Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 9 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Cukrzycawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF – non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1
Nadciśnieniewskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF – non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1
Zakrzepicawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF – non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1
Zespół niewydolności sercawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF – non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – ŻChZZ (ang. VTE – venous thromboembolic events) u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży, od momentu, gdy dziecko potrafi połykać miękkie pokarmy, do wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia, w tym obecne lub niedawne owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo -żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
Leczenie skojarzone z jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowaną heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna, itp.) pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.) , doustnymi antykoagulantami (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P -gp: stosowanymi układowo ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia, w tym obecne lub niedawne owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo -żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
Leczenie skojarzone z jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowaną heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna, itp.) pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.) , doustnymi antykoagulantami (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych l ub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P -gp: stosowanymi układowo ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
niebieskinadruk: 110 Telexer, 110 mg, kapsułki twarde i z niebieskim wieczkiem i niebieskim korpusem (długości około 19,4 mm).Na wieczku znajduje się nadrukowane logo firmy Gedeon Richter, na korpusie symbol „110”. Blistry z folii OPA/Aluminium/PE/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, zawierające 10 kapsułek twardych. Każde pudełko zawiera 10, 30 lub 60 kapsułek twardych. źródło: Ulotka, pkt 6
żółtyniebieskinadruk: 110 Kapsułki z niebieskim wieczkiem i niebieskim korpusem rozmiaru 1 (długości około 19,4 mm), wypełnione żółtawymi peletkami. Na wieczku znajduje się nadrukowane logo firmy Gedeon Richter, na korpusie symbol „110”. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Dabigatranu eteksylan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji pierwotnej ŻChZZ u pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego. Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej czynnikami ryzyka (SPAF – zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków) Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych (ZŻG/ZP)”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest wł aściwe we wskazaniu w prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku to 220 mg raz na dobę (przyjmowana jako 2 kapsułki po 110 mg).” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Lek Telexer należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 30 ml/minutę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30 -50 ml/minutę) zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku > 75 lat zaleca się zmniejszenie daw ki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki w tej populacji, patrz tabela 2 powyżej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zab urzeniami czynności nerek (CrCL < 30 ml/minutę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania dabigatranu eteksylanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Telexer nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na dzieci podczas karmienia piersią. Podczas leczenia produktem leczniczym Telexer należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Brak danych dotyczących ludzi. W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg (reprezentującej 5-krotnie wyższy poziom ekspozycji w osoczu w porównaniu z pacjentami). Nie obserwowano innego wpływu na płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Telexer w miligramach (mg). Dawki zależą od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach: Tabela 1: Tabela dawkowania leku Telexer w postaci kapsułek
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 4: Pojedyncze i całkowite dobowe dawki dabigatranu eteksylanu w miligramach (mg) w zależności od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Telexer
Kiedy nie przyjmować leku Telexer
- jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatranu eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
- jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
- jeśli u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa
ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do
mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona,
o nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
- jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu utrzymania
jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej
ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które
mogą prowadzić do śmierci.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego
narządu.
- jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
- jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek
przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
- jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania
leków rozrzedzających krew.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Telexer należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy również
zwrócić się do lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
- jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
• jeśli w ostatnim czasie u pacjenta występowało krwawienie.
• jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
• jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub jakikolwiek
uraz wymagający leczenia chirurgicznego).
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
• jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
• jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej
„Telexer a inne leki”.
• jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• jeśli u pacjenta występuje zmniejszona czynność nerek lub pacjent jest odwodniony
(uczucie pragnienia i oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) /
pieniącego się moczu).
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
• jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
• tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub
w obrębie mózgu.
- w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania tego leku.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Telexer
- jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
W takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Telexer, ze względu na
zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo ważne
jest, aby przyjmować lek Telexer przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.
- jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do kręgosłupa
(np. w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w celu
zmniejszenia bólu):
• bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Telexer przed i po operacji dokładnie tak, jak
zalecił lekarz.
• należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub
osłabienie kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu
znieczulenia, ponieważ konieczna jest pilna opieka medyczna.
- jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w głowę.
Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia.
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
Telexer a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Telexer powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
- Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy).
- Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil). U pacjentów przyjmujących leki zawierające amiodaron, chinidynę lub werapamil
lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Telexer w zależności od schorzenia,
z powodu którego lek ten został przepisany pacjentowi. Patrz punkt 3.
- Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
- Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
- Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
- Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
- Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
- Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
- Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
- Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, jaki wpływ lek Telexer ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować tego leku w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety
w wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania leku Telexer.
W trakcie stosowania leku Telexer nie należy karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Telexer nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Telexer wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy takich
objawów, jak siniaki lub krwawienia. Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest
najpoważniejszym działaniem niepożądanymi niezależnie od lokalizacji może prowadzić do
kalectwa, zagrażać życiu, a nawet prowadzić do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia
mogą nie być widoczne.
W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów nadmiernego
krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony
obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o objęciu pacjenta
ścisłą obserwacją lub zmienić lek.
W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej, która może powodować trudności
w oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania.
Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), z guzków
krwawniczych, z odbytnicy, krwawienie pod skórą, do stawu, z powodu urazu lub po urazie lub
po zabiegu chirurgicznym
- Powstawanie krwiaków lub sińce występujące po zabiegu chirurgicznym
- Krew w stolcu oznaczona w badaniach laboratoryjnych
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Reakcja alergiczna
- Wymioty
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nudności
- Obecność wydzieliny z rany (sączenie się płynu z rany pooperacyjnej)
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do mózgu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Wydzielina podbarwiona krwią z miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi po zabiegu chirurgicznym
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Świąd
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Niestrawność
- Trudności podczas przełykania
- Wydzielanie się płynu z rany
- Wydzielanie się płynu z rany pooperacyjnej
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Utrata włosów
Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi) lub krwawienie
pod skórą
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Niestrawność
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nudności
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Krwawienie może wystąpić z guzków krwawniczych, z odbytnicy lub do mózgu
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Świąd
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Trudności podczas przełykania
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z rany, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Utrata włosów
W badaniu klinicznym częstość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
liczbowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska.
Leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu
zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Może wystąpić krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Niestrawność
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu lub z powodu urazu
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Świąd
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Nudności
- Wymioty
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Może wystąpić krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, lub z miejsca wstrzyknięcia lub
miejsca wprowadzenia cewnika do żyły lub krwawienie z mózgu
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
- Trudności podczas przełykania
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
- Utrata włosów
W badaniach klinicznych częstość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
liczbowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska. Nie
obserwowano różnicy w częstości ataków serca u pacjentów leczonych dabigatranem w porównaniu z
pacjentami, którym podawano placebo.
Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Powstawanie krwiaków
- Krwawienie z nosa
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Nudności
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Niestrawność
- Utrata włosów
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Świąd
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Reakcja alergiczna
- Trudności podczas przełykania
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL < 30 ml/minutę) u dorosłych pacjentów
• eGFR < 50 ml/minutę/1,73 m 2 u dzieci i młodzieży
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie
• Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia, w tym obecne
lub niedawne owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe obarczone
wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg
chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy,
stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo -żylne, tętniaki naczyniowe
lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
• Leczenie skojarzone z jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi np.
niefrakcjonowaną heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna,
dalteparyna, itp.) pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.) , doustnymi antykoagulantami
(warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do
nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana
w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych
żylnych lub naczyniach tętniczych lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej
w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
• Zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnym niekorzystnym wpływie na
przeżycie
• Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P -gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
• Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego
(patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwotoku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.
U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach,
w których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny jest
swoisty czynnik odwracający idarucyzumab. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy. U dorosłych
pacjentów inne możliwe opcje to świeża krew pełna lub osocze świeżo mrożone, koncentrat czynników
krzepnięcia (aktywowanych lub nieaktywowanych), koncentraty rekombinowanego czynnika VIIa lub
płytek krwi (patrz również punkt 4.9).
W badaniach klinicznych stosowanie dabigatranu eteksylanu wiązało się z wyższym odsetkiem dużych
krwawień z przewodu pokarmowego. Zwiększone ryzyko obserwowano u pacjentów w podeszłym wieku
(≥ 75 lat) leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę. Inne czynniki ryzyka (patrz również tabela 5)
obejmują leczenie skojarzone z lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak klopidogrel i kwas
acetylosalicylowy (ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak również występowanie
zapalenia przełyku, żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego.
Czynniki ryzyka
W tabeli 5 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Tabela 5: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynnik ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne
Wiek ≥ 75 lat
Czynniki zwiększające stężenia osoczowe
dabigatranu
Główne:
• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
u dorosłych pacjentów (30-50 ml/minutę
CrCL)
• Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
• Jednoczesne stosowanie słabo do
umiarkowanie działającego inhibitora P-gp
(np. amiodaron, werapamil, chinidyna i
tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
• Niska masa ciała (< 50 kg) u dorosłych
pacjentów
Interakcje farmakodynamiczne (patrz punkt 4.5) • ASA i inne leki hamujące agregację płytek
krwi, takie jak klopidogrel
• NLPZ
• SSRI lub SNRI
• Inne produkty lecznicze, które mogą
zaburzać hemostazę
Choroby / zabiegi o szczególnym ryzyku
krwotoku
• Wrodzone lub nabyte zaburzenia
krzepliwości
• Małopłytkowość lub zaburzenia czynności
płytek krwi
• Niedawna biopsja lub duży uraz
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia
• Zapalenie błony śluzowej przełyku,
zapalenie błony śluzowej żołądka lub
refluks żołądkowo-przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała < 50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci
i młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).
Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Uszkodzenia, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki
przeciwpłytkowe, SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia,
wymagają starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatranu eteksylan należy podawać tylko
wtedy, jeśli korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów
z czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym
(patrz punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatranu eteksylan można podawać tylko wtedy, jeśli oczekiwane
korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Ścisłe monitorowanie kliniczne
Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 5
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).
Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu
U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie dabigatranu
eteksylanem (patrz również punkt 4.3).
W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia musi
zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego (idarucyzumab)
u dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu
u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej
Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia z przewodu
pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń podanych na
oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.
Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych
Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu
może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku występowania
dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT), ekarynowy czas krzepnięcia (ECT)
i czas kaolinowo-kefalinowy (aPTT) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane wyniki
należy interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między badaniami
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatranu eteksylan badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.
Tabela 6 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiedne wartości progowe u dzieci i młodzieży nie
są znane (patrz punkt 5.1).
Tabela 6: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wskazanie
Prewencja pierwotna ŻChZZ po
zabiegach ortopedycznych
Prewencja udarów mózgu w
migotaniu przedsionków i
ZŻG/ZP
dTT [ng/mL] > 67 > 200
ECT [x-krotność górnego limitu
normy]
Brak danych > 3
APTT [x-krotność górnego limitu
normy]
> 1,3 > 2
INR Nie należy wykonywać Nie należy wykonywać
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
może być wzięte pod uwagę w przypadku, gdy wyniki badań dTT, ECT lub aPTT nie przekraczają górnej
granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Pacjenci leczeni dabigatranu eteksylanem, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem wymagać
doraźnego przerwania leczenia dabigatranu eteksylanem.
Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji. Brak dostępnych
danych dla leczenia dabigatranu eteksylanem 110 mg dwa razy na dobę u pacjentów poddawanych
ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.2).
Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu zabiegów
inwazyjnych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów
z niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to uwzględnić
przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1) może być
pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.
Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku, gdy konieczne jest szybkie
odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty czynnik
odwracający działanie dabigatranu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu spowodowanego
chorobą podstawową. Leczenie dabigatranu eteksylanem może być wznowione 24 godziny po podaniu
idarucyzumabu, pod warunkiem, że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto odpowiednią hemostazę.
Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć ryzyko
krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny przed
zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia lub
poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być wymagana pełna
hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na 2-4 dni przed zabiegiem
chirurgicznym.
W tabeli 7 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Tabela 7: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Czynność nerek
(CrCL w
Szacowany okres
półtrwania
Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu przed
planowym zabiegiem chirurgicznym
ml/minutę) (godziny) Wysokie ryzyko krwawienia
lub duży zabieg chirurgiczny
Ryzyko standardowe
≥ 80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥ 50 - < 80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥ 30 - < 50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (> 48 godzin)
Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 8.
Tabela 8: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci
i młodzieży
Czynność nerek (eGFR w
ml/minutę/1,73 m2) Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym zabiegiem
> 80 24 godziny przed
50 - 80 2 dni przed
< 50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3).
Znieczulenie rdzeniowe/znieczulenie zewnątrzoponowe/nakłucie lędźwiowe
Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.
Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku urazowego
lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika zewnątrzoponowego. Po
usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem pierwszej dawki dabigatranu
eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku neurologicznych objawów
przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych.
Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranu eteksylanem należy wznowić/rozpocząć po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna i uzyskano
odpowiednią hemostazę.
Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na lek, a zwłaszcza
pacjentów ze zaburzoną czynnością nerek (patrz również tabela 5).
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.
Zabieg chirurgiczny z powodu złamania szyjki kości udowej
Brak danych dotyczących stosowania dabigatranu eteksylanu u pacjentów poddawanych zabiegom
chirurgicznym z powodu złamania szyjki kości udowej.
W związku z tym stosowanie tego produktu leczniczego nie jest zalecane.
Zaburzenia czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczano pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia
w leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).
Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatranu
eteksylan, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u
pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe
oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie z zastosowaniem doustnych antykoagulantów o
działaniu bezpośrednim może być związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż
podczas terapii antagonistami witaminy K.
Zawał mięśnia sercowego (ang. Myocardial Infarction – MI)
W badaniu III fazy RE-LY (prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków, patrz punkt 5.1)
całkowity odsetek zawałów mięśnia sercowego wynosił 0,82, 0,81 oraz 0,64% na rok u pacjentów
otrzymujących odpowiednio dabigatranu eteksylan w dawce 110 mg dwa razy na dobę, 150 mg dwa razy
na dobę oraz warfarynę, a zwiększenie ryzyka względnego dabigatranu w porównaniu do warfaryny
wynosiło 29% i 27%. Niezależnie od stosowanego leczenia, najwyższe ryzyko bezwzględne zawału
mięśnia sercowego obserwowano w następujących podgrupach, o porównywalnym ryzyku względnym:
pacjenci z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego, pacjenci w wieku ≥ 65 lat z cukrzycą lub chorobą
wieńcową, pacjenci z frakcją wyrzutową lewej komory serca < 40% oraz pacjenci z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek. Ponadto podwyższone ryzyko zawału mięśnia sercowego obserwowano
u pacjentów przyjmujących jednocześnie ASA plus klopidogrel lub tylko klopidogrel.
W trzech badaniach fazy III dotyczących ZŻG/ZP kontrolowanych czynnym leczeniem wyższy wskaźnik
zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów, którzy otrzymywali dabigatranu eteksylan niż
u chorych otrzymujących warfarynę: odpowiednio 0,4% i 0,2% w krótkoterminowych badaniach
RE-COVER i RE-COVER II; oraz 0,8% vs. 0,1% w długoterminowym badaniu RE-MEDY. W tym
badaniu wzrost był statystycznie istotny (p=0,022).
W badaniu RE-SONATE, w którym porównywano dabigatranu eteksylan do placebo, wskaźnik
występowania zawału u pacjentów otrzymujących dabigatranu eteksylan i placebo wynosił odpowiednio
0,1% i 0,2%.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (ZŻG/ZP, dzieci i młodzież z ŻChZZ)
Nie określono dotychczas skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ZŻG/ZP i czynną
chorobą nowotworową. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży
z czynną chorobą nowotworową są ograniczone.
Dzieci i młodzież
W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Dabigatranu eteksylan jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 9) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.
Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości).
W przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie
dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).
Tabela 9: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Inhibitory P-gp
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu odpowiednio
o 2,38 razy i 2,35 razy po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg oraz
odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy po doustnym podaniu wielokrotnym 400 mg
ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu spowodowało
odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu
w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy na dobę oraz
odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania pojedynczej dawki
400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu jak
w przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir /
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu
z inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększa
ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest
zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie przeprowadzono
badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu eteksylanu z takrolimusem.
Jednakże ograniczone dane kliniczne dotyczące innego substratu P-gp (ewerolimusu)
wskazują, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z doustnym
werapamilem, Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz zakres tych zmian
różni się w zależności od momentu podawania werapamilu i jego postaci
farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce
werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed
podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 2,8 razy i AUC o około
2,5 razy). Wynik ten ulegał stopniowemu zmniejszaniu po podawaniu postaci
o przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7
razy) lub po podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu (zwiększenie Cmax o około
1,6 razy i AUC około 1,5 razy).
Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2
godziny po dabigatranie eteksylanu (wzrost Cmax o około 1,1 razy i AUC o około 1,2
razy). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem dabigatranu po 2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w dawce
pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie stwierdzano zmian stopnia i szybkości
wchłaniania amiodaronu i jego czynnego metabolitu DEA.
Stwierdzono zwiększenie wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6
razy i 1,5 razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu możliwość
wystąpienia interakcji istnieje przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu
(patrz punkty 4.2 i 4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki wynoszącej
1000 mg. Dabigatranu eteksylan podawano dwa razy na dobę przez 3 kolejne dni,
trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu były zwiększone
średnio, odpowiednio, o około 1,53 razy i 1,56 razy w przypadku jednoczesnego
podawania chinidyny (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom klarytromycyny (500 mg
dwa razy na dobę) z dabigatranu eteksylanem stwierdzono około 1,19-krotny wzrost
AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax.
Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i dawki
nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu wzrastały
odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy. Po wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce
90 mg dwa razy na dobę ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC
wzrastała odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.
Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg dabigatranu
eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu
o 1,49 razy i 1,65 razy odpowiednio w porównaniu z dabigatranu eteksylanem w
monoterapii. Kiedy dawka nasycająca 180 mg tikagreloru była podana 2 godziny po
dawce 110 mg dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym), wzrost wartości
AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu został obniżony do 1,27 razy i 1,23 razy odpowiednio
w porównaniu z dabigatranu eteksylanem w monoterapii. To naprzemienne podawanie
jest zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w dawce nasycającej.
Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka podtrzymująca)
z 110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało skorygowaną wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla
dabigatranu odpowiednio o 1,26 razy i 1,29 razy w porównaniu z dabigatranu
eteksylanem w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz nie
został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.
Induktory P-gp
Należy unikać jednoczesnego stosowania.
np. ryfampicyna
lub ziele
dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina
lub fenytoina
Jednoczesne podawanie tych leków może zmniejszać stężenia dabigatranu.
Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni
zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję,
odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny został zmniejszony, co przełożyło się
na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7. dnia po zakończeniu leczenia
ryfampicyną. Po kolejnych 7 dniach nie zaobserwowano kolejnego zwiększenia
biodostępności.
Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
np. rytonawir
i jego połączenie
z innymi
inhibitorami
proteazy
Wywierają wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne
stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania
z dabigatranu eteksylanem.
Substrat P-gp
Digoksyna Gdy dabigatran eteksylanu podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z udziałem
24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na digoksynę ani
istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.
Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranu eteksylanem:
produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane heparyny (ang. UFH –
Unfractionated Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (ang. LMWH – Low Molecular Weight Heparins)
i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze trombolityczne i antagoniści
witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt 4.3) i produkty lecznicze
hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel,
tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).
Z danych uzyskanych z badania III fazy RE-LY (patrz punkt 5.1) obserwowano, że jednoczesne
stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z dabigatranu
eteksylanem, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania dużych krwawień średnio o 2,5
razy, głównie związanych ze zmianą leczenia lekami przeciwzakrzepowymi na inne (patrz punkt 4.3).
Ponadto zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych, kwasu
acetylosalicylowego lub klopidogrelu zarówno z dabigatranu eteksylanem, jak i warfaryną, średnio
podwajało ryzyko dużych krwawień (patrz punkt 4.4).
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków
(patrz punkty 4.3).
Tabela 10: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i produktami leczniczymi
hamującymi agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu
z dabigatranu eteksylanem nie obserwowano zwiększonego ryzyka
krwawienia. Podczas stosowania przewlekłego w badaniu RE-LY leki z grupy
NLPZ zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku
dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny.
Klopidogrel U młodych zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu
eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia
krwi metodą kapilarową w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Ponadto
wartości AUCτ,ss oraz Cmax,ss dla dabigatranu i pomiary krzepliwości jako
oddziaływania dabigatranu lub hamowania agregacji płytek jako oddziaływania
klopidogrelu pozostawały zasadniczo niezmienione, kiedy porówywano leczenie
skojarzone do odpowiadających mu monoterapii. Po użyciu dawki nasycającej
300 mg lub 600 mg klopidogrelu AUCτ,ss oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około
30-40% (patrz punkt 4.4).
Kwas
acetylosalicylowy
Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu
150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do
18% oraz do 24% w przypadku dawki kwasu acetylosalicylowego wynoszącej
odpowiednio 81 mg i 325 mg (patrz punkt 4.4).
Heparyny
niskocząsteczkowe
(LMWH)
Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i
dabigatranu eteksylan. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie którego
podawano podskórnie 40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24 godziny po ostatniej
dawce enoksaparyny ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu
samej dawki dabigatranu eteksylanu (pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą
aktywność anty-FXa/FIIa obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po
wstępnym leczeniu enoksaparyną w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko
dabigatranu eteksylanem. Uważa się, że jest to spowodowane efektem przeniesienia
leczenia enoksaparyną i nie jest uznawane za znaczące klinicznie. Wyniki
pozostałych testów działania przeciwzakrzepowego związanego z dabigatranem nie
były znamiennie różne w przypadku leczenia wstępnego enoksaparyną.
Inne interakcje
Tabela 11: Inne interakcje
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
SSRI, SNRI SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu RE-LY we
wszystkich leczonych grupach.
Substancje wpływające na pH żołądka
Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania produktu leczniczego Telexer z pantoprazolem
stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory
pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z produktem leczniczym Telexer
w badaniach klinicznych. Nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność
leczenia produktem Telexer.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranu eteksylanem nie wywierało
istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu
Dabigatranu eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach in
vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się spodziewać
związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi produktami leczniczymi.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Krwotok z żylaków Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
odbytu
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Nieznana
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Dabigatranu eteksylan 150 mg raz na dobę N (%)
Niezbyt często: Dabigatranu eteksylan 220 mg raz na dobę N (%)
Niezbyt często: Enoksaparyna N (%)
Rzadko: 1 866 (100,0)
Niezbyt często: 1 825 (100,0)
Niezbyt często: 1 848 (100,0)
Rzadko: 24 (1,3)
Niezbyt często: 33 (1,8)
Niezbyt często: 27 (1,5)
Rzadko: 258 (13,8)
Niezbyt często: 251 (13,8)
Niezbyt często: 247 (13,4)
Rzadko: Dabigatranu eteksylan 110 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Dabigatranu eteksylan 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Rzadko: 6 015
Niezbyt często: 6 076
Niezbyt często: 6 022
Rzadko: 347 (2,92 %)
Niezbyt często: 409 (3,40 %)
Niezbyt często: 426 (3,61 %)
Krwawienie 27 (0,23 %) 39 (0,32 %) 91 (0,77%)
wewnątrzczaszkowe
Rzadko: 134 (1,13 %)
Niezbyt często: 192 (1,60 %)
Niezbyt często: 128 (1,09%)
Rzadko: 26 (0,22 %)
Niezbyt często: 30 (0,25 %)
Niezbyt często: 42 (0,36 %)
Rzadko: 1 566 (13,16 %)
Niezbyt często: 1 787 (14,85 %)
Niezbyt często: 1 931 (16,37%)
Rzadko: 1 759 (14,78 %)
Niezbyt często: 1 997 (16,60 %)
Niezbyt często: 2 169 (18,39%)
Rzadko: Dabigatranu eteksylan 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem warfaryny (95% przedział ufności)
Rzadko: 2 456
Niezbyt często: 2 462
Rzadko: 24 (1,0%)
Niezbyt często: 40 (1,6%)
Niezbyt często: 0,60 (0,36; 0,99)
Rzadko: 2 (0,1 %)
Niezbyt często: 4 (0,2%)
Niezbyt często: 0,50 (0,09; 2,74)
Rzadko: 10 (0,4 %)
Niezbyt często: 12 (0,5%)
Niezbyt często: 0,83 (0,36; 1,93)
Rzadko: 4 (0,2 %)
Niezbyt często: 6 (0,2%)
Niezbyt często: 0,66 (0,19; 2,36)
Rzadko: 109 (4,4%)
Niezbyt często: 189 (7,7%)
Niezbyt często: 0,56 (0,45; 0,71)
Jakiekolwiek krwawienia 354 (14,4%) 503 (20,4 %) 0,67 (0,59; 0,77)
Rzadko: 70 (2,9%)
Niezbyt często: 55 (2,2 %)
Niezbyt często: 1,27 (0,90; 1,82)
Rzadko: Dabigatranu eteksylan 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem warfaryny (95% przedział ufności)
Rzadko: 1 430
Niezbyt często: 1 426
Rzadko: 13 (0,9%)
Niezbyt często: 25 (1,8%)
Niezbyt często: 0,54 (0,25; 1,16)
Rzadko: 2 (0,1%)
Niezbyt często: 4 (0,3 %)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 4 (0,3%)
Niezbyt często: 8 (0,5%)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 1 (0,1 %)
Niezbyt często: 3 (0,2%)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 80 (5,6%)
Niezbyt często: 145 (10,2%)
Niezbyt często: 0,55 (0,41; 0,72)
Rzadko: 278 (19,4%)
Niezbyt często: 373 (26,2%)
Niezbyt często: 0,71 (0,61; 0,83)
Rzadko: 45 (3,1%)
Niezbyt często: 32 (2,2%)
Niezbyt często: 1,39 (0,87; 2,20)
Rzadko: Dabigatranu eteksylan 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Placebo
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem placebo (95% przedział ufności)
Rzadko: 684
Niezbyt często: 659
Duże krwawienia 2 (0,3 %) 0 Niemożliwe
do obliczenia*
Neutropenia Niezbyt często
Krwotok urazowy Niezbyt często
białyniebieskinadruk: 150 Telexer, 150 mg, kapsułki twarde i z niebieskim wieczkiem i białym korpusem (długości około 21,7 mm). Na wieczku znajduje się nadrukowane logo firmy Gedeon Richter, na korpusie symbol „150”. Blistry z folii OPA/Aluminium/PE/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, zawierające 10 kapsułek twardych. Każde pudełko zawiera 10, 30 lub 60 kapsułek twardych. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 60 kapsułek twardych (180 kapsułek twardych). Każde pojedyncze opakowanie opakowania zbiorczego zawiera 6 blistrów z folii OPA/Aluminium/PE/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć zawierających 10 kapsułek twardych. źródło: Ulotka, pkt 6
białyżółtyniebieskinadruk: 150 Kapsułki z niebieskim wieczkiem i białym korpusem rozmiaru 0 (długości około 21,7 mm), wypełnione żółtawymi peletkami. Na wieczku znajduje się nadrukowane logo firmy Gedeon Richter, na korpusie symbol „150”. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Dabigatranu eteksylan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
4 pozycji, według częstości
niezbyt często: Niezbyt często; Rzadko; Nieznana; Często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest wł aściwe we wskazaniu w prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Lek Telexer należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki w tej populacji, patrz tabela 1 powyżej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zab urzeniami czynności nerek (CrCL < 30 ml/minutę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Telexer u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Telexer nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na dzieci podczas karmienia piersią. Podczas leczenia produktem leczniczym Telexer należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Brak danych dotyczących ludzi. W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg (reprezentującej 5-krotnie wyższy poziom ekspozycji w osoczu w porównaniu z pacjentami). Nie obserwowano innego wpływu na płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Telexer w miligramach (mg). Dawki zależą od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach: Tabela 1: Tabela dawkowania leku Telexer w postaci kapsułek
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 3: Pojedyncze i całkowite dobowe dawki dabigatranu eteksylanu w miligramach (mg) w zależności od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Telexer
Kiedy nie przyjmować leku Telexer
- jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatranu eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
- jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
- jeśli u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa
ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do
mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona, o
nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
- jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu utrzymania
jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej
ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które
mogą prowadzić do śmierci.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego
narządu.
- jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
- jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek
przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
- jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania
leków rozrzedzających krew.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Telexer należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy również
zwrócić się do lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
- jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
• jeśli w ostatnim czasie u pacjenta występowało krwawienie.
• jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
• jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub jakikolwiek
uraz wymagający leczenia chirurgicznego).
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
• jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
• jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej
„Telexer a inne leki”.
• jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• jeśli u pacjenta występuje zmniejszona czynność nerek lub pacjent jest odwodniony
(uczucie pragnienia i oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) /
pieniącego się moczu).
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
• jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
• tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub w
obrębie mózgu.
- w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania tego leku.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Telexer
- jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
W takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Telexer, ze względu na
zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo ważne
jest, aby przyjmować lek Telexer przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.
- jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do kręgosłupa
(np. w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w celu
zmniejszenia bólu):
• bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Telexer przed i po operacji dokładnie tak, jak
zalecił lekarz.
• należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub
osłabienie kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu
znieczulenia, ponieważ konieczna jest pilna opieka medyczna.
- jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w głowę.
Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia.
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
Telexer a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Telexer powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
- Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy).
- Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil). U pacjentów przyjmujących leki zawierające werapamil lekarz może zalecić
stosowanie mniejszej dawki leku Telexer w zależności od schorzenia, z powodu którego lek ten
został przepisany pacjentowi. Patrz punkt 3.
- Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
- Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany w
leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
- Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
- Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
- Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
- Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
- Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
- Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, jaki wpływ lek Telexer ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować tego leku w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w
wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania leku Telexer.
W trakcie stosowania leku Telexer nie należy karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Telexer nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Telexer wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy takich
objawów, jak siniaki lub krwawienia. Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest
najpoważniejszym działaniem niepożądanymi niezależnie od lokalizacji może prowadzić do
kalectwa, zagrażać życiu, a nawet prowadzić do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia
mogą nie być widoczne.
W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów nadmiernego
krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony
obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o objęciu pacjenta
ścisłą obserwacją lub zmienić lek.
W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej, która może powodować trudności w
oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania.
Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi) lub krwawienie
pod skórą
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Niestrawność
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nudności
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Krwawienie może wystąpić z guzków krwawniczych, z odbytnicy lub do mózgu
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Świąd
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Trudności podczas przełykania
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z rany, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Utrata włosów
W badaniu klinicznym częstość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
liczbowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska.
Leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu
zakrzepów krwi w żyłach nóg i (lub) płuc
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Może wystąpić krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Niestrawność
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu lub z powodu urazu
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Świąd
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Nudności
- Wymioty
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Może wystąpić krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, lub z miejsca wstrzyknięcia lub
miejsca wprowadzenia cewnika do żyły lub krwawienie z mózgu
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Trudności podczas przełykania
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
- Utrata włosów
W badaniu klinicznym częstość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
liczbowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska. Nie
obserwowano różnicy w częstości ataków serca u pacjentów leczonych dabigatranem w porównaniu z
pacjentami, którym podawano placebo.
Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Powstawanie krwiaków
- Krwawienie z nosa
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Nudności
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Niestrawność
- Utrata włosów
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Świąd
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Reakcja alergiczna
- Trudności podczas przełykania
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych.
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku).
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL < 30 ml/minutę) u dorosłych pacjentów
• eGFR < 50 ml/minutę/1,73 m 2 u dzieci i młodzieży
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie
• Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka dużego krwawienia, w tym obecne
lub niedawne owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe obarczone
wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg
chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy,
stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo -żylne, tętniaki naczyniowe
lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
• Leczenie skojarzone z jakimikolwiek innymi lekami przeciwzakrzepowymi np.
niefrakcjonowaną heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna,
dalteparyna, itp.) pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.) , doustnymi antykoagulantami
(warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do
nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w
dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych
lub naczyniach tętniczych l ub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w
migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
• Zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnym niekorzystnym wpływie na
przeżycie
• Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P -gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
• Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego
(patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwotoku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.
U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach,
w których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny jest
swoisty czynnik odwracający idarucyzumab. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy. U dorosłych
pacjentów inne możliwe opcje to świeża krew pełna lub osocze świeżo mrożone, koncentrat czynników
krzepnięcia (aktywowanych lub nieaktywowanych), koncentraty rekombinowanego czynnika VIIa lub
płytek krwi (patrz również punkt 4.9).
W badaniach klinicznych stosowanie dabigatranu eteksylanu wiązało się z wyższym odsetkiem dużych
krwawień z przewodu pokarmowego. Zwiększone ryzyko obserwowano u pacjentów w podeszłym wieku
(≥ 75 lat) leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę. Inne czynniki ryzyka (patrz również tabela 4)
obejmują leczenie skojarzone z lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak klopidogrel i kwas
acetylosalicylowy (ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak również występowanie
zapalenia przełyku, żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego.
Czynniki ryzyka
W tabeli 4 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Tabela 4: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynnik ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne
Wiek ≥ 75 lat
Czynniki zwiększające stężenia osoczowe
dabigatranu
Główne:
• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek u
dorosłych pacjentów (30-50 ml/minutę
CrCL)
• Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
• Jednoczesne stosowanie słabo do
umiarkowanie działającego inhibitora P-gp
(np. amiodaron, werapamil, chinidyna i
tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
• Niska masa ciała (< 50 kg) u dorosłych
pacjentów
Interakcje farmakodynamiczne (patrz punkt 4.5) • ASA i inne leki hamujące agregację płytek
krwi, takie jak klopidogrel
• NLPZ
• SSRI lub SNRI
• Inne produkty lecznicze, które mogą
zaburzać hemostazę
Choroby/zabiegi o szczególnym ryzyku krwotoku • Wrodzone lub nabyte zaburzenia
krzepliwości
• Małopłytkowość lub zaburzenia czynności
płytek krwi
• Niedawna biopsja lub duży uraz
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia
• Zapalenie błony śluzowej przełyku,
zapalenie błony śluzowej żołądka lub
refluks żołądkowo-przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała < 50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci
i młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).
Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Uszkodzenia, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki
przeciwpłytkowe, SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia,
wymagają starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatranu eteksylan należy podawać tylko
wtedy, jeśli korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów z
czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym (patrz
punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatranu eteksylan można podawać tylko wtedy, jeśli oczekiwane
korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Ścisłe monitorowanie kliniczne
Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 4
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).
Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu
U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie dabigatranu
eteksylanem (patrz również punkt 4.3).
W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia musi
zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego (idarucyzumab)
u dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu
u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej
Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia z przewodu
pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń podanych na
oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.
Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych
Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu
może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku występowania
dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT), ekarynowy czas krzepnięcia (ECT)
i czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane wyniki
należy interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między badaniami
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatranu eteksylan badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.
Tabela 5 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiedne wartości progowe u dzieci i młodzieży nie
są znane (patrz punkt 5.1).
Tabela 5: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wskazanie
Prewencja udarów mózgu w migotaniu
przedsionków i ZŻG/ZP
dTT [ng/mL] > 200
ECT [x-krotność górnego limitu normy] > 3
APTT [x-krotność górnego limitu normy] > 2
INR Nie należy wykonywać
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
może być wzięte pod uwagę w przypadku, gdy wyniki badań dTT, ECT lub APTT nie przekraczają
górnej granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Pacjenci leczeni dabigatranu eteksylanem, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem wymagać
doraźnego przerwania leczenia dabigatranu eteksylanem.
Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji. Nie ma
konieczności przerwania leczenia dabigatranu eteksylanem (150 mg dwa razy na dobę) u pacjentów
poddawanych ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.2).
Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu zabiegów
inwazyjnych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów z
niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to uwzględnić
przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1) może być
pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.
Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku, gdy konieczne jest szybkie
odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty czynnik
odwracający działanie dabigatranu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu spowodowanego
chorobą podstawową. Leczenie dabigatranu eteksylanem może być wznowione 24 godziny po podaniu
idarucyzumabu, pod warunkiem, że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto odpowiednią hemostazę.
Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć ryzyko
krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny przed
zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia lub
poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być wymagana pełna
hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na 2-4 dni przed zabiegiem
chirurgicznym.
W tabeli 6 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Tabela 6: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Czynność nerek
(CrCL w
ml/minutę)
Szacowany okres
półtrwania
(godziny)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu przed
planowym zabiegiem chirurgicznym
Wysokie ryzyko krwawienia
lub duży zabieg chirurgiczny
Ryzyko standardowe
≥ 80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥ 50 - < 80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥ 30 - < 50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (> 48 godzin)
Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 7.
Tabela 7: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i
młodzieży
Czynność nerek (eGFR w
ml/minutę/1,73 m2) Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym zabiegiem
> 80 24 godziny przed
50 - 80 2 dni przed
< 50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3).
Znieczulenie rdzeniowe/znieczulenie zewnątrzoponowe/nakłucie lędźwiowe
Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.
Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku urazowego
lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika zewnątrzoponowego. Po
usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem pierwszej dawki dabigatranu
eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku neurologicznych objawów
przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych.
Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranu eteksylanem należy wznowić/rozpocząć po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna i uzyskano
odpowiednią hemostazę.
Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na lek, a zwłaszcza
pacjentów ze zaburzoną czynnością nerek (patrz również tabela 4).
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.
Zaburzenia czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczano pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia w
leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).
Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatranu
eteksylan, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u
pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe
oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie z zastosowaniem doustnych antykoagulantów o
działaniu bezpośrednim może być związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż
podczas terapii antagonistami witaminy K.
Zawał mięśnia sercowego (ang. Myocardial Infarction – MI)
W badaniu III fazy RE-LY (prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków, patrz punkt 5.1)
całkowity odsetek zawałów mięśnia sercowego wynosił 0,82, 0,81 oraz 0,64% na rok u pacjentów
otrzymujących odpowiednio dabigatranu eteksylan w dawce 110 mg dwa razy na dobę, 150 mg dwa razy
na dobę oraz warfarynę, a zwiększenie ryzyka względnego dabigatranu w porównaniu do warfaryny
wynosiło 29% i 27%. Niezależnie od stosowanego leczenia, najwyższe ryzyko bezwzględne zawału
mięśnia sercowego obserwowano w następujących podgrupach, o porównywalnym ryzyku względnym:
pacjenci z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego, pacjenci w wieku ≥ 65 lat z cukrzycą lub chorobą
wieńcową, pacjenci z frakcją wyrzutową lewej komory serca < 40% oraz pacjenci z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek. Ponadto podwyższone ryzyko zawału mięśnia sercowego obserwowano
u pacjentów przyjmujących jednocześnie ASA plus klopidogrel lub tylko klopidogrel.
W trzech badaniach fazy III dotyczących ZŻG/ZP kontrolowanych czynnym leczeniem wyższy wskaźnik
zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów, którzy otrzymywali dabigatranu eteksylan niż
u chorych otrzymujących warfarynę: odpowiednio 0,4% i 0,2% w krótkoterminowych badaniach
RE-COVER i RE-COVER II; oraz 0,8% vs. 0,1% w długoterminowym badaniu RE-MEDY. W tym
badaniu wzrost był statystycznie istotny (p=0,022).
W badaniu RE-SONATE, w którym porównywano dabigatranu eteksylan do placebo, wskaźnik
występowania zawału u pacjentów otrzymujących dabigatranu eteksylan i placebo wynosił odpowiednio
0,1% i 0,2%.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (ZŻG/ZP, dzieci i młodzież z ŻChZZ)
Nie określono dotychczas skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ZŻG/ZP i czynną
chorobą nowotworową. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży
z czynną chorobą nowotworową są ograniczone.
Dzieci i młodzież
W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Dabigatranu eteksylan jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 8) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.
Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości).
W przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie
dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).
Tabela 8: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Inhibitory P-gp
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu odpowiednio
o 2,38 razy i 2,35 razy po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg oraz
odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy po doustnym podaniu wielokrotnym 400 mg
ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu spowodowało
odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu
w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy na dobę oraz
odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania pojedynczej dawki
400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu jak w
przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir /
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu z
inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększa
ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest
zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie przeprowadzono
badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu eteksylanu z takrolimusem.
Jednakże ograniczone dane kliniczne dotyczące innego substratu P-gp (ewerolimusu)
wskazują, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z doustnym
werapamilem Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz zakres tych zmian
różni się w zależności od momentu podawania werapamilu i jego postaci
farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce
werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed
podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 2,8 razy i AUC o około
2,5 razy). Wynik ten ulegał stopniowemu zmniejszaniu po podawaniu postaci
o przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7
razy) lub po podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu (zwiększenie Cmax o około
1,6 razy i AUC około 1,5 razy).
Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2
godziny po dabigatranu eteksylanie (wzrost Cmax o około 1,1 razy i AUC o około 1,2
razy). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem dabigatranu po 2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w dawce
pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie stwierdzano zmian stopnia i szybkości
wchłaniania amiodaronu i jego czynnego metabolitu DEA.
Stwierdzono zwiększenie wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6
razy i 1,5 razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu możliwość
wystąpienia interakcji istnieje przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu
(patrz punkty 4.2 i 4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki wynoszącej
1000 mg. Dabigatranu eteksylan podawano dwa razy na dobę przez 3 kolejne dni,
trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu były zwiększone
średnio, odpowiednio, o około 1,53 razy i 1,56 razy w przypadku jednoczesnego
podawania chinidyny (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom klarytromycyny (500 mg
dwa razy na dobę) z dabigatranu eteksylanem stwierdzono około 1,19-krotny wzrost
AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax.
Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i dawki
nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu wzrastały
odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy. Po wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce
90 mg dwa razy na dobę ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC
wzrastała odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.
Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg dabigatranu
eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu
o 1,49 razy i 1,65 razy odpowiednio w porównaniu z dabigatranu eteksylanem w
monoterapii. Kiedy dawka nasycająca 180 mg tikagreloru była podana 2 godziny po
dawce 110 mg dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym), wzrost wartości
AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu został obniżony do 1,27 razy i 1,23 razy odpowiednio
w porównaniu z dabigatranu eteksylanem w monoterapii. To naprzemienne podawanie
jest zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w dawce nasycającej.
Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka podtrzymująca) z
110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało skorygowaną wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla
dabigatranu odpowiednio o 1,26 razy i 1,29 razy w porównaniu z dabigatranu
eteksylanem w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz nie
został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.
Induktory P-gp
Należy unikać jednoczesnego stosowania.
np. ryfampicyna
lub ziele
dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina
lub fenytoina
Jednoczesne podawanie tych leków może zmniejszać stężenia dabigatranu.
Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni
zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję,
odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny został zmniejszony, co przełożyło się
na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7. dnia po zakończeniu leczenia
ryfampicyną. Po kolejnych 7 dniach nie zaobserwowano kolejnego zwiększenia
biodostępności.
Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
np. rytonawir
i jego połączenie
z innymi
inhibitorami
proteazy
Wywierają wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne
stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania
z dabigatranu eteksylanem.
Substrat P-gp
Digoksyna Gdy dabigatranu eteksylan podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z udziałem
24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na digoksynę ani
istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.
Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranu eteksylanem:
produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane heparyny (ang. UFH –
Unfractionated Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (ang. LMWH – Low Molecular Weight Heparins)
i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze trombolityczne i antagoniści
witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt 4.3) i produkty lecznicze
hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel,
tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).
Z danych uzyskanych z badania III fazy RE-LY (patrz punkt 5.1) obserwowano, że jednoczesne
stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z dabigatranu
eteksylanem, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania dużych krwawień średnio o 2,5
razy, głównie związanych ze zmianą leczenia lekami przeciwzakrzepowymi na inne (patrz punkt 4.3).
Ponadto zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych, kwasu
acetylosalicylowego lub klopidogrelu zarówno z dabigatranu eteksylanem, jak i warfaryną średnio
podwajało ryzyko dużych krwawień (patrz punkt 4.4).
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków
(patrz punkty 4.3).
Tabela 9: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i produktami leczniczymi
hamującymi agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu
z dabigatranu eteksylanem nie obserwowano zwiększonego ryzyka
krwawienia. Podczas stosowania przewlekłego w badaniu RE-LY leki z grupy
NLPZ zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku
dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny.
Klopidogrel U młodych zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu
eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia
krwi metodą kapilarową w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Ponadto
wartości AUCτ,ss oraz Cmax,ss dla dabigatranu i pomiary krzepliwości jako
oddziaływania dabigatranu lub hamowania agregacji płytek jako oddziaływania
klopidogrelu pozostawały zasadniczo niezmienione, kiedy porównywano leczenie
skojarzone do odpowiadających mu monoterapii. Po użyciu dawki nasycającej
300 mg lub 600 mg klopidogrelu AUCτ,ss oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około
30-40% (patrz punkt 4.4).
Kwas
acetylosalicylowy
Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu
150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do
18% oraz do 24% w przypadku dawki kwasu acetylosalicylowego wynoszącej
odpowiednio 81 mg i 325 mg (patrz punkt 4.4).
Heparyny
niskocząsteczkowe
(LMWH)
Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i
dabigatranu eteksylan. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie którego
podawano podskórnie 40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24 godziny po ostatniej
dawce enoksaparyny ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu
samej dawki dabigatranu eteksylanu (pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą
aktywność anty-FXa/FIIa obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po
wstępnym leczeniu enoksaparyną w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko
dabigatranu eteksylanem. Uważa się, że jest to spowodowane efektem przeniesienia
leczenia enoksaparyną i nie jest uznawane za znaczące klinicznie. Wyniki
pozostałych testów działania przeciwzakrzepowego związanego z dabigatranem nie
były znamiennie różne w przypadku leczenia wstępnego enoksaparyną.
Inne interakcje
Tabela 10: Inne interakcje
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
SSRI, SNRI SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu RE-LY we
wszystkich leczonych grupach.
Substancje wpływające na pH żołądka
Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania produktu leczniczego Telexer z pantoprazolem
stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory
pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z produktem leczniczym Telexer w
badaniach klinicznych. Nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność
leczenia dabigatranu eteksylanem.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranu eteksylanem nie wywierało
istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu
Dabigatranu eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach in
vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się spodziewać
związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi produktami leczniczymi.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Dysfagia Niezbyt często Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Nieznana
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Duże krwawienia/klinicznie 80 (5,6%) 145 (10,2%) 0,55 (0,41; 0,72)
istotne krwawienia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.