Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Kalii chloridum 150 mg (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- nie zamrażać
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka, fiolka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Produkt nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jeżeli jest stosowany zgodnie z zaleceniami i nie dochodzi do jego przedawkowania.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
16 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość niepodana w tekście: gorączka; infekcja w miejscu wykonywania infuzji; zakrzepica żylna; zapalenie żyły w miejscu wkłucia; wynaczynienie; hiperwolemia; hiperkaliemia; ból w miejscu wstrzyknięcia; podrażnienie; zapalenie żył; zatrzymanie krążenia; zgon; nudności; wymioty; bóle brzucha; biegunka
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli W przypadku pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy jest większe niż 3 mmol/l, nie należy przekraczać szybkości infuzji 10 mmol/godzinę. Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno być wyższe niż 40 mmol/l. Nie należy przekraczać dawki 200 mmol na dobę. Jeżeli stężenie potasu w surowicy jest mniejsze niż 3 mmol/l, szczególnie gdy stwierdza się zmiany obrazu EKG lub niedowład mięśni, należy podawać potas w infuzji z szybkością 20 mmol/godzinę (a w uzasadnionych przypadkach 40 mmol/godzinę). Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno przekraczać 40 mmol/l. Tylko w uzasadnionych przypadkach dawka dobowa może przekraczać 200 mmol.”
Dzieci
„Dzieci Dawka zalecana to 0,25-0,5 mmol/kg masy ciała. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mmol/godzinę. Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./godzinę. Należy szczególnie uważnie monitorować EKG pacjenta i powtarzać pomiary stężeń potasu i innych elektrolitów w surowicy.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na płód ludzki lub na zdolności reprodukcyjne kobiet. Produkt może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Zarówno hipo- jak i hiperkaliemia są szkodliwe dla matki i płodu.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Potas przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność podczas jego stosowania u kobiet karmiących piersią. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kalium chloratum WZF 15%
Kiedy nie stosować leku Kalium chloratum WZF 15%
• jeśli pacjent ma uczulenie na potasu chlorek;
• jeśli u pacjenta występuje hiperkaliemia (nadmiar potasu we krwi).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Kalium chloratum WZF 15% należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Potasu chlorek nie powinien być stosowany u osób z migotaniem komór, z blokiem przedsionkowo-
komorowym, z blokami przewodzenia wewnątrzkomorowego, w chorobie Addisona, w zespole
nadnerczowo-płciowym, w stanach niedoboru aldosteronu.
Ostrożnie stosować w stanach przebiegających z ostrym odwodnieniem, rozległym mechanicznym
uszkodzeniem tkanek, przy rozległych oparzeniach, przy współistniejącym krwawieniu wewnętrznym,
po przetoczeniu znacznej objętości koncentratu krwinek czerwonych, u osób otrzymujących
chemioterapię, w rzadkich zespołach neurologicznych (rodzinny okresowy paraliż hiperkaliemiczny).
Nie należy podawać dożylnie leku pacjentom z prawidłowym lub nieznacznie obniżonym stężeniem
potasu, jeżeli u tych osób występuje niewydolność nerek lub inny stan sprzyjający retencji potasu
i grożący rozwojem hiperkaliemii.
Stosowanie Kalium chloratum WZF 15% u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
gdyż może dojść do hiperkaliemii i toksycznego działania na serce. Lek nie powinien być stosowany
w niewydolności nerek, w stanach przebiegających ze skąpomoczem lub bezmoczem, w chorobach
nerek z upośledzoną funkcją cewek dystalnych (anemia sierpowatokrwinkowa, toczeń rumieniowaty
układowy).
Kalium chloratum WZF 15% a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Leki zwiększające stężenie potasu:
• inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptorów dla angiotensyny II (leki
stosowane w nadciśnieniu tętniczym);
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki przeciwzapalne i przeciwbólowe);
• heparyna (lek przeciwzakrzepowy);
• cyklosporyna, takrolimus (leki immunosupresyjne, stosowane po przeszczepach);
• amiloryd, spironolakton, triamteren (leki moczopędne);
• trimetoprim (chemioterapeutyk stosowany w zakażeniach dróg moczowych);
• pentamidyna (lek stosowany w zakażeniach wywołanych przez pierwotniaki);
• digoksyna (glikozyd nasercowy);
• propranolol, nadolol, tymolol (leki z grupy nieselektywnych β-adrenolityków).
Leki zmniejszające stężenie potasu:
• insulina (stosowana w cukrzycy);
• wodorowęglany;
• leki β2-adrenergiczne.
Potas osłabia działanie glikozydów naparstnicy.
Sole wapnia podane dożylnie normalizują zaburzenia EKG typowe dla hiperkaliemii.
Ciąża i karmienie piersią
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści
dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Zarówno hipokaliemia, jak
i hiperkaliemia są szkodliwe dla matki i płodu.
Lek przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność podczas jego stosowania
u kobiet karmiących piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ze względu na postać i drogę podania leku mogą wystąpić: gorączka, infekcja w miejscu
wykonywania infuzji, zakrzepica żylna lub zapalenie żyły w miejscu wkłucia, wynaczynienie,
zwiększenie objętości krwi krążącej (hiperwolemia) i nadmiar potasu we krwi.
Podczas zbyt szybkiego podania dożylnego może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia, a rzadziej
podrażnienie lub zapalenie żył. Infuzja potasu chlorku przez wkłucie centralne (szczególnie zbyt
szybka lub w dużym stężeniu) może prowadzić do zatrzymania krążenia i zgonu.
Mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka oraz działania niepożądane wynikające
z przedawkowania potasu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną
Hiperkaliemia
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produkt Kalium chloratum WZF 15% koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest
przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego i musi być rozcieńczony przed podaniem.
Podczas infuzji roztworów potasu chlorku należy obserwować pacjenta oraz okresowo wykonywać
oznaczenia stężeń elektrolitów w surowicy i równowagi kwasowo-zasadowej.
W celu oceny skuteczności leczenia i zapobiegania przedawkowaniu potasu należy okresowo
przeprowadzać badania EKG, szczególnie u osób otrzymujących preparaty naparstnicy. Stężenie
potasu w surowicy nie zawsze odzwierciedla zawartość tego jonu w tkankach (patrz punkt 4.2).
Infuzja roztworów zawierających potasu chlorek nie może być szybka, ponieważ może wystąpić ból
i podrażnienie żyły w miejscu wstrzyknięcia, a nawet ostra hiperkaliemia, do zatrzymania krążenia
włącznie. Należy unikać podawania potasu chlorku przez wkłucie centralne.
Nie należy podawać dożylnie potasu chlorku pacjentom z prawidłowym lub nieznacznie obniżonym
stężeniem potasu, jeżeli u tych osób występuje niewydolność nerek lub inny stan sprzyjający retencji
potasu i grożący rozwojem hiperkaliemii.
Potasu chlorek nie powinien być stosowany w niewydolności nerek, w stanach przebiegających ze
skąpomoczem lub bezmoczem, w chorobach nerek z upośledzoną funkcją cewek dystalnych (anemia
sierpowatokrwinkowa, toczeń rumieniowaty układowy), w migotaniu komór, przy bloku
przedsionkowo-komorowym, blokach przewodzenia wewnątrzkomorowych, w chorobie Addisona,
w zespole nadnerczowo-płciowym, w stanach niedoboru aldosteronu.
Należy zachować szczególną ostrożność przy suplementacji potasu chlorku w stanach przebiegających
z ostrym odwodnieniem, rozległym mechanicznym uszkodzeniem tkanek (ze względu na możliwość
rabdomiolizy z hiperkaliemią), przy rozległych oparzeniach, przy współistniejącym krwawieniu
wewnętrznym, po przetoczeniu znacznej objętości koncentratu krwinek czerwonych, u osób
otrzymujących chemioterapię (możliwość lizy guza), w rzadkich zespołach neurologicznych (rodzinny
okresowy paraliż hiperkaliemiczny).
Hiperkaliemii (w wyniku przenikania potasu z komórek do przestrzeni pozakomórkowej) sprzyjają:
niedobór insuliny, kwasica, nieselektywne blokery kanałów adrenergicznych beta, a rzadkim
powikłaniem leczenia statynami może być uszkodzenie komórek z następową hiperkaliemią.
Produkt można rozcieńczać: roztworem glukozy 5%, roztworem chlorku sodu 0,9%, płynem Ringera,
płynem Ringera z mleczanem sodu lub płynem Hartmanna.
Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu
całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej
informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy
zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Niektóre leki mogą w specyficznych warunkach (stany opisane w punkcie 4.4) doprowadzić do
hiperkaliemii, szczególnie jeżeli są stosowane łącznie z potasem. Do leków tych należą: inhibitory
konwertazy angiotensyny, antagoniści receptorów dla angiotensyny II, niesteroidowe leki
przeciwzapalne, heparyna, takrolimus (hamowanie produkcji aldosteronu), spironolakton (blokowanie
receptora dla aldosteronu w cewce zbiorczej nerki), amiloryd, triamteren, trimetoprim, pentamidyna
(blokowanie kanału sodowego w cewce dystalnej), cyklosporyna, digoksyna, a szczególnie jej
przedawkowanie (blokowanie ATP-azy sodowo-potasowej), propranolol, nadolol, tymolol
(blokowanie receptora β2).
Insulina, wodorowęglany i leki β2-adrenergiczne obniżają stężenie potasu w surowicy. Potas osłabia
działanie glikozydów naparstnicy. Sole wapnia podane dożylnie normalizują zaburzenia EKG typowe
dla hiperkaliemii.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ze względu na postać i drogę podania produktu mogą wystąpić następujące reakcje: gorączka, infekcja
w miejscu wykonywania infuzji, zakrzepica żylna lub zapalenie żyły w miejscu wkłucia,
wynaczynienie, hiperwolemia i hiperkaliemia.
Podczas zbyt szybkiego podania dożylnego może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia, a rzadziej
podrażnienie lub zapalenie żył. Infuzja potasu chlorku przez wkłucie centralne (szczególnie zbyt
szybka lub w dużym stężeniu) może prowadzić do zatrzymania krążenia i zgonu.
Podczas stosowania roztworów zawierających potas w infuzji dożylnej mogą wystąpić nudności,
wymioty, bóle brzucha, biegunka.
Działania niepożądane wynikające z przedawkowania potasu - patrz punkt 4.9.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.