Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 2 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Niedobór odpornościwskazanie z ChPL źródło: „Produkt Valcyte wskazany jest do początkowego i podtrzymującego leczenia cytomegalowirusowego (CMV) zapalenia siatkówki u dorosłych pacjentów z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Stosowanie produktu Valcyte jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na walgancyklowir, gancyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Podawanie produktu Valcyte jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
Powidon K30 (E 1201); Kwas fumarowy (E 297); Sodu benzoesan (E 211); Sacharyna sodowa (E 954); Mannitol (E 421)
Aromat Tutti Frutti: maltodekstryny (kukurydziane); glikol propylenowy (E 1520); guma arabska (E414); aromaty identyczne z naturalnymi, głównie bananowy, ananasowy i brzoskwiniowy
białyżółtybrązowybezbarwny Proszek Valcyte jest granulatem o barwie białej do lekko żółtej. W szklanej butelce znajduje się 12 g proszku. Po rozpuszczeniu, objętość roztworu wynosi 100 ml, co zapewnia użytkową objętość 88 ml. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do brązowego. Wielkość opakowania: jedna butelka zawierająca 12 g proszku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W czasie leczenia produktem Valcyte i (lub) gancyklowirem mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak napady drgawkowe, zawroty głowy i stany splątania. Jeśli wystąpią takie objawy, mogą one zaburzać zdolność wykonywania zadań wymagających uwagi, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
91 pozycji wyodrębnione przez model AI
bardzo często: Zakażenie drożdżakowe w tym kandydoza jamy ustnej.; Neutropenia; Zmniejszony apetyt; Ból głowy; Kaszel; Biegunka; Zapalenie skóry; Gorączka
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Czas stosowania
nie dłużej niż21 dni źródło: „Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, nie należy przyjmować takiej dawki dłużej niż 21 dni, ponieważ może to zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli„Dorośli Leczenie początkowe cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki U pacjentów z czynnym cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki zaleca się podawanie 900 mg walgancyklowiru dwa razy na dobę przez okres 21 dni. Dłuższe leczenie początkowe może zwiększać ryzyko toksycznego działania na szpik kostny (patrz punkt 4.4).”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Valcyte w leczeniu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki nie zostało przebadane u dzieci i młodzieży w odpowiednich i dobrze kontrolowanych badaniach klinicznych.”
Dorośli„Dorośli Zalecaną dawką dla biorców przeszczepu nerki jest 900 mg raz na dobę. Dawkowanie należy rozpocząć w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuować 100 dni po transplantacji. Stosowanie zapobiegawcze można kontynuować do 200 dni po przeszczepieniu (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Jeśli pacjent otrzymał przeszczep narządu miąższowego innego niż nerki, zalecaną dawką jest 900 mg raz na dobę. Dawkowanie należy rozpocząć w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuować przez 100 dni po przeszczepieniu.”
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Dla dzieci (w wieku od urodzenia), którym przeszczepiono narząd miąższowy i u których występuje ryzyko rozwoju choroby CMV, zalecaną podawaną raz na dobę dawkę produktu Valcyte oblicza się według poniższego wzoru, uwzględniającego powierzchnię ciała (BSA) oraz klirens kreatyniny (Cl kr S) wyliczony według wzoru Schwartza. Dawka dla dziecka [mg] = 7 • BSA (wg wzoru Mostellera) • Cl kr S (wg wzoru Schwartza).”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Dawkowanie u dzieci po przeszczepieniu narządu miąższowego jest dobierane indywidualnie, w zależności od czynności nerek i powierzchni ciała pacjenta.”
dawkowanie: „Dawka doustna walgancyklowiru 900 mg podawana dwa razy na dobę jest równoważna dawce dożylnej 5 mg/kg mc. gancyklowiru podawanej dwa razy na dobę.”
Pacjenci w podeszłym wieku„Pacjenci w podeszłym wieku Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów. Nie przeprowadzono badań u dorosłych w wieku powyżej 65 lat. Ponieważ klirens nerkowy zmniejsza się z wiekiem, produkt Valcyte należy podawać pacjentom w podeszłym wieku ze szczególnym uwzględnieniem czynności nerek (patrz tabela niżej).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Należy dokładnie kontrolować stężenie kreatyniny w surowicy lub szacunkowy klirens kreatyniny. Konieczne jest dostosowanie dawki w zależności od klirensu kreatyniny (Clkr ), jak pokazano w tabeli poniżej (patrz punkty 4.4 i 5.2). Klirens kreatyniny (ml/min) można wyliczyć szacunkowo na podstawie jej stężenia w surowicy, za pomocą następujących wzorów:”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z niewydolnością wątroby„Pacjenci z niewydolnością wątroby Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Valcyte w grupie pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 5.2). Pacjenci z ciężką leukopenią, neutropenią, niedokrwistością, trombocytopenią i pancytopenią Przed rozpoczęciem leczenia - patrz punkt 4.4. Jeśli podczas leczenia produktem Valcyte nastąpi znaczne zmniejszenie liczby krwinek, należy rozważyć podawanie czynników krwiotwórczych i (lub) przerwanie podawania produktu leczniczego (patrz punkt 4.4).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Bezpieczeństwo stosowania produktu Valcyte u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Jego czynny metabolit, gancyklowir, szybko przenika przez łożysko ludzkie. Biorąc pod uwagę mechanizm działania farmakologicznego i toksyczny wpływ gancyklowiru na reprodukcję obserwowany w doświadczeniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3), można spodziewać się działania teratogennego u ludzi. Produktu Valcyte nie należy podawać kobietom w ciąży, chyba że korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa ryzyko uszkodzenia płodu.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo czy gancyklowir przenika do mleka ludzkiego, jednak nie można wykluczyć możliwości wydzielania leku z mlekiem i wywoływania ciężkich reakcji niepożądanych u karmionego niemowlęcia. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że gancyklowir przenika do mleka karmiących szczurów. Dlatego należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia walgancyklowirem (patrz punkty 4.3 i 5.3).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Niewielkie badanie kliniczne z udziałem biorców przeszczepów nerki, którzy otrzymywali produkt Valcyte w profilaktyce CMV przez okres do 200 dni wykazało wpływ walgancyklowiru na spermatogenezę, polegający na zmniejszeniu gęstości nasienia i ruchliwości plemników mierzonej po zakończeniu leczenia. Działanie to wydaje się przemijające; po około sześciu miesiącach od zakończenia przyjmowania produktu Valcyte średnia gęstość nasienia i ruchliwość plemników powróciły do stanu porównywalnego do analogicznych wartości obserwowanych u nieleczonych osób z grupy kontrolnej.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Produkt Valcyte podaje się doustnie i w miarę możliwości należy go przyjmować podczas posiłków (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): dawkowania doustnego ma podziałkę w ml. Dawka 50 mg jest równoważna 1 ml:
Dawka walgancyklowiru
Ilość roztworu doustnego produktu Valcyte do podania
Sposób użycia (kroki z dokumentu): Sporządzanie roztworu doustnego
Należy odmierzyć 91 ml wody w cylindrze miarowym.
Należy zdjąć nakrętkę zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci, dodać wodę do butelki, a następnie zamknąć butelkę nakrętką zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci. Należy wstrząsać zamkniętą butelką, aż proszek rozpuści się tworząc przezroczysty, bezbarwny do brązowego roztwór.
Należy zdjąć nakrętkę zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci i włożyć łącznik do szyjki butelki.
Zamknąć mocno butelkę nakrętką zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci. Umożliwi to prawidłowe osadzenie łącznika w butelce i zabezpieczy nakrętkę przed otwarciem przez dzieci.
Należy zapisać na etykiecie butelki datę ważności sporządzonego roztworu (patrz punkt 6.3).
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valcyt e
Kiedy nie stosować leku Valcyte
- jeśli pacjent ma uczulenie na walgancyklowir, gan cyklowir lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Valcyte należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma uczulenie na acyklowir, pencyklowir, walacyklowir lub famcyklowir. Są to inne
leki stosowane w zakażeniach wirusowych.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Valcyte
- Jeśli u pacjenta występuje zmniejszona liczba krw inek białych, czerwonych lub płytek krwi
(małych komórek biorących udział w procesie krzepnięcia krwi). Lekarz prowadzący skieruje
pacjenta na badania krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Valcyte oraz na dodatkowe
badania krwi w czasie trwania leczenia.
- Jeśli pacjent jest w trakcie radioterapii.
- Jeśli pacjent ma problemy z nerkami; lekarz prowa dzący może przepisać pacjentowi
zmniejszoną dawkę i może zlecać regularne badania krwi podczas leczenia.
Lek Valcyte a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków
wydawanych bez recepty.
Jednoczesne przyjmowanie leku Valcyte razem z innymi lekami może mieć wpływ na stężenie leku
we krwi i może spowodować szkodliwe działanie. Jeśli pacjent aktualnie przyjmuje lek zawierający
którąkolwiek z wymienionych niżej substancji czynnych, należy powiedzieć o tym lekarzowi:
- imipenem z cylastatyną (antybiotyki); przyjmowanie ich razem z lekiem Valcyte może
spowodować drgawki;
- zydowudyna, dydanozyna, lamiwudyna, stawudyna, te nofowir, abakawir, emtrycytabina lub
podobne rodzaje leków stosowane w leczeniu AIDS;
- adefowir lub jakiekolwiek inne leki stosowane w l eczeniu zapalenia wątroby typu B;
- probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny); podczas jednoczesnego stosowania probenecydu
i leku Valcyte może zwiększać się stężenie gancyklowiru we krwi;
- mykofenolan mofetylu, cyklosporyna lub takrolimus (stosowane po przeszczepieniu narządów);
- winkrystyna, winblastyna, doksorubicyna, hydroksy mocznik lub podobne rodzaje leków
stosowane w leczeniu chorób nowotworowych;
- trimetoprym, połączenia trimetoprymu z sulfonamidami i dapson (leki przeciwbakteryjne);
- pentamidyna (lek stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych lub zakażeń płuc);
- flucytozyna lub amfoterycyna B (leki przeciwgrzybicze).
Valcyte z jedzeniem i piciem
Lek Valcyte należy przyjmować w czasie posiłków. Jeśli pacjent nie może z jakiejś przyczyny
przyjmować posiłków, powinien mimo to przyjmować zaleconą dawkę leku Valcyte.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, nie powinna stosować leku Valcyte, chyba że lekarz zaleci inaczej. Jeśli
pacjentka jest w ciąży lub planuje mieć dziecko, przed przyjęciem leku Valcyte powinna koniecznie
powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu. Przyjmowanie leku Valcyte w ciąży może uszkodzić
nienarodzone dziecko.
Nie przyjmować leku Valcyte w okresie karmienia piersią. Jeśli lekarz chce, aby pacjentka rozpoczęła
kurację lekiem Valcyte, powinna przestać karmić piersią przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.
Konieczne jest, aby pacjentka w wieku rozrodczym stosowała skuteczną antykoncepcję w okresie
przyjmowania leku Valcyte i przez co najmniej 30 dni po zakończeniu leczenia.
Jeśli mężczyzna stosuje lek Valcyte, powinien w okresie leczenia i przez 90 dni po jego zakończeniu
używać prezerwatywy podczas stosunku płciowego z partnerką, która mogłaby zajść w ciążę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych urządzeń czy maszyn, jeśli
w czasie stosowania leku wystąpią u niego zawroty głowy, zmęczenie, drżenia lub uczucie splątania.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Lek Valcyte zawiera benzoesan sodu (E 211) i sód (sól)
Jedna butelka leku o zawartości 12 g zawiera 100 mg benzoesanu sodu, co jest równoważne 1 mg/ml
sporządzonego roztworu. Sól benzoesanowa może nasilać żółtaczkę (zażółcenie skóry i oczu)
u noworodków (do ukończenia 4. tygodnia życia).
W przypadku pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie lek ten zawiera łącznie 0,188 mg/ml
sodu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Reakcje alergiczne
Nagłe i ciężkie reakcje alergiczne na walgancyklowir (wstrząs anafilaktyczny) występują nie częściej
niż u 1 na 1 000 pacjentów. Jeśli u pacjenta pojawi się którykolwiek z objawów wymienionych
poniżej, należy PRZERWAĆ przyjmowanie leku Valcyte i natychmiast zgłosić się do szpitala:
- wypukła, swędząca wysypka skórna (pokrzywka);
- nagły obrzęk gardła, twarzy, ust lub jamy ustnej, mogący spowodować trudności
w przełykaniu lub oddychaniu;
- nagły obrzęk dłoni, stóp lub kostek.
Ciężkie działania niepożądane
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli pacjent zauważy u siebie którekolwiek
z następujących ciężkich działań niepożądanych – lekarz może nakazać pacjentowi przerwanie
przyjmowania leku Valcyte, a pacjent może wymagać pilnego leczenia:
Bardzo często: te działania mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• mała liczba białych krwinek – z objawami zakażenia takimi jak ból gardła, owrzodzenia
w jamie ustnej lub gorączka
• mała liczba czerwonych krwinek – objawy obejmują u czucie duszności lub zmęczenia,
kołatania serca lub bladość skóry
Często: te działania mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób
• zakażenie krwi (posocznica) – objawy obejmują gorączkę, dreszcze, kołatania serca,
splątanie i niewyraźną mowę
• mała liczba płytek krwi – objawy obejmują krwawienie lub krwawe wylewy podskórne
występujące z większą łatwością niż zazwyczaj, krew w moczu lub stolcach lub
krwawienie z dziąseł, krwawienie może być silne
• bardzo znaczne zmniejszenie liczby komórek krwi
• zapalenie trzustki – objawem jest silny ból brzucha, który promieniuje do pleców
• napady drgawkowe
Niezbyt często: te działania mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób
• niewydolność szpiku kostnego produkującego komórki krwi
• omamy – słyszenie lub widzenie rzeczy, które nie w ystępują w rzeczywistości
• zaburzenia myślenia lub odczuwania, utrata kontaktu z rzeczywistością
• niewydolność nerek
Poniżej podane są działania niepożądane, które wystąpiły w trakcie leczenia walgancyklowirem lub
gancyklowirem.
Inne działania niepożądane
Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, farmaceucie lub pielęgniarce, jeśli pacjent stwierdzi
u siebie którykolwiek z następujących objawów:
Bardzo często: te działania mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• pleśniawki lub pleśniawki w jamie ustnej
• zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie zatok, zapalenie migdałków
podniebiennych)
• utrata apetytu
• ból głowy
• kaszel
• uczucie duszności
• biegunka
• nudności lub wymioty
• ból brzucha
• egzema
• uczucie zmęczenia
• gorączka
Często: te działania mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób
• grypa
• zakażenie układu moczowego – objawy obejmują gorączkę, częstsze oddawanie moczu,
ból podczas oddawania moczu
• zakażenie skóry i tkanek znajdujących się pod skórą
• łagodna reakcja alergiczna – objawy mogą obejmować zaczerwienienie i swędzenie skóry
• utrata masy ciała
• uczucie depresji, lęku lub splątania
• trudności ze snem
• osłabienie lub drętwienie dłoni lub stóp, wpływające na równowagę ciała
• zmiany w odczuwaniu dotyku, uczucie mrowienia, łaskotania, kłucia lub pieczenia
• zmiany w odczuwaniu smaku
• dreszcze
• zapalenie oka (zapalenie spojówek), ból oka lub problemy ze wzrokiem
• ból ucha
• niskie ciśnienie krwi, które może powodować zawroty głowy lub omdlenie
• trudności w przełykaniu
• zaparcie, wiatry, niestrawność, ból żołądka, opuchnięcie brzucha
• owrzodzenia jamy ustnej
• nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych czynności wątroby i nerek
• nocne poty
• swędzenie, wysypka
• łysienie
• ból pleców, ból mięśni lub stawów, skurcze mięśni
• uczucie zawrotów głowy, osłabienia lub złe samopoczucie ogólne
Niezbyt często: te działania mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób
• uczucie pobudzenia
• drżenie, wstrząsy
• głuchota
• niemiarowe bicie serca
• pokrzywka, suchość skóry
• krew w moczu
• bezpłodność u mężczyzn – patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”
• ból w klatce piersiowej
Oddzielenie wyściółki wewnętrznej oka (odklejenie siatkówki), występuje tylko u chorych na AIDS,
u których zakażenie CMV leczone jest lekiem Valcyte.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane notowane u dzieci i młodzieży są podobne do występujących u osób dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Stosowanie produktu Valcyte jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na
walgancyklowir, gancyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Podawanie produktu Valcyte jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności doty czące stosowania
Nadwrażliwość krzyżowa
Ponieważ budowa chemiczna gancyklowiru jest podobna do acyklowiru i pencyklowiru, może
wystąpić nadwrażliwość krzyżowa na te substancje. Dlatego należy zachować ostrożność przepisując
produkt Valcyte pacjentom ze znaną nadwrażliwością na acyklowir lub pencyklowir (lub ich proleki,
odpowiednio walacyklowir lub famcyklowir).
Środki ostrożności, które należy podjąć
Ze względu na właściwości teratogenne, należy obchodzić się ostrożnie z proszkiem i sporządzonym
roztworem produktu Valcyte. Należy unikać inhalacji. Jeśli nastąpi bezpośredni kontakt proszku lub
roztworu ze skórą, należy ją dokładnie umyć wodą z mydłem. Jeśli roztwór dostanie się do oczu,
należy natychmiast starannie przemyć oczy wodą (patrz punkt 6.6).
Działanie mutagenne, teratogenne, rakotwórczość, płodność i antykoncepcja
Przed rozpoczęciem leczenia walgancyklowirem konieczne jest poinformowanie pacjenta o możliwym
działaniu szkodliwym na płód. W badaniach na zwierzętach gancyklowir wykazywał działanie
mutagenne, teratogenne, rakotwórcze oraz zmniejszał płodność. Należy zatem wziąć pod uwagę, że
produkt Valcyte może być teratogenny i karcinogenny dla człowieka i może powodować wady
wrodzone i nowotwory (patrz punkt 5.3). Na podstawie badań klinicznych i nieklinicznych uważa się
także, że produkt Valcyte może przemijająco lub trwale hamować spermatogenezę. Kobietom w
wieku rozrodczym należy doradzić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji w okresie leczenia
oraz przez co najmniej 30 dni po jego zakończeniu. Mężczyznom należy doradzić, aby w okresie
leczenia i przez co najmniej 90 dni po jego zakończeniu, stosowali mechaniczne środki
antykoncepcyjne, chyba że jest pewne, że partnerka nie zajdzie w ciążę (patrz punkty 4.6, 4.8 i 5.3).
Walgancyklowir może wykazywać odległe działania rakotwórcze i toksyczne na rozrodczość.
Zahamowanie czynności szpiku
U pacjentów stosujących produkt Valcyte (i gancyklowir) obserwowano ciężką leukopenię,
neutropenię, niedokrwistość, trombocytopenię, pancytopenię, niewydolność szpiku kostnego
i niedokrwistość aplastyczną. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli bezwzględna liczba neutrofili jest
mniejsza niż 500 komórek/μl lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000/μl, lub stężenie
hemoglobiny jest mniejsze niż 8 g/dl (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Jeśli stosowanie zapobiegawcze przedłuża się powyżej 100 dni, należy wziąć pod uwagę ryzyko
rozwoju leukopenii i neutropenii (patrz punkt 4.2, 4.8 i 5.1).
Valcyte należy stosować ostrożnie u pacjentów z uprzednio występującym niedoborem krwinek lub
przebytym w przeszłości polekowym niedoborem krwinek oraz u pacjentów poddawanych
radioterapii.
W czasie leczenia zaleca się ścisłą i regularną kontrolę wzoru odsetkowego krwinek i liczby płytek.
Dokładniejsza kontrola parametrów hematologicznych może być wskazana u pacjentów z zaburzoną
czynnością nerek i dzieci, nie rzadziej niż przy każdej wizycie w ośrodku transplantacyjnym. Jeśli
u pacjenta rozwinie się ciężka leukopenia, neutropenia, niedokrwistość i (lub) małopłytkowość, zaleca
się podanie czynników krwiotwórczych i (lub) przerwanie podawania produktu leczniczego (patrz
punkty 4.2 i 4.8).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od
klirensu kreatyniny (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Stosowanie z innymi lekami
Notowano występowanie napadów drgawkowych u pacjentów, którym podawano równocześnie
imipenem z cylastatyną i gancyklowir. Nie należy stosować produktu Valcyte jednocześnie z
imipenemem i cylastatyną, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.5).
Pacjentów, u których produkt Valcyte stosowany jest równocześnie z (a) dydanozyną, (b) lekami
o znanym działaniu mielosupresyjnym (np. zydowudyną) lub (c) substancjami zaburzającymi
czynność nerek, należy uważnie kontrolować, czy nie mają objawów dodatkowego działania
toksycznego (patrz punkt 4.5).
Kontrolowane badanie kliniczne z walgancyklowirem stosowanym w zapobieganiu chorobie
wywołanej wirusem CMV u pacjentów po przeszczepach, szczegółowo opisane w punkcie 5.1,
nie zawiera danych o pacjentach po przeszczepieniu płuc lub jelit. Dlatego doświadczenie u pacjentów
z tego typu przeszczepem jest ograniczone.
Pacjenci przestrzegający diety
Informacja dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie: 1 ml sporządzonego roztworu
zawiera 0,188 mg sodu, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwas benzoesowy i benzoesany (benzoesan sodu)
Jedna butelka produktu leczniczego o zawartości 12 g zawiera 100 mg benzoesanu sodu, co jest
równoważne 1 mg/ml sporządzonego roztworu. Sól benzoesanowa może nasilać żółtaczkę (zażółcenie
skóry i oczu) u noworodków (do ukończenia 4. tygodnia życia). Zwiększenie stężenia bilirubiny po jej
wyparciu z połączenia z albuminą może zwiększać żółtaczkę u noworodków, która może rozwinąć się
w żółtaczkę jąder podkorowych (odkładanie się niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Interakcje leków z walgancyklowirem
Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji leków z produktem Valcyte. Ponieważ
walgancyklowir jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do gancyklowiru, oczekuje się, że
interakcje walgancyklowiru z innymi lekami będą podobne do obserwowanych w przypadku
gancyklowiru.
Interakcje leków z gancyklowirem
Interakcje farmakokinetyczne
Probenecyd
Jednoczesne stosowanie probenecydu i doustnej postaci gancyklowiru prowadziło do istotnego
statystycznie zmniejszenia wartości klirensu nerkowego gancyklowiru (o 20%), a tym samym – do
istotnego statystycznie zwiększenia całkowitego wpływu gancyklowiru na organizm (o 40%). Zmiany
te wynikają z interakcji, w której dwie substancje współzawodniczą w procesie wydzielania
kanalikowego w nerkach. Dlatego należy uważnie obserwować, czy u pacjentów otrzymujących
jednocześnie probenecyd i walgancyklowir nie występują objawy toksyczności gancyklowiru.
Dydanozyna
Stosowanie gancyklowiru w postaci dożylnej razem z dydanozyną powodowało zwiększenie stężeń
dydanozyny w osoczu. Po dożylnym podaniu dawek 5 i 10 mg/kg mc. na dobę obserwowano
zwiększenie wartości AUC dydanozyny o 38 do 67%, co potwierdza występowanie interakcji
farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania tych leków. Nie odnotowano istotnych
zmian stężenia gancyklowiru. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy
toksycznego działania dydanozyny, np. zapalenie trzustki (patrz punkt 4.4).
Inne leki przeciwretrowirusowe
Izoenzym cytochrom P450 nie bierze udziału w metabolizmie gancyklowiru. Dlatego uważa się,
że mało prawdopodobne są interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami proteazy oraz
nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.
Interakcje farmakodynamiczne
Imipenem z cylastatyną
Zgłaszano występowanie napadów drgawkowych u pacjentów, u których równocześnie z
gancyklowirem podawano imipenem z cylastatyną i nie można pominąć interakcji
farmakodynamicznych pomiędzy tymi dwoma lekami. Leków tych nie należy stosować równocześnie,
chyba że potencjalne korzyści przeważają ryzyko (patrz punkt 4.4).
Zydowudyna
Zarówno zydowudyna, jak i gancyklowir, mogą powodować neutropenię i niedokrwistość. Podczas
jednoczesnego podawania tych leków mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne. Niektórzy
pacjenci mogą nie tolerować skojarzonego leczenia pełnymi dawkami (patrz punkt 4.4).
Możliwe interakcje lekowe
Działanie toksyczne może się nasilić, jeśli gancyklowir/walgancyklowir jest podawany jednocześnie
z innymi lekami o znanym działaniu mielosupresyjnym lub związanymi z zaburzeniami czynności
nerek. Do leków tych należą analogi nukleozydów (np. zydowudyna, dydanozyna, stawudyna)
i analogi nukleotydów (np. tenofowir, adefowir), leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna,
takrolimus, mykofenolan mofetylu), leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna, winblastyna,
winkrystyna, hydroksymocznik) i leki przeciwzakaźne (trymetoprym/sulfonamidy, dapson,
amfoterycyna B, flucytozyna, pentamidyna). Dlatego stosowanie tych leków jednocześnie
z walgancyklowirem można rozważyć jedynie wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają
potencjalne ryzyko (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Walgancyklowir jest prolekiem gancyklowiru, który po podaniu doustnym jest szybko i w znacznym
stopniu metabolizowany do gancyklowiru. Można się spodziewać, że podczas stosowania
walgancyklowiru będą występować takie działania niepożądane, jakie są związane z przyjmowaniem
gancyklowiru. Wszystkie działania niepożądane leku zaobserwowane w związku z podawaniem
walgancyklowiru w badaniach klinicznych obserwowano uprzednio podczas podawania
gancyklowiru. Dlatego w poniższej tabeli z działaniami niepożądanymi leku uwzględniono działania
niepożądane zgłaszane po dożylnym lub doustnym podaniu gancyklowiru (postać leku obecnie
niedostępna) lub po podaniu walgancyklowiru.
U pacjentów leczonych walgancyklowirem/gancyklowirem najcięższymi i najczęstszymi działaniami
niepożądanymi są działania hematologiczne i obejmują one neutropenię, niedokrwistość
i małopłytkowość - patrz punkt 4.4.
Częstości występowania podane w tabeli działań niepożądanych pochodzą ze zbiorczej populacji
pacjentów (n=1704) otrzymujących w badaniach leczenie podtrzymujące gancyklowirem lub
walgancyklowirem. Wyjątek stanowi reakcja anafilaktyczna, agranulocytoza i granulocytopenia,
których częstości występowania pochodzą z okresu po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania
niepożądane są wymienione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Częstości
przedstawiono w następujący sposób: bardzo często (• 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt
często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000).
Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru/walgancyklowiru jest spójny
w populacjach pacjentów z HIV i pacjentów po transplantacji, z wyjątkiem odwarstwienia siatkówki,
które było zgłaszane wyłącznie u pacjentów z cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Istnieją
jednak pewne różnice w częstości występowania niektórych działań niepożądanych. Stosowanie
walgancyklowiru wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia biegunki w porównaniu z dożylnym
podaniem gancyklowiru. Gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja, ciężka neutropenia
(ANC <500/ •l) i reakcje skórne są zgłaszane częściej u pacjentów z HIV. Zaburzenia czynności nerek
i wątroby są zgłaszane częściej u biorców przeszczepów narządów miąższowych.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych l eku
Działanie niepożądane
wg klasyfikacji organów i narządów
(MedDRA)
Kategoria częstości
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:
Zakażenie drożdżakowe w tym kandydoza jamy ustnej. Bardzo często
Zakażenie górnych dróg oddechowych
Posocznica Często
Grypa
Zakażenie układu moczowego
Zapalenie tkanki łącznej
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Neutropenia Bardzo często
Niedokrwistość
Małopłytkowość Często
Leukopenia
Pancytopenia
Niewydolność szpiku kostnego Niezbyt często
Niedokrwistość aplastyczna Rzadko
Agranulocytoza*
Gr anulocytopenia*
Zaburzenia układu immunologicznego:
Nadwrażliwość Często
Reakcja anafilaktyczna* Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
Zmniejszony apetyt Bardzo często
Zmniejszenie masy ciała Często
Zaburzenia psychiczne:
Depresja Często
Stan splątania
Lęk
Pobudzenie Niezbyt często
Zaburzenia psychotyczne
Zaburzenia myślenia
Omamy
Zaburzenia układu nerwowego:
Ból głowy Bardzo często
Bezsenność Często
Neuropatia obwodowa
Zawroty głowy
Parestezje
Osłabienie czucia
Napady drgawkowe
Zaburzenia smaku
Drżenie Niezbyt często
Zaburzenia oka:
Zaburzenia widzenia Często
Odwarstwienie siatkówki**
Działanie niepożądane
wg klasyfikacji organów i narządów
(MedDRA)
Kategoria częstości
Zmętnienia w ciele szklistym
Ból oka
Zapalenie spojówek
Obrzęk plamki
Zaburzenia ucha i błędnika:
Ból ucha Często
Głuchota Niezbyt często
Zaburzenia serca:
Arytmie Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe:
Niedociśnienie tętnicze Często
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia:
Kaszel Bardzo często
Duszność
Zaburzenia żołądka i jelit:
Biegunka Bardzo często
Nudności
Wymioty
Ból brzucha
Niestrawność Często
Wzdęcia z oddawaniem gazów
Ból w nadbrzuszu
Zaparcia
Owrzodzenie jamy ustnej
Utrudnione połykanie
Rozdęcie brzucha
Zapalenie trzustki
Zapalenie wątroby i dróg żółciowych:
Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi Często
Nieprawidłowa czynność wątroby
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Zapalenie skóry Bardzo często
Nocne poty Często
Świąd
Wysypka
Łysienie
Suchość skóry Niezbyt często
Pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Ból pleców Często
Ból mięśni
Ból stawów
Skurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
Zaburzenia czynności nerek Często
Działanie niepożądane
wg klasyfikacji organów i narządów
(MedDRA)
Kategoria częstości
Zmniejszenie nerkowego klirensu kreatyniny
Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Niewydolność nerek Niezbyt często
Krwiomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Bezpłodność u mężczyzn Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Gorączka Bardzo często
Uczucie zmęczenia
Ból Często
Dreszcze
Złe samopoczucie
Osłabienie
Ból w klatce piersiowej Niezbyt często
*Częstości występowania tych działań niepożądanych pochodzą z okresu po wprowadzeniu leku do
obrotu
**Odwarstwienie siatkówki było zgłaszane tylko u pacjentów z HIV leczonych z powodu
cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki
Opis wybranych działań niepożądanych
Neutropenia
Ryzyko neutropenii nie może być przewidziane na podstawie liczby neutrofilów przed leczeniem.
Neutropenia zazwyczaj występuje w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia indukcyjnego. Liczba
komórek zwykle normalizuje się w ciągu 2 do 5 dni po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki
(patrz punkt 4.4).
Małopłytkowość
Pacjenci z małą liczbą płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia (< 100 000/ •l) podlegają
zwiększonemu ryzyku wystąpienia małopłytkowości. Pacjenci z jatrogenną immunosupresją
w wyniku stosowania leków immunosupresyjnych podlegają większemu ryzyku małopłytkowości niż
pacjenci z AIDS (patrz punkt 4.4). Ciężka małopłytkowość może być związana z potencjalnie
zagrażającym życiu krwawieniem.
Wpływ czasu trwania leczenia lub wskazania na działania niepożądane
Ciężką neutropenię (ANC <500/ •l) obserwuje się częściej u pacjentów z cytomegalowirusowym
zapaleniem siatkówki (14%) poddanych leczeniu walgancyklowirem, dożylnym lub doustnym
gancyklowirem niż u biorców przeszczepów narządów miąższowych otrzymujących walgancyklowir
lub doustny gancyklowir. U pacjentów otrzymujących walgancyklowir lub doustny gancyklowir do
100. dnia po transplantacji częstość występowania ciężkiej neutropenii wyniosła odpowiednio 5%
i 3%, natomiast u pacjentów otrzymujących walgancyklowir do 200. dnia po transplantacji częstość
występowania ciężkiej neutropenii wyniosła 10%.
Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy było większe u biorców przeszczepów narządów
miąższowych leczonych do 100. dnia lub do 200. dnia po transplantacji zarówno walgancyklowirem,
jak i doustnym gancyklowirem niż u pacjentów z cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki.
Jednak zaburzenia czynności nerek są częstą cechą występującą u biorców przeszczepów narządów
miąższowych.
Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania produktu Valcyte nie zmieniał się wraz z wydłużeniem
profilaktyki do 200 dni u pacjentów po transplantacji nerki z grupy wysokiego ryzyka. Leukopenię
zgłaszano nieznacznie częściej w grupie leczenia trwającego 200 dni, natomiast częstości
występowania neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości były podobne w obu grupach.
c. Dzieci i młodzież
Badania nad produktem Valcyte przeprowadzano w grupie 179 dzieci po przeszczepieniu narządu
miąższowego z ryzykiem rozwoju choroby CMV (w wieku od 3 tygodni do 16 lat) oraz u 133
noworodków z objawową wrodzoną chorobą CMV (w wieku od 2 do 31 dni); okres narażenia na
działanie gancyklowiru mieścił się w przedziale od 2 do 200 dni.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w trakcie badań klinicznych u dzieci była
biegunka, nudności, neutropenia, leukopenia i niedokrwistość.
Ogólny profil bezpieczeństwa po przeszczepieniu narządu miąższowego u dzieci był podobny jak
u dorosłych. Neutropenię zgłaszano nieco częściej w dwóch badaniach klinicznych u dzieci po
przeszczepieniu narządu miąższowego niż u dorosłych, jednak u dzieci i młodzieży nie było związku
między występowaniem neutropenii a częstością zdarzeń niepożądanych związanych z zakażeniami.
Większe ryzyko wystąpienia cytopenii u noworodków i niemowląt uzasadnia konieczność starannego
monitorowania morfologii krwi w tych grupach wiekowych (patrz punkt 4.4).
U dzieci po przeszczepieniu nerki, wydłużenie stosowania zapobiegawczego do 200 dni nie było
związane z ogólnym zwiększeniem się częstości zdarzeń niepożądanych. Częstość ciężkiej neutropenii
(<500 neutrofili/µl) była większa u dzieci po przeszczepieniu nerki leczonych do 200. dnia niż
u dzieci leczonych do 100. dnia oraz w porównaniu do dorosłych biorców nerki leczonych do 100.
dnia lub do 200. dnia (patrz punkt 4.4).
Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące noworodków i niemowląt z objawowym wrodzonym
zakażeniem CMV leczonych produktem Valcyte, jednak bezpieczeństwo stosowania wydaje się być
spójne ze znanym profilem bezpieczeństwa walgancyklowiru i gancyklowiru.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.