Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Glucosum 100 g (roztwór do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu: 2–8 °C
- po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.3, ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Glukoza 10 Braun jest roztworem do infuzji (do podawania przez aparat do przetoczeń płynów infuzyjnych Jest to przezroczysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór glukozy jednowodnej w wodzie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Glukoza 10 Braun nie wywiera wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
2 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość nieznana: hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym; encefalopatia hiponatremiczna
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 12 g/kg na dobę · dzieci
„Dzieci urodzone przedwcześnie: − maksymalna początkowa dawka glukozy nie powinna przekraczać 12 g/kg mc./dobę (co odpowiada 120 ml/kg mc./dobę roztworu Glukoza 10 Braun)”
- 7,2 g/kg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Masa ciała g/kg/dobę Glukoza”
„U dzieci w bardzo ciężkim stanie dawka dobowa glukozy nie powinna przekraczać 7,2 g/kg mc./dobę (co odpowiada 72 ml/kg mc./dobę roztworu Glukoza 10 Braun).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli i młodzież w wieku ponad 15 lat
„Dorośli i młodzież w wieku ponad 15 lat Maksymalna dawka leku wynosi 40 ml na kg masy ciała na dobę, co odpowiada 4 g glukozy na kg masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji wynosi 2,5 ml na kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 0,25 g glukozy na kg masy ciała na godzinę. Dla pacjenta ważącego 70 kg szybkość infuzji wynosi około 175 ml na godzinę, co odpowiada 17,5 g glukozy na godzinę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci urodzone przedwcześnie: „Dzieci urodzone przedwcześnie: − maksymalna początkowa dawka glukozy nie powinna przekraczać 12 g/kg mc./dobę (co odpowiada 120 ml/kg mc./dobę roztworu Glukoza 10 Braun)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Noworodki: „Noworodki: 150 ml na kg masy ciała” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Na ogół, schemat dawkowania dla pacjentów w podeszłym wieku jest taki sam jak d la młodszych pacjentów dorosłych. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami związanymi często z zaawansowanym wiekiem, takimi jak niewydolność serca lub nerek, Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu glukozy W przypadku zaburzonego metabolizmu oksydacyjnego glukozy (np. we wczesnej fazie po zabiegu chirurgicznym lub urazie, lub w stanie hipoksji lub uszkodzenia narządów), należy dostosować wielkość dawki w celu zapewnienia normalnego stężenia glukozy we krwi. Aby zapobiec hiperglikemii należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak danych, lub dostępne są wyłącznie ograniczone dane (dot. mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania roztworu glukozy jednowodnej u kobiet w ciąży. Badania wykonane na zwierzętach wykazały, że glukoza nie wywierała żadnego bezpośredniego ani pośredniego niekorzystnego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Lek Glukoza 10 Braun można stosować w czasie ciąży, o ile jest to konieczne. Konieczne jest staranne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Glukoza / metabolity prze nikają do mleka kobiecego, ale przy zachowaniu dawek terapeutycznych produktu leczniczego Glukoza 10 Braun nie należy spodziewać się wpływu na karmione piersią noworodki / niemowlęta. Produkt leczniczy Glukoza 10 Braun można podawać matkom karmiącym piersią, zgodnie ze wskazaniami.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie ma potrzeby stosowania specjalnych środków ostrożności.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU GLUKOZA 10 BRAUN
Kiedy nie stosować leku Glukoza 10 Braun:
• jeśli u pacjenta występuje za wysokie stężenie cukru we krwi (hiperglikemia), które wymaga
podawania więcej niż 6 jednostek insuliny na godzinę;
• jeśli u pacjenta występuje delirium tremens jednocześnie z dużym niedoborem płynów;
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krążenia, tj. w stanie szoku i zapaści krążenia;
• jeśli u pacjenta występuje kwasica;
• jeśli pacjent jest przewodniony;
• jeśli u pacjenta stwierdzono obecność wody w płucach;
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Glukoza 10 Braun należy omówić to z lekarzem lub
pielęgniarką.
Lek ten nie powinien być podawany pacjentowi podczas lub po przebytym udarze, chyba że lekarz
uzna, że zastosowanie tego leku jest niezbędne w leczeniu.
Przed i podczas przyjmowania tego leku, w regularnych odstępach należy sprawdzać stężenie cukru,
płynów, elektrolitów (szczególnie potasu) we krwi oraz równowagę kwasowo -zasadową. W tym celu
należy pobrać od pacjenta próbki krwi. W razie potrzeby należy regulować stężenie cukru we krwi
podając insulinę.
Przed rozpoczęciem podawania tego leku należy wyrównać zaburzenia płynów i elektrolitów, takie
jak:
• zbyt niskie stężenie potasu lub sodu we krwi (hipokaliemia, hiponatremia);
• niedobór wody i nadmierne ubytki soli.
Lekarz dokładnie rozważy podawanie tego leku w przypadku, kiedy u pacjenta stwierdzono:
• cukrzycę lub inny przypadek nietolerancji węglowodanów;
• dużą objętość krwi;
• inne zaburzenia metabolizmu (np. po zabiegu chirurgicznym lub urazie, w przypadku
niewystarczającego zaopatrzenia tkanek w tlen lub w przypadku chorób narządowych), co może
wiązać się ze zbyt wysokim zakwaszeniem krwi;
• zbyt duże stężenie krwi (duża osmolarność krwi);
• zaburzenia nerek lub serca.
W przypadku uszkodzenia bariery krew -mózg lekarz zastosuje szczególne środki ostrożności,
ponieważ lek ten może zwiększać ciśnienie w czaszce i w rdzeniu kręgowym.
W przypadku podrażnienia lub zapalenia ścianki żyły w miejscu podania leku lek arz rozważy zmianę
miejsca wkłucia zestawu do infuzji.
Należy zapewnić dodatkową suplementację elektrolitów (w szczególności potasu, magnezu,
fosforanów) oraz witamin (w szczególności witaminy B1).
Dzieci
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania tego leku u dzieci przed
ukończeniem 2. roku życia. Nagłe zatrzymanie infuzji podawanej z dużą szybkością może, w
szczególności w tej grupie pacjentów, prowadzić do dużego obniżenia stężenia cukru we krwi.
Lek Glukoza 10 Braun a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W przypadku mieszania tego leku z innymi lekami lub substancjami lekarz zachowa ostrożność i
stosować będzie wyłącznie takie leki i substancje, które można podawać razem z lekiem Glukoza 10
Braun.
Leku Glukoza 10 Braun nie można mieszać z koncentratem krwinek czerwonych, nie można podawać
go równocześnie z krwią ani też bezpośrednio przed lub po przez ten sam zestaw do infuzji.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Lekarz podejmie decyzję odnośnie stosowania tego leku w trakcie ciąży. W trakcie stosowania tego
leku należy monitorować stężenie cukru we krwi.
Karmienie piersią
Lekarz podejmie decyzję odnośnie stosowania tego leku w okresie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Glukoza 10 Braun nie ma wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów i do obsługi maszyn.
Ulotka, pkt 4: MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli lek ten stosowany jest zgodnie z zaleceniami nie należy spodziewać się działań niepożądanych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub
pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301
fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Hiperglikemia nie odpowiadająca na insulinę w dawkach do 6 jednostek na godzinę
• Delirium tremens w przypadku pacjentów w stanie odwodnienia
• Ostre stany wstrząsu lub zapaści
• Kwasica metaboliczna
• Przewodnienie
• Obrzęk płuc
• Ciężka niewydolność serca
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ogólne
Glukoza 40 Braun jest roztworem hipertonicznym. Jednak w organizmie roztwory te mogą stać się
hipotoniczne w stosunku do fizjologicznego ciśnienia osmotycznego ze względu na szybki metabolizm
glukozy (patrz punkt 4.2).
W zależności od toniczności roztworu, objętości i szybkości infuzji oraz w zależności od stanu
klinicznego pacjenta i zdolności metabolizowania glukozy, dożylne podanie tych roztworów może
spowodować zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hiponatremię hipo- lub hiperosmotyczną.
Hiponatremia:
Pacjenci z nieosmotycznie stymulowanym uwalnianiem wazopresyny (np. z ostrymi chorobami,
dolegliwościami bólowymi, stresem pooperacyjnym, zakażeniami, oparzeniami i chorobami OUN),
pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci przyjmujący leki z grupy antagonistów
wazopresyny (patrz punkt 4.5) są szczególnie narażeni na wystąpienie ostrej hiponatremii po podaniu
infuzji płynów hipotonicznych.
Ostra hiponatremia może prowadzić o rozwoju ostrej encefalopatii hiponatremicznej (obrzęku mózgu),
charakteryzującej się występowaniem bólu głowy, nudności, drgawek, ospałości i wymiotów. Pacjenci
z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na wystąpienie ciężkiego, nieodwracalnego i
zagrażającego życiu uszkodzenia mózgu.
Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym ora z pacjenci ze zmniejszoną podatnością mózgowia (np. z
zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, krwawieniem wewnątrzczaszkowym i po stłuczeniu mózgu)
są szczególnie narażeni na wystąpienie ciężkiego i zagrażającego życiu obrzęku mózgu w wyniku
ostrej hiponatremii.
Nie zaleca się podawania roztworów glukozy pacjentom po udarze niedokrwiennym mózgu, ponieważ
znane są przypadki pogłębienia uszkodzeń mózgu związanych z udarem niedokrwiennym i
wydłużenia okresu powrotu do zdrowia wskutek hiperglikemii.
Podawanie hiperosmolarnych roztworów glukozy pacjentom z uszkodzoną barierą krew -mózg może
prowadzić do wzrostu ciśnienia śródmózgowego / śródrdzeniowego.
Przed rozpoczęciem infuzji glukozy należy skorygować niedobory płynów i elektrolitów, takie jak
odwodnienie, hiponatremia i hipokaliemia.
Roztwór ten należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności w przypadku:
• hiperwolemii;
• niewydolności nerek;
• niewydolności serca;
• zwiększonej osmolarności osocza;
• stwierdzonej lub występującej wcześniej podkliniczną cukrzycą lub nietolerancją węglowodanów.
Niestabilny metabolizm (np. po zabiegu chirurgicznym lub urazie, w stanie hipoksji lub niewydolności
narządowej) zaburza metabolizm oksydacyjny glukozy i może prowadzić do kwasicy metabolicznej.
Przypadki hiperglikemii n ależy dokładnie monitorować i leczyć za pomocą insuliny. Podawanie
insuliny wiąże się z dodatkowym przesunięciem potasu do komórek, co może zwiększać
hipoglikemię.
Nagłe przerwanie infuzji glukozy podawanej z dużą prędk ością może prowadzić do ciężkiej
hipoglikemii, w efekcie dużego stężenia insuliny w osoczu. Tyczy się to w szczególności dzieci w
wieku poniżej 2 lat, pacjentów z cukrzycą i innymi chorobami związanymi z zaburzoną homeostazą
glukozy. W oczywistych przypadkach infuzję glukozy należy wygaszać przez 30 – 60 minut. Jako
środek ostrożności zaleca się monitorowanie każdego pacjenta przez okres 30 minut pod katem
hipoglikemii w pierwszym dniu po zaprzestaniu podawania żywienia pozajelitowego.
Monitoring kliniczny pacjenta winien obejmować kontrolę stężenia glukozy we krwi, stężenie
elektrolitów w osoczu, równowagę płynów i równowagę kwasowo-zasadową. Częstość oraz rodzaj
badań laboratoryjnych zależy od stanu ogólnego pacjenta, stanu metabolicznego, podanej dawki oraz
czasu trwania leczenia. Należy także monitorować łączną objętość podanej glukozy.
Żywienie pozajelitowe pacjentów w stanie niedożywienia z zastosowaniem maksymalnych dawek i z
maksymalną prędkością od samego początku terapii bez dodatkowej suplementacji potasu, magnezu i
fosforanów może prowadzić do wystąpienia zespołu ponownego odżywienia, objawiającego się
hipokaliemią, hipofosfatemią i hipomagnezemią. Objawy kliniczne mogą wystąpić po upływie kilku
dni od rozpoczęcia podawania żywienia pozajelitowego. W przypadku takich pacjentów schematy
infuzji należy budować stopniowo. Konieczna jest dodatkowa suplementacja elektrolitów w
zależności od odchyleń od stanów normalnych.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z hiponatremią i hipokaliemią.
Niezbędna jest dodatkowa suplementacja tych elektrolitów.
Elektrolity i witaminy można podawać w miarę potrzeb. Do metabolizmu glukozy konieczne są
witaminy z grupy B, zwłaszcza tiamina.
Z uwagi na ryzyko pseudoaglutynacji , nie należy podawać glukozy przez ten sam zestaw do i nfuzji,
równocześnie z, bezpośrednio przed i po podawaniu krwi.
W przypadku zaobserwowania objawów podrażnienia, zapalenia lub zakrzepowego zapalenia żyły w
trakcie infuzji do żył obwodowych, należy rozważyć zmianę miejsca wkłucia zestawu do infuzji.
Uwaga: W przypadku stosowania tego leku jako nośnika dla innego produktu leczniczego, należy
wziąć pod uwagę informacje dot. bezpieczeństwa dostarczone przez wytwórcę produktu leczniczego
podawanego łącznie z roztworem glukozy.
Dzieci
Dzieci przed ukończeniem 2. roku życia są szczególnie narażone na ryzyko nawrotu hipoglikemii w
przypadku nagłego przerwania infuzji podawanej z dużą prędkością; patrz powyżej.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Należy wziąć pod uwagę interakcje z innymi produktami leczniczymi, które wpływają na metabolizm
glukozy.
• Produkty lecznicze nasilające działanie wazopresyjne
Poniżej wymienione leki nasilają działanie wazopresyjne, co prowadzi do zmniejszenia wydalania
przez nerki wody bez elektrolitów i zwiększenia ryzyka hiponatremii związanej z leczeniem
szpitalnym po nieodpowiednio zbilansowanym leczeniu płynami podawanymi dożylnie (patrz punkty
4.2, 4.4 i 4.8).
• Leki pobudzające uwalnianie wazopresyny, np. chloropropamid, klofibrat, karbamazepina,
winkrystyna, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-
metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki.
• Leki nasilające działanie wazopresyny, np. chloropropamid, NLPZ, cyklofosfamid.
• Analogi wazopresyny, np. desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna.
Do innych produktów leczniczych zwiększających ryzyko wystąpienia hiponatremii należą również
wszystkie leki moczopędne oraz leki przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Jeżeli produkt ten jest stosowany zgodnie z zaleceniami, nie należy oczekiwać wystąpienia działań
niepożądanych.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nie znana: hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym
Zaburzenia neurologiczne
Nie znana: encefalopatia hiponatremiczna
Hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym może spowodować nieodwracalne uszkodzenie mógu
i zgon w wyniku rozwinięcia się ostrej encefalopatii hiponatremicznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.