Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Ranitidinum 75 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- chronić przed światłem
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Skrobia kukurydziana; Kopowidon; Powidon 25; Magnezu stearynian
- Skład otoczki: Hypromeloza 5; Hypromeloza 15; Tytanu dwutlenek; Żelaza tlenek żółty; Żelaza tlenek czerwony; Emulsja dimetykonu z koloidalnym dwutlenkiem tytanu; Magnezu stearynian; Makrogol 6000
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Skład otoczki)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- średnicy 7 mm
Lek RANISAN 75 mg występuje w postaci jasnoróżowych tabletek powlekanych o kształcie soczewki, o średnicy 7 mm. Tabletki powlekane RANISAN 75 mg pakowane są w blistry Aluminium/Aluminium, 1 blister po 10 tabletek w pudełku tekturowym. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Może wystąpić pogorszenie sprawności psychofizycznej, jeśli pojawią się takie działania niepożądane, jak zawroty głowy czy niewyraźne widzenie o czym należy poinformować pacjenta. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
33 pozycji, według częstości
- niezbyt często: bóle brzucha; zaparcia; nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas kontynuowania terapii)
- rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego krwi, ból w klatce piersiowej); przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych; wysypka skórna; zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne; wraca do normy podczas kontynuowania terapii)
- bardzo rzadko: zwykle przemijające zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi; przypadki agranulocytozy (brak granulocytów w rozmazie krwi) lub pancytopenia czasami z częściowym lub całkowitym zahamowaniem czynności szpiku; wstrząs anafilaktyczny; przemijające stany splątania; depresji i omamy; głównie u pacjentów ciężko chorych; pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z nefropatią; ból głowy; czasami silny; zawroty głowy; przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych; przemijające niewyraźne widzenie; prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji; jak w przypadku innych antagonistów receptora H2; bradykardia; blok przedsionkowo-komorowy i tachykardia; zapalenie naczyń; ostre zapalenie trzustki; biegunka; zwykle przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki; rumień wielopostaciowy; łysienie; bóle stawowe i mięśniowe; ostre śródmiąższowe zapalenie nerek; przemijająca impotencja; objawy i stany dotyczące piersi u mężczyzn (takie jak ginekomastia i mlekotok)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 16 lat
źródło: „Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 16 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 16 lat
źródło: „Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 16 lat.” · ChPL, pkt 4.3
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 150 mg na dobę · dzieci, dorośli
źródło: „Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg (2 tabletki).” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 5 dni
źródło: „Produktu nie należy stosować dłużej niż 5 dni bez konsultacji lekarskiej.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli i dzieci w wieku powyżej 16 lat: „Dorośli i dzieci w wieku powyżej 16 lat: 1 tabletka powlekana 75 mg na dobę.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 16 lat.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Ranitydyna przenika przez barierę łożyska, lecz dawki lecznicze podawane pacjentkom podczas porodu, a także przed cesarskim cięciem nie miały szkodliwego wpływu na poród, ani później na rozwój niemowlęcia. Ranitydyna może być podawana podczas ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Ranitydyna przenika do mleka kobiecego. Ranitydyna może być podawana podczas karmienia piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.”
- Płodność: „Płodność Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci (patrz punkt 5.3).”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku RANISAN 75 mg
Kiedy nie przyjmować leku RANISAN 75 mg:
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania RANISAN 75 mg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie antagonistą H2-receptorów histaminowych może maskować objawy związane z rakiem
żołądka i przez to opóźnić rozpoznanie tej choroby. Dlatego też u pacjentów z wrzodem żołądka i jeśli
wskazanie dotyczy dolegliwości dyspeptycznych należy każdorazowo przed rozpoczęciem leczenia
ranitydyną wykluczyć nowotworowy charakter choroby (szczególnie dotyczy to osób w średnim
wieku i starszych, bądź pacjentów, u których wystąpiły nowe dolegliwości lub zmienił się charakter
dolegliwości).
Ranitydyna jest wydalana przez nerki i dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stężenie
leku w osoczu jest podwyższone. U pacjentów tych lek należy dawkować indywidualnie, w zależności
od stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz także Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek).
Należy regularnie kontrolować stan pacjentów leczonych jednocześnie niesteroidowymi lekami
przeciwzapalnymi i ranitydyną. Dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku oraz pacjentów
z chorobą wrzodową w wywiadzie.
Istnieją nieliczne doniesienia sugerujące, iż ranitydyna może wywoływać ostre napady porfirii.
W związku z tym należy unikać stosowania leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie.
Palenie tytoniu sprzyja nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy, dlatego pacjentom zaleca się
zaprzestanie palenia.
Stwierdzono, że w pewnych grupach pacjentów przyjmujących ranitydynę, jak osoby w podeszłym
wieku, chorzy z cukrzycą lub przewlekłą chorobą płuc lub z zaburzeniami odporności może istnieć
zwiększone ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc.
Lek RANISAN 75 mg a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Ranitydyna może mieć wpływ na wchłanianie, metabolizm i wydalanie nerkowe niektórych innych
leków. W związku z tym może być wymagana modyfikacja ich dawek lub przerwanie leczenia. Może
to dotyczyć następujących leków:
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych (leki przeciwbólowe i przeciwzapalne),
- pochodnych kumaryny np. warfaryna (leki przeciwzakrzepowe),
- triazolamu, midazolamu (leki uspokajające, nasenne),
- ketokonazolu (lek przeciwgrzybiczy),
- atazanawiru i delawirydyny (leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
- gefitynibu (lek stosowany w onkologii),
- glipizydu (lek przeciwcukrzycowy),
- w przypadku stosowania wysokich dawek ranitydyny także prokainamidu i
N-acetyloprokainamidu (leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca).
Inne leki a lek RANISAN 75 mg
W przypadku stosowania leku zawierającego erlotynib, stosowanego w leczeniu niektórych rodzajów
raka, należy porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem leku RANISAN 75 mg. Ranitydyna
zawarta w leku RANISAN 75 mg może zmniejszyć ilość erlotynibu we krwi. W związku z tym,
w przypadku jednoczesnego podawania erlotynibu, lekarz może odpowiednio dostosować leczenie.
Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną, a amoksycyliną lub metronidazolem.
Jeśli jednocześnie z lekiem RANISAN 75 mg podawane są duże dawki sukralfatu (2 g), wchłanianie
ranitydyny może być zmniejszone. Dlatego też sukralfat należy przyjmować po upływie przynajmniej
dwóch godzin.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, również
tych, które wydawane są bez recepty.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.
Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego może być podawana podczas karmienia piersią
tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.
Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych
na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli pojawią się takie działania niepożądane, jak zawroty głowy czy niewyraźne widzenie może
nastąpić pogorszenie sprawności psychofizycznej.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Poniżej wymieniono działania niepożądane stwierdzone u osób leczonych ranitydyną. W wielu
przypadkach nie było pewnego związku przyczynowego ze stosowaniem ranitydyny.
• Reakcje alergiczne, których objawy mogą obejmować:
- wysypkę skórną (pokrzywkę) lub zaczerwienienie,
- obrzęk, głównie twarzy, warg, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- nasilenie świstów w drogach oddechowych, kaszel lub trudności w oddychaniu, ból w klatce
piersiowej,
- nagłe uczucie osłabienia lub zawroty głowy (mogą doprowadzić do upadku lub utraty
przytomności).
• Problemy z nerkami, które mogą objawiać się bólem pleców, gorączką, bólem podczas
oddawania moczu, nieprawidłowymi wynikami badań krwi i moczu (ostre śródmiąższowe
zapalenie nerek).
• Silny ból brzucha mogący być oznaką zapalenia trzustki.
• Wolne lub nieregularne bicie serca.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych
objawów. Przerwać stosowanie leku RANISAN 75 mg.
Działanie niepożądane występujące niezbyt często (oznacza występowanie rzadziej niż u 1 na 100
pacjentów, ale częściej niż u 1 na 1000 pacjentów przyjmujących lek):
- Ból brzucha.
- Zaparcia.
- Nudności.
Objawy te przeważnie przemijają podczas kontynuowania leczenia.
Działanie niepożądane występujące rzadko (oznacza występowanie rzadziej niż u 1 na 1000
pacjentów, ale częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów przyjmujących lek):
- Wysypka na skórze.
Rzadkie objawy niepożądane mogące pojawić się w wynikach badań krwi:
- Zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne; wraca do normy podczas
kontynuowania terapii).
- Przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych.
Działanie niepożądane występujące bardzo rzadko (oznacza występowanie rzadziej niż u 1 na 10 000
pacjentów przyjmujących lek):
- Zwykle przemijające zmiany liczby elementów morfotycznych krwi. Pacjent może odczuwać
zmęczenie, skrócenie oddechu, może być bardziej podatny na zakażenia lub może wystąpić
u niego łatwiejsze siniaczenie.
- Przemijające stany splątania, depresji i omamy, głównie u pacjentów ciężko chorych, pacjentów
w podeszłym wieku i pacjentów z nefropatią (choroba nerek).
- Ból głowy, czasami silny, zawroty głowy, bóle stawowe i mięśniowe, przemijające ruchy
mimowolne.
- Przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji.
- Przyspieszone bicie serca.
- Zapalenie naczyń.
- Biegunka.
- Zwykle przemijające zapalenie wątroby przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki.
- Rumień wielopostaciowy, łysienie.
- Przemijająca impotencja, objawy i stany dotyczące piersi u mężczyzn (takie jak ginekomastia
i mlekotok).
Działanie niepożądane występujące z nieznaną częstością (oznacza to, że częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych):
- Duszność.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301,
fax: 22 49-21-309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu
wymienioną w punkcie 6.1.
Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 16 lat.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Choroba nowotworowa: U pacjentów z wrzodem żołądka i jeśli wskazanie dotyczy dolegliwości
dyspeptycznych należy każdorazowo przed rozpoczęciem leczenia ranitydyną wykluczyć
nowotworowy charakter choroby (szczególnie dotyczy to osób w średnim wieku i starszych, bądź
pacjentów, u których wystąpiły nowe dolegliwości lub ostatnio zmienił się charakter dolegliwości),
ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy raka żołądka.
Zaburzenia czynności nerek: Ranitydyna jest wydalana przez nerki i dlatego u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek stężenie leku w osoczu jest podwyższone. Dawkowanie u tych
pacjentów powinno być indywidualnie dostosowane (patrz także punkt 4.2: Dawkowanie
w zaburzeniach czynności nerek).
Pacjenci leczeni jednocześnie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i ranitydyną powinni być
poddawani regularnej kontroli. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów
z chorobą wrzodową w wywiadzie.
Istnieją nieliczne doniesienia wskazujące, iż ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii.
W związku z tym należy unikać stosowania leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie.
Pacjenci w podeszłym wieku: W badaniach klinicznych w grupie pacjentów w wieku powyżej 65 lat
ani stopień wyleczenia choroby wrzodowej, ani występowanie objawów niepożądanych nie różniły się
od pacjentów w młodszym wieku.
Stwierdzono, że w pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, chorzy z cukrzycą lub
z przewlekłą chorobą płuc lub z zaburzeniami odporności, może istnieć zwiększone ryzyko
zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc. W dużych badaniach epidemiologicznych wykazano,
że ryzyko względne (RR) zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc u osób aktualnie
przyjmujących jedynie ranitydynę, w porównaniu z osobami, które przerwały leczenie, zwiększa się
do 1,82 (1,26 - 2,64 przy przedziale ufności CI 95%).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ranitydyna może mieć wpływ na wchłanianie, metabolizm i wydalanie nerkowe innych leków.
Zmieniona farmakokinetyka może powodować konieczność modyfikacji dawek leków lub przerwania
stosowania preparatu.
Pojawiające się interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, włączając w to:
- Hamowanie różnorodnej aktywności układu oksygenazy związanej z cytochromem P-450:
Ranitydyna w zalecanych dawkach nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten układ
enzymatyczny, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina.
Istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania przeciwzakrzepowych
pochodnych kumaryny (np. warfaryny). W związku z wąskim indeksem terapeutycznym należy
uważnie kontrolować wydłużanie lub skracanie czasu protrombinowego w trakcie jednoczesnego
leczenia ranitydyną.
- Konkurencja w zakresie nerkowego wydzielania cewkowego:
W związku z tym, że ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może wpływać
na klirens innych leków eliminowanych tą drogą. Duże dawki ranitydyny (np. stosowane w leczeniu
zespołu Zollingera-Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu,
powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu.
- Erlotynib i produkty lecznicze zmieniające pH żołądkowe:
Biodostępność pewnych leków może ulec zmianie. Może to spowodować zwiększenie wchłaniania
(np. triazolam, glipizyd, midazolam) lub zmniejszenie wchłaniania (ketokonazol, atazanawir,
delawirydyna, gefitynib). Jednoczesne podawanie ranitydyny w dawce 300 mg z erlotynibem
zmniejsza ekspozycję na erlotynib [AUC] oraz maksymalne stężenie [Cmax] o odpowiednio 33%
i 54%. W przypadku podawania erlotyninbu naprzemiennie z ranitydyną, tzn. 2 godziny przed
podaniem lub 10 godzin po podaniu ranitydyny stosowanej w dawce 150 mg 2 razy na dobę,
ekspozycja na erlotynib [AUC] oraz stężenie maksymalne [Cmax] zmniejszały się odpowiednio tylko
o 15% i 17%.
Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.
Jeśli jednocześnie z ranitydyną podawane są duże dawki sukralfatu (2 g), absorpcja ranitydyny może
być obniżona. Działanie to nie występuje, jeśli sukralfat przyjmowany jest w odstępie przynajmniej
dwóch godzin.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Poniżej wymieniono działania niepożądane stwierdzone u leczonych ranitydyną. W wielu
przypadkach nie było pewnego związku przyczynowego ze stosowaniem ranitydyny.
Dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania zostały przyjęte następujące zasady:
bardzo często > 1/10, często > 1/100 i < 1/10, niezbyt często > 1/1000 i < 1/100, rzadko > 1/10 000 i <
1/1000, bardzo rzadko < 1/10 000, nie znana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych)
Częstość występowania zdarzeń niepożądanych była szacowana na podstawie spontanicznych
doniesień opisywanych po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: zwykle przemijające zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, przypadki
agranulocytozy (brak granulocytów w rozmazie krwi) lub pancytopenia czasami z częściowym lub
całkowitym zahamowaniem czynności szpiku.
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz
oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego krwi, ból w klatce piersiowej).
Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny.
Nie znana: duszność.
Reakcje te były opisywane po podaniu jednej dawki ranitydyny.
Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: przemijające stany splątania, depresji i omamy, głównie u pacjentów ciężko chorych,
pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z nefropatią.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko: ból głowy, czasami silny, zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów
mimowolnych.
Zaburzenia oka
Bardzo rzadko: przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia
akomodacji.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko: jak w przypadku innych antagonistów receptora H2, bradykardia, blok
przedsionkowo-komorowy i tachykardia.
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo rzadko: zapalenie naczyń.
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas
kontynuowania terapii).
Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki, biegunka.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych,
Bardzo rzadko: zwykle przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane)
przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka skórna.
Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, łysienie.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko: bóle stawowe i mięśniowe.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Rzadko: zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne; wraca do normy
podczas kontynuowania terapii).
Bardzo rzadko: ostre śródmiąższowe zapalenie nerek.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: przemijająca impotencja, objawy i stany dotyczące piersi u mężczyzn (takie jak
ginekomastia i mlekotok).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.