Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Calcii glubionas 3,1 mg/tabletkę + Calcii lactobionas 22,5 mg/tabletkę (syrop)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- przechowywać szczelnie zamknięte
- poniżej 25 °C
- nie zamrażać
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 3 miesiące (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sacharoza; Kwas propionowy; Sodu benzoesan (E 211); Kwas solny stężony (do ustalania pH); Aromat bananowy (zawiera m.in. glikol propylenowy (E 1520), metyloheptino-węglan, eugenol,; cytral, izoeugenol, siarczyny); Woda oczyszczona źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- glikol propylenowy: 10,88 mg w każdych 5 ml syropu (ChPL pkt 4.4); w składzie
- sacharoza: 1,5 g w każdych 5 ml syropu (ChPL pkt 4.4); w składzie
- siarczyny: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na 5 ml syropu (ChPL pkt 4.4)
- substancje zapachowe: w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka, wkład
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały brązowy bezbarwny
Lek ma postać syropu o smaku bananowym. Butelka ze szkła brunatnego w tekturowym pudełku, zawierająca 150 ml syropu, zamknięta białą zakrętką wykonaną z HDPE - z pierścieniem gwarancyjnym koloru białego i przezroczystą wkładką uszczelniającą wykonaną z LDPE lub LDPE i HDPE (ogranicznikiem wypływuwkraplaczem). źródło: Ulotka, pkt 6
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Produkt leczniczy nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
9 pozycji, według częstości
- niezbyt często: hiperkalcemia i hiperkalciuria
- rzadko: zaparcia; niestrawność; wzdęcia; nudności; ból brzucha i biegunka
- bardzo rzadko: zespół mleczno-alkaliczny - obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania (patrz punkt 4.9); świąd; wysypka i pokrzywka
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci w wieku od 1 roku do 6 lat: „Dzieci w wieku od 1 roku do 6 lat: 5 ml syropu od 2 do 3 razy na dobę.”
- Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: „Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 10 ml syropu od 2 do 3 razy na dobę.”
- Młodzież i dorośli: „Młodzież i dorośli: 15 ml syropu od 2 do 3 razy na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Ciąża: „Ciąża Można rozważyć stosowanie produktu leczniczego Sanosvit Calcium w okresie ciąży, jeśli to konieczne. U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia, ponieważ trwała hiperkalcemia była powiązana z niepożądanym działaniem na rozwijający się płód.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Można rozważyć stosowanie produktu leczniczego Sanosvit Calcium w okresie karmienia piersią, jeśli to konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Sanosvit Calcium nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek zawiera sacharozę, sodu benzoesan (E 211), składniki aromatu m.in.: glikol propylenowy (E 1520), siarczyny oraz sód Sacharoza Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (np. produkty zbożowe), szczawiany (np. szpinak, rabarbar) i fosforany (np. mleko i jego przetwory) zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sanosvit Calcium
Kiedy nie stosować leku Sanosvit Calcium:
- jeśli pacjent ma uczulenie na wapnia glukonolaktobionian lub wapnia laktobionian, lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występują:
• choroby i (lub) schorzenia prowadzące do hiperkalcemii (zwiększone stężenie wapnia
w surowicy krwi) i (lub) hiperkalciurii (zwiększone wydalanie wapnia z moczem);
• kamica nerkowa;
• galaktozemia lub cukrzyca.
2/5
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Sanosvit Calcium należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poradzić się lekarza, jeśli pacjent:
- przyjmuje glikozydy naparstnicy, epinefrynę, tetracykliny lub diuretyki tiazydowe;
- choruje na niewydolność nerek, choroby serca, sarkoidozę, kamicę nerkową
szczawianowo-wapniową, dnę moczanową.
Podczas długotrwałego leczenia lekami zawierającymi wapń, stosowania wysokich dawek leku,
a zwłaszcza podczas jednoczesnego przyjmowania witaminy D i (lub) leków lub pokarmów
zawierających wapń (np. mleko), należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność
nerek.
Lek Sanosvit Calcium a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia w moczu. Z powodu ryzyka wystąpienia
hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania tiazydowych leków moczopędnych należy
regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.
Lek może zaburzać wchłanianie stosowanych jednocześnie tetracyklin. Dlatego tetracykliny należy
przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 4-6 godzin po przyjęciu związków wapnia.
Duże dawki leku i witaminy D mogą osłabiać działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał
wapniowy.
Duże dawki soli wapnia podawane równocześnie z glikozydami nasercowymi (pochodne digoksyny
i strofantyny) nasilają ich działanie i mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Lek nasila działanie sulfonamidów.
Witamina D, glikokortykosteroidy, parathormon, moczopędne leki tiazydowe i kwas cytrynowy
zwiększają wchłanianie soli wapnia, natomiast kalcytonina, nadmiar lipidów oraz fosforany
zmniejszają wchłanianie soli wapnia.
W przypadku jednoczesnego stosowania bisfosfonianów należy je podawać co najmniej 1 godzinę
przed przyjęciem związków wapnia, ponieważ wchłanianie bisfosfonianów może ulec zmniejszeniu.
Lek może zmniejszać skuteczność działania lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej wchłaniania.
Należy zachować co najmniej 4-godzinną przerwę podczas stosowania związków wapnia
i lewotyroksyny.
Wchłanianie antybiotyków chinolonowych może być zmniejszone przy jednoczesnym ich stosowaniu
z wapniem. Antybiotyki chinolonowe należy przyjmować 2 godziny przed lub 6 godzin po przyjęciu
związków wapnia.
Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku i ranelinianu strontu. Dlatego wymagana jest
przynajmniej 2-godzinna przerwa między podaniem tych leków i soli wapnia.
W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania jakichkolwiek innych leków należy
skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia ewentualnych zmian dotyczących przyjmowania leku.
Stosowanie leku Sanosvit Calcium z jedzeniem i piciem
Zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (np. produkty zbożowe), szczawiany (np. szpinak, rabarbar)
i fosforany (np. mleko i jego przetwory) zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia.
Kwaśny odczyn pokarmu zwiększa wchłanianie soli wapnia.
3/5
Zaburzenia czynności nerek
Pacjenci z kamicą nerkową powinni podczas leczenia pić dużo płynów. U pacjentów z łagodną
hiperkalciurią, niewydolnością nerek lub kamicą nerkową należy oznaczać stężenie wapnia
w surowicy krwi oraz wydalanie wapnia z moczem.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Sanosvit Calcium nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Lek zawiera sacharozę, sodu benzoesan (E 211), składniki aromatu m.in.: glikol propylenowy
(E 1520), siarczyny oraz sód
Sacharoza
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Glikol propylenowy (E 1520)
Lek zawiera 10,88 mg glikolu propylenowego w 5 ml syropu.
Sodu benzoesan
Lek zawiera 6 mg sodu benzoesanu w każdych 5 ml syropu.
Siarczyny (pochodzące z aromatu)
Lek rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml syropu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt często występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia w surowicy krwi) i hiperkalciuria (zwiększone
wydalanie wapnia z moczem).
Rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 10 000
pacjentów):
- zespół mleczno-alkaliczny (obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania;
objawia się częstym parciem na mocz, bólem głowy, utratą apetytu, nudnościami lub
wymiotami, nietypowym uczuciem znużenia lub osłabienia, zwiększonymi ilościami wapnia
w surowicy krwi i niewydolnością nerek);
- świąd, wysypka i pokrzywka.
Działania niepożądane mogą wystąpić, kiedy spożycie wapnia przekracza 2000-2500 mg/dobę, przy
długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek podawanie doustnie dużych dawek wapnia prowadzi do
hiperkalcemii, której objawami są: brak łaknienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, osłabienie mięśni,
wielomocz, uszkodzenie nerek.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Choroby i (lub) schorzenia prowadzące do hiperkalcemii i (lub) hiperkalciurii.
Kamica nerkowa.
Galaktozemia lub cukrzyca.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
2/6
W czasie długotrwałego leczenia produktami leczniczymi zawierającymi wapń należy monitorować
stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek poprzez badanie stężenia kreatyniny w
surowicy krwi.
Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu produktu u pacjentów leczonych
glikozydami nasercowymi lub epinefryną.
Produkt leczniczy należy podawać ostrożnie w niewydolności nerek, chorobach serca, sarkoidozie,
kamicy nerkowej szczawianowo-wapniowej, dnie moczanowej oraz w czasie stosowania tetracyklin
i diuretyków tiazydowych.
Nie należy podawać produktu leczniczego z dużymi dawkami witaminy D.
W przypadku stosowania wysokich dawek produktu leczniczego, a szczególnie podczas
jednoczesnego przyjmowania witaminy D i (lub) produktów leczniczych lub pokarmów zawierających
wapń (np. mleko), występuje ryzyko hiperkalcemii i zespołu mleczno-alkalicznego z następującym
zaburzeniem czynności nerek. U tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy
krwi oraz czynność nerek.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci z kamicą nerkową powinni podczas leczenia pić dużo płynów. U pacjentów z łagodną
hiperkalciurią, niewydolnością nerek lub kamicą nerkową należy oznaczać stężenie wapnia
w surowicy krwi oraz wydalanie wapnia z moczem.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Glikol propylenowy (E 1520)
Produkt leczniczy zawiera 10,88 mg glikolu propylenowego w każdych 5 ml syropu.
Sacharoza
Produkt leczniczy zawiera 1,5 g sacharozy w każdych 5 ml syropu.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.
Sodu benzoesan (E 211)
Produkt leczniczy zawiera 6 mg sodu benzoesanu w każdych 5 ml syropu.
Siarczyny (pochodzące z aromatu)
Produkt leczniczy rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml syropu, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia w moczu. Z powodu ryzyka wystąpienia
hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania tiazydowych leków moczopędnych należy
regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.
Produkt może zaburzać wchłanianie stosowanych jednocześnie tetracyklin. Dlatego tetracykliny
należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 4-6 godzin po przyjęciu wapnia.
Duże dawki produktu i witaminy D mogą osłabiać działanie werapamilu i innych antagonistów
wapnia.
3/6
Duże dawki soli wapnia podawane równocześnie z glikozydami nasercowymi (pochodne digoksyny
i strofantyny) nasilają ich działanie i mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Produkt nasila działanie sulfonamidów.
Witamina D, glikokortykosteroidy, parathormon, moczopędne leki tiazydowe i kwas cytrynowy
zwiększają wchłanianie soli wapnia, natomiast kalcytonina, nadmiar lipidów oraz fosforany
zmniejszają wchłanianie soli wapnia.
W przypadku jednoczesnego stosowania bisfosfonianów, należy je podawać co najmniej 1 godzinę
przed przyjęciem związków wapnia, ponieważ wchłanianie bisfosfonianów może ulec zmniejszeniu.
Produkt leczniczy może zmniejszać skuteczność działania lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej
wchłaniania. Należy zachować co najmniej 4-godzinną przerwę podczas stosowania związków wapnia
i lewotyroksyny.
Wchłanianie antybiotyków chinolonowych może być zmniejszone przy jednoczesnym stosowaniu
z wapniem. Antybiotyki chinolonowe należy przyjmować 2 godziny przed lub 6 godzin po przyjęciu
związków wapnia.
Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku i ranelinianu strontu. Dlatego wymagana jest
przynajmniej 2-godzinna przerwa między podaniem tych produktów leczniczych i soli wapnia.
Stosowanie produktu leczniczego z jedzeniem i piciem
Zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (np. produkty zbożowe), szczawiany (np. szpinak, rabarbar)
i fosforany (np. mleko i jego przetwory) zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia.
Kwaśny odczyn treści pokarmowej zwiększa wchłanianie soli wapnia.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Poniżej wymieniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością
występowania. Częstość występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (>1/10); często
(>1/100); niezbyt często (>1/1 000 do <1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(<1/10 000).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hiperkalcemia i hiperkalciuria;
Bardzo rzadko: zespół mleczno-alkaliczny - obserwowany zwykle tylko w przypadku
przedawkowania (patrz punkt 4.9).
Zaburzenia żołądka i jelit
4/6
Rzadko: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: świąd, wysypka i pokrzywka.
Działania niepożądane mogą wystąpić, kiedy spożycie wapnia przekracza 2000-2500 mg/dobę, przy
długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek podawanie doustnie dużych dawek wapnia prowadzi do
hiperkalcemii, której objawami są: brak łaknienia, zaburzenia żołądka i jelit, osłabienie mięśniowe,
wielomocz, uszkodzenie nerek.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.