Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Vildagliptinum 50 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa; Laktoza; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły nadruk: 50
Białe do jasnożółtawych, okrągłe, płaskie tabletki o ściętych krawędziach, z wytłoczonym „50” po jednej stronie, o wymiarach, średnica: 8,1 ± 0,1 mm i grubości: 3,2 ± 0,3 mm. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których mogą wystąpić zawroty głowy jako działanie niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
36 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zapalenie nosogardzieli
- często: Zakażenie górnych dróg oddechowych; Zawroty głowy; Ból głowy; Drżenie; Nieostre widzenie; Zaparcie; Nudności; Choroba refluksowa przełyku; Biegunka; Ból brzucha, w tym ból w nadbrzuszu; Wymioty; Nadmierne pocenie się; Wysypka; Świąd; Zapalenie skóry; Ból stawów; Ból mięśni; Astenia; Obrzęk obwodowy
- niezbyt często: Hipoglikemia; Wzdęcia; Pokrzywka; Zaburzenia erekcji; Uczucie zmęczenia; Dreszcze; Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby; Zwiększenie masy ciała
- rzadko: Zapalenie trzustki; Zaburzenia czynności wątroby; obrzęk naczynioruchowy
- częstość nieznana: Zapalenie wątroby; Złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne, w tym pemfigoid pęcherzowy; Zapalenie naczyń skóry
- częstość niepodana w tekście: zwiększenie AlAT; zwiększenie AspAT
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 50 mg = 50% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg Ulotka (100 mg na dobę; Ulotka, pkt 3). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 100 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Jaką dawkę leku przyjmować i kiedy”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli W monoterapii, w skojarzeniu z metforminą, w skojarzeniu z tiazolidynodionem, w skojarzeniu z metforminą i sulfonylomocznikiem lub w skojarzeniu z insuliną (z metforminą lub bez niej), zalecana dawka dobowa wildagliptyny wynosi 100 mg, podawana w dawce pojedynczej 50 mg rano i w dawce pojedynczej 50 mg wieczorem. Gdy produkt leczniczy stosowany jest w terapii dwulekowej, w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, zalecana dawka wildagliptyny to 50 mg raz na dobę, podawana rano. W tej populacji pacjentów wildagliptyna stosowana w dawce 100 mg na dobę nie była bardziej skuteczna niż wildagliptyna w dawce 50 mg raz na dobę.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Gliptivil nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży (< 18 lat). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Gliptivil u dzieci i młodzieży (< 18 lat). Dane nie są dostępne (patrz również punkt 5.1).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat): „Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz także punkty 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end-stage renal disease, ESRD), zalecana dawka produktu leczniczego Gliptivil to 50 mg raz na dobę (patrz także punkty 4.4, 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie należy stosować produktu leczniczego Gliptivil u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym u pacjentów, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy (ang. upper limit of normal, ULN) (patrz także punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania wildagliptyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po podaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u ludzi, produktu leczniczego Gliptivil nie wolno stosować w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy wildagliptyna przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie wildagliptyny do mleka. Produktu leczniczego Gliptivil nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem wildagliptyny na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Gliptivil można podawać podczas posiłku lub niezależnie od posiłku (patrz także punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gliptivil
Kiedy nie stosować leku Gliptivil:
- jeśli pacjent ma uczulenie na wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony na wildagliptynę
lub którykolwiek z pozostałych składników leku Gliptivil, nie powinien zażywać tego leku
natomiast powinien powiedzieć o tym lekarzowi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Gliptivil należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką
• jeśli pacjent ma cukrzycę typu 1 (tzn. jeśli organizm pacjenta nie wytwarza insuliny) lub jeśli u
pacjenta występuje stan zwany cukrzycową kwasicą ketonową.
• jeśli pacjent przyjmuje lek przeciwcukrzycowy zwany sulfonylomocznikiem (lekarz może
chcieć zmniejszyć dawkę sulfonylomocznika stosowanego razem z wildagliptyną, aby uniknąć
małego stężenia glukozy we krwi [hipoglikemia]).
• jeśli pacjent ma umiarkowaną lub ciężką chorobę nerek (należy zastosować mniejszą dawkę
wildagliptyny).
• jeśli pacjent jest dializowany.
• jeśli pacjent ma chorobę wątroby.
• jeśli pacjent ma niewydolność serca.
• jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby trzustki.
Jeśli pacjent stosował wcześniej wildagliptynę, ale z powodu choroby wątroby musiał przestać ją
przyjmować, nie powinien stosować tego leku.
Zmiany chorobowe na skórze są częstym powikłaniem cukrzycy. Pacjent powinien stosować się do
zaleceń lekarza lub pielęgniarki odnośnie pielęgnacji skóry i stóp. W czasie przyjmowania leku
Gliptivil, pacjent powinien zwracać szczególną uwagę na powstawanie nowych pęcherzy lub
owrzodzeń. W przypadku ich wystąpienia, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Gliptivil oraz w odstępach trzymiesięcznych w czasie pierwszego
roku leczenia, a następnie okresowo, należy wykonać badania określające czynność wątroby. Dzięki
temu objawy zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych mogą być wykryte tak szybko, jak tylko
jest to możliwe.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Gliptivil u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.
Lek Gliptivil a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zmienić dawkę leku Gliptivil w przypadku przyjmowania przez pacjenta innych leków
takich jak:
- tiazydy lub inne leki moczopędne (zwane również lekami odwadniającymi)
- kortykosteroidy (zwykle stosowane w leczeniu stanów zapalnych)
- leki stosowane w leczeniu tarczycy
- określone leki wpływające na układ nerwowy.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku Gliptivil w okresie ciąży. Nie wiadomo czy wildagliptyna przenika do mleka
matki. Nie należy stosować leku Gliptivil w przypadku karmienia piersią lub planowania karmienia
piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy podczas stosowania leku Gliptivil, nie należy prowadzić
pojazdów i obsługiwać maszyn.
Lek Gliptivil zawiera laktozę
Lek Gliptivil zawiera laktozę (cukier mleczny). Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Gliptivil zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane wymagają natychmiastowej opieki medycznej:
W razie wystąpienia następujących działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać
stosowanie leku Gliptivil i zwrócić się do lekarza:
• Obrzęk naczynioruchowy (rzadko: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób): Objawy
obejmują obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, trudności w oddychaniu,
nagłe wystąpienie wysypki lub pokrzywki, które mogą wskazywać na reakcję zwaną
„obrzękiem naczynioruchowym”.
• Choroba wątroby (zapalenie wątroby) (częstość nieznana): Objawy obejmują zażółcenie skóry i
oczu, nudności, utrata apetytu lub ciemno zabarwiony mocz, które mogą wskazywać na chorobę
wątroby (zapalenie wątroby).
• Stan zapalny trzustki (zapalenie trzustki) (rzadko: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000
osób): Objawy obejmują silny i uporczywy ból brzucha (okolice żołądka), który może
promieniować do pleców, a także nudności i wymioty.
Inne działania niepożądane
U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Gliptivil wystąpiły wymienione poniżej działania
niepożądane:
• Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): ból gardła, katar, gorączka.
• Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób): swędząca wysypka, drżenie, ból głowy,
zawroty głowy, ból mięśni, ból stawów, zaparcie, opuchnięte dłonie, kostki lub stopy (obrzęk),
nadmierne pocenie się, wymioty, ból żołądka i wokół żołądka (ból brzucha), biegunka, zgaga,
nudności, nieostre widzenie.
• Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób): zwiększenie masy ciała,
dreszcze, osłabienie, zaburzenia funkcji seksualnych, niskie stężenie glukozy we krwi, wzdęcia.
• Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób): zapalenie trzustki.
Po wprowadzeniu tego leku do obrotu, zgłaszano również występowanie następujących działań
niepożądanych:
• Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
miejscowe łuszczenie skóry lub powstawanie pęcherzy, zapalenie naczyń krwionośnych, które
może powodować wysypkę skórną lub spiczaste, płaskie, czerwone, okrągłe plamy pod
powierzchnią skóry lub siniaki.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ogólne
Produkt leczniczy Gliptivil nie jest środkiem zastępującym insulinę u pacjentów wymagających
podawania insuliny. Produktu leczniczego Gliptivil nie należy podawać pacjentom z cukrzycą typu 1
lub w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.
Zaburzenia czynności nerek
Doświadczenie ze stosowaniem u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD)
poddawanych hemodializie jest ograniczone. Dlatego należy zachować ostrożność stosując produkt
leczniczy Gliptivil u tych pacjentów (patrz również punkty 4.2, 5.1 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie należy stosować produktu leczniczego Gliptivil u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w
tym u pacjentów, u których aktywność AlAT lub AspAT przed zastosowaniem leczenia przekraczała
ponad 3 razy ULN (patrz również punkty 4.2 i 5.2).
Monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby) zgłaszano rzadko. W przypadkach tych,
przebiegały one zazwyczaj bezobjawowo, bez następstw klinicznych, a wyniki testów
czynnościowych wątroby wracały do normy po zaprzestaniu leczenia. Testy czynnościowe wątroby
należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia wildagliptyną w celu poznania wartości wyjściowej u
danego pacjenta. Czynność wątroby należy monitorować w czasie leczenia wildagliptyną w odstępach
trzymiesięcznych w czasie pierwszego roku, a następnie okresowo. U pacjentów, u których wystąpi
zwiększona aktywność aminotransferaz, należy wykonać powtórnie testy wątrobowe, w celu
potwierdzenia wcześniejszego wyniku. Kolejne badania powinny być wykonywane często, aż do
ustąpienia zaburzenia(ń). W razie utrzymywania się aktywności AspAT lub AlAT co najmniej 3 razy
większej od górnej granicy normy, zaleca się przerwanie leczenia wildagliptyną.
Pacjenci, u których wystąpi żółtaczka lub inne objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby
powinni przerwać stosowanie produktu leczniczego Gliptivil.
Po przerwaniu leczenia wildagliptyną i uzyskaniu prawidłowych wyników testów czynnościowych
wątroby, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia wildagliptyną.
Niewydolność serca
W badaniu klinicznym z zastosowaniem wildagliptyny u pacjentów z niewydolnością serca
stopnia I-III wg NYHA (ang. New York Heart Association) wykazano, że leczenie wildagliptyną nie
wiązało się ze zmianą czynności lewej komory lub nasileniem wcześniej występującej zastoinowej
niewydolności serca, w porównaniu z placebo. Doświadczenie kliniczne u pacjentów z
niewydolnością serca stopnia III wg NYHA leczonych wildagliptyną jest nadal ograniczone, a wyniki
są niejednoznaczne (patrz punkt 5.1).
Nie ma doświadczenia z zastosowaniem wildagliptyny w badaniach klinicznych u pacjentów z
niewydolnością serca stopnia IV wg NYHA i dlatego stosowanie wildagliptyny u tych pacjentów nie
jest zalecane.
Zaburzenia skóry
W nieklinicznych badaniach toksykologicznych na małpach zgłaszano zmiany chorobowe skóry
kończyn, w tym powstawanie pęcherzy i owrzodzeń (patrz punkt 5.3). Mimo iż w badaniach
klinicznych nie obserwowano zwiększonej częstości zmian chorobowych skóry, istnieje ograniczone
doświadczenie dotyczące pacjentów ze skórnymi powikłaniami cukrzycowymi. Ponadto, po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki występowania pęcherzowych i
złuszczających zmian skórnych. Dlatego też, w ramach rutynowej opieki pacjentów z cukrzycą zaleca
się monitorowanie zaburzeń skóry, takich jak powstawanie pęcherzy lub owrzodzeń.
Ostre zapalenie trzustki
Stosowanie wildagliptyny jest związane z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Należy
poinformować pacjentów o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki.
W razie podejrzenia wystąpienia zapalenia trzustki, należy przerwać stosowanie wildagliptyny; w
razie potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki, nie należy wznawiać stosowania wildagliptyny. Należy
zachować ostrożność u pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki w wywiadzie.
Hipoglikemia
Znanym działaniem sulfonylomoczników jest wywoływanie hipoglikemii. U pacjentów
otrzymujących wildagliptynę w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem może wystąpić ryzyko
hipoglikemii. Z tego względu można rozważyć podanie mniejszej dawki sulfonylomocznika, aby
zmniejszyć ryzyko hipoglikemii.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Potencjalne oddziaływanie wildagliptyny z równocześnie podawanymi produktami leczniczymi jest
niewielkie. Ponieważ wildagliptyna nie jest substratem enzymu cytochromu P (CYP) 450 i nie hamuje
ani nie indukuje enzymów CYP 450 prawdopodobieństwo, by wildagliptyna wchodziła w interakcje z
jednocześnie podawanymi produktami leczniczymi będącymi substratami, inhibitorami lub
induktorami tych enzymów jest niewielkie.
Stosowanie w skojarzeniu z pioglitazonem, metforminą i gliburydem
Wyniki badań przeprowadzonych z tymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi nie wykazały
klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych.
Digoksyna (substrat Pgp), warfaryna (substrat CYP2C9)
Badania kliniczne prowadzone u zdrowych ochotników nie wykazały klinicznie istotnych interakcji
farmakokinetycznych. Nie zostało to jednak ustalone w docelowej populacji.
Stosowanie w skojarzeniu z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem lub symwastatyną
Przeprowadzono badania interakcji lek-lek z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem i symwastatyną,
które podawano zdrowym ochotnikom. W badaniach tych nie zaobserwowano żadnych klinicznie
istotnych interakcji farmakokinetycznych po jednoczesnym podaniu tych leków z wildagliptyną.
Stosowanie w skojarzeniu z inhibitorami ACE
U pacjentów jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE może zwiększyć się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.8).
Podobnie jak w przypadku innych doustnych leków przeciwcukrzycowych, hipoglikemizujące
działanie wildagliptyny może być osłabione pod wpływem niektórych substancji czynnych, w tym
tiazydów, kortykosteroidów, leków stosowanych w leczeniu gruczołu tarczowego i
sympatykomimetyków.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzą od całkowitej liczby 5 451 pacjentów
przyjmujących wildagliptynę w dawce dobowej 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w
randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie
ślepej próby, trwających co najmniej 12 tygodni. Spośród tych pacjentów, 4 622 pacjentów
otrzymywało wildagliptynę w monoterapii, a 829 pacjentów otrzymywało placebo.
Działania niepożądane występujące w tych badaniach były w większości łagodne i przemijające i nie
wymagały przerwania leczenia. Nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem działań
niepożądanych a wiekiem, grupą etniczną pacjenta, czasem leczenia i wielkością dawki dobowej.
Hipoglikemię zgłaszano u pacjentów otrzymujących wildagliptynę jednocześnie z
sulfonylomocznikiem i insuliną. Zgłaszano ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki po
zastosowaniu wildagliptyny (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej, w odniesieniu do każdego wskazania, wymieniono działania niepożądane występujące u
pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gliptivil - w podwójnie zaślepionych badaniach w
monoterapii i w leczeniu skojarzonym - według klasyfikacji układów i narządów oraz bezwzględnej
częstości występowania. Częstość występowania określono w następujący sposób: bardzo często
(≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do
< 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów otrzymujących wildagliptynę w
monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami w kontrolowanych badaniach
klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów – działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie nosogardzieli Bardzo często
Zakażenie górnych dróg oddechowych Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hipoglikemia Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Często
Ból głowy Często
Drżenie Często
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie Często
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaparcie Często
Nudności Często
Choroba refluksowa przełyku Często
Biegunka Często
Ból brzucha, w tym ból w nadbrzuszu Często
Wymioty Często
Wzdęcia Niezbyt często
Zapalenie trzustki Rzadko
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zapalenie wątroby Nieznana*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nadmierne pocenie się Często
Wysypka Często
Świąd Często
Zapalenie skóry Często
Pokrzywka Niezbyt często
Złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne, w tym pemfigoid pęcherzowy Nieznana*
Zapalenie naczyń skóry Nieznana*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów Często
Ból mięśni Często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Zaburzenia erekcji Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Astenia Często
Obrzęk obwodowy Często
Uczucie zmęczenia Niezbyt często
Dreszcze Niezbyt często
Badania diagnostyczne
Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby Niezbyt często
Zwiększenie masy ciała Niezbyt często
* Na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu
Opis wybranych działań niepożądanych
Zaburzenia czynności wątroby
Zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby) zgłaszano rzadko. W przypadkach tych,
przebiegały one zazwyczaj bezobjawowo, bez następstw klinicznych, a wyniki testów
czynnościowych wątroby wracały do normy po zaprzestaniu leczenia. W kontrolowanych, trwających
do 24 tygodni badaniach, w których lek stosowano w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami,
częstość zwiększenia AlAT lub AspAT przekraczająca trzy lub więcej razy górną granicę normy
(stwierdzona w trakcie co najmniej 2 kolejnych pomiarów lub ostatniej wizyty w czasie leczenia)
wynosiła odpowiednio 0,2%, 0,3% i 0,2% dla wildagliptyny w dawce 50 mg raz na dobę,
wildagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę i wszystkich leków porównywanych. Te zwiększenia
aktywności aminotransferaz były zazwyczaj bezobjawowe, z natury nie postępujące i nie związane z
cholestazą ani żółtaczką.
Obrzęk naczynioruchowy
Podczas stosowania wildagliptyny rzadko zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego - z
częstością porównywalną do grupy kontrolnej. Częściej zgłaszano je, gdy wildagliptyna stosowana
była w skojarzeniu z inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitorem ACE).
Większość zdarzeń miała łagodny charakter i ustępowała w czasie leczenia wildagliptyną.
Hipoglikemia
Hipoglikemia występowała niezbyt często, gdy wildagliptynę (0,4%) stosowano w monoterapii w
porównawczych badaniach z monoterapią kontrolowanych substancją czynną lub placebo (0,2%). Nie
zgłoszono ciężkich lub poważnych zdarzeń hipoglikemii. Gdy wildagliptynę stosowano w skojarzeniu
z metforminą, hipoglikemia wystąpiła u 1% pacjentów leczonych wildagliptyną i u 0,4% pacjentów
otrzymujących placebo. Po dodaniu pioglitazonu hipoglikemia wystąpiła u 0,6% pacjentów leczonych
wildagliptyną i u 1,9% pacjentów otrzymujących placebo. Po dodaniu sulfonylomocznika
hipoglikemia wystąpiła u 1,2% pacjentów leczonych wildagliptyną i u 0,6% pacjentów otrzymujących
placebo. Po dodaniu sulfonylomocznika i metforminy, hipoglikemia wystąpiła u 5,1% pacjentów
leczonych wildagliptyną i u 1,9% pacjentów otrzymujących placebo. U pacjentów przyjmujących
wildagliptynę w skojarzeniu z insuliną częstość występowania hipoglikemii wyniosła 14% dla
wildagliptyny i 16% dla placebo.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.