Vivaston

Kiedy nie stosować leku Vivaston - Jeśli pacjentka ma uczulenie na dydrogesteron lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6). - Jeśli pacjentka ma lub istnieje u niej uzasadnione podejrzenie występowania nowotworu (guza), którego wzrost jest uzależniony od progesteronu, zwanego oponiakiem. - Jeśli pacjentka ma krwawienia z pochwy o nieznanej przyczynie. Nie należy przyjmować leku Vivaston, jeśli jakakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjentki. W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku Vivaston. W przypadku przyjmowania leku Vivaston równocześnie z estrogenem, np. jako HTZ, należy również zapoznać się z punktem „Kiedy nie stosować leku” ulotki dla pacjenta dołączonej do leku zawierającego estrogen. Ostrzeżenia i środki ostrożności Jeśli zachodzi konieczność przyjmowania leku Vivaston z powodu nieprawidłowego krwawienia, lekarz ustali przyczynę krwawienia, zanim pacjentka zacznie przyjmować ten lek. Zwykle wystąpienie niespodziewanego krwawienia lub plamienia z pochwy nie stanowi powodu do niepokoju. Zdarza się to zwłaszcza podczas pierwszych miesięcy przyjmowania leku Vivaston. Jednak, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli krwawienie lub plamienie: • występuje dłużej niż przez kilka miesięcy, • pojawia się po pewnym czasie od rozpoczęcia leczenia, • występuje nawet po zaprzestaniu leczenia. Mogą to być objawy przerostu błony śluzowej wyściełającej macicę. Lekarz będzie szukał przyczyny krwawienia lub plamień i może zlecić wykonanie badania w kierunku występowania raka błony śluzowej macicy. Należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vivaston jeśli występuje: - depresja, - choroby wątroby, - rzadka, dziedziczna (wrodzona) choroba krwi o nazwie „porfiria”. Jeśli którekolwiek z powyższych ostrzeżeń dotyczy pacjentki (lub w przypadku wątpliwości), należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku. Szczególnie istotne jest, aby poinformować lekarza jeśli w czasie ciąży lub w trakcie poprzedniej terapii hormonalnej nastąpiło pogorszenie w przebiegu wymienionych powyżej chorób. W przypadku pogorszenia lub nawrotu w czasie stosowania leku Vivaston lekarz może zalecić zaprzestanie leczenia. Vivaston i HTZ HTZ oprócz korzyści niesie pewne ryzyko, które pacjentka i lekarz muszą rozważyć przed rozpoczęciem leczenia. W przypadku przyjmowania leku Vivaston równocześnie z estrogenem w HTZ ważne są poniższe informacje. Należy również zapoznać się z ulotką dla pacjenta załączoną do leku zawierającego estrogen. Wczesna menopauza Dostępne są ograniczone dane dotyczące ryzyka stosowania HTZ w czasie pojawienia się pierwszych objawów przekwitania. Ryzyko jest mniejsze w przypadku młodszych kobiet. Oznacza to, że u młodszych kobiet stosujących HTZ relacja pomiędzy korzyściami a ryzykiem jest lepsza niż u kobiet starszych. Badania lekarskie Przed rozpoczęciem lub powtórnym zastosowaniem HTZ lekarz przeprowadzi wywiad dotyczący pacjentki i jej rodziny. Lekarz może również zlecić badanie piersi i narządów miednicy. Przed i w czasie leczenia lekarz może zlecić badania przesiewowe, takie jak mammografia (badanie piersi z użyciem promieni rentgenowskich). Lekarz poinformuje jak często należy wykonywać te badania. Po rozpoczęciu leczenia lekiem Vivaston należy regularnie umawiać się na wizyty kontrolne u lekarza (przynajmniej raz w roku). Rak błony śluzowej macicy i przerost błony śluzowej macicy U kobiet z zachowaną macicą przyjmujących przez dłuższy czas same estrogeny w ramach HTZ istnieje większe ryzyko wystąpienia: - raka endometrium (raka błony śluzowej macicy), - przerostu błony śluzowej macicy. Przyjmowanie leku Vivaston równocześnie z estrogenem (przez przynajmniej 12 dni w miesiącu w 28-dniowym cyklu) lub jako terapia ciągła złożona może zapobiec temu dodatkowemu ryzyku. Rak piersi U kobiet, które przyjmują hormonalną terapię zastępczą (HTZ) w postaci skojarzenia estrogenu i progestagenu, lub samego estrogenu zwiększa się ryzyko wystąpienia raka piersi. Ryzyko to zależy od tego, jak długo pacjentka stosuje HTZ. To zwiększone ryzyko ujawnia się po około 3 (1-4) latach stosowania HTZ. Po zakończeniu HTZ dodatkowe ryzyko będzie się z czasem zmniejszać, ale ryzyko może się utrzymywać przez 10 lat lub dłużej, jeśli HTZ trwała ponad 5 lat. Należy: • wykonywać regularne badania kontrolne - lekarz poinformuje jak często należy je wykonywać; • regularnie samodzielnie badać piersi, szukając następujących zmian: - wgłębień w skórze, - zmian w brodawce, - widocznych lub wyczuwalnych grudek. W przypadku zauważenia jakichkolwiek zmian, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Rak jajnika Rak jajnika występuje rzadko - znacznie rzadziej niż rak piersi. Stosowanie HTZ obejmującej tylko estrogeny lub skojarzenie estrogenów i progestagenów wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem raka jajnika. Ryzyko raka jajnika zależy od wieku. Na przykład, u kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które nie stosują HTZ, nowotwór jajnika zostanie rozpoznany w okresie 5 lat u około 2 kobiet na 2 000. U kobiet, które przyjmowały HTZ przez 5 lat, wystąpi u około 3 kobiet na 2 000 stosujących (tj. około 1 dodatkowy przypadek). Zakrzepy krwi HTZ zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach. Ryzyko to jest 3 razy większe niż u kobiet nie stosujących HTZ. Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania HTZ. Wystąpienie zakrzepów krwi jest bardziej prawdopodobne jeśli: - pacjentka jest w starszym wieku, - pacjentka choruje na raka, - pacjentka ma nadwagę, - pacjentka przyjmuje estrogeny, - pacjentka jest w ciąży lub niedawno urodziła dziecko, - występowały w przeszłości u pacjentki (lub jej bliskiej rodziny) zakrzepy krwi w nogach lub płucach, - pacjentka była unieruchomiona z powodu operacji, urazu lub choroby (patrz informacje w części „Operacja”, poniżej), - u pacjentki występuje choroba o nazwie „toczeń rumieniowaty układowy” - powodująca bóle stawów, wysypkę i gorączkę. Jeśli pacjentki dotyczy którykolwiek z powyższych czynników ryzyka (lub w przypadku wątpliwości) należy skontaktować się z lekarzem, aby upewnić się, że pacjentka może rozpocząć HTZ. W przypadku wystąpienia bolesnego obrzęku nóg, nagłego bólu w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu należy: - natychmiast skontaktować się z lekarzem, - zaprzestać stosowania HTZ do czasu decyzji lekarza dotyczącej wznowienia leczenia. Mogą to być objawy zakrzepów krwi. Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu leków zapobiegających wystąpieniu zakrzepów krwi (przeciwzakrzepowych), takich jak warfaryna. Lekarz zwróci szczególną uwagę na korzyści i ryzyko stosowania HTZ. Operacja W przypadku planowanej operacji należy poinformować lekarza o stosowaniu HTZ. Należy to zrobić odpowiednio wcześnie przed operacją. Może być konieczne zaprzestanie stosowania HTZ kilka tygodni przed operacją. W niektórych przypadkach może konieczne być zastosowanie innego leczenia przed i po operacji. Lekarz poinformuje kiedy można zacząć ponownie stosować HTZ. Choroby serca HTZ nie zapobiega chorobom serca. U kobiet przyjmujących estrogen i progesteron w ramach HTZ istnieje niewiele większe prawdopodobieństwo wystąpienia chorób serca niż u kobiet nie stosujących HTZ. Ryzyko chorób serca wzrasta wraz z wiekiem. Ilość dodatkowych przypadków wystąpienia chorób serca z powodu stosowania HTZ estrogenem z progestagenem jest bardzo mała u zdrowych kobiet z pierwszymi objawami przekwitania, ale przed menopauzą. Liczba dodatkowych przypadków wzrasta wraz z wiekiem. W przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej, który sięga do ramienia lub szyi należy: - natychmiast skontaktować się z lekarzem, - zaprzestać stosowania HTZ do czasu wznowienia leczenia przez lekarza. Ból ten może być objawem zawału serca. Udar mózgu Stosowanie HTZ w postaci terapii estrogenem z progestagenem lub w postaci terapii samym estrogenem zwiększa ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Ryzyko to jest do 1,5-raza większe niż u osób niestosujących HTZ. Zwiększenie ryzyka u stosujących HTZ w porównaniu do niestosujących nie zmienia się z wiekiem i czasem który upłynął od wystąpienia menopauzy. Ryzyko wystąpienia udaru mózgu zwiększa się wraz z wiekiem. Oznacza to, że ogólne ryzyko udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. W przypadku wystąpienia ciężkiego, nieuzasadnionego bólu głowy lub migreny (co może być również związane z zaburzeniami widzenia) należy: - natychmiast skontaktować się z lekarzem, - zaprzestać stosowania HTZ do czasu wznowienia leczenia przez lekarza. Może to być wczesny objaw udaru mózgu. Dzieci i młodzież Nie ma wskazań do stosowania leku Vivaston u dziewcząt przed pierwszą miesiączką. Nie wiadomo czy lek Vivaston jest bezpieczny i skuteczny u młodych dziewcząt w wieku 12-18 lat. Vivaston a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjentkę obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjentka planuje przyjmować, nawet tych, które wydawane są bez recepty oraz o lekach ziołowych. W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu poniżej wymienionych leków. Te leki mogą osłabiać działanie leku Vivaston i powodować krwawienie lub plamienie: - leki ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), szałwię lub miłorząb; - leki przeciwdrgawkowe (stosowane w leczeniu padaczki) - takie jak fenobarbital, karbamazepina, fenytoina; - leki stosowane w leczeniu zakażeń - takie jak ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz; - leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV (AIDS) - takie jak rytonawir, nelfinawir. Jeśli pacjentka stosuje którykolwiek z powyższych leków (lub w przypadku wątpliwości) należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania tego leku. Vivaston z jedzeniem i piciem Vivaston można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Być może, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia spodziectwa (wrodzona wada prącia polegająca na występowaniu ujścia cewki moczowej w nieprawidłowym miejscu) u dzieci, których matki przyjmowały pewne progestageny. Jednakże, to zwiększenie ryzyka nie zostało jednoznacznie potwierdzone. Dotychczas brak jest dowodów, że stosowanie dydrogesteronu w czasie ciąży jest szkodliwe. Dydrogesteron przyjmowało więcej niż 10 milionów kobiet w ciąży. - Jeśli pacjentka jest w ciąży przed przyjęciem leku Vivaston powinna skonsultować się z lekarzem. - Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży powinna skontaktować się z lekarzem. Lekarz omówi z pacjentką korzyści i ryzyko przyjmowania leku Vivaston w czasie ciąży. Karmienie piersią Nie należy przyjmować leku Vivaston w czasie karmienia piersią. Nie wiadomo czy lek Vivaston przenika do mleka i czy ma wpływ na dziecko. Badania z innymi progestagenami wykazały przenikanie niewielkiej ilości tych leków do mleka kobiet karmiących. Płodność Nie ma dowodów potwierdzających, że dydrogesteron zmniejsza płodność w przypadku przyjmowania zgodnie z zaleceniami lekarza. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Po przyjęciu leku Vivaston może wystąpić lekka senność lub zawroty głowy. Jest to bardziej prawdopodobne w ciągu pierwszych kilku godzin po zażyciu niż później. Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać narzędzi lub maszyn. Należy poczekać, aby zobaczyć, jak Vivaston wpływa na prowadzenie pojazdu, używanie narzędzi lub obsługiwanie maszyn. Vivaston zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjentki nietolerancję niektórych cukrów, pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Działania niepożądane w czasie przyjmowania wyłącznie leku Vivaston W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych działań niepożądanych należy natychmiast przestać przyjmować lek Vivaston i skontaktować się z lekarzem: - zaburzenia czynności wątroby - objawy mogą obejmować żółtawe zabarwienie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), osłabienie, ogólne złe samopoczucie lub ból brzucha (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentek); - reakcje uczuleniowe - objawy mogą obejmować trudności w oddychaniu lub dotyczące całego ciała, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub niskie ciśnienie krwi (dotyczy mniej niż 1 na 1 000 pacjentek); - obrzęk skóry w okolicy twarzy i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu (dotyczy mniej niż 1 na 1 000 pacjentek). Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych należy natychmiast przestać przyjmować lek Vivaston i skontaktować się z lekarzem. Inne działania niepożądane w czasie przyjmowania samego leku Vivaston Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentek): - migrena, ból głowy, - nudności, - tkliwość lub bolesność piersi, - nieregularne, obfite lub bolesne miesiączki, - brak miesiączki lub rzadsze miesiączki niż zwykle. Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentek): - przyrost masy ciała, - zawroty głowy, - obniżony nastrój, - wymioty, - uczuleniowe reakcje skórne - takie jak wysypka, silny świąd lub pokrzywka. Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1 000 pacjentek): - senność, - obrzęk piersi, - rodzaj anemii występujący w przypadku rozpadu krwinek czerwonych, - obrzęki spowodowane zatrzymaniem płynów, często dotyczą podudzi lub okolic kostek, - zwiększenie rozmiaru guzów pod wpływem progestagenów (takich jak oponiak). U młodszych pacjentek spodziewane są podobne działania niepożądane jak te, które wystąpiły u dorosłych kobiet. Działania niepożądane leku Vivaston przyjmowanego w skojarzeniu z estrogenem (hormonalna terapia zastępcza estrogenowo-progestagenowa) Jeśli pacjentka przyjmuje lek Vivaston z estrogenem należy zapoznać się z ulotką leku zawierającego estrogen. Patrz także punkt 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vivaston”, aby uzyskać więcej informacji na temat działań niepożądanych wymienionych poniżej. W przypadku zauważenia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku Vivaston i zwrócić się o pomoc lekarską: - bolesny obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu. Mogą to być objawy zakrzepu krwi. - ból w klatce piersiowej promieniujący do ramion lub szyi. Może to być objaw zawału serca. - ciężki niewyjaśniony ból głowy lub migrena (z zaburzeniami widzenia). Mogą to być objawy udaru. W przypadku zauważenia któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku Vivaston i zwrócić się o pomoc lekarską. Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli pacjentka zauważy którykolwiek z poniższych objawów: - wgłębienia w skórze piersi, zmiany w sutkach lub widoczne lub wyczuwalne guzki. Mogą to być objawy raka piersi. Inne działania niepożądane leku Vivaston przyjmowanego w skojarzeniu z estrogenem obejmują nadmierne gromadzenie się błony śluzowej macicy, rak błony śluzowej wyściełającej macicę i rak jajnika. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Rozpoznanie lub uzasadnione podejrzenie występowania nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiaka). - Krwawienie z pochwy o nieustalonej przyczynie. - W przypadku równoczesnego stosowania estrogenu z dydrogesteronem należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania estrogenów.

Przed rozpoczęciem leczenia nieprawidłowych krwawień z pochwy dydrogesteronem należy wyjaśnić ich etiologię. W trakcie pierwszych miesięcy terapii mogą pojawić się krwawienia i plamienia. W przypadku pojawienia się tych objawów dopiero po pewnym czasie stosowania leczenia lub utrzymywania się ich po przerwaniu leczenia należy przeprowadzić badania mające na celu rozpoznanie ich przyczyny. Badania te mogą obejmować wykonanie biopsji błony śluzowej macicy w celu wykluczenia nowotworu złośliwego. Stany, które wymagają obserwacji Pacjentkę należy poddawać dokładnej obserwacji, jeżeli występują u niej, występowały w przeszłości, uległy nasileniu w trakcie ciąży lub wcześniejszego leczenia hormonalnego, jakiekolwiek z wymienionych poniżej stanów chorobowych. Podczas leczenia dydrogesteronem może dojść do nawrotu lub pogorszenia następujących stanów chorobowych, które mogą spowodować przerwanie leczenia: • porfiria, • depresja, • nieprawidłowe wartości wyników prób czynnościowych wątroby z powodu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby. Inne stany Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą przypadku stosowania dydrogesteronu w skojarzeniu z estrogenem w czasie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): Patrz również ostrzeżenia i środki ostrożności w Charakterystyce Produktu Leczniczego zawierającego estrogen. W przypadku leczenia objawów związanych z przekwitaniem, HTZ powinna być rozpoczynana jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze powinno rozważyć się ryzyko i spodziewane korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej powinno dokonywać się przynajmniej raz w roku, a leczenie powinno być kontynuowane, tak długo, jak długo korzyści przeważają nad ryzykiem. Dane dotyczące ryzyka związanego z HTZ w leczeniu przedwczesnego przekwitania są ograniczone. Jednakże, ze względu na niskie ryzyko bezwzględne u młodszych kobiet, stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentek może być korzystniejszy niż u starszych kobiet. Badanie lekarskie/obserwacja Przed pierwszorazowym lub ponownym zastosowaniem HTZ należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Wskazane jest wykonanie badania przedmiotowego (w tym narządów miednicy i piersi) w celu zidentyfikowania przeciwwskazań lub stanów wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych, których częstość powinna być uzależniona od indywidualnego stanu pacjentki. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia lekarzowi lub pielęgniarce wszelkich zaobserwowanych przez nie zmian w obrębie piersi (patrz „Rak piersi” poniżej). Badania diagnostyczne, w tym odpowiednie badania obrazowe, np. mammografia, powinny być wykonywane zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, z uwzględnieniem indywidualnych klinicznych potrzeb. Rozrost i rak błony śluzowej macicy U kobiet z zachowaną macicą wzrasta ryzyko rozrostu i rozwoju raka błony śluzowej macicy, gdy długotrwale są stosowane same estrogeny. U kobiet z zachowaną macicą, cykliczne dodanie progestagenu takiego jak dydrogesteron przez co najmniej 12 dni w miesiącu, w cyklu 28-dniowym, lub terapia metodą ciągłą złożoną estrogenenem z progestagenem może zapobiec zwiększeniu ryzyka wystąpienia raka endometrium występującemu w HTZ z zastosowaniem samych estrogenów. Rak piersi Wszystkie dane potwierdzają zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet przyjmujących HTZ w postaci skojarzenia estrogenu i progestagenu lub samego estrogenu, co zależy od czasu trwania HTZ. Leczenie skojarzone estrogen-progestagen: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie Women’s Health Initiative (WHI) oraz metaanaliza prospektywnych badań epidemiologicznych zgodnie potwierdzają zwiększone ryzyko raka piersi u kobiet przyjmujących skojarzoną estrogenowo- progestagenową HTZ, co uwidacznia się po około 3 (1-4) latach. Wyniki szeroko zakrojonej metaanalizy wykazały, że po zaprzestaniu terapii dodatkowe ryzyko z czasem maleje, a czas powrotu do poziomu początkowego zależy od czasu trwania HTZ. Jeśli HTZ trwała ponad 5 lat, ryzyko może się utrzymywać przez 10 lat lub dłużej. HTZ, szczególnie obejmująca skojarzone stosowanie estrogenów i progestagenów, prowadzi do zwiększenia gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną. Rak jajnika Rak jajnika występuje znacznie rzadziej niż rak piersi. Z danych epidemiologicznych z dużej metaanalizy wynika nieznacznie zwiększone ryzyko u kobiet przyjmujących HTZ w postaci samych estrogenów lub skojarzenia estrogenów i progestagenów, które uwidacznia się w ciągu 5 lat stosowania i zmniejsza się w czasie po odstawieniu tych środków. Z niektórych innych badań, w tym badania WHI, wynika że stosowanie skojarzonej HTZ może wiązać się z podobnym lub nieznacznie mniejszym ryzykiem (patrz punkt 4.8). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa HTZ wiąże się z 1,3-3 krotnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Prawdopodobieństwo wystąpienia epizodu ŻChZZ jest większe w czasie pierwszego roku stosowania HTZ niż w latach późniejszych. U pacjentek ze skłonnością do zakrzepów w wywiadzie ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest zwiększone. HTZ może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. Dlatego też, HTZ jest przeciwwskazana w tej grupie pacjentek. Rozpoznane czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują: stosowanie estrogenów, starszy wiek, duże operacje chirurgiczne, przedłużone unieruchomienie, otyłość (wskaźnik masy ciała (BMI – Body Mass Index) >30 kg/m2), ciążę, okres połogu, toczeń rumieniowaty układowy i raka. Nie ma jednoznacznych ustaleń dotyczących potencjalnego wpływu żylaków na wystąpienie epizodu ŻChZZ. U wszystkich pacjentek po operacji chirurgicznej, należy zwrócić szczególną uwagę na profilaktykę ŻChZZ. W przypadku przewidywanego przedłużonego unieruchomienia po zabiegu operacyjnym zaleca się odstawienie HTZ na cztery do sześciu tygodni wcześniej. Leczenie można wznowić po powrocie pacjentki do pełnej aktywności ruchowej. U pacjentek bez ŻChZZ w wywiadzie, u których wystąpiły przypadki zakrzepicy w młodym wieku u krewnych w pierwszej linii pokrewieństwa, można zaproponować badania przesiewowe po dokładnym przedstawieniu ich ograniczeń (badania przesiewowe wykrywają tylko pewien odsetek zaburzeń zakrzepowych). HTZ jest przeciwwskazana, jeśli zaburzenia zakrzepowe, które spowodowały zakrzepicę zostaną stwierdzone wśród członków najbliższej rodziny lub zaburzenie zostało sklasyfikowane jako ciężkie (np. niedobór antytrombiny, białka S, białka C lub kombinacja tych zaburzeń). U kobiet stosujących przewlekle leczenie przeciwzakrzepowe należy szczególnie dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed włączeniem HTZ. W przypadku wystąpienia ŻChZZ po rozpoczęciu leczenia HTZ należy przerwać przyjmowanie produktu leczniczego. Należy poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem po stwierdzeniu potencjalnych objawów ŻChZZ (np. bolesnego obrzęku nóg, nagłego bólu w klatce piersiowej, duszności). Choroba niedokrwienna serca Randomizowane, kontrolowane badania nie potwierdziły ochronnego wpływu stosowania HTZ złożonej (z zastosowaniem estrogenu i progestagenu) oraz samego estrogenu na zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego u kobiet z lub bez współistniejącej choroby niedokrwiennej serca. Leczenie skojarzone estrogenem z progestagenem: względne ryzyko choroby niedokrwiennej serca w czasie stosowania HTZ estrogenem w skojarzeniu z progestagenem jest nieznacznie zwiększone. Początkowe bezwzględne ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest silnie zależne od wieku. Liczba nowych przypadków wystąpienia choroby niedokrwiennej serca z powodu stosowania estrogenów z progestagenami jest bardzo mała u zdrowych kobiet zbliżających się do menopauzy, ale zwiększa się wraz z wiekiem. Niedokrwienny udar mózgu Leczenie skojarzone estrogenem z progestagenem i samym estrogenem jest związane z maksymalnie 1,5-krotnym zwiększeniem ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu. Ryzyko względne nie zmienia się wraz z wiekiem lub z upływem czasu od menopauzy. Jednakże, w związku z tym, że początkowe ryzyko wystąpienia udaru jest silnie zależne od wieku, ryzyko całkowite udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Dane z badań in vitro wskazują, że główny szlak metaboliczny prowadzący do powstania głównego aktywnego farmakologicznie metabolitu 20 α-dihydrodydrogesteronu (DHD) jest katalizowany przez aldo-keto reduktazę 1C (AKR 1C) w ludzkim cytozolu. Obok metabolizmu cytozolowego istnieje metabolizm przez cytochrom P450 (głównie izoenzym CYP3A4), prowadzący do powstania kilku innych metabolitów. Główny aktywny metabolit DHD jest substratem do przemian metabolicznych przez izoenzym CYP3A4. Z tego powodu metabolizm dydrogesteronu i DHD może ulec przyspieszeniu przy jednoczesnym stosowaniu substancji indukujących aktywność enzymów cytochromu, takich jak: produkty lecznicze przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) i produkty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), szałwię i miłorząb. Rytonawir i nelfinawir, pomimo że znane są jako silne inhibitory enzymów cytochromu, to stosowane równocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące. Efektem klinicznym zwiększonego metabolizmu dydrogesteronu może być zmniejszenie skuteczności jego działania. Badania in vitro wykazały, że dydrogesteron i DHD w istotnych klinicznie stężeniach nie hamują ani nie pobudzają izoenzymów cytochromu P450 odpowiadających za metabolizm innych produktów leczniczych.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentek przyjmujących dydrogesteron w czasie badań klinicznych we wskazaniach do stosowania bez estrogenu to: migrena, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania, bolesność i (lub) tkliwość piersi. W czasie badań klinicznych z zastosowaniem dydrogesteronu (n=3 483) we wskazaniach do stosowania bez estrogenu oraz ze zgłoszeń spontanicznych zaobserwowano następujące działania niepożądane z częstością podaną poniżej: Rzadko: Zwiększenie wielkości nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiak)* Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna* Niezbyt często: Obniżony nastrój Rzadko: Reakcje nadwrażliwości Często: Migreny, bóle głowy Niezbyt często: Zawroty głowy Rzadko: Senność Często: Nudności Niezbyt często: Wymioty Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby (z osłabieniem lub złym samopoczuciem, żółtaczką i bólami brzucha) Niezbyt często: Alergiczne reakcje skórne (np. wysypka, świąd, pokrzywka) Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy* Często: Zaburzenia miesiączkowania (takie jak: krwotok maciczny, obfite krwawienie, skąpe miesiączki, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, Rzadko: Obrzęk piersi 7 Często: nieregularne miesiączki) Bolesność i (lub) tkliwość piersi Rzadko: Obrzęk Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała *Działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych, które nie były obserwowane w trakcie badań klinicznych zostały zakwalifikowane do częstości „rzadko”, ponieważ oszacowana częstość ich występowania była niższa od górnej granicy 95% przedziału ufności, który wynosił 3/x, gdzie x=3 483 (całkowita liczba pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych). Działania niepożądane w populacji młodzieży Na podstawie zgłoszeń spontanicznych i ograniczonych danych z badań klinicznych wydaje się, że profil bezpieczeństwa u młodzieży będzie podobny do obserwowanego u dorosłych. Działania niepożądane związane z leczeniem estrogenem z progestagenem (patrz także punkt 4.4 i Charakterystyka Produktu Leczniczego zawierającego estrogen): • rak piersi, rozrost błony śluzowej macicy, rak błony śluzowej macicy, rak jajnika • żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) • zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, udar niedokrwienny mózgu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.