Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 6 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Bezsennośćwskazanie z ChPL źródło: „Występowanie któregoś z poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przejściowe uczucie zmęczenia, ospałość, zaburzenia snu o niewielkim nasileniu” · ChPL, pkt 4.1
Ból mięśni i kręgosłupawskazanie z ChPL źródło: „Występowanie któregoś z poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: skurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek.” · ChPL, pkt 4.1
Lękwskazanie z ChPL źródło: „Występowanie któregoś z poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przejściowe uczucie zmęczenia, ospałość, zaburzenia snu o niewielkim nasileniu” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Występowanie któregoś z poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: objawy lęku, takie jak skurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (bez zaburzeń serca)” · ChPL, pkt 4.1
Zaburzenia rytmu sercawskazanie z ChPL źródło: „Występowanie któregoś z poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: objawy lęku, takie jak skurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (bez zaburzeń serca)” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Otoczka tabletki (Opadry AMB II white 88A180040): Alkohol poliwinylowy; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Glicerolu monokaprylokapronian (Typ 1); Sodu laurylosiarczan
białypodłużny Magnefar B6: Tabletki powlekane podłużne, białe, obustronnie wypukłe, o długości 16,5 mm ± 0,3 mm i szerokości 8,0 mm ± 0,2 mm. Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone wraz z ulotką dla pacjenta w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Produkt leczniczy Magnefar B6 nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
4 pozycji, według częstości
rzadko: bóle brzucha; zmiękczenie stolca lub biegunka na początku leczenia (nieszkodliwe i przemijające); zaczerwienienie skóry
bardzo rzadko: reakcje alergiczne
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie stosować poniżej 6 lat źródło: „Nie stosować u dzieci poniżej 6 lat.” · ChPL, pkt 4.4
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli: 6 do 8 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych.”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: w wieku 6 lat lub powyżej (o masie ciała powyżej 20 kg): Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące: Wiek Masa ciała Dawka leku”
Niewydolność nerek: „Niewydolność nerek: Lek jest przeciwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz pkt. 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Kliniczne doświadczenia i stosowanie magnezu i witaminy B6 u wystarczająco dużej liczby ciężarnych kobiet nie ujawniły toksycznego i teratogennego działania magnezu. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego i teratogennego działania witaminy B6. Produkt można stosować u ciężarnych kobiet tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Każdy ze składników, zarówno magnez jak i witamina B6, może być stosowany w czasie karmienia piersią. Odpowiednia dawka magnezu to 30 mg na dobę dla niemowląt w wieku od 0 do 6 miesięcy i 75 mg na dobę dla niemowląt w wieku od 7 do 12 miesięcy. Zawartość magnezu w mleku karmiących kobiet waha się w szerokim zakresie (od 15 do 64 mg/l) z medianą wartości 31 mg/l i 75% średnich wartości stężeń odnotowanych poniżej 35 mg/l. Uważa się, cytując niektórych autorów, że odpowiednia dawka pirydoksyny dla niemowląt to 0,1 mg na dobę.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Badania nad witaminą B6 wykazały jej wpływ na płodność u mężczyzn. Jednakże, taki efekt występuje tylko przy bardzo wysokich dawkach. Produkt leczniczy Magnefar B6 zawiera niewielkie dawki witaminy B6.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Tabletki należy przyjmować podczas posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): U dzieci zalecenia dotyczące dawkowania są następujące:(dzieci)
Wiek
Masa ciała
Dawka leku
6 - 14 lat
21 - 30 kg
2 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku
31 - 39 kg
4 do 6 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku
14 - 18 lat
≥ 40 kg
6 do 8 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Magnefar B6
Kiedy nie stosować leku Magnefar B6:
- jeśli pacjent ma uczulenie na cytrynian magnezu, chlorowodorek pirydoksyny
- lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta stwierdzono hipermagnezemię (zwiększone stężenie magnezu we krwi);
- jeśli u pacjenta występuje ostra niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min.);
- jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne niedociśnienie tętnicze;
- jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy;
- jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę zwaną myasthenia gravis (nabyta, przewlekła choroba,
charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Magnefar B6 należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać
niedobór magnezu.
W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć pod
kontrolą lekarza od dożylnego podawania magnezu.
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może przyczyniać się do rozwoju próchnicy.
Lek podawany w dawce wyższej niż zalecana może powodować biegunkę.
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, ze
względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi.
W wyniku długotrwałego stosowania magnezu może zwiększyć się stężenie potasu we krwi,
szczególnie u pacjentów z kontrolowanym spożyciem potasu i osłabioną czynnością nerek.
Długotrwałe stosowanie pirydoksyny (kilka miesięcy lub lat) może spowodować zaburzenia nerwów
czuciowych. Objawy obejmują: drętwienie i zaburzenia poczucia pozycji, mrowienie w dłoniach i
stopach a także stopniowo postępujące zaburzenia koordynacji ruchów. W większości przypadków
objawy ustępują po zaprzestaniu stosowania pirydoksyny.
Jeśli wystąpią działania niepożądane, należy tymczasowo, do ustąpienia objawów, przerwać
stosowanie leku lub zmniejszyć dawkę.
Dzieci i młodzież
Lek Magnefar B6 stosuje się u dorosłych oraz dzieci w wieku 6 lat lub powyżej.
W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.
Lek Magnefar B6 a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących
leków, ponieważ mogą one powodować niedobór magnezu i (lub) witaminy B6 poprzez m.in.
zwiększenie ich wydalania z organizmu lub osłabienie wchłaniania:
• niektóre antybiotyki (cisplatyna, cyklosporyna A, ryfampicyna, amfoterycyna B, penicylamina,
izoniazyd, cykloseryna);
• bisfosfoniany (leki stosowane w leczeniu osteoporozy);
• leki moczopędne (np. tiazydy lub furosemid);
• cetuksymab lub erlotynib (leki stosowane w leczeniu nowotworów);
• inhibitory pompy protonowej (leki stosowane w leczeniu zgagi, takie jak pantoprazol czy
omeprazol);
• foskarnet (lek przeciwwirusowy);
• pentamidyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych lub zakażeń płuc);
• hydralazyna (lek stosowany w obniżaniu ciśnienia krwi);
• fosforany, związki żelaza lub sole wapnia;
• środki antykoncepcyjne;
• leki przeczyszczające.
W przypadku stosowania tych leków może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki leku
Magnefar B6.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje lewodopę (lek stosowany w
leczeniu choroby Parkinsona), gdyż witamina B6 może hamować jej działanie.
Nie należy przyjmować równocześnie leków zawierających magnez i niektórych antybiotyków
(fluorochinolony, tetracykliny) czy leków stosowanych w leczeniu osteoporozy (tzw. bisfosfoniany),
gdyż magnez może zmniejszać ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Należy zachować co
najmniej 2-3 godzinny odstęp między przyjęciem tych leków a zastosowaniem leku Magnefar B6.
Przy jednoczesnym zastosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, lekami moczopędnymi
oszczędzającymi potas (takimi jak amiloryd i spironolakton), lub z innymi lekami zawierającymi
magnez (takimi jak leki przeczyszczające, leki zobojętniające sok żołądkowy), istnieje ryzyko
wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem. Ryzyko jest szczególnie zwiększone u
osób z niewydolnością nerek.
Stosowanie leku Magnefar B6 z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek należy przyjmować podczas posiłku i popijać dużą ilością wody (jedna szklanka).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie w porozumieniu z lekarzem.
Badania nie wykazały szkodliwego działania magnezu w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Lek może być stosowany w czasie karmienia piersią wyłącznie w porozumieniu z lekarzem.
Zaleca się aby w okresie karmienia piersią dawka witaminy B6 nie przekraczała 20 mg na dobę.
Płodność
Badania nad witaminą B6 wykazały jej wpływ na płodność u mężczyzn. Jednakże, taki efekt
występuje tylko przy bardzo wysokich dawkach. Lek Magnefar B6 zawiera niewielkie dawki witaminy
B6.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Magnefar B6 nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Magnefar B6 zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to
znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania leku Magnefar B6 pojawiać się mogą następujące działania niepożądane:
Rzadko (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób): bóle brzucha, luźne stolce lub biegunka na
początku leczenia (zwykle o małym nasileniu i przemijające); zaczerwienienie skóry.
Bardzo rzadko (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób): reakcje alergiczne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Produktu Magnefar B6 nie należy stosować przy hipermagnezemii, ostrej niewydolności nerek (klirens
kreatyniny < 30ml/min.), znacznym niedociśnieniu tętniczym, bloku przedsionkowo-komorowym oraz
myasthenia gravis.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać
niedobór magnezu.
W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć od
dożylnego podawania magnezu.
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek ze
względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi.
Nie stosować u dzieci poniżej 6 lat.
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może przyczyniać się do rozwoju próchnicy.
Produkt podawany w dawce wyższej niż zalecana może powodować biegunkę.
W wyniku długotrwałego stosowania magnezu może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów
z kontrolowanym spożyciem potasu i osłabioną funkcją nerek.
Długotrwałe stosowanie pirydoksyny (kilka miesięcy, a nawet lat) może spowodować aksonalną
neuropatię czuciową. Objawy obejmują: drętwienie i zaburzenia poczucia pozycji, mrowienie w
dystalnych częściach kończyn, a także stopniowo postępującą ataksję sensoryczną (zaburzenia
koordynacji). W większości przypadków objawy ustępują po zaprzestaniu stosowania pirydoksyny.
Jeśli wystąpi działanie niepożądane, należy tymczasowo przerwać stosowanie leku, które można
przywrócić po zmniejszeniu dawki i (lub) ustąpieniu objawów.
Lek Magnefar B6 zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to
znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ponieważ magnez i inne produkty lecznicze mogą wzajemnie wpływać na wchłanianie, w miarę
możliwości należy zachować odstęp czasu wynoszący od 2 do 3 godzin pomiędzy przyjmowaniem
tych produktów leczniczych, a magnezem.
Dotyczy to szczególnie fluorochinolonów i tetracyklin oraz bisfosfonianów, dla których odstęp czasu
od 2 do 3 godzin powinien być ściśle przestrzegany. Fosforany, związki żelaza lub sole wapnia
hamują wchłanianie magnezu w jelitach.
Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna i cyklosporyna A przyspieszają wydzielanie magnezu.
Diuretyki (takie jak tiazydy i furosemid), antagoniści receptora EGF (takie jak cetuksymab i
erlotynib), inhibitory pompy protonowej (takie jak omeprazol i pantoprazol), inhibitory polimerazy
wirusów DNA, pentamidyna, rapamycyna i amfoterycyna B mogą powodować niedobór magnezu. Ze
względu na zwiększone straty magnezu może być konieczne dostosowanie dawki magnezu podczas
przyjmowania wyżej wymienionych substancji.
Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych lub leków przeczyszczających może
powodować niedobór magnezu.
Przy jednoczesnym stosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, diuretykami oszczędzającymi
potas (amiloryd, spironolakton), lub z innymi produktami zawierającymi magnez (takimi jak środki
przeczyszczające i zobojętniające sok żołądkowy) istnieje ryzyko wystąpienia hipermagnezemii i
objawów zatrucia magnezem, szczególnie u osób z niewydolnością nerek.
Witamina B6 w dawkach nawet nieznacznie przekraczających zalecane dzienne spożycie przyspiesza
metabolizm i odwraca działanie L-dopy stosowanej bez inhibitorów dekarboksylazy.
Stosowanie cykloseryny, hydralazyny, izoniazydu, penicylaminy, doustnych środków
antykoncepcyjnych powoduje zmniejszanie zawartości witaminy B6 w organizmie.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu produktów
zawierających magnez i witaminę B6, poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych produktu
Magnefar B6.
Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą:
- często (≥1/100 do <1/10);
- niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
- rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000);
- bardzo rzadko (≤1/10 000);
- częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Działania niepożądane występują rzadko.
Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: bóle brzucha, zmiękczenie stolca lub biegunka na początku leczenia (nieszkodliwe i
przemijające).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: zaczerwienienie skóry.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje alergiczne.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.