Kostarox
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Sandoz GmbH
- Substancje czynne
- Etoricoxibum: 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 4 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Kostarox 30 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 15 tabl., 20 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 49 tabl., 50 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 98 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Kostarox 60 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 15 tabl., 20 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 49 tabl., 50 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 98 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Kostarox 90 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 15 tabl., 20 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 49 tabl., 50 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 98 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Kostarox 120 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 14 tabl., 15 tabl., 20 tabl., 28 tabl., 30 tabl., 49 tabl., 50 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 84 tabl., 90 tabl., 98 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 37 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Etoricoxibum 30 mg (tabletki powlekane) · 8 leków
Etoricoxibum 60 mg (tabletki powlekane) · 13 leków
Etoricoxibum 90 mg (tabletki powlekane) · 9 leków
Etoricoxibum 120 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Ból wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Kostarox jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 16 lat i starszej w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz leczeniu bólu i objawów …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Kostarox jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 16 lat i starszej w krótkotrwałym leczeniu bólu o umiarkowanym nasileniu, związanego ze stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym.” · ChPL, pkt 4.1 -
Reumatyzm wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Kostarox jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 16 lat i starszej w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz leczeniu bólu i objawów …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), wywołało skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub reakcje typu alergicznego.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albuminy w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów wg skali Childa-Pugha).
- Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min. DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
- Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.
- Zapalenie błony śluzowej jelit.
- Zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA).
- Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad 140/90 mmHg i nie jest odpowiednio kontrolowane.
- Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 16 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Stosowanie etorykoksybu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 16 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 60 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
źródło: „Niezależnie od wskazania, u pacjentów z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Childa-Pugha) nie należy stosować dawki większej niż 60 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2 - 30 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
źródło: „U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Childa-Pugha), niezależnie od wskazania, nie należy stosować dawki większej niż 30 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2 - 60 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Choroba zwyrodnieniowa stawów”
źródło: „W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę maksymalnie do 60 mg raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3 - 90 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Reumatoidalne zapalenie stawów”
źródło: „W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę maksymalnie do 90 mg raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 60 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 8 dni
„Dawka zalecana w dnie moczanowej o ostrym przebiegu nie powinna być większa niż 120 mg na dobę, a leczenie tą dawką może trwać maksymalnie 8 dni.” - nie dłużej niż 3 dni
„Dawka w leczeniu ostrego bólu po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym nie powinna być większa niż 90 mg na dobę, a leczenie taką dawką może trwać maksymalnie 3 dni.”
- nie dłużej niż 8 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie etorykoksybu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka wynosi 30 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka wynosi 60 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna. Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, u osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Niezależnie od wskazania, u pacjentów z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Childa-Pugha) nie należy stosować dawki większej niż 60 mg raz na dobę. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Childa-Pugha), niezależnie od wskazania, nie należy stosować dawki większej niż 30 mg raz na dobę. Zaleca się ostrożność ze względu na ograniczoną liczbę danych klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.” - Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥30 ml/min modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Stosowanie etorykoksybu u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania etorykoksybu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ etorykoksybu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla kobiet w ciąży nie jest znane. Etorykoksyb, tak jak inne substancje czynne hamujące syntezę prostaglandyn, może powodować niedowład macicy oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego (ductus arteriosus) w ostatnim trymestrze ciąży. Stosowanie etorykoksybu w czasie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, stosowanie etorykosybu trzeba przerwać.” - Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego. Etorykoksyb przenika do mleka karmiących szczurów. Kobiety stosujące etorykoksyb nie mogą karmić piersią (patrz punkty 4.3 i 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie zaleca się stosowania etorykoksybu, podobnie jak innych produktów leczniczych hamujących COX-2, u kobiet planujących ciążę.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy można przyjmować niezależnie od posiłków.”
- jedzenie i napoje: „Działanie może rozpocząć się szybciej, jeśli Kostarox przyjmuje się na czczo.”
Etoricoxibum 30 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Wapnia wodorofosforan, bezwodny; Celuloza mikrokrystaliczna; Powidon K29-32; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Otoczka; Hypromeloza 15 cP; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek (E 171); Triacetyna
- Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg: Indygotyna, lak (E 132); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik, butelka
- Wygląd
- niebieski okrągły
Tabletki leku Kostarox są niebieskozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe. Tabletki powlekane pakowane są w blistry lub w pojemnik do tabletek z zakrętką zawierającą środek pochłaniający wilgoć (żel krzemionkowy). Środka pochłaniającego wilgoć nie należy połykać. źródło: Ulotka, pkt 6 - Kostarox, 30 mg: niebieski okrągły średnicy 5,0 mm
Niebieskozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 5,0 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 60 mg: okrągły średnicy 6,5 mm
Ciemnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 90 mg: biały okrągły średnicy 7,5 mm
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 7,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 120 mg: okrągły średnicy 8,5 mm
Jasnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,5 mm. DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 źródło: ChPL, pkt 3
- niebieski okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, u których podczas leczenia etorykoksybem wystąpią zawroty głowy lub senność, nie DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
90 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: ból brzucha
- często: zapalenie wyrostka zębodołowego; obrzęki/zatrzymywanie płynów; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; kołatanie serca; zaburzenia rytmu serca; nadciśnienie tętnicze; skurcz oskrzeli; zaparcie; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zgaga/ refluks; biegunka; niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu; nudności; wymioty; zapalenie błony śluzowej przełyku; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; wybroczyny; astenia/zmęczenie; choroba grypopodobna
- niezbyt często: zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit; zakażenie górnych dróg oddechowych; zakażenie dróg moczowych; niedokrwistość (głównie związana z krwawieniem z przewodu pokarmowego); leukopenia; małopłytkowość; nadwrażliwość; zwiększenie lub zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; lęk; depresja; zmniejszona sprawność umysłowa; omamy; zaburzenia smaku; bezsenność; parestezje/niedoczulica; senność; niewyraźne widzenie; zapalenie spojówek; szumy uszne; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; migotanie przedsionków; tachykardia; zastoinowa niewydolność serca; niespecyficzne zmiany w EKG; dławica piersiowa; zawał mięśnia sercowego; zaczerwienienie skóry; incydent naczyniowomózgowy; przemijający napad niedokrwienny; przełom nadciśnieniowy; zapalenie naczyń; kaszel; duszność; krwawienie z nosa; wzdęcie brzucha; zmiany częstości wypróżnień; suchość w jamie ustnej; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; wrzody trawienne, w tym perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie; zespół jelita drażliwego; zapalenie trzustki; obrzęk twarzy; świąd; wysypka; rumień; pokrzywka; kurcze/skurcze mięśni; ból mięśni i kości/sztywność; białkomocz; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; niewydolność nerek; ból w klatce piersiowej; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi; zwiększona aktywność kinazy kreatynowej; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kwasu moczowego
- rzadko: obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs; splątanie; niepokój (głównie ruchowy); zapalenie wątroby; niewydolność wątroby; żółtaczka; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wykwity polekowe; zmniejszenie stężenia sodu we krwi
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kostarox
Kiedy nie stosować leku Kostarox
- jeśli pacjent ma uczulenie na etorykoksyb lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym na kwas
acetylosalicylowy i inhibitory COX-2 (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent ma czynną chorobę wrzodową lub krwawienie z żołądka albo jelit;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- jeśli pacjentka jest lub może być w ciąży albo karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i
wpływ na płodność”);
- u osób w wieku poniżej 16 lat;
- jeśli pacjent ma chorobę zapalną jelit, taką jak choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita
grubego lub zapalenie okrężnicy;
- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, które nie jest kontrolowane przez leczenie (w razie
wątpliwości, czy ciśnienie tętnicze pacjenta jest odpowiednio kontrolowane, należy poradzić się
lekarza).
- jeśli u pacjenta rozpoznano zaburzenia serca, w tym niewydolność serca (umiarkowanego lub
ciężkiego typu), dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej) lub jeśli pacjent przebył zawał serca,
zabieg pomostowania naczyń wieńcowych (wszczepienie bajpasów);
- jeśli pacjent miał chorobę tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu
zwężonych lub zablokowanych tętnic);
- jeśli pacjent przebył jakikolwiek rodzaj udaru (w tym „miniudar”, przemijający napad
niedokrwienny [tzw. TIA]). Etorykoksyb może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału serca i udaru,
dlatego nie powinien być stosowany u osób, które już miały zaburzenia serca lub udar.
W razie wątpliwości, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy
przyjmować tego leku do czasu skonsultowania się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Kostarox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent miał w przeszłości krwawienie z żołądka lub owrzodzenie żołądka;
- pacjent jest odwodniony, np. w wyniku przedłużających się nawracających wymiotów lub
biegunki;
- jeśli pacjent ma obrzęki na skutek zatrzymania płynów w organizmie;
- pacjent miał w przeszłości niewydolność serca lub inną chorobę serca;
- pacjent miał w przeszłości wysokie ciśnienie krwi. Lek Kostarox może u niektórych osób
zwiększać ciśnienie krwi, zwłaszcza jeśli stosowany jest w dużych dawkach, dlatego od czasu do
czasu lekarz będzie kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.
- pacjent miał w przeszłości chorobę wątroby lub nerek;
- pacjent jest obecnie leczony z powodu zakażenia. Lek Kostarox może maskować gorączkę, która
jest objawem zakażenia;
- pacjent choruje na cukrzycę, ma duże stężenie cholesterolu lub pali tytoń. U tych osób istnieje
zwiększone ryzyko choroby serca.
- pacjentka planuje ciążę;
- pacjentem jest osoba w podeszłym wieku (powyżej 65 lat);
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed
zastosowaniem leku Kostarox należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia, czy ten lek
można przyjmować.
Działanie leku Kostarox jest podobne u osób w podeszłym wieku i młodszych dorosłych pacjentów.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie uważnie kontrolował przebieg leczenia.
Modyfikacja dawki u osób w wieku powyżej 65 lat nie jest konieczna.
3 DE/H/3908/001/IA/023
Kostarox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, lekarz może zadecydować
o potrzebie kontrolowania stanu pacjenta w celu upewnienia się, że po rozpoczęciu stosowania leku
Kostarox leczenie przebiega prawidłowo:
• leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• ryfampicyna (antybiotyk);
• metotreksat (lek stosowany w celu zahamowania układu odpornościowego i często stosowany
w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
odpornościowego, np. po przeszczepieniu narządu);
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
• leki stosowane w celu kontrolowania wysokiego ciśnienia tętniczego i niewydolności serca,
nazywane inhibitorami ACE i blokerami receptora angiotensyny (tj. enalapryl i ramipryl oraz
losartan i walsartan);
• leki moczopędne;
• digoksyna (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
• minoksydyl (lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego);
• salbutamol w tabletkach lub roztworze doustnym (lek stosowany w leczeniu astmy);
• tabletki antykoncepcyjne (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• hormonalna terapia zastępcza (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• kwas acetylosalicylowy (ryzyko powstania wrzodów żołądka jest większe, gdy lek Kostarox
stosuje się jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym);
• kwas acetylosalicylowy stosowany w celu zapobiegania zawałowi serca lub udarowi:
lek Kostarox można przyjmować jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego. Jeśli
obecnie pacjent przyjmuje małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu zapobiegania zawałowi
serca lub udarowi, nie należy przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem.
• kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
podczas stosowania leku Kostarox nie należy przyjmować dużych dawek kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Leku Kostarox nie wolno stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że
jest w ciąży albo gdy planuje mieć dziecko, nie może stosować tego leku. Jeśli pacjentka zajdzie
w ciążę podczas stosowania leku Kostarox, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W razie wątpliwości lub potrzeby uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do lekarza.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi lub planuje
karmienie piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Kostarox.
Podczas przyjmowania tego leku nie wolno karmić piersią.
Wpływ na płodność
Lek Kostarox może utrudniać zajście w ciążę. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet
planujących ciążę.
Należy poinformować lekarza o planowanej ciąży lub trudnościach z zajściem w ciążę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów stosujących lek Kostarox odnotowano występowanie zawrotów głowy
i senność. W razie wystąpienia takich objawów nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać
4 DE/H/3908/001/IA/023
narzędzi lub maszyn.
Kostarox zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Kostarox i zwrócić się do lekarza:
- duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kostek albo nasilenie tych objawów
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka) – mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby
- ciężki lub utrzymujący się ból brzucha albo smoliste stolce
- reakcja alergiczna z takimi objawami, jak zmiany skórne (owrzodzenie lub powstawanie pęcherzy),
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, prowadzący do trudności w oddychaniu.
Podczas stosowania leku Kostarox mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób)
- ból żołądka
Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób)
- suchy zębodół (zapalenie i ból po ekstrakcji zęba)
- obrzęk nóg i (lub) stóp na skutek zatrzymywania płynów
- zawroty głowy, ból głowy
- odczuwanie bicia serca, nieregularne bicie serca
- zwiększone ciśnienie tętnicze
- świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli)
- zaparcie, gazy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, niestrawność, odczucie
dyskomfortu w żołądku, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenie jamy ustnej
- zmiany wyników badań czynności wątroby
- powstawanie siniaków
- osłabienie lub zmęczenie, choroba przypominająca grypę
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
- zapalenie przewodu pokarmowego, obejmujące zarówno żołądek, jak i jelito cienkie i (lub) „grypa
żołądkowa”
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie dróg moczowych
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, które może spowodować bladość skóry, osłabienie lub
duszność
- zmniejszenie liczby krwinek białych
- zmniejszenie liczby płytek krwi, które zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania siniaków
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna z pokrzywką, która może być na tyle ciężka, że wymaga
natychmiastowej pomocy medycznej)
6 DE/H/3908/001/IA/023
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała
- lęk, depresja, osłabienie sprawności umysłowej, widzenie, czucie lub słyszenie nieistniejących
rzeczy (omamy)
- zmiany smaku, trudności w zasypianiu, drętwienie lub mrowienie, senność
- niewyraźne widzenie, podrażnienie i zaczerwienienie oczu
- dzwonienie w uszach, uczucie wirowania
- nieprawidłowy rytm serca (migotanie przedsionków), przyspieszona czynność serca, niewydolność
serca, odczucie napięcia, ucisku lub ciężaru w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zawał serca
- zaczerwienienie skóry, udar, „mini-udar” (przemijający napad niedokrwienny), znaczne
zwiększenie ciśnienia krwi, zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną
- kaszel, brak tchu, krwawienie z nosa
- wzdęcia, zmiany częstości wypróżnień, suchość w jamie ustnej, owrzodzenie żołądka lub jelita
cienkiego, zapalenie błony śluzowej żołądka, które może być ciężkie i prowadzić do krwawienia,
zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki
- obrzęk twarzy, wysypka skórna lub świąd skóry, zaczerwienienie skóry
- kurcze/skurcze mięśni, ból/sztywność mięśni
- duże stężenie potasu we krwi, które może spowodować zaburzenia rytmu serca, zmiany wyników
badań krwi lub moczu związane z czynnością nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ból w klatce piersiowej
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
- ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne lub
rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs (poważne reakcje alergiczne, które wymagają
natychmiastowej pomocy medycznej)
- splątanie, niepokój, zwłaszcza ruchowy
- zaburzenia czynności wątroby, niewydolność wątroby, zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka)
- małe stężenie sodu we krwi, które może być przyczyną uczucia zmęczenia i splątania, drżenia
mięśni, drgawek i śpiączki
- ciężkie reakcje skórne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku
przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), wywołało skurcz
oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub reakcje typu
alergicznego.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albuminy w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów
wg skali Childa-Pugha).
- Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
- Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.
- Zapalenie błony śluzowej jelit.
- Zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA).
- Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad
140/90 mmHg i nie jest odpowiednio kontrolowane.
- Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na przewód pokarmowy
U pacjentów leczonych etorykoksybem obserwowano powikłania w obrębie górnego odcinka
przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenie lub krwawienia [POK]), a niektóre z nich
prowadziły do zgonu.
Zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko powikłań
w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ: osób
w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy
albo pacjentów z chorobą w obrębie przewodu pokarmowego, taką jak owrzodzenie i krwawienie
w wywiadzie.
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet małych dawek)
istnieje zwiększone ryzyko dalszych działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego
(owrzodzenie lub inne powikłania żołądkowo-jelitowe). W długotrwałych badaniach klinicznych nie
wykazano istotnej różnicy w odniesieniu do bezpieczeństwa wobec układu pokarmowego między
wybiórczymi inhibitorami COX-2 z kwasem acetylosalicylowym a NLPZ z kwasem
acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Z danych klinicznych wynika, że w porównaniu z placebo i niektórymi NLPZ, stosowanie leków
z grupy wybiórczych inhibitorów COX-2 może być związane z ryzykiem zdarzeń zakrzepowych
(zwłaszcza zawału mięśnia sercowego i udaru). Ponieważ ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych
podczas stosowania etorykoksybu może zwiększać się wraz ze zwiększeniem dawki i czasem trwania
leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę dobową przez możliwie najkrótszy czas.
Należy okresowo weryfikować potrzebę dalszego stosowania produktu leczniczego łagodzącego
objawy oraz uzyskaną odpowiedź na leczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową
stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).
U pacjentów ze znaczącym ryzykiem działań niepożądanych dotyczących układu krążenia (np.
z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palących tytoń), należy stosować
etorykoksybem jedynie po dokładnym rozważeniu celowości takiego leczenia (patrz punkt 5.1).
Wybiorcze inhibitory COX-2 nie zastępują kwasu acetylosalicylowego w zapobieganiu zakrzepowo-
zatorowym chorobom układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania
przeciwpłytkowego. Dlatego nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Wpływ na nerki
Prostaglandyny powstające w nerkach mogą pełnić rolę wyrównawczą w utrzymywaniu przepływu
nerkowego. Dlatego w warunkach zaburzonego przepływu nerkowego stosowanie etorykoksybu może
powodować zmniejszenie wytwarzania prostaglandyn, a wtórnie – zmniejszenie przepływu krwi przez
nerki i zaburzenia czynności nerek. Największe ryzyko takiego działania dotyczy pacjentów
z istniejącymi znaczącymi zaburzeniami czynności nerek, niewyrównaną niewydolnością serca lub
marskością wątroby. Należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów.
Zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęki i nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących wytwarzanie prostaglandyn,
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
u pacjentów przyjmujących etorykoksyb obserwowano zatrzymanie płynów, obrzęki i nadciśnienie
tętnicze. Stosowanie wszystkich niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
etorykoksybu, może być związane z wystąpieniem lub nawrotem zastoinowej niewydolności serca.
Informacje dotyczące zależnej od dawki odpowiedzi na etorykoksyb znajduje się w punkcie 5.1.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej
komory serca lub nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie oraz u pacjentów z obrzękami
z jakiejkolwiek innej przyczyny. W razie pogorszenia stanu tych pacjentów, należy wdrożyć
odpowiednie postępowanie, włącznie z odstawieniem etorykoksybu.
Stosowanie etorykoksybu, zwłaszcza w dużych dawkach, może wiązać się z częstszym
występowaniem ciężkiego nadciśnienia tętniczego w porównaniu z innymi NLPZ i wybiórczymi
inhibitorami COX-2. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem należy skontrolować
nadciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3) i zwrócić szczególną uwagę na konieczność kontrolowania
ciśnienia tętniczego podczas leczenia etorykoksybem. Ciśnienie tętnicze krwi należy kontrolować
w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a następnie okresowo. Jeśli ciśnienie tętnicze
zwiększy się znacząco, należy rozważyć inną metodę leczenia.
Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u około 1% pacjentów leczonych do jednego roku etorykoksybem w dawce
30 mg, 60 mg lub 90 mg na dobę zgłaszano zwiększenie (około trzy lub więcej razy przekraczające
górną granicę normy) aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT).
Należy kontrolować stan każdego pacjenta, u którego wystąpiły podmiotowe i (lub) przedmiotowe
objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby lub u którego uzyskano nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby. Jeśli wystąpią objawy niewydolności wątroby lub zostanie stwierdzone
utrzymywanie się nieprawidłowych wyników (ponad trzykrotne przekroczenie górnej granicy normy),
stosowanie etorykoksybu należy przerwać.
Ogólne
Jeżeli podczas leczenia nastąpi pogorszenie czynności opisanych powyżej układów/narządów, należy
podjąć właściwe postępowanie lecznicze i rozważyć przerwanie stosowania etorykoksybu. Należy
zapewnić odpowiednią opiekę medyczną podczas stosowania etorykoksybu u osób w podeszłym
wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca.
Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie etorykoksybu u pacjentów odwodnionych.
Wskazane jest nawodnienie pacjentów przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem.
Po wprowadzeniu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych
(również przypadki zakończone zgonem), w tym złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-
Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, związanych ze stosowaniem NLPZ
i niektórych wybiórczych inhibitorów COX-2 (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko tych działań
jest największe na początku terapii, a większość powikłań odnotowano w pierwszym miesiącu
leczenia. U pacjentów otrzymujących etorykoksyb odnotowano poważne reakcje nadwrażliwości,
takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8). Stosowanie niektórych wybiórczych
inhibitorów COX-2 było związane ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych u pacjentów
z uczuleniem na leki w wywiadzie. W razie wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian
na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie
etorykoksybu.
Etorykoksyb może maskować gorączkę i inne objawy stanu zapalnego.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania etorykoksybu z warfaryną lub innymi doustnymi
lekami przeciwzakrzepowymi (patrz punkt 4.5).
Stosowanie etorykoksybu, tak jak i innych produktów leczniczych hamujących aktywność
cyklooksygenazy/syntezę prostaglandyn, nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę (patrz punkty
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
4.6, 5.1 i 5.3).
Tabletki powlekane produktu leczniczego Kostarox zawierają laktozę i sód. Produkt leczniczy nie
powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę osobom przyjmującym długotrwale warfarynę
powodowało zwiększenie o około 13% wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego
(ang. International Normalized Ratio, INR). Dlatego należy kontrolować czas protrombinowy/INR
u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwzakrzepowym, zwłaszcza w pierwszych dniach
leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki (patrz punkt 4.4).
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych przeciwnadciśnieniowych
produktów leczniczych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub
antagonisty receptora angiotensyny II i produktów leczniczych hamujących cyklooksygenazę może
powodować dalsze zaburzenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, zwykle odwracalnej. Takie interakcje należy brać pod uwagę u pacjentów
przyjmujących etorykoksyb jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora
angiotensyny II. Dlatego kombinację leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych.
Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni. Należy też rozważyć kontrolowanie czynności nerek
po rozpoczęciu skojarzonego leczenia oraz okresowo później.
Kwas acetylosalicylowy
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników stwierdzono, że w stanie równowagi stacjonarnej
etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wywierał wpływu na przeciwpłytkowe działanie kwasu
acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb można podawać jednocześnie z małymi
dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Jednak
jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może
zwiększyć częstość owrzodzenia przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu
ze stosowaniem samego etorykoksybu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowanie etorykoksybu
z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu
krążenia lub z innymi lekami z grupy NLPZ (patrz punkt 5.1 i 4.4).
Cyklosporyna i takrolimus
Nie badano interakcji tych leków z etorykoksybem, ale jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub
takrolimusu z lekami z grupy NLPZ może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny lub
takrolimusu. Należy kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu
z cyklosporyną lub takrolimusem.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych produktów leczniczych
Lit
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydalanie litu przez nerki, zwiększając w ten sposób jego stężenie
w osoczu. Jeśli to konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu we krwi i dostosować jego
dawkę zarówno podczas skojarzonego stosowania, jak i po odstawieniu NLPZ.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Metotreksat
Przeprowadzono dwa badania, w których oceniano działanie etorykoksybu podawanego przez 7 dni
w dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg raz na dobę pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów,
przyjmujących metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Etorykoksyb w dawkach
60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy metotreksatu.
W jednym badaniu etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie, a w drugim badaniu
zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować ze względu na
działanie toksyczne metotreksatu.
Doustne środki antykoncepcyjne
Etorykoksyb w dawce 60 mg podawany jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni
zwiększało 37% wartość AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym. Etorykoksyb w dawce 120 mg
podawany z tym samym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (jednocześnie lub w odstępie
12 godzin) zwiększał AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50% do 60%. Podczas wyboru doustnego
środka antykoncepcyjnego do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy brać pod uwagę
zwiększenie stężenia EE. Zwiększenie stężenia EE może zwiększyć częstość działań niepożądanych
związanych ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (tj. żylne incydenty zakrzepowe
u kobiet z grupy ryzyka).
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg przez 28 dni podczas hormonalnej terapii zastępczej
zawierającej sprzężone estrogeny (w dawce 0,625 mg), zwiększyło średnią wartość AUC0-24h w stanie
stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%).
Nie badano wpływu etorykoksybu w zalecanych dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej
terapii. Wpływ etorykoksybu w dawce 120 mg na ekspozycję (AUC0-24h) na te estrogenowe składowe
sprzężonych estrogenów stanowił mniej niż połowę wpływu obserwowanego podczas stosowania
sprzężonych estrogenów w monoterapii, a dawkę zwiększono z 0,625 do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne
tych danych nie jest znane, a stosowanie większych dawek sprzężonych estrogenów jednocześnie
z etorykoksybem nie zostało zbadane. Podczas wyboru pomenopauzalnej hormonalnej terapii
zastępczej do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić zwiększenie stężenia
estrogenów, gdyż mogłoby się ono wiązać ze zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych HTZ.
Prednizon lub prednizolon
W badaniach interakcji etorykoksyb nie wpływał znacząco klinicznie na farmakokinetykę prednizonu
lub prednizolonu.
Digoksyna
Etorykoksyb podawany przez 10 dni w dawce 120 mg raz na dobę zdrowym ochotnikom nie zmieniał
wartości AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym i nie wpływał na jej wydalanie nerkowe.
Stwierdzono zwiększenie wartości Cmax digoksyny (o około 33%). U większości pacjentów zmiana ta
nie miała na ogół istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
działania toksycznego digoksyny należy obserwować podczas jednoczesnego stosowania digoksyny
i etorykoksybu.
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem sulfotransferaz
Etorykoksyb jest inhibitorem aktywności ludzkiej sulfotransferazy, zwłaszcza SULT1E1. Wykazano,
że etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Wprawdzie istnieje obecnie mało
danych dotyczących działania sulfotransferaz i trwają badania nad znaczeniem klinicznym tych
enzymów dla metabolizmu wielu leków, ale zalecane jest zachowanie ostrożności podczas
jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi substancjami czynnymi
, które są metabolizowane głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol w postaci doustnej,
minoksydyl).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP
Badania in vitro wykazały, że etorykoksyb nie powinien hamować izoenzymów cytochromu P450
(CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników etorykoksyb
w dawce 120 mg raz na dobę nie zmieniał aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenionej
na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę etorykoksybu
W głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu biorą udział enzymy układu CYP. Wydaje się, że
w metabolizmie etorykoksybu in vivo uczestniczy izoenzym CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że
CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku
metabolicznego etorykoksybu, ale ich udział ilościowy nie został określony w badaniach in vivo.
Ketokonazol
Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany przez 11 dni zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg
raz na dobę, nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu po podaniu pojedynczej
dawki 60 mg (zwiększenie AUC o 43%).
Worykonazol i mikonazol
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorow CYP3A4, worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu
(miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb,
ale dostępne dane naukowe nie wskazują, aby to działanie miało znaczenie kliniczne.
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP,
powodowało zmniejszenie o 65% stężenia etorykoksybu w osoczu. Interakcja ta może prowadzić do
nawrotu objawów choroby, gdy oba produkty lecznicze stosowane są jednocześnie. Mimo że
informacja ta może sugerować zwiększenie dawki, to nie zaleca się zwiększenia dawki etorykoksybu,
gdyż nie badano połączenia ryfampicyny z etorykoksybem w dawkach większych od zalecanych
w poszczególnych wskazaniach (patrz punkt 4.2).
Leki zobojętniające
Leki zobojętniające nie wpływają znacząco klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniano u 9295 osób, w tym
u 6757 pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (około 600 pacjentów z ChZS lub RZS leczono
przez jeden rok lub dłużej).
W badaniach klinicznych profil działań niepożądanych u pacjentów z ChZS i u pacjentów z RZS
leczonych etorykoksybem przez jeden rok lub dłużej był zbliżony.
W badaniu klinicznym dotyczącym ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej pacjenci
byli leczeni etorykoksybem w dawce 120 mg raz na dobę przez osiem dni. Profil działań
niepożądanych w tym badaniu był zasadniczo zbliżony do obserwowanego w badaniu dotyczącym
ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
W programie dotyczącym bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego analizowano wyniki
z trzech badań z grupą kontrolną przyjmującą aktywny komparator: 17 412 pacjentów z ChZS lub
RZS leczonych było etorykoksybem (60 mg lub 90 mg) przez średnio około 18 miesięcy. Dane z tego
programu dotyczące bezpieczeństwa przedstawiono w punkcie 5.1.
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia ostrego bólu pooperacyjnego związanego ze
stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym, do których włączono 614 pacjentów przyjmujących
etorykoksyb (w dawce 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był w zasadzie zbliżony do
obserwowanego w badaniach dotyczących łącznie leczenia ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy
lędźwiowo-krzyżowej.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymienione działania niepożądane występowały częściej niż po podaniu placebo w badaniach
klinicznych u pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa leczonych etorykoksybem w dawce 30 mg, 60 mg
lub 90 mg aż do zalecanej dawki przez okres do 12 tygodni, w ramach badania programu MEDAL
przez okres do 3,5 roku, w krótkotrwałych badaniach ostrego bólu przez okres do 7 dni lub w okresie
po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu (patrz Tabela 1).
Tabela 1
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie wyrostka zębodołowego Często
zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit,
zakażenie górnych dróg oddechowych,
zakażenie dróg moczowych
Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
niedokrwistość (głównie związana z
krwawieniem z przewodu pokarmowego),
leukopenia, małopłytkowość
Niezbyt często
Zaburzenia układu
immunologicznego
nadwrażliwość‡ ß Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne
/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs‡ Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
obrzęki/zatrzymywanie płynów Często
zwiększenie lub zmniejszenie apetytu,
zwiększenie masy ciała
Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa,
omamy‡ Niezbyt często
splątanie‡, niepokój (głównie ruchowy)‡ Rzadko
Zaburzenia układu zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból Często
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
nerwowego głowy
zaburzenia smaku, bezsenność,
parestezje/niedoczulica, senność
Niezbyt często
Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
obwodowego
Niezbyt często
Zaburzenia serca kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca‡ Często
migotanie przedsionków, tachykardia‡,
zastoinowa niewydolność serca, niespecyficzne
zmiany w EKG, dławica piersiowa‡, zawał
mięśnia sercowego§
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętnicze Często
zaczerwienienie skóry, incydent naczyniowo-
mózgowy§, przemijający napad niedokrwienny,
przełom nadciśnieniowy‡, zapalenie naczyń‡
Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
skurcz oskrzeli‡ Często
kaszel, duszność, krwawienie z nosa Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha Bardzo często
zaparcie, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej
żołądka, zgaga/ refluks, biegunka,
niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu,
nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej
przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy
ustnej
Często
wzdęcie brzucha, zmiany częstości wypróżnień,
suchość w jamie ustnej, choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, wrzody trawienne,
w tym perforacja przewodu pokarmowego i
krwawienie, zespół jelita drażliwego, zapalenie
trzustki‡
Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Często
zapalenie wątroby‡ Rzadko
niewydolność wątroby‡, żółtaczka‡ Rzadko†
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
wybroczyny Często
obrzęk twarzy, świąd, wysypka, rumień‡,
pokrzywka‡ Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona‡, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka‡, wykwity
polekowe‡
Rzadko†
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
kurcze/skurcze mięśni, ból mięśni i
kości/sztywność
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w
surowicy, niewydolność nerek‡ (patrz punkt 4.4) Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
astenia/zmęczenie, choroba grypopodobna Często
ból w klatce piersiowej Niezbyt często
Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi, zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej, hiperkaliemia, zwiększenie
stężenia kwasu moczowego
Niezbyt często
zmniejszenie stężenia sodu we krwi Rzadko
* Kategoria częstości: zdefiniowana dla każdego rodzaju działania niepożądanego na podstawie
częstości podanej zgłaszanej w bazie danych z badań klinicznych: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
‡ To działanie niepożądane zidentyfikowano po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu. Jego
częstość oszacowano na podstawie największej częstości obserwowanej w danych ze wszystkich
badań klinicznych zestawionych według wskazania i zarejestrowanej dawki.
† Kategorię częstości „Rzadko” zdefiniowano zgodnie z wytycznymi dotyczącymi tekstu
Charakterystyki produktu leczniczego (ChPL) (popr. 2 z września 2009 r.) w oparciu o
szacunkową wartość górnej granicy 95-procentowego przedziału ufności dla liczby zdarzeń
wynoszącej 0, mając na uwadze liczbę pacjentów leczonych etorykoksybem w analizie danych
z badań fazy III zestawionych wg dawki i wskazania (n=15470).
β Do reakcji nadwrażliwości zalicza się „uczulenie”, „uczulenie na lek”, „nadwrażliwość na lek”,
„nadwrażliwość”, „nadwrażliwość niesklasyfikowaną gdzie indziej”, „reakcję nadwrażliwości”
oraz „uczulenie nieswoiste”.
§ Na podstawie analizy danych z długotrwałych badań klinicznych kontrolowanych placebo i z
aktywną kontrolą stwierdzono, że stosowanie wybiórczych inhibitorów COX-2 wiązało się ze
zwiększeniem ryzyka poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, z zawałem mięśnia
sercowego i udarem włącznie. Istniejące dane (zdarzenia niezbyt częste) wskazują, że zwiększenie
bezwzględnego ryzyka takich incydentów powyżej 1% rocznie jest mało prawdopodobne.
Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano następujące działania niepożądane, których nie
można wykluczyć podczas stosowania etorykoksybu: uszkodzenie nerek, w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek i zespół nerczycowy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Etoricoxibum 60 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Wapnia wodorofosforan, bezwodny; Celuloza mikrokrystaliczna; Powidon K29-32; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Otoczka; Hypromeloza 15 cP; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek (E 171); Triacetyna
- Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg: Indygotyna, lak (E 132); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik, butelka
- Wygląd
- okrągły
Tabletki leku Kostarox są ciemnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe. Tabletki powlekane pakowane są w blistry lub w pojemnik do tabletek z zakrętką zawierającą środek pochłaniający wilgoć (żel krzemionkowy). Środka pochłaniającego wilgoć nie należy połykać. źródło: Ulotka, pkt 6 - Kostarox, 30 mg: niebieski okrągły średnicy 5,0 mm
Niebieskozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 5,0 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 60 mg: okrągły średnicy 6,5 mm
Ciemnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 90 mg: biały okrągły średnicy 7,5 mm
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 7,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 120 mg: okrągły średnicy 8,5 mm
Jasnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,5 mm. DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 źródło: ChPL, pkt 3
- okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, u których podczas leczenia etorykoksybem wystąpią zawroty głowy lub senność, nie DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
90 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: ból brzucha
- często: zapalenie wyrostka zębodołowego; obrzęki/zatrzymywanie płynów; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; kołatanie serca; zaburzenia rytmu serca; nadciśnienie tętnicze; skurcz oskrzeli; zaparcie; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zgaga/ refluks; biegunka; niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu; nudności; wymioty; zapalenie błony śluzowej przełyku; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; wybroczyny; astenia/zmęczenie; choroba grypopodobna
- niezbyt często: zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit; zakażenie górnych dróg oddechowych; zakażenie dróg moczowych; niedokrwistość (głównie związana z krwawieniem z przewodu pokarmowego); leukopenia; małopłytkowość; nadwrażliwość; zwiększenie lub zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; lęk; depresja; zmniejszona sprawność umysłowa; omamy; zaburzenia smaku; bezsenność; parestezje/niedoczulica; senność; niewyraźne widzenie; zapalenie spojówek; szumy uszne; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; migotanie przedsionków; tachykardia; zastoinowa niewydolność serca; niespecyficzne zmiany w EKG; dławica piersiowa; zawał mięśnia sercowego; zaczerwienienie skóry; incydent naczyniowomózgowy; przemijający napad niedokrwienny; przełom nadciśnieniowy; zapalenie naczyń; kaszel; duszność; krwawienie z nosa; wzdęcie brzucha; zmiany częstości wypróżnień; suchość w jamie ustnej; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; wrzody trawienne, w tym perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie; zespół jelita drażliwego; zapalenie trzustki; obrzęk twarzy; świąd; wysypka; rumień; pokrzywka; kurcze/skurcze mięśni; ból mięśni i kości/sztywność; białkomocz; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; niewydolność nerek; ból w klatce piersiowej; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi; zwiększona aktywność kinazy kreatynowej; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kwasu moczowego
- rzadko: obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs; splątanie; niepokój (głównie ruchowy); zapalenie wątroby; niewydolność wątroby; żółtaczka; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wykwity polekowe; zmniejszenie stężenia sodu we krwi
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kostarox
Kiedy nie stosować leku Kostarox
- jeśli pacjent ma uczulenie na etorykoksyb lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym na kwas
acetylosalicylowy i inhibitory COX-2 (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent ma czynną chorobę wrzodową lub krwawienie z żołądka albo jelit;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- jeśli pacjentka jest lub może być w ciąży albo karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i
wpływ na płodność”);
- u osób w wieku poniżej 16 lat;
- jeśli pacjent ma chorobę zapalną jelit, taką jak choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita
grubego lub zapalenie okrężnicy;
- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, które nie jest kontrolowane przez leczenie (w razie
wątpliwości, czy ciśnienie tętnicze pacjenta jest odpowiednio kontrolowane, należy poradzić się
lekarza);
- jeśli u pacjenta rozpoznano zaburzenia serca, w tym niewydolność serca (umiarkowanego lub
ciężkiego typu), dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej) lub jeśli pacjent przebył zawał serca,
zabieg pomostowania naczyń wieńcowych (wszczepienie bajpasów);
- jeśli pacjent miał chorobę tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu
zwężonych lub zablokowanych tętnic);
- jeśli pacjent przebył jakikolwiek rodzaj udaru (w tym „miniudar”, przemijający napad
niedokrwienny [tzw. TIA]). Etorykoksyb może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału serca i udaru,
dlatego nie powinien być stosowany u osób, które już miały zaburzenia serca lub udar.
W razie wątpliwości, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy
przyjmować tego leku do czasu skonsultowania się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Kostarox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent miał w przeszłości krwawienie z żołądka lub owrzodzenie żołądka;
- pacjent jest odwodniony, np. w wyniku przedłużających się nawracających wymiotów lub
biegunki;
- jeśli pacjent ma obrzęki na skutek zatrzymania płynów w organizmie;
- pacjent miał w przeszłości niewydolność serca lub inną chorobę serca;
- pacjent miał w przeszłości wysokie ciśnienie krwi. Lek Kostarox może u niektórych osób
zwiększać ciśnienie krwi, zwłaszcza jeśli stosowany jest w dużych dawkach, dlatego od czasu do
czasu lekarz będzie kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.
- pacjent miał w przeszłości chorobę wątroby lub nerek;
- pacjent jest obecnie leczony z powodu zakażenia. Lek Kostarox może maskować gorączkę, która
jest objawem zakażenia;
- pacjent choruje na cukrzycę, ma duże stężenie cholesterolu lub pali tytoń. U tych osób istnieje
zwiększone ryzyko choroby serca;
- pacjentka planuje ciążę;
- pacjentem jest osoba w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed
zastosowaniem leku Kostarox należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia, czy ten lek
można przyjmować.
Działanie leku Kostarox jest podobne u osób w podeszłym wieku i młodszych dorosłych pacjentów.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie uważnie kontrolował przebieg leczenia.
Modyfikacja dawki u osób w wieku powyżej 65 lat nie jest konieczna.
3 DE/H/3908/001/IA/023
Dzieci i młodzież
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Kostarox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, lekarz może zadecydować
o potrzebie kontrolowania stanu pacjenta w celu upewnienia się, że po rozpoczęciu stosowania leku
Kostarox leczenie przebiega prawidłowo:
• leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• ryfampicyna (antybiotyk);
• metotreksat (lek stosowany w celu zahamowania układu odpornościowego i często stosowany
w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
odpornościowego, np. po przeszczepieniu narządu);
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
• leki stosowane w celu kontrolowania wysokiego ciśnienia tętniczego i niewydolności serca,
nazywane inhibitorami ACE i blokerami receptora angiotensyny (tj. enalapryl i ramipryl oraz
losartan i walsartan);
• leki moczopędne;
• digoksyna (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
• minoksydyl (lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego);
• salbutamol w tabletkach lub roztworze doustnym (lek stosowany w leczeniu astmy);
• tabletki antykoncepcyjne (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• hormonalna terapia zastępcza (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• kwas acetylosalicylowy (ryzyko powstania wrzodów żołądka jest większe, gdy lek Kostarox
stosuje się jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym);
• kwas acetylosalicylowy stosowany w celu zapobiegania zawałowi serca lub udarowi:
lek Kostarox można przyjmować jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego. Jeśli
obecnie pacjent przyjmuje małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu zapobiegania zawałowi
serca lub udarowi, nie należy przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem.
• kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
podczas stosowania leku Kostarox nie należy przyjmować dużych dawek kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Leku Kostarox nie wolno stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że
jest w ciąży albo gdy planuje mieć dziecko, nie może stosować tego leku. Jeśli pacjentka zajdzie
w ciążę podczas stosowania leku Kostarox, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W razie wątpliwości lub potrzeby uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do lekarza.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi lub planuje
karmienie piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Kostarox.
Podczas przyjmowania tego leku nie wolno karmić piersią.
Wpływ na płodność
Lek Kostarox może utrudniać zajście w ciążę. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet
planujących ciążę.
Należy poinformować lekarza o planowanej ciąży lub trudnościach z zajściem w ciążę.
4 DE/H/3908/001/IA/023
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów stosujących lek Kostarox odnotowano występowanie zawrotów głowy
i senność. W razie wystąpienia takich objawów nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać
narzędzi lub maszyn.
Kostarox zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Kostarox i zwrócić się do lekarza:
- duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kostek albo nasilenie tych objawów
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka) – mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby
- ciężki lub utrzymujący się ból brzucha albo smoliste stolce
- reakcja alergiczna z takimi objawami, jak zmiany skórne (owrzodzenie lub powstawanie pęcherzy),
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, prowadzący do trudności w oddychaniu.
Podczas stosowania leku Kostarox mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób)
- ból żołądka
Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób)
- suchy zębodół (zapalenie i ból po ekstrakcji zęba)
- obrzęk nóg i (lub) stóp na skutek zatrzymywania płynów
- zawroty głowy, ból głowy
- odczuwanie bicia serca, nieregularne bicie serca
- zwiększone ciśnienie tętnicze
- świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli)
- zaparcie, gazy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, niestrawność, odczucie
dyskomfortu w żołądku, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenie jamy ustnej
- zmiany wyników badań czynności wątroby
- powstawanie siniaków
- osłabienie lub zmęczenie, choroba przypominająca grypę
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
- zapalenie przewodu pokarmowego, obejmujące zarówno żołądek, jak i jelito cienkie i (lub) „grypa
żołądkowa”
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie dróg moczowych
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, które może spowodować bladość skóry, osłabienie lub
duszność
- zmniejszenie liczby krwinek białych
- zmniejszenie liczby płytek krwi, które zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania siniaków
6 DE/H/3908/001/IA/023
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna z pokrzywką, która może być na tyle ciężka, że wymaga
natychmiastowej pomocy medycznej)
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała
- lęk, depresja, osłabienie sprawności umysłowej, widzenie, czucie lub słyszenie nieistniejących
rzeczy (omamy)
- zmiany smaku, trudności w zasypianiu, drętwienie lub mrowienie, senność
- niewyraźne widzenie, podrażnienie i zaczerwienienie oczu
- dzwonienie w uszach, uczucie wirowania
- nieprawidłowy rytm serca (migotanie przedsionków), przyspieszona czynność serca, niewydolność
serca, odczucie napięcia, ucisku lub ciężaru w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zawał serca
- zaczerwienienie skóry, udar, „mini-udar” (przemijający napad niedokrwienny), znaczne
zwiększenie ciśnienia krwi, zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną
- kaszel, brak tchu, krwawienie z nosa
- wzdęcia, zmiany częstości wypróżnień, suchość w jamie ustnej, owrzodzenie żołądka lub jelita
cienkiego, zapalenie błony śluzowej żołądka, które może być ciężkie i prowadzić do krwawienia,
zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki
- obrzęk twarzy, wysypka skórna lub świąd skóry, zaczerwienienie skóry
- kurcze/skurcze mięśni, ból/sztywność mięśni
- duże stężenie potasu we krwi, które może spowodować zaburzenia rytmu serca, zmiany wyników
badań krwi lub moczu związane z czynnością nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ból w klatce piersiowej
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
- ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne lub
rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs (poważne reakcje alergiczne, które wymagają
natychmiastowej pomocy medycznej)
- splątanie, niepokój, zwłaszcza ruchowy
- zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
- małe stężenie sodu we krwi, które może być przyczyną uczucia zmęczenia i splątania, drżenia
mięśni, drgawek i śpiączki
- ciężkie reakcje skórne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku
przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), wywołało skurcz
oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub reakcje typu
alergicznego.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albuminy w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów
wg skali Childa-Pugha).
- Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
- Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.
- Zapalenie błony śluzowej jelit.
- Zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA).
- Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad
140/90 mmHg i nie jest odpowiednio kontrolowane.
- Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na przewód pokarmowy
U pacjentów leczonych etorykoksybem obserwowano powikłania w obrębie górnego odcinka
przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenie lub krwawienia [POK]), a niektóre z nich
prowadziły do zgonu.
Zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko powikłań
w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ: osób
w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy
albo pacjentów z chorobą w obrębie przewodu pokarmowego, taką jak owrzodzenie i krwawienie
w wywiadzie.
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet małych dawek)
istnieje zwiększone ryzyko dalszych działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego
(owrzodzenie lub inne powikłania żołądkowo-jelitowe). W długotrwałych badaniach klinicznych nie
wykazano istotnej różnicy w odniesieniu do bezpieczeństwa wobec układu pokarmowego między
wybiórczymi inhibitorami COX-2 z kwasem acetylosalicylowym a NLPZ z kwasem
acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Z danych klinicznych wynika, że w porównaniu z placebo i niektórymi NLPZ, stosowanie leków
z grupy wybiórczych inhibitorów COX-2 może być związane z ryzykiem zdarzeń zakrzepowych
(zwłaszcza zawału mięśnia sercowego i udaru). Ponieważ ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych
podczas stosowania etorykoksybu może zwiększać się wraz ze zwiększeniem dawki i czasem trwania
leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę dobową przez możliwie najkrótszy czas.
Należy okresowo weryfikować potrzebę dalszego stosowania produktu leczniczego łagodzącego
objawy oraz uzyskaną odpowiedź na leczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową
stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).
U pacjentów ze znaczącym ryzykiem działań niepożądanych dotyczących układu krążenia (np.
z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palących tytoń), należy stosować
etorykoksybem jedynie po dokładnym rozważeniu celowości takiego leczenia (patrz punkt 5.1).
Wybiorcze inhibitory COX-2 nie zastępują kwasu acetylosalicylowego w zapobieganiu zakrzepowo-
zatorowym chorobom układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania
przeciwpłytkowego. Dlatego nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Wpływ na nerki
Prostaglandyny powstające w nerkach mogą pełnić rolę wyrównawczą w utrzymywaniu przepływu
nerkowego. Dlatego w warunkach zaburzonego przepływu nerkowego stosowanie etorykoksybu może
powodować zmniejszenie wytwarzania prostaglandyn, a wtórnie – zmniejszenie przepływu krwi przez
nerki i zaburzenia czynności nerek. Największe ryzyko takiego działania dotyczy pacjentów
z istniejącymi znaczącymi zaburzeniami czynności nerek, niewyrównaną niewydolnością serca lub
marskością wątroby. Należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów.
Zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęki i nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących wytwarzanie prostaglandyn,
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
u pacjentów przyjmujących etorykoksyb obserwowano zatrzymanie płynów, obrzęki i nadciśnienie
tętnicze. Stosowanie wszystkich niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
etorykoksybu, może być związane z wystąpieniem lub nawrotem zastoinowej niewydolności serca.
Informacje dotyczące zależnej od dawki odpowiedzi na etorykoksyb znajduje się w punkcie 5.1.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej
komory serca lub nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie oraz u pacjentów z obrzękami
z jakiejkolwiek innej przyczyny. W razie pogorszenia stanu tych pacjentów, należy wdrożyć
odpowiednie postępowanie, włącznie z odstawieniem etorykoksybu.
Stosowanie etorykoksybu, zwłaszcza w dużych dawkach, może wiązać się z częstszym
występowaniem ciężkiego nadciśnienia tętniczego w porównaniu z innymi NLPZ i wybiórczymi
inhibitorami COX-2. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem należy skontrolować
nadciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3) i zwrócić szczególną uwagę na konieczność kontrolowania
ciśnienia tętniczego podczas leczenia etorykoksybem. Ciśnienie tętnicze krwi należy kontrolować
w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a następnie okresowo. Jeśli ciśnienie tętnicze
zwiększy się znacząco, należy rozważyć inną metodę leczenia.
Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u około 1% pacjentów leczonych do jednego roku etorykoksybem w dawce
30 mg, 60 mg lub 90 mg na dobę zgłaszano zwiększenie (około trzy lub więcej razy przekraczające
górną granicę normy) aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT).
Należy kontrolować stan każdego pacjenta, u którego wystąpiły podmiotowe i (lub) przedmiotowe
objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby lub u którego uzyskano nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby. Jeśli wystąpią objawy niewydolności wątroby lub zostanie stwierdzone
utrzymywanie się nieprawidłowych wyników (ponad trzykrotne przekroczenie górnej granicy normy),
stosowanie etorykoksybu należy przerwać.
Ogólne
Jeżeli podczas leczenia nastąpi pogorszenie czynności opisanych powyżej układów/narządów, należy
podjąć właściwe postępowanie lecznicze i rozważyć przerwanie stosowania etorykoksybu. Należy
zapewnić odpowiednią opiekę medyczną podczas stosowania etorykoksybu u osób w podeszłym
wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca.
Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie etorykoksybu u pacjentów odwodnionych.
Wskazane jest nawodnienie pacjentów przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem.
Po wprowadzeniu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych
(również przypadki zakończone zgonem), w tym złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-
Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, związanych ze stosowaniem NLPZ
i niektórych wybiórczych inhibitorów COX-2 (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko tych działań
jest największe na początku terapii, a większość powikłań odnotowano w pierwszym miesiącu
leczenia. U pacjentów otrzymujących etorykoksyb odnotowano poważne reakcje nadwrażliwości,
takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8). Stosowanie niektórych wybiórczych
inhibitorów COX-2 było związane ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych u pacjentów
z uczuleniem na leki w wywiadzie. W razie wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian
na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie
etorykoksybu.
Etorykoksyb może maskować gorączkę i inne objawy stanu zapalnego.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania etorykoksybu z warfaryną lub innymi doustnymi
lekami przeciwzakrzepowymi (patrz punkt 4.5).
Stosowanie etorykoksybu, tak jak i innych produktów leczniczych hamujących aktywność
cyklooksygenazy/syntezę prostaglandyn, nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę (patrz punkty
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
4.6, 5.1 i 5.3).
Tabletki powlekane produktu leczniczego Kostarox zawierają laktozę i sód. Produkt leczniczy nie
powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę osobom przyjmującym długotrwale warfarynę
powodowało zwiększenie o około 13% wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego
(ang. International Normalized Ratio, INR). Dlatego należy kontrolować czas protrombinowy/INR
u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwzakrzepowym, zwłaszcza w pierwszych dniach
leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki (patrz punkt 4.4).
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych przeciwnadciśnieniowych
produktów leczniczych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub
antagonisty receptora angiotensyny II i produktów leczniczych hamujących cyklooksygenazę może
powodować dalsze zaburzenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, zwykle odwracalnej. Takie interakcje należy brać pod uwagę u pacjentów
przyjmujących etorykoksyb jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora
angiotensyny II. Dlatego kombinację leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych.
Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni. Należy też rozważyć kontrolowanie czynności nerek
po rozpoczęciu skojarzonego leczenia oraz okresowo później.
Kwas acetylosalicylowy
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników stwierdzono, że w stanie równowagi stacjonarnej
etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wywierał wpływu na przeciwpłytkowe działanie kwasu
acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb można podawać jednocześnie z małymi
dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Jednak
jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może
zwiększyć częstość owrzodzenia przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu
ze stosowaniem samego etorykoksybu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowanie etorykoksybu
z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu
krążenia lub z innymi lekami z grupy NLPZ (patrz punkt 5.1 i 4.4).
Cyklosporyna i takrolimus
Nie badano interakcji tych leków z etorykoksybem, ale jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub
takrolimusu z lekami z grupy NLPZ może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny lub
takrolimusu. Należy kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu
z cyklosporyną lub takrolimusem.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych produktów leczniczych
Lit
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydalanie litu przez nerki, zwiększając w ten sposób jego stężenie
w osoczu. Jeśli to konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu we krwi i dostosować jego
dawkę zarówno podczas skojarzonego stosowania, jak i po odstawieniu NLPZ.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Metotreksat
Przeprowadzono dwa badania, w których oceniano działanie etorykoksybu podawanego przez 7 dni
w dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg raz na dobę pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów,
przyjmujących metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Etorykoksyb w dawkach
60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy metotreksatu.
W jednym badaniu etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie, a w drugim badaniu
zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować ze względu na
działanie toksyczne metotreksatu.
Doustne środki antykoncepcyjne
Etorykoksyb w dawce 60 mg podawany jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni
zwiększało 37% wartość AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym. Etorykoksyb w dawce 120 mg
podawany z tym samym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (jednocześnie lub w odstępie
12 godzin) zwiększał AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50% do 60%. Podczas wyboru doustnego
środka antykoncepcyjnego do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy brać pod uwagę
zwiększenie stężenia EE. Zwiększenie stężenia EE może zwiększyć częstość działań niepożądanych
związanych ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (tj. żylne incydenty zakrzepowe
u kobiet z grupy ryzyka).
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg przez 28 dni podczas hormonalnej terapii zastępczej
zawierającej sprzężone estrogeny (w dawce 0,625 mg), zwiększyło średnią wartość AUC0-24h w stanie
stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%).
Nie badano wpływu etorykoksybu w zalecanych dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej
terapii. Wpływ etorykoksybu w dawce 120 mg na ekspozycję (AUC0-24h) na te estrogenowe składowe
sprzężonych estrogenów stanowił mniej niż połowę wpływu obserwowanego podczas stosowania
sprzężonych estrogenów w monoterapii, a dawkę zwiększono z 0,625 do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne
tych danych nie jest znane, a stosowanie większych dawek sprzężonych estrogenów jednocześnie
z etorykoksybem nie zostało zbadane. Podczas wyboru pomenopauzalnej hormonalnej terapii
zastępczej do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić zwiększenie stężenia
estrogenów, gdyż mogłoby się ono wiązać ze zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych HTZ.
Prednizon lub prednizolon
W badaniach interakcji etorykoksyb nie wpływał znacząco klinicznie na farmakokinetykę prednizonu
lub prednizolonu.
Digoksyna
Etorykoksyb podawany przez 10 dni w dawce 120 mg raz na dobę zdrowym ochotnikom nie zmieniał
wartości AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym i nie wpływał na jej wydalanie nerkowe.
Stwierdzono zwiększenie wartości Cmax digoksyny (o około 33%). U większości pacjentów zmiana ta
nie miała na ogół istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
działania toksycznego digoksyny należy obserwować podczas jednoczesnego stosowania digoksyny
i etorykoksybu.
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem sulfotransferaz
Etorykoksyb jest inhibitorem aktywności ludzkiej sulfotransferazy, zwłaszcza SULT1E1. Wykazano,
że etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Wprawdzie istnieje obecnie mało
danych dotyczących działania sulfotransferaz i trwają badania nad znaczeniem klinicznym tych
enzymów dla metabolizmu wielu leków, ale zalecane jest zachowanie ostrożności podczas
jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi substancjami czynnymi
, które są metabolizowane głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol w postaci doustnej,
minoksydyl).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP
Badania in vitro wykazały, że etorykoksyb nie powinien hamować izoenzymów cytochromu P450
(CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników etorykoksyb
w dawce 120 mg raz na dobę nie zmieniał aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenionej
na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę etorykoksybu
W głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu biorą udział enzymy układu CYP. Wydaje się, że
w metabolizmie etorykoksybu in vivo uczestniczy izoenzym CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że
CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku
metabolicznego etorykoksybu, ale ich udział ilościowy nie został określony w badaniach in vivo.
Ketokonazol
Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany przez 11 dni zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg
raz na dobę, nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu po podaniu pojedynczej
dawki 60 mg (zwiększenie AUC o 43%).
Worykonazol i mikonazol
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorow CYP3A4, worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu
(miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb,
ale dostępne dane naukowe nie wskazują, aby to działanie miało znaczenie kliniczne.
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP,
powodowało zmniejszenie o 65% stężenia etorykoksybu w osoczu. Interakcja ta może prowadzić do
nawrotu objawów choroby, gdy oba produkty lecznicze stosowane są jednocześnie. Mimo że
informacja ta może sugerować zwiększenie dawki, to nie zaleca się zwiększenia dawki etorykoksybu,
gdyż nie badano połączenia ryfampicyny z etorykoksybem w dawkach większych od zalecanych
w poszczególnych wskazaniach (patrz punkt 4.2).
Leki zobojętniające
Leki zobojętniające nie wpływają znacząco klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniano u 9295 osób, w tym
u 6757 pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (około 600 pacjentów z ChZS lub RZS leczono
przez jeden rok lub dłużej).
W badaniach klinicznych profil działań niepożądanych u pacjentów z ChZS i u pacjentów z RZS
leczonych etorykoksybem przez jeden rok lub dłużej był zbliżony.
W badaniu klinicznym dotyczącym ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej pacjenci
byli leczeni etorykoksybem w dawce 120 mg raz na dobę przez osiem dni. Profil działań
niepożądanych w tym badaniu był zasadniczo zbliżony do obserwowanego w badaniu dotyczącym
ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
W programie dotyczącym bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego analizowano wyniki
z trzech badań z grupą kontrolną przyjmującą aktywny komparator: 17 412 pacjentów z ChZS lub
RZS leczonych było etorykoksybem (60 mg lub 90 mg) przez średnio około 18 miesięcy. Dane z tego
programu dotyczące bezpieczeństwa przedstawiono w punkcie 5.1.
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia ostrego bólu pooperacyjnego związanego ze
stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym, do których włączono 614 pacjentów przyjmujących
etorykoksyb (w dawce 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był w zasadzie zbliżony do
obserwowanego w badaniach dotyczących łącznie leczenia ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy
lędźwiowo-krzyżowej.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymienione działania niepożądane występowały częściej niż po podaniu placebo w badaniach
klinicznych u pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa leczonych etorykoksybem w dawce 30 mg, 60 mg
lub 90 mg aż do zalecanej dawki przez okres do 12 tygodni, w ramach badania programu MEDAL
przez okres do 3,5 roku, w krótkotrwałych badaniach ostrego bólu przez okres do 7 dni lub w okresie
po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu (patrz Tabela 1).
Tabela 1
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie wyrostka zębodołowego Często
zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit,
zakażenie górnych dróg oddechowych,
zakażenie dróg moczowych
Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
niedokrwistość (głównie związana z
krwawieniem z przewodu pokarmowego),
leukopenia, małopłytkowość
Niezbyt często
Zaburzenia układu
immunologicznego
nadwrażliwość‡ ß Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne
/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs‡ Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
obrzęki/zatrzymywanie płynów Często
zwiększenie lub zmniejszenie apetytu,
zwiększenie masy ciała
Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa,
omamy‡ Niezbyt często
splątanie‡, niepokój (głównie ruchowy)‡ Rzadko
Zaburzenia układu zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból Często
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
nerwowego głowy
zaburzenia smaku, bezsenność,
parestezje/niedoczulica, senność
Niezbyt często
Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
obwodowego
Niezbyt często
Zaburzenia serca kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca‡ Często
migotanie przedsionków, tachykardia‡,
zastoinowa niewydolność serca, niespecyficzne
zmiany w EKG, dławica piersiowa‡, zawał
mięśnia sercowego§
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętnicze Często
zaczerwienienie skóry, incydent naczyniowo-
mózgowy§, przemijający napad niedokrwienny,
przełom nadciśnieniowy‡, zapalenie naczyń‡
Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
skurcz oskrzeli‡ Często
kaszel, duszność, krwawienie z nosa Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha Bardzo często
zaparcie, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej
żołądka, zgaga/ refluks, biegunka,
niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu,
nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej
przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy
ustnej
Często
wzdęcie brzucha, zmiany częstości wypróżnień,
suchość w jamie ustnej, choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, wrzody trawienne,
w tym perforacja przewodu pokarmowego i
krwawienie, zespół jelita drażliwego, zapalenie
trzustki‡
Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Często
zapalenie wątroby‡ Rzadko
niewydolność wątroby‡, żółtaczka‡ Rzadko†
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
wybroczyny Często
obrzęk twarzy, świąd, wysypka, rumień‡,
pokrzywka‡ Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona‡, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka‡, wykwity
polekowe‡
Rzadko†
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
kurcze/skurcze mięśni, ból mięśni i
kości/sztywność
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w
surowicy, niewydolność nerek‡ (patrz punkt 4.4) Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
astenia/zmęczenie, choroba grypopodobna Często
ból w klatce piersiowej Niezbyt często
Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi, zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej, hiperkaliemia, zwiększenie
stężenia kwasu moczowego
Niezbyt często
zmniejszenie stężenia sodu we krwi Rzadko
* Kategoria częstości: zdefiniowana dla każdego rodzaju działania niepożądanego na podstawie
częstości podanej zgłaszanej w bazie danych z badań klinicznych: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
‡ To działanie niepożądane zidentyfikowano po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu. Jego
częstość oszacowano na podstawie największej częstości obserwowanej w danych ze wszystkich
badań klinicznych zestawionych według wskazania i zarejestrowanej dawki.
† Kategorię częstości „Rzadko” zdefiniowano zgodnie z wytycznymi dotyczącymi tekstu
Charakterystyki produktu leczniczego (ChPL) (popr. 2 z września 2009 r.) w oparciu o
szacunkową wartość górnej granicy 95-procentowego przedziału ufności dla liczby zdarzeń
wynoszącej 0, mając na uwadze liczbę pacjentów leczonych etorykoksybem w analizie danych
z badań fazy III zestawionych wg dawki i wskazania (n=15470).
β Do reakcji nadwrażliwości zalicza się „uczulenie”, „uczulenie na lek”, „nadwrażliwość na lek”,
„nadwrażliwość”, „nadwrażliwość niesklasyfikowaną gdzie indziej”, „reakcję nadwrażliwości”
oraz „uczulenie nieswoiste”.
§ Na podstawie analizy danych z długotrwałych badań klinicznych kontrolowanych placebo i z
aktywną kontrolą stwierdzono, że stosowanie wybiórczych inhibitorów COX-2 wiązało się ze
zwiększeniem ryzyka poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, z zawałem mięśnia
sercowego i udarem włącznie. Istniejące dane (zdarzenia niezbyt częste) wskazują, że zwiększenie
bezwzględnego ryzyka takich incydentów powyżej 1% rocznie jest mało prawdopodobne.
Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano następujące działania niepożądane, których nie
można wykluczyć podczas stosowania etorykoksybu: uszkodzenie nerek, w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek i zespół nerczycowy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Etoricoxibum 90 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Wapnia wodorofosforan, bezwodny; Celuloza mikrokrystaliczna; Powidon K29-32; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Otoczka; Hypromeloza 15 cP; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek (E 171); Triacetyna
- Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg: Indygotyna, lak (E 132); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik, butelka
- Wygląd
- biały okrągły
Tabletki leku Kostarox są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe. Tabletki powlekane pakowane są w blistry lub w pojemnik do tabletek z zakrętką zawierającą środek pochłaniający wilgoć (żel krzemionkowy). Środka pochłaniającego wilgoć nie należy połykać. Wielkość opakowań: 10, 14, 15, 20, 28, 30, 49, 50, 56, 60, 84, 90, 98, 100 tabletek powlekanych. źródło: Ulotka, pkt 6 - Kostarox, 30 mg: niebieski okrągły średnicy 5,0 mm
Niebieskozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 5,0 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 60 mg: okrągły średnicy 6,5 mm
Ciemnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 90 mg: biały okrągły średnicy 7,5 mm
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 7,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 120 mg: okrągły średnicy 8,5 mm
Jasnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,5 mm. DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 źródło: ChPL, pkt 3
- biały okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, u których podczas leczenia etorykoksybem wystąpią zawroty głowy lub senność, nie DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
90 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: ból brzucha
- często: zapalenie wyrostka zębodołowego; obrzęki/zatrzymywanie płynów; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; kołatanie serca; zaburzenia rytmu serca; nadciśnienie tętnicze; skurcz oskrzeli; zaparcie; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zgaga/ refluks; biegunka; niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu; nudności; wymioty; zapalenie błony śluzowej przełyku; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; wybroczyny; astenia/zmęczenie; choroba grypopodobna
- niezbyt często: zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit; zakażenie górnych dróg oddechowych; zakażenie dróg moczowych; niedokrwistość (głównie związana z krwawieniem z przewodu pokarmowego); leukopenia; małopłytkowość; nadwrażliwość; zwiększenie lub zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; lęk; depresja; zmniejszona sprawność umysłowa; omamy; zaburzenia smaku; bezsenność; parestezje/niedoczulica; senność; niewyraźne widzenie; zapalenie spojówek; szumy uszne; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; migotanie przedsionków; tachykardia; zastoinowa niewydolność serca; niespecyficzne zmiany w EKG; dławica piersiowa; zawał mięśnia sercowego; zaczerwienienie skóry; incydent naczyniowomózgowy; przemijający napad niedokrwienny; przełom nadciśnieniowy; zapalenie naczyń; kaszel; duszność; krwawienie z nosa; wzdęcie brzucha; zmiany częstości wypróżnień; suchość w jamie ustnej; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; wrzody trawienne, w tym perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie; zespół jelita drażliwego; zapalenie trzustki; obrzęk twarzy; świąd; wysypka; rumień; pokrzywka; kurcze/skurcze mięśni; ból mięśni i kości/sztywność; białkomocz; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; niewydolność nerek; ból w klatce piersiowej; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi; zwiększona aktywność kinazy kreatynowej; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kwasu moczowego
- rzadko: obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs; splątanie; niepokój (głównie ruchowy); zapalenie wątroby; niewydolność wątroby; żółtaczka; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wykwity polekowe; zmniejszenie stężenia sodu we krwi
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kostarox
Kiedy nie stosować leku Kostarox
- jeśli pacjent ma uczulenie na etorykoksyb lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym na kwas
acetylosalicylowy i inhibitory COX-2 (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent ma czynną chorobę wrzodową lub krwawienie z żołądka albo jelit;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- jeśli pacjentka jest lub może być w ciąży albo karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i
wpływ na płodność”);
- u osób w wieku poniżej 16 lat;
- jeśli pacjent ma chorobę zapalną jelit, taką jak choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita
grubego lub zapalenie okrężnicy;
- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, które nie jest kontrolowane przez leczenie (w razie
wątpliwości, czy ciśnienie tętnicze pacjenta jest odpowiednio kontrolowane, należy poradzić się
lekarza);
- jeśli u pacjenta rozpoznano zaburzenia serca, w tym niewydolność serca (umiarkowanego lub
ciężkiego typu), dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej) lub jeśli pacjent przebył zawał serca,
zabieg pomostowania naczyń wieńcowych (wszczepienie bajpasów);
- jeśli pacjent miał chorobę tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu
zwężonych lub zablokowanych tętnic);
- jeśli pacjent przebył jakikolwiek rodzaj udaru (w tym „miniudar”, przemijający napad
niedokrwienny [tzw. TIA]). Etorykoksyb może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału serca i udaru,
dlatego nie powinien być stosowany u osób, które już miały zaburzenia serca lub udar.
W razie wątpliwości, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy
przyjmować tego leku do czasu skonsultowania się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Kostarox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent miał w przeszłości krwawienie z żołądka lub owrzodzenie żołądka;
- pacjent jest odwodniony, np. w wyniku przedłużających się nawracających wymiotów lub
biegunki;
- jeśli pacjent ma obrzęki na skutek zatrzymania płynów w organizmie;
- pacjent miał w przeszłości niewydolność serca lub inną chorobę serca;
- pacjent miał w przeszłości wysokie ciśnienie krwi. Lek Kostarox może u niektórych osób
zwiększać ciśnienie krwi, zwłaszcza jeśli stosowany jest w dużych dawkach, dlatego od czasu do
czasu lekarz będzie kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.
- pacjent miał w przeszłości chorobę wątroby lub nerek;
- pacjent jest obecnie leczony z powodu zakażenia. Lek Kostarox może maskować gorączkę, która
jest objawem zakażenia;
- pacjent choruje na cukrzycę, ma duże stężenie cholesterolu lub pali tytoń. U tych osób istnieje
zwiększone ryzyko choroby serca;
- pacjentka planuje ciążę;
- pacjentem jest osoba w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed
zastosowaniem leku Kostarox należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia, czy ten lek
można przyjmować.
Działanie leku Kostarox jest podobne u osób w podeszłym wieku i młodszych dorosłych pacjentów.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie uważnie kontrolował przebieg leczenia.
Modyfikacja dawki u osób w wieku powyżej 65 lat nie jest konieczna.
3 DE/H/3908/001/IA/023
Dzieci i młodzież
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Kostarox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, lekarz może zadecydować
o potrzebie kontrolowania stanu pacjenta w celu upewnienia się, że po rozpoczęciu stosowania leku
Kostarox leczenie przebiega prawidłowo:
• leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• ryfampicyna (antybiotyk);
• metotreksat (lek stosowany w celu zahamowania układu odpornościowego i często stosowany
w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
odpornościowego, np. po przeszczepieniu narządu);
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
• leki stosowane w celu kontrolowania wysokiego ciśnienia tętniczego i niewydolności serca,
nazywane inhibitorami ACE i blokerami receptora angiotensyny (tj. enalapryl i ramipryl oraz
losartan i walsartan);
• leki moczopędne;
• digoksyna (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
• minoksydyl (lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego);
• salbutamol w tabletkach lub roztworze doustnym (lek stosowany w leczeniu astmy);
• tabletki antykoncepcyjne (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• hormonalna terapia zastępcza (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• kwas acetylosalicylowy (ryzyko powstania wrzodów żołądka jest większe, gdy lek Kostarox
stosuje się jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym);
• kwas acetylosalicylowy stosowany w celu zapobiegania zawałowi serca lub udarowi:
lek Kostarox można przyjmować jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego. Jeśli
obecnie pacjent przyjmuje małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu zapobiegania zawałowi
serca lub udarowi, nie należy przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem.
• kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
podczas stosowania leku Kostarox nie należy przyjmować dużych dawek kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Leku Kostarox nie wolno stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że
jest w ciąży albo gdy planuje mieć dziecko, nie może stosować tego leku. Jeśli pacjentka zajdzie
w ciążę podczas stosowania leku Kostarox, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W razie wątpliwości lub potrzeby uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do lekarza.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi lub planuje
karmienie piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Kostarox.
Podczas przyjmowania tego leku nie wolno karmić piersią.
Wpływ na płodność
Lek Kostarox może utrudniać zajście w ciążę. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet
planujących ciążę.
Należy poinformować lekarza o planowanej ciąży lub trudnościach z zajściem w ciążę.
4 DE/H/3908/001/IA/023
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów stosujących lek Kostarox odnotowano występowanie zawrotów głowy
i senność. W razie wystąpienia takich objawów nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać
narzędzi lub maszyn.
Kostarox zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Kostarox i zwrócić się do lekarza:
- duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kostek albo nasilenie tych objawów
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka) – mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby
- ciężki lub utrzymujący się ból brzucha albo smoliste stolce
- reakcja alergiczna z takimi objawami, jak zmiany skórne (owrzodzenie lub powstawanie pęcherzy),
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, prowadzący do trudności w oddychaniu.
Podczas stosowania leku Kostarox mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób)
- ból żołądka
Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób)
- suchy zębodół (zapalenie i ból po ekstrakcji zęba)
- obrzęk nóg i (lub) stóp na skutek zatrzymywania płynów
- zawroty głowy, ból głowy
- odczuwanie bicia, nieregularne bicie serca
- zwiększone ciśnienie tętnicze
- świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli)
- zaparcie, gazy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, niestrawność, odczucie
dyskomfortu w żołądku, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenie jamy ustnej
- zmiany wyników badań czynności wątroby
- powstawanie siniaków
- osłabienie lub zmęczenie, choroba przypominająca grypę
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
- zapalenie przewodu pokarmowego, obejmujące zarówno żołądek i jelito cienkie i (lub) „grypa
żołądkowa”
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie dróg moczowych
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, które może spowodować bladość skóry, osłabienie lub
duszność
- zmniejszenie liczby krwinek białych
6 DE/H/3908/001/IA/023
- zmniejszenie liczby płytek krwi, które zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania siniaków
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna z pokrzywką, która może być na tyle ciężka, że wymaga
natychmiastowej pomocy medycznej)
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała
- lęk, depresja, osłabienie sprawności umysłowej, widzenie, czucie lub słyszenie nieistniejących
rzeczy (omamy)
- zmiany smaku, trudności w zasypianiu, drętwienie lub mrowienie, senność
- niewyraźne widzenie, podrażnienie i zaczerwienienie oczu
- dzwonienie w uszach, uczucie wirowania
- nieprawidłowy rytm serca (migotanie przedsionków), przyspieszona czynność serca, niewydolność
serca, odczucie napięcia, ucisku lub ciężaru w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zawał serca
- zaczerwienienie skóry, udar, „mini-udar” (przemijający napad niedokrwienny), znaczne
zwiększenie ciśnienia krwi, zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną
- kaszel, brak tchu, krwawienie z nosa
- wzdęcia, zmiany częstości wypróżnień, suchość w jamie ustnej, owrzodzenie żołądka lub jelita
cienkiego, zapalenie błony śluzowej żołądka, które może być ciężkie i prowadzić do krwawienia,
zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki
- obrzęk twarzy, wysypka skórna lub świąd skóry, zaczerwienienie skóry
- kurcze/skurcze mięśni, ból/sztywność mięśni
- duże stężenie potasu we krwi, które może spowodować zaburzenia rytmu serca, zmiany wyników
badań krwi lub moczu związane z czynnością nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ból w klatce piersiowej
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
- ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne lub
rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs (poważne reakcje alergiczne, które wymagają
natychmiastowej pomocy medycznej)
- splątanie, niepokój, zwłaszcza ruchowy
- zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
- małe stężenie sodu we krwi, które może być przyczyną uczucia zmęczenia i splątania, drżenia
mięśni, drgawek i śpiączki
- ciężkie reakcje skórne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku
przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), wywołało skurcz
oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub reakcje typu
alergicznego.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albuminy w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów
wg skali Childa-Pugha).
- Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
- Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.
- Zapalenie błony śluzowej jelit.
- Zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA).
- Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad
140/90 mmHg i nie jest odpowiednio kontrolowane.
- Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na przewód pokarmowy
U pacjentów leczonych etorykoksybem obserwowano powikłania w obrębie górnego odcinka
przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenie lub krwawienia [POK]), a niektóre z nich
prowadziły do zgonu.
Zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko powikłań
w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ: osób
w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy
albo pacjentów z chorobą w obrębie przewodu pokarmowego, taką jak owrzodzenie i krwawienie
w wywiadzie.
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet małych dawek)
istnieje zwiększone ryzyko dalszych działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego
(owrzodzenie lub inne powikłania żołądkowo-jelitowe). W długotrwałych badaniach klinicznych nie
wykazano istotnej różnicy w odniesieniu do bezpieczeństwa wobec układu pokarmowego między
wybiórczymi inhibitorami COX-2 z kwasem acetylosalicylowym a NLPZ z kwasem
acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Z danych klinicznych wynika, że w porównaniu z placebo i niektórymi NLPZ, stosowanie leków
z grupy wybiórczych inhibitorów COX-2 może być związane z ryzykiem zdarzeń zakrzepowych
(zwłaszcza zawału mięśnia sercowego i udaru). Ponieważ ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych
podczas stosowania etorykoksybu może zwiększać się wraz ze zwiększeniem dawki i czasem trwania
leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę dobową przez możliwie najkrótszy czas.
Należy okresowo weryfikować potrzebę dalszego stosowania produktu leczniczego łagodzącego
objawy oraz uzyskaną odpowiedź na leczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową
stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).
U pacjentów ze znaczącym ryzykiem działań niepożądanych dotyczących układu krążenia (np.
z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palących tytoń), należy stosować
etorykoksybem jedynie po dokładnym rozważeniu celowości takiego leczenia (patrz punkt 5.1).
Wybiorcze inhibitory COX-2 nie zastępują kwasu acetylosalicylowego w zapobieganiu zakrzepowo-
zatorowym chorobom układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania
przeciwpłytkowego. Dlatego nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Wpływ na nerki
Prostaglandyny powstające w nerkach mogą pełnić rolę wyrównawczą w utrzymywaniu przepływu
nerkowego. Dlatego w warunkach zaburzonego przepływu nerkowego stosowanie etorykoksybu może
powodować zmniejszenie wytwarzania prostaglandyn, a wtórnie – zmniejszenie przepływu krwi przez
nerki i zaburzenia czynności nerek. Największe ryzyko takiego działania dotyczy pacjentów
z istniejącymi znaczącymi zaburzeniami czynności nerek, niewyrównaną niewydolnością serca lub
marskością wątroby. Należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów.
Zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęki i nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących wytwarzanie prostaglandyn,
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
u pacjentów przyjmujących etorykoksyb obserwowano zatrzymanie płynów, obrzęki i nadciśnienie
tętnicze. Stosowanie wszystkich niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
etorykoksybu, może być związane z wystąpieniem lub nawrotem zastoinowej niewydolności serca.
Informacje dotyczące zależnej od dawki odpowiedzi na etorykoksyb znajduje się w punkcie 5.1.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej
komory serca lub nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie oraz u pacjentów z obrzękami
z jakiejkolwiek innej przyczyny. W razie pogorszenia stanu tych pacjentów, należy wdrożyć
odpowiednie postępowanie, włącznie z odstawieniem etorykoksybu.
Stosowanie etorykoksybu, zwłaszcza w dużych dawkach, może wiązać się z częstszym
występowaniem ciężkiego nadciśnienia tętniczego w porównaniu z innymi NLPZ i wybiórczymi
inhibitorami COX-2. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem należy skontrolować
nadciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3) i zwrócić szczególną uwagę na konieczność kontrolowania
ciśnienia tętniczego podczas leczenia etorykoksybem. Ciśnienie tętnicze krwi należy kontrolować
w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a następnie okresowo. Jeśli ciśnienie tętnicze
zwiększy się znacząco, należy rozważyć inną metodę leczenia.
Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u około 1% pacjentów leczonych do jednego roku etorykoksybem w dawce
30 mg, 60 mg lub 90 mg na dobę zgłaszano zwiększenie (około trzy lub więcej razy przekraczające
górną granicę normy) aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT).
Należy kontrolować stan każdego pacjenta, u którego wystąpiły podmiotowe i (lub) przedmiotowe
objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby lub u którego uzyskano nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby. Jeśli wystąpią objawy niewydolności wątroby lub zostanie stwierdzone
utrzymywanie się nieprawidłowych wyników (ponad trzykrotne przekroczenie górnej granicy normy),
stosowanie etorykoksybu należy przerwać.
Ogólne
Jeżeli podczas leczenia nastąpi pogorszenie czynności opisanych powyżej układów/narządów, należy
podjąć właściwe postępowanie lecznicze i rozważyć przerwanie stosowania etorykoksybu. Należy
zapewnić odpowiednią opiekę medyczną podczas stosowania etorykoksybu u osób w podeszłym
wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca.
Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie etorykoksybu u pacjentów odwodnionych.
Wskazane jest nawodnienie pacjentów przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem.
Po wprowadzeniu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych
(również przypadki zakończone zgonem), w tym złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-
Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, związanych ze stosowaniem NLPZ
i niektórych wybiórczych inhibitorów COX-2 (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko tych działań
jest największe na początku terapii, a większość powikłań odnotowano w pierwszym miesiącu
leczenia. U pacjentów otrzymujących etorykoksyb odnotowano poważne reakcje nadwrażliwości,
takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8). Stosowanie niektórych wybiórczych
inhibitorów COX-2 było związane ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych u pacjentów
z uczuleniem na leki w wywiadzie. W razie wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian
na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie
etorykoksybu.
Etorykoksyb może maskować gorączkę i inne objawy stanu zapalnego.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania etorykoksybu z warfaryną lub innymi doustnymi
lekami przeciwzakrzepowymi (patrz punkt 4.5).
Stosowanie etorykoksybu, tak jak i innych produktów leczniczych hamujących aktywność
cyklooksygenazy/syntezę prostaglandyn, nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę (patrz punkty
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
4.6, 5.1 i 5.3).
Tabletki powlekane produktu leczniczego Kostarox zawierają laktozę i sód. Produkt leczniczy nie
powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę osobom przyjmującym długotrwale warfarynę
powodowało zwiększenie o około 13% wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego
(ang. International Normalized Ratio, INR). Dlatego należy kontrolować czas protrombinowy/INR
u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwzakrzepowym, zwłaszcza w pierwszych dniach
leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki (patrz punkt 4.4).
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych przeciwnadciśnieniowych
produktów leczniczych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub
antagonisty receptora angiotensyny II i produktów leczniczych hamujących cyklooksygenazę może
powodować dalsze zaburzenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, zwykle odwracalnej. Takie interakcje należy brać pod uwagę u pacjentów
przyjmujących etorykoksyb jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora
angiotensyny II. Dlatego kombinację leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych.
Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni. Należy też rozważyć kontrolowanie czynności nerek
po rozpoczęciu skojarzonego leczenia oraz okresowo później.
Kwas acetylosalicylowy
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników stwierdzono, że w stanie równowagi stacjonarnej
etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wywierał wpływu na przeciwpłytkowe działanie kwasu
acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb można podawać jednocześnie z małymi
dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Jednak
jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może
zwiększyć częstość owrzodzenia przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu
ze stosowaniem samego etorykoksybu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowanie etorykoksybu
z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu
krążenia lub z innymi lekami z grupy NLPZ (patrz punkt 5.1 i 4.4).
Cyklosporyna i takrolimus
Nie badano interakcji tych leków z etorykoksybem, ale jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub
takrolimusu z lekami z grupy NLPZ może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny lub
takrolimusu. Należy kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu
z cyklosporyną lub takrolimusem.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych produktów leczniczych
Lit
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydalanie litu przez nerki, zwiększając w ten sposób jego stężenie
w osoczu. Jeśli to konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu we krwi i dostosować jego
dawkę zarówno podczas skojarzonego stosowania, jak i po odstawieniu NLPZ.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Metotreksat
Przeprowadzono dwa badania, w których oceniano działanie etorykoksybu podawanego przez 7 dni
w dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg raz na dobę pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów,
przyjmujących metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Etorykoksyb w dawkach
60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy metotreksatu.
W jednym badaniu etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie, a w drugim badaniu
zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować ze względu na
działanie toksyczne metotreksatu.
Doustne środki antykoncepcyjne
Etorykoksyb w dawce 60 mg podawany jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni
zwiększało 37% wartość AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym. Etorykoksyb w dawce 120 mg
podawany z tym samym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (jednocześnie lub w odstępie
12 godzin) zwiększał AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50% do 60%. Podczas wyboru doustnego
środka antykoncepcyjnego do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy brać pod uwagę
zwiększenie stężenia EE. Zwiększenie stężenia EE może zwiększyć częstość działań niepożądanych
związanych ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (tj. żylne incydenty zakrzepowe
u kobiet z grupy ryzyka).
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg przez 28 dni podczas hormonalnej terapii zastępczej
zawierającej sprzężone estrogeny (w dawce 0,625 mg), zwiększyło średnią wartość AUC0-24h w stanie
stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%).
Nie badano wpływu etorykoksybu w zalecanych dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej
terapii. Wpływ etorykoksybu w dawce 120 mg na ekspozycję (AUC0-24h) na te estrogenowe składowe
sprzężonych estrogenów stanowił mniej niż połowę wpływu obserwowanego podczas stosowania
sprzężonych estrogenów w monoterapii, a dawkę zwiększono z 0,625 do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne
tych danych nie jest znane, a stosowanie większych dawek sprzężonych estrogenów jednocześnie
z etorykoksybem nie zostało zbadane. Podczas wyboru pomenopauzalnej hormonalnej terapii
zastępczej do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić zwiększenie stężenia
estrogenów, gdyż mogłoby się ono wiązać ze zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych HTZ.
Prednizon lub prednizolon
W badaniach interakcji etorykoksyb nie wpływał znacząco klinicznie na farmakokinetykę prednizonu
lub prednizolonu.
Digoksyna
Etorykoksyb podawany przez 10 dni w dawce 120 mg raz na dobę zdrowym ochotnikom nie zmieniał
wartości AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym i nie wpływał na jej wydalanie nerkowe.
Stwierdzono zwiększenie wartości Cmax digoksyny (o około 33%). U większości pacjentów zmiana ta
nie miała na ogół istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
działania toksycznego digoksyny należy obserwować podczas jednoczesnego stosowania digoksyny
i etorykoksybu.
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem sulfotransferaz
Etorykoksyb jest inhibitorem aktywności ludzkiej sulfotransferazy, zwłaszcza SULT1E1. Wykazano,
że etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Wprawdzie istnieje obecnie mało
danych dotyczących działania sulfotransferaz i trwają badania nad znaczeniem klinicznym tych
enzymów dla metabolizmu wielu leków, ale zalecane jest zachowanie ostrożności podczas
jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi substancjami czynnymi
, które są metabolizowane głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol w postaci doustnej,
minoksydyl).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP
Badania in vitro wykazały, że etorykoksyb nie powinien hamować izoenzymów cytochromu P450
(CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników etorykoksyb
w dawce 120 mg raz na dobę nie zmieniał aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenionej
na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę etorykoksybu
W głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu biorą udział enzymy układu CYP. Wydaje się, że
w metabolizmie etorykoksybu in vivo uczestniczy izoenzym CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że
CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku
metabolicznego etorykoksybu, ale ich udział ilościowy nie został określony w badaniach in vivo.
Ketokonazol
Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany przez 11 dni zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg
raz na dobę, nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu po podaniu pojedynczej
dawki 60 mg (zwiększenie AUC o 43%).
Worykonazol i mikonazol
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorow CYP3A4, worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu
(miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb,
ale dostępne dane naukowe nie wskazują, aby to działanie miało znaczenie kliniczne.
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP,
powodowało zmniejszenie o 65% stężenia etorykoksybu w osoczu. Interakcja ta może prowadzić do
nawrotu objawów choroby, gdy oba produkty lecznicze stosowane są jednocześnie. Mimo że
informacja ta może sugerować zwiększenie dawki, to nie zaleca się zwiększenia dawki etorykoksybu,
gdyż nie badano połączenia ryfampicyny z etorykoksybem w dawkach większych od zalecanych
w poszczególnych wskazaniach (patrz punkt 4.2).
Leki zobojętniające
Leki zobojętniające nie wpływają znacząco klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniano u 9295 osób, w tym
u 6757 pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (około 600 pacjentów z ChZS lub RZS leczono
przez jeden rok lub dłużej).
W badaniach klinicznych profil działań niepożądanych u pacjentów z ChZS i u pacjentów z RZS
leczonych etorykoksybem przez jeden rok lub dłużej był zbliżony.
W badaniu klinicznym dotyczącym ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej pacjenci
byli leczeni etorykoksybem w dawce 120 mg raz na dobę przez osiem dni. Profil działań
niepożądanych w tym badaniu był zasadniczo zbliżony do obserwowanego w badaniu dotyczącym
ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
W programie dotyczącym bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego analizowano wyniki
z trzech badań z grupą kontrolną przyjmującą aktywny komparator: 17 412 pacjentów z ChZS lub
RZS leczonych było etorykoksybem (60 mg lub 90 mg) przez średnio około 18 miesięcy. Dane z tego
programu dotyczące bezpieczeństwa przedstawiono w punkcie 5.1.
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia ostrego bólu pooperacyjnego związanego ze
stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym, do których włączono 614 pacjentów przyjmujących
etorykoksyb (w dawce 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był w zasadzie zbliżony do
obserwowanego w badaniach dotyczących łącznie leczenia ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy
lędźwiowo-krzyżowej.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymienione działania niepożądane występowały częściej niż po podaniu placebo w badaniach
klinicznych u pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa leczonych etorykoksybem w dawce 30 mg, 60 mg
lub 90 mg aż do zalecanej dawki przez okres do 12 tygodni, w ramach badania programu MEDAL
przez okres do 3,5 roku, w krótkotrwałych badaniach ostrego bólu przez okres do 7 dni lub w okresie
po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu (patrz Tabela 1).
Tabela 1
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie wyrostka zębodołowego Często
zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit,
zakażenie górnych dróg oddechowych,
zakażenie dróg moczowych
Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
niedokrwistość (głównie związana z
krwawieniem z przewodu pokarmowego),
leukopenia, małopłytkowość
Niezbyt często
Zaburzenia układu
immunologicznego
nadwrażliwość‡ ß Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne
/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs‡ Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
obrzęki/zatrzymywanie płynów Często
zwiększenie lub zmniejszenie apetytu,
zwiększenie masy ciała
Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa,
omamy‡ Niezbyt często
splątanie‡, niepokój (głównie ruchowy)‡ Rzadko
Zaburzenia układu zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból Często
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
nerwowego głowy
zaburzenia smaku, bezsenność,
parestezje/niedoczulica, senność
Niezbyt często
Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
obwodowego
Niezbyt często
Zaburzenia serca kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca‡ Często
migotanie przedsionków, tachykardia‡,
zastoinowa niewydolność serca, niespecyficzne
zmiany w EKG, dławica piersiowa‡, zawał
mięśnia sercowego§
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętnicze Często
zaczerwienienie skóry, incydent naczyniowo-
mózgowy§, przemijający napad niedokrwienny,
przełom nadciśnieniowy‡, zapalenie naczyń‡
Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
skurcz oskrzeli‡ Często
kaszel, duszność, krwawienie z nosa Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha Bardzo często
zaparcie, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej
żołądka, zgaga/ refluks, biegunka,
niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu,
nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej
przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy
ustnej
Często
wzdęcie brzucha, zmiany częstości wypróżnień,
suchość w jamie ustnej, choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, wrzody trawienne,
w tym perforacja przewodu pokarmowego i
krwawienie, zespół jelita drażliwego, zapalenie
trzustki‡
Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Często
zapalenie wątroby‡ Rzadko
niewydolność wątroby‡, żółtaczka‡ Rzadko†
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
wybroczyny Często
obrzęk twarzy, świąd, wysypka, rumień‡,
pokrzywka‡ Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona‡, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka‡, wykwity
polekowe‡
Rzadko†
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
kurcze/skurcze mięśni, ból mięśni i
kości/sztywność
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w
surowicy, niewydolność nerek‡ (patrz punkt 4.4) Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
astenia/zmęczenie, choroba grypopodobna Często
ból w klatce piersiowej Niezbyt często
Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi, zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej, hiperkaliemia, zwiększenie
stężenia kwasu moczowego
Niezbyt często
zmniejszenie stężenia sodu we krwi Rzadko
* Kategoria częstości: zdefiniowana dla każdego rodzaju działania niepożądanego na podstawie
częstości podanej zgłaszanej w bazie danych z badań klinicznych: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
‡ To działanie niepożądane zidentyfikowano po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu. Jego
częstość oszacowano na podstawie największej częstości obserwowanej w danych ze wszystkich
badań klinicznych zestawionych według wskazania i zarejestrowanej dawki.
† Kategorię częstości „Rzadko” zdefiniowano zgodnie z wytycznymi dotyczącymi tekstu
Charakterystyki produktu leczniczego (ChPL) (popr. 2 z września 2009 r.) w oparciu o
szacunkową wartość górnej granicy 95-procentowego przedziału ufności dla liczby zdarzeń
wynoszącej 0, mając na uwadze liczbę pacjentów leczonych etorykoksybem w analizie danych
z badań fazy III zestawionych wg dawki i wskazania (n=15470).
β Do reakcji nadwrażliwości zalicza się „uczulenie”, „uczulenie na lek”, „nadwrażliwość na lek”,
„nadwrażliwość”, „nadwrażliwość niesklasyfikowaną gdzie indziej”, „reakcję nadwrażliwości”
oraz „uczulenie nieswoiste”.
§ Na podstawie analizy danych z długotrwałych badań klinicznych kontrolowanych placebo i z
aktywną kontrolą stwierdzono, że stosowanie wybiórczych inhibitorów COX-2 wiązało się ze
zwiększeniem ryzyka poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, z zawałem mięśnia
sercowego i udarem włącznie. Istniejące dane (zdarzenia niezbyt częste) wskazują, że zwiększenie
bezwzględnego ryzyka takich incydentów powyżej 1% rocznie jest mało prawdopodobne.
Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano następujące działania niepożądane, których nie
można wykluczyć podczas stosowania etorykoksybu: uszkodzenie nerek, w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek i zespół nerczycowy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Etoricoxibum 120 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Wapnia wodorofosforan, bezwodny; Celuloza mikrokrystaliczna; Powidon K29-32; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Otoczka; Hypromeloza 15 cP; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek (E 171); Triacetyna
- Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg: Indygotyna, lak (E 132); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie; w składzie (Dodatkowo w tabletkach 30 mg, 60 mg, 120 mg)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik, butelka
- Wygląd
- okrągły
Tabletki leku Kostarox są jasnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe.\ Tabletki powlekane pakowane są w blistry lub w pojemnik do tabletek z zakrętką zawierającą środek pochłaniający wilgoć (żel krzemionkowy). Środka pochłaniającego wilgoć nie należy połykać. źródło: Ulotka, pkt 6 - Kostarox, 30 mg: niebieski okrągły średnicy 5,0 mm
Niebieskozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 5,0 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 60 mg: okrągły średnicy 6,5 mm
Ciemnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 90 mg: biały okrągły średnicy 7,5 mm
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 7,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Kostarox, 120 mg: okrągły średnicy 8,5 mm
Jasnozielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,5 mm. DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 źródło: ChPL, pkt 3
- okrągły
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, u których podczas leczenia etorykoksybem wystąpią zawroty głowy lub senność, nie DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024 powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
90 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: ból brzucha
- często: zapalenie wyrostka zębodołowego; obrzęki/zatrzymywanie płynów; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; kołatanie serca; zaburzenia rytmu serca; nadciśnienie tętnicze; skurcz oskrzeli; zaparcie; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zgaga/ refluks; biegunka; niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu; nudności; wymioty; zapalenie błony śluzowej przełyku; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; wybroczyny; astenia/zmęczenie; choroba grypopodobna
- niezbyt często: zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit; zakażenie górnych dróg oddechowych; zakażenie dróg moczowych; niedokrwistość (głównie związana z krwawieniem z przewodu pokarmowego); leukopenia; małopłytkowość; nadwrażliwość; zwiększenie lub zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; lęk; depresja; zmniejszona sprawność umysłowa; omamy; zaburzenia smaku; bezsenność; parestezje/niedoczulica; senność; niewyraźne widzenie; zapalenie spojówek; szumy uszne; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; migotanie przedsionków; tachykardia; zastoinowa niewydolność serca; niespecyficzne zmiany w EKG; dławica piersiowa; zawał mięśnia sercowego; zaczerwienienie skóry; incydent naczyniowomózgowy; przemijający napad niedokrwienny; przełom nadciśnieniowy; zapalenie naczyń; kaszel; duszność; krwawienie z nosa; wzdęcie brzucha; zmiany częstości wypróżnień; suchość w jamie ustnej; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; wrzody trawienne, w tym perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie; zespół jelita drażliwego; zapalenie trzustki; obrzęk twarzy; świąd; wysypka; rumień; pokrzywka; kurcze/skurcze mięśni; ból mięśni i kości/sztywność; białkomocz; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; niewydolność nerek; ból w klatce piersiowej; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi; zwiększona aktywność kinazy kreatynowej; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kwasu moczowego
- rzadko: obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs; splątanie; niepokój (głównie ruchowy); zapalenie wątroby; niewydolność wątroby; żółtaczka; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wykwity polekowe; zmniejszenie stężenia sodu we krwi
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kostarox
Kiedy nie stosować leku Kostarox
- jeśli pacjent ma uczulenie na etorykoksyb lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym na kwas
acetylosalicylowy i inhibitory COX-2 (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent ma czynną chorobę wrzodową lub krwawienie z żołądka albo jelit;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- jeśli pacjentka jest lub może być w ciąży albo karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i
wpływ na płodność”);
- u osób w wieku poniżej 16 lat;
- jeśli pacjent ma chorobę zapalną jelit, taką jak choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita
grubego lub zapalenie okrężnicy;
- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, które nie jest kontrolowane przez leczenie (w razie
wątpliwości, czy ciśnienie tętnicze pacjenta jest odpowiednio kontrolowane, należy poradzić się
lekarza);
- jeśli u pacjenta rozpoznano zaburzenia serca, w tym niewydolność serca (umiarkowanego lub
ciężkiego typu), dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej) lub jeśli pacjent przebył zawał serca,
zabieg pomostowania naczyń wieńcowych (wszczepienie bajpasów);
- jeśli pacjent miał chorobę tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu
zwężonych lub zablokowanych tętnic);
- jeśli pacjent przebył jakikolwiek rodzaj udaru (w tym „miniudar”, przemijający napad
niedokrwienny [tzw. TIA]). Etorykoksyb może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału serca i udaru,
dlatego nie powinien być stosowany u osób, które już miały zaburzenia serca lub udar.
W razie wątpliwości, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy
przyjmować tego leku do czasu skonsultowania się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Kostarox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent miał w przeszłości krwawienie z żołądka lub owrzodzenie żołądka;
- pacjent jest odwodniony, np. w wyniku przedłużających się nawracających wymiotów lub
biegunki;
- jeśli pacjent ma obrzęki na skutek zatrzymania płynów w organizmie;
- pacjent miał w przeszłości niewydolność serca lub inną chorobę serca;
- pacjent miał w przeszłości wysokie ciśnienie krwi. Lek Kostarox może u niektórych osób
zwiększać ciśnienie krwi, zwłaszcza jeśli stosowany jest w dużych dawkach, dlatego od czasu do
czasu lekarz będzie kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.
- pacjent miał w przeszłości chorobę wątroby lub nerek;
- pacjent jest obecnie leczony z powodu zakażenia. Lek Kostarox może maskować gorączkę, która
jest objawem zakażenia;
- pacjent choruje na cukrzycę, ma duże stężenie cholesterolu lub pali tytoń. U tych osób istnieje
zwiększone ryzyko choroby serca;
- pacjentka planuje ciążę;
- pacjentem jest osoba w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed
zastosowaniem leku Kostarox należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia, czy ten lek
można przyjmować.
Działanie leku Kostarox jest podobne u osób w podeszłym wieku i młodszych dorosłych pacjentów.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie uważnie kontrolował przebieg leczenia.
Modyfikacja dawki u osób w wieku powyżej 65 lat nie jest konieczna.
3 DE/H/3908/001/IA/023
Dzieci i młodzież
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Kostarox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, lekarz może zadecydować
o potrzebie kontrolowania stanu pacjenta w celu upewnienia się, że po rozpoczęciu stosowania leku
Kostarox leczenie przebiega prawidłowo:
• leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• ryfampicyna (antybiotyk);
• metotreksat (lek stosowany w celu zahamowania układu odpornościowego i często stosowany
w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane w celu zahamowania czynności układu
odpornościowego, np. po przeszczepieniu narządu);
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
• leki stosowane w celu kontrolowania wysokiego ciśnienia tętniczego i niewydolności serca,
nazywane inhibitorami ACE i blokerami receptora angiotensyny (tj. enalapryl i ramipryl oraz
losartan i walsartan);
• leki moczopędne;
• digoksyna (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
• minoksydyl (lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego);
• salbutamol w tabletkach lub roztworze doustnym (lek stosowany w leczeniu astmy);
• tabletki antykoncepcyjne (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• hormonalna terapia zastępcza (połączenie z lekiem Kostarox może zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych);
• kwas acetylosalicylowy (ryzyko powstania wrzodów żołądka jest większe, gdy lek Kostarox
stosuje się jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym);
• kwas acetylosalicylowy stosowany w celu zapobiegania zawałowi serca lub udarowi:
lek Kostarox można przyjmować jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego. Jeśli
obecnie pacjent przyjmuje małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu zapobiegania zawałowi
serca lub udarowi, nie należy przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem.
• kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
podczas stosowania leku Kostarox nie należy przyjmować dużych dawek kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Leku Kostarox nie wolno stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że
jest w ciąży albo gdy planuje mieć dziecko, nie może stosować tego leku. Jeśli pacjentka zajdzie
w ciążę podczas stosowania leku Kostarox, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W razie wątpliwości lub potrzeby uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do lekarza.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi lub planuje
karmienie piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Kostarox.
Podczas przyjmowania tego leku nie wolno karmić piersią.
Wpływ na płodność
Lek Kostarox może utrudniać zajście w ciążę. Dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet
planujących ciążę.
Należy poinformować lekarza o planowanej ciąży lub trudnościach z zajściem w ciążę.
4 DE/H/3908/001/IA/023
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów stosujących lek Kostarox odnotowano występowanie zawrotów głowy
i senność. W razie wystąpienia takich objawów nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać
narzędzi lub maszyn.
Kostarox zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Kostarox i zwrócić się do lekarza:
- duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kostek albo nasilenie tych objawów
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka) – mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby
- ciężki lub utrzymujący się ból brzucha albo smoliste stolce
- reakcja alergiczna z takimi objawami, jak zmiany skórne (owrzodzenie lub powstawanie pęcherzy),
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, prowadzący do trudności w oddychaniu.
Podczas stosowania leku Kostarox mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób)
- ból żołądka
Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób)
- suchy zębodół (zapalenie i ból po ekstrakcji zęba)
- obrzęk nóg i (lub) stóp na skutek zatrzymywania płynów
- zawroty głowy, ból głowy
- odczuwanie bicia, nieregularne bicie serca
- zwiększone ciśnienie tętnicze
- świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli)
- zaparcie, gazy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, niestrawność, odczucie
dyskomfortu w żołądku, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenie jamy ustnej
- zmiany wyników badań czynności wątroby
- powstawanie siniaków
- osłabienie lub zmęczenie, choroba przypominająca grypę
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
- zapalenie przewodu pokarmowego, obejmujące zarówno żołądek i jelito cienkie i (lub) „grypa
żołądkowa”
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie dróg moczowych
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, które może spowodować bladość skóry, osłabienie lub
duszność
- zmniejszenie liczby krwinek białych
6 DE/H/3908/001/IA/023
- zmniejszenie liczby płytek krwi, które zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania siniaków
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna z pokrzywką, która może być na tyle ciężka, że wymaga
natychmiastowej pomocy medycznej)
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała
- lęk, depresja, osłabienie sprawności umysłowej, widzenie, czucie lub słyszenie nieistniejących
rzeczy (omamy)
- zmiany smaku, trudności w zasypianiu, drętwienie lub mrowienie, senność
- niewyraźne widzenie, podrażnienie i zaczerwienienie oczu
- dzwonienie w uszach, uczucie wirowania
- nieprawidłowy rytm serca (migotanie przedsionków), przyspieszona czynność serca, niewydolność
serca, odczucie napięcia, ucisku lub ciężaru w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zawał serca
- zaczerwienienie skóry, udar, „mini-udar” (przemijający napad niedokrwienny), znaczne
zwiększenie ciśnienia krwi, zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną
- kaszel, brak tchu, krwawienie z nosa
- wzdęcia, zmiany częstości wypróżnień, suchość w jamie ustnej, owrzodzenie żołądka lub jelita
cienkiego, zapalenie błony śluzowej żołądka, które może być ciężkie i prowadzić do krwawienia,
zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki
- obrzęk twarzy, wysypka skórna lub świąd skóry, zaczerwienienie skóry
- kurcze/skurcze mięśni, ból/sztywność mięśni
- duże stężenie potasu we krwi, które może spowodować zaburzenia rytmu serca, zmiany wyników
badań krwi lub moczu związane z czynnością nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ból w klatce piersiowej
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
- ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne lub
rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs (poważne reakcje alergiczne, które wymagają
natychmiastowej pomocy medycznej)
- splątanie, niepokój, zwłaszcza ruchowy
- zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
- małe stężenie sodu we krwi, które może być przyczyną uczucia zmęczenia i splątania, drżenia
mięśni, drgawek i śpiączki
- ciężkie reakcje skórne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku
przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), wywołało skurcz
oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub reakcje typu
alergicznego.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albuminy w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów
wg skali Childa-Pugha).
- Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
- Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.
- Zapalenie błony śluzowej jelit.
- Zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA).
- Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad
140/90 mmHg i nie jest odpowiednio kontrolowane.
- Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na przewód pokarmowy
U pacjentów leczonych etorykoksybem obserwowano powikłania w obrębie górnego odcinka
przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenie lub krwawienia [POK]), a niektóre z nich
prowadziły do zgonu.
Zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko powikłań
w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ: osób
w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy
albo pacjentów z chorobą w obrębie przewodu pokarmowego, taką jak owrzodzenie i krwawienie
w wywiadzie.
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet małych dawek)
istnieje zwiększone ryzyko dalszych działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego
(owrzodzenie lub inne powikłania żołądkowo-jelitowe). W długotrwałych badaniach klinicznych nie
wykazano istotnej różnicy w odniesieniu do bezpieczeństwa wobec układu pokarmowego między
wybiórczymi inhibitorami COX-2 z kwasem acetylosalicylowym a NLPZ z kwasem
acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Z danych klinicznych wynika, że w porównaniu z placebo i niektórymi NLPZ, stosowanie leków
z grupy wybiórczych inhibitorów COX-2 może być związane z ryzykiem zdarzeń zakrzepowych
(zwłaszcza zawału mięśnia sercowego i udaru). Ponieważ ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych
podczas stosowania etorykoksybu może zwiększać się wraz ze zwiększeniem dawki i czasem trwania
leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę dobową przez możliwie najkrótszy czas.
Należy okresowo weryfikować potrzebę dalszego stosowania produktu leczniczego łagodzącego
objawy oraz uzyskaną odpowiedź na leczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową
stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).
U pacjentów ze znaczącym ryzykiem działań niepożądanych dotyczących układu krążenia (np.
z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palących tytoń), należy stosować
etorykoksybem jedynie po dokładnym rozważeniu celowości takiego leczenia (patrz punkt 5.1).
Wybiorcze inhibitory COX-2 nie zastępują kwasu acetylosalicylowego w zapobieganiu zakrzepowo-
zatorowym chorobom układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania
przeciwpłytkowego. Dlatego nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkty
4.5 i 5.1).
Wpływ na nerki
Prostaglandyny powstające w nerkach mogą pełnić rolę wyrównawczą w utrzymywaniu przepływu
nerkowego. Dlatego w warunkach zaburzonego przepływu nerkowego stosowanie etorykoksybu może
powodować zmniejszenie wytwarzania prostaglandyn, a wtórnie – zmniejszenie przepływu krwi przez
nerki i zaburzenia czynności nerek. Największe ryzyko takiego działania dotyczy pacjentów
z istniejącymi znaczącymi zaburzeniami czynności nerek, niewyrównaną niewydolnością serca lub
marskością wątroby. Należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów.
Zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęki i nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących wytwarzanie prostaglandyn,
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
u pacjentów przyjmujących etorykoksyb obserwowano zatrzymanie płynów, obrzęki i nadciśnienie
tętnicze. Stosowanie wszystkich niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
etorykoksybu, może być związane z wystąpieniem lub nawrotem zastoinowej niewydolności serca.
Informacje dotyczące zależnej od dawki odpowiedzi na etorykoksyb znajduje się w punkcie 5.1.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej
komory serca lub nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie oraz u pacjentów z obrzękami
z jakiejkolwiek innej przyczyny. W razie pogorszenia stanu tych pacjentów, należy wdrożyć
odpowiednie postępowanie, włącznie z odstawieniem etorykoksybu.
Stosowanie etorykoksybu, zwłaszcza w dużych dawkach, może wiązać się z częstszym
występowaniem ciężkiego nadciśnienia tętniczego w porównaniu z innymi NLPZ i wybiórczymi
inhibitorami COX-2. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem należy skontrolować
nadciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3) i zwrócić szczególną uwagę na konieczność kontrolowania
ciśnienia tętniczego podczas leczenia etorykoksybem. Ciśnienie tętnicze krwi należy kontrolować
w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a następnie okresowo. Jeśli ciśnienie tętnicze
zwiększy się znacząco, należy rozważyć inną metodę leczenia.
Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u około 1% pacjentów leczonych do jednego roku etorykoksybem w dawce
30 mg, 60 mg lub 90 mg na dobę zgłaszano zwiększenie (około trzy lub więcej razy przekraczające
górną granicę normy) aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT).
Należy kontrolować stan każdego pacjenta, u którego wystąpiły podmiotowe i (lub) przedmiotowe
objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby lub u którego uzyskano nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby. Jeśli wystąpią objawy niewydolności wątroby lub zostanie stwierdzone
utrzymywanie się nieprawidłowych wyników (ponad trzykrotne przekroczenie górnej granicy normy),
stosowanie etorykoksybu należy przerwać.
Ogólne
Jeżeli podczas leczenia nastąpi pogorszenie czynności opisanych powyżej układów/narządów, należy
podjąć właściwe postępowanie lecznicze i rozważyć przerwanie stosowania etorykoksybu. Należy
zapewnić odpowiednią opiekę medyczną podczas stosowania etorykoksybu u osób w podeszłym
wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca.
Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie etorykoksybu u pacjentów odwodnionych.
Wskazane jest nawodnienie pacjentów przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem.
Po wprowadzeniu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych
(również przypadki zakończone zgonem), w tym złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-
Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, związanych ze stosowaniem NLPZ
i niektórych wybiórczych inhibitorów COX-2 (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko tych działań
jest największe na początku terapii, a większość powikłań odnotowano w pierwszym miesiącu
leczenia. U pacjentów otrzymujących etorykoksyb odnotowano poważne reakcje nadwrażliwości,
takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8). Stosowanie niektórych wybiórczych
inhibitorów COX-2 było związane ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych u pacjentów
z uczuleniem na leki w wywiadzie. W razie wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian
na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie
etorykoksybu.
Etorykoksyb może maskować gorączkę i inne objawy stanu zapalnego.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania etorykoksybu z warfaryną lub innymi doustnymi
lekami przeciwzakrzepowymi (patrz punkt 4.5).
Stosowanie etorykoksybu, tak jak i innych produktów leczniczych hamujących aktywność
cyklooksygenazy/syntezę prostaglandyn, nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę (patrz punkty
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
4.6, 5.1 i 5.3).
Tabletki powlekane produktu leczniczego Kostarox zawierają laktozę i sód. Produkt leczniczy nie
powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy
produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę osobom przyjmującym długotrwale warfarynę
powodowało zwiększenie o około 13% wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego
(ang. International Normalized Ratio, INR). Dlatego należy kontrolować czas protrombinowy/INR
u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwzakrzepowym, zwłaszcza w pierwszych dniach
leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki (patrz punkt 4.4).
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych przeciwnadciśnieniowych
produktów leczniczych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub
antagonisty receptora angiotensyny II i produktów leczniczych hamujących cyklooksygenazę może
powodować dalsze zaburzenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, zwykle odwracalnej. Takie interakcje należy brać pod uwagę u pacjentów
przyjmujących etorykoksyb jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora
angiotensyny II. Dlatego kombinację leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych.
Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni. Należy też rozważyć kontrolowanie czynności nerek
po rozpoczęciu skojarzonego leczenia oraz okresowo później.
Kwas acetylosalicylowy
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników stwierdzono, że w stanie równowagi stacjonarnej
etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wywierał wpływu na przeciwpłytkowe działanie kwasu
acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb można podawać jednocześnie z małymi
dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Jednak
jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może
zwiększyć częstość owrzodzenia przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu
ze stosowaniem samego etorykoksybu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowanie etorykoksybu
z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu
krążenia lub z innymi lekami z grupy NLPZ (patrz punkt 5.1 i 4.4).
Cyklosporyna i takrolimus
Nie badano interakcji tych leków z etorykoksybem, ale jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub
takrolimusu z lekami z grupy NLPZ może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny lub
takrolimusu. Należy kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu
z cyklosporyną lub takrolimusem.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych produktów leczniczych
Lit
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydalanie litu przez nerki, zwiększając w ten sposób jego stężenie
w osoczu. Jeśli to konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu we krwi i dostosować jego
dawkę zarówno podczas skojarzonego stosowania, jak i po odstawieniu NLPZ.
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Metotreksat
Przeprowadzono dwa badania, w których oceniano działanie etorykoksybu podawanego przez 7 dni
w dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg raz na dobę pacjentom z reumatoidalnym zapaleniem stawów,
przyjmujących metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Etorykoksyb w dawkach
60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy metotreksatu.
W jednym badaniu etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie, a w drugim badaniu
zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować ze względu na
działanie toksyczne metotreksatu.
Doustne środki antykoncepcyjne
Etorykoksyb w dawce 60 mg podawany jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni
zwiększało 37% wartość AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym. Etorykoksyb w dawce 120 mg
podawany z tym samym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (jednocześnie lub w odstępie
12 godzin) zwiększał AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50% do 60%. Podczas wyboru doustnego
środka antykoncepcyjnego do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy brać pod uwagę
zwiększenie stężenia EE. Zwiększenie stężenia EE może zwiększyć częstość działań niepożądanych
związanych ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (tj. żylne incydenty zakrzepowe
u kobiet z grupy ryzyka).
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg przez 28 dni podczas hormonalnej terapii zastępczej
zawierającej sprzężone estrogeny (w dawce 0,625 mg), zwiększyło średnią wartość AUC0-24h w stanie
stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%).
Nie badano wpływu etorykoksybu w zalecanych dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej
terapii. Wpływ etorykoksybu w dawce 120 mg na ekspozycję (AUC0-24h) na te estrogenowe składowe
sprzężonych estrogenów stanowił mniej niż połowę wpływu obserwowanego podczas stosowania
sprzężonych estrogenów w monoterapii, a dawkę zwiększono z 0,625 do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne
tych danych nie jest znane, a stosowanie większych dawek sprzężonych estrogenów jednocześnie
z etorykoksybem nie zostało zbadane. Podczas wyboru pomenopauzalnej hormonalnej terapii
zastępczej do stosowania jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić zwiększenie stężenia
estrogenów, gdyż mogłoby się ono wiązać ze zwiększeniem ryzyka działań niepożądanych HTZ.
Prednizon lub prednizolon
W badaniach interakcji etorykoksyb nie wpływał znacząco klinicznie na farmakokinetykę prednizonu
lub prednizolonu.
Digoksyna
Etorykoksyb podawany przez 10 dni w dawce 120 mg raz na dobę zdrowym ochotnikom nie zmieniał
wartości AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym i nie wpływał na jej wydalanie nerkowe.
Stwierdzono zwiększenie wartości Cmax digoksyny (o około 33%). U większości pacjentów zmiana ta
nie miała na ogół istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
działania toksycznego digoksyny należy obserwować podczas jednoczesnego stosowania digoksyny
i etorykoksybu.
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem sulfotransferaz
Etorykoksyb jest inhibitorem aktywności ludzkiej sulfotransferazy, zwłaszcza SULT1E1. Wykazano,
że etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Wprawdzie istnieje obecnie mało
danych dotyczących działania sulfotransferaz i trwają badania nad znaczeniem klinicznym tych
enzymów dla metabolizmu wielu leków, ale zalecane jest zachowanie ostrożności podczas
jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi substancjami czynnymi
, które są metabolizowane głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol w postaci doustnej,
minoksydyl).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
Wpływ etorykoksybu na produkty lecznicze metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP
Badania in vitro wykazały, że etorykoksyb nie powinien hamować izoenzymów cytochromu P450
(CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników etorykoksyb
w dawce 120 mg raz na dobę nie zmieniał aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenionej
na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę etorykoksybu
W głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu biorą udział enzymy układu CYP. Wydaje się, że
w metabolizmie etorykoksybu in vivo uczestniczy izoenzym CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że
CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku
metabolicznego etorykoksybu, ale ich udział ilościowy nie został określony w badaniach in vivo.
Ketokonazol
Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany przez 11 dni zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg
raz na dobę, nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu po podaniu pojedynczej
dawki 60 mg (zwiększenie AUC o 43%).
Worykonazol i mikonazol
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorow CYP3A4, worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu
(miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb,
ale dostępne dane naukowe nie wskazują, aby to działanie miało znaczenie kliniczne.
Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP,
powodowało zmniejszenie o 65% stężenia etorykoksybu w osoczu. Interakcja ta może prowadzić do
nawrotu objawów choroby, gdy oba produkty lecznicze stosowane są jednocześnie. Mimo że
informacja ta może sugerować zwiększenie dawki, to nie zaleca się zwiększenia dawki etorykoksybu,
gdyż nie badano połączenia ryfampicyny z etorykoksybem w dawkach większych od zalecanych
w poszczególnych wskazaniach (patrz punkt 4.2).
Leki zobojętniające
Leki zobojętniające nie wpływają znacząco klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniano u 9295 osób, w tym
u 6757 pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (około 600 pacjentów z ChZS lub RZS leczono
przez jeden rok lub dłużej).
W badaniach klinicznych profil działań niepożądanych u pacjentów z ChZS i u pacjentów z RZS
leczonych etorykoksybem przez jeden rok lub dłużej był zbliżony.
W badaniu klinicznym dotyczącym ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej pacjenci
byli leczeni etorykoksybem w dawce 120 mg raz na dobę przez osiem dni. Profil działań
niepożądanych w tym badaniu był zasadniczo zbliżony do obserwowanego w badaniu dotyczącym
ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
W programie dotyczącym bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego analizowano wyniki
z trzech badań z grupą kontrolną przyjmującą aktywny komparator: 17 412 pacjentów z ChZS lub
RZS leczonych było etorykoksybem (60 mg lub 90 mg) przez średnio około 18 miesięcy. Dane z tego
programu dotyczące bezpieczeństwa przedstawiono w punkcie 5.1.
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia ostrego bólu pooperacyjnego związanego ze
stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym, do których włączono 614 pacjentów przyjmujących
etorykoksyb (w dawce 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był w zasadzie zbliżony do
obserwowanego w badaniach dotyczących łącznie leczenia ChZS, RZS i przewlekłego bólu okolicy
lędźwiowo-krzyżowej.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymienione działania niepożądane występowały częściej niż po podaniu placebo w badaniach
klinicznych u pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub
zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa leczonych etorykoksybem w dawce 30 mg, 60 mg
lub 90 mg aż do zalecanej dawki przez okres do 12 tygodni, w ramach badania programu MEDAL
przez okres do 3,5 roku, w krótkotrwałych badaniach ostrego bólu przez okres do 7 dni lub w okresie
po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu (patrz Tabela 1).
Tabela 1
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie wyrostka zębodołowego Często
zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit,
zakażenie górnych dróg oddechowych,
zakażenie dróg moczowych
Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
niedokrwistość (głównie związana z
krwawieniem z przewodu pokarmowego),
leukopenia, małopłytkowość
Niezbyt często
Zaburzenia układu
immunologicznego
nadwrażliwość‡ ß Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy/reakcje anafilaktyczne
/rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs‡ Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
obrzęki/zatrzymywanie płynów Często
zwiększenie lub zmniejszenie apetytu,
zwiększenie masy ciała
Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa,
omamy‡ Niezbyt często
splątanie‡, niepokój (głównie ruchowy)‡ Rzadko
Zaburzenia układu zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból Często
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
nerwowego głowy
zaburzenia smaku, bezsenność,
parestezje/niedoczulica, senność
Niezbyt często
Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
obwodowego
Niezbyt często
Zaburzenia serca kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca‡ Często
migotanie przedsionków, tachykardia‡,
zastoinowa niewydolność serca, niespecyficzne
zmiany w EKG, dławica piersiowa‡, zawał
mięśnia sercowego§
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętnicze Często
zaczerwienienie skóry, incydent naczyniowo-
mózgowy§, przemijający napad niedokrwienny,
przełom nadciśnieniowy‡, zapalenie naczyń‡
Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
skurcz oskrzeli‡ Często
kaszel, duszność, krwawienie z nosa Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha Bardzo często
zaparcie, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej
żołądka, zgaga/ refluks, biegunka,
niestrawność/dyskomfort w nadbrzuszu,
nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej
przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy
ustnej
Często
wzdęcie brzucha, zmiany częstości wypróżnień,
suchość w jamie ustnej, choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, wrzody trawienne,
w tym perforacja przewodu pokarmowego i
krwawienie, zespół jelita drażliwego, zapalenie
trzustki‡
Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Często
zapalenie wątroby‡ Rzadko
niewydolność wątroby‡, żółtaczka‡ Rzadko†
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
wybroczyny Często
obrzęk twarzy, świąd, wysypka, rumień‡,
pokrzywka‡ Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona‡, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka‡, wykwity
polekowe‡
Rzadko†
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
kurcze/skurcze mięśni, ból mięśni i
kości/sztywność
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w
surowicy, niewydolność nerek‡ (patrz punkt 4.4) Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
astenia/zmęczenie, choroba grypopodobna Często
ból w klatce piersiowej Niezbyt często
Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi, zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej, hiperkaliemia, zwiększenie
stężenia kwasu moczowego
Niezbyt często
zmniejszenie stężenia sodu we krwi Rzadko
* Kategoria częstości: zdefiniowana dla każdego rodzaju działania niepożądanego na podstawie
częstości podanej zgłaszanej w bazie danych z badań klinicznych: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000).
DE/H/3908/001-002-003-004/IA/024
‡ To działanie niepożądane zidentyfikowano po wprowadzeniu etorykoksybu do obrotu. Jego
częstość oszacowano na podstawie największej częstości obserwowanej w danych ze wszystkich
badań klinicznych zestawionych według wskazania i zarejestrowanej dawki.
† Kategorię częstości „Rzadko” zdefiniowano zgodnie z wytycznymi dotyczącymi tekstu
Charakterystyki produktu leczniczego (ChPL) (popr. 2 z września 2009 r.) w oparciu o
szacunkową wartość górnej granicy 95-procentowego przedziału ufności dla liczby zdarzeń
wynoszącej 0, mając na uwadze liczbę pacjentów leczonych etorykoksybem w analizie danych
z badań fazy III zestawionych wg dawki i wskazania (n=15470).
β Do reakcji nadwrażliwości zalicza się „uczulenie”, „uczulenie na lek”, „nadwrażliwość na lek”,
„nadwrażliwość”, „nadwrażliwość niesklasyfikowaną gdzie indziej”, „reakcję nadwrażliwości”
oraz „uczulenie nieswoiste”.
§ Na podstawie analizy danych z długotrwałych badań klinicznych kontrolowanych placebo i z
aktywną kontrolą stwierdzono, że stosowanie wybiórczych inhibitorów COX-2 wiązało się ze
zwiększeniem ryzyka poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, z zawałem mięśnia
sercowego i udarem włącznie. Istniejące dane (zdarzenia niezbyt częste) wskazują, że zwiększenie
bezwzględnego ryzyka takich incydentów powyżej 1% rocznie jest mało prawdopodobne.
Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano następujące działania niepożądane, których nie
można wykluczyć podczas stosowania etorykoksybu: uszkodzenie nerek, w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek i zespół nerczycowy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Etoricoxibum 30 mg | Tabletki powlekane | 23499 | 100363426 | ChPL: 2023-11-03, Ulotka: 2023-06-23 |
| Etoricoxibum 60 mg | Tabletki powlekane | 23500 | 100363449 | ChPL: 2023-11-03, Ulotka: 2023-06-23 |
| Etoricoxibum 90 mg | Tabletki powlekane | 23501 | 100363455 | ChPL: 2023-11-03, Ulotka: 2023-06-23 |
| Etoricoxibum 120 mg | Tabletki powlekane | 23502 | 100372891 | ChPL: 2023-11-03, Ulotka: 2023-06-23 |