyjściowy poziom CK > 5 razy ponad górną granicę normy, nie należy włączać leku.
Przed leczeniem
Produkt leczniczy Rosulip Plus, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy przepisywać
ostrożnie pacjentom z czynnikami predysponującymi do miopatii/rabdomiolizy. Do takich czynników
należą:
− upośledzenie czynności nerek
− niedoczynność tarczycy
− wrodzone choroby mięśni w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym
− toksyczny wpływ na mięśnie innego inhibitora reduktazy HMG-CoA lub fibratu w wywiadzie
− nadużywanie alkoholu
− wiek • 70 lat
− sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężeń rozuwastatyny w osoczu (patrz punkt 5.2)
− jednoczesne przyjmowanie fibratów.
U takich pacjentów należy ocenić ryzyko związane z leczeniem w odniesieniu do możliwych korzyści i
zaleca się monitorowanie kliniczne. Jeśli aktywność CK jest wyjściowo istotnie zwiększona (> 5 razy
ponad górną granicę normy), nie należy rozpoczynać leczenia.
W czasie leczenia
Należy prosić pacjentów, aby natychmiast zgłaszali niewyjaśnione bóle mięśni, osłabienie mięśni lub
kurcze mięśni, szczególnie, jeśli towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów
należy oznaczać aktywność CK. Terapię należy przerwać, jeśli aktywność CK będzie znacznie
zwiększona (> 5 × górna granica normy) lub jeśli objawy ze strony mięśni będą nasilone i będą
powodować codzienny dyskomfort (nawet jeśli aktywność CK będzie • 5 ×górna granica normy). Nie jest
wymagana rutynowa kontrola aktywności CK u pacjentów bezobjawowych.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immune-
mediated necrotising myopathy, IMNM) w trakcie lub po zakończeniu leczenia statynami, w tym
rozuwastatyną.
IMNM klinicznie charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych i zwiększoną aktywnością kinazy
kreatynowej w surowicy, utrzymujących się pomimo przerwania leczenia statyną.
W badaniach klinicznych nie uzyskano dowodów na nasilone działanie na mięśnie szkieletowe u
niewielkiej liczby pacjentów, którym podawano rozuwastatynę wraz z innym lekiem. Obserwowano
jednak zwiększenie częstości występowania zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów otrzymujących inne
inhibitory reduktazy HMG-CoA jednocześnie z pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym gemfibrozyl,
cyklosporynę, kwas nikotynowy, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy i antybiotyki
makrolidowe. Gemfibrozyl zwiększa ryzyko miopatii, gdy jest podawany jednocześnie z niektórymi
inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Dlatego nie zaleca się łączenia produktu leczniczego Rosulip Plus i
gemfibrozylu. Należy starannie rozważyć korzyści z dodatkowych zmian w stężeniach lipidów
uzyskanych dzięki połączeniu produktu leczniczego Rosulip Plus z fibratami lub niacyną, biorąc pod
uwagę potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem takiej terapii skojarzonej.
Produktu leczniczego Rosulip Plus nie należy stosować u pacjentów z ostrymi, ciężkimi zaburzeniami lub
stanami sugerującymi miopatię lub predysponującymi do rozwoju niewydolności nerek na tle
rabdomiolizy (np. sepsa, hipotonia, poważna operacja chirurgiczna, uraz, ciężkie zaburzenia
metaboliczne, endokrynologiczne lub elektrolitowe; lub niekontrolowane napady padaczkowe).
Kwas fusydowy
Produktu leczniczego Rosulip Plus nie należy stosować w skojarzeniu z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których
ogólnoustrojowe zastosowanie kwasu fusydowego uważa się za niezbędne, leczenie statyną należy
przerwać do czasu zakończenia leczenia kwasem fusydowym. Zgłaszano przypadki wystąpienia
rabdomiolizy (w tym niektóre zakończone zgonem) u pacjentów otrzymujących statynę w skojarzeniu z
kwasem fusydowym (patrz punkt 4.5). Należy zalecić pacjentowi, aby niezwłocznie zasięgnął pomocy
medycznej w przypadku wystąpienia objawów podmiotowych osłabienia mięśni, bólu lub tkliwości.
Leczenie statyną można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach (gdy konieczne jest przedłużone ogólnoustrojowe stosowanie kwasu
fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń) konieczność podania produktu leczniczego Rosulip Plus w
skojarzeniu z kwasem fusydowym należy rozważać wyłącznie w indywidualnych przypadkach i pod
ścisłą kontrolą medyczną.
Wpływ na wątrobę
W kontrolowanych badaniach oceniających jednoczesne podawanie leków, u pacjentów otrzymujących
ezetymib ze statyną obserwowano stopniowe zwiększanie się aktywności aminotransferaz (≥ 3 razy ponad
górną granicę normy).
Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną i 3 miesiące po włączeniu leczenia
rozuwastatyną wykonywać badania czynności wątroby. Jeśli poziom aminotransferaz w surowicy
przekracza ponad 3-krotnie górną granicę normy, rozuwastatynę należy odstawić lub zmniejszyć jej
dawkę.
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią na tle niedoczynności tarczycy lub zespołu nerczycowego,
przed włączeniem leczenia produktem leczniczym Rosulip Plus należy leczyć chorobę podstawową.
Z uwagi na nieznany wpływ zwiększonej ekspozycji na ezetymibu pacjentów z umiarkowanymi lub
ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rosulip Plus
(patrz punkt 5.2).
Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny, w szczególności dawką 40 mg, opisywano
białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie pochodzenia kanalikowego, przy czym w większości
przypadków był on przejściowy lub sporadyczny. Nie stwierdzano, aby białkomocz stanowił zapowiedź
ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8).
Po wprowadzeniu do obrotu ciężkie działania niepożądane związane z nerkami zgłaszane są częściej po
podaniu rozuwastatyny w dawce 40 mg. U pacjentów leczonych rozuwastatyną w dawce
40 mg należy rozważyć ocenę czynności nerek podczas rutynowej kontroli.
Rasa
Farmakokinetyczne badania rozuwastatyny wskazują na zwiększoną ekspozycję u Azjatów w porównaniu
z pacjentami rasy białej (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Inhibitory proteazy
Obserwowano zwiększoną układową ekspozycję na rozuwastatynę u pacjentów otrzymujących
rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w skojarzeniu z rytonawirem. Należy brać
pod uwagę zarówno korzyści ze zmniejszenia stężenia lipidów dzięki zastosowaniu produktu leczniczego
Rosulip Plus u chorych zakażonych wirusem HIV otrzymujących inhibitory proteazy jak i możliwość
zwiększonych stężeń rozuwastatyny w osoczu w momencie włączania i zwiększania dawki rozuwastatyny
u pacjentów leczonych inhibitorami proteazy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z niektórymi
inhibitorami proteazy o ile dawka produktu leczniczego Rosulip Plus nie będzie odpowiednio
modyfikowana (patrz punkty 4.2 i 4.5).
Śródmiąższowa choroba płuc
Podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie w terapii długoterminowej, opisywano pojedyncze
przypadki śródmiąższowej choroby płuc (patrz punkt 4.8). Jej objawami mogą być: duszność, suchy
kaszel i pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, utrata masy ciała i gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie,
że u pacjenta rozwija się śródmiąższowa choroba płuc, terapię statyną należy przerwać.
Cukrzyca
Niektóre dane sugerują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/L, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej
zgodnie z lokalnymi wytycznymi.
W przeprowadzonych badaniach JUPITER, całkowita częstość zgłaszanych przypadków występowania
cukrzycy wyniosła 2,8% u pacjentów przyjmujących rozuwastatynę oraz 2,3% u pacjentów
przyjmujących placebo, u większości pacjentów z cukrzycą stężenie glukozy na czczo wynosiło od 5,6 do
6,9 mmol/L.
Fibraty
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie z fibratami.
Jeśli istnieje podejrzenie kamicy żółciowej u pacjenta otrzymującego produkt leczniczy Rosulip Plus w
połączeniu z fenofibratem, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego a wymienioną terapię należy
przerwać (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Leki przeciwzakrzepowe
Jeśli produkt leczniczy Rosulip Plus jest dodawany do warfaryny, innego leku przeciwzakrzepowego z
grupy kumaryny lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować międzynarodowy wskaźnik
znormalizowany (International Normalised Ratio; INR) (patrz punkt 4.5).
Cyklosporyna
Patrz punkt 4.3 i 4.5.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci poniżej 18
lat i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Choroba wątroby i alkohol
Produkt leczniczy Rosulip Plus należy stosować ostrożnie u pacjentów spożywających nadmierne ilości
alkoholu i(lub) mających w wywiadzie chorobę wątroby.
Rosulip Plus zawiera sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę twardą, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeciwwskazania
Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego leczenia rozuwastatyną i cyklosporyną wartości AUC rozuwastatyny były średnio
7 razy większe niż wartości obserwowane u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.3). Jednoczesne
stosowanie tych leków nie miało wpływu na stężenia cyklosporyny w osoczu.
Podawanie produktu leczniczego Rosulip Plus jednocześnie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
W badaniu 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki, mających klirens kreatyniny > 50 mL/min, będących na
stałej dawce cyklosporyny, podanie pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu powodowało zwiększenie
średniego AUC dla całkowitego ezetymibu o 3,4 razy (zakres od 2,3 do 7,9) w porównaniu ze zdrową
populacją kontrolną z innego badania otrzymującą sam ezetymib (n = 17). W innym badaniu pacjent z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek po transplantacji nerki, otrzymujący cyklosporynę i szereg innych
leków wykazywał 12-krotnie większą ekspozycję na całkowity ezetymib w porównaniu z równoległą
grupą kontrolną otrzymującą sam ezetymib. W badaniu prowadzonym w układzie naprzemiennym w 2
okresach czasu, obejmującym 12 zdrowych ochotników, codzienne podawanie 20 mg ezetymibu przez 8
dni wraz z pojedynczą dawką 100 mg cyklosporyny w dniu 7. powodowało zwiększenie AUC
cyklosporyny średnio o 15 % (zakres od zmniejszenia o 10 % do zwiększenia o 51 %) w porównaniu z
samym podaniem pojedynczej dawki 100 mg cyklosporyny. Nie przeprowadzono żadnego
kontrolowanego badania oceniającego wpływ jednoczesnego podawania ezetymibu na ekspozycję na
cyklosporynę u pacjentów po transplantacji nerki.
Połączenia niezalecane
Inhibitory proteazy
Mimo iż dokładny mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy
może silnie zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę (patrz punkt 4.5, tabela). Na przykład, w pewnym
badaniu farmakokinetycznym jednoczesne podanie u zdrowych ochotników 10 mg rozuwastatyny i
produktu leczniczego złożonego zawierającego 2 inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru / 100 mg
rytonawiru) wiązało się z około 3-krotnym zwiększeniem AUC i 7-krotnym zwiększeniem Cmax
rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i niektórych połączeń inhibitorów proteazy można
rozważać po starannie przemyślanej modyfikacji dawki rozuwastatyny z uwzględnieniem oczekiwanego
zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5, tabela).
Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub
zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w
postaci oddzielnych produktów leczniczych i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na
produkt leczniczy złożony o odpowiedniej mocy.
Tikagrelor
Tikagrelor wykazuje działanie inhibicyjne wobec transportera BCRP, co prowadzi do 2,6-
krotnego wzrostu AUC rozuwastatyny i może zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii. Należy
starannie rozważyć korzyści wynikające z profilaktyki poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-
naczyniowych wynikających ze stosowania rozuwastatyny w kontekście potencjalnego ryzyka
związanego z podwyższonym stężeniem rozuwastatyny w osoczu.W niektórych przypadkach jednoczesne
stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia stężenia
kinazy kreatynowej (CPK) i rabdomiolizy.
Inhibitory białek transportujących
Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportujących, między innymi dla transportera
wychwytu wątrobowego OATP1B1 i transportera wypływu BCRP. Jednoczesne podawanie produktu
leczniczego Rosulip Plus z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami tych białek transportujących
może prowadzić do zwiększonych stężeń rozuwastatyny w osoczu i do zwiększonego ryzyka miopatii
(patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5, tabela).
Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu prowadziło do 2-krotnego zwiększenia Cmax i AUC
rozuwastatyny (patrz punkt 4.4). Na podstawie danych uzyskanych w badaniach specyficznych interakcji
nie należy spodziewać się istotnych interakcji farmakokinetycznych z fenofibratem, choć może wystąpić
interakcja farmakodynamiczna.
Gemfibrozyl, fenofibrat, inne fibraty i niacyna (kwas nikotynowy) w dawkach zmniejszających stężenie
lipidów (• lub = 1 g/dobę) zwiększają ryzyko miopatii, gdy są podawane jednocześnie z inhibitorami
reduktazy HMG-CoA, prawdopodobnie dlatego, że mogą powodować miopatię gdy są podawane
oddzielnie. U tych pacjentów zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg rozuwastatyny.
Lekarze powinni pamiętać, że u pacjentów otrzymujących fenofibrat i ezetymib istnieje ryzyko kamicy
żółciowej i choroby pęcherzyka żółciowego (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli istnieje podejrzenie kamicy
żółciowej u pacjenta otrzymującego ezetymib i fenofibrat, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego a
wymienioną terapię należy przerwać (patrz punkt 4.8). Jednoczesne podawanie fenofibratu lub
gemfibrozylu nieznacznie zwiększało całkowite stężenia ezetymibu (odpowiednio o 1,5 i 1,7 razy). Nie
badano jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi fibratami. Fibraty mogą zwiększać wydzielanie
cholesterolu do żółci, prowadząc do kamicy żółciowej. Czasami w badaniach na zwierzętach ezetymib
zwiększał zawartość cholesterolu w żółci w pęcherzyku żółciowym, choć nie u wszystkich gatunków
(patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka rozwoju kamicy związanego z terapeutycznym
stosowaniem ezetymibu.
Kwas fusydowy: Nie przeprowadzono badań interakcji rozuwastatyny z kwasem fusydowym.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone gdy podawany ogólnoustrojowo
kwas fusydowy jest stosowany jednocześnie ze statynami. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego,
czy ma ona charakter farmakodynamiczny czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny, jak
i farmakokinetyczny) nie jest jeszcze znany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym
kilku zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących to skojarzenie leków.
Jeśli podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie rozuwastatyną należy przerwać na cały okres
przyjmowania kwasu fusydowego. Patrz także punkt 4.4.
Inne interakcje
Leki zobojętniające
Jednoczesne podawanie rozuwastatyny z zawiesiną zobojętniającą, zawierającą wodorotlenek magnezu i
glinu prowadziło do zmniejszenia stężeń rozuwastatyny w osoczu o około 50%. Efekt ten ulegał
osłabieniu, gdy lek zobojętniający podawano 2 godziny po podaniu rozuwastatyny. Kliniczne znaczenie
tej interakcji nie było badane.
Jednoczesne podawanie leku zobojętniającego zmniejszało tempo wchłaniania ezetymibu, ale nie miało
wpływu na biodostępność ezetymibu. Uważa się, że to wolniejsze tempo wchłaniania jest klinicznie
nieistotne.
Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny prowadziło do zmniejszenia AUC0-t
rozuwastatyny o 20% i do zmniejszenia Cmax rozuwastatyny o 30%. Interakcja ta może być spowodowana
nasileniem perystaltyki jelit przez erytromycynę.
Enzymy cytochromu P450
Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że rozuwastatyna nie jest ani inhibitorem ani induktorem
izoenzymów cytochromu P450. Ponadto rozuwastatyna jest słabym substratem dla tych izoenzymów. W
związku z tym nie należy spodziewać się interakcji lekowych wynikających z metabolizmu z udziałem
cytochromu P450. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji między rozuwastatyną a flukonazolem
(inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) ani ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów cytochromu P450
metabolizujących leki. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych między
ezetymibem a lekami, o których wiadomo, że są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 1A2,
2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub N-acetylotransferazę.
Antagoniści witaminy K
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia rozuwastatyną
lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np.
warfaryną lub innymi antykoagulantami z grupy kumaryny) może powodować zwiększenie
międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (International Normalised Ratio; INR). Odstawienie
lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może podawać zmniejszenie INR. W takich sytuacjach pożądane
jest odpowiednie monitorowanie INR.
W badaniu obejmującym 12 dorosłych zdrowych mężczyzn jednoczesne podawanie ezetymibu (10 mg raz
na dobę) nie miało wpływu na biodostępność warfaryny ani na czas protrombinowy. Po wprowadzeniu
leku do obrotu pojawiły się jednak doniesienia o zwiększeniu INR u pacjentów, u których dodawano
ezetymib do warfaryny lub fluindionu. Jeśli produkt leczniczy Rosulip Plus jest dodawany do warfaryny,
innego leku przeciwzakrzepowego z grupy kumaryny lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować
INR (patrz punkt 4.4).
Doustna antykoncepcja/ hormonalna terapia zastępcza (hormone replacement therapy; HRT)
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnego środka antykoncepcyjnego prowadziło do zwiększenia
AUC etynyloestradiolu o 26% i do zwiększenia AUC norgestrelu o 34%. Dobierając dawki doustnych
środków antykoncepcyjnych należy pamiętać o zwiększeniu stężeń tych hormonów w osoczu. Nie ma
danych farmakokinetycznych uzyskanych od osób przyjmujących jednocześnie rozuwastatynę i HRT i
dlatego nie można wykluczyć podobnego efektu. Połączenie to było jednak szeroko stosowane u kobiet w
badaniach klinicznych i było dobrze tolerowane.
W klinicznych badaniach interakcji ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę doustnych środków
antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel).
Kolestyramina
Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejszało średnie pole pod krzywą stężenie – czas (area under
the curve; AUC) dla całkowitego ezetymibu (ezetymib + glukuronid ezetymibu) o około 55%. Interakcja
ta może zmniejszyć dodatkową redukcję stężenia cholesterolu we frakcji lipoprotein o małej gęstości
(low-density lipoprotein; LDL) uzyskiwaną dzięki dodaniu ezetymibu do kolestyraminy (patrz punkt 4.2).
Statyny
Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych, gdy ezetymib podawano
jednocześnie z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub rozuwastatyną.
Inne produkty lecznicze
Na podstawie danych uzyskanych w badaniach specyficznych interakcji nie należy spodziewać się
istotnych klinicznie interakcji między rozuwastatyną a digoksyną.
W klinicznych badaniach interakcji ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę podawanego
jednocześnie dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, glipizydu, tolbutamidu lub midazolamu.
Cymetydyna podawana jednocześnie z ezetymibem nie miała wpływu na biodostępność ezetymibu.
Interakcje wymagające zmiany dawki rozuwastatyny (patrz również Tabela 1 poniżej): Gdy istnieje
konieczność stosowania rozuwastatyny jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, o których
wiadomo, że zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, należy odpowiednio zmodyfikować dawki leku.
Gdy oczekuje się około 2-krotnego lub większego zwiększenia ekspozycji na rozuwastatynę (AUC),
leczenie należy rozpoczynać od dawki rozuwastatyny 5 mg raz na dobę. Maksymalną dawkę dobową
należy dobrać w taki sposób, aby oczekiwana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała ekspozycji
odpowiadającej dobowej dawce rozuwastatyny 40 mg przyjmowanej bez produktów leczniczych
wchodzących z nią w interakcje, na przykład będzie to dawka 20 mg rozuwastatyny w połączeniu z
gemfibrozylem (zwiększenie 1,9-krotne) lub 10 mg rozuwastatyny w połączeniu z
atazanawirem/rytonawirem (zwiększenie 3,1-krotne).
Jeśli zaobserwowano, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie ma
konieczności zmniejszania dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność podczas zwiększania
dawki rozuwastatyny powyżej 20 mg.
Tabela 1 Wpływ jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę
(AUC; w kolejności od najsilniejszego do najsłabszego wpływu) na podstawie opublikowanych
badań klinicznych
2-krotne lub większe niż 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir
(400 mg-100 mg-100 mg) +
woksylaprewir (100 mg) raz na
dobę,15 dni
10 mg, pojedyncza dawka 7,4-krotne ↑
Cyklosporyna 75 mg 2 razy na dobę do
200 mg 2 razy na dobę, 6 miesięcy
10 mg raz na dobę, 10 dni 7,1-krotne ↑
Darolutamid 600 mg 2 razy na dobę
przez 5 dni
5 mg, pojedyncza dawka 5,2-krotny ↑
Regorafenib 160 mg, raz na dobę, 14
dni
5 mg, pojedyncza dawka 3,8-krotny ↑
Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg
raz na dobę przez 8 dni
10 mg, pojedyncza dawka 3,1-krotne ↑
Roksadustat 200 mg, co drugi dzień 10 mg, pojedyncza dawka 2,9-krotnie ↑
Welpataswir 100 mg raz na dobę 10 mg, dawka pojedyncza 2,7-krotne (↑)
Momelotinib 200 mg raz na dobę przez
6 dni
10 mg, pojedyncza dawka 2,7-krotnie ↑
Tikagrelor 90 mg 2 razy na dobę przez
dwa dni
10 mg, pojedyncza dawka 2,6-krotnie ↑
Ombitaswir 25 mg / parytaprewir 150
mg / rytonawir 100 mg raz na dobę /
dazabuwir 400 mg dwa razy na dobę,
14 dni
5 mg, dawka pojedyncza 2,6-krotne (↑)
Teryflunomid, Leflunomid Brak danych 2,5-krotne ↑
Grazoprewir 200 mg / elbaswir 50 mg
raz na dobę, 11 dni
10 mg, dawka pojedyncza 2,3-krotne (↑)
Glekaprewir 400 mg / pibrentaswir 120
mg raz na dobę, 7 dni
5 mg raz na dobę, 7 dni 2,2-krotne (↑)
Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg 2
razy na dobę, 17 dni
20 mg raz na dobę, 7 dni 2,1-krotne ↑
Kapmatynib 400 mg dwa ray na dobę 10 mg, pojedyncza dawka 2,1-krotne ↑
Klopidogrel w dawce nasycającej 300
mg a następnie 75 mg po 24 godzinach
20 mg, pojedyncza dawka 2-krotne ↑
Fostamatinib 100 mg dwa razy na dobę 20 mg, pojedyncza dawka 2,0-krotne ↑
Tafamidis 61 mg dwa razy na dobę w
dniach 1 i 2, a następnie raz na dobę w
dniach od 3 do 9
10 mg, pojedyncza dawka 2-krotne ↑
Mniej niż 2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Febuksostat 120 mg raz na dobę 10 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotne ↑
Gemfibrozyl 600 mg 2 razy na dobę, 7
dni
80 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotne↑
Eltrombopag 75 mg raz na dobę, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,6-krotne ↑
Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg 2
razy na dobę, 7 dni
10 mg raz na dobę, 7 dni 1,5-krotne ↑
Typranawir 500 mg/rytonawir 200 mg
2 razy na dobę, 11 dni
10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotne ↑
Dronedaron 400 mg 2 razy na dobę niedostępny 1,4-krotne ↑
Itrakonazol 200 mg raz na dobę, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotne ↑**
Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku
wchodzącego w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Erytromycyna 500 mg 4 razy na dobę,
7 dni
80 mg, pojedyncza dawka 20% ↓
Bajkalina 50 mg 3 razy na dobę, 14 dni 20 mg, pojedyncza dawka 47% ↓
*Dane przedstawione jako zmiana o x razy oznaczają prosty stosunek między jednoczesnym podawaniem
obu leków a podawaniem samej rozuwastatyny. Dane przedstawione jako zmiana procentowa oznaczają
procentową różnicę względem samej rozuwastatyny.
Zwiększenie oznaczono jako“↑”, zmniejszenie jako “↓” .
**Przeprowadzono kilka badań interakcji z różnymi dawkami rozuwastatyny, tabela przedstawia
najistotniejszy wskaźnik.
AUC = pole powierzchni pod krzywą zmian stężenia leku w czasie (ang. area under curve);
Następujące produkty lecznicze/skojarzenia leków nie miały klinicznie istotnego wpływu na stosunek
AUC rozuwastatyny przy jednoczesnym podawaniu:
Aleglitazar 0,3 mg podawany przez 7 dni; Fenofibrat 67 mg podawany 3 razy na dobę przez 7 dni;
Flukonazol 200 mg podawany raz na dobę przez 11 dni; Fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg
podawane 2 razy na dobę przez 8 dni; Ketokonazol 200 mg podawany 2 razy na dobę przez 7 dni;
Ryfampicyna 450 mg podawana raz na dobę przez 7 dni; Silymaryna 140 mg podawana 3 razy na dobę
przez 5 dni.
Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany
w dawkowaniu, jeśli są potrzebne należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci
oddzielnych produktów leczniczych i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na produkt
leczniczy złożony o odpowiedniej mocy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane występujące po zastosowaniu rozuwastatyny są zwykle łagodne i przemijające. W
kontrolowanych badaniach klinicznych z powodu reakcji niepożądanych przerywano leczenie u mniej niż
4% pacjentów leczonych rozuwastatyną.
W badaniach klinicznych trwających do 112 tygodni ezetymib w dawce 10 mg na dobę podawano w
monoterapii u 2 396 pacjentów, w połączeniu ze statyną u 11 308 pacjentów a w połączeniu z
fenofibratem u 185 pacjentów. Reakcje niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Całkowita
częstość występowania objawów niepożądanych była podobna dla ezetymibu i dla placebo. Również
częstość przerywania leczenia z powodu objawów niepożądanych była porównywalna dla ezetymibu i
placebo.
Według dostępnych danych w badaniach klinicznych połączenie rozuwastatyny i ezetymibu stosowano u
1 200 pacjentów. Jak podaje opublikowane piśmiennictwo, najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi
związanymi z leczeniem skojarzonym rozuwastatyną i ezetymibem są: zwiększenie aktywności
aminotransferaz wątrobowych, dolegliwości żołądkowo-jelitowe i bóle mięśni. Są to znane objawy
niepożądane tych substancji czynnych. W odniesieniu do objawów niepożądanych nie można jednak
wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetymibem (patrz punkt 5.2).
Tabelaryczne zestawienie zdarzeń niepożądanych
Częstości występowania zdarzeń niepożądanych uszeregowano w następujący sposób: Często (• 1/100 do
• 1/10); niezbyt często (• 1/1 000 do • 1/100); rzadko (• 1/10 000 do • 1/1 000); bardzo rzadko (• 1/10
000); częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).
13
Rzadko: trombocytopenia2
Częstość nieznana: trombocytopenia3
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy2
Częstość nieznana: nadwrażliwość,w tym wysypka, pokrzywka, anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy 3
Często: cukrzyca1, 2
Niezbyt często: zmniejszenie apetytu3
Częstość nieznana: depresja2, 3
Często: bóle głowy2, 3 , zawroty głowy2
Niezbyt często: parestezje3
Bardzo rzadko: polineuropatia 2, utrata pamięci2
Częstość nieznana: neuropatia obwodowa2 zaburzenia snu (w tym bezsenność i koszmary senne) 2 zawroty głowy3, miastenia
Częstość nieznana: miastenia oczna
Niezbyt często: uderzenia gorąca3; nadciśnienie3
Niezbyt często: kaszel3
Częstość nieznana: kaszel2, duszność2,3
Często: zaparcia2, nudności2, bóle brzucha2,3 biegunka3; wzdęcia3
Niezbyt często: dyspepsja3; refluks żołądkowoprzełykowy3; nudności3 suchość w ustach3; zapalenie żołądka3
Rzadko: zapalenie trzustki2
Częstość nieznana: biegunka2 zapalenie trzustki3; zaparcia3
14
Rzadko: zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych2
Bardzo rzadko: żółtaczka2, zapalenie wątroby2
Częstość nieznana: zapalenie wątroby3, kamica żółciowa3, zapalenie pęcherzyka żółciowego3
Niezbyt często: świąd skóry2,3, wysypka2,3, pokrzywka2,3
Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona2, , reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) 2, rumień wielopostaciowy3
Często: bóle mięśni2,3
Niezbyt często: bóle stawów3; kurcze mięśni3; ból szyi3,ból pleców3; osłabienie mięśni3; ból kończyny3
Rzadko: miopatia (w tym zapalenie mięśni) 2, rabdomioliza 2 zespół toczniopodobny 2, pęknięcie mięśni 2
Bardzo rzadko: bóle stawów2
Częstość nieznana: immunozależna miopatia martwicza2, zaburzenia ścięgien, czasami powikłane pęknięciem2, miopatia/rabdomioliza 3 (patrz punkt 4.4)
Bardzo rzadko: krwiomocz2
Bardzo rzadko: ginekomastia2
Często: osłabienie2 zmęczenie3
Niezbyt często: ból w klatce piersiowej3, ból3 osłabienie3; obrzęki obwodowe3
Częstość nieznana: obrzęki2
Często: zwiększenie aktywności ALAT i/lub AspAT3
Niezbyt często: zwiększenie aktywności CPK we krwi3; zwiększenie aktywności gammaglutamylotrans ferazy3; nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby3
15
1 Częstość zależeć będzie od obecności lub nieobecności czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na
czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI>30 kg/m2, zwiększenie stężenia trójglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie) –
dla rozuwastatyny.
2 Profil działań niepożądanych dla rozuwastatyny na podstawie danych z badań klinicznych i bogatego
doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu.
3 Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych ezetymibu (w monoterapii lub w
skojarzeniu ze statyną) lub ezetymibu zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu, podawanego w monoterapii
lub ze statyną. Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych ezetymibem (n = 2 396) i z
częstością większą niż przy stosowaniu placebo (n =1 159) lub
u pacjentów leczonych ezetymibem w połączeniu ze statyną (n = 11 308) i z częstością większą niż przy
stosowaniu samej statyny (n = 9 361). Działania niepożądane po wprowadzeniu produktu do obrotu
uzyskano z raportów dotyczących ezetymibu podawanego w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania polekowych
reakcji niepożądanych zależy od dawki.
Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie
pochodzenia kanalikowego. Zmianę wyniku badania białka w moczu z nieobecności białka lub obecności
ilości śladowych na ++ lub więcej obserwowano u < 1% pacjentów w pewnym momencie leczenia dawką
10 mg lub 20 mg i u około 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg. Niewielkie zwiększenie występowania
zmiany wyników z nieobecności białka lub obecności ilości śladowych na + obserwowano przy dawce 20
mg. W większości przypadków białkomocz zmniejsza się lub znika spontanicznie przy dalszym leczeniu.
Przegląd dotychczasowych danych uzyskanych w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do
obrotu nie wykazał związku przyczynowego między białkomoczem a ostrą lub postępującą chorobą nerek.
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, przy czym dane z badań klinicznych
wskazują, że częstość występowania krwiomoczu jest niewielka.
Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, a zwłaszcza w dawkach > 20 mg,
opisywano oddziaływanie na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię (w tym zapalenie mięśni) i
rzadko rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek.
U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności CK;
większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca. Jeśli aktywność CK będzie
zwiększona (• 5 × górna granica normy), leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).
Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u niewielkiej liczby pacjentów
przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności aminotransferaz;
większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca.
Przy stosowaniu niektórych statyn opisywano następujące zdarzenia niepożądane:
• Zaburzenia seksualne
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie przy długotrwałej terapii (patrz
punkt 4.4)
Częstości zgłaszania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń nerkowych i ciężkich zdarzeń wątrobowych
(polegających głównie na zwiększeniu aktywności aminotransferaz wątrobowych) są większe przy dawce
rozuwastatyny 40 mg.
Wyniki badań laboratoryjnych
16
W kontrolowanych badaniach klinicznych oceniających monoterapię częstość występowania klinicznie
istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ALAT i/lub ASPAT ≥ 3 × górna granica
normy) była podobna dla ezetymibu (0,5%) i placebo (0,3%). W badaniach oceniających terapię
skojarzoną częstość ta wynosiła 1,3% u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu ze statyną i 0,4%
u pacjentów leczonych samą statyną. Zmiany te były zwykle bezobjawowe, nie wiązały się z cholestazą i
powracały do wartości wyjściowych po przerwaniu terapii lub podczas dalszego leczenia (patrz punkt
4.4).
W badaniach klinicznych CPK > 10 × górna granica normy opisywano u 4 z 1 674 (0,2%) pacjentów
otrzymujących sam ezetymib w porównaniu z 1 z 786 (0,1%) pacjentów otrzymujących placebo, 1 z 917
(0,1%) pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę i 4 z 929 (0,4%) pacjentów
otrzymujących samą statynę. Nie stwierdzano częstszego występowania miopatii lub rabdomiolizy w
grupie stosującej ezetymib w porównaniu z odpowiednim ramieniem kontrolnym (placebo lub sama
statyna) (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Rosulip Plus u dzieci poniżej 18
lat (patrz punkt 5.1).
Rozuwastatyna: Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej > 10 × górna granica normy i zwiększenie
występowania objawów mięśniowych po wysiłku lub większej aktywności fizycznej obserwowano
częściej w 52-tygodniowym badaniu klinicznym u dzieci i młodzieży niż u dorosłych. Pod innymi
względami profil bezpieczeństwa rozuwastatyny był podobny u dzieci i młodzieży w porównaniu z
dorosłymi.
Ezetymib:
Dzieci i młodzież (6-17 lat)
W badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6 do 10 lat) z heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną
hipercholesterolemią (n = 138), u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem obserwowano
podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3 × GGN) w porównaniu z 0% w grupie placebo. Nie
odnotowano wzrostu CPK (≥ 10 × GGN). Nie zaobserwowano przypadków miopatii.
W odrębnym badaniu obejmującym nastoletnich pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (n = 248) zwiększenie aktywności ALAT i/lub ASPAT (≥ 3 × górna
granica normy) obserwowano u 3% (4 pacjentów) w grupie ezetymibu/symwastatyny w porównaniu z 2%
(2 pacjentów) w grupie monoterapii symwastatyną; odsetki te wynosiły odpowiednio 2% (2 pacjentów) i
0% dla zwiększenia aktywności CPK (≥ 10 × górna granica normy). Nie opisywano przypadków miopatii.
Badanie to nie było skonstruowane do porównania rzadkich polekowych reakcji niepożądanych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Ezetimibum 10 mg + Rosuvastatinum 10 mg | Kapsułki twarde | 264/23 | 100490150 | ChPL: 2026-05-13, Ulotka: — |
| Ezetimibum 10 mg + Rosuvastatinum 20 mg | Kapsułki twarde | 078/24 | 100493905 | ChPL: 2026-05-13, Ulotka: — |