Perlinganit

Kiedy nie stosować leku Perlinganit: • jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), • jeśli u pacjenta występuje ostra niewydolność krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa), • w przypadku wstrząsu kardiogennego (wyjątkiem są sytuacje, w których przy pomocy odpowiedniego postępowania uzyskuje się wystarczająco wysokie ciśnienie późnorozkurczowe w lewej komorze serca), • jeśli u pacjenta występuje znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mm Hg), • jeśli u pacjenta występuje tamponada serca, • jeśli u pacjenta występuje lewokomorowa niewydolność serca, w tym przy zwężeniu zastawki aortalnej lub dwudzielnej (mitralnej), oraz z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (w kardiomiopatii przerostowej lub w zaciskającym zapaleniu osierdzia), • jeśli u pacjenta występuje ciężka hipowolemia (zmniejszenie objętości krwi krążącej), • jeśli u pacjenta występuje ciężka niedokrwistość (anemia), • jeśli występują choroby przebiegające ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. W trakcie leczenia lekiem Perlinganit nie wolno przyjmować następujących leków (patrz też rozdział „Lek Perlinganit a inne leki”): - inhibitorów 5-fosfodiesterazy (leków stosowanych w zaburzeniach erekcji), np. syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu, - riocyguatu (leku stosowanego w przewlekłym zakrzepowo-zatorowym nadciśnieniu płucnym oraz w tętniczym nadciśnieniu płucnym). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Perlinganit należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zachować szczególną ostrożność stosując lek Perlinganit: • w zawale mięśnia serca z niskim ciśnieniem napełniania, • jeśli u pacjenta występuje niedociśnienie ortostatyczne (zbyt niskie ciśnienie krwi związane z szybką zmianą pozycji na stojącą lub z długotrwałym staniem), • jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność wątroby lub nerek, • jeśli u pacjenta występuje hipoksemia (obniżenie ciśnienia cząsteczkowego tlenu we krwi mogące prowadzić do niedoboru tlenu w tkankach). Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości. Podanie nawet niewielkich dawek leku Perlinganit może spowodować znacznego stopnia spadek ciśnienia (zwłaszcza u chorych z hipowolemią lub niskim ciśnieniem tętniczym przed wykonaniem wlewu) z nadmiernym zwolnieniem akcji serca, niedotlenieniem mózgu lub nasileniem objawów choroby niedokrwiennej serca. Lek może też nasilić objawy choroby niedokrwiennej serca w przebiegu kardiomiopatii przerostowej ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. U części chorych, otrzymujących lek Perlinganit we wlewie przez 12 godzinna dobę, podczas przerwy w stosowaniu leku niekiedy może dochodzić do wystąpienia bólu wieńcowego. W trakcie podawania leku może wystąpić rozwój tolerancji i tolerancji krzyżowej na inne azotany. W celu uniknięcia tego zjawiska stosuje się najmniejsze skuteczne dawki leku oraz okresowo podaje glicerolu triazotan na zmianę z innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne. Donoszono o występowaniu methemoglobinemii (choroba krwinek czerwonych objawiająca się: sinicą, dusznościami, bólem i zawrotami głowy, sennością i śpiączką; może być śmiertelna) po leczeniu glicerolu triazotanem. Leczenie methemoglobinemii błękitem metylenowym jest przeciwwskazane u pacjentów cierpiących na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedobór reduktazy methemoglobinowej. Leku Perlinganit nie należy stosowany u osób, które w okresie ostatnich 24 godzin (w przypadku tadalafilu 48 godzin) przyjmowały leki zawierające inhibitor 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil). U pacjentów leczonych lekiem Perlinganit nie wolno stosować inhibitorów 5-fosfodiesterazy. Podczas stosowania tego leku należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie hipotensyjne i rozszerzające naczynia glicerolu triazotanu. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone. Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 4 tygodni należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol. Stosowanie leku Perlinganit u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Lekarz zadecyduje o właściwym dostosowaniu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz z ciężką niewydolnością nerek. Patrz też punkt 3 „Jak stosować lek Perlinganit”. Stosowanie leku Perlinganit u pacjentów w podeszłym wieku Lekarz zadecyduje o właściwym dostosowaniu dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Patrz też punkt 3 „Jak stosować lek Perlinganit”. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lek Perlinganit może być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie pod nadzorem lekarza, jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Dane wskazują, że glicerolu triazotan może być wydzielany do mleka ludzkiego. Dlatego należy unikać podawania leku Perlinganit kobietom karmiącym piersią. Brak danych dotyczących wpływu glicerolu triazotanu na płodność u ludzi. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Perlinganit może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Działanie to nasila się przy równoczesnym spożyciu alkoholu. Lek Perlinganit a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu hipotensyjnym, np. beta-adrenolityków, antagonistów wapnia, leków rozszerzających naczynia krwionośne, inhibitorów konwertazy angiotensyny, inhibitorów monoaminooksydazy, leków moczopędnych, a także alkoholu może nasilić hipotensyjne działanie glicerolu triazotanu. Takie działanie może także występować w przypadku stosowania neuroleptyków i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Również inhibitory 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) mogą nasilić działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Może to prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo- naczyniowych. Dlatego glicerolu triazotanu nie wolno stosować u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 24 godzin (48 godzin w przypadku tadalafilu) przyjmowali leki z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy. Równoczesne podanie we wlewie dożylnym tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA) i leku Perlinganit może nasilić klirens osoczowy t-PA przez zwiększenie przepływu krwi przez wątrobę. Stosowanie leku Perlinganit jednocześnie z dihydroergotaminą może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i tym samym spowodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ dihydroergotamina hamuje działanie glicerolu triazotanu, co może prowadzić do zwężenia naczyń wieńcowych. W przypadku pacjentów leczonych wcześniej azotanami organicznymi np. diazotanem lub monoazotanem izosorbidu, w celu osiągnięcia pożądanych efektów, może być konieczne podawanie większych dawek leku Perlinganit. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z produktami zawierającymi sapropterynę. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen), z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, mogą zmniejszać działanie lecznicze glicerolu triazotanu. Równoczesne stosowanie heparyny i leku Perlinganit może osłabić działanie heparyny. Jednoczesne stosowanie leku Perlinganit i kwasu acetylosalicylowego może spowodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne stosowanie Perlinganitu z riocyguatem, jest przeciwwskazane ponieważ może powodować hipotensję (zbyt niskie ciśnienie krwi). Lek Perlinganit zawiera glukozę Ampułka 10 ml zawiera 480 mg glukozy. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Lek Perlinganit zawiera glikol propylenowy Lek zawiera 10 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce 10 ml.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas stosowania leku obserwowano następujące działania niepożądane: Bardzo często (występuje częściej niż u 1 na 10 pacjentów): ból głowy, Często (występuje częściej niż u 1 na 100 pacjentów): przyspieszenie akcji serca, osłabienie, zawroty głowy (w tym związane ze zmianą pozycji), senność, niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała, Niezbyt często (występuje rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): nasilenie objawów dławicy piersiowej, zapaść krążeniowa (czasem ze zwolnieniem akcji serca i zaburzeniami rytmu oraz utratą przytomności), nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne (np. wysypka), alergia kontaktowa, świąd, uczucie gorąca (pieczenie), rumień i podrażnienie skóry. Bardzo rzadko (występuje rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów): zgaga. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): hipotensja (zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi), nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca, kołatanie serca, uogólniona wysypka, przyspieszenie tętna, złuszczające zapalenie skóry. Podczas stosowania azotanów organicznych opisywano przypadki znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego z nudnościami, wymiotami, niepokojem, zblednięciem i nadmierną potliwością. Uwaga: W trakcie terapii lekiem Perlinganit może dojść do czasowego zmniejszenia prężności tlenu we krwi z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi do słabiej wentylowanych części płuc. Może to prowadzić, szczególnie u osób z chorobą wieńcową, do niedotlenienia mięśnia sercowego. Perlinganit może powodować zależne od dawki bóle głowy związane z rozszerzeniem naczyń krwionośnych mózgu. Objawy te zazwyczaj przemijają, w trakcie kontynuacji leczenia. Jeżeli bóle głowy utrzymują sie podczas trwania leczenia, należy zastosować łagodne leki przeciwbólowe. W przypadku nieodpowiadających na leczenie bólów głowy, lekarz zadecyduje o zmniejszeniu dawki leku Perlinganit lub przerwaniu jego podawania. W razie konieczności lekarz zadecyduje o leczeniu beta-adrenolitykiem w celu uniknięcia niewielkiego przyspieszenia akcji serca. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Produktu leczniczego nie wolno stosować: • w nadwrażliwości na glicerolu triazotan, inne azotany lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, • w ostrej niewydolności krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa), • we wstrząsie kardiogennym (wyjątkiem są sytuacje, w których przy pomocy odpowiedniego postępowania uzyskuje się wystarczająco wysokie ciśnienie późnorozkurczowe w lewej komorze serca), • przy znacznym niedociśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mmHg), • w tamponadzie serca, • w lewokomorowej niewydolności serca, w tym przy zwężeniu zastawki aortalnej lub mitralnej oraz z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (w kardiomiopatii przerostowej lub w zaciskającym zapaleniu osierdzia), • w ciężkiej hipowolemii, • w ciężkiej niedokrwistości (anemii), • w chorobach przebiegających ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. W trakcie leczenia produktem leczniczym Perlinganit nie wolno przyjmować inhibitorów 5- fosfodiesterazy (np. syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu) ponieważ inhibitory 5-fosfodiesterazy mogą wzmacniać działanie glicerolu triazotanu rozszerzające naczynia krwionośne, wywołując ciężką hipotensję (patrz punkt 4.4 i 4.5). Podczas leczenia azotanami, nie wolno stosować riocyguatu, stymulatora rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej (patrz punkt 4.5).

Glicerolu triazotan należy stosować ze szczególną ostrożnością i pod nadzorem lekarza w przypadku: • niskiego ciśnienia napełniana, np. w przebiegu zawału serca, zaburzenia czynności lewej komory serca (niewydolności lewej komory serca). Należy unikać zmniejszenia skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej 90 mm Hg; • niedociśnienia ortostatycznego. Podanie nawet niewielkich dawek glicerolu triazotanu może spowodować znaczny spadek ciśnienia, paradoksalną bradykardię, niedotlenienie mózgu lub nasilenie objawów choroby niedokrwiennej serca (zwłaszcza u chorych z hipowolemią lub niskim ciśnieniem tętniczym przed wykonaniem wlewu). Glicerolu triazotan może nasilić objawy choroby niedokrwiennej serca w przebiegu kardiomiopatii przerostowej ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. U części chorych, otrzymujących glicerolu triazotan we wlewie przez 12 godzinna dobę, podczas przerwy w stosowaniu leku niekiedy może dochodzić do wystąpienia bólu wieńcowego. Wlew glicerolu triazotanu można prowadzić za pomocą kroplówki lub pompy infuzyjnej, zapewniającej stałą szybkość wlewu. W trakcie stosowania produktu leczniczego może wystąpić rozwój tolerancji i tolerancji krzyżowej na inne azotany. W celu uniknięcia tego zjawiska należy stosować najmniejsze skuteczne dawki produktu leczniczego oraz rozważyć okresowe podawanie glicerolu triazotanu na zmianę z innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne. Zestawy do prowadzenia wlewu roztworu Perlinganit powinny być wykonane z polietylenu (PE), polipropylenu (PP) lub politetrafluoroetylenu (PTFE). Inne materiały, jak: polichlorek winylu (PVC) lub poliuretan (PU) powodują adsorpcję glicerolu triazotanu do ściany zestawu infuzyjnego i zmniejszenie stężenia produktu w roztworze. W przypadku używania zestawów wykonanych z PVC lub PU dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta. Produkt leczniczy Perlinganit nie powinien być stosowany u osób przyjmujących produkty zawierające inhibitor 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) w okresie ostatnich 24 godzin (w przypadku tadalafilu 48 godzin). Pacjentów leczonych produktem leczniczym Perlinganit należy ostrzec, aby nie stosowali inhibitorów 5-fosfodiesterazy (patrz punkt 4.3 i 4.5). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkę glicerolu triazotanu w zależności od stanu pacjenta (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania produktu leczniczego Perlinganit należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie hipotensyjne i rozszerzające naczynia glicerolu triazotanu. Hipoksemia: Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksemią tętniczą występującą w przebiegu ciężkiej niedokrwistości (w tym, związanej z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej - G6PD), ponieważ metabolizm nitrogliceryny u tych pacjentów może być zmniejszony. Ostrożność należy również zachować u pacjentów z hipoksemią i zaburzeniem równowagi pomiędzy wentylacją i perfuzją spowodowaną chorobą płuc lub niedokrwienną niewydolnością serca. Pacjenci z dławicą piersiową, po zawale mięśnia sercowego lub niedokrwieniem mózgu często cierpią na nieprawidłowości ze strony drobnych dróg oddechowych (zwłaszcza hipoksję pęcherzykową). W takich okolicznościach, w płucach dochodzi do zwężenia naczyń w celu przemieszczenia perfuzji z obszarów hipoksji pęcherzykowej do lepiej wentylowanych obszarów płuc (patrz także punkt 4.8). Jako silny lek rozszerzający naczynia, nitrogliceryna mogłaby odwrócić to ochronne działanie zwężające naczynia, tym samym prowadząc do zwiększonej perfuzji słabo wentylowanych obszarów i powodując pogorszenie równowagi pomiędzy wentylacją a perfuzją oraz dalsze obniżanie ciśnienia cząstkowego tlenu we krwi w tętnicach. Methemoglobinemia Donoszono o występowaniu methemoglobinemii po leczeniu glicerolu triazotanem. Leczenie methemoglobinemii błękitem metylenowym jest przeciwwskazane u pacjentów cierpiących na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedobór reduktazy methemoglobinowej (patrz również punkt 4.9). Ampułka 10 ml zawiera 480 mg glukozy. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Ten produkt leczniczy zawiera 10 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce 10 ml. Jednoczesne podawanie z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może powodować ciężkie działania niepożądane u noworodków.

Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu hipotensyjnym, np. beta-adrenolityków, antagonistów wapnia, leków rozszerzających naczynia krwionośne, inhibitorów konwertazy angiotensyny, inhibitorów monoaminooksydazy, leków moczopędnych, a także alkoholu może nasilić hipotensyjne działanie glicerolu triazotanu. Takie działanie może także występować w przypadku stosowania neuroleptyków i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Również inhibitory 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) (patrz punkt 4.3 i 4.4) mogą nasilić działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Może to prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Dlatego glicerolu triazotanu nie wolno stosować u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 24 godzin (48 godzin w przypadku tadalafilu) przyjmowali leki z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy. Jednoczesne stosowanie leku Perlinganit z riocyguatem, stymulatorem rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), ponieważ może powodować hipotensję. Równoczesne podanie we wlewie dożylnym tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA) i glicerolu triazotanu może nasilić klirens osoczowy t-PA przez zwiększenie przepływu krwi przez wątrobę. Stosowanie produktu leczniczego Perlinganit jednocześnie z dihydroergotaminą może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i tym samym spowodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ dihydroergotamina hamuje/antagonizuje działanie glicerolu triazotanu, co może prowadzić do zwężenia naczyń wieńcowych. W przypadku pacjentów leczonych wcześniej azotanami organicznymi np. diazotanem lub monoazotanem izosorbidu, w celu osiągnięcia pożądanych efektów hemodynamicznych, może być konieczne podawanie większych dawek produktu leczniczego Perlinganit. Jednoczesne podawanie glicerolu triazotanu i kwasu acetylosalicylowego może zwiększyć działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, mogą zmniejszać odpowiedź terapeutyczną na stosowanie glicerolu triazotanu. Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) stanowi kofaktor syntazy tlenku azotu. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leku zawierającego sapropterynę i wszelkich środków powodujących rozszerzenie naczyń poprzez zmianę metabolizmu bądź działania tlenku azotu (NO), w tym klasycznych donorów NO (np. glicerolu triazotanu, izosorbidu diazotanu (ISDN), izosorbidu 5 monoazotanu (5-ISMN) i innych). Jednoczesne podawanie dożylnie heparyny i glicerolu triazotanu, może osłabić działanie heparyny.

Podczas stosowania Perlinganitu obserwowano następujące działania niepożądane: 6 Bardzo często: bóle głowy Często: zawroty głowy (w tym zawroty związane ze zmianą pozycji ciała), senność Często: przyspieszenie czynności serca (tachykardia) Niezbyt często: nasilenie objawów dławicy piersiowej Częstość nieznana: kołatanie serca Często: Niedociśnienie ortostatyczne Niezbyt często: zapaść krążeniowa (czasem przebiegająca z rzadkoskurczem i zaburzeniami rytmu oraz omdleniem) Częstość nieznana: hipotensja, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca (uderzenia gorąca) Niezbyt często: nudności, wymioty Bardzo rzadko: zgaga Niezbyt często: skórne odczyny alergiczne (np. wysypka), alergia kontaktowa Częstość nieznana: złuszczające zapalenie skóry, wysypka uogólniona Często: osłabienie Niezbyt często: świąd, uczucie gorąca (pieczenie), rumień i podrażnienie skóry Częstość nieznana: przyspieszenie tętna Podczas stosowania organicznych azotanów opisywano przypadki znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego z nudnościami, wymiotami, niepokojem, zblednięciem i nadmierną potliwością. 7 Uwaga: w trakcie leczenia produktem leczniczym Perlinganit może dojść do czasowego zmniejszenia prężności tlenu we krwi z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi do słabiej wentylowanych części płuc. Może to prowadzić, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca, do niedotlenienia mięśnia sercowego. Podobnie jak inne azotany, Perlinganit może powodować zależne od dawki bóle głowy związane z rozszerzeniem naczyń krwionośnych mózgu. Objawy te zazwyczaj przemijają w trakcie kontynuacji leczenia. Jeżeli bóle głowy utrzymują sie podczas trwania leczenia, należy podać łagodne leki przeciwbólowe. Nieodpowiadające na leczenie bóle głowy są wskazaniem do zmniejszenia dawki produktu leczniczego Perlinganit lub przerwania jego podawania. W celu uniknięcia niewielkiego reaktywnego przyspieszenia akcji serca, można zastosować, jeżeli to konieczne, leczenie skojarzone z beta-adrenolitykiem. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.