Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Powidon; Polisorbat 80; Olejek miętowy; Koloidalna krzemionka, bezwodna; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: słoik, blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły średnicy 7 mm z linią podziału
Tabletki 25 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi brzegami oraz linią podziału, o średnicy 7 mm, z kodem ORN85. Tabletki 50 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi brzegami oraz linią podziału, o średnicy 9 mm, z kodem ORN213. Tabletki 100 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, lekko wypukłe tabletki z linią podziału, o średnicy 11 mm, z kodem ORN352. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Tabletki są pakowane w słoiki z HDPE z zamknięciem z HDPE. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Mogą pojawić się zawroty głowy lub zmęczenie, szczególnie na początku leczenia oraz po zmianie dawki. Może to upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
34 pozycji, według częstości
- często: Ból głowy; Zaburzenia żołądkowojelitowe; Nudności; Biegunka; Wymioty; Suchość skóry; Ginekomastia; Tkliwość piersi; Zaburzenia miesiączkowania; Impotencja; Senność
- niezbyt często: Zaburzenia równowagi elektrolitowej: hiperkaliemia i hiponatremia; Splątanie; Parestezje; Wysypka; Świąd; Pokrzywka; Kurcze mięśni nóg; Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; Zwiększenie stężenia reniny
- rzadko: Trombocytopenia; Leukopenia (również agranulocytoza); Odwodnienie; Apatia; Zmiany libido; Zawroty głowy; Ostra niewydolność nerek
- bardzo rzadko: Łagodne guzy piersi; Zaburzenia czynności wątroby; Łysienie; Hipertrychoza
- częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang; z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS); Pemfigoid
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli: ● przewlekła niewydolność serca (NYHA klasa III do IV): Wstępna dawka u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (NYHA III do IV) i stężeniem potasu ≤ 5 mmol/L i kreatyniny w surowicy ≤ 220 mikromoli/L wynosi zazwyczaj 25 mg na dobę, w połączeniu ze standardowym leczeniem. Jeśli retencja płynów narasta lub utrzymuje się przez 8 tygodni po rozpoczęciu leczenia, a stężenie potasu nadal będzie wynosiło < 5 mmol/L, dawka spironolaktonu może zostać zwiększona do 50 mg raz na dobę. Stężenie potasu i kreatyniny musi być zbadane po tygodniu stosowania tej dawki.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: ● obrzęki u dzieci: Należy stosować dawkę początkową wynoszącą 1-3 mg spironolaktonu na kilogram masy ciała, podawaną w dawkach podzielonych. Dawkę należy dostosować w zależności od reakcji na leczenie oraz tolerancji (patrz punkty 4.3 i 4.4).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku: ● zazwyczaj nie ma konieczności zmiany dawkowania, o ile u pacjenta nie występuje niewydolność nerek lub wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania spironolaktonu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, związany z antyandrogennym działaniem spironolaktonu (patrz punkt 5.3). Diuretyki mogą powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, a tym samym zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego i dlatego nie są zalecane w standardowym leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków podczas ciąży. Spironolaktonu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Kanrenon (główny aktywny metabolit spironolaktonu), przenika do mleka ludzkiego. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu spironolaktonu na noworodki/niemowlęta. Nie należy stosować spironolaktonu w okresie karmienia piersią. Przy podejmowaniu decyzji odnośnie przerwania karmienia piersią lub przerwania/powstrzymania się od stosowania spironolaktonu, należy wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Spironolakton podawany samicom myszy zmniejszał płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Niewydolność nerek: „Niewydolność nerek: Podczas ustalania dawkowania i dalszego leczenia lekarz bierze pod uwagę wydolność nerek. Nie należy stosować leku Finospir w przypadku, kiedy rozpoznano u pacjenta ciężką niewydolność nerek.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki powinny być przyjmowane z posiłkiem (w celu lepszego wchłaniania).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Finospir
Kiedy nie przyjmować leku Finospir
● jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na spironolakton lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
● jeśli pacjent ma ostrą lub przewlekłą niewydolność nerek
● jeśli pacjent ma bezmocz (brak wydalania moczu)
● jeśli pacjent ma nadmiernie duże stężenie potasu we krwi
● jeśli pacjent ma małe stężenie sodu we krwi
● jeśli pacjent ma ostrą niewydolność nadnerczy (przełom nadnerczowy)
● jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia przemiany hemoglobiny (porfirię). Choroba ta powoduje
powstawanie pęcherzy na skórze, bóle brzucha i zaburzenia układu nerwowego
● nie wolno stosować leku Finospir u dzieci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Finospir należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
● jeśli pacjent ma niewydolność wątroby lub nerek
● jeśli pacjent ma cukrzycę oraz zaburzenia czynności nerek
● jeśli pacjent ma wrzody żołądka lub dwunastnicy
● jeśli pacjentka jest w ciąży.
Stosowanie leku Finospir razem z określonymi lekami, suplementami potasu lub produktami
spożywczymi bogatymi w potas może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii (zwiększone stężenie
potasu we krwi). Objawami ciężkiej hiperkaliemii mogą być: skurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca,
biegunka, nudności, zawroty głowy lub ból głowy.
Należy również powiedzieć lekarzowi o wszystkich innych chorobach i uczuleniach.
Jeśli wymagane jest leczenie chirurgiczne
Jeśli podczas stosowania leku Finospir wymagane jest leczenie chirurgiczne, należy powiedzieć
lekarzowi o przyjmowanym leku.
Dzieci
Lek Finospir należy stosować z ostrożnością u dzieci z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi, u których
występuje łagodna niewydolność nerek, ze względu na ryzyko hiperkaliemii (zwiększone stężenie
potasu we krwi).
Nie wolno stosować leku Finospir u dzieci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek
(patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Finospir”).
Finospir a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach, przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Równoczesne przyjmowanie
niektórych leków może wpływać na skuteczność tych leków, na skuteczność leku Finospir lub
powodować działania niepożądane.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje mitotan w leczeniu złośliwych nowotworów
nadnerczy. Ten lek nie powinien być stosowany jednocześnie z mitotanem.
Bardzo ważne jest , aby powiadomić lekarza o przyjmowaniu przez pacjenta któregokolwiek
z następujących leków:
● leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności serca i chorób nerek,
w szczególności inhibitorów ACE (enalapryl, kaptopryl, lizynopryl, peryndopryl lub ramipryl)
oraz antagonistów receptora angiotensyny II (np. irbesartan, kandesartan, losartan, telmisartan
lub walsartan)
● digoksyny, stosowanej w leczeniu niewydolności serca
● leków moczopędnych oszczędzających potas (amiloryd lub triamteren)
● antagonistów aldosteronu
● heparyny lub heparyn drobnocząsteczkowych (leków stosowanych do zapobiegania zakrzepom
krwi)
● suplementów potasu
● warfaryny, leku hamującego krzepnięcie krwi
● takrolimusu, leku zapobiegającego odrzucaniu przeszczepu
● leków przeciwbólowych o działaniu przeciwzapalnym (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen
lub ketoprofen) stosowanych przez dłuższy czas
● litu, stosowanego w leczeniu zaburzeń nastroju
● noradrenaliny
● niektórych środków znieczulających
● trimetoprimu i trimetoprimu z sulfametoksazolem
● abirateronu, stosowanego w leczeniu raka gruczołu krokowego.
Spironolakton może powodować zwiększenie stężenia litu we krwi. Jeśli pacjent przyjmuje
jednocześnie oba te leki, lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie litu we krwi pacjenta.
Finospir z jedzeniem i piciem
Nie zaleca się diety bogatej w potas, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania spironolaktonu u kobiet w ciąży. Lekarz przepisze
pacjentce lek Finospir tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.
Karmienie piersią
Leku Finospir nie należy stosować u kobiet karmiących piersią. Pacjentka powinna omówić
stosowanie leku Finospir z lekarzem, który doradzi pacjentce inny sposób karmienia dziecka w czasie
przyjmowania tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas rozpoczynania leczenia lub zmiany dawki mogą występować zawroty głowy, zmęczenie lub
inne działania niepożądane (patrz punkt 4). Objawy te mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność do
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Na początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki leku
należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu, kiedy pacjent będzie wiedział,
jak lek wpływa na jego organizm.
Finospir zawiera laktozę
Tabletki zawierają laktozę (w postaci laktozy jednowodnej) w dawce: 57 mg (tabletka 25 mg), 114 mg
(tabletka 50 mg) oraz 228 mg (tabletka 100 mg). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane częściej występują u pacjentów o złym stanie zdrowia oraz licznymi
chorobami. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak splątanie, bóle głowy i utrata entuzjazmu
(apatia), występują głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, spowodowanymi
długotrwałym uszkodzeniem (marskość wątroby).
Działania niepożądane przedstawiono poniżej według częstości występowania:
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
• bóle głowy
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• nudności
• biegunka
• wymioty
• suchość skóry
• senność
• powiększenie piersi u mężczyzn
• nadmierna wrażliwość piersi na dotyk
• zaburzenia miesiączkowania
• impotencja.
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
• zbyt duże stężenie potasu lub za małe stężenie sodu we krwi
• splątanie
• niezwykłe doznania czuciowe
• wysypka skórna
• świąd
• pokrzywka
• kurcze mięśni nóg
• zmiany stężenia kreatyniny lub reniny we krwi.
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):
• odwodnienie
• apatia (brak reakcji, utrata inicjatywy)
• zmiany popędu seksualnego
• zawroty głowy
• niewydolność nerek
• zmniejszenie liczby krwinek białych lub płytek krwi.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób):
• zaburzenia czynności wątroby
• utrata włosów
• zwiększenie ilości włosów na ciele
• łagodne guzy piersi.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN)
• zespół Stevensa-Johnsona
• wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS)
• pemfigoid (choroba objawiająca się wystąpieniem na skórze pęcherzy wypełnionych płynem).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane u pacjentów dorosłych oraz u dzieci, u których
występuje:
● nadwrażliwość na spironolakton lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1
● hiperkaliemia
● hiponatremia
● przełom nadnerczowy
● ostra i przewlekła niewydolność nerek, klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min
● bezmocz
● porfiria
Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane u dzieci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością
nerek.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas stosowania leku Finospir stężenie elektrolitów w surowicy oraz czynność nerek powinny być
systematycznie monitorowane.
Stosowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują hiperkaliemię, równocześnie ze
spironolaktonem może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii.
Ryzyko hiperkaliemii jest wyższe u osób w podeszłym wieku oraz u chorych z niewydolnością nerek
lub wątroby, jak również podczas skojarzonego stosowania spironolaktonu i inhibitorów ACE lub
antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) lub innych leków moczopędnych oszczędzających
potas. U tych pacjentów należy starannie monitorować stężenie potasu w surowicy krwi (patrz
również punkt 4.5).
Hiperkaliemia może prowadzić do zgonu. Kluczowe jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy
u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca otrzymujących spironolakton. Należy unikać
stosowania innych leków moczopędnych oszczędzających potas. Należy unikać stosowania doustnych
suplementów potasu u pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy wynosi > 3,5 mmol/L. Zaleca
się oznaczanie stężenia potasu i kreatyniny tydzień po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki
spironolaktonu, co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące, co 3 miesiące przez rok a następnie co
6 miesięcy. Należy zakończyć lub przerwać leczenie w przypadku stężenia potasu w surowicy
wynoszącego > 5 mmol/L lub kreatyniny > 220 mikromoli/L.
Nie zaleca się stosowania suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub
diety bogatej w potas, ze względu na ryzyko hiperkaliemii (patrz również punkt 4.5).
U pacjentów z marskością wątroby zgłaszano podczas leczenia spironolaktonem występowanie
hipochloremicznej kwasicy metabolicznej z hiperkaliemią, pomimo prawidłowej czynności nerek.
Pacjenci z marskością wątroby oraz inni chorzy obarczeni ryzykiem kwasicy powinni być dokładnie
monitorowani.
Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z cukrzycą z zaburzeniami
czynności nerek.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia wodobrzusza i niezmniejszanie masy ciała
pacjenta o więcej niż 1 kg na dobę (ze względu na zwiększoną diurezę).
U pacjentów z wrzodami trawiennymi spironolakton może opóźniać gojenie się owrzodzeń, z tego
względu powinien być stosowany jedynie po starannym rozważeniu.
U zwierząt doświadczalnych spironolakton powodował lub stymulował wzrost nowotworu. Stosując
produkt, należy wziąć to pod uwagę. Takie działanie może wynikać ze zmian hormonalnych o takim
samym charakterze, jakie spironolakton wywołuje u ludzi (patrz punkt 5.3).
Dzieci i młodzież
Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, należy zachować ostrożność podczas stosowania leków
moczopędnych oszczędzających potasu dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym z łagodną
niewydolnością nerek. (Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży
z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek, patrz punkt 4.3).
Substancje pomocnicze
Produkt Finospir zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Spironolakton zmniejsza ryzyko hipokaliemii wywoływane przez inne leki moczopędne, z tego
względu, w razie konieczności, może być stosowany w terapii skojarzonej z innymi diuretykami.
Należy zachować ostrożność podczas znieczulania pacjentów stosujących spironolakton.
Spironolakton zmniejsza działanie noradrenaliny na układ krążenia. Działanie niedepolaryzujących
leków zwiotczających mięśnie może ulec nasileniu.
Spironolakton wywiera działanie synergistyczne z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Równoczesne stosowanie suplementów potasu (preparatów mineralnych z potasem lub diety bogatej
w zamienniki soli kuchennej zawierające potas), innych diuretyków oszczędzających potas,
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny, antagonistów aldosteronu, heparyny (w tym
heparyny drobnocząsteczkowej) może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii (patrz punkt 4.4).
Skojarzenie spironolaktonu i inhibitora ACE jest możliwe u pacjentów z niewydolnością serca klasy
III lub IV NYHA, jeśli wykazano jego skuteczność, a stężenie potasu i kreatyniny w surowicy jest
ściśle monitorowane.
Równoczesne stosowanie suplementów potasu (preparatów mineralnych z potasem lub zamienników
soli kuchennej zawierających potas), inhibitorów ACE, ARB lub innych diuretyków oszczędzających
potas zwiększa ryzyko hiperkaliemii (patrz punkt 4.4).
Kwas acetylosalicylowy (ale nie w dawkach przeciwzakrzepowych) oraz niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ) stosowane w skojarzeniu mogą opóźniać wydalanie metabolitów
spironolaktonu, osłabiać jego działanie moczopędne i sprzyjać hiperkaliemii.
Skuteczność działania warfaryny może ulec zmniejszeniu podczas leczenia spironolaktonem.
Klirens digoksyny zmniejsza się, a okres półtrwania ulega wydłużeniu podczas leczenia
spironolaktonem. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas skojarzonego podawania digoksyny
i spironolaktonu, ponieważ spironolakton może również w pewnym stopniu powodować
nieprawidłowe wyniki oznaczeń stężenia digoksyny w surowicy krwi.
Lit
Spironolakton zmniejsza klirens nerkowy litu, zwiększając tym samym ryzyko wystąpienia objawów
toksyczności litu. W przypadku jednoczesnego podawania spironolaktonu należy okresowo
kontrolować stężenie litu.
Takrolimus może powodować hiperkaliemię, która może ulec nasileniu pod wpływem spironolaktonu.
Podczas skojarzonego podawania tych leków należy dokładnie monitorować stężenie potasu
w surowicy krwi.
Oprócz innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują hiperkaliemię, trimetoprim
z sulfametoksazolem (kotrimoksazol) stosowany równocześnie ze spironolaktonem może powodować
istotną klinicznie hiperkaliemię.
Metabolity spironolaktonu mają właściwości fluorescencyjne, toteż mogą powodować nieprawidłowe
wyniki niektórych oznaczeń fluorymetrycznych (np. kortyzolu).
Spironolakton może zmniejszać stężenie mitotanu w osoczu u pacjentów z rakiem kory nadnerczy
leczonych mitotanem i nie należy go stosować jednocześnie z mitotanem.
Spironolakton wiąże się z receptorem androgenowym i może zwiększać stężenie swoistego antygenu
gruczołu krokowego (ang. Prostate Specific Antygen, PSA) u pacjentów z rakiem gruczołu
krokowego, leczonych abirateronem. Nie zaleca się stosowania z abirateronem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia ciężkiej hiperkaliemii, szczególnie podczas
długotrwałego leczenia. U pacjentów z marskością wątroby występowała hiperchloremiczna kwasica
metaboliczna. Stosowanie wysokich dawek spironolaktonu może powodować hiponatremię
i odwodnienie. U pacjentów z niewydolnością nerek spironolakton może powodować dalsze
pogorszenie czynności nerek. Jeśli stężenie kreatyniny wyraźnie wzrasta, należy przerwać leczenie
5
spironolaktonem. Podczas stosowania spironolaktonu stężenie kwasu moczowego może ulec
zmniejszeniu. Objawy neurologiczne, takie jak splątanie, bóle głowy i apatia, występują głównie
u pacjentów z marskością wątroby.
Częstość występowania działań niepożądanych została zdefiniowana w następujący sposób:
Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 do < 1/10)
Niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100),
Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko (< 1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Bardzo rzadko: Łagodne guzy piersi
Rzadko: Trombocytopenia, Leukopenia (również agranulocytoza)
Niezbyt często: Zaburzenia równowagi elektrolitowej: hiperkaliemia i hiponatremia
Rzadko: Odwodnienie
Niezbyt często: Splątanie
Rzadko: Apatia, Zmiany libido
Często: Ból głowy
Niezbyt często: Parestezje
Rzadko: Zawroty głowy
Często: Zaburzenia żołądkowojelitowe, Nudności, Biegunka, Wymioty
Bardzo rzadko: Zaburzenia czynności wątroby
Często: Suchość skóry
Niezbyt często: Wysypka, Świąd, Pokrzywka
Bardzo rzadko: Łysienie, Hipertrychoza
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN), Zespół Stevensa- Johnsona, Wysypka polekowa
6
Częstość nieznana: z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), Pemfigoid
Niezbyt często: Kurcze mięśni nóg
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Rzadko: Ostra niewydolność nerek
Często: Ginekomastia, Tkliwość piersi, Zaburzenia miesiączkowania, Impotencja
Często: Senność
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia reniny
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.