Trelema
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
To jedna z postaci produktu Trelema (G.L. Pharma GmbH): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.
- Podmiot odpowiedzialny
- G.L. Pharma GmbH
- Substancje czynne
- Lacosamidum: 50 mg, 50 mg; 100 mg; 150 mg; 200 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 5 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Trelema 50 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl. | na receptę (Rx) |
| Trelema 100 mg | Tabletki powlekane | 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Trelema 150 mg | Tabletki powlekane | 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Trelema 200 mg | Tabletki powlekane | 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Trelema 50 mg; 100 mg; 150 mg; 200 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl. + 14 tabl. + 14 tabl. + 14 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 20 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Lacosamidum 50 mg (tabletki powlekane) · 5 leków
Lacosamidum 100 mg (tabletki powlekane) · 5 leków
Lacosamidum 150 mg (tabletki powlekane) · 5 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 12 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Epilepsja wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Trelema przeznaczony jest do stosowania w monoterapii w leczeniu napadów częś ciowych lub częś ciowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z padaczką.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Trelema jest przeznaczony do stosowania w terapii wspomagającej: napadów częś ciowych lub częś ciowych wtórnie uogólnionych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od dwóch lat z padaczką” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Trelema jest przeznaczony do stosowania w terapii wspomagającej: napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od czterech lat z uogólnioną padaczką idiopatyczną.” · ChPL, pkt 4.1 -
Napady padaczkowe wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Trelema jest przeznaczony do stosowania w terapii wspomagającej: napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od czterech lat z uogólnioną padaczką idiopatyczną.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
Lacosamidum 50 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna Hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona Hydroksypropyloceluloza Celuloza mikrokrystaliczna; krzemowana Krospowidon Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Alkohol poliwinylowy Makrogol 3350 Tytanu dwutlenek (E 171) Talk 50 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); 100 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172) 150 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172) 200 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
Trelema, 50 mg, tabletki powlekane Ró żowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 10,3 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 100 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 13,1 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 150 mg, tabletki powlekane Brązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 15,1 mm, z linia podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 200 mg, tabletki powlekane Niebieskie, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 16,5 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lakozamid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie lakozamidem wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia. W związku z tym, należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych, dopóki nie przekonają się, jak lakozamid wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy; Podwójne widzenie; Nudności
- często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1); Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia; pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja; Niewyraźne widzenie; Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne; Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka; Świąd Wysypka(1); Bolesne skurcze mięśni; Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
- niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1); Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1); Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy; Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2); Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1); Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
- częstość nieznana: Agranulocytoza(1); Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2); Drgawki psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie euforyczny(1); Tachyarytmia komorowa(1); Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
źródło: „Zalecany sposób dawkowania u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat przedstawiono w poniższej tabeli.” · ChPL, pkt 4.2
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 10 kg do poniżej 40 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 5 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 40 kg do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę).” - 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„Ze względu na zwiększony w porównaniu do dorosłych klirens, u dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała od 20 do poniżej 30 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę), a u dzieci o masie ciała od 30 do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę), chociaż w badaniach prowadzonych metodą otwartej próby (patrz punkty 4.8 i 5.2) u niewielkiej liczby dzieci z tej drugiej grupy stosowano dawkę do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
„U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej oraz u dorosłych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana jest maksymalna dawka dobowa wynosząca 250 mg/dobę i należy zachować ostro żno ść podczas ustalania dawki.” - 300 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności wątroby”
„U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej oraz u dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę.”
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg*: „Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* Dawka początkowa Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki)”
Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli
„Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych) Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Dawkę tę należy zwiększyć po tygodniu do wstępnej dawki terapeutycznej, która wynosi 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Leczenie lakozamidem można rozpocząć również od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) na podstawie oceny lekarza dotyczącej wymaganego obniżenia liczby napadów w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.”Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg
„Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg Dawka jest ustalana w zale żno ści od masy ciała. Z tego powodu zaleca się rozpoczęcie leczenia od syropu, a następnie zmianę na tabletki w razie potrzeby. W przypadku przepisywania syropu dawkę należy podawać w jednostkach objętości (mL), a nie w jednostkach masy (mg).”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych ani u dzieci w wieku poniżej 2 lat w leczeniu napadów częś ciowych ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tych grupach wiekowych.”- dawkowanie: „Zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „Po jednym tygodniu należy ją zwiększyć do wstępnej dawki terapeutycznej wynoszącej 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „W zale żno ści od odpowiedzi na leczenie i tolerancji dawkę podtrzymującą można dalej zwiększać o 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych.”
dawkowanie
„W razie konieczności przerwania stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe redukowanie dawki, obejmujące cotygodniowe zmniejszanie dawki o 4 mg/kg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi poniżej 50 kg) lub 200 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/dobę lub ≥300 mg/dobę.”- dawkowanie: „Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie 2 mg/kg/dobę lub 100 mg/dobę, jeżeli istnieją ku temu wskazania medyczne.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
„Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy brać pod uwagę związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego przy jednoczesnym zwiększeniu wartości AUC (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek” oraz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób w podeszłym wieku, w szczególności z wykorzystaniem dawek większych niż 400 mg/dobę są ograniczone (patrz punkty 4.4; 4.8 i 5.1).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Lakozamid przenika do mleka matki u ludzi. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lakozamidem. Płodność Nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na płodność lub reprodukcje samic ani samców szczurów po podaniu dawek, po których ekspozycja na lakozamid (AUC) była mniej niż dwa razy większa od ekspozycji na lakozamid (AUC) u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lakozamid można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można wykluczyć działania farmakodynamicznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg oraz dorośli | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) albo 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) Terapia wspomagająca: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) | 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) Terapia wspomagająca: do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) |
| Alternatywna dawka początkowa* (jeśli dotyczy): pojedyncza dawka nasycająca 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) | ||
| *Dawkę nasycającą można zastosować u pacjentów w sytuacjach, gdy lekarz uzna, że uzasadnione jest szybkie uzyskanie stężenia lakozamidu w stanie stacjonarnym w osoczu i efektu terapeutycznego. Należy ją podawać pod nadzorem lekarza, uwzględniając możliwość zwiększonej częstości występowania ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 4.8). Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia i terapia wspomagająca: 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) | 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <40 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥40 kg do <50 kg |
| Terapia wspomagająca: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <20 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥20 kg do <30 kg - do 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥30 kg do <50 kg | ||
| * Dzieci o masie ciała poniżej 50 kg powinny rozpocząć leczenie od produktu Trelema 10 mg/mL syrop. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w wielu wskazaniach
opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych wykazała również niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania
zwiększonego ryzyka w przypadku lakozamidu. Dlatego należy obserwować pacjentów pod kątem
oznak myśli i zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom
(i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po
pomoc medyczną (patrz punkt 4.8).
Rytm serca i przewodzenie
W badaniach klinicznych z lakozamidem obserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR.
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, takimi jak
rozpoznane zaburzenia przewodzenia lub, ciężkie choroby serca (np. niedokrwienie/zawał mięśnia
sercowego, niewydolność serca strukturalna choroba serca lub kanałopatia sodowa) lub u pacjentów
przyjmujących leki wpływające na przewodnictwo serca, w tym leki przeciwarytmiczne i
przeciwpadaczkowe produkty lecznicze blokujące kanały sodowe (patrz punkt 4.5) jak również u
pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozważyć badanie EKG przed zwiększeniem
dawki lakozamidu powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u pacjentów z padaczką nie opisywano
przypadków migotania i trzepotania przedsionków; jednak obydwa działania zgłaszano w badaniach
otwartych dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie bloku przedsionkowo-komorowego
(AV) (w tym bloku AV pierwszego i drugiego stopnia). U pacjentów ze stanami proarytmicznymi
odnotowano tachyarytmie komorową. W rzadkich przypadkach zdarzenia te prowadziły do asystolii,
zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
Należy poinformować pacjentów o objawach zaburzenia rytmu serca (np. powolny nagły lub
nieregularny puls, kołatanie serca, duszność , uczucie oszołomienia, omdlenia). Należy poinformować
pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów.
Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego)
Stosowanie lakozamidu wiązało się z występowaniem zawrotów głowy, co może zwiększyć częstość
przypadkowych urazów i upadków. Z tego względu, należy zalecić pacjentom zachowanie
ostro żno ści, dopóki nie poznają możliwych działań produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
Mo żliwo ść wystąpienia nowych lub zaostrzenia już występujących napadów mioklonicznych
Wystąpienie lub zaostrzenie napadów mioklonicznych zgłaszano zarówno u pacjentów dorosłych, jak
i pacjentów pediatrycznych z PGTCS, szczególnie podczas dostosowywania dawki. U pacjentów z
więcej niż jednym rodzajem napadów obserwowane korzyści z kontroli jednego rodzaju napadów
należy rozważyć względem wszelkich stwierdzanych zaostrzeń innego rodzaju napadów.
Mo żliwo ść pogorszenia stanu klinicznego wyrażonego w zapisie elektroencefalograficznym w
określonych zespołach padaczkowych wieku dziecięcego.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lakozamidu u dzieci z zespołami
padaczkowymi, w których współistnieją napady padaczkowe ogniskowe oraz uogólnione.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych produktami o znanym działaniu
wydłu żaj ącym odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi blokującymi kanały
sodowe) oraz u pacjentów leczonych przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi . Analiza podgrup
w badaniach klinicznych nie wykazała jednak dalszego wydłużania odstępu PR u pacjentów, którym
podawano jednocześnie karbamazepinę lub lamotryginę.
Dane z badań in vitro
Dane sugerują, że lakozamid ma niski potencjał do wywoływania interakcji. Badania in vitro
wskazują, że lakozamid w stęż eniach w osoczu obserwowanych w badaniach klinicznych nie indukuje
aktywności enzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C9 oraz nie hamuje CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6,
CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1. Badanie in vitro wykazało, że glikoproteina P nie
transportuje lakozamidu w jelicie. Dane z badań in vitro wskazują, że enzymy CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4 są zdolne do katalizowania powstawania metabolitu O-desmetylowego.
Dane z badań in vivo
Lakozamid nie hamuje ani nie indukuje enzymu CYP2C19 ani CYP3A4 w stopniu istotnym
klinicznie. Lakozamid nie wpłynął na AUC midazolamu (metabolizowanego przez CYP3A4,
lakozamid podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), ale C max midazolamu nieznacznie
zwiększyło się (30%). Lakozamid nie wpływał na farmakokinetykę omeprazolu (metabolizowanego
przez CYP2C19 i CYP3A4, lakozamid podawany w dawce 300 mg dwa razy na dobę).
Omeprazol (40 mg raz na dobę), inhibitor CYP2C19, nie zwiększał w sposób istotny klinicznie
ekspozycji układowej na lakozamid. Dlatego, jest mało prawdopodobne, aby umiarkowane inhibitory
CYP2C19 wpływały w sposób istotny klinicznie na ekspozycję układową na lakozamid.
Zaleca się zachowanie ostro żno ści w trakcie jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP2C9
(np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą
prowadzić do zwiększonego ogólnego narażenia na lakozamid. Interakcji tego typu nie wykazano w
badaniach in vivo , jednak są one prawdopodobne na podstawie danych z badań in vitro .
Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum) mogą umiarkowanie zmniejszać ekspozycję układową na lakozamid. Dlatego, należy
zachować ostro żno ść podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi induktorami enzymów.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
W badaniach interakcji lakozamid nie wykazywał istotnego wpływu na stężenie karbamazepiny i
kwasu walproinowego w osoczu. Karbamazepina i kwas walproinowy nie wykazywały istotnego
wpływu na stężenie lakozamidu w osoczu. Analizy farmakokinetyczne w populacji w różnych
grupach wiekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie innych przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, o których wiadomo, że indukują enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital w
różnych dawkach) zmniejsza ekspozycję systemową na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
Doustne środki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji nie zaobserwowano istotnych klinicznie oddziaływań między lakozamidem i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi: etynyloestradiolem i lewonorgestrelem. Stężenia
progesteronu nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych.
Inne
Badania interakcji wykazały, że lakozamid nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny. Nie
zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między lakozamidem i metforminą. Jednoczesne
podawanie warfaryny z lakozamidem nie powoduje istotnych klinicznie zmian farmakokinetyki oraz
farmakodynamiki warfaryny.
Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można
wykluczyć działania farmakodynamicznego.
Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu, poniżej 15%. Dlatego, uważa się, że
znaczące klinicznie interakcje z innymi produktami leczniczymi, zachodzące w mechanizmie
wypierania z miejsc wiązania z białkami osocza, są mało prawdopodobne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W oparciu o zbiorczą analizę danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących
leczenia wspomagającego 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów z grupy
przyjmującej lakozamid oraz 35,2% pacjentów z grupy przyjmującej placebo zgłosiło co najmniej 1
działanie niepożądane.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) podczas leczenia lakozamidem były:
zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie
objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego. Niektóre były zależne od dawki i można było je
złagodzić zmniejszając dawkę. Częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się
z upływem czasu.
We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek przerwania leczenia z powodu
działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 1,6% u pacjentów
otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerywania
leczenia lakozamidem były zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego).
Występowanie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty
głowy, może być częstsze po podaniu dawki nasycającej.
8
Na podstawie analizy danych z badania klinicznego mającego na celu wykazanie co najmniej
równoważnej skuteczności (ang. non-inferiority) monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (ang. controlled release, CR), ustalono, że
najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy.
Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u
pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu zgłaszany w badaniu przeprowadzonym z udziałem
pacjentów w wieku czterech lat i starszych z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-
klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (ang. primary generalised tonic-clonic seizures, PGTCS) był
zgodny z profilem bezpieczeństwa przedstawionym w zbiorczej analizie danych z badań klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami
niepożądanymi zgłaszanymi u pacjentów z PGTCS były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo) i ataksja (3,3% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo). Najczęściej zgłaszanymi
działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
prowadzącymi do przerwania stosowania lakozamidu były zawroty głowy i myśli samobójcze.
Wskaźnik przerwania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych wynosił 9,1% w grupie
przyjmującej lakozamid i 4,1% w grupie przyjmującej placebo.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia częstości występowania działań niepożądanych, które zgłaszano w
badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Częstości zdefiniowano w następujący
sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do <
1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W
obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.
Częstość nieznana: Agranulocytoza(1)
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1)
Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2)
Często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1)
Niezbyt często: Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1)
Bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy
Często: Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia
Niezbyt często: Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy
Częstość nieznana: Drgawki
psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie
euforyczny(1)
Zaburzenia
psychotyczne(1)
Próby
samobójcze(1)
Myśli
samobójcze(1)
Omamy(1)
nerwowego (opśorocdhkoodwzeengioa) mAtiaokksljoan iczne Zkoaobrudryzennaicaj i
Ból głowy Zaburzenia Dyskinezy
równowagi
Zaburzenia
9
Często: pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja
Bardzo często: Podwójne widzenie
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne
Niezbyt często: Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2)
Częstość nieznana: Tachyarytmia komorowa(1)
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka
Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1)
Często: Świąd Wysypka(1)
Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
Częstość nieznana: Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Często: Bolesne skurcze mięśni
Często: Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak
bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
Szumy uszne
Zaburzenia serca Blok Tachyarytmia
przedsionkowo- komorowa(1)
komorowy(1,2)
Bradykardia(1,2)
Migotanie
przedsionków(1,2)
Trzepotanie
przedsionków(1,2)
oł dka i jelit ZWazpdaęrcciiae
Niestrawność
Suchość w
ustach
Biegunka
Zwiększona
aktywność
enzymów
wątrobowych (>2 x
Górna Granica
Normy)(1)
tkanki podskórnej Wysypka nPaockzryznyiwokruac(1h) owy JMoharntswoincaa
toksyczno-
rozpływna
naskórka(1)
Zaburzenia Bolesne skurcze
mięśniowo- mięśni
szkieletowe i
tkanki łącznej
Zaburzenia ogólne Zaburzenia
i stany w miejscu chodu
podania Astenia
Zmęczenie
Drażliwość
Uczucie jak
10
zabiegach sSktłóurcyz enia
(1)Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
(2)Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”
(3)Zgłaszanie w ramach badań nad PGTCS.
Opis wybranych działań niepożądanych
Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR. Mogą wystąpić
działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok przedsionkowo-komorowy,
omdlenia, bradykardia). W badaniach klinicznych terapii wspomagającej wśród pacjentów z padaczką
niezbyt często zgłaszano dla lakozamidu w dawce 200 mg, 400 mg, 600 mg lub dla placebo
występowanie działań niepożądanych w postaci bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego
stopnia, odpowiednio: 0,7%, 0%, 0,5% oraz 0%. W badaniach tych nie stwierdzano bloku
przedsionkowo-komorowego drugiego ani wyższego stopnia. Jednak po wprowadzeniu do obrotu,
zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia w związku z
leczeniem lakozamidem. W badaniu klinicznym monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny CR, wydłużenie odstępu PR w obu grupach było porównywalne.
Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego
występowały niezbyt często, a ich częstość w grupie chorych na padaczkę leczonych lakozamidem
(n = 944) (0,1%) i otrzymujących placebo (n = 364) (0,3%) była podobna. W badaniu klinicznym
monoterapii, w którym porównywano stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR, omdlenia
wystąpiły u 7/444 (1,6%) pacjentów leczonych lakozamidem oraz u 1/442 (0,2%) pacjentów
otrzymujących karbamazepinę CR.
W krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania
przedsionków; jednak obydwa działania opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz
po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi
napadami padaczkowymi przyjmujących jednocześnie od 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT
do ≥ 3x Górna Granica Normy (GGN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid
i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.
Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (tzw. wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
narządowymi, zespół DRESS) u pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami
leczniczymi. Reakcje te różnią się w zakresie objawów, jednak zazwyczaj występuje gorączka oraz
wysypka i mogą dotyczyć udziału różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia
wielonarządowej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać leczenie lakozamidem.
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą
placebo (255 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat oraz 343 pacjentów w wieku od 4 lat
do mniej niż 17 lat) i badaniach otwartych (847 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do maksymalnie 18
lat) w terapii wspomagającej u pacjentów pediatrycznych z napadami częściowymi był zgodny z
profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. Stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2
lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych. U dzieci i młodzieży
zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane: gorączka, zapalenie nosogardła,
11
zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. U dzieci i młodzieży zgłaszano
występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).
Osoby w podeszłym wieku
W badaniu monoterapii, porównującym stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR,
rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65. roku życia) wydawały się podobne do obserwowanych u pacjentów w wieku poniżej 65
lat. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej
zgłaszano upadki, biegunkę i drżenia (różnica ≥5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym
dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi
dorosłymi, był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W grupie leczonej
lakozamidem wystąpił on u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych
dorosłych. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła
21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych w grupie
leczonej lakozamidem. Różnice obserwowane pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku a młodszymi
dorosłymi były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Lacosamidum 100 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna Hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona Hydroksypropyloceluloza Celuloza mikrokrystaliczna; krzemowana Krospowidon Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Alkohol poliwinylowy Makrogol 3350 Tytanu dwutlenek (E 171) Talk 50 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); 100 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172) 150 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172) 200 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
Trelema, 50 mg, tabletki powlekane Ró żowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 10,3 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 100 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 13,1 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 150 mg, tabletki powlekane Brązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 15,1 mm, z linia podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 200 mg, tabletki powlekane Niebieskie, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 16,5 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lakozamid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie lakozamidem wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia. W związku z tym, należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych, dopóki nie przekonają się, jak lakozamid wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy; Podwójne widzenie; Nudności
- często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1); Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia; pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja; Niewyraźne widzenie; Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne; Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka; Świąd Wysypka(1); Bolesne skurcze mięśni; Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
- niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1); Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1); Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy; Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2); Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1); Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
- częstość nieznana: Agranulocytoza(1); Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2); Drgawki psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie euforyczny(1); Tachyarytmia komorowa(1); Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
źródło: „Zalecany sposób dawkowania u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat przedstawiono w poniższej tabeli.” · ChPL, pkt 4.2
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 10 kg do poniżej 40 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 5 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 40 kg do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę).” - 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„Ze względu na zwiększony w porównaniu do dorosłych klirens, u dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała od 20 do poniżej 30 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę), a u dzieci o masie ciała od 30 do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę), chociaż w badaniach prowadzonych metodą otwartej próby (patrz punkty 4.8 i 5.2) u niewielkiej liczby dzieci z tej drugiej grupy stosowano dawkę do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
„U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej oraz u dorosłych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana jest maksymalna dawka dobowa wynosząca 250 mg/dobę i należy zachować ostro żno ść podczas ustalania dawki.” - 300 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności wątroby”
„U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej oraz u dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę.”
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg*: „Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* Dawka początkowa Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki)”
Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli
„Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych) Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Dawkę tę należy zwiększyć po tygodniu do wstępnej dawki terapeutycznej, która wynosi 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Leczenie lakozamidem można rozpocząć również od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) na podstawie oceny lekarza dotyczącej wymaganego obniżenia liczby napadów w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.”Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg
„Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg Dawka jest ustalana w zale żno ści od masy ciała. Z tego powodu zaleca się rozpoczęcie leczenia od syropu, a następnie zmianę na tabletki w razie potrzeby. W przypadku przepisywania syropu dawkę należy podawać w jednostkach objętości (mL), a nie w jednostkach masy (mg).”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych ani u dzieci w wieku poniżej 2 lat w leczeniu napadów częś ciowych ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tych grupach wiekowych.”- dawkowanie: „Zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „Po jednym tygodniu należy ją zwiększyć do wstępnej dawki terapeutycznej wynoszącej 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „W zale żno ści od odpowiedzi na leczenie i tolerancji dawkę podtrzymującą można dalej zwiększać o 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych.”
dawkowanie
„W razie konieczności przerwania stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe redukowanie dawki, obejmujące cotygodniowe zmniejszanie dawki o 4 mg/kg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi poniżej 50 kg) lub 200 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/dobę lub ≥300 mg/dobę.”- dawkowanie: „Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie 2 mg/kg/dobę lub 100 mg/dobę, jeżeli istnieją ku temu wskazania medyczne.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
„Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy brać pod uwagę związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego przy jednoczesnym zwiększeniu wartości AUC (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek” oraz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób w podeszłym wieku, w szczególności z wykorzystaniem dawek większych niż 400 mg/dobę są ograniczone (patrz punkty 4.4; 4.8 i 5.1).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Lakozamid przenika do mleka matki u ludzi. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lakozamidem. Płodność Nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na płodność lub reprodukcje samic ani samców szczurów po podaniu dawek, po których ekspozycja na lakozamid (AUC) była mniej niż dwa razy większa od ekspozycji na lakozamid (AUC) u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lakozamid można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można wykluczyć działania farmakodynamicznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg oraz dorośli | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) albo 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) Terapia wspomagająca: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) | 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) Terapia wspomagająca: do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) |
| Alternatywna dawka początkowa* (jeśli dotyczy): pojedyncza dawka nasycająca 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) | ||
| *Dawkę nasycającą można zastosować u pacjentów w sytuacjach, gdy lekarz uzna, że uzasadnione jest szybkie uzyskanie stężenia lakozamidu w stanie stacjonarnym w osoczu i efektu terapeutycznego. Należy ją podawać pod nadzorem lekarza, uwzględniając możliwość zwiększonej częstości występowania ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 4.8). Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia i terapia wspomagająca: 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) | 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <40 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥40 kg do <50 kg |
| Terapia wspomagająca: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <20 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥20 kg do <30 kg - do 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥30 kg do <50 kg | ||
| * Dzieci o masie ciała poniżej 50 kg powinny rozpocząć leczenie od produktu Trelema 10 mg/mL syrop. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w wielu wskazaniach
opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych wykazała również niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania
zwiększonego ryzyka w przypadku lakozamidu. Dlatego należy obserwować pacjentów pod kątem
oznak myśli i zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom
(i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po
pomoc medyczną (patrz punkt 4.8).
Rytm serca i przewodzenie
W badaniach klinicznych z lakozamidem obserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR.
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, takimi jak
rozpoznane zaburzenia przewodzenia lub, ciężkie choroby serca (np. niedokrwienie/zawał mięśnia
sercowego, niewydolność serca strukturalna choroba serca lub kanałopatia sodowa) lub u pacjentów
przyjmujących leki wpływające na przewodnictwo serca, w tym leki przeciwarytmiczne i
przeciwpadaczkowe produkty lecznicze blokujące kanały sodowe (patrz punkt 4.5) jak również u
pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozważyć badanie EKG przed zwiększeniem
dawki lakozamidu powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u pacjentów z padaczką nie opisywano
przypadków migotania i trzepotania przedsionków; jednak obydwa działania zgłaszano w badaniach
otwartych dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie bloku przedsionkowo-komorowego
(AV) (w tym bloku AV pierwszego i drugiego stopnia). U pacjentów ze stanami proarytmicznymi
odnotowano tachyarytmie komorową. W rzadkich przypadkach zdarzenia te prowadziły do asystolii,
zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
Należy poinformować pacjentów o objawach zaburzenia rytmu serca (np. powolny nagły lub
nieregularny puls, kołatanie serca, duszność , uczucie oszołomienia, omdlenia). Należy poinformować
pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów.
Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego)
Stosowanie lakozamidu wiązało się z występowaniem zawrotów głowy, co może zwiększyć częstość
przypadkowych urazów i upadków. Z tego względu, należy zalecić pacjentom zachowanie
ostro żno ści, dopóki nie poznają możliwych działań produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
Mo żliwo ść wystąpienia nowych lub zaostrzenia już występujących napadów mioklonicznych
Wystąpienie lub zaostrzenie napadów mioklonicznych zgłaszano zarówno u pacjentów dorosłych, jak
i pacjentów pediatrycznych z PGTCS, szczególnie podczas dostosowywania dawki. U pacjentów z
więcej niż jednym rodzajem napadów obserwowane korzyści z kontroli jednego rodzaju napadów
należy rozważyć względem wszelkich stwierdzanych zaostrzeń innego rodzaju napadów.
Mo żliwo ść pogorszenia stanu klinicznego wyrażonego w zapisie elektroencefalograficznym w
określonych zespołach padaczkowych wieku dziecięcego.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lakozamidu u dzieci z zespołami
padaczkowymi, w których współistnieją napady padaczkowe ogniskowe oraz uogólnione.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych produktami o znanym działaniu
wydłu żaj ącym odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi blokującymi kanały
sodowe) oraz u pacjentów leczonych przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi . Analiza podgrup
w badaniach klinicznych nie wykazała jednak dalszego wydłużania odstępu PR u pacjentów, którym
podawano jednocześnie karbamazepinę lub lamotryginę.
Dane z badań in vitro
Dane sugerują, że lakozamid ma niski potencjał do wywoływania interakcji. Badania in vitro
wskazują, że lakozamid w stęż eniach w osoczu obserwowanych w badaniach klinicznych nie indukuje
aktywności enzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C9 oraz nie hamuje CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6,
CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1. Badanie in vitro wykazało, że glikoproteina P nie
transportuje lakozamidu w jelicie. Dane z badań in vitro wskazują, że enzymy CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4 są zdolne do katalizowania powstawania metabolitu O-desmetylowego.
Dane z badań in vivo
Lakozamid nie hamuje ani nie indukuje enzymu CYP2C19 ani CYP3A4 w stopniu istotnym
klinicznie. Lakozamid nie wpłynął na AUC midazolamu (metabolizowanego przez CYP3A4,
lakozamid podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), ale C max midazolamu nieznacznie
zwiększyło się (30%). Lakozamid nie wpływał na farmakokinetykę omeprazolu (metabolizowanego
przez CYP2C19 i CYP3A4, lakozamid podawany w dawce 300 mg dwa razy na dobę).
Omeprazol (40 mg raz na dobę), inhibitor CYP2C19, nie zwiększał w sposób istotny klinicznie
ekspozycji układowej na lakozamid. Dlatego, jest mało prawdopodobne, aby umiarkowane inhibitory
CYP2C19 wpływały w sposób istotny klinicznie na ekspozycję układową na lakozamid.
Zaleca się zachowanie ostro żno ści w trakcie jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP2C9
(np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą
prowadzić do zwiększonego ogólnego narażenia na lakozamid. Interakcji tego typu nie wykazano w
badaniach in vivo , jednak są one prawdopodobne na podstawie danych z badań in vitro .
Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum) mogą umiarkowanie zmniejszać ekspozycję układową na lakozamid. Dlatego, należy
zachować ostro żno ść podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi induktorami enzymów.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
W badaniach interakcji lakozamid nie wykazywał istotnego wpływu na stężenie karbamazepiny i
kwasu walproinowego w osoczu. Karbamazepina i kwas walproinowy nie wykazywały istotnego
wpływu na stężenie lakozamidu w osoczu. Analizy farmakokinetyczne w populacji w różnych
grupach wiekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie innych przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, o których wiadomo, że indukują enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital w
różnych dawkach) zmniejsza ekspozycję systemową na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
Doustne środki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji nie zaobserwowano istotnych klinicznie oddziaływań między lakozamidem i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi: etynyloestradiolem i lewonorgestrelem. Stężenia
progesteronu nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych.
Inne
Badania interakcji wykazały, że lakozamid nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny. Nie
zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między lakozamidem i metforminą. Jednoczesne
podawanie warfaryny z lakozamidem nie powoduje istotnych klinicznie zmian farmakokinetyki oraz
farmakodynamiki warfaryny.
Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można
wykluczyć działania farmakodynamicznego.
Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu, poniżej 15%. Dlatego, uważa się, że
znaczące klinicznie interakcje z innymi produktami leczniczymi, zachodzące w mechanizmie
wypierania z miejsc wiązania z białkami osocza, są mało prawdopodobne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W oparciu o zbiorczą analizę danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących
leczenia wspomagającego 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów z grupy
przyjmującej lakozamid oraz 35,2% pacjentów z grupy przyjmującej placebo zgłosiło co najmniej 1
działanie niepożądane.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) podczas leczenia lakozamidem były:
zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie
objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego. Niektóre były zależne od dawki i można było je
złagodzić zmniejszając dawkę. Częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się
z upływem czasu.
We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek przerwania leczenia z powodu
działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 1,6% u pacjentów
otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerywania
leczenia lakozamidem były zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego).
Występowanie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty
głowy, może być częstsze po podaniu dawki nasycającej.
8
Na podstawie analizy danych z badania klinicznego mającego na celu wykazanie co najmniej
równoważnej skuteczności (ang. non-inferiority) monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (ang. controlled release, CR), ustalono, że
najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy.
Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u
pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu zgłaszany w badaniu przeprowadzonym z udziałem
pacjentów w wieku czterech lat i starszych z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-
klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (ang. primary generalised tonic-clonic seizures, PGTCS) był
zgodny z profilem bezpieczeństwa przedstawionym w zbiorczej analizie danych z badań klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami
niepożądanymi zgłaszanymi u pacjentów z PGTCS były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo) i ataksja (3,3% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo). Najczęściej zgłaszanymi
działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
prowadzącymi do przerwania stosowania lakozamidu były zawroty głowy i myśli samobójcze.
Wskaźnik przerwania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych wynosił 9,1% w grupie
przyjmującej lakozamid i 4,1% w grupie przyjmującej placebo.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia częstości występowania działań niepożądanych, które zgłaszano w
badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Częstości zdefiniowano w następujący
sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do <
1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W
obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.
Częstość nieznana: Agranulocytoza(1)
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1)
Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2)
Często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1)
Niezbyt często: Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1)
Bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy
Często: Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia
Niezbyt często: Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy
Częstość nieznana: Drgawki
psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie
euforyczny(1)
Zaburzenia
psychotyczne(1)
Próby
samobójcze(1)
Myśli
samobójcze(1)
Omamy(1)
nerwowego (opśorocdhkoodwzeengioa) mAtiaokksljoan iczne Zkoaobrudryzennaicaj i
Ból głowy Zaburzenia Dyskinezy
równowagi
Zaburzenia
9
Często: pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja
Bardzo często: Podwójne widzenie
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne
Niezbyt często: Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2)
Częstość nieznana: Tachyarytmia komorowa(1)
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka
Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1)
Często: Świąd Wysypka(1)
Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
Częstość nieznana: Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Często: Bolesne skurcze mięśni
Często: Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak
bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
Szumy uszne
Zaburzenia serca Blok Tachyarytmia
przedsionkowo- komorowa(1)
komorowy(1,2)
Bradykardia(1,2)
Migotanie
przedsionków(1,2)
Trzepotanie
przedsionków(1,2)
oł dka i jelit ZWazpdaęrcciiae
Niestrawność
Suchość w
ustach
Biegunka
Zwiększona
aktywność
enzymów
wątrobowych (>2 x
Górna Granica
Normy)(1)
tkanki podskórnej Wysypka nPaockzryznyiwokruac(1h) owy JMoharntswoincaa
toksyczno-
rozpływna
naskórka(1)
Zaburzenia Bolesne skurcze
mięśniowo- mięśni
szkieletowe i
tkanki łącznej
Zaburzenia ogólne Zaburzenia
i stany w miejscu chodu
podania Astenia
Zmęczenie
Drażliwość
Uczucie jak
10
zabiegach sSktłóurcyz enia
(1)Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
(2)Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”
(3)Zgłaszanie w ramach badań nad PGTCS.
Opis wybranych działań niepożądanych
Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR. Mogą wystąpić
działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok przedsionkowo-komorowy,
omdlenia, bradykardia). W badaniach klinicznych terapii wspomagającej wśród pacjentów z padaczką
niezbyt często zgłaszano dla lakozamidu w dawce 200 mg, 400 mg, 600 mg lub dla placebo
występowanie działań niepożądanych w postaci bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego
stopnia, odpowiednio: 0,7%, 0%, 0,5% oraz 0%. W badaniach tych nie stwierdzano bloku
przedsionkowo-komorowego drugiego ani wyższego stopnia. Jednak po wprowadzeniu do obrotu,
zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia w związku z
leczeniem lakozamidem. W badaniu klinicznym monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny CR, wydłużenie odstępu PR w obu grupach było porównywalne.
Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego
występowały niezbyt często, a ich częstość w grupie chorych na padaczkę leczonych lakozamidem
(n = 944) (0,1%) i otrzymujących placebo (n = 364) (0,3%) była podobna. W badaniu klinicznym
monoterapii, w którym porównywano stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR, omdlenia
wystąpiły u 7/444 (1,6%) pacjentów leczonych lakozamidem oraz u 1/442 (0,2%) pacjentów
otrzymujących karbamazepinę CR.
W krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania
przedsionków; jednak obydwa działania opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz
po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi
napadami padaczkowymi przyjmujących jednocześnie od 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT
do ≥ 3x Górna Granica Normy (GGN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid
i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.
Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (tzw. wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
narządowymi, zespół DRESS) u pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami
leczniczymi. Reakcje te różnią się w zakresie objawów, jednak zazwyczaj występuje gorączka oraz
wysypka i mogą dotyczyć udziału różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia
wielonarządowej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać leczenie lakozamidem.
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą
placebo (255 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat oraz 343 pacjentów w wieku od 4 lat
do mniej niż 17 lat) i badaniach otwartych (847 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do maksymalnie 18
lat) w terapii wspomagającej u pacjentów pediatrycznych z napadami częściowymi był zgodny z
profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. Stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2
lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych. U dzieci i młodzieży
zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane: gorączka, zapalenie nosogardła,
11
zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. U dzieci i młodzieży zgłaszano
występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).
Osoby w podeszłym wieku
W badaniu monoterapii, porównującym stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR,
rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65. roku życia) wydawały się podobne do obserwowanych u pacjentów w wieku poniżej 65
lat. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej
zgłaszano upadki, biegunkę i drżenia (różnica ≥5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym
dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi
dorosłymi, był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W grupie leczonej
lakozamidem wystąpił on u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych
dorosłych. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła
21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych w grupie
leczonej lakozamidem. Różnice obserwowane pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku a młodszymi
dorosłymi były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Lacosamidum 150 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna Hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona Hydroksypropyloceluloza Celuloza mikrokrystaliczna; krzemowana Krospowidon Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Alkohol poliwinylowy Makrogol 3350 Tytanu dwutlenek (E 171) Talk 50 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); 100 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172) 150 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172) 200 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
Trelema, 50 mg, tabletki powlekane Ró żowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 10,3 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 100 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 13,1 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 150 mg, tabletki powlekane Brązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 15,1 mm, z linia podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 200 mg, tabletki powlekane Niebieskie, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 16,5 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lakozamid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie lakozamidem wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia. W związku z tym, należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych, dopóki nie przekonają się, jak lakozamid wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy; Podwójne widzenie; Nudności
- często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1); Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia; pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja; Niewyraźne widzenie; Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne; Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka; Świąd Wysypka(1); Bolesne skurcze mięśni; Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
- niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1); Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1); Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy; Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2); Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1); Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
- częstość nieznana: Agranulocytoza(1); Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2); Drgawki psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie euforyczny(1); Tachyarytmia komorowa(1); Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
źródło: „Zalecany sposób dawkowania u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat przedstawiono w poniższej tabeli.” · ChPL, pkt 4.2
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 10 kg do poniżej 40 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 5 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 40 kg do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę).” - 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„Ze względu na zwiększony w porównaniu do dorosłych klirens, u dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała od 20 do poniżej 30 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę), a u dzieci o masie ciała od 30 do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę), chociaż w badaniach prowadzonych metodą otwartej próby (patrz punkty 4.8 i 5.2) u niewielkiej liczby dzieci z tej drugiej grupy stosowano dawkę do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
„U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej oraz u dorosłych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana jest maksymalna dawka dobowa wynosząca 250 mg/dobę i należy zachować ostro żno ść podczas ustalania dawki.” - 300 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności wątroby”
„U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej oraz u dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę.”
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg*: „Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* Dawka początkowa Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki)”
Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli
„Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych) Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Dawkę tę należy zwiększyć po tygodniu do wstępnej dawki terapeutycznej, która wynosi 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Leczenie lakozamidem można rozpocząć również od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) na podstawie oceny lekarza dotyczącej wymaganego obniżenia liczby napadów w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.”Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg
„Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg Dawka jest ustalana w zale żno ści od masy ciała. Z tego powodu zaleca się rozpoczęcie leczenia od syropu, a następnie zmianę na tabletki w razie potrzeby. W przypadku przepisywania syropu dawkę należy podawać w jednostkach objętości (mL), a nie w jednostkach masy (mg).”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych ani u dzieci w wieku poniżej 2 lat w leczeniu napadów częś ciowych ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tych grupach wiekowych.”- dawkowanie: „Zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „Po jednym tygodniu należy ją zwiększyć do wstępnej dawki terapeutycznej wynoszącej 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „W zale żno ści od odpowiedzi na leczenie i tolerancji dawkę podtrzymującą można dalej zwiększać o 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych.”
dawkowanie
„W razie konieczności przerwania stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe redukowanie dawki, obejmujące cotygodniowe zmniejszanie dawki o 4 mg/kg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi poniżej 50 kg) lub 200 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/dobę lub ≥300 mg/dobę.”- dawkowanie: „Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie 2 mg/kg/dobę lub 100 mg/dobę, jeżeli istnieją ku temu wskazania medyczne.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
„Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy brać pod uwagę związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego przy jednoczesnym zwiększeniu wartości AUC (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek” oraz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób w podeszłym wieku, w szczególności z wykorzystaniem dawek większych niż 400 mg/dobę są ograniczone (patrz punkty 4.4; 4.8 i 5.1).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Lakozamid przenika do mleka matki u ludzi. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lakozamidem. Płodność Nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na płodność lub reprodukcje samic ani samców szczurów po podaniu dawek, po których ekspozycja na lakozamid (AUC) była mniej niż dwa razy większa od ekspozycji na lakozamid (AUC) u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lakozamid można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można wykluczyć działania farmakodynamicznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg oraz dorośli | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) albo 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) Terapia wspomagająca: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) | 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) Terapia wspomagająca: do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) |
| Alternatywna dawka początkowa* (jeśli dotyczy): pojedyncza dawka nasycająca 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) | ||
| *Dawkę nasycającą można zastosować u pacjentów w sytuacjach, gdy lekarz uzna, że uzasadnione jest szybkie uzyskanie stężenia lakozamidu w stanie stacjonarnym w osoczu i efektu terapeutycznego. Należy ją podawać pod nadzorem lekarza, uwzględniając możliwość zwiększonej częstości występowania ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 4.8). Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia i terapia wspomagająca: 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) | 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <40 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥40 kg do <50 kg |
| Terapia wspomagająca: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <20 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥20 kg do <30 kg - do 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥30 kg do <50 kg | ||
| * Dzieci o masie ciała poniżej 50 kg powinny rozpocząć leczenie od produktu Trelema 10 mg/mL syrop. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w wielu wskazaniach
opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych wykazała również niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania
zwiększonego ryzyka w przypadku lakozamidu. Dlatego należy obserwować pacjentów pod kątem
oznak myśli i zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom
(i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po
pomoc medyczną (patrz punkt 4.8).
Rytm serca i przewodzenie
W badaniach klinicznych z lakozamidem obserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR.
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, takimi jak
rozpoznane zaburzenia przewodzenia lub, ciężkie choroby serca (np. niedokrwienie/zawał mięśnia
sercowego, niewydolność serca strukturalna choroba serca lub kanałopatia sodowa) lub u pacjentów
przyjmujących leki wpływające na przewodnictwo serca, w tym leki przeciwarytmiczne i
przeciwpadaczkowe produkty lecznicze blokujące kanały sodowe (patrz punkt 4.5) jak również u
pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozważyć badanie EKG przed zwiększeniem
dawki lakozamidu powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u pacjentów z padaczką nie opisywano
przypadków migotania i trzepotania przedsionków; jednak obydwa działania zgłaszano w badaniach
otwartych dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie bloku przedsionkowo-komorowego
(AV) (w tym bloku AV pierwszego i drugiego stopnia). U pacjentów ze stanami proarytmicznymi
odnotowano tachyarytmie komorową. W rzadkich przypadkach zdarzenia te prowadziły do asystolii,
zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
Należy poinformować pacjentów o objawach zaburzenia rytmu serca (np. powolny nagły lub
nieregularny puls, kołatanie serca, duszność , uczucie oszołomienia, omdlenia). Należy poinformować
pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów.
Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego)
Stosowanie lakozamidu wiązało się z występowaniem zawrotów głowy, co może zwiększyć częstość
przypadkowych urazów i upadków. Z tego względu, należy zalecić pacjentom zachowanie
ostro żno ści, dopóki nie poznają możliwych działań produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
Mo żliwo ść wystąpienia nowych lub zaostrzenia już występujących napadów mioklonicznych
Wystąpienie lub zaostrzenie napadów mioklonicznych zgłaszano zarówno u pacjentów dorosłych, jak
i pacjentów pediatrycznych z PGTCS, szczególnie podczas dostosowywania dawki. U pacjentów z
więcej niż jednym rodzajem napadów obserwowane korzyści z kontroli jednego rodzaju napadów
należy rozważyć względem wszelkich stwierdzanych zaostrzeń innego rodzaju napadów.
Mo żliwo ść pogorszenia stanu klinicznego wyrażonego w zapisie elektroencefalograficznym w
określonych zespołach padaczkowych wieku dziecięcego.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lakozamidu u dzieci z zespołami
padaczkowymi, w których współistnieją napady padaczkowe ogniskowe oraz uogólnione.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych produktami o znanym działaniu
wydłu żaj ącym odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi blokującymi kanały
sodowe) oraz u pacjentów leczonych przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi . Analiza podgrup
w badaniach klinicznych nie wykazała jednak dalszego wydłużania odstępu PR u pacjentów, którym
podawano jednocześnie karbamazepinę lub lamotryginę.
Dane z badań in vitro
Dane sugerują, że lakozamid ma niski potencjał do wywoływania interakcji. Badania in vitro
wskazują, że lakozamid w stęż eniach w osoczu obserwowanych w badaniach klinicznych nie indukuje
aktywności enzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C9 oraz nie hamuje CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6,
CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1. Badanie in vitro wykazało, że glikoproteina P nie
transportuje lakozamidu w jelicie. Dane z badań in vitro wskazują, że enzymy CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4 są zdolne do katalizowania powstawania metabolitu O-desmetylowego.
Dane z badań in vivo
Lakozamid nie hamuje ani nie indukuje enzymu CYP2C19 ani CYP3A4 w stopniu istotnym
klinicznie. Lakozamid nie wpłynął na AUC midazolamu (metabolizowanego przez CYP3A4,
lakozamid podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), ale C max midazolamu nieznacznie
zwiększyło się (30%). Lakozamid nie wpływał na farmakokinetykę omeprazolu (metabolizowanego
przez CYP2C19 i CYP3A4, lakozamid podawany w dawce 300 mg dwa razy na dobę).
Omeprazol (40 mg raz na dobę), inhibitor CYP2C19, nie zwiększał w sposób istotny klinicznie
ekspozycji układowej na lakozamid. Dlatego, jest mało prawdopodobne, aby umiarkowane inhibitory
CYP2C19 wpływały w sposób istotny klinicznie na ekspozycję układową na lakozamid.
Zaleca się zachowanie ostro żno ści w trakcie jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP2C9
(np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą
prowadzić do zwiększonego ogólnego narażenia na lakozamid. Interakcji tego typu nie wykazano w
badaniach in vivo , jednak są one prawdopodobne na podstawie danych z badań in vitro .
Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum) mogą umiarkowanie zmniejszać ekspozycję układową na lakozamid. Dlatego, należy
zachować ostro żno ść podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi induktorami enzymów.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
W badaniach interakcji lakozamid nie wykazywał istotnego wpływu na stężenie karbamazepiny i
kwasu walproinowego w osoczu. Karbamazepina i kwas walproinowy nie wykazywały istotnego
wpływu na stężenie lakozamidu w osoczu. Analizy farmakokinetyczne w populacji w różnych
grupach wiekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie innych przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, o których wiadomo, że indukują enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital w
różnych dawkach) zmniejsza ekspozycję systemową na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
Doustne środki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji nie zaobserwowano istotnych klinicznie oddziaływań między lakozamidem i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi: etynyloestradiolem i lewonorgestrelem. Stężenia
progesteronu nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych.
Inne
Badania interakcji wykazały, że lakozamid nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny. Nie
zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między lakozamidem i metforminą. Jednoczesne
podawanie warfaryny z lakozamidem nie powoduje istotnych klinicznie zmian farmakokinetyki oraz
farmakodynamiki warfaryny.
Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można
wykluczyć działania farmakodynamicznego.
Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu, poniżej 15%. Dlatego, uważa się, że
znaczące klinicznie interakcje z innymi produktami leczniczymi, zachodzące w mechanizmie
wypierania z miejsc wiązania z białkami osocza, są mało prawdopodobne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W oparciu o zbiorczą analizę danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących
leczenia wspomagającego 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów z grupy
przyjmującej lakozamid oraz 35,2% pacjentów z grupy przyjmującej placebo zgłosiło co najmniej 1
działanie niepożądane.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) podczas leczenia lakozamidem były:
zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie
objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego. Niektóre były zależne od dawki i można było je
złagodzić zmniejszając dawkę. Częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się
z upływem czasu.
We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek przerwania leczenia z powodu
działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 1,6% u pacjentów
otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerywania
leczenia lakozamidem były zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego).
Występowanie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty
głowy, może być częstsze po podaniu dawki nasycającej.
8
Na podstawie analizy danych z badania klinicznego mającego na celu wykazanie co najmniej
równoważnej skuteczności (ang. non-inferiority) monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (ang. controlled release, CR), ustalono, że
najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy.
Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u
pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu zgłaszany w badaniu przeprowadzonym z udziałem
pacjentów w wieku czterech lat i starszych z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-
klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (ang. primary generalised tonic-clonic seizures, PGTCS) był
zgodny z profilem bezpieczeństwa przedstawionym w zbiorczej analizie danych z badań klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami
niepożądanymi zgłaszanymi u pacjentów z PGTCS były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo) i ataksja (3,3% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo). Najczęściej zgłaszanymi
działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
prowadzącymi do przerwania stosowania lakozamidu były zawroty głowy i myśli samobójcze.
Wskaźnik przerwania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych wynosił 9,1% w grupie
przyjmującej lakozamid i 4,1% w grupie przyjmującej placebo.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia częstości występowania działań niepożądanych, które zgłaszano w
badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Częstości zdefiniowano w następujący
sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do <
1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W
obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.
Częstość nieznana: Agranulocytoza(1)
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1)
Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2)
Często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1)
Niezbyt często: Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1)
Bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy
Często: Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia
Niezbyt często: Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy
Częstość nieznana: Drgawki
psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie
euforyczny(1)
Zaburzenia
psychotyczne(1)
Próby
samobójcze(1)
Myśli
samobójcze(1)
Omamy(1)
nerwowego (opśorocdhkoodwzeengioa) mAtiaokksljoan iczne Zkoaobrudryzennaicaj i
Ból głowy Zaburzenia Dyskinezy
równowagi
Zaburzenia
9
Często: pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja
Bardzo często: Podwójne widzenie
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne
Niezbyt często: Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2)
Częstość nieznana: Tachyarytmia komorowa(1)
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka
Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1)
Często: Świąd Wysypka(1)
Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
Częstość nieznana: Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Często: Bolesne skurcze mięśni
Często: Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak
bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
Szumy uszne
Zaburzenia serca Blok Tachyarytmia
przedsionkowo- komorowa(1)
komorowy(1,2)
Bradykardia(1,2)
Migotanie
przedsionków(1,2)
Trzepotanie
przedsionków(1,2)
oł dka i jelit ZWazpdaęrcciiae
Niestrawność
Suchość w
ustach
Biegunka
Zwiększona
aktywność
enzymów
wątrobowych (>2 x
Górna Granica
Normy)(1)
tkanki podskórnej Wysypka nPaockzryznyiwokruac(1h) owy JMoharntswoincaa
toksyczno-
rozpływna
naskórka(1)
Zaburzenia Bolesne skurcze
mięśniowo- mięśni
szkieletowe i
tkanki łącznej
Zaburzenia ogólne Zaburzenia
i stany w miejscu chodu
podania Astenia
Zmęczenie
Drażliwość
Uczucie jak
10
zabiegach sSktłóurcyz enia
(1)Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
(2)Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”
(3)Zgłaszanie w ramach badań nad PGTCS.
Opis wybranych działań niepożądanych
Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR. Mogą wystąpić
działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok przedsionkowo-komorowy,
omdlenia, bradykardia). W badaniach klinicznych terapii wspomagającej wśród pacjentów z padaczką
niezbyt często zgłaszano dla lakozamidu w dawce 200 mg, 400 mg, 600 mg lub dla placebo
występowanie działań niepożądanych w postaci bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego
stopnia, odpowiednio: 0,7%, 0%, 0,5% oraz 0%. W badaniach tych nie stwierdzano bloku
przedsionkowo-komorowego drugiego ani wyższego stopnia. Jednak po wprowadzeniu do obrotu,
zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia w związku z
leczeniem lakozamidem. W badaniu klinicznym monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny CR, wydłużenie odstępu PR w obu grupach było porównywalne.
Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego
występowały niezbyt często, a ich częstość w grupie chorych na padaczkę leczonych lakozamidem
(n = 944) (0,1%) i otrzymujących placebo (n = 364) (0,3%) była podobna. W badaniu klinicznym
monoterapii, w którym porównywano stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR, omdlenia
wystąpiły u 7/444 (1,6%) pacjentów leczonych lakozamidem oraz u 1/442 (0,2%) pacjentów
otrzymujących karbamazepinę CR.
W krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania
przedsionków; jednak obydwa działania opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz
po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi
napadami padaczkowymi przyjmujących jednocześnie od 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT
do ≥ 3x Górna Granica Normy (GGN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid
i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.
Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (tzw. wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
narządowymi, zespół DRESS) u pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami
leczniczymi. Reakcje te różnią się w zakresie objawów, jednak zazwyczaj występuje gorączka oraz
wysypka i mogą dotyczyć udziału różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia
wielonarządowej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać leczenie lakozamidem.
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą
placebo (255 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat oraz 343 pacjentów w wieku od 4 lat
do mniej niż 17 lat) i badaniach otwartych (847 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do maksymalnie 18
lat) w terapii wspomagającej u pacjentów pediatrycznych z napadami częściowymi był zgodny z
profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. Stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2
lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych. U dzieci i młodzieży
zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane: gorączka, zapalenie nosogardła,
11
zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. U dzieci i młodzieży zgłaszano
występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).
Osoby w podeszłym wieku
W badaniu monoterapii, porównującym stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR,
rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65. roku życia) wydawały się podobne do obserwowanych u pacjentów w wieku poniżej 65
lat. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej
zgłaszano upadki, biegunkę i drżenia (różnica ≥5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym
dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi
dorosłymi, był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W grupie leczonej
lakozamidem wystąpił on u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych
dorosłych. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła
21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych w grupie
leczonej lakozamidem. Różnice obserwowane pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku a młodszymi
dorosłymi były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Lacosamidum 200 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna Hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona Hydroksypropyloceluloza Celuloza mikrokrystaliczna; krzemowana Krospowidon Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Alkohol poliwinylowy Makrogol 3350 Tytanu dwutlenek (E 171) Talk 50 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); 100 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172) 150 mg; tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172); żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172) 200 mg; tabletki powlekane: indygotyna (E 132) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
Trelema, 50 mg, tabletki powlekane Ró żowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 10,3 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 100 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 13,1 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 150 mg, tabletki powlekane Brązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 15,1 mm, z linia podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 200 mg, tabletki powlekane Niebieskie, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 16,5 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lakozamid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie lakozamidem wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia. W związku z tym, należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych, dopóki nie przekonają się, jak lakozamid wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy; Podwójne widzenie; Nudności
- często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1); Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia; pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja; Niewyraźne widzenie; Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne; Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka; Świąd Wysypka(1); Bolesne skurcze mięśni; Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
- niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1); Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1); Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy; Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2); Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1); Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
- częstość nieznana: Agranulocytoza(1); Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2); Drgawki psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie euforyczny(1); Tachyarytmia komorowa(1); Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
źródło: „Zalecany sposób dawkowania u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat przedstawiono w poniższej tabeli.” · ChPL, pkt 4.2
- stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 10 kg do poniżej 40 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 5 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała wynoszącej od 40 kg do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę).” - 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„Ze względu na zwiększony w porównaniu do dorosłych klirens, u dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg zalecana dawka maksymalna wynosi do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
„U dzieci o masie ciała od 20 do poniżej 30 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę), a u dzieci o masie ciała od 30 do poniżej 50 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę), chociaż w badaniach prowadzonych metodą otwartej próby (patrz punkty 4.8 i 5.2) u niewielkiej liczby dzieci z tej drugiej grupy stosowano dawkę do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę).” - 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
„U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej oraz u dorosłych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana jest maksymalna dawka dobowa wynosząca 250 mg/dobę i należy zachować ostro żno ść podczas ustalania dawki.” - 300 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności wątroby”
„U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej oraz u dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę.”
- 6 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych)”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg*: „Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* Dawka początkowa Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki)”
Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli
„Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych) Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Dawkę tę należy zwiększyć po tygodniu do wstępnej dawki terapeutycznej, która wynosi 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Leczenie lakozamidem można rozpocząć również od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) na podstawie oceny lekarza dotyczącej wymaganego obniżenia liczby napadów w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.”Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg
„Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg Dawka jest ustalana w zale żno ści od masy ciała. Z tego powodu zaleca się rozpoczęcie leczenia od syropu, a następnie zmianę na tabletki w razie potrzeby. W przypadku przepisywania syropu dawkę należy podawać w jednostkach objętości (mL), a nie w jednostkach masy (mg).”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych ani u dzieci w wieku poniżej 2 lat w leczeniu napadów częś ciowych ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tych grupach wiekowych.”- dawkowanie: „Zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „Po jednym tygodniu należy ją zwiększyć do wstępnej dawki terapeutycznej wynoszącej 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę).”
- dawkowanie: „W zale żno ści od odpowiedzi na leczenie i tolerancji dawkę podtrzymującą można dalej zwiększać o 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych.”
dawkowanie
„W razie konieczności przerwania stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe redukowanie dawki, obejmujące cotygodniowe zmniejszanie dawki o 4 mg/kg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi poniżej 50 kg) lub 200 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/dobę lub ≥300 mg/dobę.”- dawkowanie: „Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie 2 mg/kg/dobę lub 100 mg/dobę, jeżeli istnieją ku temu wskazania medyczne.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
„Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy brać pod uwagę związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego przy jednoczesnym zwiększeniu wartości AUC (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek” oraz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób w podeszłym wieku, w szczególności z wykorzystaniem dawek większych niż 400 mg/dobę są ograniczone (patrz punkty 4.4; 4.8 i 5.1).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Lakozamid przenika do mleka matki u ludzi. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lakozamidem. Płodność Nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na płodność lub reprodukcje samic ani samców szczurów po podaniu dawek, po których ekspozycja na lakozamid (AUC) była mniej niż dwa razy większa od ekspozycji na lakozamid (AUC) u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lakozamid można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można wykluczyć działania farmakodynamicznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg oraz dorośli | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) albo 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) Terapia wspomagająca: 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) | 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) Terapia wspomagająca: do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) |
| Alternatywna dawka początkowa* (jeśli dotyczy): pojedyncza dawka nasycająca 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) | ||
| *Dawkę nasycającą można zastosować u pacjentów w sytuacjach, gdy lekarz uzna, że uzasadnione jest szybkie uzyskanie stężenia lakozamidu w stanie stacjonarnym w osoczu i efektu terapeutycznego. Należy ją podawać pod nadzorem lekarza, uwzględniając możliwość zwiększonej częstości występowania ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 4.8). Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Dzieci w wieku od 2 lat i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg* | ||
|---|---|---|
| Dawka początkowa | Dostosowywanie (stopniowe zwiększanie dawki) | Zalecana dawka maksymalna |
| Monoterapia i terapia wspomagająca: 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) | 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) w odstępach tygodniowych | Monoterapia: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <40 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥40 kg do <50 kg |
| Terapia wspomagająca: - do 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥10 kg do <20 kg - do 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥20 kg do <30 kg - do 4 mg/kg dwa razy na dobę (8 mg/kg/dobę) u pacjentów o masie ciała od ≥30 kg do <50 kg | ||
| * Dzieci o masie ciała poniżej 50 kg powinny rozpocząć leczenie od produktu Trelema 10 mg/mL syrop. | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w wielu wskazaniach
opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych wykazała również niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania
zwiększonego ryzyka w przypadku lakozamidu. Dlatego należy obserwować pacjentów pod kątem
oznak myśli i zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom
(i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po
pomoc medyczną (patrz punkt 4.8).
Rytm serca i przewodzenie
W badaniach klinicznych z lakozamidem obserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR.
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, takimi jak
rozpoznane zaburzenia przewodzenia lub, ciężkie choroby serca (np. niedokrwienie/zawał mięśnia
sercowego, niewydolność serca strukturalna choroba serca lub kanałopatia sodowa) lub u pacjentów
przyjmujących leki wpływające na przewodnictwo serca, w tym leki przeciwarytmiczne i
przeciwpadaczkowe produkty lecznicze blokujące kanały sodowe (patrz punkt 4.5) jak również u
pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozważyć badanie EKG przed zwiększeniem
dawki lakozamidu powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u pacjentów z padaczką nie opisywano
przypadków migotania i trzepotania przedsionków; jednak obydwa działania zgłaszano w badaniach
otwartych dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie bloku przedsionkowo-komorowego
(AV) (w tym bloku AV pierwszego i drugiego stopnia). U pacjentów ze stanami proarytmicznymi
odnotowano tachyarytmie komorową. W rzadkich przypadkach zdarzenia te prowadziły do asystolii,
zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
Należy poinformować pacjentów o objawach zaburzenia rytmu serca (np. powolny nagły lub
nieregularny puls, kołatanie serca, duszność , uczucie oszołomienia, omdlenia). Należy poinformować
pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów.
Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego)
Stosowanie lakozamidu wiązało się z występowaniem zawrotów głowy, co może zwiększyć częstość
przypadkowych urazów i upadków. Z tego względu, należy zalecić pacjentom zachowanie
ostro żno ści, dopóki nie poznają możliwych działań produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
Mo żliwo ść wystąpienia nowych lub zaostrzenia już występujących napadów mioklonicznych
Wystąpienie lub zaostrzenie napadów mioklonicznych zgłaszano zarówno u pacjentów dorosłych, jak
i pacjentów pediatrycznych z PGTCS, szczególnie podczas dostosowywania dawki. U pacjentów z
więcej niż jednym rodzajem napadów obserwowane korzyści z kontroli jednego rodzaju napadów
należy rozważyć względem wszelkich stwierdzanych zaostrzeń innego rodzaju napadów.
Mo żliwo ść pogorszenia stanu klinicznego wyrażonego w zapisie elektroencefalograficznym w
określonych zespołach padaczkowych wieku dziecięcego.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lakozamidu u dzieci z zespołami
padaczkowymi, w których współistnieją napady padaczkowe ogniskowe oraz uogólnione.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych produktami o znanym działaniu
wydłu żaj ącym odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi blokującymi kanały
sodowe) oraz u pacjentów leczonych przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi . Analiza podgrup
w badaniach klinicznych nie wykazała jednak dalszego wydłużania odstępu PR u pacjentów, którym
podawano jednocześnie karbamazepinę lub lamotryginę.
Dane z badań in vitro
Dane sugerują, że lakozamid ma niski potencjał do wywoływania interakcji. Badania in vitro
wskazują, że lakozamid w stęż eniach w osoczu obserwowanych w badaniach klinicznych nie indukuje
aktywności enzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C9 oraz nie hamuje CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6,
CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1. Badanie in vitro wykazało, że glikoproteina P nie
transportuje lakozamidu w jelicie. Dane z badań in vitro wskazują, że enzymy CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4 są zdolne do katalizowania powstawania metabolitu O-desmetylowego.
Dane z badań in vivo
Lakozamid nie hamuje ani nie indukuje enzymu CYP2C19 ani CYP3A4 w stopniu istotnym
klinicznie. Lakozamid nie wpłynął na AUC midazolamu (metabolizowanego przez CYP3A4,
lakozamid podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), ale C max midazolamu nieznacznie
zwiększyło się (30%). Lakozamid nie wpływał na farmakokinetykę omeprazolu (metabolizowanego
przez CYP2C19 i CYP3A4, lakozamid podawany w dawce 300 mg dwa razy na dobę).
Omeprazol (40 mg raz na dobę), inhibitor CYP2C19, nie zwiększał w sposób istotny klinicznie
ekspozycji układowej na lakozamid. Dlatego, jest mało prawdopodobne, aby umiarkowane inhibitory
CYP2C19 wpływały w sposób istotny klinicznie na ekspozycję układową na lakozamid.
Zaleca się zachowanie ostro żno ści w trakcie jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP2C9
(np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą
prowadzić do zwiększonego ogólnego narażenia na lakozamid. Interakcji tego typu nie wykazano w
badaniach in vivo , jednak są one prawdopodobne na podstawie danych z badań in vitro .
Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum) mogą umiarkowanie zmniejszać ekspozycję układową na lakozamid. Dlatego, należy
zachować ostro żno ść podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi induktorami enzymów.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
W badaniach interakcji lakozamid nie wykazywał istotnego wpływu na stężenie karbamazepiny i
kwasu walproinowego w osoczu. Karbamazepina i kwas walproinowy nie wykazywały istotnego
wpływu na stężenie lakozamidu w osoczu. Analizy farmakokinetyczne w populacji w różnych
grupach wiekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie innych przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, o których wiadomo, że indukują enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital w
różnych dawkach) zmniejsza ekspozycję systemową na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
Doustne środki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji nie zaobserwowano istotnych klinicznie oddziaływań między lakozamidem i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi: etynyloestradiolem i lewonorgestrelem. Stężenia
progesteronu nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych.
Inne
Badania interakcji wykazały, że lakozamid nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny. Nie
zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między lakozamidem i metforminą. Jednoczesne
podawanie warfaryny z lakozamidem nie powoduje istotnych klinicznie zmian farmakokinetyki oraz
farmakodynamiki warfaryny.
Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można
wykluczyć działania farmakodynamicznego.
Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu, poniżej 15%. Dlatego, uważa się, że
znaczące klinicznie interakcje z innymi produktami leczniczymi, zachodzące w mechanizmie
wypierania z miejsc wiązania z białkami osocza, są mało prawdopodobne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W oparciu o zbiorczą analizę danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących
leczenia wspomagającego 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów z grupy
przyjmującej lakozamid oraz 35,2% pacjentów z grupy przyjmującej placebo zgłosiło co najmniej 1
działanie niepożądane.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) podczas leczenia lakozamidem były:
zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie
objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego. Niektóre były zależne od dawki i można było je
złagodzić zmniejszając dawkę. Częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się
z upływem czasu.
We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek przerwania leczenia z powodu
działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 1,6% u pacjentów
otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerywania
leczenia lakozamidem były zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego).
Występowanie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty
głowy, może być częstsze po podaniu dawki nasycającej.
8
Na podstawie analizy danych z badania klinicznego mającego na celu wykazanie co najmniej
równoważnej skuteczności (ang. non-inferiority) monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (ang. controlled release, CR), ustalono, że
najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy.
Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u
pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu zgłaszany w badaniu przeprowadzonym z udziałem
pacjentów w wieku czterech lat i starszych z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-
klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (ang. primary generalised tonic-clonic seizures, PGTCS) był
zgodny z profilem bezpieczeństwa przedstawionym w zbiorczej analizie danych z badań klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami
niepożądanymi zgłaszanymi u pacjentów z PGTCS były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo) i ataksja (3,3% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo). Najczęściej zgłaszanymi
działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
prowadzącymi do przerwania stosowania lakozamidu były zawroty głowy i myśli samobójcze.
Wskaźnik przerwania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych wynosił 9,1% w grupie
przyjmującej lakozamid i 4,1% w grupie przyjmującej placebo.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia częstości występowania działań niepożądanych, które zgłaszano w
badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Częstości zdefiniowano w następujący
sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do <
1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W
obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.
Częstość nieznana: Agranulocytoza(1)
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1)
Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2)
Często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1)
Niezbyt często: Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1)
Bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy
Często: Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia
Niezbyt często: Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy
Częstość nieznana: Drgawki
psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie
euforyczny(1)
Zaburzenia
psychotyczne(1)
Próby
samobójcze(1)
Myśli
samobójcze(1)
Omamy(1)
nerwowego (opśorocdhkoodwzeengioa) mAtiaokksljoan iczne Zkoaobrudryzennaicaj i
Ból głowy Zaburzenia Dyskinezy
równowagi
Zaburzenia
9
Często: pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja
Bardzo często: Podwójne widzenie
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne
Niezbyt często: Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2)
Częstość nieznana: Tachyarytmia komorowa(1)
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka
Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1)
Często: Świąd Wysypka(1)
Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
Częstość nieznana: Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Często: Bolesne skurcze mięśni
Często: Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak
bł dnika (bpłęodcnhiokdozweneigao )
Szumy uszne
Zaburzenia serca Blok Tachyarytmia
przedsionkowo- komorowa(1)
komorowy(1,2)
Bradykardia(1,2)
Migotanie
przedsionków(1,2)
Trzepotanie
przedsionków(1,2)
oł dka i jelit ZWazpdaęrcciiae
Niestrawność
Suchość w
ustach
Biegunka
Zwiększona
aktywność
enzymów
wątrobowych (>2 x
Górna Granica
Normy)(1)
tkanki podskórnej Wysypka nPaockzryznyiwokruac(1h) owy JMoharntswoincaa
toksyczno-
rozpływna
naskórka(1)
Zaburzenia Bolesne skurcze
mięśniowo- mięśni
szkieletowe i
tkanki łącznej
Zaburzenia ogólne Zaburzenia
i stany w miejscu chodu
podania Astenia
Zmęczenie
Drażliwość
Uczucie jak
10
zabiegach sSktłóurcyz enia
(1)Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
(2)Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”
(3)Zgłaszanie w ramach badań nad PGTCS.
Opis wybranych działań niepożądanych
Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR. Mogą wystąpić
działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok przedsionkowo-komorowy,
omdlenia, bradykardia). W badaniach klinicznych terapii wspomagającej wśród pacjentów z padaczką
niezbyt często zgłaszano dla lakozamidu w dawce 200 mg, 400 mg, 600 mg lub dla placebo
występowanie działań niepożądanych w postaci bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego
stopnia, odpowiednio: 0,7%, 0%, 0,5% oraz 0%. W badaniach tych nie stwierdzano bloku
przedsionkowo-komorowego drugiego ani wyższego stopnia. Jednak po wprowadzeniu do obrotu,
zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia w związku z
leczeniem lakozamidem. W badaniu klinicznym monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny CR, wydłużenie odstępu PR w obu grupach było porównywalne.
Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego
występowały niezbyt często, a ich częstość w grupie chorych na padaczkę leczonych lakozamidem
(n = 944) (0,1%) i otrzymujących placebo (n = 364) (0,3%) była podobna. W badaniu klinicznym
monoterapii, w którym porównywano stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR, omdlenia
wystąpiły u 7/444 (1,6%) pacjentów leczonych lakozamidem oraz u 1/442 (0,2%) pacjentów
otrzymujących karbamazepinę CR.
W krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania
przedsionków; jednak obydwa działania opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz
po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi
napadami padaczkowymi przyjmujących jednocześnie od 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT
do ≥ 3x Górna Granica Normy (GGN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid
i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.
Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (tzw. wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
narządowymi, zespół DRESS) u pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami
leczniczymi. Reakcje te różnią się w zakresie objawów, jednak zazwyczaj występuje gorączka oraz
wysypka i mogą dotyczyć udziału różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia
wielonarządowej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać leczenie lakozamidem.
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą
placebo (255 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat oraz 343 pacjentów w wieku od 4 lat
do mniej niż 17 lat) i badaniach otwartych (847 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do maksymalnie 18
lat) w terapii wspomagającej u pacjentów pediatrycznych z napadami częściowymi był zgodny z
profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. Stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2
lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych. U dzieci i młodzieży
zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane: gorączka, zapalenie nosogardła,
11
zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. U dzieci i młodzieży zgłaszano
występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).
Osoby w podeszłym wieku
W badaniu monoterapii, porównującym stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR,
rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65. roku życia) wydawały się podobne do obserwowanych u pacjentów w wieku poniżej 65
lat. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej
zgłaszano upadki, biegunkę i drżenia (różnica ≥5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym
dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi
dorosłymi, był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W grupie leczonej
lakozamidem wystąpił on u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych
dorosłych. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła
21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych w grupie
leczonej lakozamidem. Różnice obserwowane pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku a młodszymi
dorosłymi były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Lacosamidum 50 mg; 100 mg; 150 mg; 200 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Hydroksypropyloceluloza, nisokopodstawiona; Hydroksypropyloceluloza; Celuloza mikrokrystaliczna, krzemowana; Krospowidon; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Alkohol poliwinylowy; Makrogol 3350; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk; 50 mg, tabletki powlekane: indygotyna (E 132), żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek; czarny (E 172); 100 mg, tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172); 150 mg, tabletki powlekane: żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza; tlenek czarny (E 172); 200 mg, tabletki powlekane: indygotyna (E 132) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
Trelema, 50 mg, tabletki powlekane Ró żowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 10,3 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 100 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 13,1 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 150 mg, tabletki powlekane Brązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długości około 15,1 mm, z linia podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. Trelema, 200 mg, tabletki powlekane Niebieskie, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o długo ści około 16,5 mm, z linią podziału po obu stronach. Tabletkę mo żna podzieli ć na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty niebieski brązowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lakozamid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie lakozamidem wiązało się z występowaniem zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia. W związku z tym, należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych, dopóki nie przekonają się, jak lakozamid wpływa na ich zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
83 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Depresja; Stan splątania; Bezsenność; Napady miokloniczne; Zaburzenia równowagi; Zaburzenia pamięci; Zaburzenia poznawcze; Drżenie; Oczopląs; Hipestezja; Dyzartria; Zaburzenia uwagi; Parestezja; Niewyraźne widzenie; Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego); Szumy uszne; Wymioty; Zaparcie; Niestrawność; Suchość w ustach; Biegunka; Świąd; Bolesne skurcze mięśni; Zaburzenia chodu; Astenia; Zmęczenie; Drażliwość; Uczucie jak podczas upojenia alkoholowego; Upadki; Uszkodzenia skóry; Stłuczenia; podczas upojenia alkoholowego; wydłużenie odstępu PR; bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego stopnia; bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia; gorączka; zapalenie nosogardła; zapalenie gardła; osłabienie apetytu; nietypowe zachowanie; letarg; drżenia; blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia
- niezbyt często: Nadwrażliwość na lek; Agresja; Pobudzenie; Nastrój euforyczny; Zaburzenia psychotyczne; Próby samobójcze; Omamy; Omdlenia; Zaburzenia koordynacji; Dyskinezy; Blok przedsionkowokomorowy; Bradykardia; Migotanie przedsionków; Trzepotanie przedsionków; Nieprawidłowe wyniki testów immunologicznego lek peoozleyknoowfialiąz i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS); BSteazns esnpnlotśaćn(i1a); PNoabsturdózj enie euforyczny; Ataksja koordynacji; ZWazpdaęrcciiae; Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych; Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy); Obrzęk naczynioruchowy; Pokrzywka
- częstość nieznana: Agranulocytoza; Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS); Drgawki; Tachyarytmia komorowa; Wysypka; Zespół Stevensa- Johnsona; Martwica toksycznorozpływna naskórka
- częstość niepodana w tekście: zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego); bóle głowy; nudności; podwójne widzenie; ból głowy; zawroty głowy; padaczka miokloniczna; ataksja; senność; myśli samobójcze
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
„U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej oraz u dorosłych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana jest maksymalna dawka dobowa wynosząca 250 mg/dobę.” - 300 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności wątroby”
„U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej oraz u dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę.”
- 250 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zaburzenia czynności nerek”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli
„Dzieci i młodzież o masie ciała 50 kg i więcej oraz pacjenci dorośli Monoterapia (w leczeniu napadów częś ciowych) Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Dawkę tę należy zwiększyć po tygodniu do wstępnej dawki terapeutycznej, która wynosi 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Leczenie lakozamidem można rozpocząć również od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) na podstawie oceny lekarza dotyczącej wymaganego obniżenia liczby napadów w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.”- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej Dawkowanie u młodzieży i dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej jest takie samo jak u pacjentów dorosłych (patrz powyżej).”
- Dzieci (od 2 lat) i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg: „Dzieci (od 2 lat) i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg Ta postać nie jest odpowiednia dla tej kategorii pacjentów.”
- Dzieci poniżej 2 lat: „Dzieci poniżej 2 lat Bezpieczeństwo i skuteczność lakozamidu u dzieci poniżej 2 lat nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych.”
dawkowanie
„W razie konieczności przerwania stosowania lakozamidu, zaleca się stopniowe redukowanie dawki, obejmujące cotygodniowe zmniejszanie dawki o 4 mg/kg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi poniżej 50 kg) lub 200 mg/dobę (w przypadku pacjentów, których masa ciała wynosi 50 kg lub więcej) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/dobę lub ≥300 mg/dobę.”- dawkowanie: „Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie 2 mg/kg/dobę lub 100 mg/dobę, jeżeli istnieją ku temu wskazania medyczne.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
„Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy brać pod uwagę związane z wiekiem zmniejszenie klirensu nerkowego przy jednoczesnym zwiększeniu wartości AUC (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek” oraz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u osób w podeszłym wieku, w szczególności z wykorzystaniem dawek większych niż 400 mg/dobę są ograniczone (patrz punkty 4.4; 4.8 i 5.1).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Lakozamid przenika do mleka matki u ludzi. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lakozamidem. Płodność Nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na płodność lub reprodukcje samic ani samców szczurów po podaniu dawek, po których ekspozycja na lakozamid (AUC) była mniej niż dwa razy większa od ekspozycji na lakozamid (AUC) u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lakozamid można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można wykluczyć działania farmakodynamicznego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Rozpoznany blok przedsionkowo- komorowy II lub III stopnia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w wielu wskazaniach
opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych wykazała również niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych.
Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają występowania
zwiększonego ryzyka w przypadku lakozamidu. Dlatego należy obserwować pacjentów pod kątem
oznak myśli i zachowań samobójczych i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom
(i ich opiekunom), aby w razie wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po
pomoc medyczną (patrz punkt 4.8).
Rytm serca i przewodzenie
W badaniach klinicznych z lakozamidem obserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR.
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, takimi jak
rozpoznane zaburzenia przewodzenia lub, ciężkie choroby serca (np. niedokrwienie/zawał mięśnia
sercowego, niewydolność serca strukturalna choroba serca lub kanałopatia sodowa) lub u pacjentów
przyjmujących leki wpływające na przewodnictwo serca, w tym leki przeciwarytmiczne i
przeciwpadaczkowe produkty lecznicze blokujące kanały sodowe (patrz punkt 4.5) jak również u
pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozważyć badanie EKG przed zwiększeniem
dawki lakozamidu powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u pacjentów z padaczką nie opisywano
przypadków migotania i trzepotania przedsionków; jednak obydwa działania zgłaszano w badaniach
otwartych dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie bloku przedsionkowo-komorowego
(AV) (w tym bloku AV pierwszego i drugiego stopnia). U pacjentów ze stanami proarytmicznymi
odnotowano tachyarytmie komorową. W rzadkich przypadkach zdarzenia te prowadziły do asystolii,
zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
Należy poinformować pacjentów o objawach zaburzenia rytmu serca (np. powolny nagły lub
nieregularny puls, kołatanie serca, duszność , uczucie oszołomienia, omdlenia). Należy poinformować
pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów.
Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego)
Stosowanie lakozamidu wiązało się z występowaniem zawrotów głowy, co może zwiększyć częstość
przypadkowych urazów i upadków. Z tego względu, należy zalecić pacjentom zachowanie
ostro żno ści, dopóki nie poznają możliwych działań produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
Mo żliwo ść wystąpienia nowych lub zaostrzenia już występujących napadów mioklonicznych
Wystąpienie lub zaostrzenie napadów mioklonicznych zgłaszano zarówno u pacjentów dorosłych, jak
i pacjentów pediatrycznych z PGTCS, szczególnie podczas dostosowywania dawki. U pacjentów z
więcej niż jednym rodzajem napadów obserwowane korzyści z kontroli jednego rodzaju napadów
należy rozważyć względem wszelkich stwierdzanych zaostrzeń innego rodzaju napadów.
Mo żliwo ść pogorszenia stanu klinicznego wyrażonego w zapisie elektroencefalograficznym w
określonych zespołach padaczkowych wieku dziecięcego.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lakozamidu u dzieci z zespołami
padaczkowymi, w których współistnieją napady padaczkowe ogniskowe oraz uogólnione.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Lakozamid należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych produktami o znanym działaniu
wydłu żaj ącym odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi blokującymi kanały
sodowe) oraz u pacjentów leczonych przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi . Analiza podgrup
w badaniach klinicznych nie wykazała jednak dalszego wydłużania odstępu PR u pacjentów, którym
podawano jednocześnie karbamazepinę lub lamotryginę.
Dane z badań in vitro
Dane sugerują, że lakozamid ma niski potencjał do wywoływania interakcji. Badania in vitro
wskazują, że lakozamid w stęż eniach w osoczu obserwowanych w badaniach klinicznych nie indukuje
aktywności enzymów CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C9 oraz nie hamuje CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6,
CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1. Badanie in vitro wykazało, że glikoproteina P nie
transportuje lakozamidu w jelicie. Dane z badań in vitro wskazują, że enzymy CYP2C9, CYP2C19 i
CYP3A4 są zdolne do katalizowania powstawania metabolitu O-desmetylowego.
Dane z badań in vivo
Lakozamid nie hamuje ani nie indukuje enzymu CYP2C19 ani CYP3A4 w stopniu istotnym
klinicznie. Lakozamid nie wpłynął na AUC midazolamu (metabolizowanego przez CYP3A4,
lakozamid podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), ale C max midazolamu nieznacznie
zwiększyło się (30%). Lakozamid nie wpływał na farmakokinetykę omeprazolu (metabolizowanego
przez CYP2C19 i CYP3A4, lakozamid podawany w dawce 300 mg dwa razy na dobę).
Omeprazol (40 mg raz na dobę), inhibitor CYP2C19, nie zwiększał w sposób istotny klinicznie
ekspozycji układowej na lakozamid. Dlatego, jest mało prawdopodobne, aby umiarkowane inhibitory
CYP2C19 wpływały w sposób istotny klinicznie na ekspozycję układową na lakozamid.
Zaleca się zachowanie ostro żno ści w trakcie jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP2C9
(np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), które mogą
prowadzić do zwiększonego ogólnego narażenia na lakozamid. Interakcji tego typu nie wykazano w
badaniach in vivo , jednak są one prawdopodobne na podstawie danych z badań in vitro .
Silne induktory enzymów, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum ) mogą umiarkowanie zmniejszać ekspozycję układową na lakozamid. Dlatego, należy
zachować ostro żno ść podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi induktorami enzymów.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
W badaniach interakcji lakozamid nie wykazywał istotnego wpływu na stężenie karbamazepiny i
kwasu walproinowego w osoczu. Karbamazepina i kwas walproinowy nie wykazywały istotnego
wpływu na stężenie lakozamidu w osoczu. Analizy farmakokinetyczne w populacji w różnych
grupach wiekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie innych przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, o których wiadomo, że indukują enzymy (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital w
różnych dawkach) zmniejsza ekspozycję systemową na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
Doustne środki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji nie zaobserwowano istotnych klinicznie oddziaływań między lakozamidem i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi: etynyloestradiolem i lewonorgestrelem. Stężenia
progesteronu nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych.
Inne
Badania interakcji wykazały, że lakozamid nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny. Nie
zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między lakozamidem i metforminą. Jednoczesne
podawanie warfaryny z lakozamidem nie powoduje istotnych klinicznie zmian farmakokinetyki oraz
farmakodynamiki warfaryny.
Choć brak danych farmakokinetycznych dotyczących interakcji lakozamidu z alkoholem, nie można
wykluczyć działania farmakodynamicznego.
Lakozamid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu, poniżej 15%. Dlatego, uważa się, że
znaczące klinicznie interakcje z innymi produktami leczniczymi, zachodzące w mechanizmie
wypierania z miejsc wiązania z białkami osocza, są mało prawdopodobne.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W oparciu o zbiorczą analizę danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących
leczenia wspomagającego 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów z grupy
przyjmującej lakozamid oraz 35,2% pacjentów z grupy przyjmującej placebo zgłosiło co najmniej 1
działanie niepożądane.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) podczas leczenia lakozamidem były:
zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie
objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego. Niektóre były zależne od dawki i można było je
złagodzić zmniejszając dawkę. Częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się
z upływem czasu.
We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek przerwania leczenia z powodu
działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 1,6% u pacjentów
otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerywania
leczenia lakozamidem były zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego).
Na podstawie analizy danych z badania klinicznego mającego na celu wykazanie co najmniej
równoważnej skuteczności (ang. non-inferiority) monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (ang. controlled release, CR), ustalono, że
najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10 %) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy.
Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u
pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu zgłaszany w badaniu przeprowadzonym z udziałem
pacjentów w wieku czterech lat i starszych z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-
klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (ang. primary generalised tonic-clonic seizures, PGTCS) był
zgodny z profilem bezpieczeństwa przedstawionym w zbiorczej analizie danych z badań klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami
niepożądanymi zgłaszanymi u pacjentów z PGTCS były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo) i ataksja (3,3% w grupie
przyjmującej lakozamid w porównaniu z 0% w grupie przyjmującej placebo). Najczęściej zgłaszanymi
działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
prowadzącymi do przerwania stosowania lakozamidu były zawroty głowy i myśli samobójcze.
Wskaźnik przerwania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych wynosił 9,1% w grupie
przyjmującej lakozamid i 4,1% w grupie przyjmującej placebo.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia częstości występowania działań niepożądanych, które zgłaszano w
badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Częstości zdefiniowano w następujący
sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do <
1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W
obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.
Częstość nieznana: Agranulocytoza(1)
7
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek (1)
Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)(1,2)
Często: Depresja Stan splątania Bezsenność(1)
Niezbyt często: Agresja Pobudzenie(1) Nastrój euforyczny(1) Zaburzenia psychotyczne(1) Próby samobójcze(1) Myśli samobójcze(1) Omamy(1)
Bardzo często: Zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego) Ból głowy
Często: Napady miokloniczne(3) Ataksja Zaburzenia równowagi Zaburzenia pamięci Zaburzenia poznawcze Senność Drżenie Oczopląs Hipestezja Dyzartria Zaburzenia uwagi Parestezja
Niezbyt często: Omdlenia(2) Zaburzenia koordynacji Dyskinezy
Częstość nieznana: Drgawki
Bardzo często: Podwójne widzenie
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Szumy uszne
Niezbyt często: Blok przedsionkowokomorowy(1,2) Bradykardia(1,2) Migotanie przedsionków(1,2) Trzepotanie przedsionków(1,2)
Częstość nieznana: Tachyarytmia komorowa(1)
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty Zaparcie Wzdęcia Niestrawność Suchość w ustach Biegunka
Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów
immunologicznego lek peoozleyknoowfialiąz i
objawami
ogólnoustrojowymi
(DRESS)(1,2)
psychiczne BSteazns esnpnlotśaćn(i1a) PNoabsturdózj enie
euforyczny(1)
Zaburzenia
psychotyczne(1)
Próby
samobójcze(1)
Myśli
samobójcze(1)
Omamy(1)
ośrodkowego) Ataksja koordynacji
Ból głowy Zaburzenia Dyskinezy
równowagi
Zaburzenia
pamięci
Zaburzenia
poznawcze
Senność
Drżenie
Oczopląs
Hipestezja
Dyzartria
Zaburzenia
uwagi
Parestezja
Zaburzenia oka Podwójne Niewyraźne
widzenie widzenie
błędnikowego)
Szumy uszne
Zaburzenia serca Blok Tachyarytmia
przedsionkowo- komorowa(1)
komorowy(1,2)
Bradykardia(1,2)
Migotanie
przedsionków(1,2)
Trzepotanie
przedsionków(1,2)
oł dka i jelit ZWazpdaęrcciiae
Niestrawność
Suchość w
ustach
Biegunka
Zaburzenia Nieprawidłowe
wątroby i dróg wyniki testów
8
Niezbyt często: wątrobowych(2) Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (>2 x Górna Granica Normy)(1)
Często: Świąd Wysypka(1)
Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy(1) Pokrzywka(1)
Częstość nieznana: Zespół Stevensa- Johnsona(1) Martwica toksycznorozpływna naskórka(1)
Często: Bolesne skurcze mięśni
Często: Zaburzenia chodu Astenia Zmęczenie Drażliwość Uczucie jak podczas upojenia alkoholowego
Często: Upadki Uszkodzenia skóry Stłuczenia
Pokrzywka(1) Martwica
toksyczno-
rozpływna
naskórka(1)
Zaburzenia Bolesne skurcze
mięśniowo- mięśni
szkieletowe i
tkanki łącznej
Zaburzenia ogólne Zaburzenia
i stany w miejscu chodu
podania Astenia
Zmęczenie
Drażliwość
Uczucie jak
podczas upojenia
alkoholowego
Stłuczenia
(1)Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu
(2)Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”
(3)Zgłaszanie w ramach badań nad PGTCS.
Opis wybranych działań niepożądanych
Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR. Mogą wystąpić
działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok przedsionkowo-komorowy,
omdlenia, bradykardia). W badaniach klinicznych terapii wspomagającej wśród pacjentów z padaczką
niezbyt często zgłaszano dla lakozamidu w dawce 200 mg, 400 mg, 600 mg lub dla placebo
występowanie działań niepożądanych w postaci bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego
stopnia, odpowiednio: 0,7%, 0%, 0,5% oraz 0%. W badaniach tych nie stwierdzano bloku
przedsionkowo-komorowego drugiego ani wyższego stopnia. Jednak po wprowadzeniu do obrotu,
zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia w związku z
leczeniem lakozamidem. W badaniu klinicznym monoterapii, w którym porównywano stosowanie
lakozamidu i karbamazepiny CR, wydłużenie odstępu PR w obu grupach było porównywalne.
Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego
występowały niezbyt często, a ich częstość w grupie chorych na padaczkę leczonych lakozamidem
(n = 944) (0,1%) i otrzymujących placebo (n = 364) (0,3%) była podobna. W badaniu klinicznym
monoterapii, w którym porównywano stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR, omdlenia
wystąpiły u 7/444 (1,6%) pacjentów leczonych lakozamidem oraz u 1/442 (0,2%) pacjentów
otrzymujących karbamazepinę CR.
W krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania
przedsionków; jednak obydwa działania opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz
po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
9
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi
napadami padaczkowymi przyjmujących jednocześnie od 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów
leczniczych, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT
do ≥ 3x Górna Granica Normy (GGN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid
i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.
Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (tzw. wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
narządowymi, zespół DRESS) u pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami
leczniczymi. Reakcje te różnią się w zakresie objawów, jednak zazwyczaj występuje gorączka oraz
wysypka i mogą dotyczyć udziału różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia
wielonarządowej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać leczenie lakozamidem.
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą
placebo (255 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat oraz 343 pacjentów w wieku od 4 lat
do mniej niż 17 lat) i badaniach otwartych (847 pacjentów w wieku od 1 miesiąca do maksymalnie 18
lat) w terapii wspomagającej u pacjentów pediatrycznych z napadami częściowymi był zgodny z
profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. Stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2
lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych.
U dzieci i młodzieży zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane: gorączka,
zapalenie nosogardła, zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. U dzieci i
młodzieży zgłaszano występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).
Osoby w podeszłym wieku
W badaniu monoterapii, porównującym stosowanie lakozamidu i karbamazepiny CR,
rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65. roku życia) wydawały się podobne do obserwowanych u pacjentów w wieku poniżej 65
lat. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej
zgłaszano upadki, biegunkę i drżenia (różnica ≥5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym
dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku, w porównaniu z młodszymi
dorosłymi, był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W grupie leczonej
lakozamidem wystąpił on u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych
dorosłych. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła
21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych w grupie
leczonej lakozamidem. Różnice obserwowane pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku a młodszymi
dorosłymi były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Lacosamidum 50 mg | Tabletki powlekane | 24939 | 100376989 | ChPL: 2023-04-13, Ulotka: 2025-12-15 |
| Lacosamidum 100 mg | Tabletki powlekane | 24940 | 100376995 | ChPL: 2023-04-13, Ulotka: 2025-12-15 |
| Lacosamidum 150 mg | Tabletki powlekane | 24941 | 100377003 | ChPL: 2023-04-13, Ulotka: 2025-12-15 |
| Lacosamidum 200 mg | Tabletki powlekane | 24942 | 100377010 | ChPL: 2023-04-13, Ulotka: 2025-12-15 |
| Lacosamidum 50 mg; 100 mg; 150 mg; 200 mg | Tabletki powlekane | 24945 | 100378729 | ChPL: 2023-04-13, Ulotka: 2023-12-06 |