Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Nebivololum 5 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Krospowidon typ A; Poloksamer 188; Powidon K30; Celuloza mikrokrystaliczna; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły średnicy około 9 mm z linią podziału
Tabletki leku Nebivor są białe, okrągłe, dwuwypukłe, ze skrzyżowanymi rowkami dzielącymi po jednej stronie, o średnicy około 9 mm. Tabletkę leku Nebivor można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania farmakodynamiczne wykazały, że nebiwolol 5 mg nie wpływa na czynności psychomotoryczne. U niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy niepożądane (patrz punkt 4.8), w większości związane ze zmniejszeniem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy, zmęczenie lub omdlenia. Należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania innych czynności wymagających wzmożonej uwagi, jeśli wystąpią takie objawy. Wystąpienie tych objawów jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
29 pozycji, według częstości
- często: Bóle głowy; zawroty głowy; parestezje; Duszność; Zaparcia; nudności; biegunka; Zmęczenie; obrzęk
- niezbyt często: Koszmary senne; depresja; Zaburzenia widzenia; Bradykardia; niewydolność serca; spowolnienie przewodzenia przedsionkowokomorowego/blok przedsionkowokomorowy; Niedociśnienie tętnicze; chromanie przestankowe (lub jego nasilenie); Skurcz oskrzeli; Niestrawność; wzdęcia; wymioty; Świąd; wysypka rumieniowa; Impotencja
- bardzo rzadko: Omdlenia; Nasilenie łuszczycy
- częstość nieznana: Obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość; Pokrzywka
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania nebiwololu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” · ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 10 mg (nebiwololu) na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
źródło: „Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg nebiwololu raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Dawka wynosi jedną tabletkę (5 mg) na dobę, najlepiej przyjmowaną o stałej porze każdego dnia. Działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje po l-2 tygodniach leczenia. W rzadkich przypadkach optymalne działanie leku może wystąpić dopiero po 4 tygodniach.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania nebiwololu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka ta może być zwiększona po 1-2 tygodniach do dawki wynoszącej 1/2 tabletki na dobę, następnie do dawki wynoszącej 1 tabletkę na dobę i następnie do dawki wynoszącej 2 tabletki na dobę, aż do osiągnięcia dawki właściwej dla pacjenta.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci z niewydolnością nerek: „Pacjenci z niewydolnością nerek Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 2,5 mg na dobę. W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z niewydolnością wątroby: „Pacjenci z niewydolnością wątroby Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Dlatego, stosowanie leku Nebivor u tych pacjentów jest przeciwwskazane.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Jednocześnie, ze względu na ograniczone doświadczenie u osób w wieku powyżej 75 lat, należy zachować ostrożność i ściśle obserwować pacjentów.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z niewydolnością nerek
„Pacjenci z niewydolnością nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności nerek, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta. Brak doświadczeń u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy • 250 mikromoli/l). Dlatego, stosowanie nebiwololu u tych pacjentów nie jest zalecane.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z niewydolnością wątroby: „Pacjenci z niewydolnością wątroby Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Dlatego, stosowanie leku Nebivor u tych pacjentów jest przeciwwskazane.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawki, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Działanie farmakologiczne nebiwololu może mieć szkodliwy wpływ na ciążę i (lub) na płód/noworodka. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu, wewnątrzmacicznym obumarciem płodu, poronieniem lub porodem przedwczesnym. U płodu i noworodka mogą wystąpić objawy niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie lekami beta-adrenolitycznymi jest konieczne, zalecane są leki wybiórczo blokujące receptory beta1-adrenergiczne. Nie należy stosować nebiwololu podczas ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Badania na zwierzętach wykazały, że nebiwolol przenika do mleka. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Większość beta-adrenolityków, zwłaszcza związki lipofilne, takie jak nebiwolol i jego czynne metabolity, przenika do mleka, chociaż w zmiennych ilościach. Dlatego, nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania nebiwololu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nebiwolol i leki zobojętniające mogą być stosowane jednocześnie pod warunkiem, że Nebivor podawany jest z posiłkiem, a leki zobojętniające pomiędzy posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Jednoczesne spożywanie alkoholu, stosowanie furosemidu lub hydrochlorotiazydu nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Nebivor
Kiedy nie stosować leku Nebivor
• jeśli pacjent ma uczulenie na nebiwolol lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• w przypadku niskiego ciśnienia tętniczego krwi (ciśnienie skurczowe lub „górne”
ciśnienie jest mniejsze niż 90 mmHg)
• w przypadku słabego krążenia krwi w kończynach
• w przypadku bardzo wolnej czynności serca (mniej niż 60 uderzeń na minutę przed
rozpoczęciem przyjmowania tego leku)
• jeśli u pacjenta zdiagnozowano zaburzenia przewodzenia w sercu (takie jak zespół
chorej zatoki lub blok przedsionkowo-komorowy) i pacjent nie ma wszczepionego
rozrusznika
• w przypadku ostrej niewydolności serca lub leczenia dożylnego (przez „kroplówkę”
dożylną) dla wspomożenia pracy serca
• w przypadku poważnych trudności z oddychaniem lub świszczącego oddechu
• jeśli u pacjenta występuje guz nadnerczy zwany phaeochromocytoma
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub zaburzenia czynności wątroby
• w przypadku kwasicy metabolicznej (tak jak u pacjentów z cukrzycą, kiedy stężenie
cukru we krwi staje się zbyt duże i odczyn krwi jest zbyt kwaśny)
• jeśli pacjent stosuje leki zawierające floktafeninę albo sultopryd.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nebivor należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli u pacjenta występuje lub rozwija się którykolwiek z następujących stanów:
• niewydolność serca (niezdolność serca do pompowania krwi w ilości wystarczającej na
potrzeby organizmu)
• łagodny (pierwszego stopnia) blok przedsionkowo-komorowy w sercu
• ból w klatce piersiowej wywołany skurczem tętnic wieńcowych (tzw. dusznica bolesna
typu Prinzmetala lub dusznica bolesna nocna)
• słabe krążenie w kończynach, np. choroba lub objaw Raynauda, bóle podobne do
skurczu mięśni podczas chodzenia
• długotrwałe problemy z oddychaniem
• jeśli pacjent choruje na cukrzycę, ponieważ nebiwolol może maskować objawy
niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemii) i może zwiększać ryzyko ciężkiej
hipoglikemii w razie stosowania z niektórymi rodzajami leków przeciwcukrzycowych
zwanych sulfonylomocznikami (takimi jak np. glikwidon, gliklazyd, glibenklamid,
glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid)
• nadczynność tarczycy, ponieważ lek Nebivor może maskować nieprawidłowo szybką
czynność serca w przebiegu tego zaburzenia
• alergia, ponieważ reakcje alergiczne mogą być bardziej nasilone i może być konieczne
zastosowanie większej ilości leków do ich leczenia
• zmiany skórne określane jako łuszczyca, ponieważ lek Nebivor może zaostrzać objawy
• noszenie soczewek kontaktowych, gdyż lek Nebivor może zmniejszać wydzielanie łez
i powodować suchość oczu.
W takich przypadkach lekarz może dostosować leczenie lub częściej kontrolować pacjenta.
W przypadku planowanej operacji i konieczności zastosowania znieczulenia, ważne jest, aby
pacjent poinformował chirurga lub stomatologa o przyjmowaniu tego leku.
W przypadku zaburzeń czynności nerek, nie należy przyjmować tego leku do leczenia
niewydolności serca. Należy poinformować o tym lekarza.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Nebivor a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, włączając
leki, które wydawane są bez recepty, preparaty ziołowe, witaminy i składniki mineralne
w dużych dawkach.
Należy zawsze poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków jednocześnie z lekiem Nebivor:
• diltiazem lub werapamil (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
lub innych zaburzeń dotyczących serca). Podczas leczenia lekiem Nebivor nie należy
podawać dożylnie werapamilu
• inne leki, nazywane antagonistami wapnia, stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi lub innych zaburzeń dotyczących serca, takie jak amlodypina,
felodypina, lacydypina, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina
• inne leki przeciwnadciśnieniowe lub azotany organiczne stosowane w leczeniu bólu
w klatce piersiowej
• klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna stosowane w leczeniu
wysokiego ciśnienia krwi
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (nieregularna czynność serca), takie
jak chinidyna, hydrochinidyna, amiodaron, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid,
lidokaina, meksyletyna, propafenon
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (stosowane w leczeniu depresji), fenotiazyny
(stosowane w leczeniu psychoz) lub barbiturany (stosowane w leczeniu padaczki)
• leki na cukrzycę, takie jak insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe
• digoksyna lub inne leki nazywane glikozydami naparstnicy (stosowane w leczeniu
niewydolności serca)
• przeciwzapalne leki przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ)
stosowane w przypadku bólu i stanu zapalnego – należy pamiętać, że małe dawki
dobowe kwasu acetylosalicylowego (np. 50 lub 100 mg) stosowanego
przeciwzakrzepowo można bezpiecznie przyjmować z lekiem Nebivor
• leki stosowane w leczeniu astmy, niedrożnego nosa lub pewnych zaburzeń dotyczących
oczu, takich jak jaskra (podwyższone ciśnienie w oku) lub rozszerzenie źrenic
• środki znieczulające: należy zawsze poinformować anestezjologa o zażywaniu leku
Nebivor, zanim pacjent zostanie poddany znieczuleniu
• cymetydyna (stosowana w leczeniu w nadkwaśności żołądka) - lek Nebivor należy
przyjmować podczas posiłku, a leki zobojętniające pomiędzy posiłkami
• leki wpływające na metabolizm nebiwololu, tj. terbinafina (stosowana w przypadku
zakażeń grzybiczych lub drożdżakowych), bupropion (wspomagający zaprzestanie
palenia tytoniu), chlorochina (stosowana w leczeniu malarii lub reumatoidalnego
zapalenia stawów), lewomepromazyna (stosowana w leczeniu psychoz), paroksetyna,
fluoksetyna, tiorydazyna (stosowane w leczeniu depresji)
• amifostyna (lek o działaniu protekcyjnym, stosowany podczas chemio- lub radioterapii)
• baklofen (lek zwiotczający mięśnie)
• meflochina (lek przeciwmalaryczny)
Nebivor z jedzeniem i piciem
Lek Nebivor można zażywać przed, w czasie lub po posiłku, można go również zażywać bez
pokarmu. Tabletkę lub jej części należy połknąć popijając wodą lub innym płynem.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Nie należy stosować leku Nebivor w czasie ciąży, chyba że lekarz zadecydował inaczej.
Karmienie piersią
Nie zaleca się karmienia piersią w przypadku przyjmowania leku Nebivor.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy
planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego
leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn.
Lek może wywoływać zawroty głowy, zmęczenie lub omdlenia, na skutek obniżenia ciśnienia
tętniczego krwi. Jeśli wystąpią takie objawy, NIE NALEŻY prowadzić pojazdów lub
obsługiwać maszyn. Wystąpienie tych objawów jest bardziej prawdopodobne na początku
leczenia lub po zwiększeniu dawki (patrz też punkt 4).
Nebivor zawiera laktozę
Lek Nebivor zawiera 81,66 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Jeśli stwierdzono
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed
przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób) w leczeniu podwyższonego
ciśnienia krwi:
- ból głowy
- zawroty głowy
- zmęczenie
- nietypowy świąd lub uczucie mrowienia
- biegunka
- zaparcia
- nudności
- duszność
- obrzęk rąk lub stóp.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób) w leczeniu
podwyższonego ciśnienia krwi:
- wolna czynność serca lub inne zaburzenia dotyczące serca
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- nieprawidłowe widzenie
- impotencja (trudność w osiągnięciu erekcji)
- odczucia depresyjne
- niestrawność, gazy w żołądku lub jelicie
- wymioty
- wysypka skórna
- ucisk w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech
- koszmary senne.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)
w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi:
- omdlenia
- nasilenie łuszczycy.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- obrzęk naczynioruchowy
- nadwrażliwość
- pokrzywka.
W badaniu klinicznym dotyczącym przewlekłej niewydolności serca obserwowano
następujące działania niepożądane: wolna czynność serca, zawroty głowy, nasilenie
niewydolności serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi (np. uczucie omdlenia podczas nagłego
wstania), nietolerancja leku, nieregularna czynność serca, obrzęk (np. obrzęk w okolicy
kostek).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
- niewydolność wątroby lub zaburzenia czynności wątroby
- ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizody niewyrównanej niewydolności serca
wymagające dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim
- zespół chorej zatoki, w tym blok zatokowo-przedsionkowy
- blok serca drugiego i trzeciego stopnia (bez rozrusznika)
- skurcz oskrzeli oraz astma oskrzelowa w wywiadzie
- ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
- nieleczony guz chromochłonny nadnerczy
- kwasica metaboliczna
- bradykardia (czynność serca < 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia)
- niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie tętnicze krwi < 90 mmHg)
- ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego
- jednoczesne stosowanie floktafeniny i sultoprydu (patrz również punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Patrz również punkt 4.8.
Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą wszystkich leków blokujących receptory
beta-adrenergiczne.
Znieczulenie ogólne
Utrzymująca się blokada receptorów beta-adrenergicznych zmniejsza ryzyko arytmii w czasie
wprowadzenia do znieczulenia oraz intubacji. Jeśli blokada receptorów beta-adrenergicznych jest
przerwana w celu przygotowania pacjenta do zabiegu chirurgicznego, należy przerwać podawanie
beta-adrenolityków co najmniej na 24 godziny przed zabiegiem.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania niektórych środków znieczulających, wpływających
depresyjnie na mięsień sercowy, takich jak cyklopropan, eter lub trichloroetylen. Można zapobiec
wystąpieniu reakcji ze strony nerwu błędnego poprzez dożylne podanie atropiny.
Układ sercowo-naczyniowy
Nie należy stosować leków beta-adrenolitycznych u pacjentów z nieleczoną zastoinową
niewydolnością serca, aż do ustabilizowania się ich stanu.
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczenie beta-adrenolitykami należy przerywać
stopniowo, tj. przez ponad 1-2 tygodnie. W razie konieczności należy w tym samym czasie rozpocząć
leczenie zastępcze, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej.
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą wywoływać bradykardię: jeśli częstość tętna
wynosi poniżej 50-55 uderzeń na minutę w spoczynku i (lub) pacjent odczuwa objawy wskazujące na
bradykardię, dawkę należy zmniejszyć.
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania leków beta-adrenolitycznych:
• u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba lub objaw Raynauda, chromanie
przestankowe), ponieważ może wystąpić zaostrzenie tych zaburzeń;
• u pacjentów z blokiem serca pierwszego stopnia, z powodu wydłużenia przez beta-adrenolityki
czasu przewodzenia;
• u pacjentów z dławicą piersiową typu Prinzmetala z powodu ryzyka niehamowanego skurczu
tętnic wieńcowych za pośrednictwem receptorów alfa: leki blokujące receptory beta-adrenergiczne
mogą zwiększać liczbę i czas trwania napadów dławicowych.
Zwykle nie zaleca się jednoczesnego podawania nebiwololu z antagonistami wapnia typu werapamilu
i diltiazemu, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz z lekami przeciwnadciśnieniowymi
działającymi ośrodkowo; szczegóły przedstawiono w punkcie 4.5.
Metabolizm/układ endokrynologiczny
Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy u pacjentów z cukrzycą. Mimo to należy zachować
ostrożność u tych pacjentów, ponieważ nebiwolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii
(tachykardia, kołatanie serca).
Beta-blokery mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii, jeśli stosuje się je
jednocześnie z pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentom chorym na cukrzycę należy zalecić
dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.5).
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy tachykardii w nadczynności
tarczycy. Nagłe odstawienie produktu leczniczego może nasilić objawy.
Układ oddechowy
U pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc leki blokujące receptory
beta-adrenergiczne należy stosować ostrożnie, ponieważ leki te mogą nasilać zwężenie dróg
oddechowych.
Inne
Pacjenci z łuszczycą w wywiadzie powinni przyjmować beta-adrenolityki jedynie po dokładnym
rozważeniu korzyści i ryzyka.
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny oraz ciężkość
reakcji anafilaktycznych.
Beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez.
Rozpoczęcie leczenia przewlekłej niewydolności serca nebiwololem wymaga regularnej obserwacji.
Dawkowanie i sposób podawania opisane są w punkcie 4.2. Nie należy nagle przerywać leczenia,
chyba że jest to wyraźnie zalecone. Dodatkowe informacje przedstawiono w punkcie 4.2.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Przeciwwskazane leczenie skojarzone
Floktafenina (NLPZ): beta adrenolityki mogą blokować wyrównawcze reakcje sercowo-naczyniowe
związane z niedociśnieniem lub wstrząsem, który może być wywołany przez floktafeninę.
Sultopryd (lek przeciwpsychotyczny): nebiwololu nie należy stosować jednocześnie z sultoprydem,
gdyż zwiększa się ryzyko komorowych zaburzeń rytmu.
Niezalecane leczenie skojarzone
Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid,
lidokaina, meksyletyna, propafenon): może wystąpić nasilony wpływ na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone ujemne działanie inotropowe (patrz punkt 4.4).
Antagoniści wapnia typu werapamilu lub diltiazemu: ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie
przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykiem
może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa,
rylmenidyna): jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo może
nasilić niewydolność serca poprzez zmniejszenie napięcia współczulnego (zmniejszenie częstości
akcji serca i pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń) (patrz punkt 4.4). Nagłe odstawienie
leku, zwłaszcza poprzedzające przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem, może zwiększyć ryzyko
„nadciśnienia z odbicia”.
Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie
Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron): może wystąpić nasilony wpływ na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.
Środki do znieczulenia ogólnego - halogenowe środki wziewne: jednoczesne podawanie leków
blokujących receptory beta-adrenergiczne i środków do znieczulenia ogólnego może tłumić
odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4). Należy stosować ogólną
zasadę unikania nagłego odstawienia leku beta-adrenolitycznego. Anestezjolog powinien być
poinformowany o przyjmowaniu przez pacjenta leku Nebivor.
Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: pomimo że nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy,
jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii (kołatanie serca, tachykardia).
Jednoczesne stosowanie beta-blokerów z pochodnymi sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko
ciężkiej hipoglikemii (patrz punkt 4.4).
Baklofen (lek zwiotczający mięśnie), amifostyna (przeciwnowotworowy lek pomocniczy): jednoczesne
stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi prawdopodobnie nasila zmniejszenie ciśnienia
tętniczego krwi; dlatego należy odpowiednio dostosować dawkę leku przeciwnadciśnieniowego.
Meflochina (lek przeciwmalaryczny): teoretycznie jednoczesne przyjmowanie z lekami blokującymi
receptory beta-adrenergiczne może przyczyniać się do wydłużenia odstępu QTc.
Leczenie skojarzone, które należy wziąć pod uwagę
Glikozydy naparstnicy: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego. Badania kliniczne nebiwololu nie wykazały klinicznych objawów
interakcji. Nebiwolol nie wpływa na kinetykę digoksyny.
Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina,
nikardypina, nimodypina, nitrendypina): jednoczesne stosowanie może zwiększyć ryzyko
niedociśnienia, nie można też wykluczyć zwiększonego ryzyka dalszego pogorszenia czynności
komór serca u pacjentów z niewydolnością serca.
Leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, barbiturany i pochodne
fenotiazyny), azotany organiczne jak również inne leki przeciwnadciśnieniowe: jednoczesne
stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków (działanie addycyjne).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): brak wpływu na obniżające ciśnienie krwi działanie
nebiwololu. Należy pamiętać, że małe dawki dobowe kwasu acetylosalicylowego (np. 50 lub 100 mg)
stosowanego jako lek przeciwzakrzepowy mogą być bezpiecznie przyjmowane z lekiem Nebivor.
Leki sympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może osłabiać działanie leków blokujących
receptory beta-adrenergiczne. Beta-adrenolityki mogą prowadzić do niehamowanej aktywności
alfa-adrenergicznej środków sympatykomimetycznych, zarówno z działaniem alfa- jak i
beta-adrenergicznym (ryzyko nadciśnienia, ciężkiej bradykardii i bloku serca).
Interakcje farmakokinetyczne
Ponieważ w metabolizmie nebiwololu bierze udział izoenzym CYP2D6, jednoczesne stosowanie
substancji hamujących ten enzym, zwłaszcza paroksetyny, fluoksetyny, tiorydazyny, chinidyny,
terbinafiny, bupropionu, chlorochiny i lewomepromazyny, może prowadzić do zwiększonego stężenia
nebiwololu w osoczu, z czym wiąże się zwiększone ryzyko bradykardii i działań niepożądanych.
Jednoczesne stosowanie cymetydyny zwiększa stężenie nebiwololu w osoczu, bez zmiany działania
klinicznego. Jednoczesne podawanie ranitydyny nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu.
Nebiwolol i leki zobojętniające mogą być stosowane jednocześnie pod warunkiem, że Nebivor
podawany jest z posiłkiem, a leki zobojętniające pomiędzy posiłkami.
Jednoczesne stosowanie nebiwololu i nikardypiny nieznacznie zwiększa stężenia obu leków w osoczu,
bez zmiany ich działania klinicznego. Jednoczesne spożywanie alkoholu, stosowanie furosemidu lub
hydrochlorotiazydu nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu. Nebiwolol nie wpływa na
farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Oddzielnie wymieniono objawy niepożądane występujące podczas leczenia nadciśnienia tętniczego
i przewlekłej niewydolności serca ze względu na różnice pomiędzy chorobami podstawowymi.
Nadciśnienie tętnicze
Zgłoszone działania niepożądane wymieniono w tabeli poniżej według klasyfikacji układów
i narządów oraz częstości występowania:
Częstość nieznana: Obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość
Niezbyt często: Koszmary senne, depresja
Często: Bóle głowy, zawroty głowy, parestezje
Bardzo rzadko: Omdlenia
Niezbyt często: Zaburzenia widzenia
7
Niezbyt często: Bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowokomorowego/blok przedsionkowokomorowy
Niezbyt często: Niedociśnienie tętnicze, chromanie przestankowe (lub jego nasilenie)
Często: Duszność
Niezbyt często: Skurcz oskrzeli
Często: Zaparcia, nudności, biegunka
Niezbyt często: Niestrawność, wzdęcia, wymioty
Niezbyt często: Świąd, wysypka rumieniowa
Bardzo rzadko: Nasilenie łuszczycy
Częstość nieznana: Pokrzywka
Niezbyt często: Impotencja
Często: Zmęczenie, obrzęk
Podczas stosowania niektórych leków blokujących receptory beta-adrenergiczne obserwowano także
następujące działania niepożądane: omamy, psychozy, splątanie, oziębienie i zasinienie kończyn,
objaw Raynauda, suchość oczu i zespół oczno-śluzówkowo-skórny typowy dla praktololu.
Beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez.
Przewlekła niewydolność serca
Dostępne są dane dotyczące działań niepożądanych występujących u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca pochodzące z jednego kontrolowanego placebo badania klinicznego z udziałem
1067 pacjentów otrzymujących nebiwolol i 1061 pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu tym
działania niepożądane, których związek z leczeniem oceniano jako możliwy, zostały zgłoszone łącznie
przez 449 pacjentów otrzymujących nebiwolol (42,1%) w porównaniu do 334 pacjentów
otrzymujących placebo (31,5%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów
otrzymujących nebiwolol były bradykardia i zawroty głowy, oba wystąpiły u około 11% pacjentów.
Częstość występowania wśród pacjentów otrzymujących placebo wynosiła odpowiednio około 2%
i 7%.
Stwierdzono następujące częstości występowania działań niepożądanych (których związek z lekiem
oceniano przynajmniej jako możliwy), które uznano za specyficznie związane z leczeniem przewlekłej
niewydolności serca:
8
- nasilenie niewydolności serca wystąpiło u 5,8% pacjentów otrzymujących nebiwolol w
porównaniu do 5,2% pacjentów otrzymujących placebo.
- ortostatyczne niedociśnienie tętnicze odnotowano u 2,1% pacjentów otrzymujących nebiwolol
w porównaniu do 1,0% pacjentów otrzymujących placebo.
- nietolerancja leku wystąpiła u 1,6% pacjentów otrzymujących nebiwolol w porównaniu do
0,8% pacjentów otrzymujących placebo.
- blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia wystąpił u 1,4% pacjentów otrzymujących
nebiwolol w porównaniu do 0,9% pacjentów otrzymujących placebo.
- obrzęki kończyn dolnych odnotowano u 1,0% pacjentów otrzymujących nebiwolol
w porównaniu do 0,2% pacjentów otrzymujących placebo.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.