Midazolam hameln
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- hameln Pharma GmbH
- Substancje czynne
- Midazolami hydrochloridum: 1,11 mg/ml, 2,22 mg/ml, 5,56 mg/ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Midazolam hameln 1,11 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 1 fiol. 50 ml, 10 amp. 5 ml | na receptę (Rx) |
| Midazolam hameln 2,22 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 1 fiol. 50 ml | na receptę (Rx) |
| Midazolam hameln 5,56 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 10 amp. 3 ml, 10 amp. 10 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Midazolam Accord | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji | Midazolami hydrochloridum: 1 mg/ml, 5 mg/ml | Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. |
| Midazolam Sandoz | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji | Midazolami hydrochloridum: 1 mg/ml, 5 mg/ml | Sandoz GmbH |
| Mizormic | Roztwór do wstrzykiwań | Midazolami hydrochloridum 5 mg/ml | Bausch Health Ireland Ltd. |
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Stosowanie produktu leczniczego w sedacji z zachowaniem świadomości u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- nie powyżej 25 °C
- nie zamrażać
- Termin ważności
- Okres ważności: 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- Okres ważności po otwarciu: 72 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Woda do wstrzykiwań; Sodu chlorek; Kwas solny źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na 1 ml roztworu (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka, fiolka
- Wygląd
- bezbarwny
Ten lek jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem w ampułkach/fiolkach z bezbarwnego szkła (szkło typu I). źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Sedacja, niepamięć, zaburzenia uwagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przed podaniem midazolamu pacjentów należy przestrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn do czasu całkowitego ustąpienia działania produktu leczniczego. O możliwości ponownego podjęcia przez pacjenta tych czynności decyduje lekarz. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba. W przypadku niewystarczającej ilości snu lub spożycia alkoholu prawdopodobieństwo zaburzenia czujności może się zwiększyć (patrz punkt 4.5).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
61 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość nieznana: Nadwrażliwość; obrzęk naczynioruchowy; wstrząs anafilaktyczny; Stan splątania; dezorientacja; zaburzenia emocjonalne i nastroju; zmiany libido; Ruchy mimowolne; drgawki toniczno- kloniczne; drżenie mięśniowe; hiperaktywność; Zatrzymanie akcji serca; bradykardia; zespół Kounisa; Niedociśnienie tętnicze; rozszerzenie naczyń krwionośnych; zakrzepowe zapalenie żył; zakrzepica; Depresja oddechowa; bezdech; zatrzymanie oddychania; duszność; skurcz krtani; czkawka; Nudności; wymioty; zaparcia; suchość błony śluzowej jamy ustnej; Wysypka; pokrzywka; świąd; Zmęczenie; rumień; ból w miejscu wstrzyknięcia; Upadki; złamania; Akty przemocy
- częstość niepodana w tekście: Nadużywanie produktu leczniczego; niepokój; pobudzenie; drażliwość; nerwowość; wrogość; złość; agresja; lęk; koszmary senne; niezwykłe sny; omamy; psychozy; nieodpowiednie zachowanie; napadowe podniecenie; Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna); obniżony poziom czuwania; senność; ból głowy; zawroty głowy; ataksja; niepamięć następcza; drgawki; Drgawki związane z odstawieniem produktu leczniczego
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
„Z tego względu nie zaleca się stosowania midazolamu w sedacji z zachowaniem świadomości u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.” - nie zaleca się poniżej 15 kg
„U dzieci o masie ciała mniejszej niż 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu przekraczającym 1 mg/ml.” - nie zaleca się poniżej 15 kg (niemowlęta, dzieci)
„U wcześniaków, noworodków urodzonych o czasie oraz u dzieci o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu przekraczającym 1 mg/ml.”
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci: „Dzieci Sedacja z zachowaniem świadomości”
Dorośli
„Dorośli Dożylne wstrzyknięcie midazolamu należy wykonywać powoli, z szybkością około 1 mg na 30 sekund. U osób dorosłych w wieku poniżej 60 lat dawka początkowa wynosi od 2,0 do 2,5 mg podawane od 5 do 10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki po 1 mg. Stwierdzono, że średnia dawka całkowita wynosi od 3,5 do 7,5 mg. Zazwyczaj nie jest konieczne stosowanie dawki całkowitej przekraczającej 5 mg.”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Podanie dożylne. Dawkę midazolamu należy zwiększać powoli do uzyskania pożądanego działania klinicznego. Dawkę początkową midazolamu należy podawać od 2 do 3 minut. Z oceną pełnego działania sedacyjnego przed rozpoczęciem zabiegu lub podaniem kolejnej dawki należy odczekać dodatkowe od 2 do 5 minut. Jeśli będzie konieczna głębsza sedacja, należy zwiększać dawkę małymi krokami do osiągnięcia odpowiedniego poziomu sedacji. Niemowlęta i małe dzieci w wieku poniżej 5 lat mogą wymagać znacznie większych dawek (w przeliczeniu na kilogram masy ciała) niż dzieci starsze i młodzież.”- Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy: „• Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy: pacjenci ci są szczególnie podatni na obturację dróg oddechowych i hipowentylację. Z tego względu nie zaleca się stosowania midazolamu w sedacji z zachowaniem świadomości u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.”
- Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat: „• Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat: dawka początkowa wynosi 0,05-0,1 mg/kg mc.”
- Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: „• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: dawka początkowa wynosi od 0,025 do 0,05 mg/kg mc. Może być konieczne zastosowanie dawki całkowitej sięgającej 0,4 mg/kg mc., maksymalnie 10 mg.”
- Młodzież od w wieku od 12 do 16 lat: „• Młodzież od w wieku od 12 do 16 lat: dawkowanie jak u dorosłych.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka stosowana w sedacji przedoperacyjnej oraz w celu uzyskania niepamięci zdarzeń w okresie przedoperacyjnym u osób dorosłych z I i II grupy ryzyka okołooperacyjnego wg skali ASA w wieku poniżej 60 lat wynosi od 1 do 2 mg dożylnie, przy czym w razie potrzeby dawkę można powtarzać, lub od 0,07 do 0,1 mg/kg m.c. domięśniowo. Dawkę tę należy zmniejszyć i dopasować indywidualnie, jeśli midazolam podawany jest osobom w wieku powyżej 60 lat, pacjentom osłabionym lub przewlekle chorym. Zalecana dawka początkowa podawana dożylnie wynosi 0,5 mg i powinna być wolno zwiększana w razie potrzeby. Zaleca się stosowanie dawki od 0,025 do 0,05 mg/kg mc. domięśniowo.” - Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy: „Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy, gdyż dostępne dane na ten temat są ograniczone.”
Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy Podanie doodbytnicze. Dawkę całkowitą, zazwyczaj wahającą się w zakresie od 0,3 do 0,5 mg/kg mc., należy podać od 15 do 30 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie doodbytnicze roztworu z ampułki/fioki powinno być wykonywane z użyciem plastikowego aplikatora zamocowanego na końcu strzykawki. Jeśli objętość roztworu, który ma zostać podany, będzie zbyt mała, można rozcieńczyć go wodą do łącznej objętości 10 ml. Podanie domięśniowe. Ze względu na bolesność podania domięśniowego tę drogę należy wykorzystywać jedynie w wyjątkowych przypadkach. Powinno się preferować podanie doodbytnicze.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Jeśli midazolam jest stosowany w celu wprowadzeniado znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających, indywidualne reakcje pacjentów na produkt leczniczy mogą być rózne. Dawkę należy stopniowo zwiększać do osiągnięcia pożądanego efektu odpowiednio do wieku i stanu klinicznego pacjenta. W przypadku stosowania midazolamu przed lub w skojarzeniu z innymi dożylnymi lub wziewnymi produktami leczniczymi stosowanymi do indukcji znieczulenia, dawka początkowa każdego z nich powinna być znacznie zmniejszona, nawet do 25% zazwyczaj stosowanej dawki początkowej. Pożądaną głębokość znieczulenia osiąga się przez stopniowe zwiększanie dawki.” Dorośli
„Dorośli Midazolam może być stosowany jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu złożonym albo w postaci niewielkich dawek dożylnych (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc.), albo w postaci ciągłego wlewu (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc./h), z reguły w skojarzeniu z lekami przeciwbólowymi. Dawka i odstęp między dawkami zależy od reakcji osobniczej pacjenta. U osób dorosłych w wieku powyżej 60 lat oraz u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych, konieczne będzie zastosowanie niższych dawek podtrzymujących.”Dorośli
„Dorośli Dożylna dawka wysycająca: wynosi od 0,03 do 0,3 mg/kg mc. i powinna być podawana powoli w dawkach podzielonych. Każda dawka dodawana, o wielkości od 1,0 do 2,5 mg, powinna być podawana przez od 20 do 30 sekund z 2 minutową przerwą przed podaniem następnej. U pacjentów z hipowolemią, skurczem naczyń lub hipotermią należy zmniejszyć dawkę wysycającą lub ją pominąć. W wypadku podawania midazolamu w skojarzeniu z silnie działającymi lekami przeciwbólowymi, jako pierwsze powinny zostać podane leki przeciwbólowe. Efekt sedatywny midazolamu nałoży się na sedację wywołaną lekami przeciwbólowymi. Dożylna dawka podtrzymująca: dawki te mieszczą się w zakresie od 0,03 do 0,2 mg/kg mc./h.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy
„Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy Midazolam należy podawać w ciągłym wlewie dożylnym, zaczynając od dawki 0,03 mg/kg mc./h (0,5 µg/kg mc./minutę) w przypadku wcześniaków urodzonych przed 32. tygodniem ciąży, lub od dawki 0,06 mg/kg mc./h (1 µg/kg mc./minutę) w przypadku wcześniaków urodzonych po 32. tygodniu ciąży oraz dzieci w wieku do 6 miesięcy. U wcześniaków i dzieci w wieku do 6 miesięcy nie zaleca się stosowania dożylnych dawek wysycających – zamiast tego wlew można przez pierwsze kilka godzin prowadzić z większą szybkością, aby osiągnąć stężenie terapeutyczne produktu leczniczego w osoczu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy U zaintubowanych i wentylowanych mechanicznie dzieci, w celu uzyskania pożądanego efektu klinicznego, dożylną dawkę wysycającą wynoszącą od 0,05 do 0,20 mg/kg mc. należy podawać powoli przez co najmniej 2-3 minuty. Midazolamu nie należy podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Po podaniu dawki wysycającej należy rozpocząć ciągły wlew dożylny w dawce od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./h (1-2 µg/kg mc./minutę). W razie konieczności szybkość wlewu można zwiększyć lub zmniejszyć (zazwyczaj o 25% szybkości początkowej lub kolejnej), bądź podać dodatkowe dawki dożylne midazolamu w celu zwiększenia lub utrzymania pożądanego działania.” - Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Patrz powyżej oraz patrz punkt 4.4.”
- dawkowanie: „Dawka wysycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. zwiększana każdorazowo o 1,0-2,5 mg”
- dawkowanie: „Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./h”
- dawkowanie: „Dawka całkowita midazolamu zazwyczaj mieści się w zakresie od 0,3 do 0,5 mg/kg mc.”
- dawkowanie: „Dawki zazwyczaj wahają się w zakresie od 0,05 do 0,15 mg/kg mc.”
- dawkowanie: „Zazwyczaj nie jest konieczne stosowanie dawki całkowitej przekraczającej 10 mg/kg mc.”
- dawkowanie: „Wykazano jednak, że midazolam podawany domięśniowo w dawkach z zakresu od 0,08 do 0,2 mg/kg m.c. jest skuteczny i bezpieczny.”
- osób dorosłych: „• U osób dorosłych w wieku poniżej 60 lat, które zostały poddane premedykacji, dawka dożylna od 0,15 do 0,20 mg/kg mc. jest zazwyczaj wystarczająca.”
- osób dorosłych: „U osób dorosłych w wieku poniżej 60 lat, które nie zostały poddane premedykacji, dawka może być większa (od 0,30 do 0,35 mg/kg mc. dożylnie).”
- dawkowanie: „W przypadkach opornych na indukcję można zastosować dawkę całkowitą sięgającą 0,6 mg/kg mc., przy czym należy się liczyć z tym, że tak duże dawki przedłużą proces wybudzania.”
osób dorosłych
„• U osób dorosłych w wieku powyżej 60 lat, które zostały poddane premedykacji, oraz u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych, dawkę należy znacznie zmniejszyć, np. do dawki w zakresie od 0,05 do 0,15 mg/kg mc. podanej dożylnie od 20 do 30 sekund z odczekaniem 2 minut na działanie.”- dawkowanie: „Zaleca się stosowanie dawki początkowej wynoszącej od 0,15 do 0,3 mg/kg mc.”
- dawkowanie: „Zazwyczaj wystarczy dawka od 0,15 do 0,25 mg/kg mc.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/minutę) midazolam może powodować bardziej nasiloną i przedłużoną sedację, z możliwością wystąpienia klinicznie istotnej depresji oddechowej i krążeniowej. Z tego względu midazolam należy stosować u pacjentów w tej populacji ostrożnie i stopniowo zwiększać jego dawkę, aż do uzyskania pożądanego działania (patrz punkt 4.4). U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/minutę) farmakokinetyka niezwiązanego midazolamu po jednokrotnym podaniu dożylnym jest podobna do odnotowywanej u zdrowych ochotników.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Zaburzona czynność wątroby zmniejsza klirens podanego dożylnie midazolamu, wydłużając okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji. Może to zatem powodować nasilenie i wydłużenie klinicznych skutków działania produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami wątroby. Może być konieczne zmniejszenie wymaganej dawki midazolamu oraz należy odpowiednio monitorować parametry życiowe (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Dane dotyczące midazolamu są niewystarczające do dokonania oceny bezpieczeństwa jego stosowania podczas ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują działania teratogennego, ale inne benzodiazepiny powodowały działanie fetotoksyczne. Nie ma danych dotyczących ekspozycji na midazolam w pierwszymi drugim trymestrze ciąży. Sugerowano, że stosowanie benzodiazepin w pierwszym trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych.” - Karmienie piersią: „Karmienie piersią Midazolam w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Kobietom karmiącym piersią należy zalecić przerwanie karmienia piersią na 24 godziny po otrzymaniu midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Ryzyko rozwoju uzależnienia rośnie z dawką i czasem stosowania produktu leczniczego – jest ono również większe u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu i (lub) produktów leczniczych (patrz punkt 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne stosowanie alkoholu/substancji wpływających depresyjnie na OUN” źródło: ChPL, pkt 4.4
- źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami wpływającymi depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne skutki działania midazolamu, również z możliwością silnej sedacji (która może prowadzić do śpiączki lub zgonu) lub klinicznie istotnej depresji oddechowej (patrz punkt 4.5).” - alkohol: „Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „U pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu lub leków powinno się unikać stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne stosowanie midazolamu i innych leków uspokajająco-nasennych oraz leków wywołujących depresję OUN, a także alkoholu, może prawdopodobnie prowadzić do nasilenia działania sedacyjnego i depresji oddechowej.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol może znacznie nasilać działanie sedacyjne midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „W razie podawania midazolamu należy wystrzegać się spożywania alkoholu (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dorośli <60 lat | Dorośli ≥60 lat oraz pacjenci osłabieni lub przewlekle chorzy | Dzieci |
|---|---|---|---|
| Sedacja z zachowaniem świadomości | Podanie dożylne Dawka początkowa: 2,0-2,5 mg Jednorazow a dawka dodatkowa: 1 mg Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1 mg Jednorazowa dawka dodatkowa: 0,5-1 mg Dawka całkowita: <3,5 mg | Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat Dawka początkowa: 0,05-0,1 mg/kg mc. Dawka całkowita: <6 mg Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat Dawka początkowa: 0,025-0,05 mg/kg mc. Dawka całkowita: <10 mg Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 do 15 lat 0,05-0,15 mg/kg mc. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Premedykacja przed wprowadzenie m do znieczulenia ogólnego | Podanie dożylne 1-2 mg w dawkach powtarzan ych Podanie domięśniowe 0,07-0,1 mg/kg mc. | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5 mg Jeśli konieczne, dawkę można powoli zwiększać. Podanie domięśniowe 0,025-0,05 mg/kg mc. | Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3- 0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 do 15 lat 0,08-0,2 mg/kg mc. |
|---|---|---|---|
| Wprowadzen ie do znieczulenia ogólnego | Podanie dożylne 0,15-0,2 mg/kg mc. (0,3-0,35 bez premedykacji) | Podanie dożylne 0,05-0,15 mg/kg mc. (0,15-0,3 bez premedykacji) | |
| Jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu złożonym | Podanie dożylne Dawki przerywan e wynoszące 0,03-0,1 mg/kg mc. lub wlew ciągły w dawce 0,03-0,1 mg/kg mc./h | Podanie dożylne Niższe dawki niż dawki zalecane dla dorosłych w wieku <60 lat | |
| Sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej | Podanie dożylne Dawka wysycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. zwiększana każdorazowo o 1,0-2,5 mg Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./h | Podanie dożylne u wcześniaków urodzonych przed 32. tygodniem ciąży 0,03 mg/kg mc./h Podanie dożylne u noworodków urodzonych po 32. tygodniu ciąży oraz u dzieci w wieku do 6 miesięcy 0,06 mg/kg mc./h Podanie dożylne u pacjentów w wieku >6 miesięcy Dawka wysycająca: 0,05-0,2 mg/kg mc. Dawka podtrzymująca: 0,06-0,12 mg/kg mc./h |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Midazolam hameln
Kiedy nie stosować leku Midazolam hameln
- jeśli pacjent ma uczulenie na midazolam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki benzodiazepinowe, takie jak diazepam lub nitrazepam.
- jeśli pacjent ma poważne problemy z oddychaniem, a ma być poddany Midazolam hameln w celu
sedacji z zachowaniem świadomości.
Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta, nie podawać leku Midazolam hameln. Jeśli pacjent
nie jest pewien, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce przed podaniem leku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed podaniem leku należy poinformować lekarza lub pielegniarkę, jeśli:
• pacjent ma więcej niż 60 lat,
• u pacjenta występują choroby przewlekłe na przykład choroby układu oddechowego, nerek,
wątroby lub serca,
• pacjent czuje się bardzo osłabiony, wyczerpany i bez energii,
• u pacjenta występuje nużliwość mięśni (chorobę charakteryzującą się osłabieniem mięśni),
• u pacjenta występuje stan zwany "zespołem bezdechu sennego" (w którym oddech ustaje podczas
snu),
• pacjent kiedykolwiek nadużywał alkoholu,
• pacjent kiedykolwiek nadużywał leków.
Jeśli którykolwiek z powyższych objawów dotyczy pacjenta (lub pacjent nie ma pewności), należy
poinformować lekarza lub pielęgniarkę przed podaniem leku Midazolam hameln.
Dzieci
• Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli którykolwiek z powyższych objawów
dotyczy dziecka.
• W szczególności należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli u dziecka występują
problemy z sercem lub oddychaniem.
Midazolam hameln a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków
dostępnych bez recepty oraz leków ziołowych. Jest to spowodowane tym, że lek Midazolam hameln
może wpływać na sposób działania niektórych leków. Również niektóre leki mogą wpływać na sposób
działania leku Midazolam hameln.
Należy w szczególności poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje któryś
z wymienionych poniżej leków:
- leki przeciwdepresyjne (leki stosowane w leczeniu depresji),
- leki nasenne (ułatwiające zasypianie),
- leki usypiające (wprowadzające w stan wyciszenia i powodujące senność),
- leki uspokajające (stosowane w stanach niepokoju oraz w celu ułatwienia zasypiania),
- karbamazepina lub fenytoina (stosowane w napadach drgawkowych),
- ryfampicyna (stosowana w gruźlicy),
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV zwane inhibitorami proteazy (takie jak
sakwinawir, boceprewir, telaprewir),
- antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna lub klarytromycyna),
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, worykonazol, flukonazol,
itrakonazol, pozakonazol),
- narkotyczne leki przeciwbólwe,
- atorwastatyna (stosowana w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu),
- leki przeciwhistaminowe (stosowane w leczeniu alergii),
- ziele dziurawca (lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji),
- leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zwane „antagonistami kanałów wapniowych”
(takie jak diltiazem).
Jeśli którykolwiek z powyższych leków dotyczy pacjenta (lub pacjent nie ma pewności), należy
poinformować lekarza lub pielęgniarkę przed podaniem Midazolam hameln.
Jednoczesne stosowanie leku Midazolam hameln i leków opioidowych (silne leki przeciwbólowe, leki
stosowane w leczeniu substytucyjnym i niektóre leki na kaszel) zwiększa ryzyko wystąpienia senności,
trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu
jednoczesne ich stosowanie powinno być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia nie są
możliwe.
Jeśli jednak lekarz przepisał lek Midazolam hameln jednocześnie z lekami opioidowymi, powinien on
ograniczyć dawkę i czas trwania równoczesnego leczenia.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach opioidowych i ściśle przestrzegać
zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie znajomych lub
krewnych, aby byli świadomi wyżej wymienionych objawów. W przypadku wystąpienia takich
objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Stosowanie leku Midazolam hameln z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas stosowania midazolamu pacjentowi nie wolno pić alkoholu. Ponieważ może on znacznie
nasilać efekt sedacyjny midazolamu (nasilać senność) oraz spowodować problemy z oddychaniem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, powinna poradzić się lekarza przed
zastosowaniem tego leku. Lekarz zdecyduje, czy lek ten jest odpowiedni dla pacjentki.
Midazolam może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią. W związku z czym kobiety nie
powinny karmić piersią przez 24 godziny po przyjęciu leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Po podaniu leku Midazolam hameln pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn
do chwili, kiedy lekarz nie zadecyduje o możliwości ponownego wykonywania tych czynności.
Omawiany lek może powodować senność i zaburzenia pamięci. Może także wpływać na spadek
koncentracji i koordynacji. Objawy te mogą z kolei wpływać na zdolność prowadzenie pojazdów
i obsługiwanie maszyn. Po zastosowaniu tego leku, pacjentowi musi zawsze towarzyszyć w drodze do
domu druga osoba.
Midazolam hameln zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml roztworu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Wymienione niżej działania niepożądane występowały z nieznaną częstością i nie można ich oszacować
na podstawie dostępnych danych.
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, należy przerwać
stosowanie leku midazolam hameln i natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Mogą to być
działania groźne dla życia i wymagać pilnego leczenia.
• Ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny). Objawy mogą obejmować nagłą wysypkę,
świąd lub pokrzywkę oraz obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała. Możliwa jest
również duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu, lub bladość skóry, słabe i
szybkie tętno lub uczucie utraty przytomności. Ponadto może wystąpić ból w klatce piersiowej,
który może być objawem groźnej reakcji uczuleniowej zwanej zespołem Kounisa.
• Atak serca (zawał mięśnia sercowego). Objawem może być ból w klatce piersiowej.
• Trudności w oddychaniu, czasami wywołujące zatrzymanie oddychania.
• Skurcz krtani skutkujący niedrożnością dróg oddechowych.
Zagrażające życiu incydenty częściej występują u osób w wieku powyżej 60 lat oraz u osób mających
problemy z oddychaniem lub czynnością serca. Wymienione działania niepożądane są również bardziej
prawdopodobne, jeśli lek wstrzykiwany jest zbyt szybko lub w dużej dawce.
Inne działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego i zaburzenia psychiczne
- osłabiona czujność,
- splątanie,
- euforia (nadmierne poczucie szczęścia lub podniecenia),
- zmiany w libido,
- uczucie zmęczenia, senność lub długotrwałe uspokojenie,
- widzenie i słyszenie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje),
- zaburzenia świadomości (delirium),
- ból głowy,
- zawroty głowy,
- trudności w skoordynowaniu pracy mięśni,
- drgawki u wcześniaków i noworodków,
- czasowa utrata pamięci. Czas trwania utraty pamięci zależy od zastosowanej dawki.
W pojedynczych przypadkach może się ona utrzymywać przez długi czas
- uczucie pobudzenia, niepokój, złość lub agresja, skurcze mięśni lub mimowolne drżenie mięśni.
Reakcje sa bardziej prawdopodobne po zastosowaniu dużych dawek midazolamu lub zbyt
szybkiego wstrzyknięcia. Częściej tego typu reakcje odnotowano u dzieci i osób w podeszłym
wieku.
Zaburzenia serca i krążenia
- omdlenia,
- spowolnienie akcji serca,
- zaczerwienienie twarzy i szyi,
- niskie ciśnienie tętnicze. Może to spowodować zawroty głowy lub oszołomienie.
Zaburzenia układu oddechowego
- czkawka,
- skrócenie oddechu, brak tchu.
Zaburzenia żołądka i jelit
- suchość w jamie ustnej,
- zaparcie,
- nudności, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- uczucie swędzenia,
- wysypka, w tym pokrzywka,
- zaczerwienienie, ból, zakrzepy lub obrzęk skóry w miejscu wstrzyknięcia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
- reakcje uczuleniowe, w tym wysypka i świszczący oddech,
- obrzęk skóry / błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy),
- ryzyko upadków i złamań jest zwiększone u osób przyjmujących jednocześnie leki uspokajające
(w tym napoje alkoholowe),
- objawy odstawienia (patrz „Przerwanie stosowania leku Midazolam hameln” w punkcie 3
powyżej),
- nadużywanie leków.
Osoby w podeszłym wieku
Ryzyko upadków i złamań kości jest większe u osób w podeszłym wieku, które otrzymują
benzodiazepiny, takie jak lek Midazolam hameln.
U osób w wieku powyżej 60 lat większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych
zagrażających życiu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego lub do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Stosowanie produktu leczniczego w sedacji z zachowaniem świadomości u pacjentów z ciężką
niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce
wyposażonej w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia oraz przez
osoby przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu oczekiwanych zdarzeń niepożądanych, w tym
w prowadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej. Istnieją doniesienia o poważnych zdarzeniach
niepożądanych dotyczących układu krążenia i oddechowego. Zdarzenia te obejmowały depresję
oddechową, bezdech, zatrzymanie oddechu i (lub) krążenia. Ryzyko tego typu incydentów
zagrażających życiu jest większe w razie zbyt szybkiego wykonywania wstrzyknięcia lub stosowania
zbyt dużych dawek (patrz punkt 4.8).
Nie zaleca się stosowania benzodiazepin w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych.
Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności w wypadku stosowania sedacji z zachowaniem
świadomości u pacjentów z upośledzoną czynnością układu oddechowego.
Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie podatne na obturację dróg oddechowych
i hipowentylację, w związku z czym niezwykle istotne jest zwiększanie dawki małymi krokami do
osiągnięcia odpowiedniego efektu klinicznego oraz uważne monitorowanie częstości oddechów
i stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem.
Po podaniu midazolamu w ramach premedykacji obowiązkowe jest odpowiednie monitorowanie stanu
pacjenta, ponieważ z powodu zróżnicowanej wrażliwości osobniczej mogą wystąpić objawy
przedawkowania.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu pacjentom z grupy
wysokiego ryzyka, do których zalicza się:
• osoby dorosłe w wieku powyżej 60 lat,
• pacjentów przewlekle chorych lub osłabionych, np.:
- pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową,
- pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek,
- pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby benzodiazepiny mogą wywoływać lub nasilać encefalopatię),
- pacjentów z zaburzeniami czynności serca,
- dzieci, szczególnie te niestabilne krążeniowo.
Pacjenci należący do wymienionych grup wysokiego ryzyka wymagają stosowania niższych dawek
(patrz punkt 4.2) i powinni być w sposób ciągły monitorowani na wypadek wystąpienia wczesnych
objawów zaburzenia czynności życiowych.
Jak w przypadku wszystkich substancji mogących wywoływać depresję OUN i (lub) zwiotczenie
mięśni szkieletowych, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu
chorym z nużliwością mięśni.
Tolerancja
Donoszono o zmniejszeniu skuteczności midazolamu, kiedy ten produkt leczniczy stosowany był do
długotrwałej sedacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej (OIOM).
Uzależnienie
Nie wolno zapominać, że kiedy midazolam jest stosowany do długotrwałej sedacji u pacjentów
przebywających na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM), u pacjentów tych może
dochodzić do rozwoju uzależnienia. Ryzyko rozwoju uzależnienia rośnie z dawką i czasem stosowania
produktu leczniczego – jest ono również większe u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku
nadużywania alkoholu i (lub) produktów leczniczych (patrz punkt 4.8).
Objawy odstawienia
Podczas długotrwałego stosowania midazolamu u pacjentów przebywających na OIOM-ie może
rozwinąć się uzależnienie fizyczne. Z tego powodu nagłe odstawienie produktu leczniczego może
wywołać objawy odstawienia. Mogą wystąpić następujące objawy odstawienia: bóle głowy, biegunka,
ból mięśni, bardzo silny lęk, napięcie, niepokój psychoruchowy, splątanie, drażliwość, zaburzenia snu,
zmiany nastroju, omamy i drgawki. W bardzo ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące
objawy: depersonalizacja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt
fizyczny. Ponieważ ryzyko objawów odstawienia jest większe po nagłym odstawieniu produktu
leczniczego, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Niepamięć
Podczas stosowania dawek leczniczych może wystąpić niepamięć następcza (często działanie to jest
bardzo pożądane przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i procedur diagnostycznych), której
czas utrzymywania się jest wprost proporcjonalny do podanej dawki, z ryzykiem wzrastającym po
dużych dawkach. Przedłużająca się niepamięć może stanowić problem w przypadku pacjentów
ambulatoryjnych, których wypisuje się zaraz po zabiegu. Po pozajelitowym podaniu midazolamu
pacjent może opuścić szpital lub gabinet wyłącznie w towarzystwie osoby towarzyszącej.
Reakcje paradoksalne
Istnieją doniesienia o występowaniu po podaniu midazolamu reakcji paradoksalnych, takich jak
niepokój, pobudzenie, drażliwość, ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie
mięśniowe), nadpobudliwość, wrogość, urojenia, złość, napady agresji, lęk, koszmary senne,
omamy, psychozy, niewłaściwe zachowanie i inne niepożądane efekty behawioralne, napadowe
pobudzenie i akty przemocy. Reakcje te mogą występować po zastosowaniu dużych dawek i (lub) w
przypadku szybkiego wstrzyknięcia. Największą częstość tego typu reakcji odnotowano u dzieci
i u osób w podeszłym wieku. W razie ich wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania
produktu leczniczego.
Wpływ na eliminację midazolamu
Na eliminację midazolamu może mieć wpływ podawanie związków hamujących lub indukujących
CYP3A4, w związku z czym może zajść konieczność odpowiedniego zmodyfikowania dawki
midazolamu (patrz punkt 4.5).
Eliminacja midazolamu może też być opóźniona u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby,
obniżoną pojemnością minutową serca oraz u noworodków (patrz punkt 5.2).
Bezdech senny
Midazolam należy stosować z wielką ostrożnością u pacjentów z zespołem bezdechu sennego
i regularnie kontrolować ich stan.
Wcześniaki i noworodki
Ze względu na zwiększone ryzyko bezdechu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas
sedacji niezaintubowanych wcześniaków i noworodków urodzonych przedwcześnie niewykazujących
już cech wcześniactwa. Konieczne jest uważne monitorowanie częstości oddechów i stopnia
wysycenia hemoglobiny tlenem. U noworodków należy unikać szybkiego wstrzykiwania produktu
leczniczego.
Noworodki charakteryzują się zmniejszoną i (lub) niedojrzałą czynnością narządów i są również
podatne na zbyt silne i (lub) przedłużające się działanie midazolamu na układ oddechowy.
U niestabilnych krążeniowo dzieci obserwowano zdarzenia niepożądane dotyczące układu krążenia, w
związku z czym w tej populacji pacjentów powinno się unikać szybkiego podawania dożylnego.
Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy
W tej populacji pacjentów midazolam może być stosowany do sedacji wyłącznie
w warunkach OIOM-u. Pacjenci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie podatni na obturację dróg
oddechowych i hipowentylację, w związku z czym niezwykle istotne jest zwiększanie dawki małymi
krokami do osiągnięcia odpowiedniego efektu klinicznego oraz uważne monitorowanie częstości
oddechów i stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem (patrz również powyżej „Wcześniaki i
noworodki”).
Jednoczesne stosowanie alkoholu/substancji wpływających depresyjnie na OUN
Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami
wpływającymi depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne skutki działania midazolamu,
również z możliwością silnej sedacji (która może prowadzić do śpiączki lub zgonu) lub klinicznie
istotnej depresji oddechowej (patrz punkt 4.5).
Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
U pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu lub leków powinno się unikać
stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin.
Ryzyko związane z równoczesnym stosowaniem leków opioidowych:
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Midazolam hameln i leków opioidowych może
powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z tego względu jednoczesne przepisywanie
leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny, lub podobnych, takich jak Midazolam
hameln,powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są
możliwe. Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Midazolam hameln
jednocześnie z lekami opioidowymi, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, a czas trwania
leczenia powinien być jak najkrótszy (patrz także ogólne zalecenie dotyczące dawkowania w punkcie
4.2).
Pacjentów należy ściśle obserwować w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji
oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich
opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5).
Kryteria wypisania pacjenta do domu
Po otrzymaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet dopiero, gdy tak zadecyduje
lekarz prowadzący, i tylko w towarzystwie opiekuna. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze
do domu towarzyszyła druga osoba.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml roztworu, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne
Midazolam jest metabolizowany przy udziale izoenzymów CYP3A4 i CYP3A5.
Substancje hamujące lub indukujące CYP3A mogą zwiększać lub zmniejszać stężenie produktu
leczniczego w osoczu, co w konsekwencji wymaga odpowiedniego zmodyfikowania jego dawki .
Interakcje farmakokinetyczne midazolamu z substancjami hamującymi lub indukującymi CYP3A4 są
silniej wyrażone po podaniu doustnym niż po podaniu dożylnym, zwłaszcza że CYP3A4 występuje
też w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Przyczyną jest fakt, że po podaniu doustnym zmienia
się zarówno klirens, jak i biodostępność, zaś po podaniu pozajelitowym zmienia się jedynie klirens
ogólnoustrojowy.
Po jednorazowym podaniu dożylnym midazolamu wpływ na maksymalny efekt kliniczny
uwarunkowany hamowaniem CYP3A4 będzie niewielki, podczas gdy czas działania produktu
leczniczego może być wydłużony. Jednakże po długotrwałym stosowaniu midazolamu, zarówno siła
jak i czas działania produktu leczniczego będą zwiększone w przypadku zamowania aktywności
CYP3A4.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu modulacji CYP3A4 na farmakokinetykę
midazolamu po podaniu doodbytniczym i domięśniowym. Należy jednak się spodziewać, że interakcje
te będą słabiej wyrażone dla drogi doodbytniczej niż doustnej, ponieważ w pierwszym przypadku
dochodzi do ominięcia przewodu pokarmowego, natomiast po podaniu domięśniowym efekt
modulacji CYP3A4 nie powinien znacząco się różnić od obserwowanego po dożylnym stosowaniu
midazolamu.
W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorem CYP3A4 działanie kliniczne midazolamu może
być silniejsze, a także dłużej może się utrzymywać, więc może być wymagana mniejsza dawka.
Dlatego zaleca się uważne monitorowanie skutków klinicznych i parametrów życiowych w trakcie
stosowania midazolamu, biorąc pod uwagę, że po jednoczesnym zastosowaniu inhibitora CYP3A4,
nawet jednorazowym, mogą one być silniej wyrażone i utrzymywać się dłużej. Podawanie w infuzji
midazolamu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas pacjentom otrzymującym silnie działające
inhibitory CYP3A4, np. w ramach intensywnej terapii, może prowadzić do długotrwałego działania
nasennego, przedłużenia okresu wybudzania i depresji oddechowej, dlatego może być konieczne
dostosowanie dawki. Działanie midazolamu może być słabsze i trwać krócej, gdy jest podawany
jednocześnie z induktorem CYP3A, i może być wymagana większa dawka.
W odniesieniu do indukcji należy wziąć pod uwagę, że musi upłynąć kilka dni zanim osiągnięty
zostanie maksymalny efekt działania, i również kilka dni zanim nie ustąpi.W przeciwieństwie do
kilkudniowego podawania leku indukującego CYP3A4, po krótkotrwałym stosowaniu tego leku
można oczekiwać słabiej wyrażonych interakcji z midazolamem. Jednak, w przypadku silnie
działających leków indukujących CYP3A4 nie można wykluczyć indukcji CYP3A4 nawet po
krótkotrwałym stosowaniu.
Nie jest znany wpływ midazolamu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych.
Leki hamujące CYP3A:
Azolowe leki przeciwgrzybicze
• Ketokonazol zwiększa stężenie w osoczu podanego dożylnie midazolamu pięciokrotnie,
a okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji około trzykrotnie. Jeśli stosowany pozajelitowo
midazolam podawany jest z ketokonazolem, który jest silnym inhibitorem CYP3A4, powinno to
się odbywać na oddziale intensywnej opieki medycznej lub na podobnym oddziale, gdzie
możliwe jest ścisłe monitorowanie kliniczne i zastosowanie odpowiedniego leczenia w razie
wystąpienia depresji oddechowej i (lub) przedłużającej się sedacji. Należy rozważyć podawanie
rozłożone w czasie i modyfikację dawkowania, szczególnie jeśli podawana jest więcej niż jedna
dawka dożylna midazolamu. To samo zalecenie może dotyczyć też innych azolowych leków
przeciwgrzybiczych (patrz niżej), gdyż donoszono o zwiększonym, choć nie aż tak nasilonym,
efekcie sedacyjnym midazolamu stosowanego dożylnie.
• Worykonazol prowadzi do trzykrotnego zwiększenia ekspozycji na podany dożylnie midazolam
i do około trzykrotnego wydłużenia okresu półtrwania.
• Flukonazol i itrakonazol 2 do 3 razy zwiększają stężenie w osoczu podawanego dożylnie
midazolamu, czemu towarzyszy wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji
o 2,4 razy w przypadku itrakonazolu, i 1,5 raza w przypadku flukonazolu.
• Pozakonazol dwukrotnie zwiększa stężenie w osoczu midazolamu podawanego dożylnie. Nie
wolno zapominać, że po doustnym podawaniu midazolamu, ekspozycja na ten produkt
leczniczy będzie dużo wyższa niż ekspozycja na wymienione wyżej leki, szczególnie w
przypadku połączeńz ketokonazolem, itrakonazolem i worykonazolem.
Midazolam w ampułkach/fiolkach nie jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Antybiotyki makrolidowe
• Erytromycyna zwiększa stężenie w osoczu podanego dożylnie midazolamu o około 1,6-2,0
razy, czemu towarzyszy wydłużenie jego okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o
1,5-1,8 razy.
• Klarytromycyna zwiększa stężenie w osoczu podanego dożylnie midazolamu maksymalnie 2,5
raza, czemu towarzyszy wydłużenie jego okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 1,5-
2,0 razy.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
• Telitromycyna: zwiększa 6-krotnie stężęnie w osoczu midazolamu podanego doustnie.
• Roksytromycyna: choć nie ma informacji dotyczących stosowania roksytromycyny łącznie
z podawanym dożylnie midazolamem, niewielki wpływ na okres półtrwania
w końcowej fazie eliminacji midazolamu podawanego w postaci tabletek doustnych
(wydłużenie o 30%) wskazuje, że wpływ roksytromycyny na farmakokinetykę midazolamu
podawanego dożylnie może być niewielki.
Dożylne leki znieczulające
• Dożylnie podawany propofol zwiększa 1,6-krotne wartość AUC i okres półtrwania dożylnie
podawanego midazolamu.
Inhibitory proteazy
• Sakwinawir i inne inhibitory proteazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV):
jednoczesne stosowanie midazolamu i inhibitorów proteazy może prowadzić do znacznego
wzrostu stężenia midazolamu. W wypadku jednoczesnego stosowania dożylnego midazolamu
i lopinawiru z dodatkiem rytonawiru stężenie w osoczu midazolamu uległo zwiększeniu o 5,4
razy, czemu towarzyszyło podobne wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie
eliminacji. Jeśli midazolam podawany jest jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV, leczenie
powinno się odbywać w sposób opisany powyżej dla azolowych leków przeciwgrzybiczych –
ketokonazolu.
• Inhibitory proteazy stosowane w zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV):
boceprewir i telaprewir zmniejszają klirens midazolamu. Powoduje to 3,4-krotne zwiększenie
wartości AUC midazolamu podanego dożylnie i 4-krotnie wydłuża jego okres półtrwania.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Biorąc pod uwagę dane dotyczące innych inhibitorów CYP3A4, należy się spodziewać znacznie
wyższych stężeń midazolamu w osoczu w przypadku podawania go drogą doustną. Z tego też względu
nie należy łącznie stosować inhibitorów proteazy i doustnych postaci midazolamu.
Blokery kanału wapniowego
• Diltiazem – dawka pojedyncza diltiazemu podana pacjentom po zabiegu pomostowania tętnic
wieńcowych zwiększała stężenie w osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 25%
i wydłużała okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 43%. Działanie to było słabsze niż
4-krotne zwiększenie obserwowane po doustnym podaniu midazolamu.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Werapamil powoduje wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego doustnie trzykrotnie.
Wydłuża końcowy okres półtrwania w fazie eliminacji o 41%.
Inne leki/leki ziołowe
• Atorwastatyna powoduje 1,4 krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego
dożylnie w porównaniu z grupą kontrolną.
• Fentanyl podawany dożylnie jest słabym inhibitorem eliminacji midazolamu: w obecności
fentanylu wartość AUC i okres półtrwania midazolamu podanego dożylnie zwiększał się 1,5-
krotnie.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
• Nefazodon powoduje 4,6-krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego doustnie i
1,6-krotne wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji.
• Aprepitant w sposób zależny od dawki zwiększa 3,3-krotnie stężenie w osoczu midazolamu
podanego doustnie w dawce 80 mg/dobę i około 2-krotnie wydłuża jego końcowy okres
półtrwania.
Leki indukujące CYP3A
• Ryfampicyna podawana doustnie w dawce 600 mg/dobę przez 7 dni zmniejsza stężenie w
osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 60% i skraca okres półtrwania w końcowej
fazie eliminacji o około 50-60%.
• Tikagrelor jest słabym induktorem CYP3A i tylko w niewielkim stopniu wpływa na ekspozycję
na dożylnie podawany midazolam (-12%) i na 4-hydroksymidazolam (-23%).
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
• Ryfampicyna powoduje spadek stężenia w osoczu midazolamu podawanego doustnie
o 96% u zdrowych osobników i prawie całkowitą eliminację działań psychomotorycznych.
• Karbamazepina/fenytoina: stosowanie karbamazepiny lub fenytoiny w dawkach wielokrotnych
prowadzi do spadku stężenia w osoczu midazolamu podawanego doustnie nawet o 90%
i skrócenia okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 60%.
• Bardzo silna indukcja CYP3A4 obserwowana po podaniu mitotanu lub enzalutamidu
powodowała u pacjentów z chorobą nowotworową znaczne i długotrwałe zmniejszenie stężenia
midazolamu. Wartość AUC podanego doustnie midazolamu zmniejszyła się, odpowiednio do
5% i 14% zwykłych wartości.
• Klobazam i efawirenz są słabymi induktorami metabolizmu midazolamu i zmniejszają jego
AUC o około 30%. Stwierdza się 4-5-krotne zwiększenie stosunku stężenia czynnego
metabolitu (1’-hydroksymidazolamu) do stężenia związku macierzystego, ale znaczenie
kliniczne tego działania nie jest znane.
• Wermurafenib moduluje aktywność izoenzymów CYP i w niewielkim stopniu indukuje
CYP3A4. Wielokrotnie podawany powodował zmniejszenie ekspozycji na midazolam średnio
o 32% (u niektórych osób do 80%).
Leki ziołowe i żywność
• Ziele dziurawca powoduje spadek stężenia w osoczu midazolamu o około 20-40%, czemu
towarzyszy skrócenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o około 15-17%. Efekt
indukujący CYP3A4 zależy od użytego wyciągu z ziela dziurawca.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Kwercetyna (również zawarta w miłorzębie japońskim, gingko biloba) oraz żeń-szeń (Panax ginseng)
mają słabe działanie pobudzające aktywność enzymów i zmniejszają średnio o około 20-30%
ekspozycję na midazolam podawany doustnie.
Wypieranie z miejsc wiązania z białkami
• Kwas walproinowy: nie można wykluczyć zwiększenia stężenia wolnego midazolamu
w wyniku wyparcia go przez kwas walproinowy z miejsc wiązania z białkami. Znaczenie
kliniczne takiej interakcji nie jest znane.
Farmakodynamiczne interakcje lekowe
Jednoczesne stosowanie midazolamu i innych leków uspokajająco-nasennych oraz leków
wywołujących depresję OUN, a także alkoholu, może prawdopodobnie prowadzić do nasilenia
działania sedacyjnego i depresji oddechowej.
Lekami tymi są na przykład pochodne opioidów (stosowane jako leki przeciwbólowe,
przeciwkaszlowe lub w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny
stosowane jako leki przeciwlękowe lub nasenne, barbiturany, propofol, ketamina, etomidat, leki
przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym, antagoniści receptora histaminowego H1 starszej
generacji oraz leki hipotensyjne o działaniu ośrodkowym.
Alkohol może znacznie nasilać działanie sedacyjne midazolamu. W razie podawania midazolamu
należy wystrzegać się spożywania alkoholu (patrz punkt 4.4).
Midazolam zmniejsza minimalne stężenie pęcherzykowe (MAC) wziewnych środków znieczulających
Leki opioidowe
Jednoczesne stosowanie leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobnych, takich jak
Midazolam hameln, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci ze względu na
dodatkowy efekt depresyjny na ośrodkowy układ nerwowy. Dawka i czas jednoczesnego stosowania
powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Po zastosowaniu midazolamu stwierdzono występowanie wymienionych poniżej działań
niepożądanych:
Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następujące kategorie:
Bardzo często ≥1/10
Często ≥1/100 do <1/10
Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100
Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000
Bardzo rzadko <1/10 000
Nieznana Nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy,
wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana Stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i nastroju,
zmiany libido
Fizyczne uzależnienie i objawy odstawienne
Nadużywanie produktu leczniczego
Reakcje paradoksalne*, w tym niepokój, pobudzenie, drażliwość,
nerwowość, wrogość, złość, agresja, lęk, koszmary senne,
niezwykłe sny, omamy, psychozy, nieodpowiednie zachowanie i
inne niepożądane zachowania, napadowe podniecenie
Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno- kloniczne i
drżenie mięśniowe)*, hiperaktywność*
Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna), obniżony poziom
czuwania, senność, ból głowy, zawroty głowy, ataksja,
niepamięć następcza**, której czas utrzymywania się jest wprost
proporcjonalny do podanej dawki
U wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie
obserwowano drgawki.
Drgawki związane z odstawieniem produktu leczniczego
Zaburzenia serca
Częstość nieznana Zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa****
Zaburzenia naczyniowe
Częstość nieznana Niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń krwionośnych,
zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana Depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie
oddychania, duszność, skurcz krtani, czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość nieznana Nudności, wymioty, zaparcia i suchość błony śluzowej jamy
ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Częstość nieznana Wysypka, pokrzywka, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Częstość nieznana Zmęczenie, rumień i ból w miejscu wstrzyknięcia
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Częstość nieznana Upadki, złamania***
Uwarunkowania społeczne
Częstość nieznana Akty przemocy*
*Takie paradoksalne działanie produktu leczniczego obserwowano zwłaszcza u dzieci i
osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
** Niepamięć następcza może utrzymywać się do czasu zakończenia zabiegu, w kilku
przypadkach obserwowano przedłużającą się niepamięć (patrz punkt 4.4).
*** U pacjentów przyjmujących benzodiazepiny zgłaszano przypadki upadków i złamań kości.
Ryzyko upadków i złamań kości jest zwiększone u osób przyjmujących jednocześnie inne
środki uspokajające (w tym napoje alkoholowe) i u osób w podeszłym wieku.
****szczególnie po podaniu pozajelitowym
Uzależnienie:
Zastosowanie midazolamu – nawet w dawkach terapeutycznych – może prowadzić do rozwoju
uzależnienia fizycznego. Po długotrwałym podawaniu dożylnym midazolamu, po jego odstawieniu,
szczególnie nagłym, mogą wystąpić objawy odstawienia, w tym drgawki z odstawienia (patrz punkt
4.4). Zgłaszano przypadki nadużywania produktu leczniczego.
Opisywano poważne zdarzenia niepożądane dotyczące układu krążenia i oddechowego.
Zagrażające życiu incydenty z większym prawdopodobieństwem występują u osób dorosłych w wieku
powyżej 60 lat oraz osób z niewydolnością oddechową lub upośledzoną czynnością mięśnia
sercowego, szczególnie jeśli produkt wstrzykiwany jest zbyt szybko lub w zbyt dużej dawce (patrz
punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Midazolami hydrochloridum 1,11 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 27107 | 100445220 | ChPL: 2025-11-21, Ulotka: 2024-07-05 |
| Midazolami hydrochloridum 2,22 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 27108 | 100445236 | ChPL: 2025-11-21, Ulotka: 2024-07-05 |
| Midazolami hydrochloridum 5,56 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 27109 | 100445242 | ChPL: 2025-11-21, Ulotka: 2024-07-05 |