Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Vildagliptinum 50 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły
Viglita to białe do prawie białych, marmurkowate, okrągłe tabletki o średnicy 8,00 ± 0,5 mm. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których wystąpią zawroty głowy jako działanie niepożądane powinni unikać prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zapalenie nosogardzieli
- często: Zakażenie górnych dróg oddechowych; Zawroty głowy; Ból głowy; Drżenie; Nieostre widzenie; Zaparcie; Nudności; Choroba refluksowa przełyku; Biegunka; Ból brzucha, w tym ból w nadbrzuszu; Wymioty; Nadmierne pocenie się; Wysypka; Świąd; Zapalenie skóry; Ból stawów; Ból mięśni; Astenia; Obrzęk obwodowy
- niezbyt często: Hipoglikemia; Wzdęcia; Pokrzywka; Zaburzenia erekcji; Uczucie zmęczenia; Dreszcze; Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby; Zwiększenie masy ciała
- rzadko: Zapalenie trzustki; Zaburzenia czynności wątroby; obrzęk naczynioruchowy
- częstość nieznana: Zapalenie wątroby; Złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne, w tym pemfigoid pęcherzowy; Zapalenie naczyń skóry
- częstość niepodana w tekście: zwiększenie AlAT lub AspAT ≥ 3x ULN
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 50 mg = 50% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg Ulotka (100 mg na dobę; Ulotka, pkt 3). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 100 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Kiedy i jak przyjmować lek”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli W monoterapii, w skojarzeniu z metforminą, w skojarzeniu z tiazolidynodionem, w skojarzeniu z metforminą i sulfonylomocznikiem lub w skojarzeniu z insuliną (z lub bez metforminy), zalecana dawka dobowa wildagliptyny to 100 mg, podawana w dawce pojedynczej 50 mg rano i w dawce pojedynczej 50 mg wieczorem. Gdy produkt leczniczy stosowany jest w terapii dwulekowej, w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, zalecana dawka wildagliptyny to 50 mg raz na dobę, podawana rano. W tej populacji pacjentów wildagliptyna stosowana w dawce 100 mg na dobę nie była bardziej skuteczna niż wildagliptyna w dawce 50 mg raz na dobę.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Viglita nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży (< 18 lat). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Viglita u dzieci i młodzieży (< 18 lat). Brak dostępnych danych (patrz również punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku ≥ 65 lat): „Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku ≥ 65 lat) Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz także punkty 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end-stage renal disease - ESRD), zalecana dawka produktu leczniczego Viglita to 50 mg raz na dobę (patrz także punkty 4.4, 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Wildagliptyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym u pacjentów, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy (ang. upper limit of normal - ULN) (patrz także punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania wildagliptyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po podaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u ludzi, wildagliptyny nie należy stosować w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy wildagliptyna przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie wildagliptyny do mleka. Wildagliptyny nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono badań wpływu wildagliptyny na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Viglita można podawać podczas posiłku lub niezależnie od posiłku (patrz także punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Viglita
Kiedy nie stosować leku Viglita:
- jeśli pacjent ma uczulenie na wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony na
wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Viglita, nie powinien
zażywać tego leku i powinien powiedzieć o tym lekarzowi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Viglita należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką jeśli
- pacjent ma cukrzycę typu 1 (tzn. jego organizm nie wytwarza insuliny) lub jeśli u pacjenta
występuje stan zwany cukrzycową kwasicą ketonową,
- pacjent przyjmuje lek przeciwcukrzycowy zwany sulfonylomocznikiem [w celu uniknięcia
nadmiernego zmniejszenia glukozy we krwi (hipoglikemii) lekarz może zdecydować o
zmniejszeniu dawki sulfonylomocznika stosowanego razem z lekiem Viglita],
- pacjent ma umiarkowaną lub ciężką chorobę nerek (należy zastosować mniejszą dawkę
leku Viglita),
- pacjent jest dializowany,
- pacjent ma chorobę wątroby,
- pacjent ma niewydolność serca,
- u pacjenta występują lub występowały choroby trzustki.
Jeśli pacjent stosował wcześniej wildagliptynę, ale z powodu choroby wątroby musiał przestać ją
przyjmować, nie powinien stosować tego leku.
Częstym powikłaniem cukrzycy są cukrzycowe zmiany skórne. Pacjent powinien przestrzegać
zaleceń lekarza lub pielęgniarki dotyczących pielęgnacji skóry i stóp. W czasie przyjmowania leku
Viglita, należy również zwrócić szczególną uwagę na powstawanie nowych pęcherzy lub
owrzodzeń. W przypadku ich wystąpienia, pacjent powinien natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia produktem Viglita oraz w odstępach trzymiesięcznych w czasie
pierwszego roku leczenia, a następnie okresowo, należy wykonać badania określające czynność
wątroby. Dzięki temu objawy zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych mogą być wykryte tak
szybko, jak tylko jest to możliwe.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Viglita u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.
Lek Viglita a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zmienić dawkę leku Viglita jeśli pacjent przyjmuje inne leki, takie jak:
- tiazydy lub inne leki moczopędne (zwane również lekami odwadniającymi),
- kortykosteroidy (stosowane zazwyczaj w leczeniu stanów zapalnych),
- leki stosowane w leczeniu tarczycy,
- niektóre leki wpływające na układ nerwowy.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku Viglita w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy lek Viglita przenika do mleka
kobiecego. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią nie powinna stosować leku
Viglita.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy podczas stosowania leku Viglita, nie należy prowadzić
pojazdów i obsługiwać maszyn.
Lek Viglita zawiera laktozę i sód
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy uznaje
się go za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane wymagają natychmiastowej opieki medycznej:
W razie wystąpienia następujących działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie
leku Viglita i zwrócić się do lekarza:
- Obrzęk naczynioruchowy (rzadko: może wystąpić maksymalnie u 1 na 1000 pacjentów): Do
jego objawów należą: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, trudności
w oddychaniu, nagłe wystąpienie wysypki lub pokrzywki, mogą one wskazywać na reakcję
zwaną „obrzękiem naczynioruchowym”.
- Choroba wątroby (zapalenie wątroby) (częstość nieznana). Do objawów należą: zażółcenie
skóry i białkówek oczu, nudności, utrata apetytu lub ciemno zabarwiony mocz, mogą one
wskazywać na chorobę wątroby (zapalenie wątroby).
- Zapalenie trzustki (rzadko: może wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów). Do
objawów należą silny i uporczywy ból brzucha (okolice żołądka), który może
promieniować do pleców, a także nudności i wymioty.
Inne działania niepożądane
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania wildagliptyny wystąpiły następujące działania
niepożądane:
- bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból gardła, katar, gorączka.
- często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów): swędząca wysypka, drżenie, ból
głowy, zawroty głowy, ból mięśni, ból stawów, zaparcia, opuchnięte dłonie, kostki lub stopy
(obrzęk), nadmierne pocenie się, wymioty, ból żołądka i wokół żołądka (ból brzucha),
biegunka, zgaga, nudności, nieostre widzenie
- niezbyt często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów): zwiększenie masy ciała,
dreszcze, osłabienie, zaburzenia funkcji seksualnych, niskie stężenie glukozy we krwi, wzdęcia.
- rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów): zapalenie trzustki.
Po wprowadzeniu leku do obrotu, zgłaszano również występowanie następujących działań
niepożądanych:
- częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
miejscowe łuszczenie skóry lub powstawanie pęcherzy, zapalenie naczyń krwionośnych, które
może powodować wysypkę skórną lub spiczaste, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod
powierzchnią skóry lub siniaki.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ogólne
Produkt leczniczy Viglita nie jest środkiem zastępującym insulinę u pacjentów wymagających
podawania insuliny. Produktu leczniczego Viglita nie należy podawać pacjentom z cukrzycą typu 1 lub
w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.
Zaburzenia czynności nerek
Doświadczenie ze stosowaniem u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych
hemodializie jest ograniczone. Dlatego należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Viglita
u tych pacjentów (patrz również punkty 4.2, 5.1 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie należy stosować produktu leczniczego Viglita u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym
u pacjentów, u których aktywność AlAT lub AspAT przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3
razy ULN (patrz również punkty 4.2 i 5.2).
Monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko zgłaszano zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby). W tych przypadkach,
przebiegały one zazwyczaj bezobjawowo, bez następstw klinicznych, a wyniki badań czynności wątroby
wracały do normy po zaprzestaniu leczenia. Badania czynności wątroby należy wykonywać przed
rozpoczęciem leczenia wildagliptyną w celu ustalenia wartości wyjściowej u danego pacjenta. Czynność
wątroby należy monitorować w czasie leczenia wildagliptyną w odstępach trzymiesięcznych
w pierwszym roku leczenia, a następnie okresowo. U pacjentów, u których nastąpi zwiększenie
aktywności aminotransferaz, należy wykonać powtórnie badanie czynności wątroby, w celu
potwierdzenia wcześniejszego wyniku, a kolejne badania powinny być wykonywane często, aż do
ustąpienia zaburzenia(ń). W razie utrzymywania się zwiększonej aktywności AspAT lub AlAT co
najmniej 3 razy większej od ULN, zaleca się przerwanie leczenia wildagliptyną.
Pacjenci, u których wystąpi żółtaczka lub inne objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby
powinni przerwać stosowanie wildagliptyny.
Po przerwaniu leczenia wildagliptyną i uzyskaniu prawidłowych wyników badań czynności wątroby,
nie należy ponownie rozpoczynać leczenia wildagliptyną.
Niewydolność serca
W badaniu klinicznym z zastosowaniem wildagliptyny u pacjentów z niewydolnością serca stopnia I-III
wg NYHA (ang. New York Heart Association) wykazano, że leczenie wildagliptyną nie wiązało się ze
zmianą czynności lewej komory lub nasileniem wcześniej występującej zastoinowej niewydolności serca
(ang. congestive heart failure – CHF), w porównaniu z placebo. Doświadczenie kliniczne u pacjentów
z niewydolnością serca stopnia III wg NYHA leczonych wildagliptyną jest nadal ograniczone, a wyniki
są niejednoznaczne (patrz punkt 5.1).
Nie ma doświadczenia z zastosowaniem wildagliptyny w badaniach klinicznych u pacjentów
z niewydolnością serca stopnia IV wg NYHA i dlatego stosowanie wildagliptyny u tych pacjentów
nie jest zalecane.
Zaburzenia skóry
W nieklinicznych badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na małpach zgłaszano zmiany
chorobowe skóry kończyn, w tym powstawanie pęcherzy i owrzodzeń (patrz punkt 5.3). Mimo iż
w badaniach klinicznych nie obserwowano zwiększonej częstości zmian chorobowych skóry, istnieje
ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów ze skórnymi powikłaniami cukrzycowymi. Ponadto, po
wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki występowania pęcherzowych i złuszczających zmian
skórnych. Dlatego też, w ramach rutynowej opieki pacjentów z cukrzycą zaleca się monitorowanie
zaburzeń skóry, takich jak powstawanie pęcherzy lub owrzodzeń.
Ostre zapalenie trzustki
Stosowanie wildagliptyny jest związane z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Należy
poinformować pacjentów o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki.
W razie podejrzenia wystąpienia zapalenia trzustki, należy przerwać stosowanie wildagliptyny;
w razie potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki, nie należy wznawiać stosowania wildagliptyny.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki w wywiadzie.
Hipoglikemia
Wiadomo, że pochodne sulfonylomocznika powodują hipoglikemię. U pacjentów otrzymujących
wildagliptynę w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem może wystąpić ryzyko hipoglikemii. Z tego względu
można rozważyć podanie mniejszej dawki sulfonylomocznika, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii.
Substancje pomocnicze
Laktoza
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować
tego leku.
Sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy uznaje się go za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Potencjalne oddziaływanie wildagliptyny z równocześnie podawanymi produktami leczniczymi jest
niewielkie. Ponieważ wildagliptyna nie jest substratem enzymu cytochromu P (CYP) 450 i nie hamuje
ani nie indukuje enzymów CYP 450 prawdopodobieństwo, by wildagliptyna wchodziła w interakcje
z jednocześnie podawanymi produktami leczniczymi będącymi substratami, inhibitorami lub
induktorami tych enzymów jest niewielkie.
Stosowanie w skojarzeniu z pioglitazonem, metforminą i gliburydem
Wyniki badań przeprowadzonych z tymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi nie wykazały
klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych.
Digoksyna (substrat P-glikoproteiny), warfaryna (substrat CYP2C9)
Badania kliniczne prowadzone u zdrowych ochotników nie wykazały klinicznie istotnych interakcji
farmakokinetycznych. Nie zostało to jednak ustalone w docelowej populacji.
Stosowanie w skojarzeniu z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem lub symwastatyną
Badania interakcji lekowych z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem i symwastatyną, przeprowadzono
u zdrowych ochotników. W tych badaniach nie zaobserwowano żadnych klinicznie istotnych interakcji
farmakokinetycznych po jednoczesnym podaniu tych leków z wildagliptyną.
Stosowanie w skojarzeniu z inhibitorami ACE
U pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory ACE może występować zwiększone ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.8).
Podobnie jak w przypadku innych doustnych leków przeciwcukrzycowych, hipoglikemizujące
działanie wildagliptyny może być osłabione przez niektóre substancje czynne, w tym tiazydy,
kortykosteroidy, leki stosowane w leczeniu tarczycy i sympatykomimetyki.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzą od łącznie 5451 pacjentów przyjmujących
wildagliptynę w dawce dobowej100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w randomizowanych kontrolowanych
placebo badaniach klinicznych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, trwających co najmniej
12 tygodni. Spośród tych pacjentów, 4622 pacjentów otrzymywało wildagliptynę w monoterapii,
a 829 pacjentów otrzymywało placebo.
Działania niepożądane występujące w tych badaniach były w większości łagodne i przemijające
i nie wymagały przerwania leczenia. Nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem działań
niepożądanych a wiekiem, grupą etniczną pacjenta, czasem ekspozycji i wielkością dawki dobowej.
Hipoglikemię zgłaszano u pacjentów otrzymujących wildagliptynę jednocześnie z
sulfonylomocznikiem i insuliną. Zgłaszano ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki
po zastosowaniu wildagliptyny (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej, w odniesieniu do każdego wskazania, wymieniono działania niepożądane występujące
u pacjentów otrzymujących wildagliptynę- w podwójnie zaślepionych badaniach w monoterapii
i w leczeniu skojarzonym - według klasyfikacji układów i narządów oraz bezwzględnej częstości
występowania. Częstość występowania określono w następujący sposób: bardzo często (•1/10),
często (•1/100 do <1/10), niezbyt często (•1/1 000 do <1/100), rzadko (•1/10 000 do <1/1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane
są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów otrzymujących wildagliptynę
w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami w kontrolowanych
badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów – działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie nosogardzieli bardzo często
Zakażenie górnych dróg oddechowych często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hipoglikemia niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy często
Ból głowy często
Drżenie często
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie często
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaparcie często
Nudności często
Choroba refluksowa przełyku często
Biegunka często
Ból brzucha, w tym ból w nadbrzuszu często
Wymioty często
Wzdęcia niezbyt często
Zapalenie trzustki rzadko
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zapalenie wątroby nieznana*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nadmierne pocenie się często
Wysypka często
Świąd często
Zapalenie skóry często
Pokrzywka niezbyt często
Złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne, w tym pemfigoid pęcherzowy nieznana*
Zapalenie naczyń skóry nieznana*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów często
Ból mięśni często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Zaburzenia erekcji niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Astenia często
Obrzęk obwodowy często
Uczucie zmęczenia niezbyt często
Dreszcze niezbyt często
Badania diagnostyczne
Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby niezbyt często
Zwiększenie masy ciała niezbyt często
* Na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko zgłaszano zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby). W tych przypadkach,
przebiegały one zazwyczaj bezobjawowo, bez następstw klinicznych, a wyniki badań czynności
wątroby wracały do normy po zaprzestaniu leczenia. W kontrolowanych, trwających do 24 tygodni
badaniach, w których lek stosowano w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami, częstość
zwiększenia AlAT lub AspAT ≥ 3x ULN (stwierdzona w co najmniej 2 kolejnych oznaczeniach lub
podczas ostatniej wizyty w czasie leczenia) wynosiła odpowiednio 0,2%, 0,3% i 0,2% dla
wildagliptyny w dawce 50 mg raz na dobę, wildagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę
i wszystkich porównywanych leków. Te zwiększenia aktywności aminotransferaz były zazwyczaj
bezobjawowe, z natury niepostępujące i niezwiązane z cholestazą lub żółtaczką.
Obrzęk naczynioruchowy
Podczas stosowania wildagliptyny rzadko zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego
występujące z częstością porównywalną do grupy kontrolnej. Większy odsetek tych przypadków
zgłaszano, gdy wildagliptyna stosowana była w skojarzeniu z inhibitorem enzymu konwertującego
angiotensynę (inhibitorem ACE).
Większość zdarzeń była o nasileniu łagodnymi ustępowała w czasie leczenia
wildagliptyną.
Hipoglikemia
Hipoglikemia występowała niezbyt często, gdy wildagliptynę (0,4%) stosowano w monoterapii
w porównawczych badaniach z monoterapią kontrolowanych substancją czynną lub placebo (0,2%).
Nie zgłoszono ciężkich lub poważnych zdarzeń hipoglikemii. Gdy wildagliptynę stosowano w
skojarzeniu z metforminą, hipoglikemia wystąpiła u 1% pacjentów leczonych wildagliptyną i u
0,4% pacjentów otrzymujących placebo. Po dodaniu pioglitazonu hipoglikemia wystąpiła u 0,6%
pacjentów leczonych wildagliptyną i u 1,9% pacjentów otrzymujących placebo. Po dodaniu
sulfonylomocznika hipoglikemia wystąpiła u 1,2% pacjentów leczonych wildagliptyną i u 0,6%
pacjentów otrzymujących placebo. Po dodaniu sulfonylomocznika i metforminy, hipoglikemia
wystąpiła u 5,1% pacjentów leczonych wildagliptyną i u 1,9% pacjentów otrzymujących placebo. U
pacjentów przyjmujących wildagliptynę w skojarzeniu z insuliną częstość występowania
hipoglikemii wyniosła 14% dla wildagliptyny i 16% dla placebo.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.