Ringer

NIE stosować leku Ringer, roztwór do infuzji, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów: - wcześniaki i noworodki urodzone w terminie (w wieku 28 dni lub mniej ): nie wolno podawać antybiotyku o nazwie ceftriakson drogą kroplówki dożylnej jednocześnie z tym lekiem; - w przypadku, gdy w przestrzeniach wokół komórek nadmiernie gromadzą się płyny (przewodnienie pozakomórkowe); - w przypadku większej niż prawidłowa objętości krwi w naczyniach (hiperwolemia); - ciężka niewydolność nerek (kiedy nerki nie pracują prawidłowo i pacjent wymaga dializy); - niewyrównana niewydolność serca. Jest to niewydolność serca, która nie jest odpowiednio leczona i powoduje takie objawy jak: - krótki oddech; - obrzęk wokół kostek; - w przypadku zbyt dużej ilości płynów w organizmie spowodowanej zbyt dużą zawartością soli we krwi (odwodnienie hipertoniczne); - stężenie potasu we krwi powyżej normy (hiperkaliemia); - stężenie sodu we krwi powyżej normy (hipernatremia); - stężenie wapnia we krwi powyżej normy (hiperkalcemia); - stężenia chlorku we krwi powyżej normy (hiperchloremia); - bardzo duże ciśnienie krwi (nadciśnienie); - gromadzenie się płynów pod skórą, obejmujące całe ciało (obrzęk ogólny); - choroba wątroby powodująca gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (marskość wątroby z wodobrzuszem); - w przypadku przyjmowania glikozydów nasercowych (leki kardiotoniczne) stosowanych w leczeniu niewydolności serca, takich jak preparaty naparstnicy lub digoksyna (patrz również „Inne leki i Ringer”). Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy poinfo rmować lekarza lub pielęgniarkę o następujących okolicznościach i chorobach występujących obecnie lub w przeszłości: - niewydolność oddechowa (choroba płuc) (w wymienionych wyżej przypadkach może zajść konieczność szczególnej obserwacji pacjenta); - wszelkie postaci choroby serca lub zaburzenia czynności serca; - zaburzenia czynności nerek; - zwiększone ciśnienie krwi (nadciśnienie); - gromadzenie się płynów pod skórą, zwłaszcza wokół kostek (obrzęk obwodowy); - gromadzenie się płynów w płucach (obrzęk płuc); - zwiększone ciśnienie krwi w ciąży (stan przedrzucawkowy); - choroba powodująca duże stężenie hormonu zwanego aldosteronem (aldosteronizm); - wszelkie inne stany związane z zatrzymaniem sodu (gdy organizm zatrzymuje zbyt duże ilości sodu) takie jak leczenie steroidami (patrz także „Inne leki i lek Ringer”); - zaburzenia ilości płynu mózgowego (na przykład, z powodu zapalenia opon mózgowo - rdzeniowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub uszkodzenia mózgu); - stan mogący wywołać wysoką aktywność wazopresyny, hormonu regulującego ilość płynu w organizmie, na przykład: - nagła i poważna choroba lub uraz; - przebyta operacja; - choroba mózgu; - przyjmowanie pewnych leków. Te stany mogą zwiększać ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi i powodować ból głowy, nudności, drgawki, ospałość, śpiączkę, obrzęk mózgu. Pacjenci z wyższym ryzykiem wystąpienia obrzęku mózgu to: - dzieci; - kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym); - stan, w którym nadnercza wytwarzają niewystarczające stężenie niektórych hormonów (niewydolność kory nadnerczy); - utrata wody z organizmu (ostre odwodnienie, np. na skutek wymiotów lub biegunki); - rozległe uszkodzenia tkanek (np. po ciężkich oparzeniach); - choroby związane z wysokimi stężeniami witaminy D (np. sarkoidoza, choroba skóry i narządów wewnętrznych); - choroby związane z kamieniami nerkowymi; - antybiotyku o nazwie ceftriakson nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z żadnymi roztworami zawierającymi wapń, w przypadku podawania dożylnego. Ten lek zawiera wapń. U pacjentów w wieku powyżej 28 dnia życia ceftriakson i roztwór zawierający wapń mogą być podawane kolejno jeden po drugim , o ile lekarz podejmie działania w celu uniknięcia reakcji między lekami . W przypadku, gdy pacjent dorosły lub dziecko ma małą objętość krwi, lekarz będzie unikał podawania wapnia i ceftriaksonu jeden po drugim; - niewydolność serca. U pacjentów otrzymujących tą infuzję zostanie wykonane badanie krwi i moczu, a lekarz skontroluje także: - ilość płynu w organizmie; - parametry życiowe; - ilość takich substancji chemicznych jak sód, potas, wapń i chlorki (elektrolitów osocza). Mimo, że roztwór do infuzji Ringer zawiera potas i wapń, ich ilość nie jest wystarczająca, żeby: - utrzymać odpowiednie stężenie tych substancji chemicznych; - leczyć bardzo zmniejszone stężenia potasu (ciężki niedobór potasu) lub wapnia ( ciężki niedobór wapnia) w osoczu. Po wyrównaniu stanu odwodnienia przy pomocy leku Ringer lekarz zastosuje inny lek do infuzji w celu dostarczenia organizmowi odpowiedniej ilości potasu i wapnia. Lekarz weźmie pod uwagę, czy u pacjenta stosowane jest żywienie pozajelitowe (odżywianie podawane za pomocą infuzji do żyły). W przypadku podawania leku Ringer przez długi czas pacjent będzie otrzymywał substancje odżywcze z dodatkowego źródła. Chlorek wapnia może być szkodliwy, jeśli zostanie wstrzyknięty do tka nek ciała. Z tego powodu nie należy wstrzykiwać do mięśni (wstrzyknięcie domięśniowe) roztworu Ringer. Lekarz dołoży również wszelkich starań, by uniknąć wydostania się roztworu do tkanek otaczających żyłę. Nie wolno podawać roztworu do infuzji Ringer przez tę samą igłę co transfuzja krwi. Może to spowodować uszkodzenie czerwonych krwinek lub ich zlepianie się. Lek Ringer i inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest szczególnie ważne, by poinformować lekarza o stosowaniu: - ceftriaksonu (antybiotyk), podawanego dożylnie (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności); - glikozydów nasercowych (leków kardiotonicznych) takich jak preparaty napar stnicy lub digoksyna stosowanych w leczeniu niewydolności serca; nie wolno ich stosować łącznie z lekiem Ringer (patrz również punkt „NIE stosować leku Ringer, jeśli u pacjenta występuje...”). Działanie tych leków może być spotęgowane przez wapń. Może to prowadzić do zagrażających życiu zmian rytmu serca. Następujące leki mogą być przyczyną gromadzenia się sodu i wody w organizmie, powodując opuchnięcie tkanek i zwiększone ciśnienie krwi: - kortykosteroidy (leki przeciwzapalne); - karbenoksolon (lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu wrzodów żołądka). Niżej wymienione leki mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Działanie to może stanowić zagrożenie życia. Zwiększenie stężenia potasu we krwi jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z chorobami nerek: - diuretyki oszczędzające potas (pewne leki moczopędne, np. amiloryd, spironolakton, triamteren) (należy pamiętać, że leki te mogą wchodzić w skład złożonych produktów leczniczych); - inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) (stosowane w leczeniu zwiększonego ciśnienia krwi); - antagoniści receptora angiotensyny II (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi); - takrolimus (stosowany w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu oraz w leczeniu niektórych chorób skóry); - cyklosporyna (stosowana w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu). Niektóre leki mogą powodować wzrost ryzyka działań niepożądanych w wyniku niskiego stężenia sodu we krwi. Do takich leków mogą należeć: - leki moczopędne (diuretyki); - leki przeciwbólowe i (lub) przeciwzapalne (znane również jako NLPZ); - leki przeciwpsychotyczne; - leki stosowane w leczeniu depresji (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny); - leki wywołujące skutki zbliżone do morfiny (opioidy); - niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (leki przeciwpadaczkowe); - hormon o nazwie oksytocyna (powoduje skurcze macicy); - niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów (chemioterapia); - lek przeciwcholesterolowy; - leki przeciwcukrzycowe. Inne leki, które mogą wpływać na działanie leku Ringer lub same podlegać jego wpływowi to: - tiazydowe leki moczopędne takie jak hydrochlorotiazyd lub chlortalidon; - witamina D. Stosowanie leku Ringer z jedzeniem i piciem Należy zapytać lekarza, jakie potrawy i napoje można przyjmować w trakcie leczenia. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśłi pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Roztwór do infuzji Ringer można bezpiecznie stosować w ciąży lub w okresie karmienia piersią, o ile równowaga elektrolitow i płynów będzie kontrolowana przez lekarza . Lekarz zwróci szczególną uwagę w przypadku stosowania oksytocyny u pacjentki w trakcie porodu. Wapń może przeniknąć do organizmu dziecka przez łożysko, a po urodzeniu, z mlekiem matki. Lekarz będzie monitorował stężenia substancji chemicznych i ilość płynów w organizmie pacjentki. Jeśli jednak konieczne jest dodanie innego leku do roztworu do infuzji podczas ciąży , szczególnie podczas porodu lub w okresie karmienia piersią, należy: - skonsultować się z lekarzem; - zapoznać się z ulotką informacyjną leku, który ma być dodany. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Ringer nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane zostały wymienione według częstości ich występowania. Bardzo często (występujące u ponad 1 na 10 pacjentów): - zmiany w stężeniach substancji chemicznych we krwi (zaburzenia elektrolitów). U pacjentów z chorobą serca lub płynem w płucach (obrzękiem płuc): - zbyt duża ilość płynu w organizmie (nadmierne nawodnienie); - niewydolność serca. Inne - reakcje spowodowane techniką podania leku: - gorączka (odpowiedź z gorączką); - zakażenia w miejscu infuzji; - ból lub reakcja w miejscu podania leku (zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu infuzji); - podrażnienie i zapalenie żyły, do której podano lek w infuzji (zapalenie żyły). Może to powodować zaczerwienienie, ból lub uczucie pieczenia i obrzęk na przebiegu żyły, do której podano lek w infuzji; - tworzenie się skrzepów w żyłach (zakrzepica żył), w miejscu podania, powodujące ból, puchnięcie lub zaczerwienienie w okolicy skrzepu; - przedostanie się roztworu do tkanek otaczających żyłę (wynaczynienie). Może ono spowodować uszkodzenie tkanek i powstanie blizn; - niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia); - obrzmienie mózgu, które może powodować uszkodzenie mózgu (obrzęk mózgu). Jeśli do roztworu infuzji dodano inny lek, ten dodatkowy lek również może powodować działania niepożądane. Zależą one od tego , jaki lek został dodatkowo podany. Należy przeczytać ulotkę informacyjną dołączoną do opakowania leku w celu zapoznania się z wykazem możliwych objawów. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bez pośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na t emat bezpieczeństwa stosowania leku.

Podawanie roztworu jest przeciwwskazane u pacjentów: - z przewodnieniem przy nadmiernej ilości płynu pozakomórkowego lub hiperwolemią; - z odwodnieniem hipertonicznym; - z hiperkaliemią; - z hipernatremią; - z hiperkalcemią; - z hiperchloremią; - z ciężką niewydolnością nerek (ze skąpomoczem lub bezmoczem); - z niewyrównaną niewydolnością serca; - z ciężkim nadciśnieniem tętniczym; - z ogólnym obrzękiem i marskością wątroby z wodobrzuszem; - przyjmujących równocześnie glikozydy naparstnicy (patrz punkt 4.5). Podobnie, jak w przypadku innych roztworów do infuzji zawierających wapń, jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworu Ringer jest przeciwwskazane u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie (w wieku 28 dni lub mniej) , nawet jeżeli stosuje się oddzielne linie infuzji (ryzyko zgonu w wyniku wytrącania soli wapniowej ceftriaksonu w krwiobiegu noworodka).

Roztwór Ringer zawiera za niskie stężenie potasu i wapnia, aby mógł być stosowany w celu utrzymania właściwej zawartości tych jonów lub wyrównania ich braków. Dlatego po skorygowaniu odwodnienia ten roztwór dożylny należy zastąpić płynem podtrzymującym, który dostarczy te jony. W czasie długotrwałego leczenia pozajelitowego należy zapewnić pacjentowi substancje żywieniowe w odpowiedniej formie. W zależności od objętości oraz szybkości podawania, podanie dożylne roztworu Ringer może powodować zatrzymanie płynu i (lub ) przeciążenie substancją rozpuszczoną, prowadzące do przewodnienia, na przykład, stany przekrwienia obejmujące przekrwienie płuc oraz obrzęk. Roztwory zawierające sodu chlorek powinny być podawane ze szczególną ostrożnością pacjentom z nadciśnieniem, nie wydolnością serca, obrzękiem obwodowym lub płuc, zaburzeniami czynności nerek, stanem przedrzucawkowym, aldosteronizmem oraz innymi stanami związanymi z zatrzymaniem sodu (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). Roztwory zawierające sole potasu należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z chorobami serca lub w stanach predysponujących do hiperkaliemii, takich jak niewydolność nerek lub nadnerczy, ostre odwodnienie lub rozległe zniszczenie tkanek, jakie występuje w ciężkich oparzeniach. Ocena kliniczna i okresowe badania laboratoryjne mogą być konieczne do kontroli zmian równowagi płynów, stężenia elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej w trakcie długotrwałego leczenia pozajelitowego, o ile stan pacjenta lub szybkość podawania pozwalają na taką ocenę. U pacjentów z niewydolnością serca lub niewydolnością oddechową oraz u pacjentów, u których stwierdza się nieosmotyczną stymulację wydzielania wazopresyny (w tym zespół SIADH) należy zastosować infuzję wysokoobjętościową pod specjalnym nadzorem, ze względu na ryzyko hiponatremii związanej z leczeniem szpitalnym (patrz niżej). Hiponatremia Pacjenci, u których stwierdza się nieosmotyczną stymulację wydzielania wazopresyny (np. z ostrymi chorobami, dole gliwościami bólowymi, stresem pooperacyjnym, zakażeniami, oparzeniami i chorobami OUN), pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci przyjmujący leki należące do grupy agonistów wazopresyny (patrz punkt 4.5) są szczególnie narażeni na wystąpienie ostrej hiponatremii po podaniu płynów hipotonicznych w infuzji dożylnej. Ostra hiponatremia może prowadzić do rozwoju ostrej encefalopatii hiponatremicznej (obrzęku mózgu), charakteryzującej się występowaniem bólu głowy, nudności, drgawek, ospałości i wymiotów. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na wystąpienie ciężkiego, nieodwracalnego i zagrażającego życiu uszkodzenia mózgu. Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci ze zmniejszoną podatnością mózgowia (np. z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, krwawieniem wewnątrzczaszkowym, obrzękiem mózgu i po stłuczeniu mózgu) są szczególnie narażeni na wystąpienie ciężkiego i zagrażającego życiu obrzęku mózgu w wyniku ostrej hiponatremii. Ze względu na obecność wapnia: - należy zachować ostrożność w celu uniknięcia wynaczynienia podczas wlewu dożylnego; - roztwór należy podawać z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami czynności nerek i z chorobami, którym towarzyszy zwiększone stężenie witaminy D, takimi jak sarkoidoza; - w przypadku równoczesnej transfuzji krwi, nie wolno podawać roztworu przez ten sam zestaw do przetaczania ze względu na ryzyko koagulacji. Sole wapniowe ceftriaksonu Odnotowano przypadki zgonu w wyniku wytrącenia soli wapniowych ceftriaksonu w płucach i nerkach u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie, poniżej 1 miesiąca życia. U pacjentów w każdym wieku nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z żadnymi roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, nawet przez różne linie infuzyjne lub inne miejsca infuzji. Jednakże, u pacjentów powyżej 28 dnia życia można podawać ceftriakson i roztwory zawierające wapń kolejno jeden po drugim, jeśli linie do infuzji są wkłute w różne miejsca lub są wymieniane albo dokładnie płukane roztworem fizjologicznym soli między infuzjami, aby uniknąć wytrącania osadów. W przypadku hipowolemii należy unikać podawania ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń jeden po drugim. Czynność nerek Roztwór Ringer powinien być podawany ze szczególną ostrożnością pacjentom z ryzykiem ciężkiej niewydolności nerek. U tych pacjentów podanie roztworu Ringer może prowadzić do nieprawidłowości elektrolitowych. W celu uzyskania informacji dotyczących przygotowania produktu leczniczego i dodawanych produktów leczniczych, patrz pkt. 6.6. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży należy dokładnie kontrolować stężenie elektrolitów w osoczu. Pacjenci w podeszłym wieku Przy wyborze rodzaju roztworu do infuzji oraz objętości/szybkości infuzji u pacjentów w podeszłym wieku, należy wziąć pod uwagę, że u pacjentów w podeszłym wieku częściej występują choroby m.in.: serca, nerek, wątroby i (lub) inne choroby, i (lub) jednocześnie stosowane są inne produkty lecznicze.

Interakcje z ceftriaksonem: - Jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworu Ringer jest przeciwwskazane u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie (w wieku 28 dni lub mniej) nawet, jeżeli stosuje się oddzielne linie do infuzji (ryzyko zgonu w wyniku wytrącania soli wapniowej ceftriaksonu w krwiobiegu noworodka) (patrz punkt 4.3). - U pacjentów powyżej 28 dnia życia (w tym u pacjentów dorosłych) nie wolno podawać jednocześnie ceftriaksonu i roztworów dożylnych zawierających wapń, w tym produktu Ringer (patrz punkt 4. 4) nawet przez oddzielne linie do infuzji lub różne miejsca infuzji (patrz punkt 6.2). Interakcje związane z obecnością sodu: - kortykosteroidy/steroidy i karbenoksolon, które powodują zatrzymywanie sodu i wody (z obrzękami i nadciśnieniem). Interakcje związane z obecnością potasu: - leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren, osobno lub w skojarzeniu z innymi lekami), - inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE I) i przez ekstrapolację, antagoniści receptora angiotensyny II, - takrolimus, cyklos poryna, które zwiększają stężenie potasu w osoczu, co może prowadzić do zagrażającej życiu hiperkaliemii, zwłaszcza w przypadku niewydolności nerek nasilającej hiperkaliemię. Interakcje związane z obecnością wapnia: - glikozydy naparstnicy (glikozydy nasercowe), których działanie nasilane jest przez wapń i może prowadzić do ciężkiej lub prowadzącej do zgonu arytmii serca (patrz punkt 4.3); - tiazydowe leki moczopędne lub witamina D, które mogą prowadzić do hiperkalcemii w przypadku podawania z wapniem. Leki nasilające działanie wazopresyjne Poniżej wymienione leki nasilają działanie wazopresyjne, co prowadzi do zmniejszenia wydalania przez nerki wody bez elektrolitów i może spowodować zwiększenie ryzyka hiponatremii związanej z leczeniem szpitalnym po nieodpo wiednio zbilansowanym leczeniu płynami infuzyjnymi (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8). - Leki pobudzające uwolnienie wazopresyny, w tym: chlor opropamid, klofibrat, karbamazepina, winkrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki - Leki nasilające działanie wazopresyny, w tym: chloropropamid, NLPZ, cyklofosfamid - Analogi wazopresyny, w tym: desmopresyna, oksytocyna, terlipresyna Do innych produktów leczniczych powo dujących zwiększenie ryzyka hiponatremii zalicza się także wszystkie leki moczopędne oraz leki przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina. Informacje na temat niezgodności z innymi produktami leczniczymi, patrz punkt 6.2.

Następujące działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu do obrotu, w ymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, zalecaną terminologią i ciężkością, gdy było to możliwe. Tabela działań niepożadanych Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Dzialanie niepożądane (Zalecana terminologia) Częstość Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Przewodnienie* Zaburzenia elektrolitowe Hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym** Bardzo często Bardzo często Nieznana Zaburzenia serca Niewydolność serca* Bardzo często Zaburzenia układu nerwowego Ostra encefalopatia hiponatremiczna** Nieznana * u pacjentów z zaburzeniami układu krążenia lub obrzękiem płuc ** Hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym może spowodować nieodwracalne uszkodzenie mózgu i zgon w wyniku ostrej encefalopatii hiponatremicznej Dla innych podobnych roztworów odnotowano przeciążenie płynem, nadwrażliwość lub pokrzywkę. Reakcje niepożądane mogą być związane z techniką podawania, jak np. reakcja gorączkowa, zakażenie w miejscu wkłucia, miejscowy ból lub odczyn, podrażnienie żył, zakrzepica żylna lub zapalenie żyły postępujące od miejsca wkłucia i wynaczynienie. Reakcje niepożądane mogą być związane z działaniem produktu leczniczego dodanego do roztworu; możliwość wystąpienia innych reakcji niepożądanych zależeć będzie od właściwości dodanego leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać wlew. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Depa rtamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.