Ranigast
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
To jedna z postaci produktu Ranigast (Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.
- Podmiot odpowiedzialny
- Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- Substancje czynne
- Ranitidinum: 0,5 g
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Ranigast 0,5 g | Roztwór do infuzji | 1 poj. 100 ml, 40 poj. 100 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 2 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Ranigast Fast | Tabletki musujące | Ranitidinum 150 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Ranisan | Tabletki powlekane | Ranitidinum 75 mg | PRO.MED.CS Praha a.s. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Wrzody i zgaga wskazanie z ChPL
źródło: „chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ranitidinum 0,5 g (roztwór do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 18 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Kwas cytrynowy jednowodny; Sodu wodorofosforan dwunastowodny; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: pojemnik
- Wygląd
- bezbarwny
Przezroczysty roztwór, bez zapachu. źródło: ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Brak danych na temat przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w czasie stosowania ranitydyny. Niemniej, w niektórych przypadkach obserwowano działania niepożądane, takie jak: zawroty, bóle głowy lub niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji), mogące ograniczać sprawność psychofizyczną, o czym należy poinformować pacjenta. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
37 pozycji, według częstości
- niezbyt często: bóle brzucha; zaparcia; nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas leczenia)
- rzadko: reakcje z nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze i ból w klatce piersiowej); przemijające i odwracalne zmiany wskaźników czynności wątroby; wysypka; zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne, wraca do normy podczas leczenia)
- bardzo rzadko: leukopenia; trombocytopenia; zwykle przemijające; agranulocytoza lub pancytopenia; czasami z aplazją lub hipoplazją szpiku; wstrząs anafilaktyczny; odwracalna dezorientacja; depresja i omamy; szczególnie u pacjentów ciężko chorych; pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią; bóle głowy (czasami ostre) i zawroty głowy; odwracalne zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych; odwracalne niewyraźne widzenie; prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka; tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2 - bradykardia; tachykardia; blok przedsionkowo-komorowy; asystolia; zapalenie naczyń; ostre zapalenie trzustki; biegunka; zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez; rumień wielopostaciowy; wypadanie włosów; bóle stawowe i mięśniowe; śródmiąższowe zapalenie nerek; przemijająca impotencja; ginekomastia; mlekotok
- częstość nieznana: duszność
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 400 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie należy przekraczać dawki 400 mg/dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 400 mg na dobę · dorośli
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci: „Dzieci Nie określono dotychczas bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania produktu leczniczego u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak kontrolowanych badań nad zastosowaniem ranitydyny u kobiet w ciąży. Ranitydyna przenika przez barierę łożyska, dlatego produkt leczniczy powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, kiedy jest to bezwzględnie konieczne. Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa szkodliwie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia.”- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią produkt leczniczy należy stosować tylko w razie zdecydowanej konieczności.”
- Płodność: „Płodność Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci (patrz punkt 5.3).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ranigast
Kiedy nie stosować leku Ranigast
- jeśli pacjent ma uczulenie na ranitydynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ranigast należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, ponieważ ranitydyna jest wydalana przez
nerki; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stosuje się mniejsze dawki leku (o czym
decyduje lekarz);
- jeśli pacjent choruje na porfirię (ranitydyna może wywołać ostre napady choroby);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, choroby płuc i zaburzenia odporności (może wystąpić
zwiększone ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc);
- jeśli rozpoznanie choroby wrzodowej żołądka nie jest pewne. Przed rozpoczęciem leczenia
należy wykluczyć nowotworowy charakter owrzodzenia (szczególnie dotyczy to pacjentów
w średnim wieku i starszych z nowymi zaburzeniami dyspeptycznymi, bądź pacjentów,
u których zmienił się charakter dolegliwości), ponieważ ranitydyna może maskować objawy
towarzyszące nowotworom.
Lek Ranigast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Wymienione poniżej leki mogą występować pod kilkoma różnymi nazwami handlowymi. Nie będą
one uwzględniane w tym punkcie, wymieniono tylko substancje czynne lub ich grupy. Dlatego należy
dokładnie sprawdzić na opakowaniu oraz w ulotce przyjmowanego leku nazwę jego substancji
czynnej.
Lek Ranigast nie nasila działania leków, takich jak:
- amoksycylina (antybiotyk),
- diazepam (lek uspokajający i przeciwlękowy stosowany w leczeniu padaczki),
- lidokaina (lek znieczulający, stosowany także w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
- fenytoina (lek przeciwpadaczkowy),
- metronidazol (lek przeciwgrzybiczy i przeciwpierwotniakowy),
- propranolol (lek stosowanym.in. w leczeniu nadciśnienia i choroby niedokrwiennej serca),
- teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej).
Lek Ranigast może wpływać na szybkość i stopień wchłaniania leków, takich jak:
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy),
- atazanawir, delawirydyna (leki stosowane w zakażeniach wirusowych),
- gefitynib (lek stosowany w leczeniu nowotworów),
- leki z grupy benzodiazepin, takie jak midazolam, triazolam - stosowane w przypadku
bezsenności,
- glipizyd (lek stosowany w leczeniu cukrzycy),
- prokainamid, N-acetyloprokainamid (leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca).
Lek Ranigast może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, jak
warfaryna, dlatego należy ściśle kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia
tymi lekami.
Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.
Ranigast z jedzeniem i piciem
Pokarm nie ma wpływu na podawany dożylnie lek Ranigast.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Lek powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, kiedy zdaniem lekarza jest to
bezwzględnie konieczne.
Karmienie piersią
Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią lek można stosować
tylko wtedy, kiedy zdaniem lekarza jest to bezwzględnie konieczne.
Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych
na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ranigast u niektórych pacjentów może powodować zawroty głowy lub niewyraźne widzenie.
W razie wystąpienia takich objawów niepożądanych nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn.
Ranigast zawiera sód
Lek zawiera 0,1 mmol (2,35 mg) sodu w 1 ml roztworu, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze
zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów stosujących ranitydynę obserwowano następujące działania niepożądane:
Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie ustępują podczas leczenia).
Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy - obrzęk okolic twarzy,
warg, języka oraz gardła, utrudniający oddychanie, połączony ze świądem, zaczerwienieniem
skóry, pokrzywką oraz ciężkim skurczem oskrzeli; gorączka, skurcz oskrzeli, obniżone
ciśnienie tętnicze krwi, ból w klatce piersiowej);
- przemijające i odwracalne zmiany wskaźników czynności wątroby;
- zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne, wraca do normy podczas
leczenia).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zmniejszenie liczby białych krwinek (leukocytów), zmniejszenie liczby płytek krwi
(trombocytów), brak pewnego rodzaju krwinek białych - granulocytów we krwi
(agranulocytoza), niedobór krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi (pancytopenia)
z zaburzeniami czynności szpiku lub bez;
- wstrząs anafilaktyczny (jego objawy to: duszność, trudność w nabieraniu powietrza w wyniku
obrzęku krtani, trudność w wydechu, świst krtaniowy, świąd skóry i jej zaczerwienienie, ból
głowy, uczucie „ucisku”, zawroty głowy, przyspieszenie lub, rzadziej, zwolnienie czynności
serca, świąd, pokrzywka o różnym nasileniu, rumień całego ciała, znaczne osłabienie, aż do
utraty przytomności włącznie; w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu);
- przemijająca dezorientacja, depresja, omamy (u ciężko chorych pacjentów, u pacjentów
w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobami nerek);
- bóle i zawroty głowy, odwracalne zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych;
- niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji oka);
- zwolnienie akcji serca (bradykardia), przyspieszenie akcji serca (tachykardia), blok
przedsionkowo-komorowy, inne problemy z sercem, które mogą być prowadzić do zgonu
(asystolia);
- zapalenie naczyń;
- ostre zapalenie trzustki, biegunka;
- zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez;
- rumień wielopostaciowy (ciężka reakcja alergiczna skóry powodująca plamy, czerwone lub
fioletowe pręgi lub pęcherze na skórze lub na błonach śluzowych), wypadanie włosów;
- bóle stawowe i mięśniowe;
- zapalenie nerek;
- przerost piersi u mężczyzn, przemijająca impotencja, mlekotok.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- duszność.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Choroba nowotworowa
Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy
charakter owrzodzenia (szczególnie dotyczy to pacjentów w średnim wieku i starszych, z nowymi
zaburzeniami dyspeptycznymi, bądź pacjentów, u których zmienił się charakter dolegliwości),
ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy towarzyszące nowotworom żołądka.
Choroby nerek
Ranitydyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek stężenie leku
w osoczu jest zwiększone. U tych pacjentów dawkowanie należy dostosować w sposób opisany
w punkcie 4.2.
Zbyt szybkie podanie produktu leczniczego może wywołać bradykardię, szczególnie u pacjentów ze
skłonnością do zaburzeń rytmu serca. Nie należy przekraczać zalecanej szybkości wlewu.
U pacjentów leczonych antagonistami receptorów H2 w postaci dożylnej w dawkach większych niż
zalecane przez okres dłuższy niż 5 dni obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Istnieją doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii. Dlatego nie należy
stosować leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Stwierdzono, że w pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci
z przewlekłymi chorobami płuc, z cukrzycą lub z zaburzeniami odporności może istnieć zwiększone
ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc. W dużych badaniach epidemiologicznych
wykazano, że ryzyko względne zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc u osób aktualnie
przyjmujących ranitydynę, w porównaniu z osobami, które przerwały leczenie, zwiększa się o 1,82
(1,26-2,64 przy przedziale ufności CI 95%).
Dane zebrane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że odwracalne splątanie, depresja i omamy były
najczęściej obserwowane u pacjentów ciężko chorych i pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt
4.8).
Produkt zawiera 0,10 mmol/ml (2,35 mg/ml) sodu, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze
zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm lub wydalanie nerkowe innych leków.
Zmieniona farmakokinetyka może wymagać zmiany dawkowania leków lub przerwania leczenia.
Interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, w tym:
1) Hamowanie układu oksygenaz o funkcji mieszanej związanego z cytochromem P-450.
Ranitydyna w zalecanych dawkach nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten
enzym, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina.
Istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania przeciwzakrzepowych
pochodnych kumaryny, np. warfaryny. Ze względu na wąski indeks terapeutyczny, należy ściśle
kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia ranitydyną.
2) Konkurencja w ramach nerkowego wydzielania kanalikowego
Ponieważ ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może to mieć wpływ na
klirens innych leków eliminowanych w ten sposób. Duże dawki ranitydyny (np. takie jak stosowane
w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu
i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu.
3) Zmiana pH w żołądku
Biodostępność pewnych leków może być zmieniona. Może to doprowadzić do zwiększenia
wchłaniania (np. triazolamu, midazolamu, glipizydu) lub zmniejszenia wchłaniania (np. ketokonazolu,
atazanawiru, delawirydyny, gefitynibu).
Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.
Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania, określonej
w następujący sposób: bardzo często (≥l/10); często (≥l/100 do <l/10); niezbyt często (≥1/1 000 do
<l/100); rzadko (≥l/10 000 do <l/1 000); bardzo rzadko (<l/10 000); nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, zwykle przemijające; agranulocytoza lub pancytopenia,
czasami z aplazją lub hipoplazją szpiku.
Zaburzenia układu immunologicznego:
Rzadko: reakcje z nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli,
niedociśnienie tętnicze i ból w klatce piersiowej).
Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny.
Reakcje te występowały po podaniu pojedynczej dawki leku.
Nieznana: duszność.
Zaburzenia psychiczne:
Bardzo rzadko: odwracalna dezorientacja, depresja i omamy, szczególnie u pacjentów ciężko chorych,
pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią.
Zaburzenia układu nerwowego:
Bardzo rzadko: bóle głowy (czasami ostre) i zawroty głowy, odwracalne zaburzenia dotyczące ruchów
mimowolnych.
Zaburzenia oka:
Bardzo rzadko: odwracalne niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji
oka.
Zaburzenia serca:
Bardzo rzadko: tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2 - bradykardia, tachykardia,
blok przedsionkowo-komorowy, asystolia.
Zaburzenia naczyniowe:
Bardzo rzadko: zapalenie naczyń.
Zaburzenia żołądka i jelit:
Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas leczenia).
Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki, biegunka.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Rzadko: przemijające i odwracalne zmiany wskaźników czynności wątroby.
Bardzo rzadko: zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką
lub bez, zwykle przemijające.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Rzadko: wysypka.
Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Bardzo rzadko: bóle stawowe i mięśniowe.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
Rzadko: zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne, wraca do normy podczas
leczenia).
Bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Bardzo rzadko: przemijająca impotencja, ginekomastia, mlekotok.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Ranitidinum 0,5 g | Roztwór do infuzji | 03620 | 100057250 | ChPL: —, Ulotka: — |