Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 16 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 4 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Cukrzycawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF - non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „wiek ≥75 lat; niewydolność serca (klasa ≥ II wg NYHA); cukrzyca; nadciśnienie tętnicze.” · ChPL, pkt 4.1
Nadciśnieniewskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF - non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „wiek ≥75 lat; niewydolność serca (klasa ≥ II wg NYHA); cukrzyca; nadciśnienie tętnicze.” · ChPL, pkt 4.1
Zakrzepicawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF - non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF - non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA - transient …” · ChPL, pkt 4.1
Zespół niewydolności sercawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (ang. NVAF - non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (ang. TIA – transient …” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „wiek ≥75 lat; niewydolność serca (klasa ≥ II wg NYHA); cukrzyca; nadciśnienie tętnicze.” · ChPL, pkt 4.1
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowawskazanie z ChPL źródło: „Prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej - ŻChZZ (ang. VTE – venous thromboembolic events) u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – ŻChZZ (ang. VTE – venous thromboembolic events) u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
Leczenie skojarzone z jakimikolwiek lekami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowaną heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyną, dalteparyną, itp.) pochodnymi heparynami (fondaparynuksem itp.) doustnymi antykoagulantami (warfaryną, rywaroksabanem, apiksabanem itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym
owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
Leczenie skojarzone z jakimikolwiek produktami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowana heparyna (UHF), heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, dalteparyna, itp.) pochodne heparyny (fondaparynuks itp.) doustne antykoagulanty (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych, lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
Leczenie skojarzone z jakimikolwiek produktami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowana heparyna (UHF), heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, dalteparyna, itp.) pochodne heparyny (fondaparynuks itp.), doustne antykoagulanty (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych, lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem i dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5)
biały Lek Mirexan 75 mg to białe lub prawie białe kapsułki, twarde w rozmiarze 2 wypełnione peletkami w kolorze od prawie białego do jasnożółtego. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Dabigatran eteksylanu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
48 pozycji, według częstości
często: Spadek stężenia hemoglobiny; Nieprawidłowa czynność wątroby / Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
niezbyt często: Niedokrwistość; Spadek hematokrytu; Nadwrażliwość na lek; Krwiak; Krwotok z rany; Krwawienie z nosa; Krwotok do przewodu pokarmowego; Krwotok z odbytnicy; Krwotok z żylaków odbytu; Biegunka; Nudności; Wymioty; Wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej; Wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej; Wzrost aktywności enzymów wątrobowych; Hiperbilirubinemia; Krwotok do skóry; Krwiak wewnątrzstawowy; Krwotok w obrębie układu moczowopłciowego, w tym krwiomocz; Krwotok urazowy; Krwiak po zabiegu; Krwotok po zabiegu; Wyciek po zabiegu; Wydzielina z rany
rzadko: Małopłytkowość; Reakcja anafilaktyczna; Obrzęk naczynioruchowy; Pokrzywka; Wysypka; Świąd; Krwotok wewnątrzczaszkowy; Krwotok; Krwioplucie; Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie przełyku; Zapalenie żołądka i przełyku; Refluks żołądkowo-przełykowy; Ból brzucha; Niestrawność; Dysfagia; Krwotok w miejscu wstrzyknięcia; Krwotok w miejscu cewnikowania; Krwisty wyciek; Krwotok w miejscu nacięcia; Niedokrwistość pooperacyjna; Drenaż rany; Drenaż po zabiegu
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji pierwotnej ŻChZZ u pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku to 220 mg raz na dobę (przyjmowana jako 2 kapsułki po 110 mg).” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Lek Mirexan należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenie czynności nerek„Zaburzenie czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1). Stosowanie dabigatranu eteksylanu jednocześnie ze słabo/umiarkowanie działającymi inhibitorami P- glikoproteiny (P-gp), np. amiodaronem, chinidyną lub werapamilem”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku >75 lat zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Mirexan u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Mirexan nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na dzieci podczas karmienia piersią. Podczas leczenia produktem leczniczym Mirexan należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Brak danych dotyczących ludzi. W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg (5-krotnie większej od całkowitego wpływu produktu leczniczego zawartego w osoczu na organizmu pacjentów). Nie obserwowano innego wpływu na płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Mirexan w miligramach (mg). Dawki zależą od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach. Tabela 1: Dawkowanie leku Mirexan w postaci kapsułek
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 1: Zalecenia dotyczące dawkowania i czas trwania leczenia w prewencji pierwotnej ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych
Rozpoczęcie leczenia w dniu zabiegu chirurgicznego w ciągu 1 do 4 godzin od zakończenia zabiegu chirurgicznego
Rozpoczęcie leczenia dawką podtrzymującą w pierwszym dniu po zabiegu chirurgicznym
Czas trwania leczenia dawką podtrzymującą
Pacjenci po przebytej planowej alloplastyce stawu kolanowego
jedna kapsułka dabigatranu eteksylanu o mocy 110 mg
220 mg dabigatranu eteksylanu raz na dobę w postaci 2 kapsułek o mocy 110 mg
10 dni
Pacjenci po przebytej planowej alloplastyce stawu biodrowego
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Mirexan
Kiedy nie przyjmować leku Mirexan
– jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylanu lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
– jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
– jeśli u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa
ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do
mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
– jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona, o
nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
– jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu
utrzymania jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą
procedury zwanej ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które
mogą prowadzić do śmierci.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu
przeszczepionego narządu.
– jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
– jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek
przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
– jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania
leków rozrzedzających krew.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Mirexan należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy zwrócić
się do lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
– jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
• jeśli w ostatnim czasie u pacjenta występowało krwawienie.
• jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
• jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub jakikolwiek uraz
wymagający leczenia chirurgicznego).
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
• jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
• jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej „Mirexan a
inne leki”.
• jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne, takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• jeśli u pacjenta występuje zmniejszona czynność nerek lub pacjent jest odwodniony (uczucie
pragnienia i oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) / pieniącego się
moczu).
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
• jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
• tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub w
obrębie mózgu.
– w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
– jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania tego leku.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Mirexan
– jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
W takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Mirexan, ze względu
na zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo
ważne jest, aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.
– jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do
kręgosłupa (np. w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w
celu zmniejszenia bólu):
– bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak,
jak zalecił lekarz.
– należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub
osłabienie kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu
znieczulenia, ponieważ konieczna jest pilna opieka medyczna.
– jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w
głowę. Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło
wystąpić zwiększone ryzyko krwawienia.
– jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie
układu odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent
powinien powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
Mirexan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Mirexan powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
– Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy).
– Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
– Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil).
U pacjentów przyjmujących leki zawierające amiodaron, chinidynę lub werapamil lekarz
może zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Mirexan w zależności od schorzenia, z
powodu którego lek ten został przepisany pacjentowi. Patrz również punkt 3.
– Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
– Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany
w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
– Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
– Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
– Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego
serotoniny lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
– Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
– Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
– Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, jaki wpływ lek Mirexan ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować tego leku w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w
wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania leku Mirexan.
W trakcie stosowania leku Mirexan nie należy karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mirexan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Mirexan wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy takich
objawów, jak siniaki lub krwawienia. Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest
najpoważniejszym działaniem niepożądanymi niezależnie od lokalizacji może prowadzić do
kalectwa, zagrażać życiu, a nawet prowadzić do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia
mogą nie być widoczne.
W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów
nadmiernego krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub
niewyjaśniony obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o
objęciu pacjenta ścisłą obserwacją lub zmienić lek.
W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej, która może powodować trudności w
oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania:
Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi),
z guzków krwawniczych, z odbytnicy, krwawienie pod skórą, do stawu, z powodu urazu lub
po urazie lub po zabiegu chirurgicznym
– Powstawanie krwiaków lub sińce występujące po zabiegu chirurgicznym
– Krew w stolcu oznaczona w badaniach laboratoryjnych
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Reakcja alergiczna
– Wymioty
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nudności
– Obecność wydzieliny z rany (sączenie się płynu z rany pooperacyjnej)
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do mózgu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Wydzielina podbarwiona krwią z miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi po zabiegu chirurgicznym
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków
występująca w wyniku reakcji alergicznej
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Niestrawność
– Trudności podczas przełykania
– Wydzielanie się płynu z rany
– Wydzielanie się płynu z rany pooperacyjnej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Utrata włosów
Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków
występująca w wyniku reakcji alergicznej
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Powstawanie krwiaków
– Krwawienie z nosa
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Wymioty
– Nudności
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Niestrawność
– Utrata włosów
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa/pochwy lub
dróg moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności
krwi), lub krwawienie pod skórą
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Swędzenie
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Reakcja alergiczna
– Trudności podczas przełykania
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49-21-301,
faks: +48 22 49-21309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL <30 mL/min) u dorosłych pacjentów
• eGFR <50 mL/min/1,73 m2 u dzieci i młodzieży
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie
• Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym
owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory
złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia
kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny,
niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje
tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia
kręgowego lub mózgu
• Leczenie skojarzone z jakimikolwiek lekami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowaną
heparyną (UHF), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyną, dalteparyną, itp.)
pochodnymi heparynami (fondaparynuksem itp.) doustnymi antykoagulantami (warfaryną,
rywaroksabanem, apiksabanem itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich
zamiana terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach
niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub
naczyniach tętniczych lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu
przedsionków (patrz punkt 4.5)
• Zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnie niekorzystnym wpływie na
przeżycie
• Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
• Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego
(patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwotoku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.
U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach,
w których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny
jest swoisty czynnik odwracający, idarucyzumab. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
U dorosłych pacjentów inne możliwe opcje to świeża krew pełna lub osocze świeżo mrożone,
koncentrat czynników krzepnięcia (aktywowanych lub nieaktywowanych), koncentraty
rekombinowanego czynnika VIIa lub płytek krwi (patrz również punkt 4.9).
Stosowanie leków hamujących agregację płytek krwi, takich jak klopidogrel i kwas acetylosalicylowy
(ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak również występowanie zapalenia przełyku,
żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu
pokarmowego.
Czynniki ryzyka
W tabeli 3 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Tabela 3: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynnik ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne
Wiek ≥75 lat
Czynniki zwiększające stężenia osoczowe
dabigatranu
Główne:
• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek u
dorosłych pacjentów (30-50 mL/min CrCL)
• Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
• Jednoczesne stosowanie słabo do
umiarkowanie działającego inhibitora P-gp
(np. amiodaron, werapamil, chinidyna i
tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
• Niska masa ciała (<50 kg) u dorosłych
pacjentów
Interakcje farmakodynamiczne (patrz
punkt 4.5)
• ASA i inne leki hamujące agregację płytek
krwi, takie jak klopidogrel
• NLPZ
• SSRI lub SNRI
• Inne produkty lecznicze, które mogą
zaburzać hemostazę
Choroby/zabiegi o szczególnym ryzyku
krwotoku
• Wrodzone lub nabyte zaburzenia
krzepliwości
• Małopłytkowość lub zaburzenia czynności
płytek krwi
• Niedawna biopsja lub duży uraz
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia
• Zapalenie błony śluzowej przełyku,
zapalenie błony śluzowej żołądka lub
refluks żołądkowo-przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała <50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci
i młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).
Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Uszkodzenia, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki
przeciwpłytkowe, SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia,
wymagają starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatran eteksylanu należy tylko podawać
wtedy, jeśli korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów
z czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym
(patrz punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatran eteksylanu można podawać tylko wtedy, jeśli
oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Ścisłe monitorowanie kliniczne
Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 3
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).
Przerwanie leczenia dabigatranem eteksylanu
U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie dabigatranem
eteksylanu (patrz również punkt 4.3).
W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia
musi zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego
(idarucyzumab) u dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej
Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia
z przewodu pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń
podanych na oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.
Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych
Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego
dabigatranu może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku
występowania dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT), ekarynowy czas krzepnięcia (ECT)
i czas kaolinowo-kefalinowy (aPTT) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane
wyniki należy interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między
badaniami (patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatran eteksylanu badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.
Tabela 4 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które
mogą wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiednie wartości progowe u dzieci
i młodzieży nie są znane (patrz punkt 5.1).
Tabela 4: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wartość progowa
dTT [ng/mL] >67
ECT [x-krotność górnego limitu normy] Brak danych
aPTT [x-krotność górnego limitu normy] >1,3
INR Nie należy wykonywać
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
mózgu może być wzięte pod uwagę w przypadku, gdy wyniki badań dTT, ECT lub aPTT nie
przekraczają górnej granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Pacjenci leczeni dabigatranem eteksylanu, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem
wymagać doraźnego przerwania leczenia dabigatranem eteksylanu.
Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu zabiegów
inwazyjnych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów
z niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to
uwzględnić przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1)
może być pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.
Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku, gdy konieczne jest
szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty
czynnik odwracający działanie dabigatranu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności ani
bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze
hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu spowodowanego
chorobą podstawową. Leczenie dabigatranem eteksylanu może być wznowione 24 godziny po podaniu
idarucyzumabu, pod warunkiem, że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto odpowiednią
hemostazę.
Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć
ryzyko krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny
przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem
krwawienia lub poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być
wymagana pełna hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na
2-4 dni przed zabiegiem chirurgicznym.
W Tabeli 5 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Tabela 5: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Czynność nerek (CrCL w
mL/min)
Szacowany okres
półtrwania (godziny)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu
przed planowym zabiegiem chirurgicznym
Wysokie ryzyko
krwawienia lub duży
zabieg chirurgiczny
Ryzyko standardowe
≥80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥50-<80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥30-<50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (>48 godzin)
Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 6.
Tabela 6: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi
u dzieci i młodzieży
Czynność nerek (eGFR w
mL/min/1,73 m2) Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym zabiegiem
>80 24 godziny przed
50–80 2 dni przed
<50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3).
Znieczulenie rdzeniowe/znieczulenie zewnątrzoponowe/nakłucie lędźwiowe
Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.
Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku
urazowego lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika
zewnątrzoponowego. Po usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem
pierwszej dawki dabigatranu eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku
neurologicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych
lub zewnątrzoponowych.
Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranem eteksylanu należy wznowić po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna
i uzyskano odpowiednią hemostazę.
Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na produkt, a zwłaszcza
pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (patrz również tabela 3).
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.
Zabieg chirurgiczny z powodu złamania szyjki kości udowej
Brak danych dotyczących stosowania dabigatranu eteksylanu u pacjentów poddawanych zabiegom
chirurgicznym z powodu złamania szyjki kości udowej. W związku z tym stosowanie tego produktu
leczniczego nie jest zalecane.
Zaburzenie czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczono pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia w
leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).
Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich
jak dabigatran eteksylanu, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (dzieci i młodzież z ŻChZZ)
Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży z czynną chorobą
nowotworową są ograniczone.
Dzieci i młodzież
W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Dabigatran eteksylanu jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 5) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.
Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości). W
przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie
dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).
Tabela 7: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Inhibitory P-gp
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu
odpowiednio o 2,38 razy i 2,35 razy po podaniu doustnej jednorazowej
dawki 400 mg oraz odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy po doustnym
podaniu wielokrotnym 400 mg ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu
spowodowało odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości
AUC0-∞ i Cmax dabigatranu w przypadku wielokrotnego podania 400
mg dronedaronu dwa razy na dobę oraz odpowiednio około 2,1-krotny i
1,9-krotny w przypadku podania pojedynczej dawki 400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego
efektu jak w przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir i
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w
skojarzeniu z inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w
ustalonej dawce zwiększa ekspozycję na dabigatran i może zwiększać
ryzyko krwawienia.
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-
gp jest zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie
przeprowadzono badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu
eteksylanu z takrolimusem. Jednakże ograniczone dane kliniczne
dotyczące innego substratu P-gp (ewerolimusu) wskazują, że takrolimus
hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z
doustnym werapamilem Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz
zakres tych zmian różni się w zależności od momentu podawania
werapamilu i jego postaci farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej
dawce werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej
godzinę przed podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o
około 2,8 razy i AUC o około 2,5 razy). Wynik ten ulegał stopniowemu
zmniejszaniu po podawaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu
(zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7 razy) i po
podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu (zwiększenie Cmax o około
1,6 razy i AUC około 1,5 razy).
Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania
werapamilu 2 godziny po dabigatranie eteksylanu (wzrost Cmax o około
1,1 razy i AUC o około 1,2 razy). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem
dabigatranu po 2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z
amiodaronem w dawce pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie
stwierdzano zmian stopnia i szybkości wchłaniania amiodaronu i jego
czynnego metabolitu DEA. Stwierdzono zwiększenie wartości AUC i Cmax
dabigatranu odpowiednio o około 1,6 razy i 1,5 razy. Ze względu na długi
okres półtrwania amiodaronu możliwość wystąpienia interakcji istnieje
przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki
wynoszącej 1 000 mg. Dabigatran eteksylanu podawano dwa razy na dobę
przez 3 kolejne dni, trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCτ,ss i Cmax,ss
dabigatranu były zwiększone średnio, odpowiednio, o około 1,53 razy i
1,56 razy w przypadku jednoczesnego podawania chinidyny (patrz punkty
4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom
klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) z dabigatranem eteksylanu
stwierdzono około 1,19-krotny wzrost AUC i około 1,15-krotny wzrost
Cmax.
Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu
eteksylanu i dawki nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax
dla dabigatranu wzrastały odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy. Po
wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce 90 mg dwa razy na dobę
ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC wzrastała
odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.
Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg
dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość
AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu o 1,49 razy i 1,65 razy odpowiednio w
porównaniu z dabigatranem eteksylanu w monoterapii. Kiedy dawka
nasycająca 180 mg tikagreloru była podana 2 godziny po dawce 110 mg
dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym), wzrost wartości AUCτ,ss i
Cmax,ss dla dabigatranu został obniżony do 1,27 razy i 1,23 razy
odpowiednio w porównaniu z dabigatranem eteksylanu w monoterapii. To
naprzemienne podawanie jest zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia
tikagrelorem w dawce nasycającej.
Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka
podtrzymująca) z 110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało
skorygowaną wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu odpowiednio o 1,26
razy i 1,29 razy w porównaniu z dabigatranem eteksylanu w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-
gp, lecz nie został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z
pozakonazolem
Induktory P-gp
Należy unikać jednoczesnego stosowania
np. ryfampicyna lub
ziele dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina lub
fenytoina
Jednoczesne podawanie tych leków może zmniejszać stężenia
dabigatranu.
Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na
dobę przez 7 dni zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i
całkowitą ekspozycję, odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny
został zmniejszony, co przełożyło się na ekspozycję bliską wartościom
referencyjnym 7. dnia po zakończeniu leczenia ryfampicyną. Po kolejnych
7 dniach nie zaobserwowano kolejnego zwiększenia biodostępności.
Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
np. rytonawir i jego
połączenie z innymi
inhibitorami proteazy
Wywierają wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich
jednoczesne stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich
jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanu.
Substrat P-gp
Digoksyna Gdy dabigatran eteksylanu podawano jednocześnie z digoksyną w
badaniu z udziałem 24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian
ekspozycji na digoksynę ani istotnych klinicznie zmian ekspozycji na
dabigatran.
Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek krwi
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z
dabigatranem eteksylanu: produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane
heparyny (ang. UFH - Unfractionated Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (ang. LMWH - Low
Molecular Weight
Heparins) i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze trombolityczne
i antagoniści witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt 4.3) i produkty
lecznicze hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna,
prasugrel, tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu
przedsionków (patrz punkty 4.3).
Tabela 8: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i lekami hamującymi
agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu
bólu z dabigatranem eteksylanu nie obserwowano zwiększonego
ryzyka krwawienia. Podczas stosowania przewlekłego w badaniu
klinicznym fazy III porównującym dabigatran z warfaryną w
zapobieganiu udarom u pacjentów z migotaniem przedsionków (RE–
LY) leki z grupy NLPZ zwiększały ryzyko krwawienia o około 50%
zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny.
Klopidogrel U zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie
dabigatranu eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego
wydłużania czasu krzepnięcia krwi metodą kapilarową w porównaniu
do monoterapii klopidogrelem. Ponadto wartości AUCτ,ss oraz Cmax,ss
dla dabigatranu i pomiary krzepliwości jako oddziaływania
dabigatranu lub hamowania agregacji płytek jako oddziaływania
klopidogrelu pozostawały zasadniczo niezmienione porównując
leczenie skojarzone do odpowiadających mu monoterapii. Po użyciu
dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu AUCτ,ss oraz
Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około 30-40% (patrz punkt 4.4).
Kwas acetylosalicylowy Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu
eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego
krwawienia od 12% do 18% oraz do 24% w przypadku dawki kwasu
acetylosalicylowego wynoszącej odpowiednio 81 mg i 325 mg (patrz
punkt 4.4).
Heparyny
niskocząsteczkowe
(LMWH)
Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna
i dabigatran eteksylanu. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie
którego podawano podskórnie 40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24
godziny po ostatniej dawce enoksaparyny, ekspozycja na dabigatran
była nieco niższa niż po podaniu samej dawki dabigatranu eteksylanu
(pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą aktywność anty-FXa/FIIa
obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym
leczeniu enoksaparyną w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko
dabigatranem eteksylanu. Uważa się, że jest to spowodowane efektem
przeniesienia leczenia enoksaparyną i nie jest uznawane za znaczące
klinicznie. Wyniki pozostałych testów działania przeciwzakrzepowego
związanego z dabigatranem nie były znamiennie różne w przypadku
leczenia wstępnego enoksaparyną.
Inne interakcje
Tabela 9: Inne interakcje
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
SSRI, SNRI SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu
klinicznym fazy III porównującym dabigatran z warfaryną w
zapobieganiu udarom mózgu u pacjentów z migotaniem przedsionków
(RE-LY) we wszystkich leczonych grupach.
Substancje wpływające na pH żołądka
Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z
pantoprazolem stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około
30%. Pantoprazol i inne inhibitory pompy protonowej (PPI) podawano
jednocześnie z dabigatranem eteksylanu w badaniach klinicznych. Nie
zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność leczenia
dabigatranem eteksylanu.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranem eteksylanu nie
wywierało istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania
dabigatranu.
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu
Dabigatran eteksylanu i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450
i w badaniach in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się
spodziewać związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi lekami.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Dabigatran eteksylanu oceniano w badaniach klinicznych łącznie u około 64 000 pacjentów, spośród
nich około 35 000 pacjentów było leczonych dabigatran eteksylanu.
W badaniach kontrolowanych, z zastosowaniem czynnego leczenia w grupie kontrolnej, dotyczących
zapobiegania ŻChZZ 6 684 pacjentów było leczonych dabigatranem eteksylanu w dawce 150 mg lub
220 mg na dobę.
Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów;
częstość występowania dużych krwawień (w tym krwawień z ran) wynosiła poniżej 2%.
Chociaż w badaniach klinicznych przypadki krwawienia zdarzały się rzadko, nie można wykluczyć
wystąpienia dużego lub silnego krwawienia, które niezależnie od lokalizacji może zagrażać życiu
pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 10 przedstawiono działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów
(SOC) oraz częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Tabela 10: Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów / Zalecany
termin
Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Spadek stężenia hemoglobiny Często
Niedokrwistość Niezbyt często
Spadek hematokrytu Niezbyt często
Małopłytkowość Rzadko
Neutropenia Nieznana
Agranulocytoza Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość na lek Niezbyt często
Reakcja anafilaktyczna Rzadko
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko
Pokrzywka Rzadko
Wysypka Rzadko
Świąd Rzadko
Skurcz oskrzeli Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Krwotok wewnątrzczaszkowy Rzadko
Zaburzenia naczyniowe
Krwiak Niezbyt często
Krwotok z rany Niezbyt często
Krwotok Rzadko
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Niezbyt często
Krwioplucie Rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit
Krwotok do przewodu pokarmowego Niezbyt często
Krwotok z odbytnicy Niezbyt często
Krwotok z żylaków odbytu Niezbyt często
Biegunka Niezbyt często
Nudności Niezbyt często
Wymioty Niezbyt często
Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie
przełyku
Rzadko
Zapalenie żołądka i przełyku Rzadko
Refluks żołądkowo-przełykowy Rzadko
Ból brzucha Rzadko
Niestrawność Rzadko
Dysfagia Rzadko
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieprawidłowa czynność wątroby /
Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Często
Wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej Niezbyt często
Wzrost aktywności aminotransferazy
asparaginianowej
Niezbyt często
Wzrost aktywności enzymów wątrobowych Niezbyt często
Hiperbilirubinemia Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Krwotok do skóry Niezbyt często
Łysienie Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Krwiak wewnątrzstawowy Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Krwotok w obrębie układu moczowo-
płciowego, w tym krwiomocz
Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Krwotok w miejscu wstrzyknięcia Rzadko
Krwotok w miejscu cewnikowania Rzadko
Krwisty wyciek Rzadko
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Krwotok urazowy Niezbyt często
Krwiak po zabiegu Niezbyt często
Krwotok po zabiegu Niezbyt często
Wyciek po zabiegu Niezbyt często
Wydzielina z rany Niezbyt często
Krwotok w miejscu nacięcia Rzadko
Niedokrwistość pooperacyjna Rzadko
Procedury medyczne i chirurgiczne
Drenaż rany Rzadko
Drenaż po zabiegu Rzadko
Opis wybranych działań niepożądanych
Reakcje w postaci krwawień
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania stosowanie dabigatranu eteksylanu może
wiązać się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub
narządu. Objawy przedmiotowe, objawy podmiotowe i nasilenie (w tym możliwość zgonu) różnią się
w zależności od miejsca i stopnia lub rozległości krwawienia i (lub) niedokrwistości. W badaniach
klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia dabigatranem eteksylanu w porównaniu z leczeniem
VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. układu pokarmowego, układu
moczowo-płciowego). Dlatego też, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne
hemoglobiny/hematokrytu mogą być przydatne do wykrywania utajonego krwawienia. W niektórych
grupach pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek i (lub) jednocześnie przyjmujących leki wpływające na hemostazę lub
silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.4 Ryzyko krwotoku). Objawami powikłań krwotocznych mogą
być osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk, duszność
i niewyjaśniony wstrząs.
Dla dabigatranu eteksylanu zgłaszano znane powikłania krwawienia, takie jak zespół ciasnoty
międzypowięziowej i ostra niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, oraz nefropatię
związaną z leczeniem przeciwzakrzepowym u pacjentów z predysponującymi czynnikami ryzyka.
Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki przeciwzakrzepowe, należy zatem
uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku. U dorosłych pacjentów w przypadku
niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu,
idarucyzumab (patrz punkt 4.9).
W tabeli 11 przedstawiono liczbę pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
krwawienia w okresie leczenia we wskazaniu pierwotnego zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-
zatorowej po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego w dwóch głównych badaniach
klinicznych, zgodnie z dawką.
Tabela 11: Liczba pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
krwawienia
Dabigatran eteksylanu
150 mg N (%)
Dabigatran eteksylanu
220 mg N (%)
Enoksaparyna N (%)
Pacjenci leczeni 1 866 (100,0) 1 825 (100,0) 1 848 (100,0)
Duże krwawienie 24 (1,3) 33 (1,8) 27 (1,5)
Każde krwawienie 258 (13,8) 251 (13,8) 247 (13,4)
Agranulocytoza i neutropenia
W okresie po wprowadzeniu dabigatranu eteksylanu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano
agranulocytozę i neutropenię. Ponieważ działania niepożądane są zgłaszane w ramach systemu
kontroli po wprowadzeniu do obrotu w populacji o nieokreślonej wielkości, dokładne określenie
częstości ich występowania nie jest możliwe. Częstość zgłaszania oszacowano na 7 zdarzeń na
1 milion pacjentolat w przypadku agranulocytozy oraz 5 zdarzeń na 1 milion pacjentolat
w przypadku neutropenii.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania dabigatranu eteksylanu w leczeniu ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ
u dzieci i młodzieży badano w dwóch badaniach fazy III (DIVERSITY i 1160.108).
Dabigatranem eteksylanem leczono łącznie 328 dzieci i młodzieży. Pacjenci otrzymywali
dostosowane do wieku
i masy ciała dawki dabigatranu eteksylanu w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla wieku.
Ogółem oczekuje się, że profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest taki sam jak u dorosłych.
Łącznie u 26% dzieci i młodzieży leczonych dabigatranem eteksylanu z powodu ŻChZZ i w prewencji
nawrotów ŻChZZ wystąpiły działania niepożądane.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 12 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań w leczeniu ŻChZZ i
prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz
częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100
do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 12: Działania niepożądane
Częstość
Klasyfikacja układów i narządów / Zalecany
termin
Leczenie ŻChZZ i prewencja nawrotów ŻChZZ
u dzieci i młodzieży
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Często
Spadek stężenia hemoglobiny Niezbyt często
Małopłytkowość Często
Spadek hematokrytu Niezbyt często
Neutropenia Niezbyt często
Agranulocytoza Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość na lek Niezbyt często
Wysypka Często
Świąd Niezbyt często
Reakcja anafilaktyczna Nieznana
Obrzęk naczynioruchowy Nieznana
Pokrzywka Często
Skurcz oskrzeli Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Krwotok wewnątrzczaszkowy Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe
Krwiak Często
Krwotok Nieznana
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Często
Krwioplucie Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Krwotok do przewodu pokarmowego Niezbyt często
Ból brzucha Niezbyt często
Biegunka Często
Niestrawność Często
Nudności Często
Krwotok z odbytnicy Niezbyt często
Krwotok z żylaków odbytu Nieznana
Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie
przełyku
Nieznana
Zapalenie żołądka i przełyku Niezbyt często
Refluks żołądkowo-przełykowy Często
Wymioty Często
Dysfagia Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieprawidłowa czynność wątroby /
Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Nieznana
Wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej Niezbyt często
Wzrost aktywności aminotransferazy
asparaginianowej
Niezbyt często
Wzrost aktywności enzymów wątrobowych Często
Hiperbilirubinemia Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Krwotok do skóry Niezbyt często
Łysienie Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Krwiak wewnątrzstawowy Nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Krwotok w obrębie układu moczowo-
płciowego, w tym krwiomocz
Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Krwotok w miejscu wstrzyknięcia Nieznana
Krwotok w miejscu cewnikowania Nieznana
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Krwotok urazowy Niezbyt często
Krwotok w miejscu nacięcia Nieznana
Reakcje w postaci krwawień
W dwóch badaniach fazy III we wskazaniu leczenia ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci
i młodzieży łącznie u 7 pacjentów (2,1%) wystąpił incydent dużego krwawienia, u 5 pacjentów (1,5%)
klinicznie istotny inny niż duży incydent krwawienia, a u 75 pacjentów (22,9%) incydent małego
krwawienia. Częstość występowania incydentów krwawień była ogółem większa w starszej grupie
wiekowej (od 12 do <18 lat: 28,6%) niż w młodszych grupach wiekowych (od urodzenia do <2 lat:
23,3%; od 2 do <12 lat: 16,2%). Duże lub ciężkie krwawienie, niezależnie od lokalizacji, może
zagrażać życiu pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
białyniebieski Lek Mirexan 110 mg to niebieskie kapsułki, twarde w rozmiarze 1 wypełnione peletkami w kolorze od prawie białego do jasnożółtego. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 60 kapsułek, twardych (180 kapsułek, twardych) w perforowanych blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 60 kapsułek, twardych (180 kapsułek, twardych) w nieperforowanych blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Dabigatran eteksylanu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
często: Niedokrwistość; Spadek stężenia hemoglobiny; Krwawienie z nosa; Krwotok do przewodu pokarmowego; Ból brzucha; Biegunka; Niestrawność; Nudności; Krwotok z odbytnicy
niezbyt często: Niedokrwistość; Spadek stężenia hemoglobiny; Małopłytkowość; Spadek hematokrytu; Nadwrażliwość na lek; Wysypka; Świąd; Krwotok wewnątrzczaszkowy; Krwiak; Krwotok; Krwotok z rany; Krwawienie z nosa; Krwioplucie; Krwotok do przewodu pokarmowego; Ból brzucha; Biegunka; Nudności; Krwotok z odbytnicy; Krwotok z żylaków odbytu; Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie przełyku; Zapalenie żołądka i przełyku; Niezbyt często; Rzadko; Nieznana; Często
rzadko: Małopłytkowość; Spadek hematokrytu; Wysypka; Świąd; Reakcja anafilaktyczna; Obrzęk naczynioruchowy; Pokrzywka; Krwotok wewnątrzczaszkowy; Krwotok; Krwioplucie; Ból brzucha; Niestrawność; Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie przełyku; Zapalenie żołądka i przełyku; Niezbyt często; Rzadko; Często; Nieznana
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji pierwotnej ŻChZZ u pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego. Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej czynnikami ryzyka (SPAF - zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków) Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u dorosłych (ZŻG/ZP)”źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku to 220 mg raz na dobę (przyjmowana jako 2 kapsułki po 110 mg).” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Lek Mirexan należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 30 mL/min) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1). Stosowanie dabigatranu eteksylanu ze słabo/umiarkowanie działającymi inhibitorami P-glikoproteiny (P-gp), tj. amiodaronem, chinidyną lub werapamilem”źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku > 75 lat zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki w tej populacji, patrz tabela 2 powyżej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek„Zaburzenie czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 30 mL/min) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 50-≤ 80 mL/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) zalecana dawka dabigatranu eteksylanu również wynosi 300 mg w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę. Jednakże u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka krwawień należy rozważyć zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu do 220 mg w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę (patrz punkty 4.4 i 5.2).”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Mirexan u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Mirexan nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na dzieci podczas karmienia piersią. Podczas leczenia produktem leczniczym Mirexan należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Brak danych dotyczących ludzi. W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg (5-krotnie większej od całkowitego wpływu produktu leczniczego zawartego w osoczu na organizmu pacjentów). Nie obserwowano innego wpływu na płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Mirexan w miligramach (mg). Dawki zależą od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach. Tabela 1: Tabela dawkowania leku Mirexan w postaci kapsułek
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 4: Pojedyncze i całkowite dobowe dawki dabigatranu eteksylanu w miligramach (mg) w zależności od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 1: Zalecenia dotyczące dawkowania i czas trwania leczenia w prewencji pierwotnej ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych
Rozpoczęcie leczenia w dniu zabiegu chirurgicznego w ciągu 1 do 4 godzin od zakończenia zabiegu chirurgicznego
Rozpoczęcie leczenia dawką podtrzymującą w pierwszym dniu po zabiegu chirurgicznym
Czas trwania leczenia dawką podtrzymującą
Pacjenci po przebytej planowej alloplastyce stawu kolanowego
jedna kapsułka dabigatranu eteksylanu o mocy 110 mg
220 mg dabigatranu eteksylanu raz na dobę w postaci 2 kapsułek o mocy 110 mg
10 dni
Pacjenci po przebytej planowej alloplastyce stawu biodrowego
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 2: Zalecenia dotyczące dawkowania w zapobieganiu udarowi związanemu z migotaniem przedsionków, ZŻG i ZP(dorośli)
Zalecenia dotyczące dawkowania
Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej czynnikami ryzyka (SPAF - zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków)
300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę
Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u dorosłych (ZŻG/ZP)
300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę po terapii lekiem przeciwzakrzepowym podawanym pozajelitowo przez przynajmniej 5 dni
Zalecane zmniejszenie dawki
Pacjenci w wieku ≥ 80 lat
dobowa dawka dabigatranu eteksylanu 220 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki o mocy 110 mg dwa razy na dobę
Pacjenci jednocześnie przyjmujący werapamil
Zmniejszenie dawki do rozważenia
Pacjenci w wieku 75-80 lat
Dobową dawkę dabigatranu eteksylanu 300 mg lub 220 mg należy ustalić w oparciu o indywidualną ocenę ryzyka powstawania powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz ryzyka krwawień.
Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min)
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Mirexan
Kiedy nie przyjmować leku Mirexan
– jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylanu lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
– jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
– jeśli u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa ryzyko
dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do mózgu,
niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
– jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona, o nieznanej
przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
– jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu utrzymania
jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej
ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które mogą
prowadzić do śmierci.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego
narządu.
– jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
– jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek przeciwwirusowy
stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
– jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania leków
rozrzedzających krew.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mirexan należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy zwrócić się
do lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
– jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
• jeśli w ostatnim czasie u pacjenta występowało krwawienie.
• jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
• jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub jakikolwiek uraz
wymagający leczenia chirurgicznego).
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
• jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
• jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej „Mirexan a
inne leki”.
• jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• jeśli u pacjenta występuje zaburzenie czynności nerek lub pacjent jest odwodniony (uczucie
pragnienia i oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) / pieniącego się
moczu).
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
• jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
• tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub w
obrębie mózgu.
– w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
– jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania leku Mirexan.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Mirexan
– jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
W takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Mirexan, ze względu na
zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo ważne
jest, aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.
– jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do kręgosłupa
(np. w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w celu
zmniejszenia bólu):
• Bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił
lekarz.
• Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub osłabienie
kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu znieczulenia, ponieważ
konieczna jest pilna opieka medyczna.
– jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w głowę.
Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia.
– jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
Mirexan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Mirexan powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
– Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy).
– Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
– Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil).
U pacjentów przyjmujących leki zawierające amiodaron, chinidynę lub werapamil lekarz może
zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Mirexan w zależności od schorzenia, z powodu
którego lek ten został przepisany pacjentowi. Patrz punkt 3.
– Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
– Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany w
leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
– Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
– Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
– Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
– Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
– Leki przeciwwirusowe, stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
– Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo jaki wpływ lek Mirexan ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować tego leku w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w
wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas stosowania leku Mirexan.
W trakcie stosowania leku Mirexan nie należy karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mirexan nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lek Mirexan wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy
takich objawów, jak siniaki lub krwawienia. Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest
najpoważniejszym działaniem niepożądanymi niezależnie od lokalizacji może prowadzić do kalectwa,
zagrażać życiu, a nawet prowadzić do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia mogą nie być
widoczne.
W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów nadmiernego
krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony
obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o objęciu pacjenta
ścisłą obserwacją lub zmienić lek.
W przypadku wystąpienia poważnych reakcji alergicznych, które mogą powodować trudności w
oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania:
Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), z guzków
krwawniczych, z odbytnicy, krwawienie pod skórą, do stawu, z powodu urazu lub po urazie
lub po zabiegu chirurgicznym.
– Powstawanie krwiaków lub sińce występujące po zabiegu chirurgicznym
– Krew w stolcu oznaczona w badaniach laboratoryjnych
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Reakcja alergiczna
– Wymioty
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nudności
– Obecność wydzieliny z rany (sączenie się płynu z rany pooperacyjnej)
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do mózgu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Wydzielina podbarwiona krwią z miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi po zabiegu chirurgicznym
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Niestrawność
– Trudności podczas przełykania
– Wydzielanie się płynu z rany
– Wydzielanie się płynu z rany pooperacyjnej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Utrata włosów
W badaniu klinicznym częstość zawałów serca przy stosowaniu eteksylanu dabigatranu była liczbowo
wyższa niż przy stosowaniu warfaryny. Ogólna częstość występowania była niska.
Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca.
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi) lub krwawienie
pod skórą
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Niestrawność
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nudności
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie
– Krwawienie może wystąpić z guzków krwawniczych, z odbytnicy lub do mózgu
– Powstawanie krwiaków
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Reakcja alergiczna
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Wymioty
– Trudności podczas przełykania
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
– Może wystąpić krwawienie do stawu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z rany, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Utrata włosów
W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania leku Mirexan była ilościowo
większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była mała.
Leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu zakrzepów
krwi w żyłach nóg i płuc
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Może wystąpić krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi),
lub krwawienie pod skórą
– Niestrawność
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do stawu lub z powodu urazu
– Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Powstawanie krwiaków
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Reakcja alergiczna
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Nudności
– Wymioty
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób):
– Może wystąpić krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, lub z miejsca wstrzyknięcia lub
– miejsca wprowadzenia cewnika do żyły lub krwawienie z mózgu
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Trudności podczas przełykania
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
– Utrata włosów
W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania leku Mirexan była ilościowo
większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska. Nie
obserwowano różnicy w ilości ataków serca u pacjentów leczonych dabigatranem w porównaniu z
pacjentami, którym podawano placebo.
Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Powstawanie krwiaków
– Krwawienie z nosa
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Wymioty
– Nudności
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Niestrawność
– Utrata włosów
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi),
lub krwawienie pod skórą
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Swędzenie
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Reakcja alergiczna
– Trudności podczas przełykania
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL < 30 mL/min) u dorosłych pacjentów
• eGFR < 50 mL/min/1,73 m2 u dzieci i młodzieży
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie
• Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym
• owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory złośliwe
obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego,
niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok
śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne,
tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub
mózgu
• Leczenie skojarzone z jakimikolwiek produktami przeciwzakrzepowymi np.
niefrakcjonowana heparyna (UHF), heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, dalteparyna,
itp.) pochodne heparyny (fondaparynuks itp.) doustne antykoagulanty (warfaryna, rywaroksaban,
apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii
przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do
podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych,
lub kiedy UHF jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz
punkt 4.5)
• Zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnym niekorzystnym wpływie na
• przeżycie
• Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo
• ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
• Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego
• (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwotoku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.
U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach, w
których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny jest
swoisty czynnik odwracający idarucyzumab.
Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży.
Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy. U dorosłych pacjentów inne możliwe opcje to świeża
krew pełna lub osocze świeżo mrożone, koncentrat czynników krzepnięcia (aktywowanych lub
nieaktywowanych), koncentraty rekombinowanego czynnika VIIa lub płytek krwi (patrz również punkt
4.9).
W badaniach klinicznych stosowanie dabigatranu eteksylanu wiązało się z wyższym odsetkiem dużych
krwawień z przewodu pokarmowego. Zwiększone ryzyko obserwowano u pacjentów w podeszłym
wieku (> 75 lat) leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę. Inne czynniki ryzyka (patrz również tabela
5) obejmują leczenie skojarzone z lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak klopidogrel i
kwas acetylosalicylowy (ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak również
występowanie zapalenia przełyku, żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego.
Czynniki ryzyka
W tabeli 5 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Tabela 5: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynnik ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne
Wiek ≥ 75 lat
Czynniki zwiększające stężenia
osoczowe dabigatranu
Główne:
• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
• u dorosłych pacjentów (30-50 mL/min CrCL)
• Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
• Jednoczesne stosowanie słabo do
umiarkowanie działającego inhibitora P-gp (np. amiodaron,
werapamil, chinidyna i tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
• Niska masa ciała (< 50 kg) u dorosłych pacjentów
Interakcje farmakodynamiczne
(patrz punkt 4.5)
• ASA i inne leki hamujące agregację płytek krwi, takie jak
klopidogrel
• SSRI lub SNRI
• Inne produkty lecznicze, które mogą
zaburzać hemostazę
Choroby i zabiegi o szczególnym
ryzyku
krwotoku
• Wrodzone lub nabyte zaburzenia krzepliwości
• Małopłytkowość lub zaburzenia czynności płytek krwi
• Niedawna biopsja lub duży uraz
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia
• Zapalenie błony śluzowej przełyku
• Zapalenie błony śluzowej żołądka lub refluks żołądkowo-
przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała < 50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci i
młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).
Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Uszkodzenia, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki
przeciwpłytkowe, SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia,
wymagają starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatran eteksylanu należy tylko podawać
wtedy, jeśli korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów z
czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym (patrz
punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatran eteksylanu można podawać tylko wtedy, jeśli oczekiwane
korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Ścisłe monitorowanie kliniczne
Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 5
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).
Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu
U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie dabigatranem
eteksylanu (patrz również punkt 4.3).
W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia musi
zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego (idarucyzumab) u
dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu u
dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej
Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia z przewodu
pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń podanych na
oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.
Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych
Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu
może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku występowania
dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT), ekarynowy czas krzepnięcia (ECT) i
czas kaolinowo-kefalinowy (aPTT) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane wyniki
należy interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między badaniami
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatran eteksylanu badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.
Tabela 6 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiednie wartości progowe u dzieci i młodzieży nie
są znane (patrz punkt 5.1).
Tabela 6: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wskazania
Prewencja pierwotna ŻChZZ
po zabiegach
ortopedycznych
Prewencja udarów mózgu w
migotaniu przedsionków i
ZŻG/ZP
dTT [ng/mL] > 67 > 200
ECT [x-krotność górnego limitu normy] Brak danych > 3
aPTT [x-krotność górnego limitu normy] > 1,3 > 2
INR Nie należy wykonywać Nie należy wykonywać
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
może być wzięte pod uwagę w przypadku, gdy wyniki badań dTT, ECT lub aPTT nie przekraczają
górnej granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Pacjenci leczeni dabigatranem eteksylanu, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem wymagać
doraźnego przerwania leczenia dabigatranem eteksylanu.
Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji. Brak dostępnych
danych dla leczenia dabigatranem eteksylanu 110 mg dwa razy na dobę u pacjentów poddawanych
ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.2).
Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu zabiegów
inwazyjnych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów z
niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to uwzględnić
przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1) może być
pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.
Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku, gdy konieczne jest szybkie
odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty czynnik
odwracający działanie dabigatranu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży.
Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu spowodowanego
chorobą podstawową. Leczenie dabigatranem eteksylanu może być wznowione 24 godziny po podaniu
idarucyzumabu, pod warunkiem, że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto odpowiednią hemostazę.
Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć ryzyko
krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny przed
zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia lub
poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być wymagana pełna
hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na 2-4 dni przed zabiegiem
chirurgicznym.
W tabeli 7 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Tabela 7: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Czynność nerek
(CrCL w
mL/min)
Szacowany okres
półtrwania (godziny)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu przed
planowym zabiegiem chirurgicznym
Wysokie ryzyko krwawienia lub
duży zabieg chirurgiczny
Ryzyko standardowe
≥ 80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥ 50-< 80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥ 30-< 50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (> 48 godzin)
Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 8.
Tabela 8: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i
młodzieży
Czynność nerek
(eGFR w mL/min/1,73 m2)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym
zabiegiem
> 80 24 godziny przed
50-80 2 dni przed
< 50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3)
Znieczulenie rdzeniowe/znieczulenie zewnątrzoponowe/nakłucie lędźwiowe
Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.
Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku urazowego
lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika zewnątrzoponowego. Po
usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem pierwszej dawki dabigatranu
eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku neurologicznych objawów
przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych.
Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranem eteksylanu należy wznowić/rozpocząć po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna i uzyskano
odpowiednią hemostazę.
Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na lek, a zwłaszcza
pacjentów ze zaburzoną czynnością nerek (patrz również tabela 5).
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.
Zabieg chirurgiczny z powodu złamania szyjki kości udowej
Brak danych dotyczących stosowania dabigatranu eteksylanu u pacjentów poddawanych zabiegom
chirurgicznym z powodu złamania szyjki kości udowej. W związku z tym stosowanie tego produktu
leczniczego nie jest zalecane.
Zaburzenia czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczano pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia w
leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).
Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantówo działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran
eteksylanu, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u
pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe
oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie z zastosowaniem doustnych antykoagulantówo
działaniu bezpośrednim może być związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż
podczas terapii antagonistami witaminy K.
Zawał mięśnia sercowego (ang. Myocardial Infarction – MI)
W badaniu III fazy RE-LY (prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków, patrz punkt 5.1)
całkowity odsetek zawałów mięśnia sercowego wynosił 0,82, 0,81 oraz 0,64% na rok u pacjentów
otrzymujących odpowiednio dabigatran eteksylan w dawce 110 mg dwa razy na dobę, 150 mg dwa razy
na dobę oraz warfarynę, a zwiększenie ryzyka względnego dabigatranu w porównaniu do warfaryny
wynosiło 29% i 27%. Niezależnie od stosowanego leczenia, najwyższe ryzyko bezwzględne zawału
mięśnia sercowego obserwowano w następujących podgrupach, o porównywalnym ryzyku względnym:
pacjenci z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego, pacjenci w wieku ≥ 65 lat z cukrzycą lub
chorobą wieńcową, pacjenci z frakcją wyrzutową lewej komory serca < 40% oraz pacjenci z
umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto podwyższone ryzyko zawału mięśnia
sercowego obserwowano u pacjentów przyjmujących jednocześnie ASA plus klopidogrel lub tylko
klopidogrel.
W trzech badaniach fazy III dotyczących ZŻG/ZP kontrolowanych czynnym leczeniem wyższy
wskaźnik zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów, którzy otrzymywali dabigatran
eteksylanu niż u chorych otrzymujących warfarynę: odpowiednio 0,4% i 0,2% w krótkoterminowych
badaniach RE-COVER i RE-COVER II oraz 0,8% i 0,1% w długoterminowym badaniu RE-MEDY. W
tym badaniu wzrost był statystycznie istotny (p = 0,022).
W badaniu RE-SONATE, w którym porównywano dabigatran eteksylanu do placebo, wskaźnik
występowania zawału u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylanu i placebo wynosił odpowiednio
0,1% i 0,2%.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (ZŻG/ZP, dzieci i młodzież z ŻChZZ)
Nie określono dotychczas skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ZŻG/ZP i czynną
chorobą nowotworową. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży z
czynną chorobą nowotworową są ograniczone.
Dzieci i młodzież
W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Dabigatran eteksylanu jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 9) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.
Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości). W
przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie
dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).
Tabela 9: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Inhibitory P-gp
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu odpowiednio o
2,38 razy i 2,35 razy po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg oraz
odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy po doustnym podaniu wielokrotnym 400 mg
ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu spowodowało
odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax
dabigatranu w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy na
dobę oraz odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania
pojedynczej dawki 400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu jak w
przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir i
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu z
inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększa
ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest
zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie przeprowadzono
badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu eteksylanu z takrolimusem.
Jednakże ograniczone dane kliniczne dotyczące innego substratu P-gp (ewerolimusu)
wskazują, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z doustnym
werapamilem Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz zakres tych zmian
różni się w zależności od momentu podawania werapamilu i jego postaci
farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce
werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed
podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 2,8 razy i AUC o około
2,5 razy). Wynik ten ulegał stopniowemu zmniejszaniu po podawaniu postaci o
przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7 razy)
i po podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu (zwiększenie Cmax o około 1,6 razy i
AUC około 1,5 razy).
Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2
godziny po dabigatranie eteksylanu (wzrost Cmax o około 1,1 razy i AUC o około 1,2
razy). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem dabigatranu po 2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w dawce
pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie stwierdzano zmian stopnia i szybkości
wchłaniania amiodaronu i jego czynnego metabolitu DEA. Stwierdzono zwiększenie
wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6 razy i 1,5 razy. Ze względu
na długi okres półtrwania amiodaronu możliwość wystąpienia interakcji istnieje przez
kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki wynoszącej
1 000 mg. Dabigatran eteksylanu podawano dwa razy na dobę przez 3 kolejne dni,
trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCT,ss i Cmax,ss dabigatranu były zwiększone
średnio, odpowiednio, o około 1,53 razy i 1,56 razy w przypadku jednoczesnego
podawania chinidyny (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom klarytromycyny (500 mg
dwa razy na dobę) z dabigatranem eteksylanu stwierdzono około 1,19-krotny wzrost
AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax.
Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i dawki
nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu wzrastały
odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy. Po wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce
90 mg dwa razy na dobę ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC
wzrastała odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.
Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg dabigatranu
eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla
dabigatranu o 1,49 razy i 1,65 razy odpowiednio w porównaniu z dabigatranem
eteksylanu w monoterapii. Kiedy dawka nasycająca 180 mg tikagreloru była podana 2
godziny po dawce 110 mg dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym), wzrost
wartości AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu został obniżony do 1,27 razy i 1,23 razy
odpowiednio w porównaniu z dabigatranem eteksylanu w monoterapii. To
naprzemienne podawanie jest zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w
dawce nasycającej.
Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka podtrzymująca) z
110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało skorygowaną wartość
AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu odpowiednio o 1,26 razy i 1,29 razy w porównaniu z
dabigatranem eteksylanu w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz nie
został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.
Induktory P-gp
Należy unikać jednoczesnego stosowania.
np. ryfampicyna
lub ziele
dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina
lub fenytoina
Jednoczesne podawanie tych leków może zmniejszać stężenia dabigatranu.
Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni
zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję,
odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny został zmniejszony, co przełożyło się
na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7. dnia po zakończeniu leczenia
ryfampicyną. Po kolejnych 7 dniach nie zaobserwowano kolejnego zwiększenia
biodostępności.
Inhibitory proteazy, takie , jak rytonawir
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
np. rytonawir i
jego połączenie z
innymi
inhibitorami
Wywierają wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne
stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z
dabigatranem eteksylanu.
proteazy
Substrat P-gp
Digoksyna Gdy dabigatran eteksylanu podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z udziałem
24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na digoksynę ani
istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.
Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanu:
produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane heparyny (ang. UFH –
Unfractionated Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (ang. LMWH – Low Molecular Weight Heparins)
i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze trombolityczne i antagoniści
witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt 4.3) i produkty lecznicze
hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel,
tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).
Z danych uzyskanych z badania III fazy RE-LY (patrz punkt 5.1) obserwowano, że jednoczesne
stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z dabigatranem
eteksylanu, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania poważnych krwawień średnio o 2,5
razy, głównie związanych ze zmianą leczenia lekami przeciwzakrzepowymi na inne (patrz punkt 4.3).
Ponadto zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych, ASA lub klopidogrelu
zarówno z dabigatranem eteksylanu, jak i warfaryną średnio podwajało ryzyko poważnych krwawień
(patrz punkt 4.4).
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków
(patrz punkty 4.3).
Tabela 10: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i produktami leczniczymi
hamującymi agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu z
dabigatranem eteksylanu nie obserwowano zwiększonego ryzyka krwawienia.
Podczas stosowania przewlekłego w badaniu RE-LY leki z grupy NLPZ
zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku dabigatranu
eteksylanu, jak i warfaryny.
Klopidogrel U zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu
eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia
krwi metodą kapilarową w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Ponadto
wartości AUCT,ss oraz Cmax,ss dla dabigatranu i pomiary krzepliwości jako
oddziaływania dabigatranu lub hamowania agregacji płytek jako oddziaływania
klopidogrelu pozostawały zasadniczo niezmienione porównując leczenie
skojarzone do odpowiadających mu monoterapii. Po użyciu dawki nasycającej 300
mg lub 600 mg klopidogrelu AUCT,ss oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około 30-
40% (patrz punkt 4.4).
Kwas
acetylosalicylowy
Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu
150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do
18% oraz do 24% w przypadku dawki kwasu acetylosalicylowego wynoszącej
odpowiednio 81 mg i 325 mg (patrz punkt 4.4).
Heparyny
niskocząsteczkowe
(LMWH)
Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i dabigatran
eteksylanu. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie którego podawano
podskórnie 40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24 godziny po ostatniej dawce
enoksaparyny, ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu samej
dawki dabigatranu eteksylanu (pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą aktywność
anty-FXa/FIIa obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym
leczeniu enoksaparyną w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko
dabigatranem eteksylanu. Uważa się, że jest to spowodowane efektem
przeniesienia leczenia enoksaparyną i nie jest uznawane za znaczące klinicznie.
Wyniki pozostałych testów działania przeciwzakrzepowego związanego z
dabigatranem nie były znamiennie różne w przypadku leczenia wstępnego
enoksaparyną.
Inne interakcje
Tabela 11: Inne interakcje
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
SSRI, SNRI SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu RE-LY we wszystkich
leczonych grupach.
Substancje wpływające na pH żołądka
Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z pantoprazolem
stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory
pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z dabigatranem eteksylanu w
badaniach klinicznych. Nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność
leczenia dabigatranem eteksylanu.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranem eteksylanu nie wywierało
istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.
|
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu
Dabigatran eteksylanu i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach
in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się spodziewać
związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi lekami.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Dabigatran eteksylanu oceniano w badaniach klinicznych łącznie u około 64 000 pacjentów, spośród
nich około 35 000 pacjentów było leczonych dabigatranem eteksylanu.
Ogółem działania niepożądane występowały u około 9% pacjentów leczonych po planowym zabiegu
chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub kolanowego (leczenie krótkotrwałe przez okres do 42
dni), 22% pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych w zapobieganiu udarom i zatorowości
systemowej (leczenie długotrwałe przez okres do 3 lat), 14% pacjentów poddanych leczeniu z powodu
ZŻG/ZP i 15% pacjentów leczonych w ramach prewencji ZŻG/ZP.
Najczęściej obserwowanym zdarzeniem były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów w
krótkotrwałym leczeniu po planowym zabiegu chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub
kolanowego, u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków długotrwale leczonych w zapobieganiu
udarom i zatorowości systemowej oraz u 14,4% dorosłych pacjentów poddanych leczeniu z powodu
ZŻG/ZP. Ponadto w badaniu RE-MEDY (dorośli pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP oraz w
badaniu RE-SONATE (dorośli pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP krwawienie wystąpiło u
odpowiednio 19,4% i 10,5% pacjentów.
Ze względu na niemożność porównania populacji pacjentów leczonych z powodu trzech wskazań oraz
uwzględnienie przypadków krwawień w kilku klasach klasyfikacji układów i narządów (ang.
SOC – System Organ Classes) podsumowanie przypadków dużych i jakichkolwiek krwawień z
podziałem na wskazania zostało zamieszczone poniżej w tabelach 13-17.
Chociaż w badaniach klinicznych przypadki krwawienia zdarzały się rzadko, nie można wykluczyć
wystąpienia dużego lub silnego krwawienia, które niezależnie od lokalizacji może zagrażać życiu
pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
19
W tabeli 12 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań i wynikające z danych
uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu we wskazaniach prewencji żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej po zabiegu chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub kolanowego, badania
w prewencji udaru związanego z incydentami zatorowymi i zatorowości systemowej u pacjentów z
migotaniem przedsionków oraz badań w leczeniu ZŻG/ZP i prewencji ZŻG/ZP według klasyfikacji
układów i narządów (SOC) oraz częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo
często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do
< 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Tabela 12: Działania niepożądane
Niezbyt często: Niedokrwistość
Często: Niedokrwistość
Często: Spadek stężenia hemoglobiny
Niezbyt często: Spadek stężenia hemoglobiny
Częstość nieznana: Spadek stężenia hemoglobiny
Rzadko: Małopłytkowość
Niezbyt często: Małopłytkowość
Niezbyt często: Spadek hematokrytu
Rzadko: Spadek hematokrytu
Częstość nieznana: Spadek hematokrytu
Częstość nieznana: Neutropenia
Częstość nieznana: Agranulocytoza
Niezbyt często: Nadwrażliwość na lek
Rzadko: Wysypka
Niezbyt często: Wysypka
Rzadko: Świąd
Niezbyt często: Świąd
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna
Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy
Rzadko: Pokrzywka
Częstość nieznana: Skurcz oskrzeli
Rzadko: Krwotok wewnątrzczaszkowy
Niezbyt często: Krwotok wewnątrzczaszkowy
Niezbyt często: Krwiak
Rzadko: Krwotok
Niezbyt często: Krwotok
Niezbyt często: Krwotok z rany
Niezbyt często: Krwawienie z nosa
Często: Krwawienie z nosa
Rzadko: Krwioplucie
Niezbyt często: Krwioplucie
Niezbyt często: Krwotok do przewodu pokarmowego
Często: Krwotok do przewodu pokarmowego
Rzadko: Ból brzucha
Często: Ból brzucha
Niezbyt często: Ból brzucha
Niezbyt często: Biegunka
Często: Biegunka
Rzadko: Niestrawność
Często: Niestrawność
Niezbyt często: Nudności
Często: Nudności
Niezbyt często: Krwotok z odbytnicy
Często: Krwotok z odbytnicy
Niezbyt często: Krwotok z żylaków odbytu
Rzadko: Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie przełyku
Niezbyt często: Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie przełyku
Rzadko: Zapalenie żołądka i przełyku
Niezbyt często: Zapalenie żołądka i przełyku
20
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Nieznana
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Niezbyt często: Często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Rzadko: Rzadko
Niezbyt często: -
Niezbyt często: -
Opis wybranych działań niepożądanych
Reakcje w postaci krwawień
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania stosowanie dabigatranu eteksylanu może wiązać
się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu.
Objawy przedmiotowe, objawy podmiotowe i nasilenie (w tym możliwość zgonu) różnią się w
zależności od miejsca i stopnia lub rozległości krwawienia i (lub) niedokrwistości. W badaniach
klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia dabigatranem eteksylanu w porównaniu z leczeniem VKA
częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. układu pokarmowego, układu moczowo-
płciowego). Dlatego też, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne
hemoglobiny/hematokrytu mogą być przydatne do wykrywania utajonego krwawienia. W niektórych
grupach pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek i (lub) jednocześnie przyjmujących leki wpływające na hemostazę lub
silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.4 Ryzyko krwotoku). Objawami powikłań krwotocznych mogą być
osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk, duszność i niewyjaśniony
wstrząs.
21
Dla dabigatranu eteksylanu zgłaszano znane powikłania krwawienia, takie jak zespół ciasnoty
międzypowięziowej i ostra niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, oraz nefropatię związaną z
leczeniem przeciwzakrzepowym u pacjentów z predysponującymi czynnikami ryzyka. Oceniając stan
każdego pacjenta, u którego stosowano leki przeciwzakrzepowe, należy zatem uwzględnić możliwość
wystąpienia krwotoku. U dorosłych pacjentów w przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny
jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu, idarucyzumab (patrz punkt 4.9).
Prewencja pierwotna ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych
W tabeli 13 przedstawiono liczbę pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
krwawienia w okresie leczenia mającego na celu zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej w
dwóch kluczowych badaniach klinicznych, zgodnie z dawką.
Tabela 13: Liczba pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
Krwawienia
Rzadko: Dabigatran eteksylanu 150 mg raz na dobę N (%)
Niezbyt często: Dabigatran eteksylanu 220 mg raz na dobę N (%)
Niezbyt często: Enoksaparyna N (%)
Rzadko: 1 866 (100,0)
Niezbyt często: 1 825 (100,0)
Niezbyt często: 1 848 (100,0)
Rzadko: 24 (1,3)
Niezbyt często: 33 (1,8)
Niezbyt często: 27 (1,5)
Rzadko: 258 (13,8)
Niezbyt często: 251 (13,8)
Niezbyt często: 247 (13,4)
Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka
W tabeli 14 przedstawiono epizody krwawienia w podziale na duże i wszystkie krwawienia w
kluczowym badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym oraz zatorowości systemowej u
pacjentów z migotaniem przedsionków.
Tabela 14: Epizody krwawienia w badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym
oraz zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków
Rzadko: Dabigatran eteksylanu 110 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Dabigatran eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Rzadko: 6 015
Niezbyt często: 6 076
Niezbyt często: 6 022
Rzadko: 347 (2,92%)
Niezbyt często: 409 (3,40%)
Niezbyt często: 426 (3,61%)
Rzadko: 27 (0,23%)
Niezbyt często: 39 (0,32%)
Niezbyt często: 91 (0,77%)
Rzadko: 134 (1,13%)
Niezbyt często: 192 (1,60%)
Niezbyt często: 128 (1,09%)
Rzadko: 26 (0,22%)
Niezbyt często: 30 (0,25%)
Niezbyt często: 42 (0,36%)
Rzadko: 1 566 (13,16%)
Niezbyt często: 1 787 (14,85%)
Niezbyt często: 1 931 (16,37%)
Rzadko: 1 759 (14,78%)
Niezbyt często: 1 997 (16,60%)
Niezbyt często: 2 169 (18,39%)
U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej dabigatran eteksylanu 110 mg dwa razy na dobę
lub 150 mg dwa razy na dobę występowało znamiennie niższe ryzyko zagrażającego życiu krwawienia i
krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny [p < 0,05]. Obie dawki dabigatranu
eteksylanu powodowały również znamiennie niższy odsetek łącznych krwawień. U pacjentów
randomizowanych do grupy otrzymującej 110 mg dabigatranu eteksylanu dwa razy na dobę
występowało znamiennie niższe ryzyko dużych krwawień w porównaniu do warfaryny (współczynnik
ryzyka 0,81 [p = 0,0027]). U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej 150 mg dabigatranu
eteksylanu dwa razy na dobę występowało znamiennie wyższe ryzyko dużego krwawienia z przewodu
pokarmowego w porównaniu do warfaryny (współczynnik ryzyka 1,48 [p=0,0005]).
Działanie to obserwowano głównie u pacjentów w wieku ≥ 75 lat.
22
Korzyść kliniczna dabigatranu pod względem zapobiegania udarom i zatorowości systemowej oraz
zmniejszone ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny występowała we
wszystkich indywidualnych podgrupach pacjentów, tj. pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w
podeszłym wieku, przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze, takie jak produkty lecznicze
przeciwpłytkowe lub inhibitory P-gp. Mimo iż niektóre podgrupy pacjentów są w grupie podwyższonego
ryzyka występowania dużego krwawienia w przypadku stosowania produktu leczniczego
przeciwzakrzepowego, nadmierne ryzyko krwawienia w przypadku dabigatranu wynika z krwawienia z
przewodu pokarmowego, które występuje na ogół w ciągu pierwszych 3-6 miesięcy po rozpoczęciu
leczenia dabigatranem eteksylanu.
Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u dorosłych (leczenie ZŻG/ZP)
Tabela 15 przedstawia łącznie przypadki krwawień w kluczowych badaniach RE-COVER i RE- COVER
II, których przedmiotem było leczenie ZŻG i ZP. Łącznie w obu badaniach pierwszorzędowe punkty
końcowe bezpieczeństwa, tj. duże krwawienie, duże lub klinicznie istotne krwawienie oraz jakiekolwiek
krwawienie, występowały istotnie rzadziej niż w przypadku warfaryny na nominalnym poziomie alfa
wynoszącym 5%.
Tabela 15: Przypadki krwawień w badaniach RE-COVER i RE-COVER II, których
przedmiotem było leczenie ZŻG i ZP
Rzadko: Dabigatran eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem warfaryny (95% przedział ufności)
Rzadko: 2 456
Niezbyt często: 2 462
Rzadko: 24 (1,0%)
Niezbyt często: 40 (1,6%)
Niezbyt często: 0,60 (0,36; 0,99)
Rzadko: 2 (0,1%)
Niezbyt często: 4 (0,2%)
Niezbyt często: 0,50 (0,09; 2,74)
Rzadko: 10 (0,4%)
Niezbyt często: 12 (0,5%)
Niezbyt często: 0,83 (0,36; 1,93)
Rzadko: 4 (0,2%)
Niezbyt często: 6 (0,2%)
Niezbyt często: 0,66 (0,19; 2,36)
Rzadko: 109 (4,4%)
Niezbyt często: 189 (7,7%)
Niezbyt często: 0,56 (0,45; 0,71)
Rzadko: 354 (14,4%)
Niezbyt często: 503 (20,4%)
Niezbyt często: 0,67 (0,59; 0,77)
Rzadko: 70 (2,9%)
Niezbyt często: 55 (2,2%)
Niezbyt często: 1,27 (0,90; 1,82)
Przypadki krwawień dla obu leków liczono od podania pierwszej dawki dabigatranu eteksylanu lub
warfaryny, po zakończeniu leczenia pozajelitowego (okres leczenia obejmujący wyłącznie terapię
doustną). Uwzględnione zostały wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas leczenia
dabigatranem eteksylanu. Uwzględniono wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas
leczenia warfaryną, z wyjątkiem tych, które wystąpiły w okresie leczenia równoczesnego między terapią
warfaryną i leczeniem pozajelitowym.
Tabela 16 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji
ZŻG i ZP. Niektóre przypadki krwawień (MBEs/CRBEs; jakiekolwiek krwawienia) były znacząco
niższe na poziomie istotności równym 5% u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylanu w
porównaniu z tymi otrzymującymi warfarynę.
Tabela 16: Przypadki krwawień w badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
Rzadko: Dabigatran eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Warfaryna
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem warfaryny (95% przedział ufności)
Rzadko: 1 430
Niezbyt często: 1 426
Duże krwawienia 13 (0,9%) 25 (1,8%) 0,54 (0,25; 1,16)
23
Rzadko: 2 (0,1%)
Niezbyt często: 4 (0,3%)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 4 (0,3%)
Niezbyt często: 8 (0,5%)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 1 (0,1%)
Niezbyt często: 3 (0,2%)
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 80 (5,6%)
Niezbyt często: 145 (10,2%)
Niezbyt często: 0,55 (0,41; 0,72)
Rzadko: 278 (19,4%)
Niezbyt często: 373 (26,2%)
Niezbyt często: 0,71 (0,61; 0,83)
Rzadko: 45 (3,1%)
Niezbyt często: 32 (2,2%)
Niezbyt często: 1,39 (0,87; 2,20)
*HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
kohort/terapii
Tabela 17 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-SONATE dotyczącym prewencji
ZŻG i ZP. Odsetek krwawień MBEs/CRBEs łącznie i odsetek jakichkolwiek krwawień był znacząco
niższy na nominalnym poziomie alfa wynoszącym 5% u pacjentów otrzymujących placebo w
porównaniu z tymi otrzymującymi dabigatran eteksylanu.
Tabela 17: Przypadki krwawień w badaniu RE-SONATE dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
Rzadko: Dabigatran eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę
Niezbyt często: Placebo
Niezbyt często: Współczynnik ryzyka względem placebo (95% przedział ufności)
Rzadko: 684
Niezbyt często: 659
Rzadko: 2 (0,3%)
Niezbyt często: 0
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 0
Niezbyt często: 0
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 2 (0,3%)
Niezbyt często: 0
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 0
Niezbyt często: 0
Niezbyt często: Niemożliwe do obliczenia*
Rzadko: 36 (5,3%)
Niezbyt często: 13 (2,0%)
Niezbyt często: 2,69 (1,43; 5,07)
Rzadko: 72 (10,5%)
Niezbyt często: 40 (6,1%)
Niezbyt często: 1,77 (1,20; 2,61)
Rzadko: 5 (0,7%)
Niezbyt często: 2 (0,3%)
Niezbyt często: 2,38 (0,46; 12,27)
* HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
terapii
Agranulocytoza i neutropenia
W okresie po wprowadzeniu dabigatranu eteksylanu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano agranulocytozę i
neutropenię. Ponieważ działania niepożądane są zgłaszane w ramach systemu kontroli po wprowadzeniu
do obrotu w populacji o nieokreślonej wielkości, dokładne określenie częstości ich występowania nie jest
możliwe. Częstość zgłaszania oszacowano na 7 zdarzeń na 1 milion pacjentolat w przypadku
agranulocytozy oraz 5 zdarzeń na 1 milion pacjentolat w przypadku neutropenii.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania dabigatranu eteksylanu w leczeniu ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u
dzieci i młodzieży badano w dwóch badaniach fazy III (DIVERSITY i 1160.108). Dabigatranem
eteksylanu leczono łącznie 328 dzieci i młodzieży. Pacjenci otrzymywali dostosowane do wieku i masy
ciała dawki dabigatranu eteksylanu w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla wieku.
24
Ogółem oczekuje się, że profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest taki sam jak u dorosłych.
Łącznie u 26% dzieci i młodzieży leczonych dabigatranem eteksylanu z powodu ŻChZZ i w prewencji
nawrotów ŻChZZ wystąpiły działania niepożądane.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 18 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań w leczeniu ŻChZZ i
prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz
częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do
< 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10
000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 18: Działania niepożądane
25
Reakcje w postaci krwawień
W dwóch badaniach fazy III we wskazaniu leczenia ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i
młodzieży łącznie u 7 pacjentów (2,1%) wystąpił incydent dużego krwawienia, u 5 pacjentów (1,5%)
klinicznie istotny inny niż duży incydent krwawienia, a u 75 pacjentów (22,9%) incydent małego
krwawienia. Częstość występowania incydentów krwawień była ogółem większa w starszej grupie
wiekowej (od 12 do < 18 lat: 28,6%) niż w młodszych grupach wiekowych (od urodzenia do < 2 lat:
23,3%; od 2 do < 12 lat: 16,2%). Duże lub ciężkie krwawienie, niezależnie od lokalizacji, może zagrażać
życiu pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, faks: +48
22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
biały Lek Mirexan 150 mg to kapsułki, twarde z niebiskim wieczkiem i białym lub prawie białym korpusem w rozmiarze 0, wypełnione peletkami w kolorze od prawie białego do jasnożółtego. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 60 kapsułek, twardych (180 kapsułek, twardych) w perforowanych blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 60 kapsułek, twardych (180 kapsułek, twardych) w nieperforowanych blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6
białyniebieski Kapsułki, twarde z niebieskim wieczkiem i białym lub prawie białym korpusem w rozmiarze 0 (ok. 21.7 mm), wypełnione peletkami w kolorze od prawie białego do jasnożółtego. źródło: ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Dabigatran eteksylanu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
12 pozycji, według częstości
często: Niezbyt często; Rzadko; Nieznana; Częstość nieznana; Często
niezbyt często: Częstość nieznana; Rzadko; Nieznana; Niezbyt często; Często
rzadko: Rzadko; Niezbyt często
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku wynosi 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Lek Mirexan należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki w tej populacji, patrz tabela 1 powyżej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 30 mL/min) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 50 - ≤ 80 mL/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 30 - 50 mL/min) zalecana dawka dabigatranu eteksylanu również wynosi 300 mg w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę. Jednakże u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka krwawień należy rozważyć zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu do 220 mg w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę (patrz punkty 4.4 i 5.2).”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Mirexan u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Mirexan nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na dzieci podczas karmienia piersią. Podczas leczenia produktem leczniczym Mirexan należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Brak danych dotyczących ludzi. W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg (5-krotnie większej od całkowitego wpływu produktu leczniczego zawartego w osoczu na organizmu pacjentów). Nie obserwowano innego wpływu na płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Mirexan w miligramach (mg). Dawki zależą od masy ciała w kilogramach (kg) i wieku w latach. Tabela 1: Tabela dawkowania leku Mirexan w postaci kapsułek
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Tabela 3: Pojedyncze i całkowite dobowe dawki dabigatranu eteksylanu w miligramach (mg) w zależności od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): przedsionków, ZŻG i ZP(dorośli)
Zalecenia dotyczące dawkowania
Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej czynników ryzyka (SPAF - zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków)
300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę
Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u dorosłych (ZŻG/ZP)
300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę po terapii lekiem przeciwzakrzepowym podawanym pozajelitowo przez przynajmniej 5 dni
Zalecane zmniejszenie dawki
Pacjenci w wieku ≥ 80 lat
dobowa dawka dabigatranu eteksylanu 220 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki o mocy 110 mg dwa razy na dobę
Pacjenci jednocześnie przyjmujący werapamil
Zmniejszenie dawki do rozważenia
Pacjenci w wieku 75-80 lat
Dobową dawkę dabigatranu eteksylanu 300 mg lub 220 mg należy ustalić w oparciu o indywidualną ocenę ryzyka powstawania powikłań zakrzepowozatorowych oraz ryzyka krwawień.
Pacjenci z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min)
Zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków
Leczenie należy kontynuować długotrwale.
ZŻG/ZP
Czas trwania terapii powinien być ustalany indywidualnie na podstawie starannej oceny stosunku korzyści z leczenia i ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.4). Decyzja o krótkim czasie trwania terapii (przynajmniej 3 miesiące) powinna opierać się na przejściowych czynnikach ryzyka (np. niedawny zabieg chirurgiczny, uraz, unieruchomienie), natomiast dłuższa terapia powinna być stosowana w przypadku stałych czynników ryzyka lub idiopatycznej ZŻG lub ZP.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Mirexan
Kiedy nie przyjmować leku Mirexan
– jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylanu lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
– jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
– jeśli u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa
ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do
mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
– jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona, o
nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
– jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu utrzymania
jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej
ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które
mogą prowadzić do śmierci.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego
narządu.
– jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
– jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek
przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
– jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania
leków rozrzedzających krew.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mirexan należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy zwrócić się
do lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
– jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
• jeśli u pacjenta występowało ostatnio krwawienie.
• jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
• jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub jakikolwiek uraz
wymagający leczenia chirurgicznego).
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
• jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
• jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej „Mirexan a
inne leki”.
• jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• jeśli u pacjenta występuje zmniejszona czynność nerek lub pacjent jest odwodniony (uczucie
pragnienia, oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) / pieniącego się
moczu).
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
• jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
• tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub w
obrębie mózgu.
– w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
– jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania tego leku.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Mirexan
– jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
W takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Mirexan, ze względu na
zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo ważne jest,
aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.
– jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do kręgosłupa (np.
w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w celu zmniejszenia
bólu):
• Bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Mirexan przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił
lekarz.
• Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub osłabienie
kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu znieczulenia, ponieważ
konieczna jest pilna opieka medyczna.
– jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w głowę.
Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia.
– jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.
Mirexan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Mirexan powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
– Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy)
– Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
– Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil).
U pacjentów przyjmujących leki zawierające werapamil lekarz może zalecić stosowanie
mniejszej dawki leku Mirexan w zależności od schorzenia, z powodu którego lek ten został
przepisany pacjentowi. Patrz punkt 3.
– Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
– Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany w
leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
– Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
– Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
– Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
– Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
– Leki przeciwwirusowe, stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
– Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo jaki wpływ lek Mirexan ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować tego leku w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w
wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania leku Mirexan.
W trakcie stosowania leku Mirexan nie należy karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mirexan nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lek Mirexan wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy
takich objawów, jak siniaki lub krwawienia. Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest
najpoważniejszym działaniem niepożądanymi niezależnie od lokalizacji może prowadzić do kalectwa,
zagrażać życiu, a nawet prowadzić do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia mogą nie być
widoczne.
W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów nadmiernego
krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony
obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o objęciu pacjenta
ścisłą obserwacją lub zmienić lek.
W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznych, która może powodować trudności w
oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania:
Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca.
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa/pochwy lub dróg moczowych
(w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi) lub krwawienie
pod skórą
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Niestrawność
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nudności
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie
– Krwawienie może wystąpić z guzków krwawniczych, z odbytnicy lub do mózgu
– Powstanie krwiaka
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Reakcja alergiczna
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Wymioty
– Trudności podczas przełykania
– Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych dotyczących czynności wątroby
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
– Może wystąpić krwawienie do stawu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z rany, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Ciężkie reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężkie reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Utrata włosów.
W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania eteksylanu dabigatranu była
ilościowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była mała.
Leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu zakrzepów
krwi w żyłach nóg i płuc
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Może wystąpić krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi),
lub krwawienie pod skórą
– Niestrawność
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do stawu lub z powodu urazu
– Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Powstawanie krwiaków
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Reakcja alergiczna
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Swędzenie
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Nudności
– Wymioty
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
– Może wystąpić krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, lub z miejsca wstrzyknięcia lub
miejsca wprowadzenia cewnika do żyły lub krwawienie z mózgu
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Trudności podczas przełykania
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać infekcje)
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
– Utrata włosów.
W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania eteksylanu dabigatranu była
ilościowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska. Nie
obserwowano różnicy w ilości ataków serca u pacjentów leczonych dabigatranem w porównaniu z
pacjentami, którym podawano placebo.
Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci
Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
– Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
– Zmniejszenie liczby płytek we krwi
– Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca
w wyniku reakcji alergicznej
– Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
– Powstawanie krwiaków
– Krwawienie z nosa
– Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
– Wymioty
– Nudności
– Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
– Niestrawność
– Utrata włosów
– Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
– Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa/pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi),
lub krwawienie pod skórą
– Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
– Zmniejszenie odsetka krwinek
– Swędzenie
– Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
– Ból brzucha lub ból żołądka
– Zapalenie przełyku i żołądka
– Reakcja alergiczna
– Trudności podczas przełykania
– Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
– Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
– Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
– Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
– Krwawienie
– Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
– Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
– Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
– Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL < 30 mL/min) u dorosłych pacjentów
• eGFR <50 mL/min/1,73 m2 u dzieci i młodzieży
• Czynne, istotne klinicznie krwawienie
• Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym
owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w przeszłości, nowotwory złośliwe
obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego,
niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny, niedawny krwotok
śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne,
tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia kręgowego lub
mózgu
• Leczenie skojarzone z jakimikolwiek produktami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowana
heparyna (UHF), heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, dalteparyna, itp.) pochodne
heparyny (fondaparynuks itp.), doustne antykoagulanty (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban itp.)
z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana terapii przeciwzakrzepowej
(patrz punkt 4.2), kiedy UHF jest podawana w dawkach niezbędnych do podtrzymania drożności
cewników w naczyniach centralnych żylnych lub naczyniach tętniczych, lub kiedy UHF jest
podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.5)
• Zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnym niekorzystnym wpływie na
przeżycie
• Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem i dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5)
• Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko krwotoku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.
U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach, w
których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny jest
swoisty czynnik odwracający idarucyzumab. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy. U dorosłych
pacjentów inne możliwe opcje to świeża krew pełna lub osocze świeżo mrożone, koncentrat czynników
krzepnięcia (aktywowanych lub nieaktywowanych), koncentraty rekombinowanego czynnika VIIa lub
płytek krwi (patrz również punkt 4.9).
W badaniach klinicznych stosowanie dabigatranu eteksylanu wiązało się z wyższym odsetkiem dużych
krwawień z przewodu pokarmowego. Zwiększone ryzyko obserwowano u pacjentów w podeszłym
wieku (≥ 75 lat) leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę. Inne czynniki ryzyka (patrz również tabela
4) obejmują leczenie skojarzone z lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak klopidogrel i
kwas acetylosalicylowy (ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak również
występowanie zapalenia przełyku, żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego.
Czynniki ryzyka
W Tabeli 4 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Tabela 4: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynniki ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne Wiek ≥ 75 lat
Czynniki zwiększające stężenia
osoczowe dabigatranu
Główne:
• Umiarkowane zaburzenie czynności nerek u dorosłych
pacjentów (30-50 mL/min CrCL)
• Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
• Jednoczesne stosowanie słabo/umiarkowanie działającego
inhibitora P-gp (np. amiodaron, werapamil, chinidyna i
tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
Niska masa ciała (<50 kg) u dorosłych pacjentów
Interakcje farmakodynamiczne
(patrz punkt 4.5)
• ASA i inne leki hamujące agregację płytek krwi, takie jak
klopidogrel
• NLPZ
• SSRI lub SNRI
• Inne produkty lecznicze, które mogą wpływać na hemostazę
Choroby i zabiegi o szczególnym
ryzyku krwotoku
• Wrodzone lub nabyte zaburzenia krzepliwości
• Małopłytkowość lub zaburzenia czynności płytek krwi
• Niedawna biopsja lub duży uraz
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia
• Zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała < 50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci
i młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).
Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Uszkodzenia, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki
przeciwpłytkowe, SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia,
wymagają starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatran eteksylanu należy tylko podawać
wtedy, jeśli korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów
z czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym
(patrz punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatran eteksylanu można podawać tylko wtedy, jeśli
oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Ścisłe monitorowanie kliniczne
Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 4
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).
Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu
U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie
dabigatranem eteksylanu (patrz również punkt 4.3).
W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia
musi zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego
(idarucyzumab) u dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej
Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia z przewodu
pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń podanych na
oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.
Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych
Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu
może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku występowania
dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT), ekarynowy czas krzepnięcia (ECT) i
czas kaolinowo-kefalinowy (aPTT) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane wyniki
należy interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między badaniami
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatran eteksylanu badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.
Tabela 5 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiednie wartości progowe u dzieci i młodzieży nie
są znane (patrz punkt 5.1)
Tabela 5: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wskazanie
Prewencja udarów mózgu w migotaniu
przedsionków i ZŻG/ZP
dTT [ng/mL] > 200
ECT [x-krotność górnego limitu normy] > 3
aPTT [x- krotność górnego limitu normy] > 2
INR Nie należy wykonywać
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu
może być wzięte pod uwagę w przypadku gdy wyniki badań dTT, ECT lub aPTT nie przekraczają górnej
granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.
Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne
Pacjenci leczeni dabigatranem eteksylanu, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem
wymagać doraźnego przerwania leczenia dabigatranem eteksylanu.
Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji. Nie ma
konieczności przerwania leczenia dabigatranem eteksylanu (150 mg dwa razy na dobę) u pacjentów
poddawanych ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.2).
Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu zabiegów
inwazyjnych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów z
niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to
uwzględnić przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1)
może być pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.
Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku gdy konieczne jest szybkie
odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty czynnik
odwracający działanie dabigatranu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu spowodowanego
chorobą podstawową. Leczenie dabigatranem eteksylanu może być wznowione 24 godziny po podaniu
idarucyzumabu, pod warunkiem że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto odpowiednią hemostazę.
Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć ryzyko
krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.
Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny przed
zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia lub
poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być wymagana pełna
hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na 2-4 dni przed zabiegiem
chirurgicznym.
W tabeli 6 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Tabela 6: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.
Czynność nerek
(CrCL w mL/min)
Szacowany okres
półtrwania (godziny)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu przed
planowym zabiegiem chirurgicznym
Wysokie ryzyko krwawienia lub
duży zabieg chirurgiczny
Ryzyko standardowe
≥ 80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥ 50-< 80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥ 30-< 50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (> 48
godzin)
Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 7.
Tabela 7: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i
młodzieży
Czynność nerek
(eGFR w mL/min/1,73 m2 ) Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym zabiegiem
> 80 24 godziny przed
50–80 2 dni przed
< 50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3).
Znieczulenie rdzeniowe /znieczulenie zewnątrzoponowe /nakłucie lędźwiowe
Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.
Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku urazowego
lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika zewnątrzoponowego. Po
usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem pierwszej dawki dabigatranu
eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku neurologicznych objawów
przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych.
Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranem eteksylanu należy wznowić/rozpocząć po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna i uzyskano
odpowiednią hemostazę.
Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na lek, a zwłaszcza
pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (patrz również tabela 4).
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych
Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.
Zaburzenia czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczano pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia w
leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).
Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też,
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran
eteksylanu, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u
pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe
oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie z zastosowaniem doustnych antykoagulantów
o działaniu bezpośrednim może być związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż
podczas terapii antagonistami witaminy K.
Zawał mięśnia sercowego (ang. Myocardial Infarction - MI)
W badaniu III fazy RE-LY (prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków, patrz punkt 5.1)
całkowity odsetek zawałów mięśnia sercowego wynosił 0,82, 0,81 oraz 0,64% na rok u pacjentów
otrzymujących odpowiednio dabigatran eteksylanu w dawce 110 mg dwa razy na dobę, 150 mg dwa razy
na dobę oraz warfarynę, a zwiększenie ryzyka względnego dabigatranu w porównaniu do warfaryny
wynosiło 29% i 27%. Niezależnie od stosowanego leczenia, najwyższe ryzyko bezwzględne zawału
mięśnia sercowego obserwowano w następujących podgrupach, o porównywalnym ryzyku względnym:
pacjenci z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego, pacjenci w wieku ≥ 65 lat z cukrzycą lub
chorobą wieńcową, pacjenci z frakcją wyrzutową lewej komory serca < 40% oraz pacjenci z
umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto podwyższone ryzyko zawału mięśnia
sercowego obserwowano u pacjentów przyjmujących jednocześnie ASA plus klopidogrel lub tylko
klopidogrel.
W trzech badaniach fazy III dotyczących ZŻG/ZP kontrolowanych czynnym leczeniem wyższy wskaźnik
zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów, którzy otrzymywali dabigatran eteksylanu niż u
chorych otrzymujących warfarynę: odpowiednio 0,4% i 0,2% w krótkoterminowych badaniach RE-
COVER i RE-COVER II oraz 0,8% i 0,1% w długoterminowym badaniu RE-MEDY. W tym badaniu
wzrost był statystycznie istotny (p = 0,022).
W badaniu RE-SONATE, w którym porównywano dabigatran eteksylan do placebo, wskaźnik
występowania zawału u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylanu i placebo wynosił odpowiednio
0,1% i 0,2%.
Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (ZŻG/ZP, dzieci i młodzież z ŻChZZ)
Nie określono dotychczas skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ZŻG/ZP i czynną
chorobą nowotworową. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży z
czynną chorobą nowotworową są ograniczone.
Dzieci i młodzież
W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Dabigatran eteksylanu jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 8) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.
Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości). W
przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie
dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).
Tabela 8: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Inhibitory P-gp
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu odpowiednio o
2,38 razy i 2,35 razy, po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg, oraz
odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy, po doustnym podaniu wielokrotnym 400 mg
ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu spowodowało
odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu
w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy na dobę oraz
odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania pojedynczej dawki
400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu jak w
przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir i
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu z
inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększa
ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest
zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie przeprowadzono
badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu eteksylanu z takrolimusem.
Jednakże, ograniczone dane kliniczne dotyczące innego substratu P-gp (ewerolimusu)
wskazują, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z doustnym
werapamilem Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz zakres tych zmian
różni się w zależności od momentu podawania werapamilu i jego postaci
farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce
werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed
podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 2,8 razy i AUC o około
2,5 razy). Wynik ten ulegał stopniowemu zmniejszaniu po podawaniu postaci o
przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7
razy) i po podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu (zwiększenie Cmax o około
1,6 razy i AUC około 1,5 razy).
Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2
godziny po dabigatranie eteksylanu (wzrost Cmax o około 1,1 razy i AUC o około 1,2
razy). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem dabigatranu po 2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w dawce
pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie stwierdzano zmian stopnia i
szybkości wchłaniania amiodaronu i jego czynnego metabolitu DEA. Stwierdzono
zwiększenie wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6 razy i 1,5
razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu, możliwość wystąpienia
interakcji istnieje przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu (patrz punkty 4.2 i
4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co dwie godziny do całkowitej dawki
wynoszącej 1000 mg. Dabigatran eteksylanu podawano dwa razy na dobę przez 3
kolejne dni, trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu były
zwiększone średnio, odpowiednio, o około 1,53 razy i 1,56 razy w przypadku
jednoczesnego podawania chinidyny (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom klarytromycyny (500 mg
dwa razy na dobę) z dabigatranem eteksylanu stwierdzono około 1,19-krotny wzrost
AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax.
Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i dawki
nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu wzrastały
odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy. Po wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce
90 mg 2x/dobę ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC wzrastała
odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.
Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg dabigatranu
eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość AUCτ,ss i Cmax,ss o 1,49 razy i
1,65 razy odpowiednio w porównaniu z dabigatranem eteksylanu w monoterapii.
Kiedy dawka wysycająca 180 mg tikagreloru była podana 2 godziny po dawce 110
mg dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym), wzrost wartości AUCτ,ss i Cmax,ss
dla dabigatranu został obniżony do 1,27 razy i 1,23 razy odpowiednio w porównaniu
z dabigatranem eteksylanu w monoterapii. To naprzemienne podawanie jest zalecaną
metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w dawce nasycającej.
Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka podtrzymująca)
z 110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało skorygowaną wartość AUCτ,ss i Cmax,ss
dla dabigatranu odpowiednio o 1,26 razy i 1,29 razy w porównaniu z dabigatranem
eteksylanu w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz nie
został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.
Induktory P-gp
Należy unikać jednoczesnego stosowania.
np. ryfampicyna
lub ziele
dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina
lub fenytoina
Jednoczesne podawanie tych leków może zmniejszać stężenia dabigatranu.
Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 7
dni zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję,
odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny został zmniejszony, co przełożyło się
na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7. dnia po zakończeniu leczenia
ryfampicyną. Po kolejnych 7 dniach nie zaobserwowano kolejnego zwiększenia
biodostępności.
Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
np. rytonawir i
jego połączenie z
innymi
inhibitorami
proteazy
Wywierają wpływ na P-pg (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne
stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z
dabigatranem eteksylanu.
Substrat P-gp
Digoksyna Gdy dabigatran eteksylanu podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z udziałem
24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na digoksynę ani
istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.
Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanu:
produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane heparyny (ang. UFH - Unfractionated
Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (ang. LMWH - Low Molecular Weight Heparins) i pochodne
heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze trombolityczne i
antagoniści witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt 4.3) i produkty
lecznicze hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna,
prasugrel, tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).
Z danych uzyskanych z badania III fazy RE-LY (patrz punkt 5.1) obserwowano, że jednoczesne
stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z
dabigatranem eteksylanu, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania poważnych
krwawień średnio o 2,5 raza, głównie związanych ze zmianą leczenia lekami przeciwzakrzepowymi na
inne (patrz punkt 4.3). Ponadto zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych,
ASA lub klopidogrelu zarówno z dabigatranem eteksylanu, jak i warfaryną średnio podwajało ryzyko
poważnych krwawień (patrz punkt 4.4).
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu
przedsionków (patrz punkty 4.3).
Tabela 9: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i produktami leczniczymi
hamującymi agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu z
dabigatranem eteksylanu nie obserwowano zwiększonego ryzyka krwawienia.
Podczas stosowania przewlekłego w badaniu RE-LY leki z grupy NLPZ
zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku dabigatranu
eteksylanu, jak i warfaryny.
Klopidogrel U zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu
eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia
krwi metodą kapilarową w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Ponadto
wartości AUCτ,ss oraz Cmax,ss dla dabigatranu i pomiary krzepliwości jako
oddziaływania dabigatranu lub hamowania agregacji płytek jako oddziaływania
klopidogrelu pozostawały zasadniczo niezmienione porównując leczenie
skojarzone do odpowiadających mu monoterapii. Po użyciu dawki nasycającej 300
mg lub 600 mg klopidogrelu, AUCτ,ss oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około 30-
40% (patrz punkt 4.4).
Kwas
acetylosalicylowy
Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu 150
mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do 18%
oraz do 24% w przypadku dawki kwasu acetylosalicylowego wynoszącej
odpowiednio 81 mg i 325 mg (patrz punkt 4.4).
Heparyny
niskocząsteczkowe
(LMWH)
Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i dabigatran
eteksylanu. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie którego podawano
podskórnie 40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24 godziny po ostatniej dawce
enoksaparyny, ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu samej
dawki dabigatranu eteksylanu (pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą aktywność
anty-FXa/FIIa obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym
leczeniu enoksaparyną w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko
dabigatranem eteksylanu. Uważa się, że jest to spowodowane efektem
przeniesienia leczenia enoksaparyną i nie jest uznawane za znaczące klinicznie.
Wyniki pozostałych testów działania przeciwzakrzepowego związanego z
dabigatranem nie były znamiennie różne w przypadku leczenia wstępnego
enoksaparyną.
Inne interakcje
Tabela 10: Inne interakcje
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
SSRI, SNRI SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu RE-LY we wszystkich
leczonych grupach.
Substancje wpływające na pH żołądka
Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu z pantoprazolem stwierdzono
zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory pompy
protonowej (PPI) podawano jednocześnie z dabigatranem w badaniach klinicznych.
Nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność leczenia dabigatranem
eteksylanu.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranem eteksylanu nie wywierało
istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu
Dabigatran eteksylanu i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach
in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się spodziewać
związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi lekami.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Dabigatran eteksylanu oceniano w badaniach klinicznych łącznie u około 64 000 pacjentów, spośród
nich około 35 000 pacjentów było leczonych dabigatranem eteksylanu.
Ogółem działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych
w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej (leczenie długotrwałe przez okres do 3 lat),
14% pacjentów poddanych leczeniu z powodu ZŻG/ZP i 15% pacjentów leczonych w ramach
prewencji ZŻG/ZP.
Najczęściej obserwowanym zdarzeniem były krwawienia, występujące u około 16,6% pacjentów z
migotaniem przedsionków długotrwale leczonych w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej
oraz u 14,4% dorosłych pacjentów poddanych leczeniu z powodu ZŻG/ZP. Ponadto w badaniu RE-
MEDY (dorośli pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP oraz w badaniu RE-SONATE (dorośli
pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP krwawienie wystąpiło u odpowiednio 19,4% i
10,5% pacjentów.
Ze względu na niemożność porównania populacji pacjentów leczonych z powodu trzech wskazań oraz
uwzględnienie przypadków krwawień w kilku klasach klasyfikacji układów i narządów (ang.
SOC - System Organ Classes) podsumowanie przypadków dużych i jakichkolwiek krwawień z
podziałem na wskazania zostało zamieszczone poniżej w tabelach 12-15.
Chociaż w badaniach klinicznych przypadki krwawienia zdarzały się rzadko, nie można wykluczyć
wystąpienia dużego lub silnego krwawienia, które niezależnie od lokalizacji może zagrażać życiu
pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 11 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań i wynikające
z danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu we wskazaniach zapobiegania
udarom zakrzepowo-zatorowym oraz zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem
przedsionków oraz w leczeniu ZŻG/ZP i prewencji ZŻG/ZP według klasyfikacji układów i narządów
(SOC) oraz częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często
(≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo
rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 11: Działania niepożądane
17
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Często: Nieznana
Niezbyt często: Nieznana
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: Częstość nieznana
Niezbyt często: Częstość nieznana
Często: Rzadko
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: Często
Niezbyt często: Często
18
Rzadko: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Rzadko: Niezbyt często
Rzadko: Rzadko
Rzadko: Rzadko
Opis wybranych działań niepożądanych
Reakcje w postaci krwawień
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania stosowanie dabigatranu eteksylanu może wiązać
się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu.
Objawy przedmiotowe, objawy podmiotowe i nasilenie (w tym możliwość zgonu) różnią się w
zależności od miejsca i stopnia lub rozległości krwawienia i (lub) niedokrwistości. W badaniach
klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia dabigatranem eteksylanu w porównaniu z leczeniem VKA
częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. układu pokarmowego, układu moczowo-
płciowego). Dlatego też, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne
hemoglobiny/hematokrytu mogą być przydatne do wykrywania utajonego krwawienia. W niektórych
grupach pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek i (lub) jednocześnie przyjmujących leki wpływające na hemostazę lub
silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Objawami powikłań krwotocznych mogą być
osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk, duszność i niewyjaśniony
wstrząs.
Dla dabigatranu eteksylanu zgłaszano znane powikłania krwawienia, takie jak zespół ciasnoty
międzypowięziowej i ostra niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji oraz nefropatię związaną z
leczeniem przeciwzakrzepowym u pacjentów z predysponującymi czynnikami ryzyka. Oceniając stan
każdego pacjenta, u którego stosowano leki przeciwzakrzepowe, należy zatem uwzględnić możliwość
wystąpienia krwotoku. U dorosłych pacjentów w przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny
jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu, idarucyzumab (patrz punkt 4.9).
Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem
przedsionków i z jednym lub więcej czynnikami ryzyka (zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem
przedsionków)
W tabeli 12 przedstawiono epizody krwawienia w podziale na duże i wszystkie krwawienia w
kluczowym badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym oraz zatorowości systemowej u
pacjentów z migotaniem przedsionków.
Tabela 12: Epizody krwawienia w badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym oraz
zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków
19
U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej dabigatran eteksylan 110 mg dwa razy na dobę
lub 150 mg dwa razy na dobę występowało znamiennie niższe ryzyko zagrażającego życiu krwawienia i
krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny [p < 0,05]. Obie dawki dabigatranu
eteksylanu powodowały również znamiennie niższy odsetek łącznych krwawień. U pacjentów
randomizowanych do grupy otrzymującej 110 mg dabigatranu eteksylanu dwa razy na dobę występowało
znamiennie niższe ryzyko dużych krwawień w porównaniu do warfaryny (współczynnik ryzyka 0,81 [p
= 0,0027]). U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej 150 mg dabigatranu eteksylanu dwa
razy na dobę występowało znamiennie wyższe ryzyko dużego krwawienia z przewodu pokarmowego w
porównaniu do warfaryny (współczynnik ryzyka 1,48 [p = 0,0005]). Działanie to obserwowano głównie
u pacjentów w wieku ≥ 75 lat.
Korzyść kliniczna dabigatranu pod względem zapobiegania udarom i zatorowości systemowej oraz
zmniejszone ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny występowała we
wszystkich indywidualnych podgrupach pacjentów, tj. pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w
podeszłym wieku, przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze, takie jak produkty lecznicze
przeciwpłytkowe lub inhibitory P-gp. Mimo, iż niektóre podgrupy pacjentów są w grupie
podwyższonego ryzyka występowania dużego krwawienia w przypadku stosowania produktu
leczniczego przeciwzakrzepowego, nadmierne ryzyko krwawienia w przypadku dabigatranu wynika z
krwawienia z przewodu pokarmowego, które występuje na ogół w ciągu pierwszych 3–6 miesięcy po
rozpoczęciu leczenia dabigatranem eteksylanu.
Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u dorosłych (leczenie ZŻG/ZP)
Tabela 13 przedstawia łącznie przypadki krwawień w kluczowych badaniach RE-COVER i RE-COVER
II , których przedmiotem było leczenie ZŻG i ZP. Łącznie w obu badaniach pierwszorzędowe punkty
końcowe bezpieczeństwa, tj. duże krwawienie, duże lub klinicznie istotne krwawienie oraz jakiekolwiek
krwawienie, występowały istotnie rzadziej niż w przypadku warfaryny na nominalnym poziomie alfa
wynoszącym 5%.
Tabela 13: Przypadki krwawień w badaniach RE-COVER i RE-COVER II, których przedmiotem
było leczenie ZŻG i ZP
Przypadki krwawień dla obu leków liczono od podania pierwszej dawki dabigatranu eteksylanu lub
warfaryny, po zakończeniu leczenia pozajelitowego (okres leczenia obejmujący wyłącznie terapię
doustną). Uwzględnione zostały wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas leczenia
dabigatranem eteksylanu. Uwzględniono wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas
20
leczenia warfaryną, z wyjątkiem tych, które wystąpiły w okresie leczenia równoczesnego między terapią
warfaryną i leczeniem pozajelitowym.
Tabela 14 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji
ZŻG i ZP. Niektóre przypadki krwawień (MBEs/CRBEs; jakiekolwiek krwawienia) były znacząco
niższe na poziomie istotności równym 5% u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylanu w
porównaniu z tymi otrzymującymi warfarynę.
Tabela 14: Przypadki krwawień w badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
*HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
kohort/terapii
Tabela 15 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-SONATE dotyczącym prewencji
ZŻG i ZP. Odsetek krwawień MBEs/CRBEs łącznie i odsetek jakichkolwiek krwawień był znacząco
niższy na nominalnym poziomie alfa wynoszącym 5% u pacjentów otrzymujących placebo w
porównaniu z tymi otrzymującymi dabigatran eteksylanu.
Tabela 15: Przypadki krwawień w badaniu RE-SONATE dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
* HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
21
terapii
Agranulocytoza i neutropenia
W okresie po wprowadzeniu dabigatranu eteksylanu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano agranulocytozę i
neutropenię. Ponieważ działania niepożądane są zgłaszane w ramach systemu kontroli po wprowadzeniu
do obrotu w populacji o nieokreślonej wielkości, dokładne określenie częstości ich występowania nie jest
możliwe. Częstość zgłaszania oszacowano na 7 zdarzeń na 1 milion pacjentolat w przypadku
agranulocytozy oraz 5 zdarzeń na 1 milion pacjentolat w przypadku neutropenii.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania dabigatranu eteksylanu w leczeniu ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u
dzieci i młodzieży badano w dwóch badaniach fazy III (DIVERSITY i 1160,108). Dabigatranem
eteksylanu leczono łącznie 328 dzieci i młodzieży. Pacjenci otrzymywali dostosowane do wieku i masy
ciała dawki dabigatranu eteksylanu w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla wieku.
Ogółem oczekuje się, że profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest taki sam jak u dorosłych.
Łącznie u 26% dzieci i młodzieży leczonych dabigatranem eteksylanu z powodu ŻChZZ i w prewencji
nawrotów ŻChZZ wystąpiły działania niepożądane.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 16 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań w leczeniu ŻChZZ
i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży według klasyfikacji układów i narządów (SOC)
oraz częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100
do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 16: Działania niepożądane
22
Reakcje w postaci krwawień
W dwóch badaniach fazy III we wskazaniu leczenia ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i
młodzieży łącznie u 7 pacjentów (2,1%) wystąpił incydent dużego krwawienia, u 5 pacjentów (1,5%)
klinicznie istotny inny niż duży incydent krwawienia, a u 75 pacjentów (22,9%) incydent małego
krwawienia. Częstość występowania incydentów krwawień była ogółem większa w starszej grupie
wiekowej (od 12 do < 18 lat: 28,6%) niż w młodszych grupach wiekowych (od urodzenia do < 2 lat:
23,3%; od 2 do < 12 lat: 16,2%). Duże lub ciężkie krwawienie, niezależnie od lokalizacji, może
zagrażać życiu pacjenta lub prowadzić do kalectwa, a nawet zgonu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
23
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.