Tartriakson
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
To jedna z postaci produktu Tartriakson (Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.
- Podmiot odpowiedzialny
- Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.
- Substancje czynne
- Ceftriaxonum: 1 g
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Tartriakson 1 g | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji | 1 fiol. 1 g | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 4 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Biotrakson | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji | Ceftriaxonum 2 g | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Ceftriaxon Kabi | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań | Ceftriaxonum 1 g | Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. |
| Ceftriaxone Kabi | Proszek do sporządzania roztworu do infuzji | Ceftriaxonum 2 g | Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. |
| Ceftriaxone Kalceks | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji | Ceftriaxonum: 1 g, 2 g | AS Kalceks |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Borelioza wskazanie z ChPL
źródło: „Tartriakson można stosować: w leczeniu rozsianej postaci boreliozy [wczesnej (stadium II) i późnej (stadium III)] u dorosłych i dzieci, w tym noworodków od 15. dnia życia” · ChPL, pkt 4.1 -
Gorączka wskazanie z ChPL
źródło: „Tartriakson można stosować: w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym” · ChPL, pkt 4.1 -
Neutropenia wskazanie z ChPL
źródło: „Tartriakson można stosować: w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym” · ChPL, pkt 4.1 -
POChP wskazanie z ChPL
źródło: „Tartriakson można stosować: w leczeniu zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u dorosłych” · ChPL, pkt 4.1 -
Posocznica wskazanie z ChPL
źródło: „Tartriakson można stosować: w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi wyżej, lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami.” · ChPL, pkt 4.1 -
Rzeżączka wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): rzeżączka” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia dróg moczowych wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia kości i stawów wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): zakażenia kości i stawów” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia skóry wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): zakażenia w obrębie jamy brzusznej” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie płuc wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): pozaszpitalne zapalenie płuc” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): szpitalne zapalenie płuc” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie ucha środkowego wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): ostre zapalenia ucha środkowego” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie wsierdzia wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tartriakson jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia): bakteryjne zapalenie wsierdzia.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na ceftriakson, na jakąkolwiek inną cefalosporynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka reakcja nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny antybiotyk betalaktamowy (penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy) w wywiadzie. Ceftriakson jest przeciwwskazany u:
- wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny)*
- noworodków urodzonych o czasie (w wieku do 28 dni): z hiperbilirubinemią, żółtaczką lub z hipoalbuminemią lub kwasicą, ponieważ są to stany, w których wiązanie bilirubiny jest najprawdopodobniej zaburzone*, u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie preparatami wapnia lub infuzjami zawierającymi wapń, ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu (patrz punkty 4.4, 4.8 i 6.2). * Badania in vitro wykazały, że ceftriakson może wypierać bilirubinę z jej miejsc wiązania z albuminami surowicy, stwarzając w ten sposób potencjalne ryzyko encefalopatii bilirubinowej u takich pacjentów. Przed domięśniowym wstrzyknięciem ceftriaksonu rozpuszczonego w roztworze lidokainy należy upewnić się, że pacjenta nie dotyczą przeciwwskazania do stosowania lidokainy (patrz punkt 4.4). Należy zapoznać się z informacjami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla lidokainy, zwłaszcza dotyczącymi przeciwwskazań. Roztworów ceftriaksonu zawierających lidokainę nie wolno nigdy podawać dożylnie.
Ceftriaxonum 1 g (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- 2–8 °C
- w lodówce (2–8 °C)
- poniżej 25 °C
- chronić przed światłem
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godziny (po sporządzeniu)
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
- Wygląd
- biały kremowy
Krystaliczny proszek barwy białej do kremowożółtawej. Opakowanie: jedna fiolka w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały kremowy
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas leczenia ceftriaksonem mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), które mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
18 pozycji, według częstości
- często: Eozynofilia Leukopenia Małopłytkowość; Biegunkab Luźne stolce; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Wysypka
- niezbyt często: Grzybicze zakażenie narządów płciowych; Granulocytopenia Niedokrwistość Zaburzenia krzepnięcia; Ból głowy Zawroty głowy; Nudności Wymioty; Świąd; Zapalenie żył Ból w miejscu wstrzyknięcia Gorączka; Zwiększenie stężenia; kreatyniny we krwi a Na podstawie zgłoszeń po dopuszczeniu produktu do obrotu
- rzadko: Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubegob; Encefalopatia; Skurcz oskrzeli; Pokrzywka; Krwiomocz Cukromocz; Obrzęk Dreszcze
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 2 g na dobę · dzieci, dorośli · pod nagłówkiem „Bakteryjne zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych”
źródło: „** Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2 - 2 g na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Raz na dobę Bakteryjne zapalenie wsierdzia”
źródło: „** Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2 - 50 mg/kg mc. na dobę · niemowlęta · pod nagłówkiem „Bakteryjne zapalenie wsierdzia”
źródło: „Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc.” · ChPL, pkt 4.2 - 2 g na dobę · niewydolność nerek · pod nagłówkiem „Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2”
źródło: „Tylko w schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna być większa niż 2 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2 - 2 g na dobę · dzieci, dorośli, osoby starsze · pod nagłówkiem „Zazwyczaj stosowana dawka”
źródło: „Jeśli dawka dobowa jest większa niż 2 g, lek można podać w jednej dawce lub w dwóch oddzielnych dawkach.” · Ulotka, pkt 3 - 4 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zazwyczaj stosowana dawka”
źródło: „W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz zastosuje większą dawkę, do 100 mg na każdy kg masy ciała dziecka, maksymalnie 4 g raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3 - 50 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zazwyczaj stosowana dawka”
źródło: „• Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 50 mg na każdy kg masy ciała dziecka.” · Ulotka, pkt 3
- 2 g na dobę · dzieci, dorośli · pod nagłówkiem „Bakteryjne zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat (≥50 kg): „Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat (≥50 kg) Dawka ceftriaksonu* Częstość podawania** Wskazania do stosowania 1 do 2 g Raz na dobę Pozaszpitalne zapalenie płuc” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia do 12 lat (<50 kg) U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej należy stosować zwykłą dawkę dla dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Noworodki w wieku 0-14 dni: „Noworodki w wieku 0-14 dni Tartriakson jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie: „Zwykle zalecana dawka to 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- niemowląt: „U niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawki dożylne wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać w postaci infuzji.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dokument zawiera tabelę dawkowania; patrz źródło (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli, osoby w podeszłym wieku i dzieci w wieku 12 i więcej lat o masie ciała co najmniej 50 kg
„Dorośli, osoby w podeszłym wieku i dzieci w wieku 12 i więcej lat o masie ciała co najmniej 50 kg • 1 do 2 g raz na dobę w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz zastosuje większą dawkę (do 4 g raz na dobę). Jeśli dawka dobowa jest większa niż 2 g, lek można podać w jednej dawce lub w dwóch oddzielnych dawkach. Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia do 12 lat o masie ciała poniżej 50 kg • 50 do 80 mg leku Tartriakson na każdy kg masy ciała dziecka raz na dobę w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki zalecanej dla dorosłych pod warunkiem zadowalającej czynności wątroby i nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na konieczność dostosowania dawki w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby pod warunkiem, że czynność nerek nie jest zaburzona. Nie ma danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu pod warunkiem, że czynność wątroby nie jest zaburzona. Tylko w schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna być większa niż 2 g na dobę. U pacjentów dializowanych nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po dializie. Ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności.” - Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek: „Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności zarówno nerek, jak i wątroby, zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Ceftriakson przenika przez barierę łożyska. Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące stosowania ceftriaksonu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozwój zarodka lub płodu, rozwój okołoporodowy ani pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftriakson może być podawany podczas ciąży, a zwłaszcza w pierwszym trymestrze, tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Ceftriakson jest wydzielany do mleka ludzkiego w małym stężeniu, jednak podczas stosowania dawek leczniczych nie przewiduje się żadnego wpływu ceftriaksonu na karmionego piersią noworodka lub niemowlę. Nie można jednak wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych. Należy wziąć pod uwagę możliwość uczulenia. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania ceftriaksonu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.” - Płodność: „Płodność Badania wpływu na rozrodczość nie wykazały niekorzystnego wpływu na płodność kobiet i mężczyzn.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Dawka ceftriaksonu* | Częstość podawania** | Wskazania do stosowania |
|---|---|---|
| 1 do 2 g | Raz na dobę | Pozaszpitalne zapalenie płuc |
| Zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc | ||
| Zakażenia w obrębie jamy brzusznej | ||
| Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek) | ||
| 2 g | Raz na dobę | Szpitalne zapalenie płuc |
| Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich | ||
| Zakażenia kości i stawów | ||
| 2 do 4 g | Raz na dobę | Leczenie pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym |
| Bakteryjne zapalenie wsierdzia | ||
| Bakteryjne zapalenie opon mózgowordzeniowych | ||
* W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego
zakresu.
** Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż
2 g na dobę.
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Dawkowanie (tabela z dokumentu)
| Dawka ceftriaksonu* | Częstość podawania* | Wskazania do stosowania |
|---|---|---|
| 50 do 80 mg/kg mc. | Raz na *d obę | Zakażenia w obrębie jamy brzusznej |
| Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym | ||
| odmiedniczkowe zapalenie nerek) | ||
| Pozaszpitalne zapalenie płuc | ||
| Szpitalne zapalenie płuc | ||
| 50 do 100 mg/kg mc. | Raz na dobę | Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich |
| (maksymalnie 4 g) | Zakażenia kości i stawów | |
| Leczenie pacjentów z neutropenią, u których | ||
| wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana | ||
| zakażeniem bakteryjnym | ||
| 80 do 100 mg/kg mc. | Raz na dobę | Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych |
| (maksymalnie 4 g) | ||
| 100 mg/kg mc. | Raz na dobę | Bakteryjne zapalenie wsierdzia |
| (maksymalnie 4 g) | ||
* W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego
zakresu.
** Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż
2 g na dobę.
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
| Dawka ceftriaksonu* | Częstość podawania | Wskazania do stosowania |
|---|---|---|
| 20 do 50 mg/kg mc. | Raz na dobę | Zakażenia w obrębie jamy brzusznej |
| Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich | ||
| Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym | ||
| odmiedniczkowe zapalenie nerek) | ||
| Pozaszpitalne zapalenie płuc | ||
| Szpitalne zapalenie płuc | ||
| Zakażenia kości i stawów | ||
| Leczenie pacjentów z neutropenią, u których | ||
| wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana | ||
| zakażeniem bakteryjnym | ||
| 50 mg/kg mc. | Raz na dobę | Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych |
| Bakteryjne zapalenie wsierdzia | ||
* W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego
zakresu.
Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc.
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tartriakson
Kiedy nie stosować leku Tartriakson:
• jeśli pacjent ma uczulenie na ceftriakson lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent miał nagłą lub ciężką reakcję alergiczną na penicylinę lub podobne antybiotyki (takie
jak cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy); objawami takiej reakcji są: nagły obrzęk gardła
lub twarzy, który może utrudniać oddychanie lub przełykanie, nagły obrzęk dłoni, stóp i kostek
(stawów skokowych), ból w klatce piersiowej oraz szybko pojawiająca się ciężka wysypka;
• jeśli pacjent ma uczulenie na lidokainę i ma otrzymać lek Tartriakson w zastrzyku domięśniowym.
Nie wolno stosować leku Tartriakson u małych dzieci, jeśli:
• dziecko jest wcześniakiem,
• dziecko jest noworodkiem (w wieku do 28 dni) i ma pewne zaburzenia dotyczące krwi lub
żółtaczkę [zażółcenie skóry i (lub) białkówek oczu] lub ma otrzymać dożylnie lek zawierający
wapń.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Tartriakson należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeśli:
• pacjent niedawno otrzymał lub ma niedługo otrzymać produkty zawierające wapń,
• pacjent niedawno miał biegunkę po leczeniu antybiotykiem,
• pacjent miał kiedykolwiek problemy z jelitami, w szczególności zapalenie okrężnicy (jelita
grubego).
• pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami,
• pacjent ma kamienie żółciowe lub kamienie nerkowe,
• pacjent ma inne choroby, takie jak niedokrwistość hemolityczna (zmniejszenie liczby czerwonych
krwinek, co powoduje bladość oraz osłabienie lub duszność).
• pacjent stosuje dietę niskosodową.
• u pacjenta występują lub w przeszłości występowały którekolwiek z następujących objawów:
wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze w okolicy warg, oczu lub jamy ustnej, łuszczenie się
skóry, wysoka gorączka, objawy grypopodobne, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
obserwowana w wynikach badań krwi i zwiększona liczba pewnego typu białych krwinek
(eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne (objawy ciężkich reakcji w obrębie skóry, patrz też
punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• u pacjenta występują dolegliwości dotyczące wątroby lub nerek (patrz punkt 4).
W razie konieczności wykonania badania krwi lub moczu
Jeśli pacjent otrzymuje Tartriakson przez dłuższy czas, mogą być konieczne regularne badania krwi.
Tartriakson może wpływać na wyniki oznaczania zawartości cukru w moczu oraz badania krwi
zwanego testem Coombsa. Jeśli pacjent ma wykonywane badania należy poinformować osobę
pobierającą próbkę, że pacjent otrzymuje Tartriakson.
Dzieci
Przed podaniem dziecku leku Tartriakson należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, lub
pielęgniarką, jeśli dziecko niedawno otrzymało lub ma otrzymać dożylnie produkt zawierający wapń.
Tartriakson a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek
z poniższych leków:
• antybiotyk należący do grupy aminoglikozydów,
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
• antybiotyk o nazwie chloramfenikol, stosowany w leczeniu zakażeń, szczególnie zakażeń oka.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz oceni korzyści z leczenia lekiem Tartriakson dla matki i zagrożenia dla dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Tartriakson może spowodować zawroty głowy. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy, nie powinien
prowadzić pojazdów ani nie używać żadnych narzędzi czy maszyn. Należy poinformować lekarza,
jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy.
Tartriakson zawiera sód
Każdy gram leku zawiera 74,4 mg (3,2 mmol) sodu. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze
zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić opisane niżej działania niepożądane.
Ciężkie działania niepożądane – występują z częstością nieznaną, która nie może być określona
na podstawie dostępnych danych
• Ciężkie reakcje alergiczne
Objawy, na które należy zwrócić uwagę:
▪ nagły obrzęk twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej. Może to utrudniać oddychanie lub
przełykanie.
▪ nagły obrzęk dłoni, stóp i kostek (stawów skokowych).
▪ ból w klatce piersiowej związany z reakcją alergiczną, mogący być objawem zawału serca
wywołanego alergią (zespół Kounisa).
• Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych
danych)
W razie wystąpienia ciężkiej reakcji skórnej, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.
Objawami takiej reakcji mogą być:
▪ szybko rozwijająca się ciężka wysypka, z pęcherzami lub łuszczeniem się skóry i możliwymi
pęcherzami w jamie ustnej (zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, znane
również jako SJS i TEN);
▪ którekolwiek z następujących objawów: rozprzestrzeniająca się wysypka, wysoka temperatura
ciała, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowości w wynikach badań
krwi (eozynofilia), powiększone węzły chłonne i zajęcie innych narządów (reakcja polekowa
z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, znana również jako zespół DRESS lub zespół
nadwrażliwości na leki);
▪ reakcja Jarischa-Herxheimera powodująca gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i
wysypkę skórną, zwykle samoograniczającą się; reakcja ta występuje krótko po rozpoczęciu
leczenia lekiem Tartriakson zakażeń wywołanych przez krętki, na przykład boreliozy.
➢ Jeśli wystąpi którykolwiek z ciężkich objawów niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i
niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.
Leczenie ceftriaksonem - zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z poważnymi zaburzeniami
czynności nerek lub układu nerwowego - może rzadko powodować obniżenie poziomu świadomości,
nieprawidłowe ruchy, pobudzenie i drgawki.
Inne możliwe działania niepożądane
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
Występujące często (maksymalnie u 1 na 10 pacjentów)
• nieprawidłowości dotyczące białych krwinek (takie jak zmniejszenie liczby leukocytów
i zwiększenie liczby eozynofili) i płytek krwi (zmniejszenie liczby płytek),
• luźne stolce lub biegunka,
• zmiany w wynikach badań krwi oceniających czynność wątroby,
• wysypka.
Występujące niezbyt często (maksymalnie u 1 na 100 pacjentów)
• zakażenia grzybicze (na przykład pleśniawki),
• zmniejszenie liczby białych krwinek (granulocytopenia),
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość),
• problemy z krzepnięciem krwi; objawy takiego działania mogą obejmować łatwe powstawanie
siniaków oraz ból i obrzęk stawów.
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• nudności i (lub) wymioty,
• świąd (swędzenie),
• ból lub pieczenie wzdłuż żyły, do której podano Tartriakson; ból w miejscu wstrzyknięcia leku,
• wysoka temperatura ciała (gorączka),
• nieprawidłowy wynik badania czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi).
Występujące rzadko (maksymalnie u 1 na 1000 pacjentów)
• zapalenie jelita grubego (okrężnicy); objawy obejmują biegunkę, zwykle z zawartością krwi i
śluzu, ból brzucha i gorączkę,
• trudności w oddychaniu (skurcz oskrzeli),
• wypukła wysypka (pokrzywka), która może obejmować dużą część ciała, swędzenie i obrzęk,
• krew lub cukier w moczu,
• obrzęk (zatrzymanie wody w organizmie),
• dreszcze.
O nieznanej częstości (która nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• zakażenie wtórne, które nie daje się leczyć poprzednio przepisanymi antybiotykami,
• pewien rodzaj niedokrwistości, w którym dochodzi do niszczenia czerwonych krwinek
(niedokrwistość hemolityczna),
• znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza),
• drgawki,
• silne zawroty głowy (uczucie wirowania),
• zapalenie trzustki; objawy obejmują silny ból brzucha, który promieniuje do pleców.
• zapalenie błony śluzowej wyścielającej jamę ustną,
• zapalenie języka; objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i bolesność języka.
• dolegliwości związane z pęcherzykiem żółciowymi (lub) wątrobą, mogące powodować ból,
nudności, wymioty, zażółcenie skóry, swędzenie, niezwykle ciemne zabarwienie moczu i stolce o
barwie gliny,
• stan neurologiczny, który może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (żółtaczka jąder
podkorowych mózgu),
• problemy z nerkami spowodowane odkładaniem się soli wapniowej ceftriaksonu. Mogą objawiać
się bólem przy oddawaniu moczu lub wytwarzaniem małej ilości moczu.
• fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (testu wykrywającego pewne zaburzenia krwi),
• fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowego nagromadzenia się w organizmie
cukru zwanego galaktozą),
• Tartriakson może wpływać na wyniki niektórych testów oznaczających glukozę we krwi - należy
to sprawdzić z lekarzem prowadzącym.
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na ceftriakson, na jakąkolwiek inną cefalosporynę lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ciężka reakcja nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny antybiotyk beta-
laktamowy (penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy) w wywiadzie.
Ceftriakson jest przeciwwskazany u:
• wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek
chronologiczny)*;
• noworodków urodzonych o czasie (w wieku do 28 dni):
z hiperbilirubinemią, żółtaczką lub z hipoalbuminemią lub kwasicą, ponieważ są to stany, w
których wiązanie bilirubiny jest najprawdopodobniej zaburzone*,
u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie preparatami
wapnia lub infuzjami zawierającymi wapń, ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowej
ceftriaksonu (patrz punkty 4.4, 4.8 i 6.2).
* Badania in vitro wykazały, że ceftriakson może wypierać bilirubinę z jej miejsc wiązania z
albuminami surowicy, stwarzając w ten sposób potencjalne ryzyko encefalopatii bilirubinowej u
takich pacjentów.
Przed domięśniowym wstrzyknięciem ceftriaksonu rozpuszczonego w roztworze lidokainy należy
upewnić się, że pacjenta nie dotyczą przeciwwskazania do stosowania lidokainy (patrz punkt 4.4).
Należy zapoznać się z informacjami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla
lidokainy, zwłaszcza dotyczącymi przeciwwskazań.
Roztworów ceftriaksonu zawierających lidokainę nie wolno nigdy podawać dożylnie.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, obserwowano ciężkie i
niekiedy prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości
mogą również prowadzić do rozwoju zespołu Kounisa - ciężkiej reakcji alergicznej, której
skutkiem może być zawał mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpi ciężka reakcja
nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie ceftriaksonem i zastosować odpowiednie
leczenie ratunkowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy pacjent nie przebył w przeszłości
ciężkiej reakcji nadwrażliwości na ceftriakson, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk
beta-laktamowy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania ceftriaksonu u pacjentów z
nieciężką reakcją nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe w wywiadzie.
W związku z leczeniem ceftriaksonem obserwowano ciężkie działania niepożądane w obrębie skóry
[zespół Stevensa-Johnsona lub zespół Lyella (toksyczna nekroliza naskórka) oraz
reakcje polekowe z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS)] mogące zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu, jednakże częstość występowania tych działań jest nieznana (patrz
punkt 4.8).
Reakcja Jarischa-Herxheimera
U niektórych pacjentów z zakażeniem wywołanym krętkami, krótko po rozpoczęciu leczenia
ceftriaksonem może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera. Reakcja ta zwykle ma przebieg
samoograniczający się lub można ją leczyć objawowo. W razie wystąpienia takiej reakcji nie należy
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
odstawiać antybiotykoterapii.
Interakcja z produktami zawierającymi wapń
Opisano przypadki zgonów w wyniku wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach
u wcześniaków i urodzonych o czasie noworodków w pierwszym miesiącu życia. Co najmniej jedno z
dzieci otrzymywało ceftriakson i wapń w różnym czasie i przez różne zestawy do podawania
dożylnego. W dostępnych danych naukowych nie ma potwierdzonych doniesień o
wewnątrznaczyniowych strątach u pacjentów innych niż noworodki, leczonych ceftriaksonem i
roztworami zawierającymi wapń lub innymi produktami zawierającymi wapń. W badaniach in vitro
wykazano, że u noworodków występuje zwiększone, w porównaniu do innych grup wiekowych,
ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu.
U pacjentów, niezależnie od wieku, nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z
roztworami do podawania dożylnego zawierającymi wapń, nawet jeśli stosuje się różne linie infuzyjne
lub podaje się w różne miejsca. Jednak w celu uniknięcia wytrącenia osadu, u pacjentów w wieku
powyżej 28 dni ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim,
jeżeli linie infuzyjne są wkłute w różne miejsca lub są wymienione, lub pomiędzy infuzjami zostaną
starannie przepłukane fizjologicznym roztworem soli. Jeśli u pacjentów konieczne jest podawanie w
ciągłej infuzji zawierających wapń roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego (ang. total
parenteral nutrition, TPN), osoba z fachowego personelu medycznego może rozważyć zastosowanie
alternatywnych metod leczenia przeciwbakteryjnego, które nie wiążą się z takim ryzykiem wytrącania
się osadu. Jeżeli zastosowanie ceftriaksonu u pacjentów, u których konieczne jest ciągłe żywienie
pozajelitowe, zostanie uznane za niezbędne, ceftriakson i roztwory do TPN można podawać
jednocześnie, ale przez różne linie infuzyjne wkłute w różne miejsca. Inna możliwość to przerwanie
podawania TPN na czas infuzji ceftriaksonu i przepłukanie linii infuzyjnej pomiędzy podaniem
roztworów (patrz punkty 4.3, 4.8, 5.2 i 6.2).
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftriaksonu u noworodków, niemowląt i dzieci określono
dla schematów dawkowania opisanych w punkcie „Dawkowanie i sposób podawania“ (patrz punkt
4.2). Badania wykazały, że ceftriakson, podobnie jak niektóre inne cefalosporyny, może wypierać
bilirubinę z miejsc wiązania z albuminami surowicy.
Produkt Tartriakson jest przeciwwskazany u wcześniaków oraz donoszonych noworodków, u których
występuje ryzyko encefalopatii bilirubinowej (patrz punkt 4.3).
Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
Obserwowano przypadki autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów
otrzymujących antybiotyki z grupy cefalosporyn, w tym produkt Tartriakson (patrz punkt 4.8).
Obserwowano ciężkie przypadki niedokrwistości hemolitycznej, w tym zakończone zgonem, podczas
leczenia produktem Tartriakson, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
Jeżeli podczas leczenia ceftriaksonem u pacjenta wystąpi niedokrwistość, należy wziąć pod uwagę
możliwość niedokrwistości związanej z cefalosporyną i przerwać leczenie ceftriaksonem do czasu
określenia etiologii niedokrwistości.
Długotrwałe leczenie
W trakcie długotrwałego leczenia należy regularnie oznaczać morfologię krwi.
Zapalenie jelita grubego, nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych
Obserwowano występowanie zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego,
związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, podczas stosowaniu niemal każdego z leków
przeciwbakteryjnych, także ceftriaksonu. Może ono mieć przebieg od postaci lekkiej do zagrażającej
życiu. Dlatego ważne jest, aby wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów z biegunką, która
wystąpiła podczas lub po zakończeniu stosowania ceftriaksonu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
przerwanie leczenia ceftriaksonem i podanie leków działających swoiście na Clostridium difficile.
Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę.
Podobnie jak podczas stosowania innych leków przeciwbakteryjnych, może dojść do nadkażenia
niewrażliwymi drobnoustrojami.
Ciężka niewydolność nerek i wątroby
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu
oceny bezpieczeństwa i skuteczności (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia wyników testów serologicznych
Tartriakson może wpływać na wyniki testu Coombsa, bowiem może spowodować fałszywie dodatni
wynik testu. Tartriakson może też spowodować fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (patrz
punkt 4.8).
Nieenzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu mogą dać fałszywie dodatnie wyniki. Podczas
leczenia produktem Tartriakson zawartość glukozy w moczu należy oznaczać metodami
enzymatycznymi (patrz punkt 4.8).
Zakres działania przeciwbakteryjnego
Ceftriakson ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego i może nie nadawać się do
stosowania w monoterapii niektórych rodzajów zakażeń, chyba że zidentyfikowany został
drobnoustrój odpowiedzialny za zakażenie (patrz punkt 4.2). W zakażeniu kilkoma drobnoustrojami,
gdy wśród podejrzewanych drobnoustrojów są oporne na ceftriakson, należy rozważyć zastosowanie
dodatkowego antybiotyku.
Stosowanie lidokainy
Jeżeli jako rozpuszczalnik stosowany jest roztwór lidokainy, otrzymany roztwór ceftriaksonu może
być użyty tylko do wstrzyknięć domięśniowych. Przed użyciem należy wziąć pod uwagę
przeciwwskazania do stosowania lidokainy, ostrzeżenia i inne istotne informacje wymienione w
Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy (patrz punkt 4.3). Roztworów zawierających
lidokainę nie wolno nigdy podawać dożylnie.
Kamica żółciowa
W razie zaobserwowania cieni w badaniu USG, należy wziąć pod uwagę możliwość wytrącenia się
soli wapniowej ceftriaksonu. W badaniach USG pęcherzyka żółciowego uwidoczniono cienie
omyłkowo wzięte za kamienie żółciowe, które były obserwowane częściej podczas stosowania
ceftriaksonu w dawkach 1 g na dobę i większych. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci i
młodzieży. Takie strąty zanikają po zakończeniu leczenia ceftriaksonem. Rzadko strąty soli
wapniowej ceftriaksonu powodują objawy. Jeśli wystąpią objawy, zaleca się leczenie zachowawcze,
niechirurgiczne; lekarz powinien rozważyć przerwanie leczenia ceftriaksonem na podstawie oceny
stosunku korzyści do ryzyka u konkretnego pacjenta (patrz punkt 4.8).
Zastój żółci
U pacjentów leczonych ceftriaksonem obserwowano przypadki zapalenia trzustki, spowodowane
prawdopodobnie niedrożnością dróg żółciowych (patrz punkt 4.8). U większości pacjentów
występowały czynniki ryzyka zastoju żółci i powstawania szlamu żółciowego, np. przebyte poważne
leczenie, ciężka choroba i całkowite żywienie pozajelitowe. Nie można wykluczyć, że ceftriakson jest
czynnikiem wyzwalającym lub sprzyjającym powstawaniu osadów żółciowych.
Kamica nerkowa
Obserwowano przypadki kamicy nerkowej, która ustępowała po przerwaniu leczenia ceftriaksonem
(patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią objawy, należy przeprowadzić badanie USG. Stosowanie u pacjentów
z kamicą nerkową w wywiadzie lub z hiperkalcjurią powinno być rozważone przez lekarza na
podstawie oceny stosunku korzyści do ryzyka u konkretnego pacjenta.
Encefalopatia
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
W związku ze stosowaniem ceftriaksonu notowano przypadki encefalopatii (patrz punkt 4.8),
zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z ciężką niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2) lub z
zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli podejrzewa się, że występujące objawy
encefalopatii (np. obniżenie poziomu świadomości, zmiany w stanie psychicznym, mioklonie,
drgawki) są związane ze stosowaniem ceftriaksonu, należy rozważyć odstawienie ceftriaksonu.
Sód
Każdy gram produktu Tartriakson zawiera 74,4 mg sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów
stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń,
takich jak roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna do rekonstytucji produktu Tartriakson ani do
dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego. Wytrącanie się soli
wapniowej ceftriaksonu może wystąpić także w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem
zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego. Ceftriaksonu nie wolno
podawać jednocześnie przez trójnik z zawierającymi wapń roztworami dożylnymi, w tym
zawierającymi wapń infuzjami dożylnymi, np. do żywienia pozajelitowego. Jednakże u pacjentów
innych niż noworodki ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po
drugim, jeżeli linie infuzyjne zostaną starannie przepłukane pomiędzy infuzjami odpowiednim,
zgodnym farmaceutycznie roztworem. W badaniach in vitro na osoczu uzyskanym od dorosłych oraz
z krwi pępowinowej noworodków wykazano, że noworodki są narażone na zwiększone ryzyko
wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4, 4.8 i 6.2).
Jednoczesne stosowanie doustnych leków przeciwzakrzepowych może nasilać antagonistyczne
działanie wobec witaminy K i zwiększać ryzyko krwawienia. Zaleca się częste monitorowanie
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego INR oraz odpowiednie dostosowanie dawki
antagonisty witaminy K do jego wartości zarówno podczas leczenia ceftriaksonem, jak i po jego
zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Istnieją sprzeczne dowody na temat ryzyka nasilenia toksycznego działania antybiotyków
aminoglikozydowych na nerki podczas podawania w skojarzeniu z cefalosporynami. W przypadkach
takich należy stosować zalecane w praktyce klinicznej monitorowanie stężenia danego
aminoglikozydu (i czynność nerek).
W badaniu in vitro zaobserwowano antagonistyczne działanie podczas stosowania skojarzenia
chloramfenikolu z ceftriaksonem. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.
Nie ma żadnych doniesień na temat interakcji pomiędzy ceftriaksonem a doustnymi produktami
zawierającymi wapń ani pomiędzy ceftriaksonem podawanym domięśniowo a produktami
zawierającymi wapń (dożylnymi lub doustnymi).
U pacjentów leczonych ceftriaksonem test Coombsa może dać wynik fałszywie dodatni.
Ceftriakson, podobnie jak inne antybiotyki, może spowodować fałszywie dodatni wynik testu na
galaktozemię.
Podobnie, nieenzymatyczne metody oznaczania zawartości glukozy w moczu mogą dać fałszywie
dodatnie wyniki. Z tego powodu podczas leczenia ceftriaksonem stężenie glukozy w moczu należy
oznaczać metodą enzymatyczną.
Nie zaobserwowano zaburzenia czynności nerek po jednoczesnym podawaniu dużych dawek
ceftriaksonu i silnych leków moczopędnych (np. furosemidu).
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
Jednoczesne podawanie probenecydu nie spowalnia eliminacji ceftriaksonu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane ceftriaksonu to eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość,
biegunka, wysypka i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Częstość występowania działań niepożądanych ceftriaksonu określono na podstawie danych z badań
klinicznych.
W klasyfikacji częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: Grzybicze zakażenie narządów płciowych
Rzadko: Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubegob
Często: Eozynofilia Leukopenia Małopłytkowość
Niezbyt często: Granulocytopenia Niedokrwistość Zaburzenia krzepnięcia
10
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
Niezbyt często: Ból głowy Zawroty głowy
Rzadko: Encefalopatia
Rzadko: Skurcz oskrzeli
Często: Biegunkab Luźne stolce
Niezbyt często: Nudności Wymioty
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często: Wysypka
Niezbyt często: Świąd
Rzadko: Pokrzywka
Rzadko: Krwiomocz Cukromocz
Niezbyt często: Zapalenie żył Ból w miejscu wstrzyknięcia Gorączka
Rzadko: Obrzęk Dreszcze
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia
11
Ztw25.04.2016 PRAC PSUSA_21.06.2024 v2
Niezbyt często: kreatyniny we krwi
a Na podstawie zgłoszeń po dopuszczeniu produktu do obrotu. Ponieważ działania te są zgłaszane
dobrowolnie i dotyczą populacji o nieokreślonej dokładnie wielkości, niemożliwe jest wiarygodne
oszacowanie częstości ich występowania, dlatego sklasyfikowano ją jako nieznaną.
b Patrz punkt 4.4
c Zwykle ustępujące po odstawieniu ceftriaxonu.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Doniesienia o biegunce po leczeniu ceftriaksonem mogą być związane z Clostridium difficile. Należy
zastosować odpowiednie wyrównanie gospodarki wodno-elektrolitowej (patrz punkt 4.4).
Wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu
Zaobserwowano rzadkie, ciężkie, a w kilku przypadkach zakończone zgonem, działania niepożądane u
wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie (w wieku <28 dni) otrzymujących dożylnie
ceftriakson i wapń. W badaniu pośmiertnym zaobserwowano strąty soli wapniowej ceftriaksonu w
płucach i nerkach. Duże ryzyko wytrącania się u noworodków wynika z ich małej objętości krwi i
dłuższego okresu półtrwania ceftriaksonu w porównaniu z dorosłymi (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
Zgłaszano przypadki wytrącania się w nerkach, głównie u dzieci w wieku powyżej 3 lat, które
otrzymywały duże dawki dobowe (np. ≥80 mg/kg mc./dobę) lub duże dawki całkowite (większe niż 10 g)
i występowały u nich dodatkowe czynniki ryzyka (np. ograniczenie podaży płynów lub unieruchomienie
w łóżku). Ryzyko powstawania strątów jest zwiększone u pacjentów unieruchomionych lub
odwodnionych. Zdarzenie takie może być objawowe lub bezobjawowe, może prowadzić do
niewydolności nerek i bezmoczu i przemija po odstawieniu ceftriaksonu (patrz punkt 4.4).
Obserwowano wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym, głównie u
pacjentów leczonych dawkami większymi od zalecanej standardowej dawki. Badania prospektywne u
dzieci wykazały zmienną częstość powstawania strątów podczas podawania dożylnego - nawet ponad
30% w niektórych badaniach. Częstość występowania wydaje się być mniejsza podczas powolnej
infuzji (trwającej 20-30 minut). Efekt ten jest zwykle bezobjawowy, jednakże rzadko strątom
towarzyszyły objawy kliniczne, takie jak ból, nudności i wymioty. W takich przypadkach zalecane jest
leczenie objawowe. Wytrącanie się jest zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia ceftriaksonem
(patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Ceftriaxonum 1 g | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji | 07499 | 100079116 | ChPL: 2024-09-17, Ulotka: 2024-09-17 |