Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 2 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
POChPwskazanie z ChPL źródło: „Gartior jest wskazany jako lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym w celu złagodzenia objawów u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na atropinę, lub jej pochodne, takie jak ipratropium lub oksytropium.
białypomarańczowyzielony Lek Gartior, 18 mikrogramów/dawkę odmierzoną, proszek do inhalacji w kapsułce twardej to nieprzeźroczyste zielone kapsułki żelatynowe twarde zawierające biały proszek. Blister z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierający 10 kapsułek. Vertical-Haler to inhalator jednodawkowy z pomarańczową nasadką i białym korpusem. Wykonany jest z tworzywa sztucznego polimeru akrylonitrylo-butadieno-styrenowego (ABS) i stali nierdzewnej. Materiały, które mają bezpośredni kontakt z lekiem w momencie inhalacji to: stal nierdzewna 304 (igły przekłuwające kapsułkę), akrylonitrylo-butadieno-styren-ABS (wchodzi w skład ustnika, przez który wydostaje się lek oraz komory kapsułki). źródło: Ulotka, pkt 6
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeżeli wystąpią zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub ból głowy, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież) źródło: „Lek Gartior nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
Czas stosowania
nie dłużej niż90 dni źródło: „Inhalatora Vertical-Haler nie należy stosować w celu przyjmowania leku dłużej niż 90 dni.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież POChP Produkt leczniczy nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) we wskazaniu wymienionym w punkcie 4.1.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce. Pacjenci z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny • 50 ml/min), patrz punkt 4.4 i punkt 5.2.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania tiotropiowego bromku u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję w dawkach istotnych klinicznie (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Gartior w okresie ciąży.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy tiotropiowy bromek przenika do mleka ludzkiego. Pomimo że wyniki badań przeprowadzonych na gryzoniach w okresie laktacji wskazują, że tylko niewielkie ilości tiotropiowego bromku przenikają do mleka, stosowanie produktu leczniczego Gartior w okresie karmienia piersią nie jest zalecane. Tiotropiowy bromek jest substancją o długim działaniu. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, bądź też o kontynuowaniu lub przerwaniu stosowania produktu leczniczego Gartior, należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu tiotropiowego bromku na płodność. Badanie przedkliniczne z zastosowaniem tiotropiowego bromku nie wykazało negatywnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów lub alergię na białka mleka (które mogą znajdować się w małych ilościach w składniku laktoza jednowodna) pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu)
Ryc. (8)
Należy mocno nacisnąć boczny przycisk, aż do uczucia oporu. Lekki opór potwierdza prawidłowe przekłucie kapsułki (ryc. 8) Jeżeli to konieczne, to należy powtórzyć czynność z punktu 5. Należy otworzyć komorę na kapsułkę (ryc. 2), aby upewnić się, że kapsułka jest prawidłowo umieszczona we wgłębieniu (ryc. 5).
Ryc. (9) Ryc. (10)
8) Wykonanie głębokiego wydechu Należy trzymaj inhalator z dala od ust i wykonać spokojny i głęboki wydech (ryc. 9). Wstrzymać oddech. NIE należy wdmuchiwać powietrza do inhalatora. Nawilżone powietrze wdmuchiwane do wnętrza inhalatora może zmniejszyć wdychaną dawkę.
Ryc. (11) Ryc. (12)
9) Wykonanie wdechu Ustnik należy umieścić między zębami i mocno zacisnąć wargi wokół niego. Powietrze należy wdychać powoli i tak głęboko, jak to możliwe (ryc. 11). Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowe wykonanie czynności. NIE należy zasłaniać wlotów powietrza znajdujących się bezpośrednio pod ustnikiem. W przeciwnym razie nie będzie zapewnione optymalne uwalnianie leku. Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowo wykonaną inhalację. NIE należy naciskać bocznego przycisku podczas inhalacji, ponieważ zablokuje to uwalnianie leku. Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowo wykonaną inhalację. 10) Wstrzymanie oddechu Należy wstrzymać oddech na co najmniej 10 sekund. Należy wyjąć inhalator z ust, następnie oddychać normalnie (ryc. 9). Zapewnia to osadzanie się leku w płucach. Należy powtórzyć kroki od 8 do 10, aby upewnić się, że cały lek został podany. 11) Kontrola opróżnionej kapsułki Należy otwórzyć inhalator Vertical-Inhaler i sprawdzić, czy w kapsułce nie pozostał proszek leczniczy. Jeśli proszek nadal znajduje się w kapsułce, należy powtórz kroki 8–11.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gartior
Kiedy nie stosować leku Gartior
- jeśli pacjent ma uczulenie na tiotropium lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent ma uczulenie na atropinę lub jej pochodne, takie jak np. ipratropium lub oksytropium.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Gartior należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje jaskra z wąskim kątem, problemy
z gruczołem krokowym (prostatą) lub trudności w oddawaniu moczu.
- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, należy skonsultować się z lekarzem.
- Lek Gartior jest wskazany do stosowania w terapii podtrzymującej u pacjentów z przewlekłą
obturacyjną chorobą płuc. Nie należy go stosować do leczenia nagłych napadów duszności lub
świszczącego oddechu.
- Po zastosowaniu leku Gartior mogą wystąpić natychmiastowe reakcje alergiczne, takie jak
wysypka, obrzęk, świąd, świszczący oddech i duszność. W takim przypadku należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Bezpośrednio po zastosowaniu leków stosowanych wziewnie, takich jak Gartior może wystąpić
uczucie ucisku w klatce piersiowej, kaszel, świszczący oddech lub duszność. W takim przypadku
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Należy uważać, aby podczas inhalacji proszek nie dostał się do oczu, ponieważ może to
spowodować wystąpienie lub zaostrzenie objawów jaskry z wąskim kątem, która jest chorobą
oczu. Ból oka lub dyskomfort, niewyraźne widzenie, widzenie tęczowej obwódki wokół źródła
światła lub zmienione widzenie kolorów, jednocześnie z zaczerwienieniem oczu, mogą być
oznaką wystąpienia ostrej jaskry z wąskim kątem. Zaburzeniom dotyczącym oczu mogą
towarzyszyć ból głowy, nudności i wymioty. Jeżeli wystąpią objawy jaskry z wąskim kątem,
należy przerwać stosowanie tiotropium i natychmiast skontaktować się z lekarzem, najlepiej
okulistą.
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej występująca w czasie stosowania leku, związana z jego
przeciwcholinergicznym działaniem, może po dłuższym czasie powodować próchnicę zębów,
dlatego należy pamiętać o utrzymaniu higieny jamy ustnej.
- Jeśli pacjent przebył w ciągu ostatnich 6 miesięcy zawał mięśnia sercowego, lub w ciągu
ostatniego roku wystąpiła u niego niestabilna lub zagrażająca życiu arytmia serca albo ciężka
niewydolność serca, należy poinformować o tym lekarza. Ważne jest aby podjąć właściwą
decyzję, czy lek Gartior może być stosowany u pacjenta.
- Leku Gartior nie należy stosować częściej niż raz na dobę.
Dzieci i młodzież
Lek Gartior nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Gartior a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o innych lekach stosowanych w chorobie płuc, takich
jak ipratropium lub oksytropium.
Nie zgłoszono działań niepożądanych podczas przyjmowania leku Gartior z innymi lekami
stosowanymi w leczeniu POChP, takimi jak: leki wziewne stosowane doraźnie, np. salbutamol,
metyloksantyny, np. teofilina i (lub) doustne oraz wziewne steroidy, np. prednizolon.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy
stosować tego leku, chyba, że zalecił to lekarz.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeżeli wystąpią zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub ból głowy, to te stany mogą wpływać na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Gartior zawiera laktozę
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów lub alergię na białka mleka
(które mogą znajdować się w małych ilościach w składniku laktoza jednowodna) pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane opisane poniżej zostały zgłoszone przez pacjentów podczas stosowania tego
leku. Działania niepożądane wymieniono w zależności od częstości ich występowania: często, niezbyt
często, rzadko lub częstość nieznana.
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- suchość błony śluzowej jamy ustnej: zazwyczaj o łagodnym nasileniu
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- zawroty głowy
- ból głowy
- zaburzenia smaku
- niewyraźne widzenie
- nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków)
- zapalenie gardła
- chrypka (dysfonia)
- kaszel
- zgaga (choroba refluksowa przełyku)
- zaparcia
- zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła (kandydoza jamy ustnej i gardła)
- wysypka
- trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu)
- bolesne oddawanie moczu
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):
- trudności w zasypianiu (bezsenność)
- widzenie tęczowej obwódki wokół źródła światła lub zmienione widzenie kolorów, wraz z
zaczerwienieniem oczu (jaskra)
- zwiększone ciśnienie w oku
- nieregularne bicie serca (częstoskurcz nadkomorowy)
- przyspieszenie czynności serca (tachykardia)
- uczucie szybkiego bicia serca (kołatanie serca)
- ucisk w klatce piersiowej powiązany z kaszlem, świszczącym oddechem lub dusznością
występującą natychmiast po inhalacji lekiem (skurcz oskrzeli)
- krwawienie z nosa
- zapalenie krtani
- zapalenie zatok
- zamknięcie światła jelita lub brak ruchów robaczkowych jelit (niedrożność jelit, w tym
porażenna niedrożność jelit)
- zapalenie dziąseł
- zapalenie języka
- utrudnione przełykanie (dysfagia)
- zapalenie jamy ustnej
- nudności
- reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje natychmiastowe
- ciężka reakcja alergiczna, która może powodować obrzęk w obrębie twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- pokrzywka
- swędzenie
- zakażenie dróg moczowych
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie ilości wody w organizmie (odwodnienie)
- próchnica zębów
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne)
- zakażenia lub owrzodzenie skóry
- suchość skóry
- obrzęk stawów
Ciężkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, które mogą wywołać obrzęk w obrębie
twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), lub inne reakcje nadwrażliwości (takie jak nagłe
obniżenie ciśnienia krwi lub zawroty głowy) mogą wystąpić same lub jako część ciężkiej reakcji
alergicznej (reakcji anafilaktycznej) po zastosowaniu leku Gartior. Dodatkowo, tak jak w przypadku
innych leków stosowanych w postaci inhalacji, u niektórych pacjentów może wystąpić nieoczekiwany
ucisk w klatce piersiowej, kaszel, świszczący oddech lub duszność bezpośrednio po inhalacji (skurcz
oskrzeli). W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1 lub na atropinę, lub jej pochodne, takie jak ipratropium lub oksytropium.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Tiotropiowego bromku, jako leku rozszerzającego oskrzela przeznaczonego do stosowania raz na dobę
w terapii podtrzymującej, nie należy stosować w doraźnym leczeniu ostrych napadów skurczu oskrzeli
np. jako terapii ratunkowej.
Po zastosowaniu tiotropiowego bromku w postaci proszku do inhalacji mogą wystąpić
natychmiastowe reakcje nadwrażliwości.
Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, należy zachować ostrożność podczas stosowania
tiotropiowego bromku u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, rozrostem gruczołu krokowego lub
niedrożnością szyi pęcherza moczowego (patrz punkt 4.8).
Leki stosowane wziewnie mogą powodować skurcz oskrzeli wywołany inhalacją.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tiotropiowego bromku u pacjentów: z przebytym w
ciągu ostatnich 6 miesięcy zawałem mięśnia sercowego; z jakąkolwiek niestabilną lub zagrażającą
życiu arytmią serca lub arytmią serca wymagającą interwencji lub zmiany leczenia w ostatnim roku; z
hospitalizacją związaną z niewydolnością serca (klasa III lub IV wg NYHA) w ostatnim roku. Tacy
pacjenci byli wykluczeni z badań klinicznych i przeciwcholinergiczne działanie może wpływać na te
choroby.
W związku z tym, że stężenie leku w osoczu krwi zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się czynności
nerek, u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
≤ 50 ml/min), tiotropiowy bromek należy stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewana korzyść
dla pacjenta przewyższa potencjalne ryzyko. Nie ma długotrwałego doświadczenia dotyczącego
stosowania tiotropiowego bromku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 5.2).
Należy przestrzec pacjentów, aby podczas inhalacji tiotropiowy bromek nie dostał się do oczu.
Pacjenta należy poinformować, że może to spowodować wystąpienie lub pogorszenie objawów jaskry
z wąskim kątem, bólu oka lub dyskomfortu, przemijającego niewyraźnego widzenia, widzenia
tęczowej obwódki wokół źródła światła lub zmienionego widzenia kolorów, jednocześnie z
zaczerwienieniem oczu wywołanym przekrwieniem spojówek i obrzękiem rogówki. W przypadku
wystąpienia któregokolwiek z tych objawów pacjent powinien przerwać stosowanie tiotropiowego
bromku i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem specjalistą.
Suchość błony śluzowej jamy ustnej obserwowana w trakcie leczenia przeciwcholinergicznego może
po dłuższym czasie powodować próchnicę zębów.
Tiotropiowego bromku nie należy stosować częściej niż raz na dobę (patrz punkt 4.9).
Substancje pomocnicze:
Produkt leczniczy Gartior zawiera 5,2 mg laktozy. Ta ilość laktozy zwykle nie powinna powodować
następstw zdrowotnych u pacjentów z nietolerancją. Pacjenci z rzadko występującą, dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie
powinni stosować tego produktu. Substancja pomocnicza, laktoza jednowodna, może zawierać
niewielkie ilości białek mleka, które mogą powodować reakcje alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Chociaż nie przeprowadzono żadnych formalnych badań dotyczących interakcji lekowych,
tiotropiowy bromek w postaci proszku do inhalacji stosowano jednocześnie z innymi lekami bez
wystąpienia klinicznie istotnych interakcji lekowych. Dotyczyło to leków często stosowanych w
leczeniu POChP, takich jak sympatykomimetyki rozszerzające oskrzela, metyloksantyny, steroidy
doustne i wziewne.
Stosowanie LABA (ang. Long Acting Beta Agonist - długo działający lek β-mimetyczny) lub ICS
(ang. Inhaled Corticosteroid - wziewny glikokortykosteroid) nie miało wpływu na ekspozycję na
tiotropiowy bromek.
Nie badano jednoczesnego podawania tiotropiowego bromku i innych leków przeciwcholinergicznych
dlatego ich stosowanie nie jest zalecane.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Wiele z wymienionych działań niepożądanych wynika z przeciwcholinergicznego działania produktu
leczniczego Gartior.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość działań niepożądanych wymienionych poniżej została oszacowana na podstawie częstości
działań niepożądanych (tj. działań przypisanych tiotropiowemu bromkowi) zaobserwowanych w
grupie pacjentów przyjmujących tiotropiowy bromek (9647 pacjentów) w trakcie 28 łącznie
analizowanych badań klinicznych, kontrolowanych placebo, z okresem leczenia od czterech tygodni
do czterech lat.
Częstość występowania została określona na podstawie następującej konwencji:
Bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów (według terminologii
MedDRA)
Częstość występowania
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Odwodnienie Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Niezbyt często
Ból głowy Niezbyt często
Zaburzenia smaku Niezbyt często
Bezsenność Rzadko
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie Niezbyt często
Jaskra Rzadko
Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe Rzadko
Zaburzenia serca
Migotanie przedsionków Niezbyt często
Częstoskurcz nadkomorowy Rzadko
Tachykardia Rzadko
Kołatanie serca Rzadko
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zapalenie gardła Niezbyt często
Dysfonia Niezbyt często
Kaszel Niezbyt często
Skurcz oskrzeli Rzadko
Krwawienie z nosa Rzadko
Zapalenie krtani Rzadko
Zapalenie zatok Rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Często
Choroba refluksowa przełyku Niezbyt często
Zaparcia Niezbyt często
Kandydoza jamy ustnej i gardła Niezbyt często
Niedrożność jelit, w tym porażenna niedrożność jelit Rzadko
Zapalenie dziąseł Rzadko
Zapalenie języka Rzadko
Dysfagia Rzadko
Zapalenie jamy ustnej Rzadko
Nudności Rzadko
Próchnica zębów Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego
Wysypka Niezbyt często
Pokrzywka Rzadko
Świąd Rzadko
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko
Zakażenia lub owrzodzenia skórne Częstość nieznana
Suchość skóry Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Obrzęk stawów Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Niezbyt często
Zatrzymanie moczu Niezbyt często
Zakażenie układu moczowego Rzadko
Zaburzenia układu odpornościowego
Reakcje nadwrażliwości (w tym natychmiastowe reakcje) Rzadko
Reakcje anafilaktyczne Częstość nieznana
Opis wybranych działań niepożądanych
W kontrolowanych badaniach klinicznych często obserwowano działania niepożądane wynikające z
działania przeciwcholinergicznego, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, która pojawiła się u
około 4% pacjentów.
W 28 badaniach klinicznych suchość błony śluzowej jamy ustnej była przyczyną przerwania leczenia
u 18 z 9647 pacjentów przyjmujących tiotropiowy bromek (0,2%).
Do ciężkich działań niepożądanych związanych z przeciwcholinergicznym działaniem należą: jaskra,
zaparcia i niedrożność jelit, w tym porażenna niedrożność jelit oraz zatrzymanie moczu.
Inne szczególne grupy pacjentów
Częstość występowania objawów wynikających z przeciwcholinergicznego działania może zwiększać
się z wiekiem.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.