Sustonit

Kiedy nie stosować leku Sustonit: - jeśli pacjent stosuje leki zawierające syldenafil, wardenafil, tadalafil; w okresie stosowania glicerolu triazotanu (nitrogliceryny) nie wolno jednocześnie przyjmować tych leków; - jeśli pacjent przyjmuje również riocyguat. Patrz podpunkt „Lek Sustonit a inne leki”; - jeśli u pacjenta stwierdzono dławicę piersiową wywołaną kardiomiopatią przerostową (choroba serca polegająca na przeroście lewej komory serca); - jeśli pacjent ma uczulenie na glicerolu triazotan, inne azotany lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjent ma ciężką niedokrwistość; - u pacjentów z urazem głowy; - u pacjentów z udarem krwotocznym mózgu; - u pacjentów z jaskrą (choroba oczu z postępującym uszkodzeniem nerwu wzrokowego i co najmniej częściowo związana z podwyższonym ciśnieniem wewnątrz gałki ocznej). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Sustonit należy omówić to z lekarzem. Lekarz rozważy zastosowanie leku u pacjentów: - we wczesnym okresie pozawałowym; - z nadczynnością tarczycy; - z ciężką niewydolnością wątroby; - z nadmierną czynnością skurczową żołądka lub z zespołem złego wchłaniania. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: - z pewnymi chorobami układu krążenia, np. ostry wstrząs krążeniowy włącznie ze wstrząsem hipowolemicznym lub wstrząs kardiogenny z niedostatecznym ciśnieniem rozkurczowym, dużym zwężeniem zastawki dwudzielnej, tamponadą osierdziową, zaciskającym zapaleniem osierdzia, zaburzeniem ortostatycznym, ponieważ podanie leku rozszerzającego naczynia krwionośne u tych pacjentów może pogorszyć ich stan kliniczny; - z przerostem lewej komory serca związanej ze zwężeniem aorty, ponieważ lek może upośledzać zaopatrywanie mięśnia sercowego w krew; - z zawałem serca, ponieważ może wystąpić niedociśnienie tętnicze ze spowolnionym rytmem serca; - z dławicą piersiową i umiarkowanym lub dużym zwężeniem zastawki aorty; - z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg) oraz u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym; - z chorobami mózgowo-naczyniowymi, ponieważ niedociśnienie może zaostrzać objawy; - z chorobami płuc lub z sercem płucnym, ponieważ lek może zwiększać niedobór tlenu we krwi; - w wieku podeszłym, ponieważ może powodować niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia tętniczego podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą). Jeśli zachodzi konieczność odstawienia leku, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, ponieważ lek odstawia się ostrożnie i stopniowo, aby uniknąć nasilenia objawów choroby niedokrwiennej serca. Wystąpienie niedociśnienia może być objawem przedawkowania leku. W takim przypadku należy zgłosić się do lekarza, który dokona modyfikacji dawkowania leku. Lek Sustonit a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. - W okresie stosowania leku Sustonit nie wolno przyjmować syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu (patrz „Kiedy nie stosować leku Sustonit” w punkcie 2 ulotki). - Nie stosować leku Sustonit jednocześnie z riocyguatem, ponieważ może to powodować niedociśnienie (nieprawidłowo niskie ciśnienie krwi). - Stosowanie leku z lekami przeciwnadciśnieniowymi, blokującymi receptory β-adrenergiczne, rozszerzającymi naczynia krwionośne, antagonistami kanału wapniowego, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz sapropteryną (lek stosowany w leczeniu dziedzicznej choroby zwanej fenyloketonurią) może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego. - Acetylocysteina (lek powodujący zmniejszenie lepkości wydzieliny, stosowany m.in. w zapaleniu oskrzeli) nasila działanie leku Sustonit. - Lek może nasilać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków lekarz zaleci odpowiednie badania krwi. W przypadku stosowania długodziałających leków zawierających azotany organiczne może dojść do wystąpienia tolerancji (stopniowe zmniejszanie się działania leku) na działanie glicerolu triazotanu. W takiej sytuacji lekarz zadecyduje o zwiększeniu dawki leku Sustonit lub zaprzestaniu leczenia nim. Lek Sustonit z alkoholem Podczas przyjmowania leku nie spożywać alkoholu, ponieważ wzrasta ryzyko obniżenia ciśnienia krwi i wystąpienia omdleń. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zdecyduje, czy można stosować lek w ciąży i podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn, chyba że występują takie objawy niepożądane, jak zawroty i bóle głowy oraz omdlenia. Sustonit zawiera laktozę jednowodną i lak czerwieni koszenilowej (E 124) Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej, lek może powodować reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej wymieniono działania niepożądane, biorąc pod uwagę częstość ich występowania. Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób): - ból głowy (w wyniku obniżenia ciśnienia krwi). Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób): - zawroty głowy (w wyniku obniżenia ciśnienia krwi); - senność; - przyspieszenie czynności serca, niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą); - astenia (zmęczenie, osłabienie); - obniżenie ciśnienia krwi (występuje zwłaszcza podczas rozpoczynania leczenia oraz po zwiększeniu dawki). Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób) - omdlenie; - nasilenie objawów dławicy piersiowej; - zwolnienie czynności serca; - sinica; - zaczerwienienie twarzy; - zapaść krążeniowa (objawy: nasilone osłabienie, tętno słabo wyczuwalne, zazwyczaj bardzo przyspieszone, bladość skóry z odcieniem szarosinawym, pokrytej lepkim, obfitym potem, oddech częsty, powierzchowny, ciśnienie krwi znacznie obniżone); - nudności, wymioty. Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): - methemoglobinemia (obniżona zdolność krwi do przyłączania i przenoszenia tlenu, objawami są: sinica, duszność, ból i zawroty głowy, senność, śpiączka; może być śmiertelna); - niepokój; - niedokrwienie mózgowe; - zaburzenia oddychania; - zgaga, nieprzyjemny zapach z ust; - złuszczające zapalenie skóry, wysypka polekowa. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Glicerolu triazotan jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących inhibitory fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) – patrz punkt 4.5. Jednoczesne stosowanie z riocyguatem (patrz punkt 4.5). Dławica piersiowa wywołana kardiomiopatią przerostową ze względu na możliwość nasilenia się zwężenia drogi odpływu. Nadwrażliwość na glicerolu triazotan, inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niedokrwistość. Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów, u których możliwe jest zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, np. po urazie głowy, z udarem krwotocznym mózgu. Jaskra.

Stosowanie glicerolu triazotanu (nitrogliceryny) należy rozważyć u pacjentów: • we wczesnym okresie pozawałowym, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia niedociśnienia, tachykardii oraz pogłębienia się stanu niedokrwienia mięśnia sercowego; • z nadczynnością tarczycy; • z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ wzrasta ryzyko wystąpienia methemoglobinemii; • z nadmierną czynnością skurczową żołądka lub z zespołem złego wchłaniania. Produkt należy odstawiać ostrożnie i stopniowo, aby uniknąć nasilenia objawów choroby niedokrwiennej serca. U pacjentów w wieku podeszłym azotany mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Wystąpienie niedociśnienia może być też objawem przedawkowania azotanów. W takim przypadku należy jak najszybciej zmodyfikować dawkowanie. Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których odpowiednie obciążenie wstępne serca jest ważne dla podtrzymania pojemności minutowej serca (np. ostry wstrząs krążeniowy włącznie ze wstrząsem hipowolemicznym lub wstrząs kardiogenny z niedostatecznym ciśnieniem rozkurczowym, dużym zwężeniem zastawki dwudzielnej, tamponadą osierdziową, zaciskającym zapaleniem osierdzia, zaburzeniem ortostatycznym), ponieważ podanie leku rozszerzającego naczynia krwionośne u tych pacjentów może pogorszyć ich stan kliniczny. Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg) oraz u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym, chyba że dostatecznie wysokie ciśnienie lewokomorowe późnorozkurczowe jest zapewnione przez kontrapulsację wewnątrzaortalną lub leki inotropowo dodatnie. Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami mózgowo-naczyniowymi, ponieważ niedociśnienie może zaostrzać objawy. Glicerolu triazotan może zwiększać hipoksemię u pacjentów z chorobami płuc lub z sercem płucnym. Niedociśnienie tętnicze z bradykardią może wystąpić u pacjentów z zawałem serca. Stosowanie glicerolu triazotanu u pacjentów z przerostem lewej komory serca związanej ze zwężeniem aorty może teoretycznie upośledzać zaopatrywanie mięśnia sercowego w krew ze względu na szkodliwy wpływ tachykardii i obniżenie ciśnienia rozkurczowego aorty. W szczegółowych badaniach hemodynamicznych przeprowadzonych w małej grupie pacjentów, ze zwężeniem zastawki aorty z towarzyszącą chorobą niedokrwienną serca lub bez niej, nie wykazano działań niepożądanych po podaniu glicerolu triazotanu w postaci tabletek podjęzykowych pacjentom leżącym na plecach. Należy jednak zachować ostrożność podczas podawania glicerolu triazotanu pacjentom z dławicą piersiową i umiarkowanym lub dużym zwężeniem zastawki aorty. Ze względu na zawartość laktozy, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej, produkt może powodować reakcje alergiczne.

Leczenie z innymi lekami, które działają hipotensyjnie (np. leki rozszerzające naczynia krwionośne, przeciwnadciśnieniowe, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, antagoniści kanału wapniowego, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz sapropteryna) mogą nasilać działanie hipotensyjnie glicerolu triazotanu. Oprócz tych czynników, ryzyko hipotensji oraz omdleń nasila jednoczesne przyjmowanie glicerolu triazotanu i alkoholu. Podczas stosowania azotanów przeciwwskazane jest przyjmowanie syldenafilu (i innych leków z grupy wybiórczych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP), ponieważ może wystąpić groźne w skutkach, ciężkie, nieodwracalne niedociśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3). Wynika to ze znanego wpływu na szlak przemian tlenek azotu/cGMP (guanozynomonofosforan) wybiórczych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) i nasilenia hipotensyjnego działania azotanów organicznych. Stosowanie glicerolu triazotanu z riocyguatem, stymulatorem rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), ponieważ jednoczesne stosowanie tych leków może powodować niedociśnienie. N-acetylocysteina może nasilać działanie rozszerzające na naczynia wywołane przez glicerolu triazotan. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji na działanie glicerolu triazotanu w przypadku stosowania produktów zawierających azotany organiczne długodziałające. Udowodniono, że azotany organiczne podawane ogólnoustrojowo mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. Zaleca się odpowiednio wczesne i częste monitorowanie leczenia przeciwzakrzepowego podczas jednoczesnego przyjmowania ogólnoustrojowego azotanów organicznych i heparyny.

Poniżej wymienione działania niepożądane pogrupowano, biorąc pod uwagę podział na układy oraz częstość występowania. Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), bardzo rzadko (<1/10 000). Bardzo rzadko: Methemoglobinemia Bardzo rzadko: Niepokój Bardzo często: Ból głowy** Często: Zawroty głowy** Senność Niezbyt często: Omdlenie Bardzo rzadko: Niedokrwienie mózgowe Często: Tachykardia Niezbyt często: Nasilenie objawów dławicy piersiowej Bradykardia Sinica Często: Niedociśnienie ortostatyczne* Niezbyt często: Zaczerwienienie twarzy Zapaść krążeniowa Bardzo rzadko: Zaburzenia oddychania Niezbyt często: Nudności Wymioty Bardzo rzadko: Zgaga Nieprzyjemny zapach z ust Bardzo rzadko: Złuszczające zapalenie skóry Wysypka polekowa Często: Astenia podania 4 Często: Obniżenie ciśnienia tętniczego* *Występuje zwłaszcza podczas rozpoczynania leczenia oraz po zwiększeniu dawki. ** Glicerolu triazotan może wywołać hipotensję i niedokrwienie mózgu. Duże dawki glicerolu triazotanu mogą spowodować wystąpienie wymiotów, sinicy, niepokoju, methemoglominemii i upośledzenie oddychania. Podczas leczenia glicerolu triazotanem przemijająco może wystąpić niedotlenienie krwi z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi w hipowentylowanych pęcherzykach płucnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.