Dydrogesterone Polpharma

Kiedy nie stosować leku Dydrogesterone Polpharma - Jeśli pacjentka ma uczulenie na dydrogesteron lub którykolwiek z pozostałych składników leku Dydrogesterone Polpharma (wymienionych w punkcie 6). - Jeśli pacjentka ma lub istnieje u niej uzasadnione podejrzenie występowania nowotworu (guza), którego wzrost jest uzależniony od progesteronu, zwanego oponiakiem. - Jeśli pacjentka ma krwawienia z pochwy o nieznanej przyczynie. - Jeśli lek Dydrogesterone Polpharma jest stosowany w skojarzeniu z estrogenem, należy przeczytać również punkt „Kiedy nie przyjmować” w ulotce informacyjnej dołączonej do leku zawierającego estrogen. - W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub w przypadku zaburzenia wydalania barwnika żółciowego (zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora) lub w przypadku występowania tych chorób w wywiadzie. - W przypadku przebytych lub istniejących nowotworów wątroby. - Jeśli pacjentka ma zakrzepowe zapalenie żył lub chorobę zakrzepowo-zatorową (patologiczne powstawanie zakrzepów w naczyniach). Ostrzeżenia i środki ostrożności Jeśli zachodzi konieczność przyjmowania leku Dydrogesterone Polpharma w związku z nietypowym krwawieniem, lekarz ustali przyczynę krwawienia, zanim pacjentka zacznie przyjmować ten lek. Zwykle wystąpienie niespodziewanego krwawienia lub plamienia z pochwy nie stanowi powodu do niepokoju. Zdarza się to zwłaszcza podczas pierwszych miesięcy przyjmowania leku Dydrogesterone Polpharma. Jednak, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli krwawienie lub plamienie: • występuje dłużej niż przez kilka miesięcy, • pojawia się po pewnym czasie od rozpoczęcia leczenia, • występuje nawet po zaprzestaniu leczenia. Mogą to być objawy przerostu błony śluzowej wyściełającej macicę. Lekarz będzie szukał przyczyny krwawienia lub plamień i może zlecić wykonanie badania w kierunku występowania raka błony śluzowej macicy. Uwaga: Dydrogesterone Polpharma nie jest lekiem antykoncepcyjnymi nie zapobiega zajściu w ciążę. Należy przerwać przyjmowanie leku Dydrogesterone Polpharma i natychmiast skontaktować się z lekarzem: Jeśli pacjentka zauważy którykolwiek z poniższych objawów: • wystąpienie stanu wymienionego w punkcie „Kiedy nie stosować leku Dydrogesterone Polpharma; • zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka). Mogą to być objawy choroby wątroby; • obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła i (lub) trudności w połykaniu lub pokrzywka, wraz z trudnościami w oddychaniu, które sugerują obrzęk naczynioruchowy; • znaczne zwiększenie ciśnienia krwi (objawami mogą być ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy); • ból głowy przypominający migrenę lub niezwykle silny ból głowy, występujący po raz pierwszy; • ostre zaburzenia widzenia; • jeśli pacjentka zauważy objawy zakrzepu krwi, takie jak: - bolesny obrzęki zaczerwienienie nóg; - nagły ból w klatce piersiowej; - trudności w oddychaniu; Aby uzyskać więcej informacji, patrz „Zakrzepy krwi w żyle (zakrzepica)”. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Dydrogesterone Polpharma Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli kiedykolwiek wystąpiło którekolwiek z poniższych zaburzeń, ponieważ mogą one powrócić lub pogorszyć się podczas leczenia lekiem Dydrogesterone Polpharma. W takim przypadku należy częściej zgłaszać się do lekarza na badania kontrolne: - porfiria (dziedziczna choroba metaboliczna z zaburzeniami wytwarzania czerwonego barwnika krwi); - depresja; - nieprawidłowe wartości czynności wątroby z powodu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby; - żółtaczka i (lub) świąd. Należy poinformować lekarza w przypadku: - udaru mózgu (również w przeszłości), - wysokiego ciśnienia krwi. Lek Dydrogesterone Polpharma i Hormonalna Terapia Zastępcza (HTZ) Stosowanie HTZ wiąże się z ryzykiem, które należy wziąć pod uwagę, decydując czy rozpocząć lub kontynuować przyjmowanie leku. Jeśli pacjentka przyjmuje Dydrogesterone Polpharma z estrogenem w ramach HTZ, ważne są następujące informacje. Należy przeczytać również ulotkę informacyjną dołączoną do leku zawierającego estrogen. Wczesna menopauza Doświadczenie w leczeniu kobiet z przedwczesną menopauzą (spowodowaną niewydolnością jajników lub zabiegiem chirurgicznym) jest ograniczone. Jeśli u pacjentki występuje przedwczesna menopauza, ryzyko stosowania HTZ może być inne. Należy porozmawiać z lekarzem. Badania lekarskie/Badania kontrolne Przed rozpoczęciem (lub powtórnym zastosowaniem) HTZ, lekarz przeprowadzi wywiad dotyczący pacjentki i jej rodziny. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu badania fizykalnego. Może ono obejmować badanie piersi i (lub) badanie narządów wewnętrznych, jeśli będzie to konieczne. Po rozpoczęciu stosowania HTZ, lekarz może zlecić badania kontrolne (przynajmniej raz w roku). Podczas tych badań kontrolnych, lekarz omówi korzyści i ryzyka związane z kontynuowaniem stosowania HTZ. Należy regularnie badać piersi, zgodnie z zaleceniami lekarza. Nadmierne pogrubienie błony śluzowej wyściełającej macicę (przerost endometrium) i rak błony śluzowej wyściełającej macicę (rak endometrium): Przyjmowanie HTZ z zastosowaniem wyłącznie estrogenu, zwiększa ryzyko nadmiernego pogrubienia błony śluzowej macicy (przerost endometrium) i raka błony śluzowej macicy (rak endometrium). Przyjmowanie leku Dydrogesteron Polpharma jednocześnie z estrogenem (przez przynajmniej 12 dni w miesiącu w 28-dniowym cyklu) lub jako terapia ciągła złożona z estrogenu i progestagenu może zapobiec temu dodatkowemu ryzyku. Rak piersi Istnieją dowody na to, że przyjmowanie skojarzonej estrogenowo-progestagenowej terapii zastępczej lub monohormonalnej terapii zastępczej estrogenami zwiększa ryzyko raka piersi. Zależy to od tego, jak długo stosuje się hormonalną terapię zastępczą. Dodatkowe ryzyko staje się widoczne po około 3 latach stosowania HTZ. Po zakończeniu terapii HTZ, ryzyko zmniejsza się z czasem, ale może utrzymywać się przez 10 lat lub dłużej, jeśli pacjentka stosuje hormonalną terapię zastępczą przez ponad 5 lat. Porównanie: Jeśli chodzi o kobiety w wieku 50–54 lata, które nie stosowały hormonalnej terapii zastępczej, średnio u 13-17 na 1000 kobiet rozpoznaje się raka piersi w okresie 5 lat. U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną stosowanie HTZ składającej się tylko z estrogenu przez 5 lat, wystąpi 16-17 przypadków na 1000 użytkowniczek (tj. dodatkowe 0 do 3 przypadków). Wśród kobiet w wieku 50 lat stosujących skojarzoną hormonalną terapię zastępczą przez 5 lat, rak piersi wykrywa się u 21 na 1000 kobiet (tj. 4-8 dodatkowych przypadków raka piersi). W przypadku kobiet w wieku od 50 do 59 lat, które nie stosowały hormonalnej terapii zastępczej stwierdza się, że średnio u 27 na 1000 kobiet rozpoznaje się raka piersi w okresie 10 lat. U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną przyjmowanie HTZ składającej się tylko z estrogenu przez 10 lat, wystąpią 34 przypadki raka piersi na 1000 użytkowniczek (czyli dodatkowe 7 przypadków). Wśród kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną stosowanie skojarzonej hormonalnej terapii zastępczej przez 10 lat, rak piersi wystąpi u 48 na 1000 użytkowniczek (tj. 21 dodatkowych przypadków raka piersi). Regularnie należy badać swoje piersi. Należy zgłosić się do lekarza, jeśli pacjentka zauważy jakiekolwiek zmiany, takie jak: - tworzenie się guzków na skórze, - zmiany w sutku, - wszelkie widoczne lub wyczuwalne grudki. Jeśli pacjentka ma możliwość wzięcia udziału w programie wczesnego wykrywania raka piersi (program badań przesiewowych mammograficznych), warto skorzystać z tej oferty. Należy poinformować osobę wykonującą mammografię, że pacjentka przyjmuje lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej. Leki przyjmowane w ramach hormonalnej terapii zastępczej mogą powodować zagęszczenie tkanki piersi, co wpływa na wyniki mammografii. Jeśli gęstość tkanki piersi zostanie zwiększona, wykrycie wszystkich zmian może nie być możliwe. Rak jajnika Rak jajnika występuje rzadko – znacznie rzadziej niż rak piersi. Stosowanie pojedynczych leków estrogenowych lub skojarzonych leków estrogenowo-progestagenowych w hormonalnej terapii zastępczej wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka jajnika. Ryzyko zachorowania na raka jajnika zmienia się wraz z wiekiem. Na przykład u kobiet w wieku 50-54 lat, które nie stosują hormonalnej terapii zastępczej, w ciągu 5 lat diagnozuje się około 2 przypadki raka jajnika na 2000 kobiet. U kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą przez 5 lat występuje około 3 przypadków na 2000 stosujących (tj. około 1 dodatkowy przypadek). Wpływ HTZ na serce i układ krążenia Zakrzepy krwi w żyle (zakrzepica): Ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach jest około 1,3 do 3 razy większe u użytkowniczek HTZ niż u niestosujących jej, zwłaszcza w pierwszym roku jej przyjmowania. Zakrzepy krwi mogą być poważne, a jeśli dotrą do płuc, mogą powodować ból w klatce piersiowej, duszność, omdlenia, a nawet zgon. Prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepu krwi w żyłach zwiększa się wraz z wiekiem i jeśli pacjentki dotyczy którakolwiek z poniższych sytuacji, należy poinformować lekarza: • pacjentka nie może chodzić przez długi czas z powodu poważnej operacji, urazu lub choroby; • pacjentka ma znaczną nadwagę (BMI >30 kg/m2); • pacjentka ma jakiekolwiek problemy z krzepnięciem krwi, które wymagają długotrwałego leczenia lekami stosowanymi w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi; • jeśli któryś z bliskich krewnych pacjentki kiedykolwiek miał zakrzep krwi w nodze, płucach lub innym narządzie; • pacjentka choruje na toczeń rumieniowaty układowy (SLE); • pacjentka choruje na raka. Porównanie: Biorąc pod uwagę kobiety w wieku 50 lat, które nie stosują HTZ, średnio w okresie przez ponad 5 lat u 4 do 7 na 1000 można by się spodziewać wystąpienia zakrzepu krwi w żyle. U kobiet w wieku 50 lat, które stosują estrogenowo-progestagenową HTZ przez ponad 5 lat, będzie to od 9 do 12 przypadków na 1000 użytkowniczek (tj. dodatkowe 5 przypadków). Choroba serca (zawał serca): Nie ma dowodów na to, że HTZ zapobiega zawałowi serca. Kobiety po 60. roku życia, które stosują estrogenowo-progestagenową HTZ, są nieco bardziej narażone na rozwój choroby serca niż te, które nie stosują HTZ. Udar: Ryzyko wystąpienia udaru jest około 1,5 raza wyższe u kobiet stosujących HTZ niż u tych kobiet, które jej nie stosują. Liczba dodatkowych przypadków udaru spowodowanych stosowaniem HTZ będzie wzrastać wraz z wiekiem. Porównanie: Biorąc pod uwagę kobiety w wieku 50 lat, które nie stosują HTZ, można się spodziewać, że średnio 8 na 1000 będzie miało udar w okresie 5 lat. U kobiet w wieku 50 lat, które stosują HTZ, będzie 11 przypadków na 1000 użytkowniczek stosujących HTZ w okresie 5 lat (tj. dodatkowe 3 przypadki). Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli wystąpią pierwsze objawy działań niepożądanych, pacjentka zajdzie w ciążę lub wystąpi nietypowe krwawienie. Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat Lek Dydrogesterone Polpharma nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci przed pierwszym krwawieniem miesiączkowym. Dydrogesterone Polpharma nie jest zalecany u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Dydrogesterone Polpharma a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjentkę obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjentka planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez recepty. Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Dydrogesterone Polpharma. Może to prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku Dydrogesterone Polpharma. Dotyczy to następujących leków: − leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu padaczki (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina); − leki stosowane w leczeniu zakażeń (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz); − leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV [AIDS] (np. rytonawir, nelfinawir); - preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), korzeń kozłka lekarskiego, szałwię lub miłorząb japoński. Progesteron z kolei może zmniejszać działanie leków obniżających poziom cukru we krwi. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża U dzieci, których matki stosowały niektóre progestageny, ryzyko wystąpienia spodziectwa (wrodzonej wady rozwojowej prącia obejmującej ujście cewki moczowej) może być zwiększone. Jednakże to zwiększone ryzyko nie zostało jeszcze potwierdzone. Dydrogesteron przyjmowało według szacunków ponad 10 milionów kobiet w ciąży. Dotychczas nie ma dowodów na to, że przyjmowanie dydrogesteronu w czasie ciąży jest szkodliwe. Karmienie piersią Nie wolno karmić piersią podczas leczenia lekiem Dydrogesterone Polpharma. Nie wiadomo czy lek Dydrogesterone Polpharma przenika do mleka i czy ma wpływ na dziecko. Badania z innymi progestagenami wykazują, że niewielkie ilości tych leków przenikają do mleka. Płodność Nie ma dowodów na to, że dydrogesteron przyjmowany zgodnie z zaleceniami lekarza zmniejsza płodność. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Po przyjęciu leku Dydrogesterone Polpharma może wystąpić lekka senność lub zawroty głowy. Jest to bardziej prawdopodobne w ciągu pierwszych kilku godzin po zażyciu niż później. Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać narzędzi lub maszyn. Należy odczekać chwilę, aby zobaczyć, jak Dydrogesterone Polpharma wpływa na prowadzenie pojazdu, używanie narzędzi lub obsługiwanie maszyn. Dydrogesterone Polpharma zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjentki nietolerancję niektórych cukrów, pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Działania niepożądane w czasie przyjmowania wyłącznie leku Dydrogesterone Polpharma Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Dydrogesterone Polpharma i skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych: - zaburzenia czynności wątroby – objawy mogą obejmować żółtawe zabarwienie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), osłabienie, ogólne złe samopoczucie lub ból brzucha (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 leczonych osób); - reakcje uczuleniowe – objawy mogą obejmować trudności w oddychaniu lub dotyczące całego ciała, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub niskie ciśnienie krwi (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 leczonych osób); - obrzęk skóry wokół twarzy i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 leczonych osób). W przypadku zauważenia któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Dydrogesterone Polpharma i zwrócić się do lekarza. Inne działania niepożądane w czasie przyjmowania samego leku Dydrogesterone Polpharma Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) Migrena, ból głowy, nudności, napięte i (lub) bolesne piersi, problemy z krwawieniem: nieregularne, obfite lub bolesne miesiączki, brak miesiączki, dłuższe lub rzadsze miesiączki niż zwykle. Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób) Przyrost masy ciała, zawroty głowy, obniżony nastrój, wymioty, uczuleniowe reakcje skórne – takie jak wysypka, silny świąd lub pokrzywka. Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób) Zmęczenie, obrzęk piersi, niedokrwistość spowodowana zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), obrzęk spowodowany zatrzymywaniem wody, często w podudziach lub stawach (obrzęk), zwiększenie rozmiaru guzów zależnych od progestagenu (np. oponiaka). U młodszych pacjentek spodziewane są podobne działania niepożądane jak te, które wystąpiły u dorosłych kobiet. Działania niepożądane leku Dydrogesterone Polpharma przyjmowanego w skojarzeniu z estrogenem (hormonalna terapia zastępcza estrogenowo-progestagenowa) Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dydrogesterone Polpharma z estrogenem należy zapoznać się z ulotką leku zawierającego estrogen. Patrz także punkt 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dydrogesterone Polpharma”, aby uzyskać więcej informacji na temat działań niepożądanych wymienionych poniżej. W przypadku zauważenia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku Dydrogesterone Polpharma i zwrócić się o pomoc lekarską: - bolesny obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu. Mogą to być objawy zakrzepu krwi. - ból w klatce piersiowej promieniujący do ramion lub szyi. Mogą to być objawy zawału serca. - ciężki niewyjaśniony ból głowy lub migrena (z zaburzeniami widzenia lub bez nich). Mogą to być objawy udaru. W przypadku zauważenia któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku Dydrogesterone Polpharma i zwrócić się o pomoc lekarską. Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli pacjentka zauważy którykolwiek z poniższych objawów: - wgłębienia na skórze piersi, zmiany w sutkach lub widoczne lub wyczuwalne guzki. Mogą to być objawy raka piersi. Inne działania niepożądane leku Dydrogesterone Polpharma przyjmowanego w skojarzeniu z estrogenem obejmują nadmierne gromadzenie się błony śluzowej macicy, rak błony śluzowej wyściełającej macicę i rak jajnika. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 - Rozpoznanie lub uzasadnione podejrzenie występowania nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiak) - Krwawienie z pochwy o nieustalonej przyczynie - W przypadku równoczesnego stosowania estrogenu z dydrogesteronem należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania estrogenów - Ciężka ostra choroba wątroby lub zaburzenie metaboliczne barwników żółciowych (zespół Dubin- Johnsona, zespół Rotora) lub występowanie tych chorób w przeszłości - Ostry guz wątroby lub występowanie guza wątroby w przeszłości - Zakrzepowe zapalenie żył i choroba zakrzepowo-zatorowa

Przed rozpoczęciem leczenia nieprawidłowych krwawień z pochwy dydrogesteronem należy wyjaśnić ich etiologię. W trakcie pierwszych miesięcy terapii mogą pojawić się krwawienia i plamienia. W przypadku pojawienia się tych objawów dopiero po pewnym czasie stosowania leczenia lub utrzymywania się ich po przerwaniu leczenia należy przeprowadzić badania mające na celu rozpoznanie ich przyczyny. Badania te mogą obejmować wykonanie biopsji błony śluzowej macicy w celu wykluczenia nowotworu złośliwego. Powody natychmiastowego przerwania leczenia Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpią przeciwwskazania oraz w następujących sytuacjach: • ból głowy przypominający migrenę lub niezwykle silny • ostre zaburzenia widzenia. Stany, które wymagają obserwacji Pacjentkę należy poddawać ścisłej obserwacji, jeżeli występują u niej, występowały w przeszłości, uległy nasileniu w trakcie ciąży lub wcześniejszego leczenia hormonalnego, jakiekolwiek z wymienionych poniżej stanów chorobowych. W trakcie leczenia dydrogesteronem może dojść do nawrotu lub pogorszenia następujących stanów chorobowych, które mogą spowodować przerwanie leczenia: • porfiria • depresja • nieprawidłowe wartości wyników prób czynnościowych wątroby z powodu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby • żółtaczka cholestatyczna i (lub) świąd. Ogólnie, nie wydaje się, aby dydrogesteron wpływał na ciśnienie krwi u kobiet z prawidłowym ciśnieniem. Jednakże, jeśli podczas stosowania dydrogesteronu rozwinie się trwałe, klinicznie istotne nadciśnienie, wskazane jest przerwanie stosowania dydrogesteronu i leczenie nadciśnienia. Przy większych dawkach zaleca się ostrożność w przypadku udaru mózgu (również w wywiadzie). Inne stany Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą przypadku stosowania dydrogesteronu w skojarzeniu z estrogenem w czasie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): Patrz również ostrzeżenia i środki ostrożności w Charakterystyce Produktu Leczniczego zawierającego estrogen. W przypadku leczenia objawów związanych z przekwitaniem, HTZ powinna być rozpoczynana jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze powinno rozważyć się ryzyko i spodziewane korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej powinno dokonywać się przynajmniej raz w roku, a terapia powinna być kontynuowana, tak długo, jak długo korzyści przeważają nad ryzykiem. Dane dotyczące ryzyka związanego z HTZ w leczeniu przedwczesnego przekwitania są ograniczone. Jednakże, ze względu na niskie ryzyko bezwzględne u młodszych kobiet, stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentek może być korzystniejszy niż u starszych kobiet. Badanie lekarskie / obserwacja Przed pierwszorazowym lub ponownym zastosowaniem HTZ należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Wskazane jest wykonanie badania przedmiotowego (w tym narządów miednicy i piersi) w celu zidentyfikowania przeciwwskazań lub stanów wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych, których częstość powinna być uzależniona od indywidualnych potrzeb. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia lekarzowi lub pielęgniarce wszelkich zaobserwowanych przez nie zmian w obrębie piersi (patrz „Rak piersi” poniżej). Badania diagnostyczne, w tym odpowiednie badania obrazowe np. mammografia, powinny być wykonywane zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb. Rozrost i rak błony śluzowej macicy U kobiet z zachowaną macicą wzrasta ryzyko rozrostu i rozwoju raka błony śluzowej macicy, gdy długotrwale są stosowane same estrogeny. U kobiet z zachowaną macicą, cykliczne dodanie progestagenu takiego jak dydrogesteron przez co najmniej 12 dni w miesiącu, w cyklu 28-dniowym, lub terapia metodą ciągłą złożoną estrogenenem z progestagenem może zapobiec zwiększeniu ryzyka wystąpienia raka endometrium występującemu w HTZ z zastosowaniem samych estrogenów. Rak piersi Wszystkie dane potwierdzają zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet przyjmujących HTZ w postaci skojarzenia estrogenu i progestagenu lub samego estrogenu, co zależy od czasu trwania HTZ. Leczenie skojarzone estrogen-progestagen: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie Women’s Health Initiative (WHI) oraz metaanaliza prospektywnych badań epidemiologicznych zgodnie potwierdzają zwiększone ryzyko raka piersi u kobiet przyjmujących skojarzoną estrogenowo- progestagenową HTZ, co uwidacznia się po około 3 (1-4) latach. Wyniki szeroko zakrojonej metaanalizy wykazały, że po zaprzestaniu terapii dodatkowe ryzyko z czasem maleje, a czas powrotu do poziomu początkowego zależy od czasu trwania HTZ. Jeśli HTZ trwała ponad 5 lat, ryzyko może się utrzymywać przez 10 lat lub dłużej. HTZ, szczególnie obejmująca skojarzone stosowanie estrogenów i progestagenów, prowadzi do zwiększenia gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną. Rak jajnika Rak jajnika występuje znacznie rzadziej niż rak piersi. Z danych epidemiologicznych z dużej metaanalizy wynika nieznacznie zwiększone ryzyko u kobiet przyjmujących HTZ w postaci samych estrogenów lub skojarzenia estrogenów i progestagenów, które uwidacznia się w ciągu 5 lat stosowania i zmniejsza się w czasie po odstawieniu tych środków. Z niektórych innych badań, w tym badania WHI, wynika, że stosowanie skojarzonej HTZ może wiązać się z podobnym lub nieznacznie mniejszym ryzykiem (patrz punkt 4.8). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa HTZ wiąże się z 1,3 - 3 krotnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Prawdopodobieństwo wystąpienia epizodu ŻChZZ jest większe w czasie pierwszego roku stosowania HTZ niż w latach późniejszych. U pacjentek ze skłonnością do zakrzepów w wywiadzie ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest zwiększone. HTZ może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. Dlatego też, HTZ jest przeciwwskazana w tej grupie pacjentek. Rozpoznane czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują: stosowanie estrogenów, starszy wiek, duże operacje chirurgiczne, przedłużone unieruchomienie, otyłość (wskaźnik masy ciała >30 kg/m2), ciążę, okres połogu, toczeń rumieniowaty układowy i raka. Nie ma jednoznacznych ustaleń dotyczących potencjalnego wpływu żylaków na wystąpienie epizodu ŻChZZ. Tak jak u wszystkich pacjentów po operacji chirurgicznej, należy zwrócić szczególną uwagę na profilaktykę ŻChZZ. W przypadku przewidywanego przedłużonego unieruchomienia po zabiegu operacyjnym zaleca się odstawienie HTZ na cztery do sześciu tygodni wcześniej. Leczenie można wznowić po powrocie pacjentki do pełnej aktywności ruchowej. U pacjentek bez ŻChZZ w wywiadzie, u których wystąpiły przypadki zakrzepicy w młodym wieku u krewnych w pierwszej linii pokrewieństwa, można zaproponować badania przesiewowe po dokładnym przedstawieniu ich ograniczeń (badania przesiewowe wykrywają tylko pewien odsetek zaburzeń zakrzepowych). HTZ jest przeciwwskazana, jeśli zaburzenia zakrzepowe, które spowodowały zakrzepicę zostaną stwierdzone wśród członków najbliższej rodziny lub zaburzenie zostało sklasyfikowane jako ciężkie (np. niedobór antytrombiny, białka S, białka C lub kombinacja tych zaburzeń). U kobiet stosujących przewlekle leczenie przeciwzakrzepowe należy szczególnie dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed włączeniem HTZ. W przypadku wystąpienia ŻChZZ po rozpoczęciu leczenia HTZ należy przerwać przyjmowanie produktu leczniczego. Należy poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem po stwierdzeniu potencjalnych objawów ŻChZZ (np. bolesnego obrzęku nóg, nagłego bólu w klatce piersiowej, duszności). Choroba niedokrwienna serca Randomizowane, kontrolowane badania nie potwierdziły ochronnego wpływu stosowania HTZ złożonej (z zastosowaniem estrogenu i progestagenu) oraz samego estrogenu na zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego u kobiet z lub bez współistniejącej choroby niedokrwiennej serca. Leczenie skojarzone estrogenem z progestagenem: względne ryzyko choroby niedokrwiennej serca w czasie stosowania HTZ estrogenem w skojarzeniu z progestagenem jest nieznacznie zwiększone. Początkowe bezwzględne ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest silnie zależne od wieku. Liczba nowych przypadków wystąpienia choroby niedokrwiennej serca z powodu stosowania estrogenów z progestagenami jest bardzo mała u zdrowych kobiet zbliżających się do menopauzy, ale zwiększa się wraz z wiekiem. Niedokrwienny udar mózgu Leczenie skojarzone estrogenem z progestagenem i samym estrogenem jest związane z maksymalnie 1,5-krotnym zwiększeniem ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu. Ryzyko względne nie zmienia się wraz z wiekiem lub z upływem czasu od menopauzy. Jednakże, w związku z tym, że początkowe ryzyko wystąpienia udaru jest silnie zależne od wieku, ryzyko całkowite udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Dane z badań in vitro wskazują, że główny szlak metaboliczny prowadzący do powstania głównego aktywnego farmakologicznie metabolitu 20 α-dihydrodydrogesteronu (DHD) jest katalizowany przez aldo-keto reduktazę 1C (AKR 1C) w ludzkim cytozolu. Obok metabolizmu cytozolowego istnieje metabolizm przez cytochrom P450 (głównie izoenzym CYP3A4), prowadzący do powstania kilku innych metabolitów. Główny aktywny metabolit DHD jest substratem do przemian metabolicznych przez izoenzym CYP3A4. Z tego powodu metabolizm dydrogesteronu i DHD może ulec przyspieszeniu przy jednoczesnym stosowaniu substancji indukujących aktywność enzymów cytochromu, takich jak: produkty lecznicze przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) i produkty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), szałwię i miłorząb. Rytonawir i nelfinawir, pomimo że znane są jako silne inhibitory enzymów cytochromu, to stosowane równocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące. Efektem klinicznym zwiększonego metabolizmu dydrogesteronu może być zmniejszenie skuteczności jego działania. Badania in vitro wykazały, że dydrogesteron i DHD w istotnych klinicznie stężeniach nie hamują ani nie pobudzają izoenzymów cytochromu P450 odpowiadających za metabolizm innych produktów leczniczych. Ponieważ progesteron może wpływać na kontrolę cukrzycy, może być konieczna modyfikacja dawkowania leków przeciwcukrzycowych.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentek przyjmujących dydrogesteron w czasie badań klinicznych we wskazaniach do stosowania bez estrogenu to: migrena, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania, bolesność i (lub) tkliwość piersi. W czasie badań klinicznych z zastosowaniem dydrogesteronu (n=3 483) we wskazaniach do stosowania bez estrogenu oraz ze zgłoszeń spontanicznych zaobserwowano następujące działania niepożądane z częstością podaną poniżej: 6 Rzadko: Zwiększenie wielkości nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiak)* Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna* Niezbyt często: Obniżony nastrój Rzadko: Reakcje nadwrażliwości Często: Migreny/bóle głowy Niezbyt często: Zawroty głowy Rzadko: Senność Często: Nudności Niezbyt często: Wymioty Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby (z osłabieniem lub złym samopoczuciem, żółtaczką i bólami brzucha) Niezbyt często: Alergiczne reakcje skórne (np. wysypka, świąd, pokrzywka) Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy* Często: Zaburzenia miesiączkowania (takie jak: krwotok maciczny, obfite krwawienie, skąpe miesiączki, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, nieregularne miesiączki) Bolesność i (lub) tkliwość piersi Rzadko: Obrzęk piersi Rzadko: Obrzęki Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała *Działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych, które nie były obserwowane w trakcie badań klinicznych zostały zakwalifikowane do częstości "rzadko", ponieważ oszacowana częstość ich występowania była niższa od górnej granicy 95% przedziału ufności, który wynosił 3/x, gdzie x=3 483 (całkowita liczba pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych). Działania niepożądane w populacji młodzieży Na podstawie zgłoszeń spontanicznych i ograniczonych danych z badań klinicznych wydaje się, że profil bezpieczeństwa u młodzieży będzie podobny do obserwowanego u dorosłych. 7 Działania niepożądane związane z leczeniem estrogenem z progestagenem (patrz także punkt 4.4 i Charakterystyka Produktu Leczniczego zawierającego estrogen): • rak piersi, rozrost błony śluzowej macicy, rak błony śluzowej macicy, rak jajnika • żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) • zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, udar niedokrwienny mózgu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.