Erimpox
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Adamed Pharma S.A.
- Substancje czynne
- Apixabanum: 2,5 mg, 5 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Erimpox 2,5 mg | Kapsułki twarde | 20 kaps., 60 kaps. | na receptę (Rx) |
| Erimpox 5 mg | Kapsułki twarde | 20 kaps., 28 kaps., 56 kaps., 60 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 2 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Apixabanum 2,5 mg (kapsułki twarde) · 1 lek
Apixabanum 5 mg (kapsułki twarde) · 1 lek
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 38 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Cukrzyca wskazanie z ChPL
źródło: „transient ischaemic attack, TIA); wiek ≥75 lat; nadciśnienie tętnicze; cukrzyca; objawowa niewydolność serca (klasy ≥II wg NYHA).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Profilaktyka udaru i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. non-valvular atrial fibrillation, NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang. transient …” · ChPL, pkt 4.1 -
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „transient ischaemic attack, TIA); wiek ≥75 lat; nadciśnienie tętnicze; cukrzyca; objawowa niewydolność serca (klasy ≥II wg NYHA).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Profilaktyka udaru i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. non-valvular atrial fibrillation, NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang. transient …” · ChPL, pkt 4.1 -
Udar mózgu wskazanie z ChPL
źródło: „transient ischaemic attack, TIA); wiek ≥75 lat; nadciśnienie tętnicze; cukrzyca; objawowa niewydolność serca (klasy ≥II wg NYHA).” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakrzepica wskazanie z ChPL
źródło: „Profilaktyka udaru i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. non-valvular atrial fibrillation, NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Profilaktyka udaru i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. non-valvular atrial fibrillation, NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang. transient …” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespół niewydolności serca wskazanie z ChPL
źródło: „transient ischaemic attack, TIA); wiek ≥75 lat; nadciśnienie tętnicze; cukrzyca; objawowa niewydolność serca (klasy ≥II wg NYHA).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Profilaktyka udaru i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. non-valvular atrial fibrillation, NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang. transient …” · ChPL, pkt 4.1 -
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa wskazanie z ChPL
źródło: „Zapobieganie epizodom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów poddawanych planowej operacji protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych (Stosowanie u niestabilnych hemodynamicznie pacjentów z ZP - patrz punkt 4.4).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i zapobieganie nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Czynne, istotne klinicznie krwawienie.
- Choroba wątroby związana z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 5.2).
- Zmiany lub stany chorobowe uznawane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia. Mogą one obejmować obecne lub niedawne owrzodzenie przewodu pokarmowego, obecność nowotworów złośliwych obarczonych wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebyty uraz mózgu lub kręgosłupa, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub zabieg okulistyczny, niedawno przebyty krwotok śródczaszkowy, rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku, wady rozwojowe tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub poważne nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu.
- Jednoczesne leczenie jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi, np. heparyną niefrakcjonowaną (HNF), heparyną drobnocząsteczkową (enoksaparyną, dalteparyną itp.), pochodnymi heparyny (fondaparynuksem itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryną, rywaroksabanem, dabigatranem itp.), z wyjątkiem określonych sytuacji zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz punkt 4.2) bądź podawania HNF w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego u pacjenta, albo podawania HNF podczas zabiegu ablacji cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Schemat dawkowania | Maksymalna dawka dobowa | |
|---|---|---|
| Leczenie ZŻG lub ZP | 10 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni | 20 mg |
| następnie 5 mg dwa razy na dobę | 10 mg | |
| Zapobieganie nawrotowej ZŻG i (lub) ZP po zakończeniu 6- miesięcznego leczenia ZŻG lub ZP | 2,5 mg dwa razy na dobę | 5 mg |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
Apixabanum 2,5 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102); Kroskarmeloza sodowa; Sodu laurylosiarczan; Magnezu stearynian
- Osłonka kapsułki: Żelaza tlenek żółty (E172); Żelatyna
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Osłonka kapsułki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty nadruk: 4 nadruk: 2,5 mg
Kapsułka żelatynowa twarda w rozmiarze „4”, koloru żółtego (korpus i wieczko), na korpusie czarny nadruk „2,5 mg”, wypełniona białym lub prawie białym proszkiem. Blister z folii Aluminium/OPA/PVC/Aluminium lub blister z folii PVC/PVDC/Aluminium. Blistry i ulotka dla pacjenta pakowane są w tekturowe pudełko. Karta dla pacjenta: informacje dotyczące postępowania Wewnątrz opakowania leku Erimpox wraz z ulotką dla pacjenta znajduje się karta dla pacjenta lub podobną kartę może dać pacjentowi lekarz prowadzący. Karta dla pacjenta zawiera informacje pomocne pacjentowi oraz ostrzegające innych lekarzy, że pacjent przyjmuje lek Erimpox. Kartę należy zawsze nosić przy sobie. 1. Należy wziąć kartę. 2. Oddzielić właściwy język (ułatwiają to perforowane brzegi). 3. Należy uzupełnić poniższe punkty lub zwrócić się do lekarza z prośbą o uzupełnienie: - Imię i nazwisko: - Data urodzenia: - Wskazanie: - Masa ciała: - Dawka:........ mg dwa razy na dobę - Imię i nazwisko lekarza: - Numer telefonu lekarza: 4. Należy złożyć kartę i zawsze nosić ją przy sobie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty nadruk: 4 nadruk: 2,5 mg
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Produkt leczniczy Erimpox nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
17 pozycji, według częstości
- często: Niezbyt często; Często; Rzadko; Często‡; Niezbyt często*; Częstość nieznana; Bardzo często§
- niezbyt często: Często; Niezbyt często; Rzadko; Bardzo rzadko; Częstość nieznana
- częstość nieznana: Niezbyt często; Często; Bardzo często; Rzadko; Częstość nieznana
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (niemowlęta, dzieci)
źródło: „W związku z tym nie zaleca się stosowania apiksabanu u noworodków i dzieci w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 35 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży o masie ciała mniejszej niż 35 kg.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (niemowlęta, dzieci)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Na podstawie danych dotyczących osób dorosłych i ograniczonych danych dotyczących dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2) nie ma konieczności dostosowania dawki u dzieci i młodzieży z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Nie zaleca się stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i zapobieganie nawrotom ŻChZZ. Brak danych dotyczących noworodków i innych wskazań (patrz także punkt 5.1). W związku z tym nie zaleca się stosowania apiksabanu u noworodków i dzieci w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w zapobieganiu chorobie zakrzepowo-zatorowej.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu wynosi 2,5 mg, doustnie, dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu wynosi 5 mg, doustnie, dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu wynosi 2,5 mg, doustnie, dwa razy na dobę u pacjentów z NVAF oraz co najmniej dwiema z następujących cech: wiek ≥80 lat, masa ciała ≤60 kg lub stężenie kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dL (133 mikromoli/L).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Erimpox 2,5 mg dwa razy na dobę, na przykład jedna rano i jedna wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Erimpox 5 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Erimpox 2,5 mg dwa razy na dobę, jeśli:” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Profilaktyka i leczenie ŻChZZ - nie jest wymagana modyfikacja dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). NVAF - nie jest wymagana modyfikacja dawki, chyba że spełnione są kryteria do zmniejszenia dawki (patrz Zmniejszenie dawki na początku punktu 4.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Pacjenci dorośli U dorosłych pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek obowiązują następujące zalecenia: - w zapobieganiu ŻChZZ po planowym zabiegu chirurgicznym protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, w leczeniu ZŻG, leczeniu ZP i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP nie ma potrzeby dostosowywania dawki (patrz punkt 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Apiksaban jest przeciwwskazany u dorosłych pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4. i 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa-Pugha). Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania apiksabanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jako środek ostrożności, zaleca się unikanie stosowania apiksabanu w okresie ciąży.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy apiksaban lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie apiksabanu do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać i (lub) wstrzymać podawanie apiksabanu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.” - Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach, którym podawano apiksaban, nie wykazały wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Erimpox należy połykać popijając wodą, niezależnie od posiłków.”
jedzenie i napoje
„U pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek twardych w całości, kapsułki twarde Erimpox można otworzyć i sporządzić zawiesinę z ich zawartości w wodzie lub 5% wodnym roztworze glukozy (G5W), lub w soku jabłkowym bądź wymieszać z musem jabłkowym i podać natychmiast doustnie (patrz punkt 5.2).”- jedzenie i napoje: „Zawartość kapsułek twardych Erimpox zachowuje stabilność w wodzie, G5W, soku jabłkowym i musie jabłkowym przez okres do 4 godzin.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Erimpox
Kiedy nie stosować leku Erimpox:
- jeśli pacjent ma uczulenie na apiksaban lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występuje nadmierne krwawienie;
- jeśli u pacjenta występuje choroba narządu, która zwiększa ryzyko poważnego krwawienia
(taka jak czynny lub niedawno rozpoznany wrzód żołądka lub jelit, niedawno rozpoznane
krwawienie do mózgu);
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, która prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia
(koagulopatia wątrobowa);
- jeśli pacjent przyjmuje leki zapobiegające krzepnięciu krwi (np. warfarynę, rywaroksaban,
dabigatran lub heparynę), z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, gdy u
pacjenta założono linię dostępu dożylnego lub dotętniczego i heparyna jest podawana przez tę
linię w celu utrzymania jej drożności albo gdy do naczynia krwionośnego pacjenta
wprowadzany jest cewnik (ablacja cewnikowa) w celu leczenia nieregularnego bicia serca
(arytmii).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:
- zwiększone ryzyko krwawienia, na przykład:
◼ zaburzenia przebiegające z krwawieniem, w tym stany skutkujące zmniejszoną
aktywnością płytek krwi;
◼ bardzo wysokie ciśnienie tętnicze, niewyrównane za pomocą leków;
◼ jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat;
◼ jeśli masa ciała pacjenta wynosi 60 kg lub mniej;
- ciężka choroba nerek lub jeśli pacjent jest dializowany;
- problem z wątrobą lub problemy z wątrobą występujące w przeszłości;
Ten lek należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z oznakami zaburzeń czynności
wątroby.
- jeśli u pacjenta stosowano rurkę (cewnik) lub zastrzyk do kręgosłupa (znieczulający
lub przeciwbólowy), w takim przypadku lekarz zaleci przyjęcie tego leku po 5 lub więcej
godzinach od usunięcia cewnika;
- jeśli pacjent ma protezę zastawki serca;
- jeśli lekarz stwierdzi, że ciśnienie tętnicze krwi pacjenta jest niestabilne lub planowane jest
inne leczenie bądź zabieg chirurgiczny w celu usunięcia zakrzepu krwi z płuc.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Erimpox:
- jeśli u pacjenta występuje choroba zwana zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko zakrzepów krwi), powinien powiadomić o tym
lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
W przypadku konieczności poddania się operacji lub zabiegowi, które mogą spowodować
krwawienie, lekarz może poprosić pacjenta o tymczasowe zaprzestanie przyjmowania tego leku na
krótki czas. W razie wątpliwości, czy dany zabieg może być związany z krwawieniem, należy
zwrócić się do lekarza.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży o masie ciała mniejszej niż 35 kg.
Lek Erimpox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Niektóre leki mogą nasilać działanie leku Erimpox, a niektóre mogą osłabiać jego działanie. Lekarz
zadecyduje, czy pacjent powinien otrzymywać lek Erimpox w trakcie przyjmowania tych leków i jak
ściśle powinien być monitorowany.
Następujące leki mogą nasilać działanie leku Erimpox i zwiększać ryzyko niepożądanego
krwawienia:
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. itrakonazol, worykonazol i
pozakonazol itp.);
- niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HIV/AIDS (np. rytonawir);
- niektóre leki stosowane w leczeniu zespołu Cushinga (np. ketokonazol), w przypadku którego
organizm wytwarza nadmiar kortyzolu;
- inne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi (np. enoksaparyna itp.);
- leki przeciwzapalne lub przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy lub naproksen).
Szczególnie w przypadku, kiedy pacjent ma więcej niż 75 lat i przyjmuje kwas
acetylosalicylowy, może być narażony na zwiększone ryzyko krwawienia;
- leki stosowane w przypadku wysokiego ciśnienia tętniczego krwi lub problemów z sercem
(np. diltiazem);
- leki przeciwdepresyjne zwane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego
serotoniny lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.
Następujące leki mogą zmniejszać zdolność leku Erimpox do zapobiegania powstawaniu zakrzepów
krwi:
- leki zapobiegające padaczce lub napadom drgawkowym (np. fenytoina itp.);
- ziele dziurawca (suplement ziołowy stosowany w depresji);
- leki stosowane w leczeniu gruźlicy lub innych zakażeń (np. ryfampicyna).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego
leku.
Wpływ leku Erimpox na ciążę i nienarodzone dziecko nie jest znany. Nie należy stosować tego leku
w okresie ciąży. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie przyjmowania tego leku, powinna
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nie wiadomo, czy lek Erimpox przenika do mleka ludzkiego. Przed zastosowaniem tego leku w
okresie karmienia piersią należy poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Doradzą oni,
czy należy przerwać karmienie piersią, czy też przerwać stosowanie tego leku lub go nie
rozpoczynać.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie stwierdzono, aby lek Erimpox zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Lek Erimpox zawiera laktozę (rodzaj cukru)
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Erimpox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Apiksaban można podawać w trzech różnych stanach medycznych. Znane działania niepożądane i
częstość ich występowania w przypadku każdego z tych stanów mogą być różne i są one wymienione
osobno poniżej. W przypadku tych stanów najczęstszym ogólnym działaniem niepożądanym tego
leku jest krwawienie, które może zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej.
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przyjmowania apiksabanu w celu
zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi po operacji stawu biodrowego lub kolanowego.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Krwawienia obejmujące:
- wylew podskórny i obrzęk;
- Nudności (mdłości).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Krwawienie:
- występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi lub innego
płynu z rany/cięcia pooperacyjnego (wydzielina z rany) lub miejsca wstrzyknięcia;
- z żołądka, jelit lub jasnoczerwona krew w stolcu;
- obecność krwi w moczu;
- z nosa;
- z pochwy;
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost stężenia bilirubiny, produktu rozpadu krwinek czerwonych, która może
powodować zażółcenie skóry i białka oczu;
- Swędzenie.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- Reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.
- Krwawienie:
- w obrębie mięśna;
- do oczu;
- z dziąseł i krew w plwocinie podczas kaszlu;
- z odbytnicy;
- wypadanie włosów.
Częstość nieznana (nie możne być określona na podstawie dostępnych danych)
- Krwawienie:
- w mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- do płuc lub gardła;
- w jamie ustnej;
- do jamy brzusznej lub przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej;
- z żylaków odbytu;
- wyniki badań wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu;
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina małe
tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem
wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy).
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub wylewy podskórne.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek do
prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przyjmowania apiksabanu w celu
zapobiegania powstawaniu zakrzepu krwi w sercu u pacjentów z nieregularnym biciem serca i co
najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- do oczu;
- do żołądka lub jelita;
- z odbytu;
- obecność krwi w moczu;
- z nosa;
- z dziąseł;
- wylew podskórny i obrzęk;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca;
- Nudności (mdłości);
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Krwawienie:
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- do jamy brzusznej lub z pochwy;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi
lub płynu z rany operacyjnej/miejsca nacięcia tkanek (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- z żylaków odbytu;
- badania wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Badania krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost stężenia bilirubiny, produktu rozpadu krwinek czerwonych, która może powodować
zażółcenie skóry i białka oczu;
- Wysypka skórna;
- Swędzenie;
- Wypadanie włosów;
- Reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Należy natychmiast poinformować lekarza
w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- Krwawienie:
- do płuc lub gardła;
- do przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej;
- w obrębie mięśni.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób)
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina małe
tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem
wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub siniaki.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek
do prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przyjmowania apiksabanu w celu
leczenia lub zapobiegania ponownemu powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach w kończynach
dolnych i zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych w płucach.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z nosa;
- z dziąseł;
- obecność krwi w moczu;
- wylew podskórny i obrzęk;
- w żołądku, w jelitach, z odbytnicy;
- w jamie ustnej;
- z pochwy;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Nudności (mdłości);
- Wysypka skórna;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT) lub aminotransferazy
alaninowej (AlAT).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca
- Krwawienie:
- do oczu;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- wyniki badań wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi
lub płynu z rany operacyjnej/miejsca nacięcia tkanek (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- z żylaków odbytu;
- w obrębie mięśni;
- Swędzenie;
- Wypadanie włosów;
- Reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost stężenia bilirubiny, produktu rozpadu krwinek czerwonych, który może
powodować zażółcenie skóry i oczu.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
Krwawienie:
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- do płuc.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Krwawienie:
- do jamy brzusznej lub przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej.
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina małe
tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem
wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy).
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub wylewy podskórne.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek do
prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Należy natychmiast poinformować lekarza dziecka w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z
tych objawów:
- reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Częstość tych działań niepożądanych określono
jako „często” (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób).
Zasadniczo działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych apiksabanem były
podobne pod względem rodzaju do obserwowanych u dorosłych i miały głównie nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Działania niepożądane, które obserwowano częściej u dzieci i młodzieży to
krwawienie z nosa i nieprawidłowe krwawienie z pochwy.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z pochwy;
- z nosa.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z dziąseł;
- obecność krwi w moczu;
- wylew podskórny i obrzęk;
- z jelita lub odbytnicy;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi lub
innego płynu z rany/cięcia pooperacyjnego (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- Wypadanie włosów;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Nudności (mdłości);
- Wysypka skórna;
- Swędzenie;
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może spowodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Krwawienie:
- do jamy brzusznej lub przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej;
- do żołądka;
- do oczu;
- w jamie ustnej;
- z żylaków odbytu;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- do płuc;
- w obrębie mięśni;
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina małe
tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym pierścieniem
wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy);
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub siniaki;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT);
- badania wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek do
prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie.
• Choroba wątroby związana z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia
(patrz punkt 5.2).
• Zmiany lub stany chorobowe uznawane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia. Mogą one
obejmować obecne lub niedawne owrzodzenie przewodu pokarmowego, obecność nowotworów
złośliwych obarczonych wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebyty uraz mózgu lub
kręgosłupa, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub zabieg okulistyczny,
niedawno przebyty krwotok śródczaszkowy, rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku,
wady rozwojowe tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub poważne nieprawidłowości naczyń
krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu.
• Jednoczesne leczenie jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi, np. heparyną
niefrakcjonowaną (HNF), heparyną drobnocząsteczkową (enoksaparyną, dalteparyną itp.),
pochodnymi heparyny (fondaparynuksem itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi
(warfaryną, rywaroksabanem, dabigatranem itp.), z wyjątkiem określonych sytuacji zmiany
leczenia przeciwzakrzepowego (patrz punkt 4.2) bądź podawania HNF w dawkach niezbędnych
do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego u pacjenta, albo podawania
HNF podczas zabiegu ablacji cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków
(patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwawienia
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, pacjenci przyjmujący apiksaban
powinni być uważnie obserwowani pod kątem objawów krwawienia. Zaleca się zachowanie
ostrożności, podczas stosowania produktu leczniczego, w stanach zwiększonego ryzyka krwawienia.
W razie wystąpienia ciężkiego krwawienia należy przerwać podawanie apiksabanu (patrz punkty 4.8 i
4.9).
Pomimo że leczenie apiksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek,
stężenia apiksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa mogą być użyteczne w
wyjątkowych sytuacjach, w których znajomość ekspozycji na apiksaban może pomóc w podjęciu
decyzji klinicznych, np. przedawkowanie i nagły zabieg chirurgiczny (patrz punkt 5.1).
Dla osób dorosłych dostępny jest swoisty antagonizujący lek (andeksanet alfa) odwracający działanie
farmakodynamiczne apiksabanu. Nie określono jednak bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności
tego leku u dzieci i młodzieży (należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego
andeksanetu alfa). Można rozważyć transfuzję świeżo mrożonego osocza, podanie koncentratów
kompleksu protrombiny (ang. prothrombin complex concentrate, PCC) lub rekombinowanego czynnika
VIIa. Nie ma jednak doświadczenia klinicznego w stosowaniu PCC zawierających 4 czynniki
krzepnięcia w celu zahamowania krwawienia u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych pacjentów, którzy
otrzymywali apiksaban.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na hemostazę
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, jednoczesne stosowanie innych leków
przeciwzakrzepowych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie apiksabanu z lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko krwawienia (patrz
punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy otrzymują jednocześnie selektywne inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i
noradrenaliny (SNRI), lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas
acetylosalicylowy.
Po zabiegu chirurgicznym nie zaleca się stosowania innych inhibitorów agregacji płytek krwi
jednocześnie z apiksabanem (patrz punkt 4.5).
U pacjentów z migotaniem przedsionków w stanie uzasadniającym stosowanie pojedynczej lub
podwójnej terapii przeciwpłytkowej, należy przeprowadzić szczegółową ocenę potencjalnych
korzyści względem możliwych zagrożeń przed jednoczesnym zastosowaniem takiego leczenia i
apiksabanu.
W badaniu klinicznym z udziałem dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków jednoczesne
stosowanie ASA zwiększało ryzyko dużego krwawienia podczas leczenia apiksabanem z 1,8% w
skali roku do 3,4% w skali roku i zwiększało ryzyko krwawienia podczas leczenia warfaryną z
2,7% w skali roku do 4,6% w skali roku. W tym badaniu klinicznym jedynie ograniczona liczba
pacjentów (2,1%) stosowała równocześnie podwójną terapię przeciwpłytkową (patrz punkt 5.1).
Do badania klinicznego włączono pacjentów z migotaniem przedsionków oraz OZW i (lub)
poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), u których planowany okres leczenia
inhibitorem P2Y12, w skojarzeniu z ASA albo bez ASA, oraz doustnym lekiem
przeciwzakrzepowym (apiksabanem lub antagonistami witaminy K (ang. vitamin K antagonists,
VKA)) wynosił 6 miesięcy. Jednoczesne stosowanie ASA u pacjentów leczonych apiksabanem
zwiększało ryzyko dużego krwawienia lub krwawienia istotnego klinicznie innego niż duże (ang.
clinically relevant non-major, CRNM) według kryteriów Międzynarodowego Towarzystwa
Zakrzepicy i Hemostazy (ang. International Society on Thrombosis and Hemostasis, ISTH) z
16,4% do 33,1% w skali roku (patrz punkt 5.1).
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka po ostrym zespole
wieńcowym bez migotania przedsionków, u których występowało wiele chorób współistniejących
dotyczących serca oraz innych układów i którzy otrzymywali ASA lub skojarzenie ASA z
klopidogrelem, zaobserwowano istotne zwiększenie ryzyka wystąpienia dużego krwawienia
spełniającego kryteria ISTH wśród pacjentów otrzymujących apiksaban (5,13% w skali roku) w
porównaniu z placebo (2,04% w skali roku).
W badaniu CV185325 nie zgłoszono żadnych istotnych klinicznie krwawień u 12 pacjentów z grupy
dzieci i młodzieży leczonych jednocześnie apiksabanem i ASA w dawce ≤165 mg na dobę.
Stosowanie leków trombolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
Doświadczenie związane ze stosowaniem leków trombolitycznych w leczeniu ostrego udaru
niedokrwiennego mózgu u pacjentów otrzymujących apiksaban jest bardzo ograniczone
(patrz punkt 4.5).
Pacjenci z protezami zastawek serca
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u pacjentów z protezami
zastawek serca z migotaniem przedsionków lub bez migotania przedsionków. Dlatego nie zaleca
się stosowania apiksabanu w tej grupie pacjentów.
Apiksaban nie był badany u dzieci i młodzieży z protezami zastawek serca, dlatego nie zaleca się
stosowania apiksabanu w tej populacji pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim
(DOAC), w tym apiksabanu, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym w wywiadzie. W szczególności u pacjentów z potrójnie dodatnim wynikiem
badania na obecność antykoagulantu toczniowego, przeciwciał antykardiolipinowych i przeciwciał
anty-beta 2-glikoproteiny I, leczenie lekami z grupy DOAC może być związane z większą
częstością nawracających zdarzeń zakrzepowych w porównaniu z leczeniem antagonistami
witaminy K.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Apiksaban należy odstawić co najmniej 48 godzin przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub
zabiegami inwazyjnymi obarczonymi umiarkowanym lub wysokim ryzykiem krwawienia. Dotyczy to
również interwencji, w których nie można wykluczyć możliwości krwawienia istotnego klinicznie lub
w których ryzyko krwawienia byłoby nieakceptowalne.
Apiksaban należy odstawić co najmniej 24 godziny przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub
zabiegami inwazyjnymi obarczonymi niskim ryzykiem krwawienia. Dotyczy to również interwencji,
w przypadku których można oczekiwać, że ewentualne krwawienie będzie minimalne, wystąpi w
niekrytycznej lokalizacji bądź będzie łatwe do opanowania.
Jeśli nie ma możliwości odroczenia zabiegu chirurgicznego lub inwazyjnego, należy zachować
odpowiednią ostrożność i brać pod uwagę zwiększone ryzyko krwawienia. Ryzyko krwawienia
należy ocenić w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Stosowanie apiksabanu należy wznowić możliwie jak najszybciej po zabiegu inwazyjnym lub
interwencji chirurgicznej, o ile sytuacja kliniczna na to pozwala i osiągnięto odpowiednią hemostazę
(w odniesieniu do kardiowersji patrz punkt 4.2).
U pacjentów poddawanych ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków nie ma konieczności
przerywania leczenia apiksabanem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
Tymczasowe przerwanie stosowania produktu leczniczego
Odstawienie leków przeciwzakrzepowych, w tym apiksabanu, z powodu aktywnego krwawienia,
planowej operacji chirurgicznej lub zabiegów inwazyjnych naraża pacjentów na podwyższone ryzyko
zakrzepicy. Należy unikać przerwy w leczeniu, a jeśli z jakiegokolwiek powodu konieczne jest
tymczasowe przerwanie leczenia apiksabanem, należy możliwie jak najszybciej wznowić terapię.
Znieczulenie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe lub nakłucie
podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Zastosowanie znieczulenia centralnego (znieczulenie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe) lub
nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów leczonych produktami
przeciwzakrzepowymi w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym wiąże się z
ryzykiem powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, co z kolei może
spowodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń może być większe,
jeśli cewnik zewnątrzoponowy pozostaje założony w okresie pooperacyjnym lub jeśli jednocześnie
stosuje się inne produkty lecznicze wpływające na hemostazę. Stałe cewniki zewnątrzoponowe lub
dokanałowe należy usunąć co najmniej 5 godzin przed podaniem pierwszej dawki apiksabanu.
Ryzyko może być również zwiększone w sytuacji, gdy nakłucie zewnątrzoponowe lub
podpajęczynówkowe było wykonane w sposób urazowy lub było powtarzane. Należy często
kontrolować stan pacjentów w celu wykrycia podmiotowych i przedmiotowych objawów zaburzeń
czynności układu nerwowego (np. drętwienie lub osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia czynności
jelit lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzeń neurologicznych niezbędne jest
pilne postawienie rozpoznania i leczenie. Przed zastosowaniem interwencji centralnej lekarz powinien
rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe
lub u pacjentów mających otrzymywać leki przeciwzakrzepowe w profilaktyce przeciwzakrzepowej.
Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania apiksabanu u pacjentów z założonymi na
stałe cewnikami dokanałowymi lub zewnątrzoponowymi. Jeżeli istnieje taka potrzeba i w oparciu o
ogólne dane dotyczące farmakokinetyki apiksabanu, między podaniem ostatniej dawki a usunięciem
cewnika powinno upłynąć 20-30 godzin (tj. 2 x okres półtrwania leku) i przed usunięciem cewnika
należy pominąć co najmniej jedną dawkę produktu. Następną dawkę apiksabanu można podać co
najmniej 5 godzin po usunięciu cewnika. Podobnie jak w przypadku wszystkich nowych leków
przeciwzakrzepowych, doświadczenie z blokadą centralną jest ograniczone, w związku z czym zaleca
się zachowanie szczególnej ostrożności przy stosowaniu apiksabanu w obecności blokady centralnej.
Brak danych dotyczących czasu założenia lub usunięcia cewnika centralnego u dzieci i młodzieży
podczas leczenia apiksabanem. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie apiksabanu i
rozważyć podawanie krótko działającego pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego.
Niestabilni hemodynamicznie pacjenci z ZP lub pacjenci wymagający trombolizy lub
embolektomii płucnej
Nie zaleca się stosowania apiksabanu jako alternatywy dla heparyny niefrakcjonowanej u
pacjentów z zatorowością płucną, którzy są niestabilni hemodynamicznie lub mogą być poddani
trombolizie lub embolektomii płucnej, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności apiksabanu w tych sytuacjach klinicznych.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową mogą być narażeni na wysokie ryzyko zarówno żylnej
choroby zakrzepowo-zatorowej, jak i epizodów krwawienia.
Jeśli rozważa się stosowanie apiksabanu w leczeniu ZŻG lub ZP u pacjentów z chorobą nowotworową,
należy uważnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3).
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci dorośli
Ograniczone dane kliniczne wskazują, że stężenia apiksabanu we krwi są zwiększone u pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/minutę), co może prowadzić do
zwiększonego ryzyka krwawienia. W zapobieganiu ŻChZZ po planowym zabiegu chirurgicznym
protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, w leczeniu ZŻG, leczeniu ZP i zapobieganiu
nawrotowej ZŻG i ZP apiksaban należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/minutę) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
W zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym
migotaniem przedsionków (NVAF), pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny 15-29 mL/minutę) oraz pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dL (133
mikromole/L) w powiązaniu z wiekiem ≥80 lat lub masą ciała ≤60 kg należy stosować mniejszą
dawkę apiksabanu - 2,5 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.2).
Brak jest doświadczenia klinicznego u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/minutę lub u
pacjentów dializowanych, dlatego nie zaleca się stosowania apiksabanu u tych pacjentów (patrz
punkty 4.2 i 5.2).
Pacjenci pediatryczni
Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek i dlatego nie należy go podawać tym pacjentom (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem może wzrastać ryzyko krwotoku (patrz punkt 5.2).
Ponadto należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z kwasem
acetylosalicylowym (ASA) u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na potencjalnie większe
ryzyko krwawienia.
Masa ciała
U osób dorosłych mała masa ciała (<60 kg) może zwiększać ryzyko krwotoku (patrz punkt 5.2).
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Apiksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i
klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa-Pugha) (patrz punkty
4.2 i 5.2).
Z udziału w badaniach klinicznych wykluczono pacjentów ze zwiększoną aktywnością
enzymów wątrobowych: AlAT/AspAT >2 x GGN lub stężeniem bilirubiny całkowitej ≥1,5 x
GGN. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania apiksabanu w tej populacji
pacjentów (patrz punkt 5.2). Przed rozpoczęciem leczenia apiksabanem należy wykonać
badania czynności wątroby.
Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby.
Interakcje z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) i glikoproteiny P (P-gp)
Nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leczenie
układowymi silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp, takimi jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli
(np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol) oraz inhibitorami proteazy HIV (np.
rytonawir). Te produkty lecznicze mogą zwiększać ekspozycję na apiksaban dwukrotnie (patrz
punkt 4.5) lub więcej w obecności dodatkowych czynników, które zwiększają ekspozycję na
apiksaban (np. ciężkie zaburzenia czynności nerek).
Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów pediatrycznych leczonych jednocześnie silnymi
inhibitorami CYP3A4 i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym (patrz punkt 4.5).
Interakcje z induktorami CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne stosowanie apiksabanu z silnymi induktorami CYP3A4 i P-gp (np. ryfampicyną,
fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem lub zielem dziurawca zwyczajnego) może prowadzić do
zmniejszenia ekspozycji na apiksaban o ~50%. W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z
migotaniem przedsionków obserwowano zmniejszoną skuteczność oraz zwiększone ryzyko
krwawienia podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z silnymi induktorami CYP3A4 oraz P-gp
w porównaniu do stosowania apiksabanu w monoterapii.
U pacjentów stosujących jednocześnie silne induktory zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu
ogólnoustrojowym obowiązują następujące zalecenia (patrz punkt 4.5):
- apiksaban należy stosować z zachowaniem ostrożności w zapobieganiu ŻChZZ po
planowym zabiegu chirurgicznym protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, w
zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF oraz w
zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP;
- nie należy stosować apiksabanu w leczeniu ZŻG i leczeniu ZP, ponieważ jego skuteczność
może być zmniejszona.
Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów pediatrycznych leczonych jednocześnie silnymi
induktorami CYP3A4 i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym (patrz punkt 4.5).
Operacyjne leczenie złamania szyjki kości udowej
Apiksabanu nie oceniano w badaniach klinicznych u pacjentów poddawanych operacyjnemu leczeniu
złamania szyjki kości udowej w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Dlatego nie
zaleca się stosowania leku u tych pacjentów.
Parametry laboratoryjne
Zgodnie z oczekiwaniami, w świetle mechanizmu działania apiksabanu, lek ten wpływa na wyniki
badań krzepnięcia [np. czas protrombinowy (PT), INR i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji
(APTT)]. Zmiany obserwowane w tych badaniach krzepnięcia po oczekiwanej dawce terapeutycznej
były małe i wykazywały dużą zmienność (patrz punkt 5.1).
Informacje o substancjach pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne podawanie apiksabanu z ketokonazolem (w dawce 400 mg raz na dobę), silnym
inhibitorem CYP3A4 i P-gp, prowadziło do dwukrotnego zwiększenia średniego pola powierzchni
pod krzywą (AUC) apiksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia średniego maksymalnego stężenia
apiksabanu (Cmax).
Nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leczenie
układowymi silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp, takimi jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli
(np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol) oraz inhibitorami proteazy HIV (np.
rytonawir) (patrz punkt 4.4).
Substancje czynne, które nie są uważane za silne inhibitory zarówno CYP3A4, jak i P-gp (np.
amiodaron, klarytromycyna, diltiazem, flukonazol, naproksen, chinidyna, werapamil), mogą w
mniejszym stopniu zwiększać stężenie apiksabanu w osoczu. Nie ma konieczności modyfikacji
dawki apiksabanu podczas jednoczesnego podawania z substancjami, które nie są silnymi
inhibitorami CYP3A4 ani P-gp. Na przykład diltiazem (w dawce 360 mg raz na dobę), uznawany za
umiarkowany inhibitor CYP3A4 i słaby inhibitor P-gp, prowadził do 1,4-krotnego zwiększenia
średniego AUC i 1,3-krotnego zwiększenia Cmax apiksabanu. Naproksen (pojedyncza dawka
500 mg), inhibitor P-gp niebędący inhibitorem CYP3A4, prowadził do 1,5-krotnego i 1,6-krotnego
zwiększenia odpowiednio średniego AUC i Cmax apiksabanu. Klarytromycyna (w dawce 500 mg dwa
razy na dobę), inhibitor P-gp oraz silny inhibitor CYP3A4, prowadziła do 1,6-krotnego i 1,3-
krotnego zwiększenia odpowiednio średniego AUC i Cmax apiksabanu.
Induktory CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne podawanie apiksabanu z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4 i P-gp, prowadziło
do zmniejszenia średniego AUC i Cmax apiksabanu odpowiednio o około 54% i 42%. Jednoczesne
stosowanie apiksabanu z innymi silnymi induktorami CYP3A4 i P-gp (np. fenytoina, karbamazepina,
fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego) może również prowadzić do zmniejszenia stężenia
apiksabanu w osoczu. Nie jest konieczne dostosowanie dawki apiksabanu w trakcie jednoczesnego
stosowania takich produktów leczniczych, jednak w zapobieganiu ŻChZZ po zabiegu chirurgicznym
protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości
systemowej u pacjentów z NVAF oraz w zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP apiksaban należy
stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów leczonych jednocześnie silnymi induktorami
zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym.
U pacjentów stosujących jednocześnie silne induktory zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu
ogólnoustrojowym apiksaban nie jest zalecany w leczeniu ZŻG i ZP, ponieważ jego skuteczność
może być zmniejszona (patrz punkt 4.4)
Leki przeciwzakrzepowe, inhibitory agregacji płytek krwi, SSRI/SNRI i NLPZ
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia jednoczesne leczenie jakimkolwiek innym lekiem
przeciwzakrzepowym jest przeciwwskazane, z wyjątkiem specyficznych sytuacji zmiany leczenia
przeciwzakrzepowego, gdy HNF jest podawana w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego, albo gdy HNF jest podawana podczas zabiegu ablacji
cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków (patrz punkt 4.3).
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) i apiksabanu (pojedyncza
dawka 5 mg) obserwowano addytywny wpływ na zahamowanie czynności czynnika krzepnięcia Xa.
Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych podczas
jednoczesnego stosowania apiksabanu z ASA w dawce 325 mg raz na dobę.
Apiksaban podawany jednocześnie z klopidogrelem (w dawce 75 mg raz na dobę) lub ze
skojarzeniem klopidogrelu 75 mg i ASA 162 mg raz na dobę, lub z prasugrelem (60 mg, a następnie
10 mg raz na dobę) w badaniach fazy I, nie prowadził do istotnego wydłużenia wzorcowego czasu
krwawienia lub dalszego hamowania agregacji płytek, w porównaniu z podawaniem leków
przeciwpłytkowych bez apiksabanu. Zwiększenie wyników badań krzepnięcia (PT, INR i APTT) było
spójne z działaniem apiksabanu stosowanego w monoterapii.
Naproksen (500 mg), inhibitor P-gp, prowadził do 1,5-krotnego i 1,6-krotnego zwiększenia
odpowiednio średniego AUC i Cmax apiksabanu. Obserwowano odpowiednie wydłużenie wyników
badań krzepnięcia dla apiksabanu. Nie zaobserwowano zmian wpływu naproksenu na agregację płytek
krwi wywołaną przez kwas arachidonowy ani klinicznie istotnego wydłużenia czasu krwawienia po
jednoczesnym podaniu apiksabanu i naproksenu.
Pomimo tych obserwacji, u niektórych osób po podawaniu produktów przeciwpłytkowych
jednocześnie z apiksabanem, można zaobserwować bardziej wyraźną odpowiedź farmakodynamiczną.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z SSRI/SNRI, NLPZ,
ASA i (lub) inhibitorami P2Y12, ponieważ te produkty lecznicze zwykle zwiększają ryzyko
krwawienia (patrz punkt 4.4).
Doświadczenie dotyczące jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami agregacji płytek krwi (na
przykład antagonistami receptora GPIIb/IIIa, dipirydamolem, dekstranem lub sulfinpirazonem) albo
lekami trombolitycznymi jest ograniczone. Ponieważ te produkty lecznicze zwiększają ryzyko
krwawienia, nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z apiksabanem (patrz punkt 4.4).
W badaniu CV185325 nie zgłoszono żadnych istotnych klinicznie krwawień u 12 pacjentów
pediatrycznych leczonych jednocześnie apiksabanem i ASA w dawce ≤165 mg na dobę.
Inne terapie towarzyszące
Nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani
farmakodynamicznych podczas jednoczesnego podawania apiksabanu z atenololem lub
famotydyną. Jednoczesne podawanie apiksabanu w dawce 10 mg z atenololem w dawce 100 mg nie
miało klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę apiksabanu.
Po jednoczesnym podaniu obu produktów leczniczych średnie wartości AUC i Cmax apiksabanu były o
15% i 18% niższe niż po podaniu apiksabanu w monoterapii. Jednoczesne podawanie 10 mg
apiksabanu z 40 mg famotydyny nie miało wpływu na AUC i Cmax apiksabanu.
Wpływ apiksabanu na inne produkty lecznicze
W badaniach in vitro apiksaban, stosowany w stężeniach znacznie większych od maksymalnego
stwierdzanego u pacjentów stężenia w osoczu, nie wywierał hamującego wpływu na aktywność
CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ani CYP3A4 (IC50 >45 μM) i wywierał
słaby hamujący wpływ na aktywność CYP2C19 (IC50 >20 μM). Apiksaban w stężeniu do 20 μM nie
indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5. Z tego powodu nie należy oczekiwać wpływu
apiksabanu na klirens metaboliczny jednocześnie podawanych produktów leczniczych, które są
metabolizowane przez te enzymy. Apiksaban nie jest istotnym inhibitorem P-gp.
W badaniach przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników, jak opisano poniżej, apiksaban
nie zmieniał znacząco farmakokinetyki digoksyny, naproksenu ani atenololu.
Digoksyna
Jednoczesne podawanie apiksabanu (w dawce 20 mg raz na dobę) i digoksyny (w dawce 0,25 mg raz
na dobę), substratu P-gp, nie wpływało na AUC ani Cmax digoksyny. Apiksaban nie hamuje zatem
transportu substratu, w którym pośredniczy P-gp.
Naproksen
Jednoczesne podawanie pojedynczych dawek apiksabanu (10 mg) i naproksenu (500 mg),
powszechnie stosowanego NLPZ, nie miało żadnego wpływu na AUC ani Cmax naproksenu.
Atenolol
Jednoczesne podanie pojedynczej dawki apiksabanu (10 mg) i atenololu (100 mg), powszechnie
stosowanego leku beta-adrenolitycznego, nie wpływało na farmakokinetykę atenololu.
Węgiel aktywowany
Podanie węgla aktywowanego zmniejsza ekspozycję na apiksaban (patrz punkt 4.9).
Dzieci i młodzież
Nie prowadzono badań interakcji u dzieci i młodzieży.
Powyższe dane dotyczące interakcji uzyskano u osób dorosłych, a w przypadku dzieci i młodzieży
należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia zamieszczone w punkcie 4.4.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U dorosłych bezpieczeństwo stosowania apiksabanu oceniano w 7 badaniach klinicznych fazy III z
udziałem ponad 21 000 pacjentów: u ponad 5 000 pacjentów w badaniach dotyczących zapobiegania
ŻChZZ, u ponad 11 000 pacjentów w badaniach dotyczących NVAF i u ponad 4 000 pacjentów w
badaniach dotyczących leczenia ŻChZZ, przy średniej całkowitej ekspozycji odpowiednio przez 20 dni,
1,7 roku i 221 dni (patrz punkt 5.1).
Częste działania niepożądane obejmowały krwawienie, stłuczenie, krwawienie z nosa i krwiak
(Profil działań niepożądanych i częstość ich występowania według wskazania przedstawiono w
Tabeli 3).
W badaniach dotyczących profilaktyki ŻChZZ działania niepożądane wystąpiły łącznie u 11%
pacjentów leczonych apiksabanem w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę. W badaniach porównujących
apiksaban z enoksaparyną ogólna częstość występowania działań niepożądanych związanych z
krwawieniem po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 10%.
W badaniach dotyczących NVAF ogólna częstość występowania działań niepożądanych
związanych z krwawieniem po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 24,3% w badaniu
porównującym apiksaban z warfaryną oraz 9,6% w badaniu porównującym apiksaban z kwasem
acetylosalicylowym. W badaniu porównującym apiksaban z warfaryną częstość występowania
dużych krwawień z przewodu pokarmowego spełniających kryteria ISTH (w tym krwawień z
górnego odcinka przewodu pokarmowego, dolnego odcinka przewodu pokarmowego oraz z
odbytnicy) po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 0,76%/rok. Częstość występowania dużych
krwawień wewnątrzgałkowych spełniających kryteria ISTH po zastosowaniu apiksabanu wynosiła
0,18%/rok.
W badaniach dotyczących leczenia ŻChZZ ogólna częstość występowania działań niepożądanych
związanych z krwawieniem po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 15,6% w badaniu porównującym
14
apiksaban z enoksaparyną/warfaryną oraz 13,3% w badaniu porównującym apiksaban z placebo
(patrz punkt 5.1).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 3 przedstawia działania niepożądane pogrupowane zgodnie z klasyfikacją układów i
narządów oraz częstości występowania przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych) u dorosłych, u których ten produkt leczniczy stosowano w ramach profilaktyki ŻChZZ, w
przypadku NVAF i leczenia ŻChZZ, jak również u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dnia życia do
<18 lat, u których ten produkt stosowano w ramach leczenia ŻChZZ i zapobiegania nawrotom
ŻChZZ.
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w Tabeli 3 u dzieci i młodzieży
określono na podstawie badania CV185325, w którym pacjenci otrzymywali apiksaban w ramach
leczenia ŻChZZ i zapobiegania nawrotom ŻChZZ.
Tabela 3: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Często‡
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często*
Często: Często
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Często: Częstość nieznana
Często: Rzadko
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Często
15
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Bardzo często
Częstość nieznana: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Rzadko
Częstość nieznana: Rzadko
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Rzadko
Niezbyt często: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Rzadko
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Częstość nieznana: Często
16
Częstość nieznana: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Często: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Bardzo często§
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Często: Często
17
Niezbyt często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
* W badaniu CV185057 (długoterminowa profilaktyka ŻChZZ) nie było przypadków uogólnionego świądu.
† Termin „krwotok śródmózgowy” odnosi się do wszelkich krwotoków śródczaszkowych lub wewnątrzrdzeniowych (na
przykład udar krwotoczny mózgu lub krwotok do skorupy mózgowia, krwotok do móżdżku, krwotok dokomorowy lub
krwotok podtwardówkowy).
‡ Obejmuje reakcję anafilaktyczną, nadwrażliwość na lek i nadwrażliwość.
§ Obejmuje obfite krwawienie miesiączkowe, krwawienie międzymiesiączkowe i krwotok z pochwy.
Stosowanie apiksabanu może być związane ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego
krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu, które może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej.
Objawy przedmiotowe, podmiotowe i nasilenie różnią się w zależności od lokalizacji oraz stopnia lub
rozległości krwawienia (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo apiksabanu oceniano w 1 badaniu klinicznym fazy I i 3 badaniach klinicznych fazy
II/III z udziałem 970 pacjentów. Spośród tych pacjentów 568 osób otrzymało co najmniej jedną dawkę
apiksabanu, co daje średnią całkowitą ekspozycję wynoszącą odpowiednio 1, 24, 331 i 80 dni (patrz
punkt 5.1). Pacjenci otrzymywali dawki apiksabanu dostosowane do ich masy ciała, w postaci
farmaceutycznej odpowiedniej do wieku.
Ogólnie profil bezpieczeństwa apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do <18 lat był
podobny jak w przypadku dorosłych i był na ogół spójny w różnych grupach wiekowych dzieci i
młodzieży.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: krwawienie z nosa oraz
nieprawidłowe krwawienie z pochwy (Profil działań niepożądanych i częstość ich występowania w
zależności od wskazania przedstawiono w Tabeli 3).
U dzieci i młodzieży krwawienie z nosa (bardzo często), nieprawidłowe krwawienie z pochwy
(bardzo często), nadwrażliwość i anafilaksja (często), świąd (często), niedociśnienie tętnicze (często),
18
obecność krwi w kale (często), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (często),
łysienie (często) i krwawienie pooperacyjne (często) były zgłaszane częściej niż u dorosłych
leczonych apiksabanem, ale w tej samej kategorii częstości, co u dzieci i młodzieży w grupie leczonej
standardowo; jedyny wyjątek stanowiło nieprawidłowe krwawienie z pochwy, które zgłaszano z
częstością występowania „często” w grupie leczonej standardowo. We wszystkich przypadkach
oprócz jednego odnotowano zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych u dzieci i
młodzieży otrzymujących jednocześnie chemioterapię z powodu nowotworu złośliwego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Apixabanum 5 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102); Kroskarmeloza sodowa; Sodu laurylosiarczan; Magnezu stearynian
- Osłonka kapsułki: Żelaza tlenek czerwony (E172); Żelatyna
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Osłonka kapsułki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały czerwony nadruk: 2 nadruk: 5 mg
Kapsułka żelatynowa twarda w rozmiarze „2”, koloru czerwonego (korpus i wieczko), na korpusie czarny nadruk „5 mg”, wypełniona białym lub prawie białym proszkiem. Blister z folii Aluminium/OPA/PVC/Aluminium lub blister z folii PVC/PVDC/Aluminium. Blistry i ulotka dla pacjenta pakowane są w tekturowe pudełko. Karta dla pacjenta: informacje dotyczące postępowania Wewnątrz opakowania leku Erimpox wraz z ulotką dla pacjenta znajduje się karta dla pacjenta lub podobną kartę może dać pacjentowi lekarz prowadzący. Karta dla pacjenta zawiera informacje pomocne pacjentowi oraz ostrzegające innych lekarzy, że pacjent przyjmuje lek Erimpox. Kartę należy zawsze nosić przy sobie. 1. Należy wziąć kartę. 2. Oddzielić właściwy język (ułatwiają to perforowane brzegi). 3. Należy uzupełnić poniższe punkty lub zwrócić się do lekarza z prośbą o uzupełnienie: - Imię i nazwisko: - Data urodzenia: - Wskazanie: - Masa ciała: - Dawka:........ mg dwa razy na dobę - Imię i nazwisko lekarza: - Numer telefonu lekarza: 4. Należy złożyć kartę i zawsze nosić ją przy sobie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały czerwony nadruk: 2 nadruk: 5 mg
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Produkt leczniczy Erimpox nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
18 pozycji, według częstości
- często: Niezbyt często; Często; Często‡; Niezbyt często*; Częstość nieznana; Bardzo często§
- niezbyt często: Często; Niezbyt często; Rzadko; Bardzo rzadko; Częstość nieznana
- rzadko: Niezbyt często; Często; Częstość nieznana; Rzadko
- częstość nieznana: Częstość nieznana; Często; Bardzo często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (niemowlęta, dzieci)
źródło: „W związku z tym nie zaleca się stosowania apiksabanu u noworodków i dzieci w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 35 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży o masie ciała mniejszej niż 35 kg.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (niemowlęta, dzieci)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Na podstawie danych dotyczących osób dorosłych i ograniczonych danych dotyczących dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2) nie ma konieczności dostosowania dawki u dzieci i młodzieży z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Nie zaleca się stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie żylnej choroby zakrzepowozatorowej (ŻChZZ) i zapobieganie nawrotom ŻChZZ. Brak danych dotyczących noworodków i innych wskazań (patrz także punkt 5.1). W związku z tym nie zaleca się stosowania apiksabanu u noworodków i dzieci w wieku od 28 dni do poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w zapobieganiu chorobie zakrzepowo-zatorowej.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu wynosi 5 mg, doustnie, dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu wynosi 2,5 mg, doustnie, dwa razy na dobę u pacjentów z NVAF oraz co najmniej dwiema z następujących cech: wiek ≥80 lat, masa ciała ≤60 kg lub stężenie kreatyniny w surowicy ≥ 1,5 mg/dL (133 mikromoli/L).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka apiksabanu w leczeniu ostrej ZŻG i leczeniu ZP wynosi 10 mg, doustnie, dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 5 mg, doustnie, dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Erimpox 5 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Erimpox 2,5 mg dwa razy na dobę, jeśli:” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to dwie kapsułki leku Erimpox 5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, na przykład dwie kapsułki rano i dwie wieczorem.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Leczenie ŻChZZ - nie jest wymagana modyfikacja dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). NVAF - nie jest wymagana modyfikacja dawki, chyba że spełnione są kryteria do zmniejszenia dawki (patrz Zmniejszenie dawki na początku punktu 4.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Pacjenci dorośli U dorosłych pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek obowiązują następujące zalecenia: - w leczeniu ZŻG, leczeniu ZP i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP nie ma potrzeby dostosowywania dawki (patrz punkt 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Apiksaban jest przeciwwskazany u dorosłych pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4. i 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa-Pugha). Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania apiksabanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jako środek ostrożności, zaleca się unikanie stosowania apiksabanu w okresie ciąży.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy apiksaban lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie apiksabanu do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać i (lub) wstrzymać podawanie apiksabanu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.” - Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach, którym podawano apiksaban, nie wykazały wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Erimpox należy połykać popijając wodą, niezależnie od posiłków.”
jedzenie i napoje
„U pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek twardych w całości, kapsułki twarde Erimpox można otworzyć i sporządzić zawiesinę z ich zawartości w wodzie lub 5% wodnym roztworze glukozy (G5W), lub w soku jabłkowym bądź wymieszać z musem jabłkowym i podać natychmiast doustnie (patrz punkt 5.2).”- jedzenie i napoje: „Zawartość kapsułek twardych Erimpox zachowuje stabilność w wodzie, G5W, soku jabłkowym i musie jabłkowym przez okres do 4 godzin.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Erimpox
Kiedy nie stosować leku Erimpox:
- jeśli pacjent ma uczulenie na apiksaban lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występuje nadmierne krwawienie;
- jeśli u pacjenta występuje choroba narządu, która zwiększa ryzyko poważnego krwawienia
(taka jak czynny lub niedawno rozpoznany wrzód żołądka lub jelit, niedawno
rozpoznane krwawienie do mózgu);
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, która prowadzi do zwiększonego ryzyka
krwawienia (koagulopatia wątrobowa);
- jeśli pacjent przyjmuje leki zapobiegające krzepnięciu krwi (np. warfarynę, rywaroksaban,
dabigatran lub heparynę), z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, gdy u
pacjenta założono linię dostępu dożylnego lub dotętniczego i heparyna jest podawana przez tę
linię w celu utrzymania jej drożności albo gdy do naczynia krwionośnego pacjenta
wprowadzany jest cewnik (ablacja cewnikowa) w celu leczenia nieregularnego bicia serca
(arytmii).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:
- zwiększone ryzyko krwawienia, na przykład:
▪ zaburzenia przebiegające z krwawieniem, w tym stany skutkujące zmniejszoną
aktywnością płytek krwi;
▪ bardzo wysokie ciśnienie tętnicze, niewyrównane za pomocą leków;
▪ jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat;
▪ jeśli masa ciała pacjenta wynosi 60 kg lub mniej;
- ciężka choroba nerek lub jeśli pacjent jest dializowany;
- problem z wątrobą lub problemy z wątrobą występujące w przeszłości;
Ten lek należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z oznakami zaburzeń czynności
wątroby.
- jeśli u pacjenta stosowano rurkę (cewnik) lub zastrzyk do kręgosłupa (znieczulający lub
przeciwbólowy), w takim przypadku lekarz zaleci przyjęcie tego leku po 5 lub więcej godzinach od
usunięcia cewnika;
- jeśli pacjent ma protezę zastawki serca;
- jeśli lekarz stwierdzi, że ciśnienie tętnicze krwi pacjenta jest niestabilne lub planowane jest
inne leczenie bądź zabieg chirurgiczny w celu usunięcia zakrzepu krwi z płuc.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Erimpox:
- jeśli u pacjenta występuje choroba zwana zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko zakrzepów krwi), powinien powiadomić o tym
lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
W przypadku konieczności poddania się operacji lub zabiegowi, które mogą spowodować
krwawienie, lekarz może poprosić pacjenta o tymczasowe zaprzestanie przyjmowania tego leku na
krótki czas. W razie wątpliwości, czy dany zabieg może być związany z krwawieniem, należy
zwrócić się do lekarza.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży o masie ciała mniejszej niż 35 kg.
Lek Erimpox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Niektóre leki mogą nasilać działanie leku Erimpox , a niektóre mogą osłabiać jego działanie. Lekarz
zadecyduje, czy pacjent powinien otrzymywać lek Erimpox w trakcie przyjmowania tych leków i
jak ściśle powinien być monitorowany.
Następujące leki mogą nasilać działanie leku Erimpox i zwiększać ryzyko niepożądanego
krwawienia:
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. itrakonazol, worykonazol i
pozakonazol itp.);
- niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HIV/AIDS (np. rytonawir);
- niektóre leki stosowane w leczeniu zespołu Cushinga (np. ketokonazol), w przypadku którego
organizm wytwarza nadmiar kortyzolu;
- inne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi (np. enoksaparyna itp.);
- leki przeciwzapalne lub przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy lub naproksen).
Szczególnie w przypadku kiedy pacjent ma więcej niż 75 lat i przyjmuje kwas acetylosalicylowy,
może być narażony na zwiększone ryzyko krwawienia;
- leki stosowane w przypadku wysokiego ciśnienia tętniczego krwi lub problemów z sercem
(np. diltiazem);
- leki przeciwdepresyjne zwane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego
serotoniny lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.
Następujące leki mogą zmniejszać zdolność leku Erimpox do zapobiegania powstawaniu zakrzepów
krwi:
- leki zapobiegające padaczce lub napadom drgawkowym (np. fenytoina itp.);
- ziele dziurawca (suplement ziołowy stosowany w depresji);
- leki stosowane w leczeniu gruźlicy lub innych zakażeń (np. ryfampicyna).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego
leku.
Wpływ leku Erimpox na ciążę i nienarodzone dziecko nie jest znany. Nie należy stosować tego leku
w okresie ciąży. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie przyjmowania tego leku, powinna
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nie wiadomo, czy lek Erimpox przenika do mleka ludzkiego. Przed zastosowaniem tego leku w
okresie karmienia piersią należy poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Doradzą oni,
czy należy przerwać karmienie piersią, czy też przerwać stosowanie tego leku lub go nie
rozpoczynać.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie stwierdzono, aby lek Erimpox zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Lek Erimpox zawiera laktozę (rodzaj cukru)
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Erimpox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstszym ogólnym działaniem niepożądanym tego leku jest krwawienie, które może zagrażać
życiu i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej.
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przyjmowania apiksabanu w celu
zapobiegania powstawaniu zakrzepu krwi w sercu u pacjentów z nieregularnym biciem serca i co
najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- do oczu;
- do żołądka lub jelita;
- z odbytu;
- obecność krwi w moczu;
- z nosa;
- z dziąseł;
- wylew podskórny i obrzęk;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca;
- Nudności (mdłości);
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Krwawienie:
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- do jamy brzusznej lub z pochwy;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi
lub płynu z rany operacyjnej/miejsca nacięcia tkanek (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- z żylaków odbytu;
- badania wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Badania krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost stężenia bilirubiny, produktu rozpadu krwinek czerwonych, która może
powodować zażółcenie skóry i białka oczu;
- Wysypka skórna;
- Swędzenie;
- Wypadanie włosów;
- Reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Należy natychmiast poinformować lekarza
w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- Krwawienie:
- do płuc lub gardła;
- do przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej;
- w obrębie mięśni
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób)
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina
małe tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym
pierścieniem wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub siniaki.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek
do prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przyjmowania apiksabanu w celu
leczenia lub zapobiegania ponownemu powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach w kończynach dolnych
i zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych w płucach.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z nosa;
- z dziąseł;
- obecność krwi w moczu;
- wylew podskórny i obrzęk;
- w żołądku, w jelitach, z odbytnicy;
- w jamie ustnej;
- z pochwy;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Nudności (mdłości);
- Wysypka skórna;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT) lub aminotransferazy
alaninowej (AlAT).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować omdlenie lub przyspieszone bicie serca;
- Krwawienie:
- do oczu;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- wyniki badań wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi
lub płynu z rany operacyjnej/miejsca nacięcia tkanek (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- z żylaków odbytu;
- w obrębie mięśni;
- Swędzenie;
- Wypadanie włosów;
- Reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost stężenia bilirubiny, produktu rozpadu krwinek czerwonych, który może
powodować zażółcenie skóry i oczu.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
Krwawienie:
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- do płuc.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Krwawienie:
- do jamy brzusznej lub przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej.
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina
małe tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym
pierścieniem wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy).
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną lub
wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub wylewy podskórne.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności nerek do
prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Należy natychmiast poinformować lekarza dziecka w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z
tych objawów:
- reakcje alergiczne (nadwrażliwość), które mogą powodować: obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej,
języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu. Częstość tych działań niepożądanych określono
jako „często” (mogą
wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób).
Zasadniczo działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych apiksabanem były
podobne pod względem rodzaju do obserwowanych u dorosłych i miały głównie nasilenie łagodne
do umiarkowanego. Działania niepożądane, które obserwowano częściej u dzieci i młodzieży to
krwawienie z nosa i nieprawidłowe krwawienie z pochwy.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z pochwy;
- z nosa.
Częste działanie niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Krwawienie, w tym:
- z dziąseł;
- obecność krwi w moczu;
- wylew podskórny i obrzęk;
- z jelita lub odbytnicy;
- obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu;
- krwawienie występujące po operacji, w tym wylew podskórny i obrzęk, wyciek krwi lub
innego płynu z rany/cięcia pooperacyjnego (wydzielina z rany) lub miejsca
wstrzyknięcia;
- Wypadanie włosów;
- Niedokrwistość, która może powodować zmęczenie lub bladość;
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (co może wpływać na krzepnięcie krwi);
- Nudności (mdłości);
- Wysypka skórna;
- Swędzenie;
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może spowodować omdlenie lub przyspieszone bicie
serca;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- zaburzenia czynności wątroby;
- wzrost aktywności niektórych enzymów wątrobowych;
- wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Krwawienie:
- do jamy brzusznej lub przestrzeni położonej w tylnej części jamy brzusznej;
- do żołądka;
- do oczu;
- w jamie ustnej;
- z żylaków odbytu;
- w jamie ustnej lub krew w plwocinie podczas kaszlu;
- do mózgu lub w obrębie kręgosłupa;
- do płuc;
- w obrębie mięśni;
- Wysypka skórna, w przebiegu której mogą tworzyć się pęcherze i która wyglądem przypomina
małe tarcze strzelnicze (ciemne plamki w środku otoczone jaśniejszą obwódką, z ciemnym
pierścieniem wokół krawędzi) (rumień wielopostaciowy);
- Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), które może powodować wysypkę skórną
lub wypukłe, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod powierzchnią skóry lub siniaki;
- Wyniki badań krwi mogą wskazywać na:
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT);
- badania wskazujące na obecność krwi w kale lub w moczu.
- Krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do niezdolności
nerek do prawidłowego funkcjonowania (nefropatia związana z leczeniem
przeciwzakrzepowym).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie.
• Choroba wątroby związana z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia
(patrz punkt 5.2).
• Zmiany lub stany chorobowe uznawane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia. Mogą one
obejmować obecne lub niedawne owrzodzenie przewodu pokarmowego, obecność nowotworów
złośliwych obarczonych wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebyty uraz mózgu lub
kręgosłupa, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub zabieg okulistyczny,
niedawno przebyty krwotok śródczaszkowy, rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku,
wady rozwojowe tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub poważne nieprawidłowości naczyń
krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu.
• Jednoczesne leczenie jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi, np. heparyną
niefrakcjonowaną (HNF), heparyną drobnocząsteczkową (enoksaparyną, dalteparyną itp.),
pochodnymi heparyny (fondaparynuksem itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi
(warfaryną, rywaroksabanem, dabigatranem itp.), z wyjątkiem określonych sytuacji zmiany
leczenia przeciwzakrzepowego (patrz punkt 4.2) bądź podawania HNF w dawkach niezbędnych
do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego u pacjenta, albo podawania
HNF podczas zabiegu ablacji cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków
(patrz punkty 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwawienia
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, pacjenci przyjmujący apiksaban
powinni być uważnie obserwowani pod kątem objawów krwawienia. Zaleca się zachowanie
ostrożności, podczas stosowania produktu leczniczego, w stanach zwiększonego ryzyka krwawienia. W
razie wystąpienia ciężkiego krwawienia należy przerwać podawanie apiksabanu (patrz punkty 4.8 i
4.9).
Pomimo że leczenie apiksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek, stężenia
apiksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa mogą być użyteczne w wyjątkowych
sytuacjach, w których znajomość ekspozycji na apiksaban może pomóc w podjęciu decyzji klinicznych,
np. przedawkowanie i nagły zabieg chirurgiczny (patrz punkt 5.1).
Dla osób dorosłych dostępny jest swoisty antagonizujący lek (andeksanet alfa) odwracający działanie
farmakodynamiczne apiksabanu. Nie określono jednak bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności
tego leku u dzieci i młodzieży (należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego
andeksanetu alfa). Można rozważyć transfuzję świeżo mrożonego osocza, podanie koncentratów
kompleksu protrombiny (ang. prothrombin complex concentrate, PCC) lub rekombinowanego czynnika
VIIa. Nie ma jednak doświadczenia klinicznego w stosowaniu PCC zawierających 4 czynniki
krzepnięcia w celu zahamowania krwawienia u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych pacjentów, którzy
otrzymywali apiksaban.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na hemostazę
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, jednoczesne stosowanie innych leków
przeciwzakrzepowych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie apiksabanu z lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko krwawienia (patrz
punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy otrzymują jednocześnie selektywne inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
(SNRI), lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy.
Po zabiegu chirurgicznym nie zaleca się stosowania innych inhibitorów agregacji płytek krwi
jednocześnie z apiksabanem (patrz punkt 4.5).
U pacjentów z migotaniem przedsionków w stanie uzasadniającym stosowanie pojedynczej lub
podwójnej terapii przeciwpłytkowej, należy przeprowadzić szczegółową ocenę potencjalnych korzyści
względem możliwych zagrożeń przed jednoczesnym zastosowaniem takiego leczenia i apiksabanu.
W badaniu klinicznym z udziałem dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków jednoczesne
stosowanie ASA zwiększało ryzyko dużego krwawienia podczas leczenia apiksabanem z 1,8% w skali
roku do 3,4% w skali roku i zwiększało ryzyko krwawienia podczas leczenia warfaryną z 2,7% w skali
roku do 4,6% w skali roku. W tym badaniu klinicznym jedynie ograniczona liczba pacjentów (2,1%)
stosowała równocześnie podwójną terapię przeciwpłytkową (patrz punkt 5.1).
Do badania klinicznego włączono pacjentów z migotaniem przedsionków oraz OZW i (lub) poddanych
przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), u których planowany okres leczenia inhibitorem P2Y12, w
skojarzeniu z ASA albo bez ASA, oraz doustnym lekiem przeciwzakrzepowym (apiksabanem lub
antagonistami witaminy K (ang. vitamin K antagonists, VKA)) wynosił 6 miesięcy. Jednoczesne
stosowanie ASA u pacjentów leczonych apiksabanem zwiększało ryzyko dużego krwawienia lub
krwawienia istotnego klinicznie innego niż duże (ang. clinically relevant non-major, CRNM) według
kryteriów Międzynarodowego Towarzystwa Zakrzepicy i Hemostazy (ang. International Society on
Thrombosis and Hemostasis, ISTH) z 16,4% do 33,1% w skali roku (patrz punkt 5.1).
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka po ostrym zespole
wieńcowym bez migotania przedsionków, u których występowało wiele chorób współistniejących
dotyczących serca oraz innych układów i którzy otrzymywali ASA lub skojarzenie ASA z
klopidogrelem, zaobserwowano istotne zwiększenie ryzyka wystąpienia dużego krwawienia
spełniającego kryteria ISTH wśród pacjentów otrzymujących apiksaban (5,13% w skali roku) w
porównaniu z placebo (2,04% w skali roku).
W badaniu CV185325 nie zgłoszono żadnych istotnych klinicznie krwawień u 12 pacjentów z grupy
dzieci i młodzieży leczonych jednocześnie apiksabanem i ASA w dawce ≤165 mg na dobę.
Stosowanie leków trombolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
Doświadczenie związane ze stosowaniem leków trombolitycznych w leczeniu ostrego udaru
niedokrwiennego mózgu u pacjentów otrzymujących apiksaban jest bardzo ograniczone
(patrz punkt 4.5).
Pacjenci z protezami zastawek serca
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apiksabanu u pacjentów z protezami
zastawek serca z migotaniem przedsionków lub bez migotania przedsionków. Dlatego nie zaleca
się stosowania apiksabanu w tej grupie pacjentów.
Apiksaban nie był badany u dzieci i młodzieży z protezami zastawek serca, dlatego nie zaleca się
stosowania apiksabanu w tej populacji pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim
(DOAC), w tym apiksabanu, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym w wywiadzie. W szczególności u pacjentów z potrójnie dodatnim wynikiem
badania na obecność antykoagulantu toczniowego, przeciwciał antykardiolipinowych i
przeciwciał anty-beta 2-glikoproteiny I leczenie lekami z grupy DOAC może być związane z
większą częstością nawracających zdarzeń zakrzepowych w porównaniu z leczeniem
antagonistami witaminy K.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Apiksaban należy odstawić co najmniej 48 godzin przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub
zabiegami inwazyjnymi obarczonymi umiarkowanym lub wysokim ryzykiem krwawienia. Dotyczy to
również interwencji, w których nie można wykluczyć możliwości krwawienia istotnego klinicznie lub
w których ryzyko krwawienia byłoby nieakceptowalne.
Apiksaban należy odstawić co najmniej 24 godziny przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub
zabiegami inwazyjnymi obarczonymi niskim ryzykiem krwawienia. Dotyczy to również interwencji,
w przypadku których można oczekiwać, że ewentualne krwawienie będzie minimalne, wystąpi w
niekrytycznej lokalizacji bądź będzie łatwe do opanowania.
Jeśli nie ma możliwości odroczenia zabiegu chirurgicznego lub inwazyjnego, należy zachować
odpowiednią ostrożność i brać pod uwagę zwiększone ryzyko krwawienia. Ryzyko krwawienia
należy ocenić w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Stosowanie apiksabanu należy wznowić możliwie jak najszybciej po zabiegu inwazyjnym lub
interwencji chirurgicznej, o ile sytuacja kliniczna na to pozwala i osiągnięto odpowiednią hemostazę
(w odniesieniu do kardiowersji patrz punkt 4.2).
U pacjentów poddawanych ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków nie ma konieczności
przerywania leczenia apiksabanem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
Tymczasowe przerwanie stosowania produktu leczniczego
Odstawienie leków przeciwzakrzepowych, w tym apiksabanu, z powodu aktywnego krwawienia,
planowej operacji chirurgicznej lub zabiegów inwazyjnych naraża pacjentów na podwyższone ryzyko
zakrzepicy. Należy unikać przerwy w leczeniu, a jeśli z jakiegokolwiek powodu konieczne jest
tymczasowe przerwanie leczenia apiksabanem, należy możliwie jak najszybciej wznowić terapię.
Znieczulenie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe lub nakłucie
podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Zastosowanie znieczulenia centralnego (znieczulenie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe) lub
nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów leczonych produktami
przeciwzakrzepowymi w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym wiąże się z ryzykiem
powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, co z kolei może spowodować
długotrwałe lub trwałe porażenie. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń może być większe, jeśli cewnik
zewnątrzoponowy pozostaje założony w okresie pooperacyjnym lub jeśli jednocześnie stosuje się inne
produkty lecznicze wpływające na hemostazę. Stałe cewniki zewnątrzoponowe lub dokanałowe należy
usunąć co najmniej 5 godzin przed podaniem pierwszej dawki apiksabanu. Ryzyko może być również
zwiększone w sytuacji, gdy nakłucie zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe było wykonane w
sposób urazowy lub było powtarzane. Należy często kontrolować stan pacjentów w celu wykrycia
podmiotowych i przedmiotowych objawów zaburzeń czynności układu nerwowego (np. drętwienie lub
osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia czynności jelit lub pęcherza moczowego). W przypadku
stwierdzenia zaburzeń neurologicznych niezbędne jest pilne postawienie rozpoznania i leczenie. Przed
zastosowaniem interwencji centralnej lekarz powinien rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka
u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe lub u pacjentów mających otrzymywać leki
przeciwzakrzepowe w profilaktyce przeciwzakrzepowej.
Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania apiksabanu u pacjentów z założonymi na stałe
cewnikami dokanałowymi lub zewnątrzoponowymi. Jeżeli istnieje taka potrzeba i w oparciu o ogólne
dane dotyczące farmakokinetyki apiksabanu, między podaniem ostatniej dawki a usunięciem cewnika
powinno upłynąć 20-30 godzin (tj. 2 x okres półtrwania leku) i przed usunięciem cewnika należy
pominąć co najmniej jedną dawkę produktu. Następną dawkę apiksabanu można podać co najmniej 5
godzin po usunięciu cewnika. Podobnie jak w przypadku wszystkich nowych leków
przeciwzakrzepowych, doświadczenie z blokadą centralną jest ograniczone, w związku z czym zaleca
się zachowanie szczególnej ostrożności przy stosowaniu apiksabanu w obecności blokady centralnej.
Brak danych dotyczących czasu założenia lub usunięcia cewnika centralnego u dzieci i młodzieży
podczas leczenia apiksabanem. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie apiksabanu i
rozważyć podawanie krótko działającego pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego.
Niestabilni hemodynamicznie pacjenci z ZP lub pacjenci wymagający trombolizy lub
embolektomii płucnej
Nie zaleca się stosowania apiksabanu jako alternatywy dla heparyny niefrakcjonowanej u
pacjentów z zatorowością płucną, którzy są niestabilni hemodynamicznie lub mogą być poddani
trombolizie lub embolektomii płucnej, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności apiksabanu w tych sytuacjach klinicznych.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową mogą być narażeni na wysokie ryzyko zarówno żylnej
choroby zakrzepowo-zatorowej, jak i epizodów krwawienia.
Jeśli rozważa się stosowanie apiksabanu w leczeniu ZŻG lub ZP u pacjentów z chorobą nowotworową,
należy uważnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3).
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci dorośli
Ograniczone dane kliniczne wskazują, że stężenia apiksabanu we krwi są zwiększone u pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/minutę), co może prowadzić do
zwiększonego ryzyka krwawienia. W leczeniu ZŻG, leczeniu ZP i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i
ZP apiksaban należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/minutę) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
W zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym
migotaniem przedsionków (NVAF), pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny 15-29 mL/minutę) oraz pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dL (133
mikromole/L) w powiązaniu z wiekiem ≥80 lat lub masą ciała ≤60 kg należy stosować mniejszą
dawkę apiksabanu - 2,5 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.2);
Brak jest doświadczenia klinicznego u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/minutę lub u
pacjentów dializowanych, dlatego nie zaleca się stosowania apiksabanu u tych pacjentów (patrz
punkty 4.2 i 5.2).
Pacjenci pediatryczni
Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek i dlatego nie należy go podawać tym pacjentom (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem może wzrastać ryzyko krwotoku (patrz punkt 5.2).
Ponadto należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z kwasem
acetylosalicylowym (ASA) u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na potencjalnie większe
ryzyko krwawienia.
Masa ciała
U osób dorosłych mała masa ciała (<60 kg) może zwiększać ryzyko krwotoku (patrz punkt 5.2).
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Apiksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i
klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa-Pugha) (patrz punkty
4.2 i 5.2).
Z udziału w badaniach klinicznych wykluczono pacjentów ze zwiększoną aktywnością
enzymów wątrobowych: AlAT/AspAT >2 x GGN lub stężeniem bilirubiny całkowitej ≥1,5 x
GGN. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania apiksabanu w tej populacji
pacjentów (patrz punkt 5.2). Przed rozpoczęciem leczenia apiksabanem należy wykonać
badania czynności wątroby.
Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby.
Interakcje z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) i glikoproteiny P (P-gp)
Nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leczenie
układowymi silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp, takimi jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli
(np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol) oraz inhibitorami proteazy HIV (np.
rytonawir). Te produkty lecznicze mogą zwiększać ekspozycję na apiksaban dwukrotnie (patrz
punkt 4.5) lub więcej w obecności dodatkowych czynników, które zwiększają ekspozycję na
apiksaban (np. ciężkie zaburzenia czynności nerek).
Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów pediatrycznych leczonych jednocześnie silnymi
inhibitorami CYP3A4 i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym (patrz punkt 4.5).
Interakcje z induktorami CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne stosowanie apiksabanu z silnymi induktorami CYP3A4 i P-gp (np. ryfampicyną,
fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem lub zielem dziurawca zwyczajnego) może prowadzić do
zmniejszenia ekspozycji na apiksaban o ~50%. W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z
migotaniem przedsionków obserwowano zmniejszoną skuteczność oraz zwiększone ryzyko
krwawienia podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z silnymi induktorami CYP3A4 oraz P-gp
w porównaniu do stosowania apiksabanu w monoterapii.
U pacjentów stosujących jednocześnie silne induktory zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu
ogólnoustrojowym obowiązują następujące zalecenia (patrz punkt 4.5):
- w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF oraz w
zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP apiksaban należy stosować z zachowaniem ostrożności;
- nie należy stosować apiksabanu w leczeniu ZŻG i leczeniu ZP, ponieważ jego skuteczność
może być zmniejszona.
Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów pediatrycznych leczonych jednocześnie silnymi
induktorami CYP3A4 i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym (patrz punkt 4.5).
Parametry laboratoryjne
Zgodnie z oczekiwaniami, w świetle mechanizmu działania apiksabanu, lek ten wpływa na wyniki
badań krzepnięcia [np. czas protrombinowy (PT), INR i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji
(APTT)]. Zmiany obserwowane w tych badaniach krzepnięcia po oczekiwanej dawce terapeutycznej
były małe i wykazywały dużą zmienność (patrz punkt 5.1).
Informacje o substancjach pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne podawanie apiksabanu z ketokonazolem (w dawce 400 mg raz na dobę), silnym
inhibitorem CYP3A4 i P-gp, prowadziło do dwukrotnego zwiększenia średniego pola powierzchni
pod krzywą (AUC) apiksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia średniego maksymalnego stężenia
apiksabanu (Cmax).
Nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leczenie
układowymi silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp, takimi jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli
(np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol) oraz inhibitorami proteazy HIV (np.
rytonawir) (patrz punkt 4.4).
Substancje czynne, które nie są uważane za silne inhibitory zarówno CYP3A4, jak i P-gp (np.
amiodaron, klarytromycyna, diltiazem, flukonazol, naproksen, chinidyna, werapamil), mogą w
mniejszym stopniu zwiększać stężenie apiksabanu w osoczu. Nie ma konieczności modyfikacji dawki
apiksabanu podczas jednoczesnego podawania z substancjami, które nie są silnymi inhibitorami
CYP3A4 ani P-gp. Na przykład diltiazem (w dawce 360 mg raz na dobę), uznawany za umiarkowany
inhibitor CYP3A4 i słaby inhibitor P-gp, prowadził do 1,4-krotnego zwiększenia średniego AUC i 1,3-
krotnego zwiększenia Cmax apiksabanu. Naproksen (pojedyncza dawka 500 mg), inhibitor P-gp
niebędący inhibitorem CYP3A4, prowadził do 1,5-krotnego i 1,6-krotnego zwiększenia odpowiednio
średniego AUC i Cmax apiksabanu. Klarytromycyna (w dawce 500 mg dwa razy na dobę), inhibitor P-gp
oraz silny inhibitor CYP3A4, prowadziła do 1,6-krotnego i 1,3-krotnego zwiększenia odpowiednio
średniego AUC i Cmax apiksabanu.
Induktory CYP3A4 i P-gp
Jednoczesne podawanie apiksabanu z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4 i P-gp, prowadziło do
zmniejszenia średniego AUC i Cmax apiksabanu odpowiednio o około 54% i 42%. Jednoczesne
stosowanie apiksabanu z innymi silnymi induktorami CYP3A4 i P-gp (np. fenytoina, karbamazepina,
fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego) może również prowadzić do zmniejszenia stężenia
apiksabanu w osoczu. Nie jest konieczne dostosowanie dawki apiksabanu w trakcie jednoczesnego
stosowania takich produktów leczniczych, jednak w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości
systemowej u pacjentów z NVAF oraz w zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP apiksaban należy
stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów leczonych jednocześnie silnymi induktorami
zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym. U pacjentów stosujących jednocześnie
silne induktory zarówno CYP3A4 jak i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym apiksaban nie jest zalecany
w leczeniu ZŻG i ZP, ponieważ jego skuteczność może być zmniejszona (patrz punkt 4.4)
Leki przeciwzakrzepowe, inhibitory agregacji płytek krwi, SSRI/SNRI i NLPZ
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia jednoczesne leczenie jakimkolwiek innym lekiem
przeciwzakrzepowym jest przeciwwskazane, z wyjątkiem specyficznych sytuacji zmiany leczenia
przeciwzakrzepowego, gdy HNF jest podawana w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego, albo gdy HNF jest podawana podczas zabiegu ablacji
cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków (patrz punkt 4.3).
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) i apiksabanu (pojedyncza dawka 5
mg) obserwowano addytywny wpływ na zahamowanie czynności czynnika krzepnięcia Xa.
Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych podczas jednoczesnego
stosowania apiksabanu z ASA w dawce 325 mg raz na dobę.
Apiksaban podawany jednocześnie z klopidogrelem (w dawce 75 mg raz na dobę) lub ze skojarzeniem
klopidogrelu 75 mg i ASA 162 mg raz na dobę, lub z prasugrelem (60 mg, a następnie 10 mg raz na
dobę) w badaniach fazy I, nie prowadził do istotnego wydłużenia wzorcowego czasu krwawienia lub
dalszego hamowania agregacji płytek, w porównaniu z podawaniem leków przeciwpłytkowych bez
apiksabanu. Zwiększenie wyników badań krzepnięcia (PT, INR i APTT) było spójne z działaniem
apiksabanu stosowanego w monoterapii.
Naproksen (500 mg), inhibitor P-gp, prowadził do 1,5-krotnego i 1,6-krotnego zwiększenia
odpowiednio średniego AUC i Cmax apiksabanu. Obserwowano odpowiednie wydłużenie wyników
badań krzepnięcia dla apiksabanu. Nie zaobserwowano zmian wpływu naproksenu na agregację płytek
krwi wywołaną przez kwas arachidonowy ani klinicznie istotnego wydłużenia czasu krwawienia po
jednoczesnym podaniu apiksabanu i naproksenu.
Pomimo tych obserwacji, u niektórych osób po podawaniu produktów przeciwpłytkowych
jednocześnie z apiksabanem, można zaobserwować bardziej wyraźną odpowiedź farmakodynamiczną.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z SSRI/SNRI, NLPZ,
ASA i (lub) inhibitorami P2Y12, ponieważ te produkty lecznicze zwykle zwiększają ryzyko
krwawienia (patrz punkt 4.4).
Doświadczenie dotyczące jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami agregacji płytek krwi (na
przykład antagonistami receptora GPIIb/IIIa, dipirydamolem, dekstranem lub sulfinpirazonem) albo
lekami trombolitycznymi jest ograniczone. Ponieważ te produkty lecznicze zwiększają ryzyko
krwawienia, nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z apiksabanem (patrz punkt 4.4).
W badaniu CV185325 nie zgłoszono żadnych istotnych klinicznie krwawień u 12 pacjentów
pediatrycznych leczonych jednocześnie apiksabanem i ASA w dawce ≤165 mg na dobę.
Inne terapie towarzyszące
Nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani
farmakodynamicznych podczas jednoczesnego podawania apiksabanu z atenololem lub famotydyną.
Jednoczesne podawanie apiksabanu w dawce 10 mg z atenololem w dawce 100 mg nie miało klinicznie
istotnego wpływu na farmakokinetykę apiksabanu.
Po jednoczesnym podaniu obu produktów leczniczych średnie wartości AUC i Cmax apiksabanu były o
15% i 18% niższe niż po podaniu apiksabanu w monoterapii. Jednoczesne podawanie 10 mg
apiksabanu z 40 mg famotydyny nie miało wpływu na AUC i Cmax apiksabanu.
Wpływ apiksabanu na inne produkty lecznicze
W badaniach in vitro apiksaban, stosowany w stężeniach znacznie większych od maksymalnego
stwierdzanego u pacjentów stężenia w osoczu, nie wywierał hamującego wpływu na aktywność
CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ani CYP3A4 (IC50 >45 μM) i wywierał
słaby hamujący wpływ na aktywność CYP2C19 (IC50 >20 μM). Apiksaban w stężeniu do 20 μM nie
indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5. Z tego powodu nie należy oczekiwać wpływu apiksabanu
na klirens metaboliczny jednocześnie podawanych produktów leczniczych, które są metabolizowane
przez te enzymy. Apiksaban nie jest istotnym inhibitorem P-gp.
W badaniach przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników, jak opisano poniżej, apiksaban
nie zmieniał znacząco farmakokinetyki digoksyny, naproksenu ani atenololu.
Digoksyna
Jednoczesne podawanie apiksabanu (w dawce 20 mg raz na dobę) i digoksyny (w dawce 0,25 mg raz
na dobę), substratu P-gp, nie wpływało na AUC ani Cmax digoksyny. Apiksaban nie hamuje zatem
transportu substratu, w którym pośredniczy P-gp.
Naproksen
Jednoczesne podawanie pojedynczych dawek apiksabanu (10 mg) i naproksenu (500 mg),
powszechnie stosowanego NLPZ, nie miało żadnego wpływu na AUC ani Cmax naproksenu.
Atenolol
Jednoczesne podanie pojedynczej dawki apiksabanu (10 mg) i atenololu (100 mg), powszechnie
stosowanego leku beta-adrenolitycznego, nie wpływało na farmakokinetykę atenololu.
Węgiel aktywowany
Podanie węgla aktywowanego zmniejsza ekspozycję na apiksaban (patrz punkt 4.9).
Dzieci i młodzież
Nie prowadzono badań interakcji u dzieci i młodzieży.
Powyższe dane dotyczące interakcji uzyskano u osób dorosłych, a w przypadku dzieci i młodzieży
należy wziąć pod uwagę ostrzeżenia zamieszczone w punkcie 4.4.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U dorosłych bezpieczeństwo stosowania apiksabanu oceniano w 7 badaniach klinicznych fazy III z
udziałem ponad 21 000 pacjentów: u ponad 5 000 pacjentów w badaniach dotyczących
zapobiegania ŻChZZ, u ponad 11 000 pacjentów w badaniach dotyczących NVAF i u ponad 4 000
13
pacjentów w badaniach dotyczących leczenia ŻChZZ, przy średniej całkowitej ekspozycji
odpowiednio przez 20 dni, 1,7 roku i 221 dni (patrz punkt 5.1).
Częste działania niepożądane obejmowały krwawienie, stłuczenie, krwawienie z nosa i krwiak
(Profil działań niepożądanych i częstość ich występowania według wskazania przedstawiono w
Tabeli 3).
W badaniach dotyczących NVAF ogólna częstość występowania działań niepożądanych
związanych z krwawieniem po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 24,3% w badaniu
porównującym apiksaban z warfaryną oraz 9,6% w badaniu porównującym apiksaban z kwasem
acetylosalicylowym. W badaniu porównującym apiksaban z warfaryną częstość występowania
dużych krwawień z przewodu pokarmowego spełniających kryteria ISTH (w tym krwawień z
górnego odcinka przewodu pokarmowego, dolnego odcinka przewodu pokarmowego oraz z
odbytnicy) po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 0,76%/rok. Częstość występowania dużych
krwawień wewnątrzgałkowych spełniających kryteria ISTH po zastosowaniu apiksabanu wynosiła
0,18%/rok.
W badaniach dotyczących leczenia ŻChZZ ogólna częstość występowania działań niepożądanych
związanych z krwawieniem po zastosowaniu apiksabanu wynosiła 15,6% w badaniu
porównującym apiksaban z enoksaparyną/warfaryną oraz 13,3% w badaniu porównującym
apiksaban z placebo (patrz punkt 5.1).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 3 przedstawia działania niepożądane pogrupowane zgodnie z klasyfikacją układów i
narządów oraz częstości występowania przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych) u dorosłych, u których ten produkt leczniczy stosowano w ramach profilaktyki ŻChZZ, w
przypadku NVAF i leczenia ŻChZZ, jak również u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dnia życia do
<18 lat, u których ten produkt stosowano w ramach leczenia ŻChZZ i zapobiegania nawrotom
ŻChZZ.
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w Tabeli 3 u dzieci i młodzieży
określono na podstawie badania CV185325, w którym pacjenci otrzymywali apiksaban w ramach
leczenia ŻChZZ i zapobiegania nawrotom ŻChZZ.
Tabela 3: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Często‡
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często*
Często: Często
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
14
Niezbyt często: Często
Rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Bardzo często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Często
Częstość nieznana: Często
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Częstość nieznana
Częstość nieznana: Częstość nieznana
15
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Bardzo często§
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
16
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Częstość nieznana
* W badaniu CV185057 (długoterminowa profilaktyka ŻChZZ) nie było przypadków uogólnionego świądu.
† Termin „krwotok śródmózgowy” odnosi się do wszelkich krwotoków śródczaszkowych lub
wewnątrzrdzeniowych (na przykład udar krwotoczny mózgu lub krwotok do skorupy mózgowia, krwotok do
móżdżku, krwotok dokomorowy lub krwotok podtwardówkowy).
‡ Obejmuje reakcję anafilaktyczną, nadwrażliwość na lek i nadwrażliwość.
§ Obejmuje obfite krwawienie miesiączkowe, krwawienie międzymiesiączkowe i krwotok z pochwy.
Stosowanie apiksabanu może być związane ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego
krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu, które może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej.
Objawy przedmiotowe, podmiotowe i nasilenie różnią się w zależności od lokalizacji oraz stopnia lub
rozległości krwawienia (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo apiksabanu oceniano w 1 badaniu klinicznym fazy I i 3 badaniach klinicznych fazy
II/III z udziałem 970 pacjentów. Spośród tych pacjentów 568 osób otrzymało co najmniej jedną dawkę
apiksabanu, co daje średnią całkowitą ekspozycję wynoszącą odpowiednio 1, 24, 331 i 80 dni (patrz
punkt 5.1). Pacjenci otrzymywali dawki apiksabanu dostosowane do ich masy ciała, w postaci
farmaceutycznej odpowiedniej do wieku.
Ogólnie profil bezpieczeństwa apiksabanu u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do <18 lat był
podobny jak w przypadku dorosłych i był na ogół spójny w różnych grupach wiekowych dzieci i
młodzieży.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: krwawienie z nosa oraz
nieprawidłowe krwawienie z pochwy (Profil działań niepożądanych i częstość ich występowania w
zależności od wskazania przedstawiono w Tabeli 3).
U dzieci i młodzieży krwawienie z nosa (bardzo często), nieprawidłowe krwawienie z pochwy
17
(bardzo często), nadwrażliwość i anafilaksja (często), świąd (często), niedociśnienie tętnicze (często),
obecność krwi w kale (często), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (często),
łysienie (często) i krwawienie pooperacyjne (często) były zgłaszane częściej niż u dorosłych
leczonych apiksabanem, ale w tej samej kategorii częstości, co u dzieci i młodzieży w grupie leczonej
standardowo; jedyny wyjątek stanowiło nieprawidłowe krwawienie z pochwy, które zgłaszano z
częstością występowania „często” w grupie leczonej standardowo. We wszystkich przypadkach
oprócz jednego odnotowano zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych u dzieci i
młodzieży otrzymujących jednocześnie chemioterapię z powodu nowotworu złośliwego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Apixabanum 2,5 mg | Kapsułki twarde | 29439 | 100507678 | ChPL: 2025-12-17, Ulotka: 2025-12-17 |
| Apixabanum 5 mg | Kapsułki twarde | 29440 | 100507685 | ChPL: 2025-12-17, Ulotka: 2025-12-17 |