Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
vinorelbinum 10 mg (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- w lodówce
- nie zamrażać
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- W opakowaniu przed pierwszym otwarciem: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Po otwarciu i rozcieńczeniu: 24 godzin (po sporządzeniu)
- Po otwarciu i rozcieńczeniu: 24 godzin (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Navirel ma postać przejrzystego, bezbarwnego do bladożółtego koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat jałowy) znajdującego się w szklanej fiolce. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem omawianego produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak na podstawie profilu farmakodynamicznego Navirel nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność wykonywania tych czynności. Ze względu jednak na niektóre reakcje niepożądane na winorelbinę pacjenci nią leczeni muszą zachować ostrożność.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
86 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Mielosupresja prowadząca głównie do neutropenii (G3 w 24,3% przypadków i G4 w 27,8% przypadków – przy stosowaniu w monoterapii), odwracalna w ciągu 5 do 7 dni i nie kumulująca się w czasie; niedokrwistość (G3-4 w 7,4% przypadków przy stosowaniu w monoterapii).; Zaburzenia neurologiczne (G3 w 2,6% przypadków i G4 w 0,1% przypadków), w tym zniesienie głębokich odruchów ścięgnistych; zapalenie przełyku; zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej; Osłabienie; zmęczenie; gorączka; dolegliwości bólowe w różnych lokalizacjach; ból w klatce piersiowej; ból w miejscu guza nowotworowego
- często: Zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze o różnej lokalizacji (układ oddechowy, moczowy, pokarmowy), o nasileniu od małego do umiarkowanego, zwykle odwracalne w przypadku zastosowania odpowiedniego leczenia.; Może wystąpić małopłytkowość, rzadko ciężka (G3-4 w 2,5% przypadków).; Reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje ze strony układu oddechowego).; biegunka; Bóle mięśniowe; bóle stawowe; ból szczęki; Zwiększenie stężenia kreatyniny
- niezbyt często: Ciężka sepsa z niewydolnością narządów trzewnych, sepsa.; Ciężkie parestezje z objawami zaburzeń czucia i zaburzeń ruchowych; Niedociśnienie tętnicze; nadciśnienie tętnicze; napady zaczerwienia twarzy; zmniejszenie ucieplenia skóry w obwodowych częściach ciała
- rzadko: Ciężka hiponatremia; Choroba niedokrwienna serca w postaci np. dławicy piersiowej, przemijających zmian elektrokardiograficznych, zawału mięśnia sercowego w części przypadków zakończonego zgonem; Ciężkie niedociśnienie tętnicze; zapaść; śródmiąższowa choroba płuc; niedrożność porażenna jelit; zapalenie trzustki; Uogólnione reakcje skórne; Marwica tkanek w miejscu wstrzyknięcia
- bardzo rzadko: Powikłana sepsa; sepsa zakończona zgonem.; Zespół Guillaina-Barré; Częstoskurcz; kołatanie serca; zaburzenia rytmu serca; niewydolność oddechowa
- częstość nieznana: Sepsa neutropeniczna (obarczona ryzykiem zgonu w 1,2% przypadków).; Gorączka neutropeniczna, pancytopenia.; Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. Syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH); Jadłowstręt; Ból głowy; zawroty głowy; ataksja; zespół tylnej odwracalnej encefalopatii; Niewydolność serca; kaszel; zatorowość płucna; zespół ostrej niewydolności oddechowej; krwawienie z przewodu pokarmowego; ciężka biegunka; ból brzucha; Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa; przebarwienia skóry (serpentynowa hiperpigmentacja nadżylna); Dreszcze; Utrata masy ciała
- częstość niepodana w tekście: mielosupresja z neutropenią; niedokrwistość; zaburzenia neurologiczne; nudności; wymioty; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zaparcia; przemijające zwiększenie wartości parametrów czynnościowych wątroby; łysienie; miejscowe zapalenie żyły; reakcja anafilaktyczna lub wstrząs anafilaktyczny; reakcja anafilaktoidalna; obrzęk naczynioruchowy; osłabienie siły mięśniowej w kończynach dolnych; duszność; skurcz oskrzeli; aminotransferazy asparaginowej; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; rumień; palący ból; zmianę zabarwienia żyły; zaburzenia smaku; zaburzenia widzenia; bezsenność; dysfagia; zwiększenie masy ciała; bolesne
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Navirel u dzieci, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej populacji pacjentów.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka u dorosłych to 25-30 mg/m2.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Zaburzenie czynności wątroby
„Zaburzenie czynności wątroby U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby farmakokinetyka winorelbiny nie ulega zmianie. Mimo to u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się zastosowanie środka ostrożności w postaci zmniejszenia dawki do 20 mg/m² powierzchni ciała i uważnego monitorowania parametrów hematologicznych (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenie czynności nerek: „Zaburzenie czynności nerek Zważywszy na nikłą rolę drogi nerkowej w eliminacji winorelbiny nie ma żadnych argumentów farmakokinetycznych, które by przemawiały za zmniejszaniem dawki winorelbiny u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku W trakcie stosowania winorelbiny w praktyce klinicznej nie stwierdzono żadnych istotnych różnic wśród pacjentów z podeszłym wieku, jeżeli chodzi o odsetek odpowiedzi, choć nie można wykluczyć większej wrażliwości u części tych pacjentów. Wiek nie ma wpływu na farmakokinetykę winorelbiny (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania winorelbiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne (patrz punkt 5.3). W oparciu o wyniki badań na zwierzętach oraz działanie farmakologiczne winorelbiny istnieje podejrzenie, że ten produkt leczniczy wywołuje wady wrodzone, gdy jest podawany podczas ciąży. Produkt leczniczy Navirel jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Kobietom nie wolno zachodzić w ciążę w czasie leczenia winorelbiną.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy winorelbina przenika do mleka ludzkiego. W badaniach na zwierzętach nie badano wydzielania winorelbiny do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Produkt leczniczy Navirel jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Przed rozpoczęciem leczenia produktem winorelbiną należy przerwać karmienie piersią (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Mężczyzn leczonych winorelbiną należy poinformować, aby nie płodzili potomstwa w trakcie leczenia i co najmniej przez 4 miesiące po zakończeniu leczenia. Ze względu na ryzyko spowodowania przez winorelbinę nieodwracalnej niepłodności zaleca się przed rozpoczęciem jej przyjmowania zasięgnięcie porady dotyczącej oddania nasienia do banku nasienia.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed otrzymaniem leku Navirel
Kiedy nie stosować leku Navirel
• jeśli pacjent ma uczulenie na winorelbinę, którykolwiek podobny lek stosowany w leczeniu
nowotworów złośliwych należący do grupy tzw. alkaloidów barwinka lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta stwierdza się małą liczbę krwinek białych określonego podtypu lub obecność
bądź niedawne przebycie ciężkiego zakażenia (w ciągu ostatnich 2 tygodni);
• jeśli u pacjenta stwierdza się małą liczbę płytek krwi;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, niezwiązana z nowotworem złośliwym
leczonym winorelbiną;
• jeśli pacjent otrzymuje lub niedawno otrzymał szczepionkę przeciwko żółtej gorączce;
• jeśli pacjentka jest w ciąży;
• jeśli pacjentka karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Navirel należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeśli pacjent:
• był poddawany radioterapii, podczas której pole napromieniowywania obejmowało wątrobę;
• ma zaburzenia czynności wątroby;
• otrzymuje lub niedawno otrzymał pewne rodzaje szczepionek zawierające żywe wirusa (zwane
szczepionkami żywymi atenuowanymi);
• jednocześnie przyjmuje lek przeciwpadaczkowy o nazwie fenytoina lub lek przeciwgrzybiczy
o nazwie itrakonazol;
• kiedykolwiek przebył zawał serca lub skarżył się na ból w klatce piersiowej;
pal (PL) Navirel 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
National version: 10/2025
• ma objawy zakażenia (np. gorączkę, dreszcze); w tym przypadku należy powiadomić lekarza
natychmiast, tak aby mógł on wykonać wszelkie niezbędne badania diagnostyczne;
• jest Japończykiem, gdyż jest on wówczas narażony na zwiększone ryzyko rozwoju chorób
tkanki łącznej płuc.
Należy bezwzględnie unikać kontaktu leku z oczami. Istnieje bowiem ryzyko bardzo nasilonego
podrażnienia, a nawet owrzodzenia oczu (owrzodzenie rogówki). Jeśli dojdzie do kontaktu leku
z oczami, należy je natychmiast przepłukać dużą ilością roztworu chlorku sodu.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli w czasie infuzji lub po jej zakończeniu pacjent będzie
odczuwał pieczący ból i zaczerwienienie w miejscu podania infuzji. Może to być objaw błędu w
podawaniu wstrzyknięcia i w takim wypadku infuzję należy natychmiast przerwać.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania tego leku dzieciom, ponieważ brak jest wystarczających danych
dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci.
Navirel a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
• leki zmniejszające krzepliwość krwi (leki przeciwzakrzepowe);
• leki na padaczkę, takie jak fenytoina, fenobarbital i karbamazepina;
• leki przeciwbakteryjne, takie jak ryfampicyna, klarytromycyna i erytromycyna;
• leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir;
• leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol i ketokonazol;
• lek przeciwnowotworowy o nazwie mitomycyna C;
• leki upośledzające układ odpornościowy, takie jak cyklosporyna i takrolimus;
• leki na choroby serca, takie jak werapamil i chinidyna;
• lek ziołowy zawierający ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
W okresie przyjmowania leku Navirel nie zaleca się przyjmowania szczepionek żywych
atenuowanych (szczepionki zawierające żywe wirusy, np. szczepionki na odrę, szczepionki na świnkę,
szczepionki na różyczkę), gdyż mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia zagrażającego życiu odczynu
poszczepiennego. Pacjentowi nie wolno podawać szczepionek na żółtą gorączkę w okresie leczenia
lekiem Navirel, ponieważ szczepionka na żółtą gorączkę również zawiera żywe wirusy.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Nie wolno podawać leku Navirel kobietom w ciąży, chyba że jest to wyraźnie wskazane przez lekarza.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed otrzymaniem tego leku.
Nie wolno podawać leku Navirel kobietom karmiącym piersią. Jeśli podawanie tego leku jest
konieczne, pacjentka musi przerwać karmienie piersią.
W trakcie leczenia i co najmniej przez 7 miesięcy po zakończeniu leczenia pacjentka musi unikać
zajścia w ciążę z powodu możliwego uszkodzenia nienarodzonego dziecka poprzez stosowanie
skutecznej metody antykoncepcji.
Mężczyźni leczeni tym produktem leczniczym nie powinni płodzić potomstwa w trakcie leczenia i co
najmniej przez 4 miesiące po zakończeniu leczenia poprzez stosowanie skutecznej metody
antykoncepcji.
Należy zasięgnąć porady w sprawie pobrania nasienia do przechowania przed leczeniem z uwagi na
ryzyko nieodwracalnej bezpłodności wskutek leczenia winorelbiną.
pal (PL) Navirel 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
National version: 10/2025
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Po przyjęciu winorelbiny mogą pojawić się u pacjenta działania niepożądane, które mogą upośledzać
zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent poczuje się źle, nie powinien
wykonywać czynności wymagających skupienia uwagi, takich jak prowadzenie pojazdów czy
obsługiwanie maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi któryś z poniższych objawów,
ponieważ może to oznaczać wystąpienie ciężkiego działania niepożądanego:
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 osób)
• Kaszel, gorączka i dreszcze, które mogą być oznaką ciężkiego zakażenia, które z kolei może
prowadzić do niewydolności narządowej i zakażenia krwi.
• Trudności w oddychaniu (duszność) lub trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg
oddechowych (skurcz oskrzeli).
pal (PL) Navirel 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
National version: 10/2025
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 osób)
• Silny ból w klatce piersiowej, który może rozprzestrzenić się na szyję i ramiona. Może być
spowodowany brakiem dopływu krwi do serca (dławica bolesna lub zwał serca).
• Oznaki bardzo niskiego ciśnienia tętniczego, takie jak ciężkie zawroty głowy i zamroczenie
podczas wstawania.
• Ciężkie zaparcie z bólem brzucha w przypadku niemożności opróżnienia się przez kilka dni
(niedrożność porażenna jelit).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• Oznaki ciężkiej reakcji alergicznej, w tym świszczący oddech, obrzęk warg, języka i gardła lub
ciała, trudności z połykaniem, wysypka, zamroczenie i omdlenie (reakcja anafilaktyczna lub
wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktoidalna).
• Ból w klatce piersiowej, duszność i omdlenia, co może być objawem zakrzepu w naczyniu
krwionośnym w płucach (zatorowość płucna).
• Bóle głowy, zmieniony stan psychiczny, co może prowadzić do splątania i śpiączki, drgawki,
niewyraźne widzenie oraz wysokie ciśnienie tętnicze krwi, co może być objawem zaburzenia
neurologicznego, takiego jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii.
• Trudności w oddychaniu, które mogą być objawem stanu zwanego zespołem ostrej
niewydolności oddechowej oraz mogą być ciężkie i zagrażające życiu.
Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić u pacjenta:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób)
• Osłabienie czynności szpiku kostnego powodujące zmniejszenie się liczby krwinek
czerwonych, co może objawiać się bladością skóry i powodować osłabienie lub duszność oraz
ze zmniejszeniem się liczby pewnego określonego podtypu krwinek białych (neutrofile), które
cofa się w ciągu 5 do 7 dni.
• Zaparcie, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie przełyku.
• Po długotrwałej chemioterapii opisywano przypadki zaniku pewnych określonych reakcji
odruchowych (tzw. głębokich odruchów ścięgnistych) i osłabienia siły mięśniowej w nogach.
• Niedające objawów przemijające zwiększenie wartości pewnych parametrów w badaniach krwi
służących ocenie wydolności wątroby.
• Wypadanie włosów, które zwykle jest mało nasilone.
• Reakcje niepożądane w miejscu wstrzyknięcia leku, takie jak zaczerwienienie skóry, piekący
ból, zmiany zabarwienia żyły oraz miejscowe zapalenie żyły.
• Osłabienie, zmęczenie, gorączka, dolegliwości bólowe w różnych lokalizacjach, w tym ból
w klatce piersiowej i ból w miejscu guza nowotworowego.
Częste działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 osób)
• Zmniejszenie się liczby płytek krwi (krwinek, które pomagają w tamowaniu krwawień); objaw
ten rzadko bywa mocno nasilony.
• Zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze w różnych częściach ciała, takich jak układ
oddechowy, moczowy lub pokarmowy, o nasileniu od małego do umiarkowanego, które zwykle
cofają się w przypadku zastosowania odpowiedniego leczenia.
• Duszność lub reakcje skórne wskutek reakcji nadwrażliwości na winorelbinę.
• Biegunka, zwykle o małym lub umiarkowanym nasileniu.
• Bóle mięśniowe, bóle stawowe, ból szczęki.
• Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, substancji, która odzwierciedla czynność nerek.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 osób)
• Zaburzenia nerwów obwodowych objawiające się uczuciem mrowienia lub kłucia
i wzmożonym lub osłabionym napięciem mięśni (parestezje).
• Obniżone ciśnienie tętnicze.
• Podwyższone ciśnienie tętnicze.
• Uderzenie gorąca połączone z nagłym zaczerwienieniem skóry twarzy i szyi.
• Zimne ręce i stopy.
• Trudności w oddychaniu lub świszczący oddech (duszność i skurcz oskrzeli).
pal (PL) Navirel 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
National version: 10/2025
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 osób)
• Duży spadek poziomu sodu we krwi mogący powodować zmęczenie i dezorientację, drobne
drżenia mięśni, drgawki lub śpiączkę.
• Zapalenie trzustki (narządu odpowiedzialnego za regulację stężenia glukozy we krwi)
objawiające się silnym bólem brzucha promieniującym do pleców.
• Przemijające zmiany w zapisie EKG, w tym zmiany w biciu serca.
• Trudności w oddychaniu spowodowane chorobą tkanki łącznej płuc (śródmiąższowa choroba
płuc).
• Omdlenie.
• Uogólnione reakcje skórne.
• Nasilone choroby skóry w miejscu wstrzyknięcia leku, takie jak martwica tkanek (martwica
w miejscu wstrzyknięcia).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
• Zakażenie krwi z powikłaniami i zakażenie krwi prowadzące do śmierci.
• Zaburzenia rytmu serca, takie jak przyspieszona akcja serca (tachykardia), odczuwalne bicie
serca (kołatanie serca) oraz nieregularne bicie serca (zaburzenia rytmu serca).
• Upośledzona czynność układu oddechowego (niewydolność oddechowa).
• Zespół Guillaina-Barré (jego objawy to np. osłabienie lub porażenie nóg i rąk, problemy
z oddychaniem i ciśnieniem krwi).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• Uogólnione zakażenie z gorączką i znacznie zmniejszoną liczbą pewnych określonych krwinek
białych, mogące prowadzić do śmierci (posocznica neutropeniczna).
• Zmniejszenie się pewnego określonego podtypu krwinek białych z towarzyszącą gorączką
(gorączka neutropeniczna).
• Znaczne zmniejszenie liczby wszystkich krwinek, które może objawiać się zmęczeniem,
zwiększoną skłonnością do siniaczenia, zwiększonym ryzykiem zakażeń.
• Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. Syndrome of
inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH), którego objawy obejmują np.
zwiększenie masy ciała, nudności, kurcze mięśni.
• Utrata/brak apetytu.
• Brak kontroli nad mięśniami [może być związany z nieprawidłowym chodem, zmianami
w mowie i zaburzeniami ruchu gałek ocznych (ataksja)].
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Niewydolność serca, która może powodować duszność i obrzęk kostek.
• Kaszel.
• Ból brzucha.
• Krwawienie z przewodu pokarmowego.
• Ciężka biegunka.
• Zespół ręka-stopa (którego objawy obejmują np. uczucie drętwienia, mrowienia, palenia lub
swędzenie, zaczerwienienie skóry [przypominające oparzenie słoneczne], obrzęk, dyskomfort,
bolesność, wysypkę, i dotyczą dłoni i (lub) podeszw stóp).
• Dreszcze z gorączką.
• Ciemniejszy kolor skóry rozciągający się wzdłuż żył.
• Utrata masy ciała.
W czasie podawania infuzji lub po jej zakończeniu może wystąpić piekący ból i zaczerwienienie
w miejscu infuzji. Może to być objaw błędu w podawaniu wstrzyknięcia i w takim wypadku należy
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce, a infuzję należy natychmiast przerwać.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
pal (PL) Navirel 10 mg/ml concentrate for solution for infusion
National version: 10/2025
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, faks: + 48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne alkaloidy barwinka lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Liczba neutrofili poniżej 1 500/mm³ lub obecność bądź niedawne przebycie (w ciągu ostatnich
2 tygodni) ciężkiego zakażenia.
• Liczba płytek krwi poniżej 100 000/mm³.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, niezwiązane z procesem nowotworowym.
• W skojarzeniu ze szczepionką przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).
• Ciąża (patrz punkt 4.6).
• Laktacja (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Specjalne ostrzeżenia
• Winorelbinę należy podawać pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu
cytostatyków.
• Winorelbinę można podawać wyłącznie dożylnie. Podawanie dokanałowe jest
przeciwwskazane. Zawsze po zakończeniu podawania winorelbiny należy podać co najmniej
250 ml roztworu chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w infuzji w celu przepłukania żyły.
• Winorelbina może być podawana wyłącznie dożylnie – przed rozpoczęciem infuzji winorelbiny
bardzo ważne jest upewnienie się, że kaniula została prawidłowo wprowadzona do żyły. Jeśli w
trakcie dożylnego podawania produktu leczniczego dojdzie do wynaczynienia, może to
skutkować nasilonym miejscowym podrażnieniem. Infuzję należy wówczas natychmiast
przerwać, żyłę obficie przepłukać roztworem chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%),
a pozostałą część dawki podać do innej żyły. Ponadto opublikowane dane wspierają leczenie
wynaczynienia z zastosowaniem hialuronidazy i suchych ciepłych okładów. Zalecane jest
przeprowadzenie konsultacji z chirurgiem plastycznym na wczesnym etapie martwicy lub
zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, uporczywego lub narastającego bólu, lub
niepowodzenia leczenia zachowawczego.
• W okresie leczenia winorelbiną należy uważnie monitorować parametry hematologiczne
(stężenie hemoglobiny oraz liczbę leukocytów, granulocytów i płytek krwi przed każdym
nowym wstrzyknięciem). Działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę jest najczęściej
neutropenia. Efekt ten ma charakter niekumulacyjny, liczba neutrofili osiąga nadir między
7. a 14. dniem po podaniu i szybko wraca do wartości początkowych w ciągu 5 do 7 dni. Jeśli
liczba neutrofili jest mniejsza od 1 500/mm³ lub jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza od
100 000/mm³, leczenie należy odroczyć do chwili, w której wartości tych parametrów będą
wynosiły odpowiednio co najmniej 1 500/mm³ i co najmniej 100 000/mm³, a pacjent powinien
być obserwowany. Należy spodziewać się konieczności odraczania podawania produktu
leczniczego o tydzień w około 35% cyklach leczenia.
• W przypadku pojawienia się u pacjenta objawów wskazujących na zakażenie, należy
niezwłocznie przeprowadzić stosowną diagnostykę.
Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania
• W przypadku znacznego upośledzenia czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć: zaleca się
zachowanie ostrożności i konieczne jest uważne monitorowanie parametrów hematologicznych
(patrz punkt 4.2 i 5.2).
• U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nie ma konieczności modyfikowania
dawkowania, ponieważ ilość winorelbiny ulegającej eliminacji drogą nerkową jest znikoma
(patrz punkt 4.2 i 5.2).
• Winorelbiny nie należy stosować łącznie z radioterapią, jeśli pole napromieniania obejmuje
wątrobę.
• Silne inhibitory i induktory izoenzymu CYP3A4 należy podawać z zachowaniem ostrożności ze
względu na ryzyko ich wpływu na stężenie winorelbiny (patrz punkt 4.5).
• Generalnie nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego w skojarzeniu z itrakonazolem
(podobnie jak innych alkaloidów barwinka) ani fenytoiną (podobnie jak wszystkich
cytostatyków) (patrz punkt 4.5).
• Stosowanie tego produktu leczniczego jest przeciwwskazane w skojarzeniu ze szczepionką
przeciwko żółtej gorączce, a w skojarzeniu z innymi szczepionkami żywymi atenuowanymi nie
jest zalecane (patrz punkt 4.5).
• W celu uniknięcia skurczu oskrzeli – szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania
winorelbiny z mitomycyną C – należy rozważyć podjęcie działań zapobiegawczych. Pacjentów
leczonych ambulatoryjnie należy poinformować, że w przypadku wystąpienia duszności
powinni skontaktować się z lekarzem.
• Zgłaszano działanie toksyczne dotyczące płuc, w tym ciężki ostry skurcz oskrzeli,
śródmiąższowe zapalenie płuc lub zespół ostrej niewydolności oddechowej (ang. acute
respiratory distress syndrome, ARDS), występujące podczas stosowania winorelbiny
w dożylnej postaci farmaceutycznej (patrz punkt 4.8). Średni czas do wystąpienia ARDS po
podaniu winorelbiny wynosił jeden tydzień (zakres od 3 do 8 dni). Infuzję należy natychmiast
przerwać u pacjentów, u których wystąpi duszność o niewyjaśnionej przyczynie lub
jakiekolwiek objawy toksyczności płucnej.
• W populacji japońskiej ze zwiększoną częstością występują przypadki śródmiąższowej choroby
płuc. W tej populacji pacjentów należy w związku z tym zwrócić na to szczególną uwagę.
• Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku
choroby niedokrwiennej serca (patrz punkt 4.8).
• Należy unikać wszelkiego kontaktu omawianego produktu leczniczego z oczami ze względu na
ryzyko wystąpienia ciężkiego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki, jeśli produkt
zostanie rozpylony pod ciśnieniem. W przypadku wystąpienia kontaktu z oczami należy je
natychmiast obficie przepłukać roztworem chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje wspólne dla wszystkich cytostatyków
Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy u pacjentów z nowotworami złośliwymi często stosuje
się u nich leki przeciwzakrzepowe. U pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe należy
zwiększyć częstotliwość oznaczania INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego) ze
względu na dużą zmienność międzyosobniczą krzepliwości krwi w przebiegu chorób oraz możliwość
wystąpienia interakcji między doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi a cytostatykami.
Jednoczesne stosowanie niezalecane
Omawianego produktu leczniczego generalnie nie zaleca się stosować w skojarzeniu ze
szczepionkami żywymi atenuowanymi ze względu na ryzyko uogólnionej i mogącej zakończyć się
zgonem choroby poszczepiennej. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów, u których z powodu
choroby podstawowej stwierdza się obniżoną odporność. Należy stosować szczepionki inaktywowane,
jeśli takowe istnieją (choroba Heinego-Medina) (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Jeżeli chodzi o szczepionkę przeciwko żółtej gorączce, to jej łączne stosowanie z omawianym
produktem leczniczym jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Fenytoina – ze względu na ryzyko zaostrzenia drgawek wynikających z obniżonego jej wchłaniania
z przewodu pokarmowego przez omawiany cytostatyczny produkt leczniczy bądź ze względu na
ryzyko nasilenia działań toksycznych lub utraty skuteczności omawianego cytostatycznego produktu
leczniczego wskutek wzmożonego przez fenytoinę metabolizmu wątrobowego.
Jednoczesne stosowanie do rozważenia
Cyklosporyna, takrolimus – należy wziąć pod uwagę ryzyko wywołania nadmiernej immunosupresji
mogącej doprowadzić do odczynu limfoproliferacyjnego.
Interakcje swoiste dla alkaloidów barwinka
Jednoczesne stosowanie niezalecane
Alkaloidów barwinka nie należy stosować w skojarzeniu z itrakonazolem ze względu na ryzyko
nasilenia neurotoksyczności wskutek spowolnienia jego metabolizmu wątrobowego.
Jednoczesne stosowanie do rozważenia
Jednoczesne stosowanie alkaloidów barwinka i mitomycyny C zwiększa ryzyko wystąpienia skurczu
oskrzeli i duszności. W rzadkich przypadkach, szczególnie w skojarzeniu z mitomycyną, opisywano
śródmiąższowe zapalenie płuc.
Winorelbina jest substratem glikoproteiny P, w związku z czym jednoczesne stosowanie winorelbiny
z inhibitorami (np. werapamilem, cyklosporyną, chinidyną) lub induktorami tego białka
transportowego może wpływać na jej stężenie.
Interakcje swoiste dla winorelbiny
Skojarzone stosowanie winorelbiny z innymi produktami leczniczymi mogącymi oddziaływać
toksycznie na szpik kostny obarczone jest dużym ryzykiem nasilenia działań niepożądanych
związanych z mielosupresją.
Ponieważ zasadniczą rolę w metabolizmie winorelbiny odgrywa izoenzym CYP3A4, skojarzone jej
stosowanie z silnymi inhibitorami tego izoenzymu (np. itrakonazolem, ketokonazolem,
klarytromycyną, erytromycyną i rytonawirem) może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi,
a skojarzone jej stosowanie z silnymi induktorami tego enzymu (np. ryfampicyną, fenytoiną,
fenobarbitalem, karbamazepiną i preparatami ziela dziurawca) – do zmniejszenia jej stężenia we krwi.
W przypadku skojarzonego stosowania winorelbiny i cisplatyny (bardzo często stosowane połączenie)
nie stwierdza się wpływu na parametry farmakokinetyczne. W przypadku skojarzonego stosowania
winorelbiny i cisplatyny częstość występowania granulocytopenii jest natomiast większa niż
w przypadku stosowania winorelbiny w monoterapii.
W jednym z przeprowadzonych badań klinicznych I fazy stwierdzono zwiększoną częstość występowania
neutropenii III/IV stopnia, kiedy z winorelbiną podawaną dożylnie stosowano lapatynib. W badaniu tym
zalecana dawka winorelbiny podawanej dożylnie w 1. i 8. dniu 3-tygodniowego cyklu leczenia wyniosła
22,5 mg/m² pc., kiedy stosowana była w skojarzeniu z lapatynibem w dawce 1 000 mg raz na dobę. Tego
rodzaju połączenie należy stosować z zachowaniem ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane winorelbiny to mielosupresja z neutropenią,
niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne oraz działania toksyczne w obrębie przewodu
pokarmowego z nudnościami, wymiotami, zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej i zaparciami,
przemijające zwiększenie wartości parametrów czynnościowych wątroby, łysienie i miejscowe
zapalenie żyły.
W przypadku stosowania winorelbiny w skojarzeniu z innymi przeciwnowotworowymi produktami
leczniczymi należy brać pod uwagę fakt, że wymienione działania niepożądane mogą występować
z większą częstością i być bardziej nasilone niż działania niepożądane obserwowane podczas leczenia
w monoterapii i po jego zakończeniu. Należy ponadto brać pod uwagę możliwość wystąpienia
dodatkowych działań niepożądanych swoistych dla pozostałych produktów leczniczych stosowanych
w skojarzeniu z winorelbiną.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej wymieniono wszystkie zgłoszone działania niepożądane z wyjątkiem odosobnionych
przypadków; działania te wymieniono w podziale na grupy układowo-narządowe i kategorie częstości
występowania. Kategorie częstości występowania definiowane są następująco:
bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100 do <1/10);
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000);
bardzo rzadko (<1/10 000).
Dodatkowe działania niepożądane zgłoszone w okresie po dopuszczeniu omawianego produktu
leczniczego do obrotu zostały uwzględnione w niniejszym zestawieniu zgodnie z terminologią
MedDRA i zaliczone do kategorii „nieznana” (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Dodatkowe informacje dotyczące wymienionych działań niepożądanych: Nasilenie wymienionych
działań niepożądanych opisano zgodnie z opracowaną przez WHO klasyfikacją stopni nasilenia,
stosując następujące skróty: G1 (I stopień), G2 (II stopień), G3 (III stopień), G4 (IV stopień), G1-2
(I i II stopień), G1-4 (od I do IV stopnia), G3-4 (III i IV stopień).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często
Zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze o różnej
lokalizacji (układ oddechowy, moczowy, pokarmowy),
o nasileniu od małego do umiarkowanego, zwykle
odwracalne w przypadku zastosowania odpowiedniego
leczenia.
Niezbyt często
Ciężka sepsa z niewydolnością narządów trzewnych,
sepsa.
Bardzo rzadko
Powikłana sepsa; sepsa zakończona zgonem.
Nieznana
Sepsa neutropeniczna (obarczona ryzykiem zgonu
w 1,2% przypadków).
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo często
Mielosupresja prowadząca głównie do neutropenii
(G3 w 24,3% przypadków i G4 w 27,8% przypadków –
przy stosowaniu w monoterapii), odwracalna w ciągu 5
do 7 dni i nie kumulująca się w czasie; niedokrwistość
(G3-4 w 7,4% przypadków przy stosowaniu
w monoterapii).
Często
Może wystąpić małopłytkowość, rzadko ciężka (G3-4
w 2,5% przypadków).
Nieznana
Gorączka neutropeniczna, pancytopenia.
Zaburzenia układu
immunologicznego
Często
Reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje ze strony
układu oddechowego).
Nieznana
Ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (reakcja
anafilaktyczna lub wstrząs anafilaktyczny, reakcja
anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy).
Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana
Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu
antydiuretycznego (ang. Syndrome of inappropriate
antidiuretic hormone secretion, SIADH).
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Rzadko
Ciężka hiponatremia.
Nieznana
Jadłowstręt.
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często
Zaburzenia neurologiczne (G3 w 2,6% przypadków
i G4 w 0,1% przypadków), w tym zniesienie głębokich
odruchów ścięgnistych. Po długotrwałej chemioterapii
opisywano osłabienie siły mięśniowej w kończynach
dolnych.
Niezbyt często
Ciężkie parestezje z objawami zaburzeń czucia
i zaburzeń ruchowych.
Efekty te zazwyczaj są odwracalne.
Bardzo rzadko
Zespół Guillaina-Barré.
Nieznana
Ból głowy, zawroty głowy, ataksja, zespół tylnej
odwracalnej encefalopatii.
Zaburzenia serca Rzadko
Choroba niedokrwienna serca w postaci np. dławicy
piersiowej, przemijających zmian
elektrokardiograficznych, zawału mięśnia sercowego
w części przypadków zakończonego zgonem.
Bardzo rzadko
Częstoskurcz, kołatanie serca i zaburzenia rytmu serca.
Nieznana
Niewydolność serca.
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często
Niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, napady
zaczerwienia twarzy i zmniejszenie ucieplenia skóry
w obwodowych częściach ciała.
Rzadko
Ciężkie niedociśnienie tętnicze, zapaść.
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często
Podczas stosowania winorelbiny, podobnie jak
w przypadku innych alkaloidów barwinka, może
wystąpić duszność i skurcz oskrzeli.
Rzadko
Opisywano przypadki śródmiąższowej choroby płuc
które u części pacjentów zakończyły się zgonem.
Bardzo rzadko
Niewydolność oddechowa.
Nieznana
Kaszel (G1-2), zatorowość płucna, zespół ostrej
niewydolności oddechowej, czasami zakończony
zgonem.
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często
Głównym objawem są zaparcia
(G3-4 w 2,7% przypadków), które rzadko prowadzą do
niedrożności porażennej jelit w przypadku stosowania
winorelbiny w monoterapii (G3-4 w 4,1% przypadków)
oraz w skojarzeniu z innymi cytostatykami. Nudności
i wymioty (G1-2 w 30,4% przypadków, G3-4 w 2,2%
przypadków; występowanie tych objawów można
zmniejszyć poprzez stosowanie leków
przeciwwymiotnych), zapalenie błony śluzowej jamy
ustnej (G1-4 w 15% przypadków przy stosowaniu
w monoterapii), zapalenie przełyku.
Często
Biegunka (zwykle o łagodnym lub umiarkowanym
nasileniu).
Rzadko
Niedrożność porażenna jelit (leczenie można wznowić
po normalizacji motoryki jelit), zapalenie trzustki.
Nieznana
Krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężka
biegunka, ból brzucha.
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo często
Opisywano przypadki przemijającego zwiększenia
wartości parametrów czynnościowych wątroby (G1-2)
bez towarzyszących objawów klinicznych (zwiększenie
stężenia bilirubiny całkowitej, zwiększenie aktywności
fosfatazy alkalicznej, zwiększenie aktywności
aminotransferazy asparaginowej w 27,6% przypadków,
zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
w 29,3% przypadków).
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo często
Łysienie, zwykle łagodne (G3-4 w 4,1% przypadków
przy stosowaniu w monoterapii).
Rzadko
Uogólnione reakcje skórne.
Nieznana
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, przebarwienia
skóry (serpentynowa hiperpigmentacja nadżylna).
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Często
Bóle mięśniowe, bóle stawowe, ból szczęki.
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często
Zwiększenie stężenia kreatyniny.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często
Osłabienie, zmęczenie, gorączka, dolegliwości bólowe
w różnych lokalizacjach, w tym ból w klatce piersiowej
i ból w miejscu guza nowotworowego.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia mogą obejmować
rumień, palący ból, zmianę zabarwienia żyły i miejscowe
zapalenie żyły (G3-4 w 3,7% przypadków przy
stosowaniu winorelbiny jako jedynego cytostatyku).
Rzadko
Marwica tkanek w miejscu wstrzyknięcia (ryzyko
wystąpienia tego powikłania można ograniczyć poprzez
prawidłowe wprowadzenie igły lub cewnika do żyły
i obfite przepłukanie żyły po zakończenia podawania
winorelbiny).
Nieznana
Dreszcze (G1-2).
Badania diagnostyczne Nieznana
Utrata masy ciała.
W przypadku doustnej postaci winorelbiny zgłoszono następujące dodatkowe działania niepożądane:
zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, bezsenność, dysfagia, zwiększenie masy ciała, bolesne
oddawanie moczu i inne objawy ze strony układu moczowo-płciowego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.