Scandonest
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Septodont
- Substancje czynne
- Mepivacaini hydrochloridum: 3 g/100 g
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Scandonest 30 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań | 50 wkładów 1,7 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Mepidont | Roztwór do wstrzykiwań | Mepivacaini hydrochloridum 54 mg | Molteni Dental s.r.l. |
| Mepivastesin | Roztwór do wstrzykiwań | Mepivacaini hydrochloridum 30 mg | Pierrel S.p.A. |
| Scandivin | Roztwór do wstrzykiwań we wkładzie | Mepivacaini hydrochloridum 30 mg/ml | Laboratorios Inibsa S.A. |
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną (lub jakiekolwiek leki miejscowo znieczulające typu amidowego) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.6
- Dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała)
- Ciężkie zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego niewyrównane wszczepionym rozrusznikiem
- Pacjenci ze źle kontrolowaną padaczką.
Mepivacaini hydrochloridum 3 g/100 g (roztwór do wstrzykiwań)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie zamrażać
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: wkład
- Wygląd
- bezbarwny
Ten lek jest przezroczystym i bezbarwnym roztworem. Pakowany jest we wkłady ze szkła z gumowym korkiem i aluminiowym kapslem utrzymującym korek w miejscu. Pudełko zawiera 50 wkładów o pojemności 1,7 ml lub 2,2 ml. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Scandonest może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zawroty głowy (w tym układowe zawroty głowy, zaburzenia widzenia i uczucie zmęczenia) mogą wystąpić po podaniu mepiwakainy (patrz punkt 4.8). Dlatego, pacjenci nie powinni opuszczać gabinetu stomatologicznego, dopóki nie odzyskają w pełni kontroli (zazwyczaj w ciągu 30 minut) po zabiegu stomatologicznym.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
68 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Ból głowy
- rzadko: Nadwrażliwość; Reakcje anafilaktyczne / rzekomoanafilaktyczne; Obrzęk naczynioruchowy (twarz / język / wargi / gardło / krtań1 / obrzęk okołooczodołowy); Skurcz oskrzeli / astma2; Pokrzywka; Nerwoból (ból neuropatyczny); Parestezje (tj. pieczenie, kłucie, swędzenie, mrowienie, miejscowe odczucie ciepła lub zimna, bez widocznej fizycznej przyczyny) ust i okolic ust; Niedoczulica / drętwienie (ust i wokół ust); Pogorszenie widzenia; Nieostre widzenie; Zaburzenia akomodacji; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zatrzymanie akcji serca; Bradyarytmia; Bradykardia; Tachyarytmia (w tym dodatkowe skurcze komorowe i migotanie komór); Dławica piersiowa; Zaburzenia przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy); Częstoskurcz; Kołatanie serca; Niedociśnienie (z możliwą niewydolnością krążeniową); Niewydolność oddechowa; Spowolnienie oddechu; Bezdech (zatrzymanie oddechu); Ziewanie; Duszność; Przyspieszenie oddechu; Nudności; Wymioty; Złuszczanie błony śluzowej dziąseł / jamy ustnej / owrzodzenie; Obrzęk języka, warg, dziąseł; Wysypka (wykwity); Rumień; Świąd; Obrzęk twarzy; Nadmierna potliwość (pocenie się lub zlewanie potem); Skurcze mięśni; Dreszcze (drżenie); Obrzęk miejscowy; Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia
- bardzo rzadko: Nadciśnienie
- częstość nieznana: Nastrój euforyczny; Lęk / nerwowość3; Oczopląs; Zespół Hornera; Opadanie powiek; Enoftalmia; Podwójne widzenie (porażenie mięśni gałkoruchowych); Zaniewidzenie (ślepota); Rozszerzenie źrenic; Zwężenie źrenic; Dyskomfort w uchu; Szumy uszne; Nadwrażliwość słuchowa; Niewydolność mięśnia sercowego; Rozszerzenie naczyń krwionośnych; Miejscowe/lokalne przekrwienie; Niedotlenienie (w tym mózgowe); Hiperkapnia; Dysfonia (chrypka); Zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie dziąseł; Nadmierne wydzielanie śliny; Ból w klatce piersiowej; Zmęczenie, astenia (osłabienie); Uczucie gorąca; Ból w miejscu wstrzyknięcia; Uszkodzenie nerwu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 4 lat
źródło: „Produkt Scandonest jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok.” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 4 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Produkt Scandonest jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała) (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Płodność: „Płodność Brak odpowiednich danych dotyczących szkodliwego wpływu mepiwakainy na płodność u zwierząt. Jak dotąd brak danych dotyczących ludzi.”
Ciąża
„Ciąża Nie prowadzono badań klinicznych u kobiet w ciąży ani nie odnotowano w literaturze żadnego przypadku podania mepiwakainy 30 mg/ml kobiecie w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. Dlatego, ze względów ostrożności, zaleca się unikanie stosowania mepiwakainy w okresie ciąży, chyba, że jest to konieczne.”Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie prowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktu Scandonest u kobiet w okresie karmienia piersią. Ze względu na brak danych dotyczących mepiwakainy, nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Dlatego kobietom w okresie laktacji zaleca się nie karmić piersią przez 10 godzin po podaniu znieczulenia produktem Scandonest.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Scandonest z jedzeniem” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Masa ciała (kg) | Dawka mepiwakainy chlorowodorku (mg) | Objętość (ml) | Odpowiednik* w liczbie wkładów (1,7 ml) | Odpowiednik* w liczbie wkładów (2,2 ml) |
|---|---|---|---|---|
| 50 | 220 | 7,3 | 4,0 | 3,0 |
| 60 | 264 | 8,8 | 5,0 | 4,0 |
| ≥70 | 300 | 10,0 | 5,5 | 4,5 |
*w zaokrągleniu do połowy wkładu
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
| Masa ciała (kg) | Dawka mepiwakainy chlorowodorku (mg) | Objętość (ml) | Odpowiednik* w liczbie wkładów (1,7 ml) | Odpowiednik* w liczbie wkładów (2,2 ml) |
|---|---|---|---|---|
| 20 | 60 | 2 | 1,2 | 0,9 |
| 35 | 105 | 3,5 | 2,0 | 1,5 |
| 45 | 135 | 4,5 | 2,5 | 2,0 |
*w zaokrągleniu do połowy wkładu
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Scandonest
Kiedy nie stosować leku Scandonest
- jeśli pacjent ma uczulenie na mepiwakainę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na inne środki do znieczulenia miejscowego należące do tej samej grupy
leków (np. lidokaina, bupiwakaina);
- jeśli u pacjenta występują:
• zaburzenia pracy serca spowodowane nieprawidłowym impulsem elektrycznym wyzwalającym
skurcz serca (ciężkie zaburzenia przewodzenia);
• napady padaczki opornej na leczenie;
- u dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Scandonest należy to omówić z dentystą, jeśli pacjent ma:
- zburzenia serca;
- ciężką niedokrwistość (anemia);
- wysokie ciśnienie krwi (ciężkie lub nieleczone nadciśnienie);
- niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie);
- padaczkę;
- chorobę wątroby;
- chorobę nerek;
- chorobę wpływającą na układ nerwowy i powodującą zaburzenia neurologiczne (porfiria);
- zwiększona kwasowość krwi (kwasica);
- zaburzenia krążenia krwi;
- osłabienie ogólnego stanu organizmu;
- stan zapalny lub zakażenie w miejscu wstrzyknięcia.
Należy powiedziedzieć lekarzowi o którymkolwiek z powyższych stanów. Lekarz może zdecydować
o podaniu mniejszej dawki leku.
Scandonest a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w szczególności gdy są to:
- inne środki do znieczulenia miejscowego;
- leki stosowane w leczeniu zgagi, wrzodów żołądka i jelit (takie jak cymetydyna);
- leki uspokajające i nasenne;
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne);
- inhibitory cytochromu P450 1A2;
- leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (propranolol).
Scandonest z jedzeniem
Należy unikać jedzenia i żucia gumy do żucia przed odzyskaniem normalnego czucia, szczególnie u
dzieci, ze względu na ryzyko ugryzienia warg, wewnętrznej strony policzka lub języka.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza, dentysty lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, chyba, że jest to
konieczne.
Kobiety karmiące piersią nie powinny karmić przez 10 godzin po podaniu znieczulenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po
podaniu leku mogą wystąpić zawroty głowy (w tym uczucie wirowania, zaburzenia widzenia i uczucie
zmęczenia), utrata świadomości (patrz punkt 4). Pacjent nie powinien opuszczać gabinetu
stomatologicznego, dopóki nie jest pewien, że zaburzenia minęły (zazwyczaj w ciągu 30 minut) po
zabiegu stomatologicznym.
Scandonest zawiera sód
Lek zawiera 24,67 mg sodu w 10 ml (maksymalna zalecana dawka). Odpowiada to 1,23% maksymalnej
zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Po podaniu leku Scandonest może wystąpić jedno lub więcej z następujących działań niepożądanych.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów):
– ból głowy
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 1 000 pacjentów):
– wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, dziąseł, języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu,
świszczący oddech/astma, pokrzywka (rumień): mogą to być objawy reakcji nadwrażliwości (reakcje
alergiczne lub reakcje podobne do alergii);
– ból w wyniku uszkodzenia nerwu (ból neuropatyczny);
– uczucie pieczenia, kłucia, mrowienie wokół ust, bez widocznej fizycznej przyczyny (parestezja);
– zaburzenia czucia w ustach i wokół ust (niedoczulica);
– metaliczny posmak, zmieniony smak, brak smaku (zaburzenia czucia smaku);
– zawroty głowy (uczucie oszołomienia);
– drżenie;
– utrata przytomności, napady drgawek (konwulsje), śpiączka;
– zasłabnięcie;
– stan splątania, dezorientacja;
– zaburzenie mowy, słowotok;
– nerwowość, pobudzenie;
– zaburzenie równowagi (brak równowagi);
– senność;
– niewyraźne widzenie, trudność skupienia wzroku na obiekcie, zaburzenia widzenia;
– uczucie wirowania (zawroty głowy);
– niezdolność serca do prawidłowych skurczów (zatrzymanie akcji serca), szybkie i nieprawidłowe bicie
serca (migotanie komór), ciężki i miażdżący ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa);
– problemy z koordynacją bicia serca (zaburzenia przewodzenia, blok przedsionkowo-komorowy),
nieprawidłowe wolne bicie serca (bradykardia), nieprawidłowe szybkie bicie serca (tachykardia),
kołatanie serca;
– niskie ciśnienie krwi;
– zwiększenie przepływu krwi (przekrwienie);
– trudności w oddychaniu, takie jak skrócenie oddechu, wyjątkowo wolne lub szybkie oddychanie;
– ziewanie;
– nudności, wymioty, owrzodzenie jamy ustnej lub dziąseł, obrzęk języka, warg lub dziąseł;
– nadmierna potliwość;
– skurcze mięśni;
– dreszcze;
– obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
– wysokie ciśnienie krwi
Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych):
– stan euforii, lęk/nerwowość;
– mimowolne ruchy oczu, problemy z oczami, takie jak zwężenie źrenicy, opadanie górnej powieki (jak
w zespole Hornera), rozszerzone źrenice, zapadnięcie gałki ocznej w oczodole spowodowane
zmianami objętości oczodołu (zwane enoftalmia), podwójne widzenie lub utrata widzenia;
– zaburzenia słuchu, takie jak dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu;
– niezdolność serca do prawidłowych skurczów (niewydolność mięśnia sercowego);
– poszerzenie naczyń krwionośnych (rozszerzenie naczyń krwionośnych);
– zmiany koloru skóry z dezorientacją, kaszlem, szybkim biciem serca, szybkim oddechem, poceniem
się: mogą to być objawy niedoboru tlenu w tkankach (niedotlenienie);
– szybkie lub utrudnione oddychanie, senność, ból głowy, niezdolność do myślenia i zaśnięcia, które
mogą być objawem dużego stężenia dwutlenku węgla we krwi (hiperkapnia);
– zmieniony głos (chrypka);
– obrzęk ust, warg, języka i dziąseł, nadmierne wytwarzanie śliny;
– zmęczenie, uczucie osłabienia, uczucie gorąca, ból w miejscu wstrzyknięcia;
– uszkodzenie nerwu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną (lub jakiekolwiek leki miejscowo znieczulające typu
amidowego) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.6,
• Dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała)
• Ciężkie zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego niewyrównane wszczepionym
rozrusznikiem,
• Pacjenci ze źle kontrolowaną padaczką.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Specjalne ostrzeżenia
W razie jakiegokolwiek ryzyka reakcji alergicznej do znieczulenia należy wybrać inny produkt
leczniczy (patrz punkt 4.3).
Mepiwakaina musi być bezpiecznie i skutecznie stosowana pod odpowiednimi warunkami:
Miejscowe działanie znieczulające może być słabsze w przypadku wstrzyknięcia produktu Scandonest
w miejsce objęte zapaleniem lub zakażeniem.
Istnieje ryzyko urazu w wyniku ugryzienia (ust, podniebienia, błony śluzowej, języka), szczególnie u
dzieci; należy uprzedzić pacjenta, aby unikał żucia gumy lub jedzenia do czasu przywrócenia
normalnego czucia.
Należy zachować środki ostrożności podczas stosowania mepiwakainy u następujących pacjentów:
Pacjenci z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi takimi jak:
- choroba naczyń obwodowych,
- zaburzenia rytmu serca, w szczególności pochodzenia komorowego,
- zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego,
- niewydolność serca,
- niedociśnienie.
Mepiwakainę należy podawać ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, którzy mogą
mieć mniejszą zdolność wyrównania lub zmiany mogą pogorszyć się ze względu na wydłużenie
przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.
Pacjenci z padaczką:
Wszystkie produkty stosowane do znieczulenia miejscowego należy podawać z zachowaniem
szczególnej ostrożności ze względu na ich działanie drgawkowe. Pacjenci ze źle kontrolowaną
padaczką, patrz punkt 4.3.
Pacjenci z zaburzeniami wątroby:
Należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę do znieczulenia.
Pacjenci z zaburzeniami nerek:
Należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę do znieczulenia.
Pacjenci z porfirią:
Scandonest można stosować u pacjentów z ostrą postacią porfirii, wyłącznie kiedy nie są dostępne
bezpieczniejsze zamienniki. Należy zachować ostrożność u wszystkich pacjentów z porfirią ,
ponieważ ten produkt leczniczy może wywołać porfirię.
Pacjenci z kwasicą:
Należy zachować ostrożność w przypadkach kwasicy, takiej jak w nasileniu niewydolności nerek lub
nieleczonej cukrzycy typu 1.
Osoby w podeszłym wieku:
U takich pacjentów należy stosować mniejsze dawki (ze względu na brak danych klinicznych).
Mepiwakainę należy podawać ostrożnie u pacjentów stosujących leki przeciwpłytkowe/
przeciwzakrzepowe lub u pacjentów z zaburzeniami krzepliwości krwi, ze względu na zwiększone
ryzyko krwawienia. Większe ryzyko krwawienia związane jest raczej z procedurą podawania niż z
samym produktem.
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Leki znieczulające miejscowo powinny być stosowane wyłącznie przez pracowników służby zdrowia,
którzy są dobrze zorientowani w rozpoznawaniu i opanowywaniu toksyczności związanej z dawką
oraz innych nagłych przypadków, które mogą wyniknąć ze stosowanej blokady. Należy uwzględnić i
zapewnić natychmiastową dostępność tlenu, innych leków do resuscytacji, sprzętu do resuscytacji
krążeniowo-oddechowej oraz personelu potrzebnego do właściwego leczenia zatruć i powiązanych
sytuacji kryzysowych (patrz punkt 4.2). Opóźnienie w prawidłowym postępowaniu z toksycznością
związaną z dawką, z użyciem wentylacji z jakiejkolwiek przyczyny i/lub zmienioną wrażliwością
może prowadzić do rozwoju kwasicy, zatrzymania akcji serca, a nawet do zgonu.
Hipoksemia i kwasica metaboliczna mogą nasilać działanie toksyczne na układ sercowo-naczyniowy.
Wczesne opanowanie napadów padaczkowych i mocne wentylowanie dróg oddechowych w
hipoksemii i kwasicy może zapobiec zatrzymaniu akcji serca.
Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych może wymagać dokładnego monitorowania
pacjenta (patrz punkt 4.5).
Ten produkt leczniczy zawiera 24,67 mg sodu na 10 ml (maksymalna zalecana dawka), co odpowiada
1,23% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Addytywne interakcje z innymi produktami do znieczulenia miejscowego
Działanie toksyczne produktów do znieczulenia miejscowego się sumuje. Całkowita dawka
podawanej mepiwakainy nie powinna przekraczać maksymalnej zalecanej dawki.
Leki przeciwhistaminowe H2 (cymetydyna)
Po jednoczesnym podaniu cymetydyny zgłaszano zwiększenie stężenia anestetyków amidowych w
surowicy. Cymetydyna zmniejsza klirens mepiwakainy.
Leki uspokajające (działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy)
Jeśli podawany jest lek uspokajający w celu zmniejszenia niepokoju pacjenta, należy stosować
zmniejszone dawki leków znieczulających, ponieważ produkty do znieczulenia miejscowego,
podobnie jak uspokajające, działają depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i w połączeniu mogą
mieć działanie addytywne.
Leki przeciwarytmiczne
U pacjentów leczonych lekami przeciwarytmicznymi mogą kumulować się działania niepożądane po
podaniu mepiwakainy ze względu na podobną budowę chemiczną (takie jak leki klasy I, np.
lidokaina).
Inhibitory CYP1A2
Mepiwakaina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2. Inhibitory tego cytochromu (np.
cyprofloksacyna, enoksacyna, fluwoksamina) mogą zmniejszać jej metabolizm, zwiększać ryzyko
działań niepożądanych i przyczyniać się do przedłużonego utrzymywania się lub wystąpienia
toksycznego stężenia we krwi. Zwiększone stężenia w surowicy leków znieczulających typu
amidowego zgłaszano także po jednoczesnym podaniu cymetydyny, co prawdopodobnie wynika z
hamującego wpływu cymetydyny na CYP1A2. Należy zachować ostrożność, stosując jednocześnie
mepiwakainę z tymi lekami, ponieważ dłużej mogą występować zawroty głowy (patrz punkt 4.7).
Propranolol
Podawanie jednoczesne propranololu może zmniejszać klirens mepiwakainy i w związku z tym
zwiększać stężenie leku znieczulającego w surowicy. Należy zachować ostrożność, stosując
jednocześnie mepiwakainę i propranolol.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane po podaniu produktu leczniczego Scandonest są podobne do obserwowanych
po stosowaniu innych produktów typu amidowego do znieczulenia miejscowego. Ogólnie, te reakcje
niepożądane zależą od dawki i mogą wynikać z wysokiego stężenia w osoczu spowodowanego
przedawkowaniem, szybką absorpcją lub niezamierzonym wstrzyknięciem donaczyniowym. Mogą
także wynikać z nadwrażliwości, idiosynkrazji lub zmniejszonej tolerancji pacjenta. Ciężkie działania
niepożądane są najczęściej pochodzenia ogólnoustrojowego.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Przedstawione działania niepożądane pochodzą z raportów spontanicznych i literatury.
Częstość określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (•1/10); często (•1/100 do
<1/10); niezbyt często (•1/1 000 do <1/100); rzadko (•1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Nadwrażliwość Reakcje anafilaktyczne / rzekomoanafilaktyczne Obrzęk naczynioruchowy (twarz / język / wargi / gardło / krtań1 / obrzęk okołooczodołowy) Skurcz oskrzeli / astma2 Pokrzywka
Częstość nieznana: Nastrój euforyczny Lęk / nerwowość3
Często: Ból głowy
Rzadko: Neuropatia4: Nerwoból (ból neuropatyczny) Parestezje (tj. pieczenie, kłucie, swędzenie, mrowienie, miejscowe odczucie ciepła lub zimna, bez widocznej fizycznej przyczyny) ust i okolic ust Niedoczulica / drętwienie (ust i wokół ust)
Częstość nieznana: Oczopląs
Rzadko: Pogorszenie widzenia Nieostre widzenie Zaburzenia akomodacji
Częstość nieznana: Zespół Hornera Opadanie powiek Enoftalmia Podwójne widzenie (porażenie mięśni gałkoruchowych) Zaniewidzenie (ślepota) Rozszerzenie źrenic Zwężenie źrenic
Rzadko: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Częstość nieznana: Dyskomfort w uchu Szumy uszne Nadwrażliwość słuchowa
Rzadko: Zatrzymanie akcji serca Bradyarytmia Bradykardia Tachyarytmia (w tym dodatkowe skurcze komorowe i migotanie komór)5 Dławica piersiowa6 Zaburzenia przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy) Częstoskurcz Kołatanie serca
Częstość nieznana: Niewydolność mięśnia sercowego
Rzadko: Niedociśnienie (z możliwą niewydolnością krążeniową)
Bardzo rzadko: Nadciśnienie
Częstość nieznana: Rozszerzenie naczyń krwionośnych Miejscowe/lokalne przekrwienie
Rzadko: Niewydolność oddechowa Spowolnienie oddechu Bezdech (zatrzymanie oddechu) Ziewanie Duszność2 Przyspieszenie oddechu
Częstość nieznana: Niedotlenienie (w tym mózgowe) Hiperkapnia7 Dysfonia (chrypka1)
Rzadko: Nudności Wymioty Złuszczanie błony śluzowej dziąseł / jamy ustnej / owrzodzenie Obrzęk8 języka, warg, dziąseł
Częstość nieznana: Zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie dziąseł Nadmierne wydzielanie śliny
Rzadko: Wysypka (wykwity) Rumień Świąd Obrzęk twarzy Nadmierna potliwość (pocenie się lub zlewanie potem)
Rzadko: Skurcze mięśni Dreszcze (drżenie)
Rzadko: Obrzęk miejscowy Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia
Częstość nieznana: Ból w klatce piersiowej Zmęczenie, astenia (osłabienie) Uczucie gorąca Ból w miejscu wstrzyknięcia
Częstość nieznana: Uszkodzenie nerwu
Opis wybranych reakcji niepożądanych
1 Obrzęk krtani i gardła może znamiennie występować z chrypką i (lub) trudnością w połykaniu;
2 Skurcz oskrzeli (zwężenie oskrzeli) może charakterystycznie występować z dusznością;
3 Kilka reakcji niepożądanych, jak pobudzenie, lęk / nerwowość, drżenie, zaburzenia mowy mogą być
ostrzegawczymi objawami depresji OUN; Po wystąpieniu tych objawów należy poprosić pacjenta, by
głęboko oddychał i rozpocząć obserwację (patrz punkt 4.9);
4 Choroby neurologiczne mogące wystąpić z różnymi objawami nieprawidłowych odczuć (tj.
parestezje, niedoczulica, zaburzenia czucia, przeczulica, itp.) warg, języka i tkanek ustnych. Dane te
pochodzą z raportów po wprowadzeniu produktu do obrotu, dotyczących głównie zablokowania
nerwu w żuchwie obejmującego różne odgałęzienia nerwu trójdzielnego;
5 Głównie u pacjentów z chorobami serca i otrzymujących pewne leki;
6 U podatnych pacjentów lub pacjentów z czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca;
7 Niedotlenienie i hiperkapnia są objawami wtórnymi do niewydolności oddechowej i (lub) do
napadów i utrzymującego się wysiłku mięśniowego;
8 W wyniku przypadkowego ugryzienia lub ssania warg lub języka podczas trwania znieczulenia.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Mepivacaini hydrochloridum 3 g/100 g | Roztwór do wstrzykiwań | 03031 | 100060223 | ChPL: —, Ulotka: — |